Vrouwengek, wat nu?
zaterdag 4 september 2010 om 12:50
Beste lezer,
Dit topic ging over problemen met mijn (nu ex)-vriendin. Ik had haar toestemming hier te posten maar op haar verzoek haal ik nu alles weg wat haar en onze relatie in enige wijze betreft. Ik vraag mensen die mij geciteerd hebben, dit ook te doen. Bedankt.
Het topic heeft z'n doel gediend, ik wist mede hierdoor wat ik moest doen.
Verder heb ik voor weinig mensen op deze globe zoveel respect als mijn ex, een zeer bijzondere en waardevolle vrouw, en dat was ook evident uit mijn hieronder verwijderde posts. Ik hou van haar en wij zijn tot heden close.
Deze thread is afgesplitst van het topic "Tegelijk klaarkomen"
Dit topic ging over problemen met mijn (nu ex)-vriendin. Ik had haar toestemming hier te posten maar op haar verzoek haal ik nu alles weg wat haar en onze relatie in enige wijze betreft. Ik vraag mensen die mij geciteerd hebben, dit ook te doen. Bedankt.
Het topic heeft z'n doel gediend, ik wist mede hierdoor wat ik moest doen.
Verder heb ik voor weinig mensen op deze globe zoveel respect als mijn ex, een zeer bijzondere en waardevolle vrouw, en dat was ook evident uit mijn hieronder verwijderde posts. Ik hou van haar en wij zijn tot heden close.
Deze thread is afgesplitst van het topic "Tegelijk klaarkomen"
donderdag 16 september 2010 om 10:32
sorry maar ik ben het wel met Bianca eens, het ligt aan alles en iedereen en je hebt zelf niet eens de beslissing willen/durven nemen. Het was me nl al lang duidelijk dat je weg wilde. Je hebt je vriendin de knoop laten doorhakken.
En toch, waarom word je zoon er nu weer bij gehaald? Vind het altijd wreed (door mevrouw ooievaar in dit geval) om te melden dat er niet naar de kinderen wordt gekeken. Nee, bij elkaar blijven en ongelukkig zijn, dat helpt.
Je vind de aandacht die je krijgt nu hier te fijn naar mijn smaak.
En toch, waarom word je zoon er nu weer bij gehaald? Vind het altijd wreed (door mevrouw ooievaar in dit geval) om te melden dat er niet naar de kinderen wordt gekeken. Nee, bij elkaar blijven en ongelukkig zijn, dat helpt.
Je vind de aandacht die je krijgt nu hier te fijn naar mijn smaak.
donderdag 16 september 2010 om 10:56
Tja, onverwachte wendingen hier. Kan sowieso geen kwaad om afstand te nemen. Maar jouw gevoel lijkt per dag of uur anders, omdat je denk ik ook niet meer weet wat je nu onderdrukt en wat niet.
Ik blijf erbij dat tijdens het nemen van middelen misschien de indruk ontstaat dat je opener bent en meer voelt, maar ondertussen (de rest vd tijd) breekt het gevoel af. Het maakt je onverschilliger in je algemene beleving en je hebt steeds meer nodig ook nog (of in combi).
Enerzijds noem je jezelf spiritueel, anderzijds zie ik in jouw leven en hoe je daarmee omspringt niks daarvan terug. Escape in drank, drugs en seks, kicks (die sterker moeten worden om een gevoel op te roepen). Daarnaast het uit de weg gaan van andere gevoelens (verantwoordelijkheid, relatie, diepere verbondenheid, geinspireerder leven/bezigheden zoeken).
Misschien weet je totaal niet wat je met je "nieuw" geopende gevoel aan moet, sinds je spirituele kant (naar jouw zeggen) tot uiting kwam. Erin doorslaan en/of onderdrukken of ene periode (dag) dit en andere dag dat. Enorme stuiterbal lijk je me..
Als we je werk even onder de loep nemen: je zegt als doel te stellen: verdubbelen van de winst. Niet je bevlogenheid of geloof in (de boodschap die)/wat je "verkoopt" is jouw doelstelling, maar dat het geld oplevert dus?
Vandaar dat het geen voldoening oplevert. Het komt je schijnbaar aanwaaien, het gaat je niet om de inhoud en dat "verspreiden", maar dat er belangstelling (volgers, die geld opleveren en naar cursussen komen, jij als "inspirator", waarnaar geluisterd wordt, die gezien wordt).
