Psyche
alle pijlers
Weet het even niet meer..
zaterdag 16 oktober 2010 om 22:46
Hoi allemaal
Ik moet m'n verhaal ergens kwijt, en omdat ik gezien heb dat er veel mensen hier geholpen worden met advies en een luisterend oor, wil ik het hier doen.
Mijn ex vriend heeft in maart een einde aan onze relatie gemaakt. Ik had het hier heel moeilijk mee en ruim 6 weken na het beindigen van de relatie kwam ik erachter dat ik zwanger was. Ik kwam hier pas achter toen ik een miskraam kreeg. Dat was de druppel want ik ben toen volledig ingestort. Heb na veel nadenken de knoop doorgehakt en heb hulp gezocht bij een psycholoog. Heb hier 8 sessies gehad en toen het aardig goed ging ben ik ermee gestopt. Ook omdat er niet meer sessies in mijn verzekeringspakket zaten, en de kosten aardig opliepen. Heb me daarna volledig op mn werk gericht. Ben daarbij weer gaan studeren en dat ging allemaal goed.
Tot vorige week. Ik merk dat ik heel vergeetachtig word. Dingen gaan vaak langs me heen. Laat veel uit m'n handen vallen, slaap slecht. Als ik slaap heb ik vreselijke nachtmerries en huil om de kleinste dingen al.
Na vanavond compleet ingestort te zijn, tot hyperventileren en niet meer kunnen stoppen met huilen toe, heb ik besloten weer hulp te zoeken.
Meld me maandagmorgen ziek, en ga een afspraak bij de huisarts maken. Ik functioneer niet zoals ik zou willen, en ik heb het idee dat ik gek word.
Weet niet precies wat ik met dit topic wil. Alleen het feit dat ik het "kwijt" ben lucht op dit moment op.
Ik moet m'n verhaal ergens kwijt, en omdat ik gezien heb dat er veel mensen hier geholpen worden met advies en een luisterend oor, wil ik het hier doen.
Mijn ex vriend heeft in maart een einde aan onze relatie gemaakt. Ik had het hier heel moeilijk mee en ruim 6 weken na het beindigen van de relatie kwam ik erachter dat ik zwanger was. Ik kwam hier pas achter toen ik een miskraam kreeg. Dat was de druppel want ik ben toen volledig ingestort. Heb na veel nadenken de knoop doorgehakt en heb hulp gezocht bij een psycholoog. Heb hier 8 sessies gehad en toen het aardig goed ging ben ik ermee gestopt. Ook omdat er niet meer sessies in mijn verzekeringspakket zaten, en de kosten aardig opliepen. Heb me daarna volledig op mn werk gericht. Ben daarbij weer gaan studeren en dat ging allemaal goed.
Tot vorige week. Ik merk dat ik heel vergeetachtig word. Dingen gaan vaak langs me heen. Laat veel uit m'n handen vallen, slaap slecht. Als ik slaap heb ik vreselijke nachtmerries en huil om de kleinste dingen al.
Na vanavond compleet ingestort te zijn, tot hyperventileren en niet meer kunnen stoppen met huilen toe, heb ik besloten weer hulp te zoeken.
Meld me maandagmorgen ziek, en ga een afspraak bij de huisarts maken. Ik functioneer niet zoals ik zou willen, en ik heb het idee dat ik gek word.
Weet niet precies wat ik met dit topic wil. Alleen het feit dat ik het "kwijt" ben lucht op dit moment op.
zaterdag 16 oktober 2010 om 22:50
zaterdag 16 oktober 2010 om 23:37
mmm dat klinkt niet best allemaal..ik herken al jouw symptomen...
had precies t zelfde...
ehhh..ik had een burnout...
mijn symptomen? over emotioneel, alleen maar huilen. heel erg vergeetachtig.. had er smorgens iemand gebeld was ik het savonds vergeten..hyperventilatie..hoog in adem zitten..raar soort duizelingen..
mijn lichaam was helemaal op..alles koste letterlijk tien keer zoveel moeite.
alleen maar moe moe moe moe..veel slapen..
heel erg druk in mijn hoofd, zelfs al lag ik voor pampus in bed..en dan niet een beetje piekeren maar gewoon echt mijn hoofd niet op 'stop' kunnen zetten..
lieve meid, ga alsjeblieft hulp zoeken. mijn grootste fout was veel te laat hulp zoeken.. je hebt het nodig..net zoals je zorg nodig hebt als je je been breekt dikke knuffel!
had precies t zelfde...
ehhh..ik had een burnout...
mijn symptomen? over emotioneel, alleen maar huilen. heel erg vergeetachtig.. had er smorgens iemand gebeld was ik het savonds vergeten..hyperventilatie..hoog in adem zitten..raar soort duizelingen..
mijn lichaam was helemaal op..alles koste letterlijk tien keer zoveel moeite.
alleen maar moe moe moe moe..veel slapen..
heel erg druk in mijn hoofd, zelfs al lag ik voor pampus in bed..en dan niet een beetje piekeren maar gewoon echt mijn hoofd niet op 'stop' kunnen zetten..
lieve meid, ga alsjeblieft hulp zoeken. mijn grootste fout was veel te laat hulp zoeken.. je hebt het nodig..net zoals je zorg nodig hebt als je je been breekt dikke knuffel!
