Kinderen
alle pijlers
vrijwillige keizersnede
maandag 18 oktober 2010 om 10:27
wie heeft vrijwillig mogen kiezen voor een vrijwillige keizersnede en heeft een gynaecoloog die daar in meegaand was, die ook begreep dat er sprake was van een trauma met de laatste bevalling ivm een zeer moeilijke bevalling doordat de baby vastzat, hij was ook zeer groot met een gewicht van 5200 gram. Nu is de vijfde opkomst en zie ik het niet meer zitten ivm een bevalling, ik zou liever een keizersnede ondergaan om problemen te voorkomen. wie kan daar over meepraten en wil aub reageren als je dit leest.
maandag 18 oktober 2010 om 10:53
Na mijn eerste 40 uur durende, traumatische bevalling die is geeindigd in een ks, mocht ik van de gyn bij mijn 2e bevalling kiezen. Of weer een ks of vaginaal proberen. Ik heb gekozen voor het laatste en dat is gelukt. Maar de keus was aan mij. Wel heeft ze aangegeven dat als het kindje goed lag er geen reden zou moeten zijn voor een ks.
Mijn 1e kindje is met ks geboren vanwege verkeerde ligging (sterrenkijker) Samen zijn we tot de conclusie gekomen dat ik vaginaal ging bevallen van de tweede, mits hij goed lag. Ook wilde ik geen vaccuumpompen of andere apparaten meer. Die hebben mij tijdens de eerste bevalling zoveel pijn gedaan dat ik daar niet nog een keer aan wilde beginnen.
Achteraf bleek zoon ook sterrenkijker, maar de bevalling ging zo snel dat er geen tijd meer was om uberhaupt naar de ok te gaan voor een ks. Hij is dus vaginaal geboren, zonder pomp of wat ook.
Ik zou je angst voorleggen aan de gyn en toch enigzins aandringen op een ks. Mijn gyn was heel meegaand en samen hebben we afspraken gemaakt. dit maakte dat ik redelijk rustig de bevalling inging omdat ik wist dat ik nu meer controle had.
Mijn 1e kindje is met ks geboren vanwege verkeerde ligging (sterrenkijker) Samen zijn we tot de conclusie gekomen dat ik vaginaal ging bevallen van de tweede, mits hij goed lag. Ook wilde ik geen vaccuumpompen of andere apparaten meer. Die hebben mij tijdens de eerste bevalling zoveel pijn gedaan dat ik daar niet nog een keer aan wilde beginnen.
Achteraf bleek zoon ook sterrenkijker, maar de bevalling ging zo snel dat er geen tijd meer was om uberhaupt naar de ok te gaan voor een ks. Hij is dus vaginaal geboren, zonder pomp of wat ook.
Ik zou je angst voorleggen aan de gyn en toch enigzins aandringen op een ks. Mijn gyn was heel meegaand en samen hebben we afspraken gemaakt. dit maakte dat ik redelijk rustig de bevalling inging omdat ik wist dat ik nu meer controle had.
maandag 18 oktober 2010 om 10:55
maandag 18 oktober 2010 om 10:59
quote:mientje28 schreef op 18 oktober 2010 @ 10:45:
Mij is het gelukt hoor, in het VU mc. Vrijdag 29 oktober beval ik via een ks van mijn tweede zoon. Mijn eerste is geboren in 2009. Na een bevalling met weeenstorm, toen geen persweeen en een niet vorderende uitdrijving is het alsnog een keizersnede geworden. Ik heb met 34 weken een gesprek met de gyn aangevraagd en mijn angsten besproken. We spraken af dat als deze baby weer richting de 8 pond zou gaan, ik met 39 weken een ks zou krijgen. Ben nu 37,5 week en mocht de baby zich eerder aandienen, dan probeer ik het eerst zelf. Maar wel met de afspraak dat zodra ik het niet meer zie zitten, het alsnog een keizersnede wordt.
Deze afspraak geeft me zoveel rust dat ik spontaan meer 'zin' krijg in een vaginale bevalling!
