Internationale baan en kinderen
maandag 11 oktober 2010 om 13:53
Binnen het bedrijf waar ik werk zijn diverse mogelijkheden voor een internationale functie. Standplaats is dan wel in Nederland, maar in dergelijke functies ben je relatief veel aan het reizen (zeker elke week 1 of 2 nachten weg).
Ik zou het geweldig vinden om een dergelijke functie te gaan doen omdat het qua werkinhoud echt heel leuk is. Dat reizen ansich leuker klinkt dan het is, weet ik ook. Ik zit nu ongeveer eens in de 3 maanden in het buitenland en veel meer dan het vliegveld en het kantoor waar je op bezoek bent, zie ik niet. Maar vakinhoudelijk is het werk wel heel leuk.
Mijn grootste twijfel zit hem echter in het feit dat ik twee kleine kinderen thuis heb zitten. Wil ik die zoveel missen (en trekken zij het om mij minder te zien)? Nu moet ik dit natuurlijk uiteindelijk zelf besluiten, maar ik ben wel benieuwd naar ervaringsverhalen. In mijn vriendenkring ken ik alleen mannen die veel in het buitenland zitten (soms weken achtereen) en die missen dus heel veel van hun gezin. Bij mij zou het gaan om 2 dagen per week, soms 3 en soms ook een week niets.
Kortom: wie heeft een internationale functie en kleine kinderen? Hoe gaat dat? Weegt de leukheid van je werk op tegen het (ongetwijfeld) aanwezige schuldgevoel? Hoe heb je het thuis geregeld?
Ik zou het geweldig vinden om een dergelijke functie te gaan doen omdat het qua werkinhoud echt heel leuk is. Dat reizen ansich leuker klinkt dan het is, weet ik ook. Ik zit nu ongeveer eens in de 3 maanden in het buitenland en veel meer dan het vliegveld en het kantoor waar je op bezoek bent, zie ik niet. Maar vakinhoudelijk is het werk wel heel leuk.
Mijn grootste twijfel zit hem echter in het feit dat ik twee kleine kinderen thuis heb zitten. Wil ik die zoveel missen (en trekken zij het om mij minder te zien)? Nu moet ik dit natuurlijk uiteindelijk zelf besluiten, maar ik ben wel benieuwd naar ervaringsverhalen. In mijn vriendenkring ken ik alleen mannen die veel in het buitenland zitten (soms weken achtereen) en die missen dus heel veel van hun gezin. Bij mij zou het gaan om 2 dagen per week, soms 3 en soms ook een week niets.
Kortom: wie heeft een internationale functie en kleine kinderen? Hoe gaat dat? Weegt de leukheid van je werk op tegen het (ongetwijfeld) aanwezige schuldgevoel? Hoe heb je het thuis geregeld?
maandag 11 oktober 2010 om 14:00
Mijn man wil vooral dat ik het plezier heb in mijn werk. Daarnaast vindt hij het erg prettig als ik carriere maak. Hij is bijna twee jaar werkloos geweest en sinds kort weer aan het werk, maar niet op het niveau waar hij ooit zat. Hij vindt het ook wel prettig, wat meer thuis. En vind het al helemaal niet erg om meer voor de kinderen te zorgen dan ik.
Ik ben gewoon benieuwd naar ervaringen. Het blijft zonder ervaringsverhalen allemaal zo theoretisch. Dat vind ik lastig.
Ik ben gewoon benieuwd naar ervaringen. Het blijft zonder ervaringsverhalen allemaal zo theoretisch. Dat vind ik lastig.
maandag 11 oktober 2010 om 14:04
Als je het thuis goed geregeld hebt, je realiseert dat het reizen zwaar en niet zo leuk is als het lijkt, je werk je boeit en je uitdaagt, waarom niet? Als jij hier gelukkig van wordt, wordt je echt een leukere moeder en partner.
Ervaringsverhalen inderdaad alleen van mannen. En dat is toch echt heel anders.