zaterdag 16 oktober 2010 om 23:40
oh ja..verder had il continu het idee alsof ik in een soort glazenbol leefde..alles leek langs me heen te gaan. verder kon ik heel weinig prikkels aan..
in de supermarkt,als het mij uberhaupt al lukte om te komen kreeg ik het spaans benauwd.., televisie kijken lukte absoluut niet en lezen ging zelfs heel erg moeilijk..
in de supermarkt,als het mij uberhaupt al lukte om te komen kreeg ik het spaans benauwd.., televisie kijken lukte absoluut niet en lezen ging zelfs heel erg moeilijk..
zondag 17 oktober 2010 om 00:01
ach meisje, allereerst even een
Net als somehow herken ik de symptonen ook, heel emotioneel, niet slapen en als ik slaap ontzettend dromen, heel de dag moe zijn en het liefst in mijn bed willen blijven, misselijk, duizelig en vergeetachtig.. ben ook naar de huisarts gegaan en heb van haar slaapmedicatie gekregen het haalt de problemen niet weg maar het is zo heerlijk om gewoon een keer goed te kunnen slapen, vervolgens afspraak gehad bij de psycholoog conclusie: burn-out, aantal gesprekken gehad, weer terug begonnen met een aantal uur werken maar toch weer (net als jij) een terugval gekregen... geen consulten meer over bij de psych ivm verzekering, weer terug geweest naar h.a. heb een verwijzing gekregen voor 2elijns wel in overleg met psych, zitten allerlei regels aan vast. Omdat de psych denkt dat ik een depressie heb ipv burn-out heb ik er recht op.
Ik raad je dus ook aan om idd gelijk naar de h.a. te gaan as maandag, vraag of je eventueel een verwijzing kan krijgen voor de 2elijns.. en wil niet te snel gaan, dit soort dingen heeft zijn tijd nodig (ben ik nu ook achter gekomen) en dat is niet zomaar opgelost! Heel goed dat je nu de grens voor jezelf aangeeft, en onthoud... aan de einde van de tunnel is er licht
Net als somehow herken ik de symptonen ook, heel emotioneel, niet slapen en als ik slaap ontzettend dromen, heel de dag moe zijn en het liefst in mijn bed willen blijven, misselijk, duizelig en vergeetachtig.. ben ook naar de huisarts gegaan en heb van haar slaapmedicatie gekregen het haalt de problemen niet weg maar het is zo heerlijk om gewoon een keer goed te kunnen slapen, vervolgens afspraak gehad bij de psycholoog conclusie: burn-out, aantal gesprekken gehad, weer terug begonnen met een aantal uur werken maar toch weer (net als jij) een terugval gekregen... geen consulten meer over bij de psych ivm verzekering, weer terug geweest naar h.a. heb een verwijzing gekregen voor 2elijns wel in overleg met psych, zitten allerlei regels aan vast. Omdat de psych denkt dat ik een depressie heb ipv burn-out heb ik er recht op.
Ik raad je dus ook aan om idd gelijk naar de h.a. te gaan as maandag, vraag of je eventueel een verwijzing kan krijgen voor de 2elijns.. en wil niet te snel gaan, dit soort dingen heeft zijn tijd nodig (ben ik nu ook achter gekomen) en dat is niet zomaar opgelost! Heel goed dat je nu de grens voor jezelf aangeeft, en onthoud... aan de einde van de tunnel is er licht
zondag 17 oktober 2010 om 00:08
Dank jullie wel voor de lieve reacties!
Zie er aan de ene kant ook wel weer erg tegenop om het traject van hulp en psychologen weer in te gaan. De vorige keer vrat het vreselijk veel energie van me en had er best veel moeite mee. Het praten over hoe je je voelt enzo. Juist omdat ik helemaal geen prater over gevoelens ben.
Vrienden wil ik er ook niet te vaak mee "lastig vallen". Daarom ben ik ook zo blij mee dat ik hier mn ei kwijt kan zonder dat ik het gevoel heb dat ik mensen tot last ben.
Zie er aan de ene kant ook wel weer erg tegenop om het traject van hulp en psychologen weer in te gaan. De vorige keer vrat het vreselijk veel energie van me en had er best veel moeite mee. Het praten over hoe je je voelt enzo. Juist omdat ik helemaal geen prater over gevoelens ben.
Vrienden wil ik er ook niet te vaak mee "lastig vallen". Daarom ben ik ook zo blij mee dat ik hier mn ei kwijt kan zonder dat ik het gevoel heb dat ik mensen tot last ben.
zondag 17 oktober 2010 om 00:29
lieve meid, net als wat lady_a zegt: neem je tijd voor alles. jouw lichaam geeft jou nu iets aan en dat gebeurt niet voor niets..
