Kinderen
alle pijlers
Wat heb ik te wensen / eisen?
maandag 4 oktober 2010 om 12:07
Hallo dames,
Wil heel graag jullie mening.
Ik ben momenteel 30 weken zwanger van mijn tweede dochter.
Zwangerschap 1 was drama met opname ziekenhuis en daarna platliggen vanaf week 26 vanwege vroegtijdige weeen en zwakke baarmoederhals.
Uiteindelijk met 38 weken ingeleid vanwege zwangerschapsvergiftiging.
Wel heel vlot bevallen, maar daarna problemen met placenta en 3 liter bloedverlies.
Met wat zakken bloed langzaam weer opgekrabbeld.
Nu weer blij zwanger!
Baarmoederhals houdt zich netjes. Elke twee weken inwendige echo en goede controle in ziekenhuis. Wordt redelijk als een vipje behandeld
.
Nu hebben ze bij de 20 weken echo ontdekt dat mijn placenta met een klein slipje voor de uitgang ligt.
Elke twee weken wordt dit in de gaten gehouden en het schoof maar langzaam op.
Met week 30 zou ik nog een echo hebben tezamen met mijn groei-echo en zou er een knoop worden doorgehakt of het een geplande keizersnede zou worden.
Dat was dus vanmorgen.
Nog steeds niet weg van de uitgang en nu hebben ze extra ontdekt dat er aan de andere kant van de mond ook nog een stuk placenta ligt.
Wist niet eens dat dat kon!
Er is nog geen duidelijkheid of en hoe die twee delen met elkaar verbonden zijn.
Heel technisch allemaal, maar als er veel vaten zijn levert dit weer extra problemen op.
Weer geen knoop doorgehakt en nu weer een echo voor dit probleem gepland over 4 weken.
Is het stom dat ik er klaar mee ben?
Dat ik geen zin meer heb om continu mijn broek uit te trekken?
Dat ik nu niet meer in spanning wil zitten met wachten op vroegtijdige weeen, bloedverlies of straks toch gewoon mag bevallen en dan in de zenuwen zit wat er met die placenta(s) gebeurd? Hoeveel zakken bloed ik nu moet krijgen en hoe snel ik opknap om te genieten van mijn twee dochters?
Denk ik te simpel en onderschat ik een keizersnede? Is dit iets wat ik niet moet wensen of heb ik dit niet eens te eisen?
Ik begrijp de artsen. Het zou inderdaad zonde zijn om de kans op een zelfde vlotte bevalling als de eerste weg te gooien door te snel een knoop door te hakken en te kiezen voor een operatie.
Maar ik wil genieten van die laatste weken en het niet meer in het teken laten staan van controles, inwendige echo's, metingen en afspraken.....
Snapt iemand dit?
Help!
Wil heel graag jullie mening.
Ik ben momenteel 30 weken zwanger van mijn tweede dochter.
Zwangerschap 1 was drama met opname ziekenhuis en daarna platliggen vanaf week 26 vanwege vroegtijdige weeen en zwakke baarmoederhals.
Uiteindelijk met 38 weken ingeleid vanwege zwangerschapsvergiftiging.
Wel heel vlot bevallen, maar daarna problemen met placenta en 3 liter bloedverlies.
Met wat zakken bloed langzaam weer opgekrabbeld.
Nu weer blij zwanger!
Baarmoederhals houdt zich netjes. Elke twee weken inwendige echo en goede controle in ziekenhuis. Wordt redelijk als een vipje behandeld
.Nu hebben ze bij de 20 weken echo ontdekt dat mijn placenta met een klein slipje voor de uitgang ligt.
Elke twee weken wordt dit in de gaten gehouden en het schoof maar langzaam op.
Met week 30 zou ik nog een echo hebben tezamen met mijn groei-echo en zou er een knoop worden doorgehakt of het een geplande keizersnede zou worden.
Dat was dus vanmorgen.
Nog steeds niet weg van de uitgang en nu hebben ze extra ontdekt dat er aan de andere kant van de mond ook nog een stuk placenta ligt.
