Relaties
alle pijlers
Bemoeien/adviseren
woensdag 13 oktober 2010 om 20:50
Zoals jullie misschien nu onderhand wel weten hebben mijn vriend en ik een huis gekocht.
Omdat wij allebei een sterke mening hebben, hebben wij besloten om de inrichting (behang tot weegschaal) met zn 2e uit te kiezen. Zonder nog een mening van buiten af, en daarmee bedoel ik moeder en schoonmoeder.
Nu krijg ik een aardig geld bedrag van mijn moeder voor meubeltjes etc. Maar zij weet ook dat zij inprincipe niet mee mag met dingen uit kiezen e.d en heeft daar begrip voor.
Het klinkt misschien heel stom maar allebei onze moeders hebben een drang om zich er zwaar mee te bemoeien, wat hun uiteraard adviseren noemen. Vandaar..
Hoe relax mijn moeder reageerde, hoe melodramatisch mijn schoonmoeder het deed. Zij kwam met het nieuws dat ze het niet verwachtte en zij al meubels voor ons had gekocht (!). Mijn vriend was daar vanavond en heeft haar verteld dat het heel lief is maar de meubels zijn niet onze smaak en ze had zoiets in overleg moeten doen. Redelijk.. vind ik.
Natuurlijk weer een heel gedoe en ik was vrij blij dat ik aan het werk ben en niet mee hoefde. Nu heeft mijn schoonmoeder mijn vriend ingepakt en belde hij mij met de mededeling dat schoonmoeders de badkamer onder handen gaat nemen.
Ik ben nu zo ontzettend boos! Mijn moeder, die een flink bedrag sponsert, mag niet mee. Maar mijn schoonmoeder, die eigenlijk alleen haar mening al te graag wil opdringen en de mijne niet serieus neemt, gaat mee voor de badkamer spullen en wilt helpen inpakken en spullen uitzoeken
Ik probeer aan mijn vriend uit te leggen dat ik het ontzettend benauwend vind en niet eerlijk naar mijn moeder. Dat begrijpt hij wel en hij vindt dat mijn moeder dan mee kan voor de slaapkamer.
Ik kan er zo slecht tegen, we hadden afgesproken het samen te doen. Nu vind ik het eigenlijk wel gezellig maar ik weet zeker dat er ruzie van komt. Ik met mijn schoonmoeder en ik met mijn schoonmoeder . Als ik nou nog als gelijkwaardig werd behandeld door haar, maar dat gebeurt niet. Alles wat mijn vriend zegt is heilig, en als ik iets zeg is het onzin.
Ik ben gewoon bang dat als ik en mijn vriend straks een mening verschil krijgen, over bijvoorbeeld een badkamerkast, dat zij dan heel erg achter mijn vriend gaat staan en mijn mening de grond in boort.
Ik hoop dat het verhaal nog te volgen is en iemand de gouden tip heeft om de verhuizing toch nog leuk te laten verlopen. Want het liefst neem ik nu een winterslaap en word ik wakker als het af is.
Omdat wij allebei een sterke mening hebben, hebben wij besloten om de inrichting (behang tot weegschaal) met zn 2e uit te kiezen. Zonder nog een mening van buiten af, en daarmee bedoel ik moeder en schoonmoeder.
Nu krijg ik een aardig geld bedrag van mijn moeder voor meubeltjes etc. Maar zij weet ook dat zij inprincipe niet mee mag met dingen uit kiezen e.d en heeft daar begrip voor.
Het klinkt misschien heel stom maar allebei onze moeders hebben een drang om zich er zwaar mee te bemoeien, wat hun uiteraard adviseren noemen. Vandaar..
Hoe relax mijn moeder reageerde, hoe melodramatisch mijn schoonmoeder het deed. Zij kwam met het nieuws dat ze het niet verwachtte en zij al meubels voor ons had gekocht (!). Mijn vriend was daar vanavond en heeft haar verteld dat het heel lief is maar de meubels zijn niet onze smaak en ze had zoiets in overleg moeten doen. Redelijk.. vind ik.
