Relaties
alle pijlers
waar ligt de grens..
woensdag 22 september 2010 om 00:53
De laatste dagen heb ik een paar topics gelezen over meiden/vrouwen die behoorlijk wat bevestiging nodig hadden van hun vriend omdat ze bang waren hem kwijt te raken. Dat dit vaak averechts werkt heb ik vroeger zelf ondervonden. Zelf ben ik in therapie gegaan en op Taekwondo en ook ik ben er nog niet. Nog steeds blijft die onzekerheid soms als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangen. Toch ben ik al een stuk sterker als jaren terug.
In de voorbeelden van bijv whattodo vind ik dat haar vriend haar volgens mij genoeg aandacht geeft en er voor haar dus geen reden is om zo te twijfelen aan de relatie. Maar wat als je een vriend hebt die niet zo erg zijn gevoelens uit, gewoon omdat hij zo niet is. Dan hoop je op een andere manier zijn liefde te kunnen voelen, op zijn manier. Wat ik probeer te zeggen is, wanneer ligt het niet meer aan jou maar aan hem.als vb.ik vind nu iemand erg leuk waarbij ik ook de mist in ben gegaan door weer snel te sms-en na pas 1 date. Heb nu flink gas teruggenomen, maar wanneer vraag ik teveel bevestiging of is de ander gewoon een enorme botte lul?
Degene die ik leuk vind toont bijv niet zoveel interesse in me, terwijl hij weet dat ik met kiespijn loop, maar niks erover vraagt of me sterkte wenst. In een relatie is het geven en nemen vind ik zelf, maar vind het zo ontzettend lastig om daarin een grens aan te duiden.
Het kan namelijk ook zo zijn dat meneer gewoon 1 of andere lul is die me helemaal niet zo leuk vind als ik hem.
Dus waar ligt de grens, tot in hoeverre moet een ander gas terugnemen? de ander mag toch wel wat interesse tonen? Wanneer zouden jullie zeggen, nee, nu ligt het echt aan die ander?
Pfff, vind zoiets zo moeilijk...heb de neiging mezelf helemaal weg te cijferen nu omdat ik weet dat teveel aandacht vragen of willen de ander wegjaagt. Aan de andere kant mag de ander toch wel iets van interesse tonen.
In de voorbeelden van bijv whattodo vind ik dat haar vriend haar volgens mij genoeg aandacht geeft en er voor haar dus geen reden is om zo te twijfelen aan de relatie. Maar wat als je een vriend hebt die niet zo erg zijn gevoelens uit, gewoon omdat hij zo niet is. Dan hoop je op een andere manier zijn liefde te kunnen voelen, op zijn manier. Wat ik probeer te zeggen is, wanneer ligt het niet meer aan jou maar aan hem.als vb.ik vind nu iemand erg leuk waarbij ik ook de mist in ben gegaan door weer snel te sms-en na pas 1 date. Heb nu flink gas teruggenomen, maar wanneer vraag ik teveel bevestiging of is de ander gewoon een enorme botte lul?
Degene die ik leuk vind toont bijv niet zoveel interesse in me, terwijl hij weet dat ik met kiespijn loop, maar niks erover vraagt of me sterkte wenst. In een relatie is het geven en nemen vind ik zelf, maar vind het zo ontzettend lastig om daarin een grens aan te duiden.
Het kan namelijk ook zo zijn dat meneer gewoon 1 of andere lul is die me helemaal niet zo leuk vind als ik hem.
Dus waar ligt de grens, tot in hoeverre moet een ander gas terugnemen? de ander mag toch wel wat interesse tonen? Wanneer zouden jullie zeggen, nee, nu ligt het echt aan die ander?
Pfff, vind zoiets zo moeilijk...heb de neiging mezelf helemaal weg te cijferen nu omdat ik weet dat teveel aandacht vragen of willen de ander wegjaagt. Aan de andere kant mag de ander toch wel iets van interesse tonen.
woensdag 22 september 2010 om 00:59
woensdag 22 september 2010 om 01:34
@littlemissvixen Nee, geen relatie, vind diegene erg leuk.
@Aubrey Daar hoort interesse tonen ook bij lijkt mij? Bij mij is het nog niet zover, kennen elkaar nog maar net, maar hij toont niet echt interesse, we zijn ook nog niet verliefd, maar ook als je elkaar erg leuk vindt lijkt me dat toch normaal?
@Aubrey Daar hoort interesse tonen ook bij lijkt mij? Bij mij is het nog niet zover, kennen elkaar nog maar net, maar hij toont niet echt interesse, we zijn ook nog niet verliefd, maar ook als je elkaar erg leuk vindt lijkt me dat toch normaal?
woensdag 22 september 2010 om 06:13
De meeste mannen hebben vaak wel interesse in je doen en laten,maar er geen erg in om het te vragen.Dat kan je oplossen door te zeggen(hints te geven dus),denk dat ik toch maar langs de tandarts ga van de week ofzo,dan denkt hij...shit ja...ze had kiespijn..
