Kinderen
alle pijlers
Opvoedingsondersteuning
zondag 10 oktober 2010 om 21:47
Ik lees hier al een tijd mee, maar zit nu echt met iets waar ik anderen om advies wil vragen.
Ik heb een zoontje van bijna 4, die de laatste tijd niet meer te hanteren is. Het zal allemaal wel normaal bijna-kleuter-gedrag zijn, maar ik kan er slecht mee omgaan. En het gaat van kwaad tot erger. Ik weet dat mijn omgeving ook vindt dat ik hem niet meer in de hand heb en ik wil wel anders, maar het lukt niet.
Mijn man vindt dat we die ongein er desnoods maar uit moeten slaan, maar ik ben daar geen voorstander van, ik los het liever anders op. Maar hoe?
Nu zat ik vanavond te kijken of er niet iets van hulp bij het opvoeden is te krijgen en dat blijkt wel mogelijk te zijn. Maar ik ben zo bang dat ik dan gelijk bureau Jeugdzorg op m'n dak krijg, negatieve aantekeningen in dossiers die daar dan eeuwenlang blijven staan en weet ik veel wat voor akelige gevolgen nog meer. Terwijl ik verwacht dat ik met wat goede tips die op onze situatie zijn gericht (dus niet een of ander algemeen opvoedboek, daar heb ik hier al stapels van liggen), er heus wel uit ga komen met hem. Wij zijn geen probleemgezin, we hebben alleen op het moment wat opvoedkundige probleempjes.
Weet iemand hoe dat werkt, als je bijv. via het consultatiebureau aanklopt?
Ik heb een zoontje van bijna 4, die de laatste tijd niet meer te hanteren is. Het zal allemaal wel normaal bijna-kleuter-gedrag zijn, maar ik kan er slecht mee omgaan. En het gaat van kwaad tot erger. Ik weet dat mijn omgeving ook vindt dat ik hem niet meer in de hand heb en ik wil wel anders, maar het lukt niet.
Mijn man vindt dat we die ongein er desnoods maar uit moeten slaan, maar ik ben daar geen voorstander van, ik los het liever anders op. Maar hoe?
Nu zat ik vanavond te kijken of er niet iets van hulp bij het opvoeden is te krijgen en dat blijkt wel mogelijk te zijn. Maar ik ben zo bang dat ik dan gelijk bureau Jeugdzorg op m'n dak krijg, negatieve aantekeningen in dossiers die daar dan eeuwenlang blijven staan en weet ik veel wat voor akelige gevolgen nog meer. Terwijl ik verwacht dat ik met wat goede tips die op onze situatie zijn gericht (dus niet een of ander algemeen opvoedboek, daar heb ik hier al stapels van liggen), er heus wel uit ga komen met hem. Wij zijn geen probleemgezin, we hebben alleen op het moment wat opvoedkundige probleempjes.
Weet iemand hoe dat werkt, als je bijv. via het consultatiebureau aanklopt?
zondag 10 oktober 2010 om 21:51
zondag 10 oktober 2010 om 22:02
je kan via de huisarts (ik denk ook wel via het CB) een verwijzing krijgen voor een orthopedagoog. Als je lid bent van de (een) thuiszorg vereniging krijg je dat ook nog vergoed.
Als je het niet meer weet, afspraak maken! Ik heb er goede ervaring mee. Wij zaten erg in onze maag met het drakengedrag van dochter van bijna 5 en wij zijn er nu 2 keer geweest om te praten en ze komen een keer observeren. Wij voelden ons erg gehoord en serieus genomen.
Al is het alleen maar om eens de neutrale mening te horen van een ander, al is het dat jij (wij) iets niet goed doen, dan kan je er tenminste wat mee!
heel veel succes, Ik ken je onmacht gevoel,ik voel met je mee.
Oh enne eruit slaan is GEEN optie!
Als je het niet meer weet, afspraak maken! Ik heb er goede ervaring mee. Wij zaten erg in onze maag met het drakengedrag van dochter van bijna 5 en wij zijn er nu 2 keer geweest om te praten en ze komen een keer observeren. Wij voelden ons erg gehoord en serieus genomen.
Al is het alleen maar om eens de neutrale mening te horen van een ander, al is het dat jij (wij) iets niet goed doen, dan kan je er tenminste wat mee!
heel veel succes, Ik ken je onmacht gevoel,ik voel met je mee.
Oh enne eruit slaan is GEEN optie!
zondag 10 oktober 2010 om 22:03
quote:Rary schreef op 10 oktober 2010 @ 21:56:
Daar is tegenwoordig het centrum voor jeugd en gezin toch voor? Laagdrempelige opvoedingsondersteuning.
Precies. Gewoon bij je CB vragen. Goed dat je hulp zoekt.
En voedt je man ook gelijk even op.
Daar is tegenwoordig het centrum voor jeugd en gezin toch voor? Laagdrempelige opvoedingsondersteuning.
Precies. Gewoon bij je CB vragen. Goed dat je hulp zoekt.