Wist niet eens dat dat kon!
Er is nog geen duidelijkheid of en hoe die twee delen met elkaar verbonden zijn.
Heel technisch allemaal, maar als er veel vaten zijn levert dit weer extra problemen op.
Weer geen knoop doorgehakt en nu weer een echo voor dit probleem gepland over 4 weken.
Is het stom dat ik er klaar mee ben?
Dat ik geen zin meer heb om continu mijn broek uit te trekken?
Dat ik nu niet meer in spanning wil zitten met wachten op vroegtijdige weeen, bloedverlies of straks toch gewoon mag bevallen en dan in de zenuwen zit wat er met die placenta(s) gebeurd? Hoeveel zakken bloed ik nu moet krijgen en hoe snel ik opknap om te genieten van mijn twee dochters?
Denk ik te simpel en onderschat ik een keizersnede? Is dit iets wat ik niet moet wensen of heb ik dit niet eens te eisen?
Ik begrijp de artsen. Het zou inderdaad zonde zijn om de kans op een zelfde vlotte bevalling als de eerste weg te gooien door te snel een knoop door te hakken en te kiezen voor een operatie.
Maar ik wil genieten van die laatste weken en het niet meer in het teken laten staan van controles, inwendige echo's, metingen en afspraken.....
Snapt iemand dit?
Help!
maandag 4 oktober 2010 om 12:11
maandag 4 oktober 2010 om 12:12
Ja, dat snap ik. Ik ben zelf met een geplande keizersnede bevallen wegens onvolkomen stuitligging van Timanni. En ik was zo relaxt over de komende bevalling na die keuze, omdat ik de stuitbevalling niet aan wilde.
Ik snap óók dat je bij 30 weken nog niet medisch gezien die keuze kunt maken wellicht als medicus. En dat je als doel stelt een complicatievrije 'normale' bevalling. Een ks is óók geen sinecure namelijk, al herstel je er over het algemeen net zo goed van als van een normale bevalling. Het is een buikoperatie, niets meer en vooral niets minder. (en ook kostbaar, trouwens).
Heb jij expliciet aangegeven dat jij die knoop wél nu al wilt doorhakken?
Ik snap óók dat je bij 30 weken nog niet medisch gezien die keuze kunt maken wellicht als medicus. En dat je als doel stelt een complicatievrije 'normale' bevalling. Een ks is óók geen sinecure namelijk, al herstel je er over het algemeen net zo goed van als van een normale bevalling. Het is een buikoperatie, niets meer en vooral niets minder. (en ook kostbaar, trouwens).
Heb jij expliciet aangegeven dat jij die knoop wél nu al wilt doorhakken?
maandag 4 oktober 2010 om 12:20
Bedankt voor jullie snelle reactie!
Geeft me in ieder geval het idee dat ik niet gek ben.
Nou ik wist niet beter dan dat vandaga de knoop doorgehakt zou worden, dus hoefde dat niet aan te geven.
Ging enigzins beteuterd de deur uit met een hoofd vol info. Nu baal ik dat ik niet gelijk tegen heb gestribbeld. Maar deze dame was dan ook niet mijn vast gyn. Volgende week heb ik daar weer een afspraak voor normale controle en baarmoederhals-meting.
Ik dank god op mijn blote knietjes dat ik nog lekker overeind loop en nu zelf het babykamertje heb kunnen doen en nog vanalles kan ondernemen met mijn oudste.
Ik begrijp dat zo'n operatie superveel kost. Maar hoor nu nog hoe een dure klant ik was met die transfusie met bloed en plasma.
Ik wil genieten en weten waar ik aan toe ben!
Geeft me in ieder geval het idee dat ik niet gek ben
.Nou ik wist niet beter dan dat vandaga de knoop doorgehakt zou worden, dus hoefde dat niet aan te geven.
Ging enigzins beteuterd de deur uit met een hoofd vol info. Nu baal ik dat ik niet gelijk tegen heb gestribbeld. Maar deze dame was dan ook niet mijn vast gyn. Volgende week heb ik daar weer een afspraak voor normale controle en baarmoederhals-meting.