De meeste vrouwen kunnen nu eenmaal 7 dingen tegelijk onthouden,de meeste mannen maar 1 hahaha.........dat zit in de genen.,...
(krijg nu het hele forum over me heen,dat HUN man wel attent is...bladiebla...)
De meeste vrouwen kunnen nu eenmaal 7 dingen tegelijk onthouden,de meeste mannen maar 1 hahaha.........dat zit in de genen.,...
(krijg nu het hele forum over me heen,dat HUN man wel attent is...bladiebla...)
woensdag 22 september 2010 om 07:30
Ik denk dat als een man weinig interesse in je toont hij sowieso niet zo geïnteresseerd in je. Alle mannen die ooit geïnteresseerd zijn geweest (of dat nou voor seks of een relatie was) hebben interesse in mij getoond.
Verder is het belangrijk om een relatie aan te gaan met iemand die jou in je behoefte kan voorzien. Als jij het dus fijn vindt om een relatie te hebben met iemand die goed kan laten zien dat hij om je geeft dan moet je geen relatie aangaan met iemand die dat amper kan laten zien.
Uiteraard moet je er voor waken dat je TE veel van zo iemand vraagt. Dus toont hij eens geen interesse (maar doet dit normaal gesproken wel regelmatig) ga dan niet meteen twijfelen aan je relatie. Ga dan niet claimen en zuigen, want dat werkt averechts.
En nog iets belangrijks. Geef aan wat je van een ander wil. Praat erover als je vindt dat je iets mist in een relatie. Anderen kunnen immers niet ruiken wat jij denkt, voelt, wil.
Verder is het belangrijk om een relatie aan te gaan met iemand die jou in je behoefte kan voorzien. Als jij het dus fijn vindt om een relatie te hebben met iemand die goed kan laten zien dat hij om je geeft dan moet je geen relatie aangaan met iemand die dat amper kan laten zien.
Uiteraard moet je er voor waken dat je TE veel van zo iemand vraagt. Dus toont hij eens geen interesse (maar doet dit normaal gesproken wel regelmatig) ga dan niet meteen twijfelen aan je relatie. Ga dan niet claimen en zuigen, want dat werkt averechts.
En nog iets belangrijks. Geef aan wat je van een ander wil. Praat erover als je vindt dat je iets mist in een relatie. Anderen kunnen immers niet ruiken wat jij denkt, voelt, wil.
woensdag 22 september 2010 om 07:32
Nog een toevoeging. Het gaat erom dat je gelukkig bent in een relatie. Als blijkt dat je in een relatie toch vaak verdrietig of boos bent, onzeker en bang, dan is het niet de juiste persoon voor jou. Je past dan gewoon niet goed bij elkaar, wie zijn 'fout' het dan ook is dat jij je zo voelt.
Soms ben je gewoon helemaal nog niet toe aan een relatie. Dat kan ook natuurlijk.
Soms ben je gewoon helemaal nog niet toe aan een relatie. Dat kan ook natuurlijk.
woensdag 22 september 2010 om 07:34
Aandacht 'vragen' als je dat nodig vindt, is op zichzelf helemaal niet het punt, het gaat er vooral ook om hoe je dat doet.
Als je nu heel boos op hem wordt en hem op het matje roept wegens zijn gebrek aan interesse, dan valt dat vast niet lekker. Bovendien bereik je er alleen mee dat hij ook boos wordt of in de verdediging schiet.
Je kunt dat dus beter iets subtieler aanpakken. Zeg bijv 'jee, ik heb nog zo'n last' of 'ik ga zo de tandarts even bellen' of '...(vul iets neutraals in)...'. Daarmee geef je hem ook de kans om alsnog interesse te tonen.
Als je nu heel boos op hem wordt en hem op het matje roept wegens zijn gebrek aan interesse, dan valt dat vast niet lekker. Bovendien bereik je er alleen mee dat hij ook boos wordt of in de verdediging schiet.
Je kunt dat dus beter iets subtieler aanpakken. Zeg bijv 'jee, ik heb nog zo'n last' of 'ik ga zo de tandarts even bellen' of '...(vul iets neutraals in)...'. Daarmee geef je hem ook de kans om alsnog interesse te tonen.
woensdag 22 september 2010 om 08:07
Mijn vriend en ik heb er zo vaak ruzie over gemaakt dat ik er niet eens meer boos over kan worden.