Misschien kun jij ook vragen om een vervroegde afspraak vanwege je angst? Een beetje 'dossieropbouw' kan geen kwaad
Succes!
Na een 1e ks kiezen voor een ks mag vrijwel overal.
Ik denk echter dat TO nog geen sectio gehad heeft?
TO ben je er nog?
Mij is het gelukt hoor, in het VU mc. Vrijdag 29 oktober beval ik via een ks van mijn tweede zoon. Mijn eerste is geboren in 2009. Na een bevalling met weeenstorm, toen geen persweeen en een niet vorderende uitdrijving is het alsnog een keizersnede geworden. Ik heb met 34 weken een gesprek met de gyn aangevraagd en mijn angsten besproken. We spraken af dat als deze baby weer richting de 8 pond zou gaan, ik met 39 weken een ks zou krijgen. Ben nu 37,5 week en mocht de baby zich eerder aandienen, dan probeer ik het eerst zelf. Maar wel met de afspraak dat zodra ik het niet meer zie zitten, het alsnog een keizersnede wordt.
Deze afspraak geeft me zoveel rust dat ik spontaan meer 'zin' krijg in een vaginale bevalling!
Misschien kun jij ook vragen om een vervroegde afspraak vanwege je angst? Een beetje 'dossieropbouw' kan geen kwaad
Succes!
Na een 1e ks kiezen voor een ks mag vrijwel overal.
Ik denk echter dat TO nog geen sectio gehad heeft?
TO ben je er nog?
maandag 18 oktober 2010 om 11:02
Na een eerste erg moeilijke bevalling kreeg ik geen toezegging op een keizersnee (maar dat wilde ik ook niet), maar wel de toezegging me niet meer zo lang te laten worstelen als de eerste keer. Er zou dus eerder worden ingegrepen als het niet zou vorderen. Net op het moment dat ze me wilden komen halen voor een keizersnee (omdat zoon niet indaalde en tijdens de bevalling dwars ging liggen (letterlijk!)) besloot zoon te draaien, in te dalen en een minuut laten was hij geboren. Ze konden 'm nog net opvangen
Het feit dat we deze afspraak hadden gemaakt zorgde er wel voor dat ik met meer vertrouwen de bevalling in ging.
Heb je al gesproken met je vk/gyn?
Het feit dat we deze afspraak hadden gemaakt zorgde er wel voor dat ik met meer vertrouwen de bevalling in ging.
Heb je al gesproken met je vk/gyn?
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
maandag 18 oktober 2010 om 11:06
quote:Whiskers_ schreef op 18 oktober 2010 @ 10:57:
Oei Teddy!
Zo ging het bij mij ook.
Alleen deden ze geen ks omdat ze daar de tijd niet voor hadden.
Dus het werd de pomp en heel hard trekken.
Fijn dat jij bij de volgende mocht kiezen.
Same here. keihard trekken, 3 keer losschieten, wat een pijnlijke toestand zeg.
De OK stond al klaar voor een eventuele KS.
Ik denk eigenlijk alleen maar: bij een volgende kan het niet erger worden dan mijn eerste bevalling. Het kan dus alleen maar meevallen. Mijn verloskundige heeft zelf 4 kinderen maar zei achteraf dat ze zwaar medelijden met me had en blij was dat ze zelf nooit zo'n helse bevalling heeft moeten ondergaan.
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.
Oei Teddy!
Zo ging het bij mij ook.
Alleen deden ze geen ks omdat ze daar de tijd niet voor hadden.
Dus het werd de pomp en heel hard trekken.
Fijn dat jij bij de volgende mocht kiezen.
Same here. keihard trekken, 3 keer losschieten, wat een pijnlijke toestand zeg.
De OK stond al klaar voor een eventuele KS.
Ik denk eigenlijk alleen maar: bij een volgende kan het niet erger worden dan mijn eerste bevalling. Het kan dus alleen maar meevallen. Mijn verloskundige heeft zelf 4 kinderen maar zei achteraf dat ze zwaar medelijden met me had en blij was dat ze zelf nooit zo'n helse bevalling heeft moeten ondergaan.