Natuurlijk weer een heel gedoe en ik was vrij blij dat ik aan het werk ben en niet mee hoefde. Nu heeft mijn schoonmoeder mijn vriend ingepakt en belde hij mij met de mededeling dat schoonmoeders de badkamer onder handen gaat nemen.
Ik ben nu zo ontzettend boos! Mijn moeder, die een flink bedrag sponsert, mag niet mee. Maar mijn schoonmoeder, die eigenlijk alleen haar mening al te graag wil opdringen en de mijne niet serieus neemt, gaat mee voor de badkamer spullen en wilt helpen inpakken en spullen uitzoeken
Ik probeer aan mijn vriend uit te leggen dat ik het ontzettend benauwend vind en niet eerlijk naar mijn moeder. Dat begrijpt hij wel en hij vindt dat mijn moeder dan mee kan voor de slaapkamer.
Ik kan er zo slecht tegen, we hadden afgesproken het samen te doen. Nu vind ik het eigenlijk wel gezellig maar ik weet zeker dat er ruzie van komt. Ik met mijn schoonmoeder en ik met mijn schoonmoeder . Als ik nou nog als gelijkwaardig werd behandeld door haar, maar dat gebeurt niet. Alles wat mijn vriend zegt is heilig, en als ik iets zeg is het onzin.
Ik ben gewoon bang dat als ik en mijn vriend straks een mening verschil krijgen, over bijvoorbeeld een badkamerkast, dat zij dan heel erg achter mijn vriend gaat staan en mijn mening de grond in boort.
Ik hoop dat het verhaal nog te volgen is en iemand de gouden tip heeft om de verhuizing toch nog leuk te laten verlopen. Want het liefst neem ik nu een winterslaap en word ik wakker als het af is.
woensdag 13 oktober 2010 om 21:01
Ga eerst samen (jij en je vriend) kijken, maak samen een keuze uit verschillende dingen wat jullie mooi vinden. Ga dan onderbouwd naar schoonmoeder toe, "we hebben drie leuke badkamers gezien, ga je mee helpen een definitieve keuze maken?" Daarin ligt natuurlijk de eind keuze nog bij jullie, maar met een beetje "paaien" kun je haar het gevoel geven, dat de overweging tot model x door haar tot stand is gekomen, terwijl het toch jullie keuze is...
Snap je hem nog?
En sterkte ik heb ook zo'n schoonmam's inmiddels ben ik 9 jaar met haar verder, maar pfff elke keer is er weer wat anders. Mijn advies, overleg samen hoe eea aan te pakken en blijf samen bij die keuze, schaar je achter/naast elkaar, als ze door heeft dat 1 van de 2 twijfelt, heeft ze al 1/2 gewonnen (is mijn ervaring...)
Snap je hem nog?
En sterkte ik heb ook zo'n schoonmam's inmiddels ben ik 9 jaar met haar verder, maar pfff elke keer is er weer wat anders. Mijn advies, overleg samen hoe eea aan te pakken en blijf samen bij die keuze, schaar je achter/naast elkaar, als ze door heeft dat 1 van de 2 twijfelt, heeft ze al 1/2 gewonnen (is mijn ervaring...)
woensdag 13 oktober 2010 om 21:09
je wilt toch niet badderen in een bad wat door schoonma is uitgezocht! Of in een slaapkamer slapen die door je moeder is bedacht.......
zou toch maar eens goed met vriendlief gaan praten over wat gupsie zegt...lijkt me een heel goed plan (en dan achteraf toch een andere kiezen die je mooier/leuker vindt)
zou toch maar eens goed met vriendlief gaan praten over wat gupsie zegt...lijkt me een heel goed plan (en dan achteraf toch een andere kiezen die je mooier/leuker vindt)
woensdag 13 oktober 2010 om 21:16
Met het eens met Iloveholiday. Doe het dan helemaal zelf en weiger dat geld ook gewoon. Heeft niemand een poot om op te staan. Doe je dit niet, dan gewoon zeggen waar het op staat. Nee is nee en geen gezeur. Ik zou mijn huis echt nooit en te nimmer laten inrichten door mijn moeder of schoonmoeder. Zijn jullie nu volwassen of niet?
woensdag 13 oktober 2010 om 21:21
Sorry hoor, maar ik snap niet dat mensen zich überhaupt iets van schoonmoeders aantrekken als het om hun eigen leven gaat. Ik zou daar heel snel klaar mee zijn en gewoon tegen haar zeggen dat ze zich met haar eigen zaken moet bemoeien. En reken maar dat mijn vriend het niet in zijn hoofd haalt mij te overrulen t.g.v. zijn moeder...
