HELP huiselijk geweld!!
maandag 4 oktober 2010 om 22:12
Ik heb even een andere nick aangemaakt dus vandaar dat ik nu 0 dagen aangemeld ben. Ik vertel mijn verhaal liever anoniem want met mijn normale nick post ik hier nogal veel. Hoop dat jullie dit begrijpen.
Mijn vriend zit nu boven heeft zich opgesloten op de slaapkamer, ik zit beneden achter mijn laptop om mijn verhaal te typen.
Ik kan er gewoon met mijn verstand niet bij maar we hebben elkaar wel vaker heel erg hard en vaak geslagen. Ik schaam me er gewoon voor om het te zeggen. Gewoon een HBO studente en haar vriend die werkt ( heb zelf soms een bepaald beeld bij mensen die met huiselijk geweld te maken krijgen). We hebben elkaar net heel veel pijn gedaan en ik weet gewoon niet wat ik moet doen nu. Ik zit hier maar een beetje voor me uit te kijken. Net bijna steunpunt huiselijk geweld gebeld maar ik durfde niet aan de lijn te blijven. Durf geen bekenden te bellen want ik schaam me dood dat we het zover hebben laten komen.
En dat om iets heel kleins als beide een drukke dag gehad, een wat korter lontje en de boel is volledig geescaleerd. Ik heb hem geslagen en geschopt en hij mij ook en me op mijn hoofd geslagen en bij de keel gegrepen. Nu ik het zo schrijf kan ik er gewoon niet bij dat we elkaar dit hebben aangedaan. Ik weet niet wat ik moet doen!!
HELP!
Mijn vriend zit nu boven heeft zich opgesloten op de slaapkamer, ik zit beneden achter mijn laptop om mijn verhaal te typen.
Ik kan er gewoon met mijn verstand niet bij maar we hebben elkaar wel vaker heel erg hard en vaak geslagen. Ik schaam me er gewoon voor om het te zeggen. Gewoon een HBO studente en haar vriend die werkt ( heb zelf soms een bepaald beeld bij mensen die met huiselijk geweld te maken krijgen). We hebben elkaar net heel veel pijn gedaan en ik weet gewoon niet wat ik moet doen nu. Ik zit hier maar een beetje voor me uit te kijken. Net bijna steunpunt huiselijk geweld gebeld maar ik durfde niet aan de lijn te blijven. Durf geen bekenden te bellen want ik schaam me dood dat we het zover hebben laten komen.
En dat om iets heel kleins als beide een drukke dag gehad, een wat korter lontje en de boel is volledig geescaleerd. Ik heb hem geslagen en geschopt en hij mij ook en me op mijn hoofd geslagen en bij de keel gegrepen. Nu ik het zo schrijf kan ik er gewoon niet bij dat we elkaar dit hebben aangedaan. Ik weet niet wat ik moet doen!!
HELP!
maandag 4 oktober 2010 om 22:16
Mijn ouders wonen uren rijden hier vandaan en mijn vriendinnen, ik schaam me gewoon helemaal dood en durf daar niet bij aan te kloppen.. Maar als ik het steunpunt bel wat dan|? Ik vind mezelf en hem geen huiselijkgeweld plegers terwijl ik onder de blauwe plekken zit en mijn keel erg pijn doet. Hij zit nu boven en ligt waarschijnlijk op bed met de deur op slot en ik durf eigenlijk ook niet naar huis.
maandag 4 oktober 2010 om 22:17
maandag 4 oktober 2010 om 22:18
Neem contact op met sensoor, die kun je nu anoniem bellen (vroegere sos-hulptelefoon), je kunt ze mailen en met ze chatten.
Je krijgt dan mensen aan de lijn die je kunnen helpen als je dat wil, met telefoonnummers en adressen van instanties, maar je kunt ook gewoon even van je af praten, je verhaal doen.
Erkennen dat er iets heel erg fout zit is een hele grote stap, maar wel heel belangrijk. Er moet iets veranderen want dit is voor niemand goed, zoals het nu gaat.
Gek genoeg is zo doorgaan zoals het nu gaat voor je gevoel het veiligst. Verschrikkelijk, maar veilig. Want het is bekend, je weet hoe het loopt en wat je kunt verwachten.
Maar als je eerlijk naar jezelf bent is het schijnveiligheid, eentje die vroeg of laat als een zeepbel uiteenspat. En of je dan nog kunt lijmen wat er kapot is gemaakt?
Heb jezelf lief, heb je vriend lief, en dóe er iets aan.
Je krijgt dan mensen aan de lijn die je kunnen helpen als je dat wil, met telefoonnummers en adressen van instanties, maar je kunt ook gewoon even van je af praten, je verhaal doen.
Erkennen dat er iets heel erg fout zit is een hele grote stap, maar wel heel belangrijk. Er moet iets veranderen want dit is voor niemand goed, zoals het nu gaat.
Gek genoeg is zo doorgaan zoals het nu gaat voor je gevoel het veiligst. Verschrikkelijk, maar veilig. Want het is bekend, je weet hoe het loopt en wat je kunt verwachten.
Maar als je eerlijk naar jezelf bent is het schijnveiligheid, eentje die vroeg of laat als een zeepbel uiteenspat. En of je dan nog kunt lijmen wat er kapot is gemaakt?