Dat zijn statusdingen en dat duidt op egostreling/ egodingen. Ik schat zo in dat jij een megaslimme jongen bent. Ik denk ook dat jij, als je je aandacht zou richten op de inhoud/jouw inhoud, je ver kan komen. Ken je de boeken van Eckhart Tolle? Ken/begrijp je "het" verschil?
Je zoekt het toch in het oppeppen van "ego"-dingen om je beter door te voelen, wat niet lukt, omdat je daar te slim voor bent en beseft dat dit je niet brengt wat je zoekt en werkelijk nodig hebt.
Je ontloopt je diepere zelf, zegt dat je bang bent dat je daar een beerput aantreft. Kan je vertellen dat je kern juist heel mooi en goed zal blijken diep in de kern, als je die (zelf)veroordeling kwijt bent..
Jouw "waarnemer" is niet jouw innerlijke zelf, maar je criticus, die jij niet tot zwijgen kan brengen. Je geniet niet werkelijk, al zal je het nog zo promoten naar anderen. Je houdt jezelf voor de gek. Je hebt een grote honger naar beloning.
Aan de andere kant vertegenwoordigt je vrouw en kind het stuk in jou, wat jouw innerlijk wel raakt.
Je zegt dat je zoontje zo goed in zijn vel zit, dat neem ik direct van je aan en ook dat je een geweldige vader bent en zal zijn voor hem. Maar waar komt een klein joch op het idee dat als zijn ouders uit gaan, dat okee is? Moet meteen denken aan "Californication" (Comedy Central). Pa is echt tegenover zijn kind, kan zich niet binden aan zijn vrouw, denkt dat hoe hij als man zich presenteert (klein behoeftig kind) dat niet door zijn vrouw/kind wordt gezien, want als vader en partner doet en issie toch okee?
Een kind voelt meer aan dan jij denkt. Dus kennelijk ook al langer jullie instabiliteit. Dat hij "het begrijpt" is ergens niet een te verwachten reactie van een kind (weet niet hoe jong?). Hoewel je veel van je akties verborgen houdt voor hem, ben je ook een rolmodel en voorbeeld. In je geheel en niet wat hij van jou te zien krijgt. De onrust in jou (en in zijn moeder) kan hem niet ontgaan zijn, als hij dit soort dingen uit zichzelf zegt.
Je kan een leuke en fijne vader zijn, liefde en zorgzaamheid voor hem, als vader, als opvoeder. Maar als persoon zit je met een instabiliteit en dat levert voor een kind geen veilige hechting op. Omdat dat onberekenbaar kan zijn, ook al kan hij op je rekenen na schooltijd enz. In welke staat ben jij als hij slaapt, als hij 's nachts onverwachts naar een ziekenhuis moet (en jij onder invloed van drank en drugs bent)?
Kennelijk is je zoon hier al langer mee bezig, dat hun ouders wel/niet bij elkaar gaan blijven, misschien voelt hj dat beter aan dan julliezelf, die elkaar en jezelf redelijk voor de gek gehouden hebben (verborgen agenda's en bezigheden/gedachten).
In elk geval is je kind een link naar je innerlijke zelf, houdt van jou om je innerlijke zelf, niet om de auto en huis en imago wat jij vertegenwoordigt. Dat is een vertrekpunt. Wat je ook aan hem geeft, materiele zin (de beste school in de omtrek) legt het af tegen een veilige basis, vertrouwen (dat jij bent welk beeld hij van je heeft), oprechtheid, integriteit, en andere innerlijke waarden die jij/jullie meegeven en waarborgen.
Het gaat niet om hoeveel aanhangers je krijgt, bekend of beroemd of anderszins statusverhogend (geld, invloed) als je er zelf niet in gelooft of naar leeft. Het helpt jou iig niet om winstgevende concepten te bedenken, want ik proef een grote leegte in dit verhaal. En dat je dat maar een hoop werk vindt, om daar iets aan te gaan doen.
Maar juist die bevlogenheid, bezieling in wat je doet, een doel van binnenuit, maakt dat het geen "moeite doen" is, of kromliggen van werken, maar je vleugels geeft, een innerlijke drive geeft, zoveel plezier in geeft, dat het energie oplevert ipv kost. Als jij dat weet te vinden, dan weet je wat ik bedoel en ik denk dat je het dan ver zal schoppen ook.