Vaak wordt voor de lieve vrede maar weer ingeschikt t.o.v. schoonmoeders en zo krijgen die het idee dat ze zich steeds meer met jouw leven kunnen bemoeien.
Ik ben voor de botte bijl aanpak met dit soort schoonmoeders. Die van mij is tegenwoordig heel beleefd tegen mij en ik tegen haar. Daar is wel een heel stevig gesprek aan vooraf gegaan, op mijn initiatief en onder 4 ogen, maar ze weet nu precies waar ze aan toe is. Meer zal het nooit worden tussen haar en mij en daar heb ik ook totaal geen behoefte aan (godzijdank wonen mijn schoonouders in het buitenland).
Ik zou mijn poot stijf houden. Of samen inrichten of helemaal niet. En laat je vriend maar eens wat ballen kweken. Hij is toch geen kleuter meer die zich van alles laat aanpraten door zijn "mammie"?
Vaak wordt voor de lieve vrede maar weer ingeschikt t.o.v. schoonmoeders en zo krijgen die het idee dat ze zich steeds meer met jouw leven kunnen bemoeien.
Ik ben voor de botte bijl aanpak met dit soort schoonmoeders. Die van mij is tegenwoordig heel beleefd tegen mij en ik tegen haar. Daar is wel een heel stevig gesprek aan vooraf gegaan, op mijn initiatief en onder 4 ogen, maar ze weet nu precies waar ze aan toe is. Meer zal het nooit worden tussen haar en mij en daar heb ik ook totaal geen behoefte aan (godzijdank wonen mijn schoonouders in het buitenland).
Ik zou mijn poot stijf houden. Of samen inrichten of helemaal niet. En laat je vriend maar eens wat ballen kweken. Hij is toch geen kleuter meer die zich van alles laat aanpraten door zijn "mammie"?
woensdag 13 oktober 2010 om 21:27
Lieve schat,
Dit zijn echt typisch starters problemen. In deze valkuil vallen heel veel jonge mensen die voo rhet eerst samen gaan wonen.
Dat heeft deels te maken met het nog niet volledig 'los' zijn van je ouders (en hij van zijn ouders) en met het je nog 'kind' voelen ten opzichte van je ouders. Daar bedoel ik mee dat je het gezag van je ouders nog accepteert zoals je dat altijd hebt gedaan. Daar moet je van los komen, en dat heeft tijd nodig. Overigens geldt dit andersom ook voor je ouders, zij zien jullie nog als kinderen, en nog lang niet als zelfstandige volwassenen.
Zelf zijn wij (man en ik) in precies dezelfde valkuil getrapt toen wij gingen samenwonen, drama`s...want we wilde hun bemoeienissen niet, maar durfden het eigenlijk ook niet echt te zeggen vanwege de redenen die ik hierboven noemde.
Nou ja, ik kan er veel over vertellen, maar kort samengevat: Stop het meteen, want dit wordt niet minder als je er niks van zegt.
Kom op: Je schoonmoeder mee om dingen uit te zoeken voor je nieuwe huis?? Juliie willen dat niet en daarmee klaar.
Daarbij: Trap niet in de valkuil om argumenten te gaan opnoemen, zoals jouw moeder die tenminste nog een bedragje geschonken heeft. Doet niet ter zake, je krijgt daar alleen maar discussies, welles/nietes spelletjes en scheve gezichten van.
Dus zeggen: Stop, wij doen dit samen, punt uit. Verder niks, je hoeft je niet te verantwoorden, echt niet.
Succes.
Dit zijn echt typisch starters problemen. In deze valkuil vallen heel veel jonge mensen die voo rhet eerst samen gaan wonen.