En voedt je man ook gelijk even op.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 10 oktober 2010 om 22:05
Sorry toen ik de zin las dat je vriend denkt dat hij het eruit kan slaan ben ik afgehaakt. Ik denk dat jullie heel snel hulp moeten gaan zoeken en ik denk dat jouw vriend het meeste hulp nodig heeft als hij dit soort opvattingen heeft. Slaan is nooit, nimmer, never, een oplossing en zolang hij dat denkt ben ik bang dat jullie nergens gaan komen. Heeeel snel veranderen dus.
zondag 10 oktober 2010 om 22:09
het gevoel er iets uit te moeten slaan is een onmacht gevoel, ik ken het. Lange adem, zelfbeheersing en hulp zoeken. Soms kunnen kids je echt tot het uiterste drijven. Ik stap er op zo'n moment altijd bij weg.
En label of niet, je wil dat je kind lekker in zijn of haar vel zit en soms heb je veel baat bij handvatten. Ze moeten zich toch kunnen handelen in deze wereld.
En label of niet, je wil dat je kind lekker in zijn of haar vel zit en soms heb je veel baat bij handvatten. Ze moeten zich toch kunnen handelen in deze wereld.
zondag 10 oktober 2010 om 22:21
maar echt Mimootje, gedrag er uit willen slaan, ken je dat gevoel echt? ik vind het toch best heftig klinken hoor, ook uit onmacht, ik voel me regelmatig onmachtig met dochter, en het is me echt wel eens gebeurd dat ik een tik heb uitgedeeld, daar ben ik niet trots op, maar dat is inderdaad onmacht op dat moment, niet omdat ik het idee heb dat ik haar gedrag er wel even uit kan slaan, heb daar dan ook meteen acuut spijt van als dat gebeurt.
Ik heb het idee dat als iemand het idee heeft bepaald gedrag er uit te kunnen slaan, dat dat dan wel even wat verder gaat dan heel soms een tik uitdelen uit onmacht. Bewust gedrag er uit willen slaan, dat klinkt als, stelselmatig je kind willen slaan als straf.
Ik zeg dit niet om die enkele tik die ik heel af en toe uitdeel goed te praten ofzo, maar omdat ik er echt serieus van schrik dat iemand zegt dat haar man denkt gedrag eruit te kunnen slaan, en dat iemand anders hier zegt dat gevoel te herkennen
Ik heb het idee dat als iemand het idee heeft bepaald gedrag er uit te kunnen slaan, dat dat dan wel even wat verder gaat dan heel soms een tik uitdelen uit onmacht. Bewust gedrag er uit willen slaan, dat klinkt als, stelselmatig je kind willen slaan als straf.
Ik zeg dit niet om die enkele tik die ik heel af en toe uitdeel goed te praten ofzo, maar omdat ik er echt serieus van schrik dat iemand zegt dat haar man denkt gedrag eruit te kunnen slaan, en dat iemand anders hier zegt dat gevoel te herkennen
zondag 10 oktober 2010 om 22:27
nou, het is verschil is dat ik niet denk dat ik gedrag er uit kan slaan, en dat ik dan ook ten alle tijden mijn best doe te voorkomen dat het zo ver komt, desalniettemin is het wel eens voorgekomen
Als je denkt dat je gedrag er uit kunt slaan, dan neem ik aan dat slaan bij wijze van straf op regelmatige basis voorkomt.
Als je denkt dat je gedrag er uit kunt slaan, dan neem ik aan dat slaan bij wijze van straf op regelmatige basis voorkomt.
zondag 10 oktober 2010 om 22:28
quote:calvijn1 schreef op 10 oktober 2010 @ 22:24:
@Citronella; je geeft zelf toe dat je wel eens uit onmacht een tik uitdeelt.
Wat is het verschil?
Slaan is slaan.
Dat gevoel van onmacht herken je zelf dus ookExact!
@Citronella; je geeft zelf toe dat je wel eens uit onmacht een tik uitdeelt.
Wat is het verschil?
Slaan is slaan.
Dat gevoel van onmacht herken je zelf dus ookExact!
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 10 oktober 2010 om 22:30
quote:citronella schreef op 10 oktober 2010 @ 22:27:
nou, het is verschil is dat ik niet denk dat ik gedrag er uit kan slaan, en dat ik dan ook ten alle tijden mijn best doe te voorkomen dat het zo ver komt, desalniettemin is het wel eens voorgekomen
Als je denkt dat je gedrag er uit kunt slaan, dan neem ik aan dat slaan bij wijze van straf op regelmatige basis voorkomt.
Het gaat om de essentie.
Het gevoel van onmacht is hetzelfde (bij een tik of slaan)
Ik zie echt geen verschil.
nou, het is verschil is dat ik niet denk dat ik gedrag er uit kan slaan, en dat ik dan ook ten alle tijden mijn best doe te voorkomen dat het zo ver komt, desalniettemin is het wel eens voorgekomen
Als je denkt dat je gedrag er uit kunt slaan, dan neem ik aan dat slaan bij wijze van straf op regelmatige basis voorkomt.
Het gaat om de essentie.