Ik dank god op mijn blote knietjes dat ik nog lekker overeind loop en nu zelf het babykamertje heb kunnen doen en nog vanalles kan ondernemen met mijn oudste.
Ik begrijp dat zo'n operatie superveel kost. Maar hoor nu nog hoe een dure klant ik was met die transfusie met bloed en plasma
.Ik wil genieten en weten waar ik aan toe ben!
maandag 4 oktober 2010 om 12:29
Ik zou even bellen met je gyn, of je op korte termijn even langs kunt komen voor een gesprekje. En dan aangeven dat je graag duidelijkheid wil.
Het kan heel goed dat men de knoop nog niet doorhakt, omdat men uit ervaring weet dat de situatie nog heel erg kan verschillen. Maar wellicht kun je afspreken dat je voor een KS gaat tenzij de situatie verandert. Wellicht dat dat je meer rust geeft?
Ik heb bij de 2e een geplande KS gehad, en vond dat erg fijn. Gewoon duidelijkheid. Maar goed, bij mij was normaal bevallen zo goed als niet mogelijk, dus dan is de keus zo gemaakt. In jou geval heeft men een "succesvolle"eerste vaginale bevalling voor ogen, en bij een tweede zal men dan ook liever kiezen voor weer een vaginale bevalling, aangezien dit nog altijd minder risico's met zich meebrengt als een ks. Ik zou zeggen, gooi je zorgen op tafel en vraag waarom bepaalde beslissingen worden verschoven. Misschien maakt dat het wat beter te handelen en kun je duidelijke afspraken maken.
Het kan heel goed dat men de knoop nog niet doorhakt, omdat men uit ervaring weet dat de situatie nog heel erg kan verschillen. Maar wellicht kun je afspreken dat je voor een KS gaat tenzij de situatie verandert. Wellicht dat dat je meer rust geeft?
Ik heb bij de 2e een geplande KS gehad, en vond dat erg fijn. Gewoon duidelijkheid. Maar goed, bij mij was normaal bevallen zo goed als niet mogelijk, dus dan is de keus zo gemaakt. In jou geval heeft men een "succesvolle"eerste vaginale bevalling voor ogen, en bij een tweede zal men dan ook liever kiezen voor weer een vaginale bevalling, aangezien dit nog altijd minder risico's met zich meebrengt als een ks. Ik zou zeggen, gooi je zorgen op tafel en vraag waarom bepaalde beslissingen worden verschoven. Misschien maakt dat het wat beter te handelen en kun je duidelijke afspraken maken.
maandag 4 oktober 2010 om 12:32
Schattekop, Geld is bij een goede gyn echt geen afweging om een KS wel of niet te doen. Indien er indicaties zijn voor een KS dan zal dat niet opzij worden geschoven omdat het geld kost. In heel veel gevallen laat de gyn dan de keus aan de moeder of zal zelf de keus voor een ks maken indien hij dit noodzakelijk acht. En dat heeft met heel veel diverse factoren te maken, hetgeen vaak een combi is van het medische aspect, hoe de patient er tegen aan kijkt en de mening van de gyn.
maandag 4 oktober 2010 om 12:51
Om nog even terug te komen op het verhaal van twee placenta delen: dat had ik ook. Nadat ik bevallen was van onze dochter bleek ik twee 'bij'placenta's te hebben. Dit had wel een risico kunnen zijn, omdat die placenta's onderling met vaten aan elkaar verbonden waren(dat kon ik ook duidelijk zien). Tijdens de opname in het ziekenhuis hebben ze mijn vliezen gebroken, godzijdank toen dus geen vat geraakt.
Ik kan me voorstellen dat je baalt dat er nu nog geen knoop is doorgehakt en dat dit onrustig voor je moet zijn....Misschien dat je nog voor die vier weken om zijn nog terecht kan bij de gynaecoloog om je vragen te stellen en te zeggen hoe je er nu over denkt?