Ik heb dat ook tegen hem gezegt dat het me verdrietig maakt, dat als ik bijv een sollicitatie heb gehad, dat hij niet vraagt hoe het is gegaan maar vraagt wat we gaan eten of wat we het weekend doen.
Maar ik moet eerlijk toegeven sinds ik gezegt heb dat het me niet meer boos maakt maar meer verdrietig doet ie het wel!
Misschien is dat de sleutel dames?
Ik heb dat ook tegen hem gezegt dat het me verdrietig maakt, dat als ik bijv een sollicitatie heb gehad, dat hij niet vraagt hoe het is gegaan maar vraagt wat we gaan eten of wat we het weekend doen.
Maar ik moet eerlijk toegeven sinds ik gezegt heb dat het me niet meer boos maakt maar meer verdrietig doet ie het wel!
Misschien is dat de sleutel dames?
woensdag 22 september 2010 om 08:27
quote:Michelle90 schreef op 22 september 2010 @ 08:07:
Mijn vriend en ik heb er zo vaak ruzie over gemaakt dat ik er niet eens meer boos over kan worden.
Ik heb dat ook tegen hem gezegt dat het me verdrietig maakt, dat als ik bijv een sollicitatie heb gehad, dat hij niet vraagt hoe het is gegaan maar vraagt wat we gaan eten of wat we het weekend doen.
Maar ik moet eerlijk toegeven sinds ik gezegt heb dat het me niet meer boos maakt maar meer verdrietig doet ie het wel!
Misschien is dat de sleutel dames? Goeiedag, als ie het niet eens bij een sollicitatie kan opbrengen...
Mijn vriend en ik heb er zo vaak ruzie over gemaakt dat ik er niet eens meer boos over kan worden.
Ik heb dat ook tegen hem gezegt dat het me verdrietig maakt, dat als ik bijv een sollicitatie heb gehad, dat hij niet vraagt hoe het is gegaan maar vraagt wat we gaan eten of wat we het weekend doen.
Maar ik moet eerlijk toegeven sinds ik gezegt heb dat het me niet meer boos maakt maar meer verdrietig doet ie het wel!
Misschien is dat de sleutel dames? Goeiedag, als ie het niet eens bij een sollicitatie kan opbrengen...
woensdag 22 september 2010 om 08:46
@ Emaille
Haha ja ik weet het. Hij verwachtte dat als ik erover wou praten dat ik er dan zelf over zou beginnen. Maar dat was eigenlijk ook het "ergste" voorbeeld wat ik kon noemen. Toen ben ik ook niet boos geworden maar was ik echt verdrietig dat hij alleen aan zichzelf denkt en sindsdien (+8maanden terug) doet hij heel erg zijn best. En als hij dat een keer vergeet dat ik iets heb of wat dan ook dan help ik hem herinneren. Omdat ik erover wil praten...
Haha ja ik weet het. Hij verwachtte dat als ik erover wou praten dat ik er dan zelf over zou beginnen. Maar dat was eigenlijk ook het "ergste" voorbeeld wat ik kon noemen. Toen ben ik ook niet boos geworden maar was ik echt verdrietig dat hij alleen aan zichzelf denkt en sindsdien (+8maanden terug) doet hij heel erg zijn best. En als hij dat een keer vergeet dat ik iets heb of wat dan ook dan help ik hem herinneren. Omdat ik erover wil praten...
woensdag 22 september 2010 om 08:59
Mijn tip (3 weken geleden getrouwd met mijn fantastische man): wees jezelf, verzin geen excuses voor hem, en als jij als jezelf helemaal blij bent met hem als helemaal zichzelf dan zit het wel goed. Als je je gaat afvragen of je kunt of moet doen waar je behoefte aan hebt (SMS sturen, opbellen, voorstel voor iets leuks, een knuffel geven of vragen) gaat het wringen. Ik hoef mijn energie daar niet aan te besteden en zo blijft er veel energie over voor al die leuke dingen in het leven.
woensdag 22 september 2010 om 09:27
quote:aikidoka schreef op 22 september 2010 @ 08:59:
Mijn tip (3 weken geleden getrouwd met mijn fantastische man): wees jezelf, verzin geen excuses voor hem, en als jij als jezelf helemaal blij bent met hem als helemaal zichzelf dan zit het wel goed. Als je je gaat afvragen of je kunt of moet doen waar je behoefte aan hebt (SMS sturen, opbellen, voorstel voor iets leuks, een knuffel geven of vragen) gaat het wringen. Ik hoef mijn energie daar niet aan te besteden en zo blijft er veel energie over voor al die leuke dingen in het leven.Helemaal mee eens.