Ervaringsverhalen inderdaad alleen van mannen. En dat is toch echt heel anders.
maandag 11 oktober 2010 om 14:04
maandag 11 oktober 2010 om 14:04
Ik ken één moeder die dit doet en die heeft een flexibele partner. Verder inderdaad alleen maar mannen die de buitenlandbanen hebben - en die hebben dan doorgaans ook een flexibele vrouw, vaak halfverdiener. Het kan dus wel denk ik, als je er zelf achterstaat. Je zult meer tijd van je gezin missen, dat moet je er voor over hebben. Als dat zo is en je man doet mee, zou ik het zeker proberen - nooit geprobeerd is ook zo jammer. Succes met je keuze!
maandag 11 oktober 2010 om 14:06
Kan je het een tijdje proberen of ben je dan sowieso je oude plek kwijt? trek je het als je ergens in het buitenland zit en je hoort van een ziek kind? Kan je de tripjes een beetje regelen / plannen of heb je daar geen invloed op? Ik heb wel een carriere vriendin die zoveel reist, de hele wereld rond, en die is altijd doodmoe van het tijdsverschil en het in en uitpakken, maar die gaat echt werkelijk de hele wereld over 2-3-4 keer per maand.
maandag 11 oktober 2010 om 14:08
Om antwoord op je vraag te geven; ik heb geen ervaring met een international baan. En nee, ik zou het niet doen.
Ik heb een paar jaar lang een verantwoordelijke functie gehad wat veel tijd kostte in combinatie met 3 kleine kinderen. 3 dagen kantoor, 1 dag thuis werken. In de praktijk betekende dat, dat ik altijd aan het werk was.
Ik trok het niet, ik vind het al knap dat je nu fulltime werkt.
Maar wat voegt het voor je kinderen toe als je veel van huis bent. Dat ze door anderen opgevoed worden. Wat voeg jij als moeder toe aan je kinderen als je ze alleen in de ochtend en in de avond ziet en het weekend. Ik weet niet hoe jouw weekenden eruit zien maar hier is het vooral taxispelen naar de sportclubjes, tussendoor boodschappen, borrelen met vrienden en hun kinderen, familiebezoek, verjaardagen etc.
Als jij voor jezelf kan beslissen dat je je kinderen vaak genoeg naar jouw inzichten, ziet en aandacht kan geven, is het toch oke?!
SInds ik nog maar heel weinig werk, bewuste keuze, heb ik ook meer tijd om naar alle vermoeide kindjes te kijken en vooral naar alle vermoeide ouders (waaronder ik er ook 1 was) en concludeer dat dat echt niet is waar ik later op wil terugkijken.
Maar hey, da's mijn mening.
Succes met je keus!
Ik heb een paar jaar lang een verantwoordelijke functie gehad wat veel tijd kostte in combinatie met 3 kleine kinderen. 3 dagen kantoor, 1 dag thuis werken. In de praktijk betekende dat, dat ik altijd aan het werk was.
Ik trok het niet, ik vind het al knap dat je nu fulltime werkt.
Maar wat voegt het voor je kinderen toe als je veel van huis bent. Dat ze door anderen opgevoed worden. Wat voeg jij als moeder toe aan je kinderen als je ze alleen in de ochtend en in de avond ziet en het weekend. Ik weet niet hoe jouw weekenden eruit zien maar hier is het vooral taxispelen naar de sportclubjes, tussendoor boodschappen, borrelen met vrienden en hun kinderen, familiebezoek, verjaardagen etc.
Als jij voor jezelf kan beslissen dat je je kinderen vaak genoeg naar jouw inzichten, ziet en aandacht kan geven, is het toch oke?!
SInds ik nog maar heel weinig werk, bewuste keuze, heb ik ook meer tijd om naar alle vermoeide kindjes te kijken en vooral naar alle vermoeide ouders (waaronder ik er ook 1 was) en concludeer dat dat echt niet is waar ik later op wil terugkijken.
Maar hey, da's mijn mening.