Dat heeft deels te maken met het nog niet volledig 'los' zijn van je ouders (en hij van zijn ouders) en met het je nog 'kind' voelen ten opzichte van je ouders. Daar bedoel ik mee dat je het gezag van je ouders nog accepteert zoals je dat altijd hebt gedaan. Daar moet je van los komen, en dat heeft tijd nodig. Overigens geldt dit andersom ook voor je ouders, zij zien jullie nog als kinderen, en nog lang niet als zelfstandige volwassenen.
Zelf zijn wij (man en ik) in precies dezelfde valkuil getrapt toen wij gingen samenwonen, drama`s...want we wilde hun bemoeienissen niet, maar durfden het eigenlijk ook niet echt te zeggen vanwege de redenen die ik hierboven noemde.
Nou ja, ik kan er veel over vertellen, maar kort samengevat: Stop het meteen, want dit wordt niet minder als je er niks van zegt.
Kom op: Je schoonmoeder mee om dingen uit te zoeken voor je nieuwe huis?? Juliie willen dat niet en daarmee klaar.
Daarbij: Trap niet in de valkuil om argumenten te gaan opnoemen, zoals jouw moeder die tenminste nog een bedragje geschonken heeft. Doet niet ter zake, je krijgt daar alleen maar discussies, welles/nietes spelletjes en scheve gezichten van.
Dus zeggen: Stop, wij doen dit samen, punt uit. Verder niks, je hoeft je niet te verantwoorden, echt niet.
Succes.
woensdag 13 oktober 2010 om 21:38
Jep, eens met TE.
Vriendjes blijven en iemand niet voor het hoofd willen stoten zijn mooi, maar de (nieuwe) plaats van (schoon)ouders in een relatie moet gewoon uitgesproken worden als dat niet vanzelf duidelijk is.
En beter in een keer goed zeggen, anders komt het terug bij je bruiloft, zwangerschap en opvoeding van je kinderen (als en ooit ) en zet het je relatie telkens weer onder druk.
Jullie moeten het samen rooien, je (schoon)moeder kan altijd vragen, maar heeft vanaf nu gewoon niets meer in te brengen in jullie leven.
Vriendjes blijven en iemand niet voor het hoofd willen stoten zijn mooi, maar de (nieuwe) plaats van (schoon)ouders in een relatie moet gewoon uitgesproken worden als dat niet vanzelf duidelijk is.
En beter in een keer goed zeggen, anders komt het terug bij je bruiloft, zwangerschap en opvoeding van je kinderen (als en ooit ) en zet het je relatie telkens weer onder druk.
Jullie moeten het samen rooien, je (schoon)moeder kan altijd vragen, maar heeft vanaf nu gewoon niets meer in te brengen in jullie leven.
woensdag 13 oktober 2010 om 21:45
woensdag 13 oktober 2010 om 21:46
Bedankt voor de reacties. Het bevestigd eigenlijk al waar ik bang voor was: Het gaat niet vanzelf over.
Mijn moeder vind het eigenlijk allemaal wel prima, zolang ik gelukkig ben is zij blij. Wij hebben haar ook verteld dat we het samen willen doen en zij was het daar meer dan mee eens.
Maar omdat ik mijn moeder niet voor het hoofd wil stoten omdat mijn schoonmoeder wél mee mag van mijn vriend. Wil ik haar er eigenlijk dan ook maar in betrekken.
Ik heb mijn vriend net gebeld en ik heb duidelijk gezegd dat ik mij best wel in een hoekje gedreven voel en niet normaal voor mijn mening kan uit komen omdat mijn schoonmoeder dan meegaat.
Hij kan mij wel begrijpen maar wilt zijn moeder niet kwetsen bla bla bla.
Nu het wel zo dat mijn schoonmoeder dreigt met zelfmoord als het haar niet zint. Ik vind het zelf aandachttrekkerij, en zij komt daar telkens mee als wij haar iets "ontnemen". Mijn vriend is daar gevoelig voor, en dat kan ik begrijpen. Maar ik wil niet dat zij daardoor ons leven bepaald.
Maar aan de andere kant weet ik niet hoe ik zou doen als mijn moeder telkens zo zou reageren. Het is toch je moeder.
Ik ben er helemaal misselijk van, en we krijgen pas over 5 weken de sleutel.