Mijn tip (3 weken geleden getrouwd met mijn fantastische man): wees jezelf, verzin geen excuses voor hem, en als jij als jezelf helemaal blij bent met hem als helemaal zichzelf dan zit het wel goed. Als je je gaat afvragen of je kunt of moet doen waar je behoefte aan hebt (SMS sturen, opbellen, voorstel voor iets leuks, een knuffel geven of vragen) gaat het wringen. Ik hoef mijn energie daar niet aan te besteden en zo blijft er veel energie over voor al die leuke dingen in het leven.Helemaal mee eens.
woensdag 22 september 2010 om 09:37
madelief, ik denk dat jouw voorbeeld toch anders is dan de andere topics. het verschil is dat jij geen relatie hebt met degene die jij leuk vindt. En de TO's in de andere topics hebben dat wel en proberen hun relatie krampachtig te houden.
Jij wilt op een krampachtige manier de aandacht krijgen van degene, die je leuk vindt. Iemand is geen botte lul als hij besluit daar niet op in te gaan. Als hij je van alles beloofd heeft en min of meer aangeeft misschien wel een relatie met jou zou willen, maar daar niets voor doet, kun je concluderen dat die persoon niet echt intenties heeft om een relatie met jou te willen. En dan is het voor jou een kwestie van 'niet ingaan op zijn contact'. Tenzij je zelf ook wel in bent voor een avontuurtje-voor-zolang-als-het-duurt.
In jouw verhaal klint het echter niet alsof hij je iets beloofd heeft (ik kan er natuurlijk naast zitten), maar eerder alsof hij jou misschien ook wel leuk vindt, maar niet weet of hij een relatie met je wil of waarschijnlijk helemaal geen relatie met je wil.
Hij is dat ook niet aan jou verplicht.
Interesse in de ander gaat vanzelf. Als dat niet zo is, is het zaak om bij jezelf te blijven en voor jezelf te bepalen wat je daarmee wilt.
Wat jij en de andere topic-openers WEL gemeen hebben is dat jullie allen de ander en de (eventuele) relatie tot elkaar niet los kunnen laten. De liefde of het liefdesleven neemt alle aandacht in beslag. Jullie hechten je allemaal aan iemand en verwachten hetzelfde terug (of zelfs meer dan dat je zelf geeft). Het verwachtingspatroon is hoog en eigenlijk komen jullie al snel tot de conclusie dat de ander iets niet goed doet, dat hij niet goed is zoals hij is. Het duidt op perfectionisme en een laag zelfvertrouwen en ook op egoïsme.
Zodanig dat je eigenlijk kan concluderen: als je nog steeds zo denkt en de liefde op die manier beleeft, ben je niet in staat om met iemand een relatie op te bouwen. Tenzij de ander een soort van kick haalt uit jouw afhankelijkheid en het fijn vindt dat hij/ zij constant op zijn/ haar gedrag gewezen wordt (dus eigenlijk een soort moeder zoekt in een relatie). En dat zijn niet de meest gezonde en gelukkige relaties helaas...
Jij wilt op een krampachtige manier de aandacht krijgen van degene, die je leuk vindt. Iemand is geen botte lul als hij besluit daar niet op in te gaan. Als hij je van alles beloofd heeft en min of meer aangeeft misschien wel een relatie met jou zou willen, maar daar niets voor doet, kun je concluderen dat die persoon niet echt intenties heeft om een relatie met jou te willen. En dan is het voor jou een kwestie van 'niet ingaan op zijn contact'. Tenzij je zelf ook wel in bent voor een avontuurtje-voor-zolang-als-het-duurt.
In jouw verhaal klint het echter niet alsof hij je iets beloofd heeft (ik kan er natuurlijk naast zitten), maar eerder alsof hij jou misschien ook wel leuk vindt, maar niet weet of hij een relatie met je wil of waarschijnlijk helemaal geen relatie met je wil.
Hij is dat ook niet aan jou verplicht.
Interesse in de ander gaat vanzelf. Als dat niet zo is, is het zaak om bij jezelf te blijven en voor jezelf te bepalen wat je daarmee wilt.
Wat jij en de andere topic-openers WEL gemeen hebben is dat jullie allen de ander en de (eventuele) relatie tot elkaar niet los kunnen laten. De liefde of het liefdesleven neemt alle aandacht in beslag. Jullie hechten je allemaal aan iemand en verwachten hetzelfde terug (of zelfs meer dan dat je zelf geeft). Het verwachtingspatroon is hoog en eigenlijk komen jullie al snel tot de conclusie dat de ander iets niet goed doet, dat hij niet goed is zoals hij is. Het duidt op perfectionisme en een laag zelfvertrouwen en ook op egoïsme.