Wat vervelend voor je dat je het idee hebt mensen lastig te vallen als je je verhaal kwijt wilt terwijl je jw rot voelt..
ik herken het ook..na de sessies dood moe zijn..
ik ben toen een heel traject in gegaan. dat duurde een jaar..het was zwaar maar ben enorm blij dat ik het gedaan heb..
je moet vooral naar jezelf en je lichaam luisteren en luisteren naar wat je nodig hebt..
als er een ding is wat ik geleerd heb van de burnout is het wel naar mezelf luisteren en er ook naar handelen..
toen ik eenmaal wist dat ik niet meer kon werken en dat ik dat traject kon doen sputterde ik eerst nog tegen. zei tegen iedereen: ja maar ehh hallo dit kan nu echt niet! ik moet nog zoveel dingen doen bla bla bla..
maar uiteindelijk moest ik wel echt naar mezelf luisteren..want ik was echt op.. en toen ik mij eenmaal had overgegeven begon pas t echte werk maar heb ik ook ECHT tijd voor mezelf genomen. ik ben nu twee jaar verder en het gaaat veeel beter met mij..maar heb er soms nog steeds last van.
wees zuinig op jezelf lieve meid..
maar neem vooral je tijd..
dikke knuffel
Wat vervelend voor je dat je het idee hebt mensen lastig te vallen als je je verhaal kwijt wilt terwijl je jw rot voelt..
ik herken het ook..na de sessies dood moe zijn..
ik ben toen een heel traject in gegaan. dat duurde een jaar..het was zwaar maar ben enorm blij dat ik het gedaan heb..
je moet vooral naar jezelf en je lichaam luisteren en luisteren naar wat je nodig hebt..
als er een ding is wat ik geleerd heb van de burnout is het wel naar mezelf luisteren en er ook naar handelen..
toen ik eenmaal wist dat ik niet meer kon werken en dat ik dat traject kon doen sputterde ik eerst nog tegen. zei tegen iedereen: ja maar ehh hallo dit kan nu echt niet! ik moet nog zoveel dingen doen bla bla bla..
maar uiteindelijk moest ik wel echt naar mezelf luisteren..want ik was echt op.. en toen ik mij eenmaal had overgegeven begon pas t echte werk maar heb ik ook ECHT tijd voor mezelf genomen. ik ben nu twee jaar verder en het gaaat veeel beter met mij..maar heb er soms nog steeds last van.
wees zuinig op jezelf lieve meid..
maar neem vooral je tijd..
dikke knuffel
zondag 17 oktober 2010 om 00:29
lieve meid, net als wat lady_a zegt: neem je tijd voor alles. jouw lichaam geeft jou nu iets aan en dat gebeurt niet voor niets..
Wat vervelend voor je dat je het idee hebt mensen lastig te vallen als je je verhaal kwijt wilt terwijl je jw rot voelt..
ik herken het ook..na de sessies dood moe zijn..
ik ben toen een heel traject in gegaan. dat duurde een jaar..het was zwaar maar ben enorm blij dat ik het gedaan heb..
je moet vooral naar jezelf en je lichaam luisteren en luisteren naar wat je nodig hebt..
als er een ding is wat ik geleerd heb van de burnout is het wel naar mezelf luisteren en er ook naar handelen..
toen ik eenmaal wist dat ik niet meer kon werken en dat ik dat traject kon doen sputterde ik eerst nog tegen. zei tegen iedereen: ja maar ehh hallo dit kan nu echt niet! ik moet nog zoveel dingen doen bla bla bla..
maar uiteindelijk moest ik wel echt naar mezelf luisteren..want ik was echt op.. en toen ik mij eenmaal had overgegeven begon pas t echte werk maar heb ik ook ECHT tijd voor mezelf genomen. ik ben nu twee jaar verder en het gaaat veeel beter met mij..maar heb er soms nog steeds last van.
wees zuinig op jezelf lieve meid..
maar neem vooral je tijd..
dikke knuffel
Wat vervelend voor je dat je het idee hebt mensen lastig te vallen als je je verhaal kwijt wilt terwijl je jw rot voelt..
ik herken het ook..na de sessies dood moe zijn..
ik ben toen een heel traject in gegaan. dat duurde een jaar..het was zwaar maar ben enorm blij dat ik het gedaan heb..
je moet vooral naar jezelf en je lichaam luisteren en luisteren naar wat je nodig hebt..
als er een ding is wat ik geleerd heb van de burnout is het wel naar mezelf luisteren en er ook naar handelen..
toen ik eenmaal wist dat ik niet meer kon werken en dat ik dat traject kon doen sputterde ik eerst nog tegen. zei tegen iedereen: ja maar ehh hallo dit kan nu echt niet! ik moet nog zoveel dingen doen bla bla bla..
maar uiteindelijk moest ik wel echt naar mezelf luisteren..want ik was echt op.. en toen ik mij eenmaal had overgegeven begon pas t echte werk maar heb ik ook ECHT tijd voor mezelf genomen. ik ben nu twee jaar verder en het gaaat veeel beter met mij..maar heb er soms nog steeds last van.
wees zuinig op jezelf lieve meid..
maar neem vooral je tijd..
dikke knuffel
zondag 17 oktober 2010 om 00:41
somehow: je hebt helemaal gelijk hoor!
Gelukkig dat het met jou weer beter gaat Dat verdien je ook na zo'n zware tijd. Dat je ook daar weer uit komt. En sterker.