Het gevoel van onmacht is hetzelfde (bij een tik of slaan)
Ik zie echt geen verschil.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 10 oktober 2010 om 22:32
zondag 10 oktober 2010 om 22:32
Ik herken het gevoel van onmacht wel, maar ik herken het gevoel iets er uit willen slaan dus niet. Ik zou echt ontzettend gealarmeerd zijn als mijn man zou zeggen dat ie het vervelend gedrag van onze dochter er wel uit zou willen slaan. Dat is voor mijn gevoel echt wel een stap verder dan een ouder die heel af en toe een tik uitdeelt uit onmacht.
En dat zeg ik, nogmaals, niet, om de enkele tik die ik wel eens heb uitgedeeld goed te praten, dat zeg ik omdat ik er van schrik dat iemand zo denkt.
Maar goed, laat maar. Ik schrik dus ondanks dat ik het gevoel van onmacht wel herken, heel erg van zo'n terloopse opmerking die TO over haar man maakt.
En dat zeg ik, nogmaals, niet, om de enkele tik die ik wel eens heb uitgedeeld goed te praten, dat zeg ik omdat ik er van schrik dat iemand zo denkt.
Maar goed, laat maar. Ik schrik dus ondanks dat ik het gevoel van onmacht wel herken, heel erg van zo'n terloopse opmerking die TO over haar man maakt.
zondag 10 oktober 2010 om 22:36
Door mijn bijzonder slechte ervaringen aangaande bureau Jeugdzorg wat betreft mijn pleegdochter zou ik daar persoonlijk erg ver bij wegblijven. Als je pech hebt tref je een medewerker die zelf verkeerde en totaal op niets beruste conclusies trekt, rapportages blijven je jarenlang achtervolgen en het idee alleen al dat zij de macht hebben om vrijwillige hulpverlening om te buigen in verplichte hulpverlening vind ik zo onprettig dat ik toch liever zelf een orthopedagoog in de arm zou nemen en het desnoods zelf te betalen. Maar ik zou toch echt dit gaan bespreken bij het consultatiebureau. Heb ik ook gedaan. Ik kreeg via hun contact met de vrijwilligersorganisatie Home start.
Heel laagdrempelig krijg je een vrijwilliger bij je thuis die op zijn minst met je mee kan kijken en je tips en adviezen kan geven. Vaak zijn het moeders die dit vrijwilligerswerk doen omdat ze zelf ook ervaren hebben hoe het is om een kind te hebben waarbij het opvoeden niet vanzelf gaat en graag wat voor een andere moeder willen betekenen.
Heel laagdrempelig krijg je een vrijwilliger bij je thuis die op zijn minst met je mee kan kijken en je tips en adviezen kan geven. Vaak zijn het moeders die dit vrijwilligerswerk doen omdat ze zelf ook ervaren hebben hoe het is om een kind te hebben waarbij het opvoeden niet vanzelf gaat en graag wat voor een andere moeder willen betekenen.
zondag 10 oktober 2010 om 22:37
quote:citronella schreef op 10 oktober 2010 @ 22:32:
Ik herken het gevoel van onmacht wel, maar ik herken het gevoel iets er uit willen slaan dus niet. Ik zou echt ontzettend gealarmeerd zijn als mijn man zou zeggen dat ie het vervelend gedrag van onze dochter er wel uit zou willen slaan. Dat is voor mijn gevoel echt wel een stap verder dan een ouder die heel af en toe een tik uitdeelt uit onmacht.
En dat zeg ik, nogmaals, niet, om de enkele tik die ik wel eens heb uitgedeeld goed te praten, dat zeg ik omdat ik er van schrik dat iemand zo denkt.
Maar goed, laat maar. Ik schrik dus ondanks dat ik het gevoel van onmacht wel herken, heel erg van zo'n terloopse opmerking die TO over haar man maakt.
Ik denk dat we hetzelfde bedoelen hoor.
Als mijn man zoiets zou zeggen, zouden wij een serieus probleem hebben denk ik.
Ik hoop dat to's man die uit onmacht heeft gezegd.
Ik herken het gevoel van onmacht wel, maar ik herken het gevoel iets er uit willen slaan dus niet. Ik zou echt ontzettend gealarmeerd zijn als mijn man zou zeggen dat ie het vervelend gedrag van onze dochter er wel uit zou willen slaan. Dat is voor mijn gevoel echt wel een stap verder dan een ouder die heel af en toe een tik uitdeelt uit onmacht.
En dat zeg ik, nogmaals, niet, om de enkele tik die ik wel eens heb uitgedeeld goed te praten, dat zeg ik omdat ik er van schrik dat iemand zo denkt.
Maar goed, laat maar. Ik schrik dus ondanks dat ik het gevoel van onmacht wel herken, heel erg van zo'n terloopse opmerking die TO over haar man maakt.
Ik denk dat we hetzelfde bedoelen hoor.
Als mijn man zoiets zou zeggen, zouden wij een serieus probleem hebben denk ik.
Ik hoop dat to's man die uit onmacht heeft gezegd.
Frankly my dear, I don"t give a damn