Zodanig dat je eigenlijk kan concluderen: als je nog steeds zo denkt en de liefde op die manier beleeft, ben je niet in staat om met iemand een relatie op te bouwen. Tenzij de ander een soort van kick haalt uit jouw afhankelijkheid en het fijn vindt dat hij/ zij constant op zijn/ haar gedrag gewezen wordt (dus eigenlijk een soort moeder zoekt in een relatie). En dat zijn niet de meest gezonde en gelukkige relaties helaas...
Only dead fish go with the flow
woensdag 22 september 2010 om 10:45
@ Dreamglasses
Hij zegt dat hij mij ook leuk vindt...alleen ik merk het zo weinig, doordat hij bv geen interesse toont. Het lijkt mij logisch dat je graag wil dat de ander ook interesse toont, ook jij wil dat waarschijnlijk.
Maar als iemand wel degelijk aandacht geeft zoals de vriend doet van whattodo dan vind ik het krom en idd aan haar liggen.
Maar zoals je het nu beschrijft ligt het dus nooit aan die ander en kan die maar doen wat hij wil?
Hij zegt dat hij mij ook leuk vindt...alleen ik merk het zo weinig, doordat hij bv geen interesse toont. Het lijkt mij logisch dat je graag wil dat de ander ook interesse toont, ook jij wil dat waarschijnlijk.
Maar als iemand wel degelijk aandacht geeft zoals de vriend doet van whattodo dan vind ik het krom en idd aan haar liggen.
Maar zoals je het nu beschrijft ligt het dus nooit aan die ander en kan die maar doen wat hij wil?
woensdag 22 september 2010 om 10:58
quote:madelief77 schreef op 22 september 2010 @ 10:45:
@ Dreamglasses
Hij zegt dat hij mij ook leuk vindt...alleen ik merk het zo weinig, doordat hij bv geen interesse toont. Het lijkt mij logisch dat je graag wil dat de ander ook interesse toont, ook jij wil dat waarschijnlijk.
Maar als iemand wel degelijk aandacht geeft zoals de vriend doet van whattodo dan vind ik het krom en idd aan haar liggen.
Maar zoals je het nu beschrijft ligt het dus nooit aan die ander en kan die maar doen wat hij wil?Hij kan idd doen wat hij wil want hij heeft geen relatie met jou en dus ook geen verplichtingen aan jou.!
@ Dreamglasses
Hij zegt dat hij mij ook leuk vindt...alleen ik merk het zo weinig, doordat hij bv geen interesse toont. Het lijkt mij logisch dat je graag wil dat de ander ook interesse toont, ook jij wil dat waarschijnlijk.
Maar als iemand wel degelijk aandacht geeft zoals de vriend doet van whattodo dan vind ik het krom en idd aan haar liggen.
Maar zoals je het nu beschrijft ligt het dus nooit aan die ander en kan die maar doen wat hij wil?Hij kan idd doen wat hij wil want hij heeft geen relatie met jou en dus ook geen verplichtingen aan jou.!
woensdag 22 september 2010 om 11:11
quote:madelief77 schreef op 22 september 2010 @ 10:45:
@ Dreamglasses
Hij zegt dat hij mij ook leuk vindt...alleen ik merk het zo weinig, doordat hij bv geen interesse toont. Het lijkt mij logisch dat je graag wil dat de ander ook interesse toont, ook jij wil dat waarschijnlijk.
We kunnen allemaal wel wat willen, maar het is niet gezegd dat je het ook krijgt. Je kunt een ander nu eenmaal niet dwingen (en verwachten is eigenlijk een afgeleide daarvan, want je dwingt in je hoofd) om hetzelfde voor jou te voelen als jij voelt.
Ja, als ik iemand leuk vind, zou het natuurlijk geweldig en fijn zijn als het andersom ook zo is. Maar ik verwacht het het niet meteen. Daarbij moet ik zeggen dat ik ook best wel het type 'even aankijken' ben in het beginproces. Dat beginproces kan bij mij wel een half jaar duren. Ik ga niet zo snel in een relatie en daardoor is mijn verwachtingspatroon t.o.v. de ander misschien niet zo heel hoog. In wezen ken je elkaar ook nog maar net en neem ik graag de tijd om iemand beter te leren kennen. Ook wel om zelf te kunnen bepalen of de ander wel echt bij mij past. Op het eerste gezicht zijn heeeeeul veul mensen namelijk best wel leuk!
Maar als iemand wel degelijk aandacht geeft zoals de vriend doet van whattodo dan vind ik het krom en idd aan haar liggen.