Mijn moeder vind het eigenlijk allemaal wel prima, zolang ik gelukkig ben is zij blij. Wij hebben haar ook verteld dat we het samen willen doen en zij was het daar meer dan mee eens.
Maar omdat ik mijn moeder niet voor het hoofd wil stoten omdat mijn schoonmoeder wél mee mag van mijn vriend. Wil ik haar er eigenlijk dan ook maar in betrekken.
Ik heb mijn vriend net gebeld en ik heb duidelijk gezegd dat ik mij best wel in een hoekje gedreven voel en niet normaal voor mijn mening kan uit komen omdat mijn schoonmoeder dan meegaat.
Hij kan mij wel begrijpen maar wilt zijn moeder niet kwetsen bla bla bla.
Nu het wel zo dat mijn schoonmoeder dreigt met zelfmoord als het haar niet zint. Ik vind het zelf aandachttrekkerij, en zij komt daar telkens mee als wij haar iets "ontnemen". Mijn vriend is daar gevoelig voor, en dat kan ik begrijpen. Maar ik wil niet dat zij daardoor ons leven bepaald.
Maar aan de andere kant weet ik niet hoe ik zou doen als mijn moeder telkens zo zou reageren. Het is toch je moeder.
Ik ben er helemaal misselijk van, en we krijgen pas over 5 weken de sleutel.
woensdag 13 oktober 2010 om 21:47
Mijn nekharen gaan al overeind bij het idee. Jullie moeten er toch wonen? Zij toch niet? Het is juist het leuke van het kopen van een huis, het lekker naar je eigen smaak inrichten en er je eigen plekje van maken. Daarom ook helemaal eens met TE. Je hebt het volste recht om haar hulp vriendelijk en beleefd af te slaan. Als je meegaat in deze bemoeienissen dan houdt het nooit op. Het is soms moeilijk voor ouder om hun kinderen los te laten. Maar ze moeten het toch echt op een bepaald moment leren. Dit lijkt me een goed moment. Overigens ook voor je vriend die daar zijn grenzen in kan stellen. Een huis kopen impliceert wel dat hij een volwassen vent is. Laat hem zich dan ook zo gedragen.
woensdag 13 oktober 2010 om 21:51
quote:Michelle90 schreef op 13 oktober 2010 @ 21:46:
Nu het wel zo dat mijn schoonmoeder dreigt met zelfmoord als het haar niet zint. Ik vind het zelf aandachttrekkerij, en zij komt daar telkens mee als wij haar iets "ontnemen". .
Dit klinkt heel hard en bot. Maar als ze zelfmoord pleegt omdat ze zich niet mag bemoeien met jullie inrichting, dan vraag ik me af of haar leven het waard is om geleefd te worden.
Je kan je echt niet laten manipuleren door dit soort dreigementen hoor. Overigens zijn de mensen die het het hardst roepen doorgaans niet de mensen die het ook doen.
Nu het wel zo dat mijn schoonmoeder dreigt met zelfmoord als het haar niet zint. Ik vind het zelf aandachttrekkerij, en zij komt daar telkens mee als wij haar iets "ontnemen". .
Dit klinkt heel hard en bot. Maar als ze zelfmoord pleegt omdat ze zich niet mag bemoeien met jullie inrichting, dan vraag ik me af of haar leven het waard is om geleefd te worden.
Je kan je echt niet laten manipuleren door dit soort dreigementen hoor. Overigens zijn de mensen die het het hardst roepen doorgaans niet de mensen die het ook doen.
woensdag 13 oktober 2010 om 22:09
Als ze met zelfmoord dreigt dan zou ik zeggen: "Doe je dat dan wel even in het weekend dan hoef ik er niet vrij voor te nemen".
Wat een raar mens. Ik zou echt mijn poot stijf houden. Persoonlijk zou ik mijn vriend vertellen dat als hij zo graag zijn moeder mee wil voor de inrichting, dat hij dan maar fijn met haar moet gaan samenwonen. En je vriend vind ik echt een vreselijk doetje, sorry.