Ik kan me voorstellen dat je baalt dat er nu nog geen knoop is doorgehakt en dat dit onrustig voor je moet zijn....Misschien dat je nog voor die vier weken om zijn nog terecht kan bij de gynaecoloog om je vragen te stellen en te zeggen hoe je er nu over denkt?
maandag 4 oktober 2010 om 13:01
Hoi Josje,
Jij dus ook. Ik had er echt nog nooit van gehoord.
Ik ga er ook maar niet op googlen, want ik ken mezelf....
Het lijkt me inderdaad dat ze wel onderling verbonden moeten zijn, anders zou die bijplacenta niet veel nut hebben toch?
Bij mij liggen ze dus aan weerszijden van mijn baarmoedermond/hals/opening/uitgang dus dan zouden de vaten een soort van bruggetje vormen.
Ik vind het maar weer technisch.
Volgende week woensdag dus weer controle bij mijn vaste, favoriete gyn.
Wilde haar eerst vanmiddag maar opbellen, maar misschien is het beter dat ik het een weekje laat betijen.....
As ik er dan nog hetzelfde over voel, wil ik haar toch duidelijk maken dat ik rust en zekerheid wil om nog van die laatste weken te genieten.
Josje, is er jou verteld wat er voor risico's waren?
Jij dus ook. Ik had er echt nog nooit van gehoord.
Ik ga er ook maar niet op googlen, want ik ken mezelf....
Het lijkt me inderdaad dat ze wel onderling verbonden moeten zijn, anders zou die bijplacenta niet veel nut hebben toch?
Bij mij liggen ze dus aan weerszijden van mijn baarmoedermond/hals/opening/uitgang dus dan zouden de vaten een soort van bruggetje vormen.
Ik vind het maar weer technisch.
Volgende week woensdag dus weer controle bij mijn vaste, favoriete gyn.
Wilde haar eerst vanmiddag maar opbellen, maar misschien is het beter dat ik het een weekje laat betijen.....
As ik er dan nog hetzelfde over voel, wil ik haar toch duidelijk maken dat ik rust en zekerheid wil om nog van die laatste weken te genieten.
Josje, is er jou verteld wat er voor risico's waren?
maandag 4 oktober 2010 om 13:24
Het werd bij mij pas ontdekt na de bevalling. Toen de placenta bekeken werd, kon je duidelijk twee kleine extra placenta's zien. De gynaecoloog is er niet heel diep op in gegaan, maar zei wel dat je daar complicaties van kan ondervinden. Dat is wat ik me herinner. De rest is een beetje langs me heen gegaan op dat moment
maandag 4 oktober 2010 om 13:28
Vasa Praevia?
Ik kan me je gevoel voorstellen. Je gaat natuurlijk ook niet voor je eigen plezier elke controle met de billen bloot.
Ik zou je gevoel bespreken met je eigen gyn volgende keer. Zeg dat je je niet goed voelt bij een risico bij een natuurlijk bevalling. Dat je ondanks de goede controles toch niet onbezorgd bent. Klopt toch?
Als je je bezorgd voelt kan dat de ontsluiting tegenhouden en dat ook niet het idee van de artsen.
Ik kan me je gevoel voorstellen. Je gaat natuurlijk ook niet voor je eigen plezier elke controle met de billen bloot.
Ik zou je gevoel bespreken met je eigen gyn volgende keer. Zeg dat je je niet goed voelt bij een risico bij een natuurlijk bevalling. Dat je ondanks de goede controles toch niet onbezorgd bent. Klopt toch?
Als je je bezorgd voelt kan dat de ontsluiting tegenhouden en dat ook niet het idee van de artsen.
maandag 4 oktober 2010 om 13:34
Na één keer van vrij dichtbij meegemaakt te hebben dat een vrouw ondanks heel wat zakken bloed NIET meer op stond, en na het gesol van artsen, arts-assistenten, co-assistenten, verloskundigen, van héél dichtbij te hebben mogen aanschouwen, heb ik twee ijzeren regels overgehouden aan het hele bevallingsgebeuren:
1. witte jassen zijn leuk, maar ik vertrouw geen enkele witte jas blind, en van allemaal vertrouw ik de verpleegkundigen nog veruit het meest
2. Luister ALTIJD naar jezelf en zorg dat er geluisterd wordt naar jou (en naar je partner indien aanwezig). Niet dat artsen per definitie ongelijk hebben, maar een arts die niet naar je luistert heeft wel degelijk per definitie ongelijk.