Maar zoals je het nu beschrijft ligt het dus nooit aan die ander en kan die maar doen wat hij wil?
het kan ook best aan een ander liggen, hoor. Maar in jouw geval vind ik van niet. wat is die jongen nu eigenlijk al verplicht aan jou dan? Misschien heeft hij het wel erg druk met zijn werk en wordt hij daardoor opgeslokt. Misschien ligt zijn eigen moeder wel in het ziekenhuis en heeft hij dat helemaal niet aan jou verteld. Wat maakt het uit? En waarom hang je zo aan zijn aandacht na 2 dates met hem te hebben gehad?
Dat zijn dingen die jij je beter kan afvragen in plaats van waarom hij weinig interesse toont.
Het is jammer dat je, ondanks je therapie en al het werk wat je al gedaan hebt voor jezelf, toch weer aan het afglijden bent. Je glijdt nu af naar bevestiging van anderen nodig hebben.
In jouw geval kan iemand - met een gezond zelfvertrouwen - nu ook zeggen: ik bel hem gewoon op en geef aan dat ik zin heb om even met hem te kletsen. Of je zegt: ik wil eignelijk niet wat met iemand, die zo weinig aandacht aan mij besteedt en vooral druk is met zijn eigen leven, voor mijn gevoel pas ik daar niet meer bij.
Maar eigenlijk ga jij nu alleen lopen 'klagen' over zijn gebrek aan interesse in jou en doe je verder niets.
Beterschap met je kiespijn trouwens.
@ Dreamglasses
Hij zegt dat hij mij ook leuk vindt...alleen ik merk het zo weinig, doordat hij bv geen interesse toont. Het lijkt mij logisch dat je graag wil dat de ander ook interesse toont, ook jij wil dat waarschijnlijk.
We kunnen allemaal wel wat willen, maar het is niet gezegd dat je het ook krijgt. Je kunt een ander nu eenmaal niet dwingen (en verwachten is eigenlijk een afgeleide daarvan, want je dwingt in je hoofd) om hetzelfde voor jou te voelen als jij voelt.
Ja, als ik iemand leuk vind, zou het natuurlijk geweldig en fijn zijn als het andersom ook zo is. Maar ik verwacht het het niet meteen. Daarbij moet ik zeggen dat ik ook best wel het type 'even aankijken' ben in het beginproces. Dat beginproces kan bij mij wel een half jaar duren. Ik ga niet zo snel in een relatie en daardoor is mijn verwachtingspatroon t.o.v. de ander misschien niet zo heel hoog. In wezen ken je elkaar ook nog maar net en neem ik graag de tijd om iemand beter te leren kennen. Ook wel om zelf te kunnen bepalen of de ander wel echt bij mij past. Op het eerste gezicht zijn heeeeeul veul mensen namelijk best wel leuk!
Maar als iemand wel degelijk aandacht geeft zoals de vriend doet van whattodo dan vind ik het krom en idd aan haar liggen.
Maar zoals je het nu beschrijft ligt het dus nooit aan die ander en kan die maar doen wat hij wil?
het kan ook best aan een ander liggen, hoor. Maar in jouw geval vind ik van niet. wat is die jongen nu eigenlijk al verplicht aan jou dan? Misschien heeft hij het wel erg druk met zijn werk en wordt hij daardoor opgeslokt. Misschien ligt zijn eigen moeder wel in het ziekenhuis en heeft hij dat helemaal niet aan jou verteld. Wat maakt het uit? En waarom hang je zo aan zijn aandacht na 2 dates met hem te hebben gehad?
Dat zijn dingen die jij je beter kan afvragen in plaats van waarom hij weinig interesse toont.
Het is jammer dat je, ondanks je therapie en al het werk wat je al gedaan hebt voor jezelf, toch weer aan het afglijden bent. Je glijdt nu af naar bevestiging van anderen nodig hebben.
In jouw geval kan iemand - met een gezond zelfvertrouwen - nu ook zeggen: ik bel hem gewoon op en geef aan dat ik zin heb om even met hem te kletsen. Of je zegt: ik wil eignelijk niet wat met iemand, die zo weinig aandacht aan mij besteedt en vooral druk is met zijn eigen leven, voor mijn gevoel pas ik daar niet meer bij.
Maar eigenlijk ga jij nu alleen lopen 'klagen' over zijn gebrek aan interesse in jou en doe je verder niets.
Beterschap met je kiespijn trouwens.
Only dead fish go with the flow
woensdag 22 september 2010 om 11:23
Hee Madelief,
Ik denk dat je de zaken ingewikkelder maakt dan ze zijn. Hij zegt jou leuk te vinden en jij merkt daar nauwelijks wat van. Als je vanuit respect en liefde voor jezelf hem vraagt wat hij met bedoelt met 'ik vind jou leuk' dan sta je in je kracht. Ga je alleen maar af op wat hij zegt en bouw je een heel scenario in je hoofd van wat hij met leuk bedoelt, dan zet je jezelf buiten spel. Wees direct en vraag hem wat leuk zijn voor hem inhoudt. Vertel hem ook wat jij verstaat onder leuk en hoe JIJ dat uit en wat je prettig vindt. Kan hij daarin mee dan is dat mooi. Kan/wil hij dat niet, dan is hij niet de juiste man voor jou. Tenzij je voor de zoveelste keer teleurgesteld wil raken.