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.
maandag 18 oktober 2010 om 11:09
quote:dubiootje schreef op 18 oktober 2010 @ 10:55:
Zijn er ook gedwongen keizersnedes dan?
Ja. Ik had bij mijn sterrenkijker op een gegeven moment geen keus meer. Ik wilde geen keizersnee, had er ook TOTAAL geen rekening mee gehouden dat me dat zou gebeuren. Maar zonder de ks waren kind en ik er niet meer geweest.
Bij de tweede is er wel gesproken over een ks, maar we zouden het eerst vaginaal proberen. Ze waren geen voorstander van een ks als het vaginaal ook zou kunnen. Aangezien mijn eerste een sterrenkijker was, zou een kind dat goed ligt er hoogstwaarschijnlijk wel door kunnen.
Tweede bleek een totaalruptuur te hebben veroorzaakt. Onze kinderwens is nu vervuld, maar de gyn gaf aan dat bij een derde zwangerschap hij wel zou neigen naar een geplande ks, omdat de ravage nu goed hersteld was, maar dat dat wellicht geen twee keer zou lukken.
Zijn er ook gedwongen keizersnedes dan?
Ja. Ik had bij mijn sterrenkijker op een gegeven moment geen keus meer. Ik wilde geen keizersnee, had er ook TOTAAL geen rekening mee gehouden dat me dat zou gebeuren. Maar zonder de ks waren kind en ik er niet meer geweest.
Bij de tweede is er wel gesproken over een ks, maar we zouden het eerst vaginaal proberen. Ze waren geen voorstander van een ks als het vaginaal ook zou kunnen. Aangezien mijn eerste een sterrenkijker was, zou een kind dat goed ligt er hoogstwaarschijnlijk wel door kunnen.
Tweede bleek een totaalruptuur te hebben veroorzaakt. Onze kinderwens is nu vervuld, maar de gyn gaf aan dat bij een derde zwangerschap hij wel zou neigen naar een geplande ks, omdat de ravage nu goed hersteld was, maar dat dat wellicht geen twee keer zou lukken.
Home is where your wifi connects automatically.
maandag 18 oktober 2010 om 11:10
quote:Suy schreef op 18 oktober 2010 @ 11:06:
[...]
Same here. keihard trekken, 3 keer losschieten, wat een pijnlijke toestand zeg.
De OK stond al klaar voor een eventuele KS.
Ik denk eigenlijk alleen maar: bij een volgende kan het niet erger worden dan mijn eerste bevalling. Het kan dus alleen maar meevallen. Mijn verloskundige heeft zelf 4 kinderen maar zei achteraf dat ze zwaar medelijden met me had en blij was dat ze zelf nooit zo'n helse bevalling heeft moeten ondergaan.
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.
ik denk dat veel vrouwen de nasleep van een ks zwaar onderschatten. Lijkt me dus niet wenselijk iedere zwangere meteen maar de keuze wel/niet ks te geven.
Er is trouwens niks mis met vaginaal zonder verdoving bevallen. Als alles goed is (en meestal is dat ook zo), kan dat zonder problemen, dus waarom het meteen medisch maken door ruggenprikken enzo?
edit: ik wil er overigens geen discussie over opstarten; het is gewoon en observatie van mijn kant.
[...]
Same here. keihard trekken, 3 keer losschieten, wat een pijnlijke toestand zeg.
De OK stond al klaar voor een eventuele KS.
Ik denk eigenlijk alleen maar: bij een volgende kan het niet erger worden dan mijn eerste bevalling. Het kan dus alleen maar meevallen. Mijn verloskundige heeft zelf 4 kinderen maar zei achteraf dat ze zwaar medelijden met me had en blij was dat ze zelf nooit zo'n helse bevalling heeft moeten ondergaan.
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.
ik denk dat veel vrouwen de nasleep van een ks zwaar onderschatten. Lijkt me dus niet wenselijk iedere zwangere meteen maar de keuze wel/niet ks te geven.
