Relaties
alle pijlers
Tijd voor mezelf...
donderdag 21 oktober 2010 om 16:27
Ik heb drie kinderen, mijn man heeft een eigen bedrijf waar hij erg druk mee is (dus ook al is hij thuis dan hangt hij vaak aan de telefoon of maakt offertes e.d)
Zelf werk ik niet, gaat ook binnenkort niet gebeuren (gezondheidsredenen)
Eigenlijk hebben wij dus werk en de thuissituatie 'ouderwets' verdeeld.
Ik regel alles voor de kinderen, sportclubs, fysio of doktersbezoeken, vriendjes, feestjes enz.
Het ochtendritueel doe ik altijd helemaal alleen, soms ook de avonden (zeg maar 2 avonden in de week)
Ik merk echter dat de grens steeds scherper loopt, en heb het idee dat m'n man de kinderen steeds meer als mijn pakkie an ziet.
Als er iets is op school en ik vraag hem naar zijn mening, dan schuift hij dat snel terug door te zeggen: 'Tja, ik vertrouw volledig op jouw mening, jij regelt de school en komt er het meest.'
Ook dingen als stoeien, leren fietsen met de kinderen hoef ik niet van hem te verwachten.
Ik probeer regelmatig aan te kaarten dat als hij zo door gaat de kinderen groot zijn voordat hij het weet, en alles aan hem voorbij is gegaan.
Daarnaast vinden de kinderen papa ondertussen niets meer aan. Ze willen bij álles 'mama'.
Ik kan ze geen ongelijk geven, want zijn reacties zijn standaard sacherijnig.
Als ik hem iets vraag om te doen gaat dat vaak met een diepe zucht.
Ik heb ook weleens geprobeerd hem in een situatie te dwingen om iets met de kinderen te doen, maar dat werkt gewoon niet.
(voorbeeld: zoontje wil met de bal spelen, papa zit in de tuin, ik zeg tegen zoontje vraag maar of papa even met je wil spelen, dat doet hij dat 1 minuut en duidelijk zonder concentratie waarna hij weer aan de telefoon hangt en zoontje weer bij mij komt)
M'n man gaat een paar avonden in de maand (echt niet veel, 1 tot 3 keer) iets met vrienden doen. Naar de kroeg of gewoon ergens bijkletsen. Heel erg leuk voor hem.(zo nu en dan ga ik mee, bij verjaardagen bijv. aardige jongens, maar een echte mannengroep)
Maar op dit moment zit ik er een beetje doorheen, want ik ben zó toe aan een pauze. Hij neemt nooit eens de kinderen over als hij thuis is om mij 'te ontlasten' (regelmatig gevraagd, maar het gaat altijd: 'nog even een bestelling plaatsen' waarna het alweer een uur verder is)
Ik ben destijds voor hem verhuisd, en door alle drukte (wederom gezondheid) nogsteeds geen eigen vriendengroep opgebouwd. (heel veel vage kennisen, maar een vriendschap aangaan op volwassen leeftijd is zo makkelijk nog niet)
Voor zijn avondjes weg staat dus niets tegenover voor mij.
En ik ben daar wel erg aan toe.
ik heb het gevoel dat ik klem zit.
Waarschijnlijk heb ik het zelf zover laten komen (ik heb hem alle ruimte te geven om z'n bedrijf op te starten) maar ik weet niet goed hoe ik het 'terug moet draaien'.
Ik zal wel eens een statement willen maken door lekker m'n jas te pakken, tot straks te roepen en gewoon wat voor mezelf te doen,dan red hij zich maar met de kids. Maar in m'n eentje op pad wordt ik ook niet vrolijker van....
Op dit moment ben ik alleen maar moe.
Iemand tips hoe ik m'n situatie kan veranderen, want ik weet het even niet meer...
Zelf werk ik niet, gaat ook binnenkort niet gebeuren (gezondheidsredenen)
Eigenlijk hebben wij dus werk en de thuissituatie 'ouderwets' verdeeld.
Ik regel alles voor de kinderen, sportclubs, fysio of doktersbezoeken, vriendjes, feestjes enz.
Het ochtendritueel doe ik altijd helemaal alleen, soms ook de avonden (zeg maar 2 avonden in de week)
Ik merk echter dat de grens steeds scherper loopt, en heb het idee dat m'n man de kinderen steeds meer als mijn pakkie an ziet.
Als er iets is op school en ik vraag hem naar zijn mening, dan schuift hij dat snel terug door te zeggen: 'Tja, ik vertrouw volledig op jouw mening, jij regelt de school en komt er het meest.'
Ook dingen als stoeien, leren fietsen met de kinderen hoef ik niet van hem te verwachten.
Ik probeer regelmatig aan te kaarten dat als hij zo door gaat de kinderen groot zijn voordat hij het weet, en alles aan hem voorbij is gegaan.
Daarnaast vinden de kinderen papa ondertussen niets meer aan. Ze willen bij álles 'mama'.