(witte jassen die zich aangevallen voelen: sorry, niet nodig. Ik weet dat mijn ervaring beperkt is. Maar wel héél negatief, en achteraf door artsen en ziekenhuis bevestigd. Van een tuchtzaak hebben we maar afgezien. Er zijn heel goede witte jassen. Die herken je aan het feit dat ze luisteren.)
1. witte jassen zijn leuk, maar ik vertrouw geen enkele witte jas blind, en van allemaal vertrouw ik de verpleegkundigen nog veruit het meest
2. Luister ALTIJD naar jezelf en zorg dat er geluisterd wordt naar jou (en naar je partner indien aanwezig). Niet dat artsen per definitie ongelijk hebben, maar een arts die niet naar je luistert heeft wel degelijk per definitie ongelijk.
(witte jassen die zich aangevallen voelen: sorry, niet nodig. Ik weet dat mijn ervaring beperkt is. Maar wel héél negatief, en achteraf door artsen en ziekenhuis bevestigd. Van een tuchtzaak hebben we maar afgezien. Er zijn heel goede witte jassen. Die herken je aan het feit dat ze luisteren.)
woensdag 6 oktober 2010 om 08:56
Josje, ja logisch dat dat langs je heen is gegaan! Je had wel andere dingen aan je hoofd en in je armen .
Heb toch gegoogled en echt happy werd ik daar niet van. Maar ging inderdaad om de niet erkende gevallen. Dat is bij mij niet het geval.
Jente, ja dat is inderdaad de term die de echo-mevrouw mompelde.
En wat je zegt klopt, ik heb geen vertrouwen meer in mijn lijf. En dat kan nooit bevorderlijk zijn voor het verloop van mijn bevallen ook al geven ze groen licht.
Nu maar hopen dat ze open staan voor mijn argumenten volgende week.
En Rider geloof dat ik jouw reactie maar uitprint en op haar bureau leg voor aanvang gesprek....
Volgens mij zit er wel een redelijk horrorverhaal achter jouw reactie.....
Wil niet het gevoel hebben dat ik alleen maar van de medische kant bekeken wordt.
We gaan er het beste maar van hopen.
.Heb toch gegoogled en echt happy werd ik daar niet van. Maar ging inderdaad om de niet erkende gevallen. Dat is bij mij niet het geval.
Jente, ja dat is inderdaad de term die de echo-mevrouw mompelde.
En wat je zegt klopt, ik heb geen vertrouwen meer in mijn lijf. En dat kan nooit bevorderlijk zijn voor het verloop van mijn bevallen ook al geven ze groen licht.
Nu maar hopen dat ze open staan voor mijn argumenten volgende week.
En Rider geloof dat ik jouw reactie maar uitprint en op haar bureau leg voor aanvang gesprek....
Volgens mij zit er wel een redelijk horrorverhaal achter jouw reactie.....
Wil niet het gevoel hebben dat ik alleen maar van de medische kant bekeken wordt.
We gaan er het beste maar van hopen.
woensdag 6 oktober 2010 om 13:55
Ik kan mij voorstellen dat je in jouw situatie met de onduidelijkheid over de placenta('s) graag voor een geplande keizersnee gaat.
Ik zelf ben bevallen met een spoedkeizersnee vanwege hellp syndroom en heb ook 4 zakken bloed gekregen.
Van de keizersnee op zich ben ik redelijk snel hersteld het herstellen van het hellp syndroom duurde wat langer.
Ik zelf ben bevallen met een spoedkeizersnee vanwege hellp syndroom en heb ook 4 zakken bloed gekregen.
Van de keizersnee op zich ben ik redelijk snel hersteld het herstellen van het hellp syndroom duurde wat langer.