Heb jezelf lief, heb je vriend lief, en dóe er iets aan.
maandag 4 oktober 2010 om 22:19
maandag 4 oktober 2010 om 22:20
Ik woon 50 km verderop en zit hier maar een beetje voor me uit te kijken. Mijn spullen liggen verspreid op de overloop en ik kan gewoon niet meer nu. Natuurlijk wel het leven hoor maar gewoon dit alles en ik durf en kan niet naar huis. Dan zit ik daar alleen zonder iemand. En ik ben zelf net zo erg want ik heb hem ook heel hard geslagen en geschopt en hij mij ook. Het leek wel of we beide een black out hadden.
maandag 4 oktober 2010 om 22:21
Idd het is vaker gebeurd, dan praten we, hebben we beide heel veel spijt. Zitten we onder de blauwe plekken maar een volgende keer gebeurt het weer. En beide net zo hard slaan en schoppen. Het is dus niet zo dat ik alleen geslagen word door hem, ik sla hem ook en daar schaam ik me nog het meest voor.
maandag 4 oktober 2010 om 22:21
quote:Snormel schreef op 04 oktober 2010 @ 22:19:
Dit is al vaker gebeurd zeg je. Wat gebeurt er dan daarna? Praten jullie erover? Of zwijgen jullie totdat het weer gebeurt?Ben ik ook benieuwd naar.
Dit is al vaker gebeurd zeg je. Wat gebeurt er dan daarna? Praten jullie erover? Of zwijgen jullie totdat het weer gebeurt?Ben ik ook benieuwd naar.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 4 oktober 2010 om 22:24
quote:Enn schreef op 04 oktober 2010 @ 22:16:
Stoppen met versuft zijn je sleutels pakken en naar iemand anders gaan.
Eens. Het enige verstandige dat je kunt doen is jezelf beschermen en hém beschermen tegen jou. Vertrekken dus.
En dat gaat alleen als je nu niet gaat piepen dat jullie van elkaar houden want dit is geen liefde. In liefde val je elkaar niet aan, mishandel je elkaar niet en al helemaal niet puur omdat je een drukke dag hebt gehad en een kort lontje.
Ga dus weg, en in therapie om je agressie te leren beheersen. Het kan niet zijn dat hij degene is die dit in je losmaakt, want als je niet agressief bent komt het er ook niet uit.
Al wil je waarschijnlijk niet weg ondanks zijn gedrag en ga je daarom suf voor je uitkijken, maar ben je nou helemaal besodemietert om te denken dat dit gewoon kán, of dat je vanuit deze situatie je relatie kunt redden? Daar moet je eerst (ook) zelf aan werken, en hij ook.
Wees de wijste en ga weg om je éigen gedrag. Dat is jouw verantwoordelijkheid. Neem die. Niemand heeft het recht om een ander te mishandelen en iedereen heeft teveel waarde om zich te laten mishandelen. Spijt hebben en je schuldig voelen nemen totaal niet weg wat je hebt gedaan, maar je verantwoordelijkheid nemen geeft wel blijk van die spijt en voorkomt erger.
Stoppen met versuft zijn je sleutels pakken en naar iemand anders gaan.
Eens. Het enige verstandige dat je kunt doen is jezelf beschermen en hém beschermen tegen jou. Vertrekken dus.
En dat gaat alleen als je nu niet gaat piepen dat jullie van elkaar houden want dit is geen liefde. In liefde val je elkaar niet aan, mishandel je elkaar niet en al helemaal niet puur omdat je een drukke dag hebt gehad en een kort lontje.
Ga dus weg, en in therapie om je agressie te leren beheersen. Het kan niet zijn dat hij degene is die dit in je losmaakt, want als je niet agressief bent komt het er ook niet uit.
Al wil je waarschijnlijk niet weg ondanks zijn gedrag en ga je daarom suf voor je uitkijken, maar ben je nou helemaal besodemietert om te denken dat dit gewoon kán, of dat je vanuit deze situatie je relatie kunt redden? Daar moet je eerst (ook) zelf aan werken, en hij ook.
Wees de wijste en ga weg om je éigen gedrag. Dat is jouw verantwoordelijkheid. Neem die. Niemand heeft het recht om een ander te mishandelen en iedereen heeft teveel waarde om zich te laten mishandelen. Spijt hebben en je schuldig voelen nemen totaal niet weg wat je hebt gedaan, maar je verantwoordelijkheid nemen geeft wel blijk van die spijt en voorkomt erger.
maandag 4 oktober 2010 om 22:25
quote:Eveneenanderenick84 schreef op 04 oktober 2010 @ 22:24:
Dit gebeurt te vaak en we hebben er dan beide spijt van en dan gaat het een paar weken goed om daarna weer goed fout te gaan als we beide veel stress hebben. Op de één of andere manier roepen we dit bij elkaar op.
Ga alsjeblieft bij deze man weg voor jou én voor hem.
Hebben jullie kinderen?
Dit gebeurt te vaak en we hebben er dan beide spijt van en dan gaat het een paar weken goed om daarna weer goed fout te gaan als we beide veel stress hebben. Op de één of andere manier roepen we dit bij elkaar op.
Ga alsjeblieft bij deze man weg voor jou én voor hem.
Hebben jullie kinderen?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 4 oktober 2010 om 22:25
Het steunpunt huiselijk geweld zal je nu naar huis sturen, maar ze kunnen je wel helpen om zicht op jullie situatie te krijgen en te kijken wat je er aan kan doen.
Maar ik begrijp dat jullie geen hulp willen? Therapie bedoel ik dan?
Daar zullen jullie dan een keus moeten maken, willen jullie samen verder ja of nee.
Zo ja, wat heb je dan nodig? Wat gaan jullie er aan doen?
Het klinkt behoorlijk uit de hand gelopen....
Sterkte!
Maar ik begrijp dat jullie geen hulp willen? Therapie bedoel ik dan?
Daar zullen jullie dan een keus moeten maken, willen jullie samen verder ja of nee.
Zo ja, wat heb je dan nodig? Wat gaan jullie er aan doen?
Het klinkt behoorlijk uit de hand gelopen....
Sterkte!