Vraag hem recht op de man af wat hij met 'leuk' bedoelt. Niet uit onzekerheid maar uit jouw behoefte aan de duidelijkheid. Dat is niet claimen of zuigen. Dat is duidelijk maken dat jij niet als een marionettepoppetje te bedienen bent. Deze man ruikt allang dat hij jou van alles kan wijsmaken. Wees eerlijk naar jezelf over wat jij precies leuk vindt aan hem. Is het omdat hij gezegd heeft dat hij je leuk vindt en dat jij dat op stel en sprong gelooft? Soms vinden we mensen leuk omdat ze zeggen ons leuk te vinden. Maar waar blijft jouw beoordelingsvermogen, los van wat hij van jou vindt? Welke kwaliteiten heeft hij als persoon waar jij compleet voor zwicht? Of is het alleen maar het feit dat het een man is en hij gezegd heeft jou leuk te vinden zonder daar concrete acties aan te koppelen? Want vooral dat laatste is wat jou zorgen baart. Iemand die mij vertelt dat hij me leuk vindt maar ondertussen merk ik er niets van die mag van mij vertrekken. Ik kan me vrij goed uiten en in een relatie verwacht ik hetzelfde van de ander. Het is de wisselwerking tussen elkaars goede eigenschappen wat een relatie mooi maakt. Het is het ontbreken van die wisselwerking die een goede relatie onmogelijk maakt.
Dus vraag hem wat hij wil en verwacht en vertel hetm hetzelfde. Zoek uit of jullie daadwerkelijk hetzelfde willen en bedoelen. Alleen dan weet je waar je aan toe bent en kun JIJ besluiten of je uberhaupt met hem verder wil.
Ik denk dat je de zaken ingewikkelder maakt dan ze zijn. Hij zegt jou leuk te vinden en jij merkt daar nauwelijks wat van. Als je vanuit respect en liefde voor jezelf hem vraagt wat hij met bedoelt met 'ik vind jou leuk' dan sta je in je kracht. Ga je alleen maar af op wat hij zegt en bouw je een heel scenario in je hoofd van wat hij met leuk bedoelt, dan zet je jezelf buiten spel. Wees direct en vraag hem wat leuk zijn voor hem inhoudt. Vertel hem ook wat jij verstaat onder leuk en hoe JIJ dat uit en wat je prettig vindt. Kan hij daarin mee dan is dat mooi. Kan/wil hij dat niet, dan is hij niet de juiste man voor jou. Tenzij je voor de zoveelste keer teleurgesteld wil raken.
Vraag hem recht op de man af wat hij met 'leuk' bedoelt. Niet uit onzekerheid maar uit jouw behoefte aan de duidelijkheid. Dat is niet claimen of zuigen. Dat is duidelijk maken dat jij niet als een marionettepoppetje te bedienen bent. Deze man ruikt allang dat hij jou van alles kan wijsmaken. Wees eerlijk naar jezelf over wat jij precies leuk vindt aan hem. Is het omdat hij gezegd heeft dat hij je leuk vindt en dat jij dat op stel en sprong gelooft? Soms vinden we mensen leuk omdat ze zeggen ons leuk te vinden. Maar waar blijft jouw beoordelingsvermogen, los van wat hij van jou vindt? Welke kwaliteiten heeft hij als persoon waar jij compleet voor zwicht? Of is het alleen maar het feit dat het een man is en hij gezegd heeft jou leuk te vinden zonder daar concrete acties aan te koppelen? Want vooral dat laatste is wat jou zorgen baart. Iemand die mij vertelt dat hij me leuk vindt maar ondertussen merk ik er niets van die mag van mij vertrekken. Ik kan me vrij goed uiten en in een relatie verwacht ik hetzelfde van de ander. Het is de wisselwerking tussen elkaars goede eigenschappen wat een relatie mooi maakt. Het is het ontbreken van die wisselwerking die een goede relatie onmogelijk maakt.
Dus vraag hem wat hij wil en verwacht en vertel hetm hetzelfde. Zoek uit of jullie daadwerkelijk hetzelfde willen en bedoelen. Alleen dan weet je waar je aan toe bent en kun JIJ besluiten of je uberhaupt met hem verder wil.
woensdag 22 september 2010 om 11:38
Beste Madelief 77,
Hier een reactie van een man.