Je hebt heel veel interessante kanten, maar het is nog los zand, heb ik het idee. Dat op en neer in wat je wil (met je relatie en het leven), je creatieve ideeen die er niet uitkomen, energieverlies, enz, maakt dat je stabiele thuis ook zo welkom was dat je dat niet wou opgeven (en ook omdat je ergens vindt dat je zoon meer verdient dan dit)..
Je zoon staat voor (hopelijk) zielsniveau.Wie je werkelijk bent. Je kan nog zoveel om hem geven en voor hem over hebben, het is belangrijk dat jij goed in je vel komt. En naar jezelf leert luisteren, ipv onlopen van jezelf. Je geeft nu teveel "buitenkant" mee, misschien niet in het contact naar hem, maar wel wat jij belangrijk lijkt te vinden voor jezelf/gezin (de basis zoekt in materiele dingen & materieel succes en kicks).
Dat zijn dingen die je onbewust meegeeft (je daden/wat je doet met je leven en kennelijk belangrijk vindt/je tijd aan spendeert).
Wens je veel succes met deze uitdaging. Misschien kan je er een spannende uitdaging in zien, ipv "werken aan jezelf". Dat heeft weer iets negatiefs, verplichting/inspanning leveren, moeilijk, moeite doen. Misschien is die weg wel een hele mooie en het resultaat nog mooier/fijner.
Misschien kan jij mensen wel als geen ander inspireren, maar dan echt, als je eenmaal je eigen inspirator hebt ontdekt.
Ik blijf erbij dat tijdens het nemen van middelen misschien de indruk ontstaat dat je opener bent en meer voelt, maar ondertussen (de rest vd tijd) breekt het gevoel af. Het maakt je onverschilliger in je algemene beleving en je hebt steeds meer nodig ook nog (of in combi).
Enerzijds noem je jezelf spiritueel, anderzijds zie ik in jouw leven en hoe je daarmee omspringt niks daarvan terug. Escape in drank, drugs en seks, kicks (die sterker moeten worden om een gevoel op te roepen). Daarnaast het uit de weg gaan van andere gevoelens (verantwoordelijkheid, relatie, diepere verbondenheid, geinspireerder leven/bezigheden zoeken).
Misschien weet je totaal niet wat je met je "nieuw" geopende gevoel aan moet, sinds je spirituele kant (naar jouw zeggen) tot uiting kwam. Erin doorslaan en/of onderdrukken of ene periode (dag) dit en andere dag dat. Enorme stuiterbal lijk je me..
Als we je werk even onder de loep nemen: je zegt als doel te stellen: verdubbelen van de winst. Niet je bevlogenheid of geloof in (de boodschap die)/wat je "verkoopt" is jouw doelstelling, maar dat het geld oplevert dus?
Vandaar dat het geen voldoening oplevert. Het komt je schijnbaar aanwaaien, het gaat je niet om de inhoud en dat "verspreiden", maar dat er belangstelling (volgers, die geld opleveren en naar cursussen komen, jij als "inspirator", waarnaar geluisterd wordt, die gezien wordt).
Dat zijn statusdingen en dat duidt op egostreling/ egodingen. Ik schat zo in dat jij een megaslimme jongen bent. Ik denk ook dat jij, als je je aandacht zou richten op de inhoud/jouw inhoud, je ver kan komen. Ken je de boeken van Eckhart Tolle? Ken/begrijp je "het" verschil?
Je zoekt het toch in het oppeppen van "ego"-dingen om je beter door te voelen, wat niet lukt, omdat je daar te slim voor bent en beseft dat dit je niet brengt wat je zoekt en werkelijk nodig hebt.
Je ontloopt je diepere zelf, zegt dat je bang bent dat je daar een beerput aantreft. Kan je vertellen dat je kern juist heel mooi en goed zal blijken diep in de kern, als je die (zelf)veroordeling kwijt bent..
Jouw "waarnemer" is niet jouw innerlijke zelf, maar je criticus, die jij niet tot zwijgen kan brengen. Je geniet niet werkelijk, al zal je het nog zo promoten naar anderen. Je houdt jezelf voor de gek. Je hebt een grote honger naar beloning.
Aan de andere kant vertegenwoordigt je vrouw en kind het stuk in jou, wat jouw innerlijk wel raakt.