Ik ben ook een type dat denkt; ik kan de mensen op m'n werk niet zomaar in de steek laten. Ik werk in de zorg en ze hebben me er hard nodig. En ik loop altijd door tot ik erbij neerval. Letterlijk. Alleen merkte ik vorige week dat wat ik voelde op de mensen op m'n werk wilde af reageren. En toen dacht ik: HO! Dat gaat te ver.
Het stomme is dat ik nog steeds zoiets heb van: ik ben verdikkeme pas 20! Ik kán niet eens een burnout of iets in die richting hebben. Ben ik veels te jong voor.
Ben m'n bed maar uitgegaan. Zit beneden op de bank tv te kijken met een kop thee. Slapen wil niet echt lukken nu.
Gelukkig dat het met jou weer beter gaat Dat verdien je ook na zo'n zware tijd. Dat je ook daar weer uit komt. En sterker.
Ik ben ook een type dat denkt; ik kan de mensen op m'n werk niet zomaar in de steek laten. Ik werk in de zorg en ze hebben me er hard nodig. En ik loop altijd door tot ik erbij neerval. Letterlijk. Alleen merkte ik vorige week dat wat ik voelde op de mensen op m'n werk wilde af reageren. En toen dacht ik: HO! Dat gaat te ver.
Het stomme is dat ik nog steeds zoiets heb van: ik ben verdikkeme pas 20! Ik kán niet eens een burnout of iets in die richting hebben. Ben ik veels te jong voor.
Ben m'n bed maar uitgegaan. Zit beneden op de bank tv te kijken met een kop thee. Slapen wil niet echt lukken nu.
zondag 17 oktober 2010 om 01:34
O ik herken me echt in jullie verhalen.
T.o. ik heb ook hetzelfde als jij als het gaat om uitspreken van gevoelens, wil er niemand mee lastig vallen, en loop nog steeds heel (schijnheilig) met een lach op mijn gezicht om te laten zien ''met mij gaat het goed'' terwijl iedereen in mijn nabije omgeving weet dat dat niet zo is!! Ik heb er ook enorm veel moeite mee bij de psycholoog, maar zij trekt het uiteindelijk wel uit me, door bepaalde vragen te stellen, word beetje bij beetje iets makkelijker maar ik zal er nooit goed in worden.
Dat je 20 bent tja.. denk niet dat het veel te maken heb met je leeftijd! Zelf was ik 25 toen ik instorte ook niet echt oud (ben inmidels jaartje ouder) en ook mede door een miskraam van een jaar daarvoor, iets wat ik totaal nog niet verwerkt had. Het zijn dingen die elkaar opstapelen en op een gegeven moment kon ik niet verder, mijn lichaam zei stop, en dat zei het niet voor niets!! Nu ben ik pas in het proces beland om echt met mezelf aan de slag te gaan! En ik denk dat jij daar nu ook beland bent, dat je lichaam stop zegt, en hoe moeilijk het ook is om toe te geven ik denk dat je het beter wel kan doen!!!
En ga je je nou niet schuldig voelen, want jij kan er ook niets aan doen dat je je zo voelt! Niemand kiest ervoor! En je kan hier altijd je hart luchten als je dat fijn vind!!
Ook voor jou somehow, wat goed dat je al zover bent gekomen!!
T.o. ik heb ook hetzelfde als jij als het gaat om uitspreken van gevoelens, wil er niemand mee lastig vallen, en loop nog steeds heel (schijnheilig) met een lach op mijn gezicht om te laten zien ''met mij gaat het goed'' terwijl iedereen in mijn nabije omgeving weet dat dat niet zo is!! Ik heb er ook enorm veel moeite mee bij de psycholoog, maar zij trekt het uiteindelijk wel uit me, door bepaalde vragen te stellen, word beetje bij beetje iets makkelijker maar ik zal er nooit goed in worden.
Dat je 20 bent tja.. denk niet dat het veel te maken heb met je leeftijd! Zelf was ik 25 toen ik instorte ook niet echt oud (ben inmidels jaartje ouder) en ook mede door een miskraam van een jaar daarvoor, iets wat ik totaal nog niet verwerkt had. Het zijn dingen die elkaar opstapelen en op een gegeven moment kon ik niet verder, mijn lichaam zei stop, en dat zei het niet voor niets!! Nu ben ik pas in het proces beland om echt met mezelf aan de slag te gaan! En ik denk dat jij daar nu ook beland bent, dat je lichaam stop zegt, en hoe moeilijk het ook is om toe te geven ik denk dat je het beter wel kan doen!!!
En ga je je nou niet schuldig voelen, want jij kan er ook niets aan doen dat je je zo voelt! Niemand kiest ervoor! En je kan hier altijd je hart luchten als je dat fijn vind!!