Wat een raar mens. Ik zou echt mijn poot stijf houden. Persoonlijk zou ik mijn vriend vertellen dat als hij zo graag zijn moeder mee wil voor de inrichting, dat hij dan maar fijn met haar moet gaan samenwonen. En je vriend vind ik echt een vreselijk doetje, sorry.
woensdag 13 oktober 2010 om 22:10
Nou zeg. Ik krijg het hier even plaats vervangend benauwd. Als dit al over jullie huis gaat, moet je nagaan hoe het wordt als jullie kinderen krijgen. Dan staat ze straks de navelstreng door te knippen of gaat ze zich met de opvoeding bemoeien.
Dit soort irritante en opdringende gedrag moet je meteen de kop indrukken. Ik snap ook niet dat jouw vriend zo met zich laat sollen. Kom op zeg, het is toch een volwassen vrouw? Pruilen en drammen op haar leeftijd is in mijn ogen zeer triest.
Ik zou maar eens goed met mijn vriend gaan zitten en heel duidelijk maken dat:
a) geen van de moeders mee gaat
b) er geen mededelingen worden gedaan over wanneer, waar en waarvoor jullie gaan shoppen.
En misschien zou je (hoe lullig ook) het geld moeten afslaan.
Ik zou persoonlijk geen geld uit willen geven waaraan een voorwaarde hangt (lees:schoonmoeder moet mee beslissen).
En dat van zelfmoord? Heeft ze geen man of is vriendlief enigskind. Geef haar een bezigheid! Zet haar op een datingsite of geef haar een hond/kat die ze kan verwennen.
Dit soort irritante en opdringende gedrag moet je meteen de kop indrukken. Ik snap ook niet dat jouw vriend zo met zich laat sollen. Kom op zeg, het is toch een volwassen vrouw? Pruilen en drammen op haar leeftijd is in mijn ogen zeer triest.
Ik zou maar eens goed met mijn vriend gaan zitten en heel duidelijk maken dat:
a) geen van de moeders mee gaat
b) er geen mededelingen worden gedaan over wanneer, waar en waarvoor jullie gaan shoppen.
En misschien zou je (hoe lullig ook) het geld moeten afslaan.
Ik zou persoonlijk geen geld uit willen geven waaraan een voorwaarde hangt (lees:schoonmoeder moet mee beslissen).
En dat van zelfmoord? Heeft ze geen man of is vriendlief enigskind. Geef haar een bezigheid! Zet haar op een datingsite of geef haar een hond/kat die ze kan verwennen.
woensdag 13 oktober 2010 om 22:19
quote:Michelle90 schreef op 13 oktober 2010 @ 21:46:
Nu het wel zo dat mijn schoonmoeder dreigt met zelfmoord als het haar niet zint. Ik vind het zelf aandachttrekkerij, en zij komt daar telkens mee als wij haar iets "ontnemen". Mijn vriend is daar gevoelig voor, en dat kan ik begrijpen. Maar ik wil niet dat zij daardoor ons leven bepaald.
Als je/jullie hier nu in mee gaan, gaat ze vanaf nu helemaal jullie leven bepalen en word het alleen maar moeilijker om te zeggen "tot hier en niet verder" want ze zal blijven dreigen en je vriend dus overstag gaan. Zeg in hemels naam nu nee, je gaat niet mee! Wat ze ook dreigt blijf bij je woord, geloof me ze gaat je/jullie leven beheersen en dat wil je niet.
Praat met je vriend op een rustig moment, hij is geschrokken van z'n moeder, jij boos.teleurgesteld verdrietig om zijn actie.... laat het betijen en praat er op een rustig moment over maar ik denk dat de keuze die je dan maakt, jullie leven bepaald...
A. Schoonmoeder gaat mee, maar beslist van dan af aan (bijna) alles en anders bemoeid ze zich er wel mee.
B. Schoonmoeder gaat niet mee, pleegt hoogst waarschiijnlijk geen zelf moord, zal best boos en teleurgesteld zijn, maar ze weet wel dat jullie Nee een Nee is, ze zal het vast nog een keer proberen, maar minder moeilijk doen als nu...