Je zegt dat je zoontje zo goed in zijn vel zit, dat neem ik direct van je aan en ook dat je een geweldige vader bent en zal zijn voor hem. Maar waar komt een klein joch op het idee dat als zijn ouders uit gaan, dat okee is? Moet meteen denken aan "Californication" (Comedy Central). Pa is echt tegenover zijn kind, kan zich niet binden aan zijn vrouw, denkt dat hoe hij als man zich presenteert (klein behoeftig kind) dat niet door zijn vrouw/kind wordt gezien, want als vader en partner doet en issie toch okee?
Een kind voelt meer aan dan jij denkt. Dus kennelijk ook al langer jullie instabiliteit. Dat hij "het begrijpt" is ergens niet een te verwachten reactie van een kind (weet niet hoe jong?). Hoewel je veel van je akties verborgen houdt voor hem, ben je ook een rolmodel en voorbeeld. In je geheel en niet wat hij van jou te zien krijgt. De onrust in jou (en in zijn moeder) kan hem niet ontgaan zijn, als hij dit soort dingen uit zichzelf zegt.
Je kan een leuke en fijne vader zijn, liefde en zorgzaamheid voor hem, als vader, als opvoeder. Maar als persoon zit je met een instabiliteit en dat levert voor een kind geen veilige hechting op. Omdat dat onberekenbaar kan zijn, ook al kan hij op je rekenen na schooltijd enz. In welke staat ben jij als hij slaapt, als hij 's nachts onverwachts naar een ziekenhuis moet (en jij onder invloed van drank en drugs bent)?
Kennelijk is je zoon hier al langer mee bezig, dat hun ouders wel/niet bij elkaar gaan blijven, misschien voelt hj dat beter aan dan julliezelf, die elkaar en jezelf redelijk voor de gek gehouden hebben (verborgen agenda's en bezigheden/gedachten).
In elk geval is je kind een link naar je innerlijke zelf, houdt van jou om je innerlijke zelf, niet om de auto en huis en imago wat jij vertegenwoordigt. Dat is een vertrekpunt. Wat je ook aan hem geeft, materiele zin (de beste school in de omtrek) legt het af tegen een veilige basis, vertrouwen (dat jij bent welk beeld hij van je heeft), oprechtheid, integriteit, en andere innerlijke waarden die jij/jullie meegeven en waarborgen.
Het gaat niet om hoeveel aanhangers je krijgt, bekend of beroemd of anderszins statusverhogend (geld, invloed) als je er zelf niet in gelooft of naar leeft. Het helpt jou iig niet om winstgevende concepten te bedenken, want ik proef een grote leegte in dit verhaal. En dat je dat maar een hoop werk vindt, om daar iets aan te gaan doen.
Maar juist die bevlogenheid, bezieling in wat je doet, een doel van binnenuit, maakt dat het geen "moeite doen" is, of kromliggen van werken, maar je vleugels geeft, een innerlijke drive geeft, zoveel plezier in geeft, dat het energie oplevert ipv kost. Als jij dat weet te vinden, dan weet je wat ik bedoel en ik denk dat je het dan ver zal schoppen ook.
Je hebt heel veel interessante kanten, maar het is nog los zand, heb ik het idee. Dat op en neer in wat je wil (met je relatie en het leven), je creatieve ideeen die er niet uitkomen, energieverlies, enz, maakt dat je stabiele thuis ook zo welkom was dat je dat niet wou opgeven (en ook omdat je ergens vindt dat je zoon meer verdient dan dit)..
Je zoon staat voor (hopelijk) zielsniveau.Wie je werkelijk bent. Je kan nog zoveel om hem geven en voor hem over hebben, het is belangrijk dat jij goed in je vel komt. En naar jezelf leert luisteren, ipv onlopen van jezelf. Je geeft nu teveel "buitenkant" mee, misschien niet in het contact naar hem, maar wel wat jij belangrijk lijkt te vinden voor jezelf/gezin (de basis zoekt in materiele dingen & materieel succes en kicks).
Dat zijn dingen die je onbewust meegeeft (je daden/wat je doet met je leven en kennelijk belangrijk vindt/je tijd aan spendeert).
Wens je veel succes met deze uitdaging. Misschien kan je er een spannende uitdaging in zien, ipv "werken aan jezelf". Dat heeft weer iets negatiefs, verplichting/inspanning leveren, moeilijk, moeite doen. Misschien is die weg wel een hele mooie en het resultaat nog mooier/fijner.