Ook voor jou somehow, wat goed dat je al zover bent gekomen!!
zondag 17 oktober 2010 om 01:38
Het is al eerder geschreven, via de huisarts profesionel hulp aanvragen hoor. Iedereen heeft een breaking point en jij hebt die van jou bereikt. Ik dacht toen ik je verhaal las, ook aan een Burnout. Luister goed naar je lichaam, die geeft echt aan, wanneer genoeg, echt genoeg is. Het is wel belangrijk om er over te praten hoor, over wat je hebt meegemaakt en wat je voelt. Misschien ook bij een goede vriendin ofzo. Of van je af schrijven dat kan ook opluchtend werken. Maar zowiezo even maandag de huisarts bellen hoor. Er zijn echt wel hulpverleners, die je in je basispakket hebt zitten. Ik wens je heel veel sterkte toe. En je krijgt een dikke
zondag 17 oktober 2010 om 01:38
Het is al eerder geschreven, via de huisarts profesionel hulp aanvragen hoor. Iedereen heeft een breaking point en jij hebt die van jou bereikt. Ik dacht toen ik je verhaal las, ook aan een Burnout. Luister goed naar je lichaam, die geeft echt aan, wanneer genoeg, echt genoeg is. Het is wel belangrijk om er over te praten hoor, over wat je hebt meegemaakt en wat je voelt. Misschien ook bij een goede vriendin ofzo. Of van je af schrijven dat kan ook opluchtend werken. Maar zowiezo even maandag de huisarts bellen hoor. Er zijn echt wel hulpverleners, die je in je basispakket hebt zitten. Ik wens je heel veel sterkte toe. En je krijgt een dikke
zondag 17 oktober 2010 om 01:50
quote:lady_a schreef op 17 oktober 2010 @ 01:34:
O ik herken me echt in jullie verhalen.
T.o. ik heb ook hetzelfde als jij als het gaat om uitspreken van gevoelens, wil er niemand mee lastig vallen, en loop nog steeds heel (schijnheilig) met een lach op mijn gezicht om te laten zien ''met mij gaat het goed'' terwijl iedereen in mijn nabije omgeving weet dat dat niet zo is!!
Dit heb ik ook ja. Als mensen vragen hoe het gaat zal ik 9 van de 10 keer "goed" zeggen.
En ja, m'n moeder is niet gek. Dat is het "nadeel" als je nog thuis woont. Ze ziet alles aan me. Dus die had het ook wel door. Dat ik zenuwachtig overkom enzo.
Maar met jou gaat het wat beter inmiddels? Ook door de gesprekken?
O ik herken me echt in jullie verhalen.
T.o. ik heb ook hetzelfde als jij als het gaat om uitspreken van gevoelens, wil er niemand mee lastig vallen, en loop nog steeds heel (schijnheilig) met een lach op mijn gezicht om te laten zien ''met mij gaat het goed'' terwijl iedereen in mijn nabije omgeving weet dat dat niet zo is!!
Dit heb ik ook ja. Als mensen vragen hoe het gaat zal ik 9 van de 10 keer "goed" zeggen.
En ja, m'n moeder is niet gek. Dat is het "nadeel" als je nog thuis woont. Ze ziet alles aan me. Dus die had het ook wel door. Dat ik zenuwachtig overkom enzo.
Maar met jou gaat het wat beter inmiddels? Ook door de gesprekken?
zondag 17 oktober 2010 om 02:06
Nee met mij gaat het nog niet zoals het wezen moet, dit omdat ik 2 weken terug een terugval heb gehad, afgelopen week naar de h.a. geweest voor de verwijzing voor de 2elijns en daar moet ik a.s. week heen, dus ik zit er echt middenin op dit moment, ben benieuwd hoe de gesprekken gaan lopen, ik heb er wel al een aantal gehad en het helpt wel maar omdat ze nu denken dat het een depressie is, ga ik een ander soort therapie krijgen, ben dus heel benieuwd! En een tip.. ook al kom ik m zelf niet echt na .. maar probeer leuke dingen te doen! Al is het maar om je gedachten te verzetten, en even te ontspannen!
Weet je moeder het ook? heb je het er met haar over gehad?
ik ga nu proberen te slapen, maar zal morgen weer bij lezen!
Weltrusten alvast,
Weet je moeder het ook? heb je het er met haar over gehad?
ik ga nu proberen te slapen, maar zal morgen weer bij lezen!
Weltrusten alvast,
zondag 17 oktober 2010 om 02:23
K*t is dat hé zon terugval? Dan denk je dat het redelijk gaat, en dan klap je terug. Helaas heb je dat soort dingen niet altijd onder controle.
Is toch spannend, een ander soort therapie krijgen. En afwachten wat voor effect het heeft. Ik hoop in ieder geval met je mee dat de gesprekken goed gaan! Laat je weten hoe het gegaan is?
Dat leuke dingen doen.. Ik doe hard m'n best, Haal normaal ook zoveel voldoening uit m'n werk. De dankbaarheid van de mensen. Af en toe de stad in met vrienden, uit eten gaan, filmpje pakken. En me soms ook terugtrekken met een goeie film of een goed boek. Ik probeer het zeker. Alleen het concentreren is de laatste tijd moeilijk. Kijk een film soms in 4 delen, omdat zo snel afgeleid ben dat ik hem niet in 1 keer kan zien.
M'n moeder weet het ja. Heb daar vanavond even een goed gesprek mee gehad. Heeft het zelf ook niet makkelijk vanwege een aantal sterfgevallen in haar vriendenkring laatste maanden. Dus we praten er wel over. Maar toch, tegen je moeder hou je je altijd wel beetje in. Het praat wat moeilijker dan met een vreemde vind ik.