Sorry misschien reageer ik wat fel, maar ik had 9 jaar geleden op mijn strepen moeten staan en dat toen verzuimd, we hebben drama's (gehad). Nu is ze regelmatig boos om onze keuze of ze is het er niet mee eens, jammer dan het is ons leven ons gezin dus onze keuze, eindelijk gaat ze het een beetje begrijpen, maar het heeft wel jaren lang ruzie's/discussie's tussen mij en mijn man opgeleverd.... Ik wil je hier eigenlijk voor behoeden, maar helaas zullen jullie dat toch zelf moeten doen...
Sterkte
Nu het wel zo dat mijn schoonmoeder dreigt met zelfmoord als het haar niet zint. Ik vind het zelf aandachttrekkerij, en zij komt daar telkens mee als wij haar iets "ontnemen". Mijn vriend is daar gevoelig voor, en dat kan ik begrijpen. Maar ik wil niet dat zij daardoor ons leven bepaald.
Als je/jullie hier nu in mee gaan, gaat ze vanaf nu helemaal jullie leven bepalen en word het alleen maar moeilijker om te zeggen "tot hier en niet verder" want ze zal blijven dreigen en je vriend dus overstag gaan. Zeg in hemels naam nu nee, je gaat niet mee! Wat ze ook dreigt blijf bij je woord, geloof me ze gaat je/jullie leven beheersen en dat wil je niet.
Praat met je vriend op een rustig moment, hij is geschrokken van z'n moeder, jij boos.teleurgesteld verdrietig om zijn actie.... laat het betijen en praat er op een rustig moment over maar ik denk dat de keuze die je dan maakt, jullie leven bepaald...
A. Schoonmoeder gaat mee, maar beslist van dan af aan (bijna) alles en anders bemoeid ze zich er wel mee.
B. Schoonmoeder gaat niet mee, pleegt hoogst waarschiijnlijk geen zelf moord, zal best boos en teleurgesteld zijn, maar ze weet wel dat jullie Nee een Nee is, ze zal het vast nog een keer proberen, maar minder moeilijk doen als nu...
Sorry misschien reageer ik wat fel, maar ik had 9 jaar geleden op mijn strepen moeten staan en dat toen verzuimd, we hebben drama's (gehad). Nu is ze regelmatig boos om onze keuze of ze is het er niet mee eens, jammer dan het is ons leven ons gezin dus onze keuze, eindelijk gaat ze het een beetje begrijpen, maar het heeft wel jaren lang ruzie's/discussie's tussen mij en mijn man opgeleverd.... Ik wil je hier eigenlijk voor behoeden, maar helaas zullen jullie dat toch zelf moeten doen...
Sterkte
woensdag 13 oktober 2010 om 22:23
woensdag 13 oktober 2010 om 22:37
Als ik het goed lees komt het geld van TO's eigen moeder. En die doet niet moeilijk.
Het is haar schoonloeder die het geld van TO & vriend èn dat van TO's moeder wil gaan uitgeven. Want daar komt het op neer.
Echt TO, nu heel, heel erg duidelijk zijn en je grenzen stellen. Ook naar je vriend toe. Anders beslissen je vriend en zijn moeder straks wanneer het tijd is dat jullie aan kinderen beginnen...
Uitroeien met wortel en al. Of de rest van je leven met je vriend bij schoonloeder onder de plak zitten.
Zachte heelmeesters, stinkende wonden. En nogmaals, je vriend heeft echt een setje nieuwe ballen nodig.
Het is haar schoonloeder die het geld van TO & vriend èn dat van TO's moeder wil gaan uitgeven. Want daar komt het op neer.
Echt TO, nu heel, heel erg duidelijk zijn en je grenzen stellen. Ook naar je vriend toe. Anders beslissen je vriend en zijn moeder straks wanneer het tijd is dat jullie aan kinderen beginnen...
Uitroeien met wortel en al. Of de rest van je leven met je vriend bij schoonloeder onder de plak zitten.
Zachte heelmeesters, stinkende wonden. En nogmaals, je vriend heeft echt een setje nieuwe ballen nodig.
woensdag 13 oktober 2010 om 22:38
Oei. Je vergat wel even een hèèèl relevant feit in je OP.
Jou schoonmoeder heeft heel heel ernstige problemen.