Hij zegt dat hij jou ook heel leuk vind. Maar laat dat (te) weinig merken. Volgens mij kan dat een aantal dingen betekenen. Hij is van nature niet zo’n gever van complimentjes en tonen van genegenheid. Maar kan ook zijn dat hij dit niet gewend is en een beetje onwennig is, niet wetende hoe er mee om te gaan.
Een schamel: “maar ik vind jou ook leuk” komt er dan misschien uit. Da’s dan toch voor jou een keihard bewijs dat hij mooie gevoelens voor je heeft.
En daarnaast zijn mannen (in het algemeen) niet zo sterk in het uiten van hun gevoelens. Dat zit in de genen, zullen we maar zeggen. Als het extreem bij een man aanwezig is noemen ze hem ook wel “een botte vent” o.i.d.
Waar mannen (ook weer in het algemeen) een bloedhekel aan hebben is om elke keer weer, steeds opnieuw, over een bepaald onderwerp te beginnen. Begrijpelijk als iets je niet lekker zit en je wilt het “uitgepraat” hebben. Maar mannen zeggen dan al snel: “je loopt weer te zeuren” en luisteren vervolgens niet meer goed. Linkeroor in, rechterooor uit.
Volgens mij moet je het rustig aan doen met deze jongen/vent. Doe niet te opdringerig. Laat wel weten dat je nog steeds geinteresseerd bent.
Ga nu ook niet doorslaan naar de andere kant. Door onverschillig naar hem toe te worden en net te doen of je geen interesse meer in hem heb. Dat zou hij kunnen opvatten dat je hem niet meer leuk vind. En bestaat de kans dat hij verder geen werk meer van je maakt. Immers hij wil geen blauwtje lopen.
Madelief, het is soms moeilijk in dit soort gevallen.
Kort samengevat: Wel interesse blijven tonen, maar niet overdrijven, hou je in.
Hier een reactie van een man.
Hij zegt dat hij jou ook heel leuk vind. Maar laat dat (te) weinig merken. Volgens mij kan dat een aantal dingen betekenen. Hij is van nature niet zo’n gever van complimentjes en tonen van genegenheid. Maar kan ook zijn dat hij dit niet gewend is en een beetje onwennig is, niet wetende hoe er mee om te gaan.
Een schamel: “maar ik vind jou ook leuk” komt er dan misschien uit. Da’s dan toch voor jou een keihard bewijs dat hij mooie gevoelens voor je heeft.
En daarnaast zijn mannen (in het algemeen) niet zo sterk in het uiten van hun gevoelens. Dat zit in de genen, zullen we maar zeggen. Als het extreem bij een man aanwezig is noemen ze hem ook wel “een botte vent” o.i.d.
Waar mannen (ook weer in het algemeen) een bloedhekel aan hebben is om elke keer weer, steeds opnieuw, over een bepaald onderwerp te beginnen. Begrijpelijk als iets je niet lekker zit en je wilt het “uitgepraat” hebben. Maar mannen zeggen dan al snel: “je loopt weer te zeuren” en luisteren vervolgens niet meer goed. Linkeroor in, rechterooor uit.
Volgens mij moet je het rustig aan doen met deze jongen/vent. Doe niet te opdringerig. Laat wel weten dat je nog steeds geinteresseerd bent.
Ga nu ook niet doorslaan naar de andere kant. Door onverschillig naar hem toe te worden en net te doen of je geen interesse meer in hem heb. Dat zou hij kunnen opvatten dat je hem niet meer leuk vind. En bestaat de kans dat hij verder geen werk meer van je maakt. Immers hij wil geen blauwtje lopen.
Madelief, het is soms moeilijk in dit soort gevallen.
Kort samengevat: Wel interesse blijven tonen, maar niet overdrijven, hou je in.
woensdag 22 september 2010 om 11:44
Eens met Dave. Ga niet aan hem zitten duwen en trekken om er de boodschap uit te krijgen die jij wilt. Laat hem in z'n waarde.
En als het er niet in zit (gevoelens uiten) dan kun je 2 dingen doen: accepteren of wegwezen. Probeer een man vooral niet te veranderen.
Als ik dit lees dan ben ik zo blij dat mijn vriend heel anders is, en wel gemakkelijk over zijn gevoelens praat, zelfs als ik er niet naar vraag.
En als het er niet in zit (gevoelens uiten) dan kun je 2 dingen doen: accepteren of wegwezen. Probeer een man vooral niet te veranderen.
Als ik dit lees dan ben ik zo blij dat mijn vriend heel anders is, en wel gemakkelijk over zijn gevoelens praat, zelfs als ik er niet naar vraag.