Dankjewel, ik ga zo ook proberen te slapen! Jij ook truste
Is toch spannend, een ander soort therapie krijgen. En afwachten wat voor effect het heeft. Ik hoop in ieder geval met je mee dat de gesprekken goed gaan! Laat je weten hoe het gegaan is?
Dat leuke dingen doen.. Ik doe hard m'n best, Haal normaal ook zoveel voldoening uit m'n werk. De dankbaarheid van de mensen. Af en toe de stad in met vrienden, uit eten gaan, filmpje pakken. En me soms ook terugtrekken met een goeie film of een goed boek. Ik probeer het zeker. Alleen het concentreren is de laatste tijd moeilijk. Kijk een film soms in 4 delen, omdat zo snel afgeleid ben dat ik hem niet in 1 keer kan zien.
M'n moeder weet het ja. Heb daar vanavond even een goed gesprek mee gehad. Heeft het zelf ook niet makkelijk vanwege een aantal sterfgevallen in haar vriendenkring laatste maanden. Dus we praten er wel over. Maar toch, tegen je moeder hou je je altijd wel beetje in. Het praat wat moeilijker dan met een vreemde vind ik.
Dankjewel, ik ga zo ook proberen te slapen! Jij ook truste
zondag 17 oktober 2010 om 19:39
Ja ik zal latn weten hoe het is geweest!
Hoe gaat het vandaag? Ik heb echt niet goed geslapen, dus ben heel de dag al een beeje duf en misselijk, maar gelukkig is het zondag dus kan ik het lekker lui houden..
Ik heb het ook met mijn moeder hoor, ze weet in grote lijnen wat er aan de hand is (woon niet meer thuis) maar vind het heel moeilijk om er diep op in te gaan en alles te vertellen!
Ik hoop dat je je iets beter voelt, laat je het weten hoe het morgn is afgelopen bij de huisarts?
Hoe gaat het vandaag? Ik heb echt niet goed geslapen, dus ben heel de dag al een beeje duf en misselijk, maar gelukkig is het zondag dus kan ik het lekker lui houden..
Ik heb het ook met mijn moeder hoor, ze weet in grote lijnen wat er aan de hand is (woon niet meer thuis) maar vind het heel moeilijk om er diep op in te gaan en alles te vertellen!
Ik hoop dat je je iets beter voelt, laat je het weten hoe het morgn is afgelopen bij de huisarts?
zondag 17 oktober 2010 om 20:17
Vervelend dat je slecht geslapen hebt zeg. Dat zorgt er ook voor dat de hele dag niet helemaal lekker gaat.
Je kan wel goed eten? Of kost dat ook wat meer moeite? En je zit aan (slaap)medicatie?
Het gaat wel oké vandaag. Ook slecht tot niet geslapen. Sliep pas tegen half 5 en was half 7 alweer klaarwakker. Dus heb vanmiddag even een uurtje op bed gelegen. En heb dikke ogen, ook van het huilen van gisteravond, dus ben blij dat ik niet weg hoefde.
Ik denk ook niet dat je alles tegen je moeder hoeft te vertellen. Ook tegen goeie vrienden niet. En juist omdat ze zo dichtbij staan maakt het moeilijk. Als ze maar weten dat je niet lekker in je vel zit, en dat het een moeilijke tijd voor je is. Dat ze er rekening mee kunnen houden en je kunnen steunen als dat nodig is. Gelukkig snappen m'n vrienden dat wel.
Ik laat het even weten als ik naar huisarts geweest ben. Zie er best wel tegenop om eerst m'n werk te bellen, het aan leidinggevende uit te leggen. Maar dat komt wel goed.
Ik heb in juni ook al een terugval gehad, en ik heb toen ook een week vrij gekregen van haar, om alles beetje op een rijtje te krijgen. Dus begrip is er wel gelukkig.
Hoop dat je vannacht wat beter slaapt dan afgelopen nacht.
Je kan wel goed eten? Of kost dat ook wat meer moeite? En je zit aan (slaap)medicatie?
Het gaat wel oké vandaag. Ook slecht tot niet geslapen. Sliep pas tegen half 5 en was half 7 alweer klaarwakker. Dus heb vanmiddag even een uurtje op bed gelegen. En heb dikke ogen, ook van het huilen van gisteravond, dus ben blij dat ik niet weg hoefde.
Ik denk ook niet dat je alles tegen je moeder hoeft te vertellen. Ook tegen goeie vrienden niet. En juist omdat ze zo dichtbij staan maakt het moeilijk. Als ze maar weten dat je niet lekker in je vel zit, en dat het een moeilijke tijd voor je is. Dat ze er rekening mee kunnen houden en je kunnen steunen als dat nodig is. Gelukkig snappen m'n vrienden dat wel.
Ik laat het even weten als ik naar huisarts geweest ben. Zie er best wel tegenop om eerst m'n werk te bellen, het aan leidinggevende uit te leggen. Maar dat komt wel goed.
Ik heb in juni ook al een terugval gehad, en ik heb toen ook een week vrij gekregen van haar, om alles beetje op een rijtje te krijgen. Dus begrip is er wel gelukkig.