Of ze is serieus labiel, of ze manipuleert op deze manier. Beiden betekenen dat de situatie niet zo eenvoudig meer is, zeker niet voor je vriend!
Ik kan me voorstellen dat hij in een heel gecompliceerde relatie met zijn moeder zit, vol tegenstrijdige gevoelens.
Dat het goed is dat er afstand komt tussen je vriend en zijn moeder lijkt me duidelijk.
Maar door wat je er nu bij verteld is het voor mij ook duidelijk dat je dit bij je vriend niet simpelweg 'af kan dwingen'.
Leven met een ouder die labiel is òf zo manipuleert is onvoorstelbaar zwaar voor een kind. Dat voelt zich vaak ontzettend belast.
In dit geval zou ik je vriend aanraden om eens met iemand te praten over de relatie met zijn moeder, en hoe hij zichzelf meer los kan maken van haar.
'zomaar' je moeder niet serieus nemen als ze dreigt met zelfmoord is voor een kind wel heel moeilijk!!! Er zal altijd de 'wat als' zijn.
Jou schoonmoeder heeft heel heel ernstige problemen.
Of ze is serieus labiel, of ze manipuleert op deze manier. Beiden betekenen dat de situatie niet zo eenvoudig meer is, zeker niet voor je vriend!
Ik kan me voorstellen dat hij in een heel gecompliceerde relatie met zijn moeder zit, vol tegenstrijdige gevoelens.
Dat het goed is dat er afstand komt tussen je vriend en zijn moeder lijkt me duidelijk.
Maar door wat je er nu bij verteld is het voor mij ook duidelijk dat je dit bij je vriend niet simpelweg 'af kan dwingen'.
Leven met een ouder die labiel is òf zo manipuleert is onvoorstelbaar zwaar voor een kind. Dat voelt zich vaak ontzettend belast.
In dit geval zou ik je vriend aanraden om eens met iemand te praten over de relatie met zijn moeder, en hoe hij zichzelf meer los kan maken van haar.
'zomaar' je moeder niet serieus nemen als ze dreigt met zelfmoord is voor een kind wel heel moeilijk!!! Er zal altijd de 'wat als' zijn.
woensdag 13 oktober 2010 om 22:47
Oei. ik vind wel dat iedereen erg hard is voor de vriend.
Ik kan me eigenlijk goed voorstellen dat als je moeder zo doet je je wel ergert, maar ook veel zorgen hebt.
En dat je dan niet 'zomaar' op je strepen staat.
Overigens TO, als jou vriend echt opgegroeid is met zo'n veeleisende misschien wel heel erg manipulerende moeder, kan ik me voorstellen dat het averechts werkt als jij nu òòk dingen van hem gaat 'eisen'.
Natuurlijk sta je in je recht, jullie relatie is iets tussen jullie alleen, en zijn moeder moet stoppen met jullie zo te belasten.
Maarrrrr hij kan het voelen als wèèr een geliefde die iets van hem eist, die hij 'te vriend' moet houden omdat er anders...
In andere gevallen: zeker op je strepen staan.
In dit geval: vriend met veel liefde en beleid laten weten dat dit ècht niet gezond is voor hem èn zijn moeder, en kijken wat hij nodig heeft om dit te gaan doorbreken.
Ik kan me eigenlijk goed voorstellen dat als je moeder zo doet je je wel ergert, maar ook veel zorgen hebt.
En dat je dan niet 'zomaar' op je strepen staat.
Overigens TO, als jou vriend echt opgegroeid is met zo'n veeleisende misschien wel heel erg manipulerende moeder, kan ik me voorstellen dat het averechts werkt als jij nu òòk dingen van hem gaat 'eisen'.
Natuurlijk sta je in je recht, jullie relatie is iets tussen jullie alleen, en zijn moeder moet stoppen met jullie zo te belasten.
Maarrrrr hij kan het voelen als wèèr een geliefde die iets van hem eist, die hij 'te vriend' moet houden omdat er anders...
In andere gevallen: zeker op je strepen staan.
In dit geval: vriend met veel liefde en beleid laten weten dat dit ècht niet gezond is voor hem èn zijn moeder, en kijken wat hij nodig heeft om dit te gaan doorbreken.