Er is trouwens niks mis met vaginaal zonder verdoving bevallen. Als alles goed is (en meestal is dat ook zo), kan dat zonder problemen, dus waarom het meteen medisch maken door ruggenprikken enzo?
edit: ik wil er overigens geen discussie over opstarten; het is gewoon en observatie van mijn kant.
maandag 18 oktober 2010 om 11:11
quote:Suy schreef op 18 oktober 2010 @ 11:06:
[...]
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.Niet zo gek als je weet dat de risico's (bijv op maternale sterfte) gigantisch stijgen als je daarna nog een keer zwanger wordt.
[...]
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.Niet zo gek als je weet dat de risico's (bijv op maternale sterfte) gigantisch stijgen als je daarna nog een keer zwanger wordt.
maandag 18 oktober 2010 om 11:12
Ligt aan de gyn denk ik.
Maar echt hoor, ik denk dat ik met een ks sneller was hersteld.
Maanden lang heb ik als een mishandelde circusbeer op de bank heen en weer zitten wiebelen.
Hele onderkant verabbezakt.
Eigenlijk ga ik er dus wel vanuit dat de volgende een ks wordt.
En door de vele vele uren rugweeen was ik ook nog eens compleet uitgeput, dat werkt ook niet mee aan het herstel.
Maar echt hoor, ik denk dat ik met een ks sneller was hersteld.
Maanden lang heb ik als een mishandelde circusbeer op de bank heen en weer zitten wiebelen.
Hele onderkant verabbezakt.
Eigenlijk ga ik er dus wel vanuit dat de volgende een ks wordt.
En door de vele vele uren rugweeen was ik ook nog eens compleet uitgeput, dat werkt ook niet mee aan het herstel.
maandag 18 oktober 2010 om 11:13
quote:Suy schreef op 18 oktober 2010 @ 11:06:
[...]
Same here. keihard trekken, 3 keer losschieten, wat een pijnlijke toestand zeg.
De OK stond al klaar voor een eventuele KS.
Ik denk eigenlijk alleen maar: bij een volgende kan het niet erger worden dan mijn eerste bevalling. Het kan dus alleen maar meevallen. Mijn verloskundige heeft zelf 4 kinderen maar zei achteraf dat ze zwaar medelijden met me had en blij was dat ze zelf nooit zo'n helse bevalling heeft moeten ondergaan.
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.
Lijkt wel mijn bevalling, alleen stond er geen team klaar want het was 's nachts. Dat moest dus nog opgetrommeld worden toen het dus wél een KS werd.
Bij de tweede ben ik ingeleod met 38 wk om te voorkomen dat de baby te groot zou worden voor mijn bekkenuitgang.
[...]
Same here. keihard trekken, 3 keer losschieten, wat een pijnlijke toestand zeg.
De OK stond al klaar voor een eventuele KS.
Ik denk eigenlijk alleen maar: bij een volgende kan het niet erger worden dan mijn eerste bevalling. Het kan dus alleen maar meevallen. Mijn verloskundige heeft zelf 4 kinderen maar zei achteraf dat ze zwaar medelijden met me had en blij was dat ze zelf nooit zo'n helse bevalling heeft moeten ondergaan.
Maar ik denk dat als je bij het ziekehuis onder controle staat en je geeft aan echt heel graag een KS te willen dat dat wel kan toch? gek eigenlijk dat dat hier in nederland niet gewoon kan. In heel veel landen kijkenze je gek aan als je nog vaginaal zonder verdoving bevalt.
Lijkt wel mijn bevalling, alleen stond er geen team klaar want het was 's nachts. Dat moest dus nog opgetrommeld worden toen het dus wél een KS werd.