Hoop dat je vannacht wat beter slaapt dan afgelopen nacht.
maandag 18 oktober 2010 om 02:22
allstar...ik was 18!!! toen ik een burnout kreeg..geloof mij het heeft niets met leeftijd te maken, wel met hoe je voor je zelf zorgt en hoe je met jezelf omgaat..
geloof mij, de mensen niet op je werk laten zitten? als je zo door gaat kan je jezelf zo van de vloer rapen dat je helemaal niet meer kan werken...
ik heb twee jaar lang niets kunnen doen!
het afreageren op collegas herken ik ook..ik was enorm prikkelbaar..de dag dat ik echt aan mijn burnout toegaf was dag van mijn rijexamen.ik was gezakt..eenmaal na de uitslag weer terug in de auto was ik zo boos kon alleen maar vloeken en huilen..mijn reactie was zeer buiten proporties...dat voelde ik zelf ook ik schrok ervan..voelde mij weken al ellendig was totaal mezelf niet..
lieverd als je er aan toe geeft zal het ib eerste instantie even erger worden..maar sta dat toe..neemt je rust en zorg alsjeblieft goed voor jezelf
geloof mij, de mensen niet op je werk laten zitten? als je zo door gaat kan je jezelf zo van de vloer rapen dat je helemaal niet meer kan werken...
ik heb twee jaar lang niets kunnen doen!
het afreageren op collegas herken ik ook..ik was enorm prikkelbaar..de dag dat ik echt aan mijn burnout toegaf was dag van mijn rijexamen.ik was gezakt..eenmaal na de uitslag weer terug in de auto was ik zo boos kon alleen maar vloeken en huilen..mijn reactie was zeer buiten proporties...dat voelde ik zelf ook ik schrok ervan..voelde mij weken al ellendig was totaal mezelf niet..
lieverd als je er aan toe geeft zal het ib eerste instantie even erger worden..maar sta dat toe..neemt je rust en zorg alsjeblieft goed voor jezelf
maandag 18 oktober 2010 om 10:55
quote:somehow schreef op 18 oktober 2010 @ 02:22:
geloof mij, de mensen niet op je werk laten zitten? als je zo door gaat kan je jezelf zo van de vloer rapen dat je helemaal niet meer kan werken...
Ik weet dat het zonder mij ook allemaal wel door draait en dat het goedkomt. Alleen ik krijg daar, heel gek misschien, een schuldgevoel van. Zo van: ik mankeer lichamelijk niks, dus ik zou best kunnen werken. Het is een kwestie van een knop omdraaien denk ik. Even aan mezelf denken nu.
Bedankt voor je lieve reactie
Maar ik heb me vanmorgen ziek gemeld. En m'n leidinggevende heeft me net teruggebeld. Ze heeft me vandaag en morgen op "ziek" gezet. Ze wilde nog niet dat ik in de ziektewet kwam, want volgens haar kan ik al die "extra regels" er nog niet bij hebben. Ik ga proberen woensdag, donderdag, en vrijdag gewoon te werken. Mocht ik woensdagmorgen zoiets hebben van: het gaat niet, dan mocht ik haar bellen en dan zet ze me de rest van de week ook op "ziek". Volgende week heb ik dan een week verlof.
Als het na die week verlof nog niet zo lekker gaat, moest ik weer contact met haar opnemen en dan gaan we wat anders verzinnen.
Moet zeggen dat ik hier al best tevreden mee ben. Kan ik morgen lekker gebruiken om wat bij te slapen. En om langs huisarts te gaan. Want die was er vandaag niet. Dus ik doe het rustig aan en zie morgen wel wat er bij de huisarts uitkomt.
geloof mij, de mensen niet op je werk laten zitten? als je zo door gaat kan je jezelf zo van de vloer rapen dat je helemaal niet meer kan werken...
Ik weet dat het zonder mij ook allemaal wel door draait en dat het goedkomt. Alleen ik krijg daar, heel gek misschien, een schuldgevoel van. Zo van: ik mankeer lichamelijk niks, dus ik zou best kunnen werken. Het is een kwestie van een knop omdraaien denk ik. Even aan mezelf denken nu.
Bedankt voor je lieve reactie
Maar ik heb me vanmorgen ziek gemeld. En m'n leidinggevende heeft me net teruggebeld. Ze heeft me vandaag en morgen op "ziek" gezet. Ze wilde nog niet dat ik in de ziektewet kwam, want volgens haar kan ik al die "extra regels" er nog niet bij hebben. Ik ga proberen woensdag, donderdag, en vrijdag gewoon te werken. Mocht ik woensdagmorgen zoiets hebben van: het gaat niet, dan mocht ik haar bellen en dan zet ze me de rest van de week ook op "ziek". Volgende week heb ik dan een week verlof.
Als het na die week verlof nog niet zo lekker gaat, moest ik weer contact met haar opnemen en dan gaan we wat anders verzinnen.
Moet zeggen dat ik hier al best tevreden mee ben. Kan ik morgen lekker gebruiken om wat bij te slapen. En om langs huisarts te gaan. Want die was er vandaag niet. Dus ik doe het rustig aan en zie morgen wel wat er bij de huisarts uitkomt.
maandag 18 oktober 2010 om 20:13
quote:_Allstar schreef op 18 oktober 2010 @ 10:55:
[...]