Misschien kan jij mensen wel als geen ander inspireren, maar dan echt, als je eenmaal je eigen inspirator hebt ontdekt.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 16 september 2010 om 11:36
quote:FockeWulf schreef op 16 september 2010 @ 10:04:
[...]
Terzijde, ik merk vaak dat mensen met een aversie tegen esoterische ideeen (althans zodra ze een consequentie dreigen te krijgen voor het echte leven), met merkwaardige vooroordelen rondlopen die ze vervolgens op jou projecteren en dan mag jij dan lekker gaan corrigeren. Nogal vermoeiend.
Ik merk vaak dat mensen met esoterische ideeën géén verantwoording voor hun daden nemen. Alles ligt immers toch al lang vast? Nogal slap.
Kijk, dat jij van je leven - en van de mensen eromheen - een puinbak maakt, moet je zelf weten. Maar dat lijkt me meer aan je karakter liggen dan aan het tijdstip van je geboorte. Tegen bepaalde karaktertrekken kun je best opboksen, hoor, zeker als een ander er onder te lijden heeft.
[...]
Terzijde, ik merk vaak dat mensen met een aversie tegen esoterische ideeen (althans zodra ze een consequentie dreigen te krijgen voor het echte leven), met merkwaardige vooroordelen rondlopen die ze vervolgens op jou projecteren en dan mag jij dan lekker gaan corrigeren. Nogal vermoeiend.
Ik merk vaak dat mensen met esoterische ideeën géén verantwoording voor hun daden nemen. Alles ligt immers toch al lang vast? Nogal slap.
Kijk, dat jij van je leven - en van de mensen eromheen - een puinbak maakt, moet je zelf weten. Maar dat lijkt me meer aan je karakter liggen dan aan het tijdstip van je geboorte. Tegen bepaalde karaktertrekken kun je best opboksen, hoor, zeker als een ander er onder te lijden heeft.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 september 2010 om 12:01
Nou ja, ik denk dat je deze wel even kan gebruiken.
Blijf bij jezelf. En kinderen zijn flexibel hoor. Wees open en eerlijk tegen hem (op een manier die past bij zijn leeftijd) en zorg dat er veel liefde in zijn leven is, maar daar doen jullie allebei (jij en je vrouw) geloof ik erg jullie best voor.
Het komt goed, echt waar.
Blijf bij jezelf. En kinderen zijn flexibel hoor. Wees open en eerlijk tegen hem (op een manier die past bij zijn leeftijd) en zorg dat er veel liefde in zijn leven is, maar daar doen jullie allebei (jij en je vrouw) geloof ik erg jullie best voor.
Het komt goed, echt waar.
donderdag 16 september 2010 om 12:06
Oh trouwens, ik vond persoonlijk dat stukje dat je had geschreven over dat je vrouw zich aan je enkels vast klampte niet beledigend naar haar toe. Weet je je wat het is? Een kat in het nauw maakt rare sprongen. En als je emotioneel in het nauw zit, weet je soms van gekkigheid ook niet meer wat je doet.. Been there, done that.
Het geeft gewoon aan hoe zij ook lijdt (leed?) onder jouw gedrag.
Ik begrijp het wel.
Het geeft gewoon aan hoe zij ook lijdt (leed?) onder jouw gedrag.
Ik begrijp het wel.
vrijdag 17 september 2010 om 00:15
Haha, sorry, ik hoop dat je vooral de laatste alinea's leest. Ik geloof dat er veel meer in jou zit en ik vind je openhartigheid die je hier blootlegt getuigen van kwetsbaar durven opstellen. Ook al is het dan anoniem. Je lijkt mij heel veelzijdig, maar denk dat als jij ergens op focust het dan ook lukt..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 19 september 2010 om 04:38
Tja, stop met alle rotzooi: drank drugs porno prostituees new-age babbels en focus je op mooie, zuivere dingen (muziek, lekker eten, mooie vrouwen, je werk). Versier gewoon een vrouw in de kroeg, op straat of in de supermarkt, dat is volgens mij waar je naar op zoek bent en voor wegloopt. Betaal je prostitueevriendinnetje niet meer, kijken of ze dan nog steeds klaarkomt. Drink in de kroeg alleen water en frisdrank. Zoek desnoods hulp bij de Jellinek-kliniek.