Bij de tweede ben ik ingeleod met 38 wk om te voorkomen dat de baby te groot zou worden voor mijn bekkenuitgang.
maandag 18 oktober 2010 om 11:21
noodles, niet schrikken, echt ik snap je angst ontzettend goed, maar ik ben van 2 grote babies bevallen en dat ging prima. heb er 2 keer een topic over gestart vlak voor de bevalling omdat ik echt in mijn broek scheet van angst, maar de bevalling van mijn grootste kind was het makkelijkst. En die van het kleinste het moeilijkste. Relatie groot kind - zware bevalling is niet altijd zo. Sterker nog, een beetje groot kind bevalt makkelijker omdat ze wat steviger zijn en bovendien vaker goed liggen heb ik mij laten vertellen. En nog 1 ding, het meeste gewicht zit vaak in het buikje en beenvet, en dat bevalt niet moeilijk, het gaat om de schedelomtrek, en dat staat vaak los van het gewicht. Open anders een topic, je zal zien, heel veel vrouwen met grote babies en makkelijke bevallingen
maandag 18 oktober 2010 om 11:25
quote:arrwen schreef op 18 oktober 2010 @ 11:21:
noodles, niet schrikken, echt ik snap je angst ontzettend goed, maar ik ben van 2 grote babies bevallen en dat ging prima. heb er 2 keer een topic over gestart vlak voor de bevalling omdat ik echt in mijn broek scheet van angst, maar de bevalling van mijn grootste kind was het makkelijkst. En die van het kleinste het moeilijkste. Relatie groot kind - zware bevalling is niet altijd zo. Sterker nog, een beetje groot kind bevalt makkelijker omdat ze wat steviger zijn en bovendien vaker goed liggen heb ik mij laten vertellen. En nog 1 ding, het meeste gewicht zit vaak in het buikje en beenvet, en dat bevalt niet moeilijk, het gaat om de schedelomtrek, en dat staat vaak los van het gewicht. Open anders een topic, je zal zien, heel veel vrouwen met grote babies en makkelijke bevallingen
Waar, waar, waar dat topic???
Ik kom er aan!
noodles, niet schrikken, echt ik snap je angst ontzettend goed, maar ik ben van 2 grote babies bevallen en dat ging prima. heb er 2 keer een topic over gestart vlak voor de bevalling omdat ik echt in mijn broek scheet van angst, maar de bevalling van mijn grootste kind was het makkelijkst. En die van het kleinste het moeilijkste. Relatie groot kind - zware bevalling is niet altijd zo. Sterker nog, een beetje groot kind bevalt makkelijker omdat ze wat steviger zijn en bovendien vaker goed liggen heb ik mij laten vertellen. En nog 1 ding, het meeste gewicht zit vaak in het buikje en beenvet, en dat bevalt niet moeilijk, het gaat om de schedelomtrek, en dat staat vaak los van het gewicht. Open anders een topic, je zal zien, heel veel vrouwen met grote babies en makkelijke bevallingen
Waar, waar, waar dat topic???
Ik kom er aan!
maandag 18 oktober 2010 om 11:25
Ik heb 3 zeer moeizame vaginale bevallingen gehad.Vooral voor de eerste heb ik lang nodig gehad om een en ander te verwerken. Zo ben ik zelfs op dit forum beland
De 4e is gekomen met keizersnede. En ja, ik mocht zelf kiezen.
Bij mij waren de eerste 3 allemaal zwaar, 4365, 4195 en 4825gram. Nog niet zo zwaar als die van jou TO, maar zwaar genoeg voor mij, ik ben tenger gebouwd dus het ging niet zo soepeltjes om zo'n dik kind er uit te krijgen.
Daar kwam bij dat ze er allemaal niet goed voorlagen, ze lagen in aangezichtsligging, + dat de 2e en de 3e met hun armpje naast hun hoofd lagen. Oftewel; bij de 2e was het het elleboogje, bij de derde haar hele arm. De derde heeft wegens het trekken aan haar arm het armpje een paar dagen niet gebruikt en men was bang voor blijvend beschadigde zenuwen (is gelukkig niet zo).