Succes met je keus!
maandag 11 oktober 2010 om 14:16
Dannas, zelf geen ervaring, maar wel veel collega's die dit zo doen. Ja ook vrouwen met kleine kinderen. Vaak hebben die een partner met een Nederlandse baan, soms hebben ze naast kinderopvang ook een au pair.
In mijn eigen reiservaring (van voorgaande functies) vind ik het veel verschil maken of je binnen Europa reist, kort onderweg bent en geen tijdsverschil, of juist veel lange intercontinentale vluchten maakt. Dat laatste vond ik veel en veel zwaarder.
Als het werk vakinhoudelijk interessant is en je partner je steunt zou ik zeggen 'ga ervoor'.
Wat is je twijfel? Of jij het wel wil of wat anderen zullen zeggen omdat dit soort leven eigenlijk aan mannen voorbehouden lijkt?
In mijn eigen reiservaring (van voorgaande functies) vind ik het veel verschil maken of je binnen Europa reist, kort onderweg bent en geen tijdsverschil, of juist veel lange intercontinentale vluchten maakt. Dat laatste vond ik veel en veel zwaarder.
Als het werk vakinhoudelijk interessant is en je partner je steunt zou ik zeggen 'ga ervoor'.
Wat is je twijfel? Of jij het wel wil of wat anderen zullen zeggen omdat dit soort leven eigenlijk aan mannen voorbehouden lijkt?
maandag 11 oktober 2010 om 14:19
@salle: misschien zien de weekenden van danass er wel anders uit? niet vol sociale verplichtingen en ritjes? En laat ze boodschappen bezorgen door AH? Gezien het feit dat ze nu fulltime werkt en dat aan kan (daar ga ik vanuit), zal 1 a 2 nachten per week weg zijn voor werk voor haar heel anders zijn dan voor jou (je schrijft dat je 3 dagen per week op kantoor al moeilijk vond combineren met je gezin). En ook haar partner lijkt haar goed te ondersteunen, ik weet niet hoe dat bij jou was toen je veel werkte?
Zonder een oordeel te geven over wat het beste is (ontplooi jezelf vs tijd aan je gezin besteden) denk ik dat als je zelf denkt dat je het aankunt en het je leuk lijkt, je voor de uitdagende leuke baan zou moeten gaan.
Zonder een oordeel te geven over wat het beste is (ontplooi jezelf vs tijd aan je gezin besteden) denk ik dat als je zelf denkt dat je het aankunt en het je leuk lijkt, je voor de uitdagende leuke baan zou moeten gaan.
maandag 11 oktober 2010 om 14:32
Eigenlijk zit je in een luxepositie. Je krijgt de kans op de baan van jouw dromen en je hebt een man thuis die je steunt en de zorg voor het gezin op de dagen dat je in het buitenland zit over kan en wil nemen. Ik verwacht dat de kinderen snel zullen wennen aan een nieuwe situatie waarin je minder thuis ben (mits je genoeg tijd voor de kinderen inplant op de dagen dat je er wel bent). De enige vraag die je hoeft te beantwoorden is hoe je er zelf over denkt dat je de kinderen minder zult zien, en die vraag kun je alleen zelf beantwoorden.
Bij vlagen ben ik geniaal! Helaas is het vandaag windstil.
maandag 11 oktober 2010 om 14:36
quote:salle schreef op 11 oktober 2010 @ 14:08:
Maar wat voegt het voor je kinderen toe als je veel van huis bent. Dat ze door anderen opgevoed worden. Wat voeg jij als moeder toe aan je kinderen als je ze alleen in de ochtend en in de avond ziet en het weekend.
Die 'anderen' waardoor de kinderen worden opgevoed is de vader ... lijkt me niet heel verkeerd dus. Verder ziet iedereen die fulltime werkt zijn kinderen alleen 's ochtends, 's avonds en in het weekend. Vaders doen dit al eeuwenlang en weten toch een zinvolle bijdrage te leveren in het leven van kinderen, waarom zouden moeders dat niet kunnen?
De belangrijkste vraag die TO moet beantwoorden is of ze dit zelf wil.