Ik weet dat het zonder mij ook allemaal wel door draait en dat het goedkomt. Alleen ik krijg daar, heel gek misschien, een schuldgevoel van. Zo van: ik mankeer lichamelijk niks, dus ik zou best kunnen werken. Het is een kwestie van een knop omdraaien denk ik. Even aan mezelf denken nu.
Bedankt voor je lieve reactie
Maar ik heb me vanmorgen ziek gemeld. En m'n leidinggevende heeft me net teruggebeld. Ze heeft me vandaag en morgen op "ziek" gezet. Ze wilde nog niet dat ik in de ziektewet kwam, want volgens haar kan ik al die "extra regels" er nog niet bij hebben. Ik ga proberen woensdag, donderdag, en vrijdag gewoon te werken. Mocht ik woensdagmorgen zoiets hebben van: het gaat niet, dan mocht ik haar bellen en dan zet ze me de rest van de week ook op "ziek". Volgende week heb ik dan een week verlof.
Als het na die week verlof nog niet zo lekker gaat, moest ik weer contact met haar opnemen en dan gaan we wat anders verzinnen.Moet zeggen dat ik hier al best tevreden mee ben. Kan ik morgen lekker gebruiken om wat bij te slapen. En om langs huisarts te gaan. Want die was er vandaag niet. Dus ik doe het rustig aan en zie morgen wel wat er bij de huisarts uitkomt.
Als het niet gaat, gaat het niet he, ik begrijp wel dat je bazin je niet graag op ziek wil zetten naar nu ga je al je verlofdagen opnemen terwijl je wel ''ziek'' bent, voor haar voordelig en jou nadelig! Dus pas daar wel mee op!! Ook nooit akkoord gaan met onbetaald verlof (dat wilde ze bij mij doen, nou ben ik gekke henkie niet dus dat is niet doorgegaan )
Doe je rustig aan meis succes morgen bij de huisarts, balen dat ie er vandaag niet was. Laat je het weten hoe het afgelopen is
[...]
Ik weet dat het zonder mij ook allemaal wel door draait en dat het goedkomt. Alleen ik krijg daar, heel gek misschien, een schuldgevoel van. Zo van: ik mankeer lichamelijk niks, dus ik zou best kunnen werken. Het is een kwestie van een knop omdraaien denk ik. Even aan mezelf denken nu.
Bedankt voor je lieve reactie
Maar ik heb me vanmorgen ziek gemeld. En m'n leidinggevende heeft me net teruggebeld. Ze heeft me vandaag en morgen op "ziek" gezet. Ze wilde nog niet dat ik in de ziektewet kwam, want volgens haar kan ik al die "extra regels" er nog niet bij hebben. Ik ga proberen woensdag, donderdag, en vrijdag gewoon te werken. Mocht ik woensdagmorgen zoiets hebben van: het gaat niet, dan mocht ik haar bellen en dan zet ze me de rest van de week ook op "ziek". Volgende week heb ik dan een week verlof.
Als het na die week verlof nog niet zo lekker gaat, moest ik weer contact met haar opnemen en dan gaan we wat anders verzinnen.Moet zeggen dat ik hier al best tevreden mee ben. Kan ik morgen lekker gebruiken om wat bij te slapen. En om langs huisarts te gaan. Want die was er vandaag niet. Dus ik doe het rustig aan en zie morgen wel wat er bij de huisarts uitkomt.
Als het niet gaat, gaat het niet he, ik begrijp wel dat je bazin je niet graag op ziek wil zetten naar nu ga je al je verlofdagen opnemen terwijl je wel ''ziek'' bent, voor haar voordelig en jou nadelig! Dus pas daar wel mee op!! Ook nooit akkoord gaan met onbetaald verlof (dat wilde ze bij mij doen, nou ben ik gekke henkie niet dus dat is niet doorgegaan )
Doe je rustig aan meis succes morgen bij de huisarts, balen dat ie er vandaag niet was. Laat je het weten hoe het afgelopen is
dinsdag 19 oktober 2010 om 09:32
quote:lady_a schreef op 18 oktober 2010 @ 20:13:
Als het niet gaat, gaat het niet he, ik begrijp wel dat je bazin je niet graag op ziek wil zetten naar nu ga je al je verlofdagen opnemen terwijl je wel ''ziek'' bent, voor haar voordelig en jou nadelig! Dus pas daar wel mee op!! Ik dacht daar ook als eerste aan. Want heb tussen kerst en oud en nieuw een week vakantie. Wilde niet dat die week er dan aan zou gaan zeg maar. Maar ik heb nog zo ontzettend veel verlof over, omdat ik maar 1x in het jaar 3 weken vakantie hebt. Dus vind het voor deze keer niet zo erg.
Als het niet gaat, gaat het niet he, ik begrijp wel dat je bazin je niet graag op ziek wil zetten naar nu ga je al je verlofdagen opnemen terwijl je wel ''ziek'' bent, voor haar voordelig en jou nadelig! Dus pas daar wel mee op!! Ik dacht daar ook als eerste aan. Want heb tussen kerst en oud en nieuw een week vakantie. Wilde niet dat die week er dan aan zou gaan zeg maar. Maar ik heb nog zo ontzettend veel verlof over, omdat ik maar 1x in het jaar 3 weken vakantie hebt. Dus vind het voor deze keer niet zo erg.