Alle drie hebben ze bekneld gezeten, o.a. door hun ligging, maar oudste had daarbij de navelstreng een paar keer om de hals en in het vruchtwater gepoept. Oudste is uiteindelijk met een zware hersenschudding geboren (vacuümpomp die losschoot, 3 mensen op mijn buik aan het duwen omdat hij zo vastzat, maar het benauwd had en er echt uit moest).
En dan heb ik het nog niet over de gevolgen voor mij zelf en de zeer slechte start van de 2e.
Bij de vierde kwam ik wegens een onschuldige huidinfectie aan mijn buik in het ziekenhuis terecht. De gynaecoloog bekeek mijn dossier en vroeg "wil jij eigenlijk nog wel vaginaal bevallen?" Ik kon haar wel zoenen. Ik heb er echt geen seconde over na hoeven denken en heb direct voor de keizersnede gekozen.
Met 39 weken had ik dus een geplande keizersnede, het grappige was dat die ochtend de natuurlijke bevalling ook begonnen was, dat voelde wel extra goed. Zoontje woog 4710gram, weer een flinkerd dus. Voor mij was dit echt de allerbeste bevalling van de 4. Ik was ook echt panisch voor een 4e vaginale bevalling, dus die keizersnede kwam als geschenk uit de hemel.
De 4e is gekomen met keizersnede. En ja, ik mocht zelf kiezen.
Bij mij waren de eerste 3 allemaal zwaar, 4365, 4195 en 4825gram. Nog niet zo zwaar als die van jou TO, maar zwaar genoeg voor mij, ik ben tenger gebouwd dus het ging niet zo soepeltjes om zo'n dik kind er uit te krijgen.
Daar kwam bij dat ze er allemaal niet goed voorlagen, ze lagen in aangezichtsligging, + dat de 2e en de 3e met hun armpje naast hun hoofd lagen. Oftewel; bij de 2e was het het elleboogje, bij de derde haar hele arm. De derde heeft wegens het trekken aan haar arm het armpje een paar dagen niet gebruikt en men was bang voor blijvend beschadigde zenuwen (is gelukkig niet zo).
Alle drie hebben ze bekneld gezeten, o.a. door hun ligging, maar oudste had daarbij de navelstreng een paar keer om de hals en in het vruchtwater gepoept. Oudste is uiteindelijk met een zware hersenschudding geboren (vacuümpomp die losschoot, 3 mensen op mijn buik aan het duwen omdat hij zo vastzat, maar het benauwd had en er echt uit moest).
En dan heb ik het nog niet over de gevolgen voor mij zelf en de zeer slechte start van de 2e.
Bij de vierde kwam ik wegens een onschuldige huidinfectie aan mijn buik in het ziekenhuis terecht. De gynaecoloog bekeek mijn dossier en vroeg "wil jij eigenlijk nog wel vaginaal bevallen?" Ik kon haar wel zoenen. Ik heb er echt geen seconde over na hoeven denken en heb direct voor de keizersnede gekozen.
Met 39 weken had ik dus een geplande keizersnede, het grappige was dat die ochtend de natuurlijke bevalling ook begonnen was, dat voelde wel extra goed. Zoontje woog 4710gram, weer een flinkerd dus. Voor mij was dit echt de allerbeste bevalling van de 4. Ik was ook echt panisch voor een 4e vaginale bevalling, dus die keizersnede kwam als geschenk uit de hemel.
maandag 18 oktober 2010 om 11:27
noodles, die buik die floept er echt wel uit. Ik had bij mijn laatste met 36 weken een groei echo, toen bleek dat alles voor liep qua groei, maar zijn buikje had de grootte van een een zwangerschapsduur van 41-3 weken, liep dus bijna 5 weken voor qua groei. Had ik dus niet moeten doen die echo, want ik maakte me enorm veel zorgen, heb dat topic geopend en kreeg veel positieve verhalen. En inderdaad, mijn eigen bevalling was echt een makkie. Ik vond het doodeng, had allemaal scenarioos van vastzittende babies en ontwrichte armen, maar hij schoot er in 2 keer persen uit. het is je tweede he, de weg is al gebaand. Maar nogmaals, ik snap je angst.