Maar wat voegt het voor je kinderen toe als je veel van huis bent. Dat ze door anderen opgevoed worden. Wat voeg jij als moeder toe aan je kinderen als je ze alleen in de ochtend en in de avond ziet en het weekend.
Die 'anderen' waardoor de kinderen worden opgevoed is de vader ... lijkt me niet heel verkeerd dus. Verder ziet iedereen die fulltime werkt zijn kinderen alleen 's ochtends, 's avonds en in het weekend. Vaders doen dit al eeuwenlang en weten toch een zinvolle bijdrage te leveren in het leven van kinderen, waarom zouden moeders dat niet kunnen?
De belangrijkste vraag die TO moet beantwoorden is of ze dit zelf wil.
Bij vlagen ben ik geniaal! Helaas is het vandaag windstil.
maandag 11 oktober 2010 om 22:06
quote:mizuki schreef op 11 oktober 2010 @ 14:36:
[...]
Die 'anderen' waardoor de kinderen worden opgevoed is de vader ... lijkt me niet heel verkeerd dus. Verder ziet iedereen die fulltime werkt zijn kinderen alleen 's ochtends, 's avonds en in het weekend. Vaders doen dit al eeuwenlang en weten toch een zinvolle bijdrage te leveren in het leven van kinderen, waarom zouden moeders dat niet kunnen?
De belangrijkste vraag die TO moet beantwoorden is of ze dit zelf wil.Dat klopt en dat kan ook niemand voor me besluiten. Maar wat ervaringsverhalen zou toch prettig zijn. Aan wat anderen vinden van fulltime werken heb ik niet zo'n hele grote boodschap. Ervaringsverhalen daarentengen vind ik wel interessant. Ik ben nu relatief weinig thuis en dat wordt met een internationale functie nog minder. Of ik dat wil, weet ik dus nog niet.
[...]
Die 'anderen' waardoor de kinderen worden opgevoed is de vader ... lijkt me niet heel verkeerd dus. Verder ziet iedereen die fulltime werkt zijn kinderen alleen 's ochtends, 's avonds en in het weekend. Vaders doen dit al eeuwenlang en weten toch een zinvolle bijdrage te leveren in het leven van kinderen, waarom zouden moeders dat niet kunnen?
De belangrijkste vraag die TO moet beantwoorden is of ze dit zelf wil.Dat klopt en dat kan ook niemand voor me besluiten. Maar wat ervaringsverhalen zou toch prettig zijn. Aan wat anderen vinden van fulltime werken heb ik niet zo'n hele grote boodschap. Ervaringsverhalen daarentengen vind ik wel interessant. Ik ben nu relatief weinig thuis en dat wordt met een internationale functie nog minder. Of ik dat wil, weet ik dus nog niet.
dinsdag 12 oktober 2010 om 10:04
Dannas, waarom praat je niet ook met de mannen in je omgeving die dit doen? Of denk je dat het voor jou anders is omdat je een vrouw bent?
Ik denk dat ervaringsverhalen je een idee kunnen geven van de voordelen en valkuilen, maar dat je uiteindelijk alleen kan uitvinden hoe het is door de sprong te wagen. Je klinkt heel enthousiast, ik zou het dan ook gewoon doen! Aan de belangrijkste voorwaarde wordt voldaan, en dat is dat je een partner hebt die erachter staat en de boel thuis wil opvangen. Ik vermoed dat dit ook de reden is waarom de mannen die je kent dit kunnen doen.
Ik denk dat ervaringsverhalen je een idee kunnen geven van de voordelen en valkuilen, maar dat je uiteindelijk alleen kan uitvinden hoe het is door de sprong te wagen. Je klinkt heel enthousiast, ik zou het dan ook gewoon doen! Aan de belangrijkste voorwaarde wordt voldaan, en dat is dat je een partner hebt die erachter staat en de boel thuis wil opvangen. Ik vermoed dat dit ook de reden is waarom de mannen die je kent dit kunnen doen.
Ga in therapie!