Ik kan ze geen ongelijk geven, want zijn reacties zijn standaard sacherijnig.
Als ik hem iets vraag om te doen gaat dat vaak met een diepe zucht.
Ik heb ook weleens geprobeerd hem in een situatie te dwingen om iets met de kinderen te doen, maar dat werkt gewoon niet.
(voorbeeld: zoontje wil met de bal spelen, papa zit in de tuin, ik zeg tegen zoontje vraag maar of papa even met je wil spelen, dat doet hij dat 1 minuut en duidelijk zonder concentratie waarna hij weer aan de telefoon hangt en zoontje weer bij mij komt)
M'n man gaat een paar avonden in de maand (echt niet veel, 1 tot 3 keer) iets met vrienden doen. Naar de kroeg of gewoon ergens bijkletsen. Heel erg leuk voor hem.(zo nu en dan ga ik mee, bij verjaardagen bijv. aardige jongens, maar een echte mannengroep)
Maar op dit moment zit ik er een beetje doorheen, want ik ben zó toe aan een pauze. Hij neemt nooit eens de kinderen over als hij thuis is om mij 'te ontlasten' (regelmatig gevraagd, maar het gaat altijd: 'nog even een bestelling plaatsen' waarna het alweer een uur verder is)
Ik ben destijds voor hem verhuisd, en door alle drukte (wederom gezondheid) nogsteeds geen eigen vriendengroep opgebouwd. (heel veel vage kennisen, maar een vriendschap aangaan op volwassen leeftijd is zo makkelijk nog niet)
Voor zijn avondjes weg staat dus niets tegenover voor mij.
En ik ben daar wel erg aan toe.
ik heb het gevoel dat ik klem zit.
Waarschijnlijk heb ik het zelf zover laten komen (ik heb hem alle ruimte te geven om z'n bedrijf op te starten) maar ik weet niet goed hoe ik het 'terug moet draaien'.
Ik zal wel eens een statement willen maken door lekker m'n jas te pakken, tot straks te roepen en gewoon wat voor mezelf te doen,dan red hij zich maar met de kids. Maar in m'n eentje op pad wordt ik ook niet vrolijker van....
Op dit moment ben ik alleen maar moe.
Iemand tips hoe ik m'n situatie kan veranderen, want ik weet het even niet meer...
donderdag 21 oktober 2010 om 16:38
Wat een lastige situatie, plukjepulk. Heel goed dat je het hier van je af hebt kunnen schrijven, dat moet vast opluchten.
Er zit alleen maar één ding op: confronteer hem hiermee. Je kunt wachten totdat je een ons weegt wil je dat deze situatie zichzelf oplost. Waarschijnlijk heeft hij geen notie waar jij mee zit en vindt hij het allemaal wel best zo. Vrouw die alles regelt en hem lekker z'n gang laat gaan. Welke vent wil dat nou niet? Alles is vanzelfsprekend en dat moet doorbroken worden, wil jij weer gelukkig worden. Want gelukkig ben je nu niet en je eigen geluk is altijd het belangrijkste. Laat hem dit lezen, of ga - nog beter - een gesprek met hem aan waarbij je to the point laat weten wat jij anders wil. Gezeur helpt namelijk niet bij een kerel, dat gaat z'n ene oor in en z'n andere oor weer uit. Als hij om je geeft kunnen jullie samen compromissen sluiten. Dat zal dus in het begin niet makkelijk gaan omdat jullie zo in gewoontes zijn vervallen, dus gun het de tijd!
Succes
Er zit alleen maar één ding op: confronteer hem hiermee. Je kunt wachten totdat je een ons weegt wil je dat deze situatie zichzelf oplost. Waarschijnlijk heeft hij geen notie waar jij mee zit en vindt hij het allemaal wel best zo. Vrouw die alles regelt en hem lekker z'n gang laat gaan. Welke vent wil dat nou niet? Alles is vanzelfsprekend en dat moet doorbroken worden, wil jij weer gelukkig worden. Want gelukkig ben je nu niet en je eigen geluk is altijd het belangrijkste. Laat hem dit lezen, of ga - nog beter - een gesprek met hem aan waarbij je to the point laat weten wat jij anders wil. Gezeur helpt namelijk niet bij een kerel, dat gaat z'n ene oor in en z'n andere oor weer uit. Als hij om je geeft kunnen jullie samen compromissen sluiten. Dat zal dus in het begin niet makkelijk gaan omdat jullie zo in gewoontes zijn vervallen, dus gun het de tijd!
Succes
donderdag 21 oktober 2010 om 16:39
donderdag 21 oktober 2010 om 16:42
Ik zou eens een deftige babbel met je man doen. Ik vind huisvrouw zijn en voor kinderen zorgen een volwaardige taak. Maar ik vind het vaderschap ook niet te onderschatten. Hij moet begrijpen dat je ook tijd voor jezelf nodig hebt. Misschien kan je eens kijken wat voor cursussen in je buurt gegeven worden.
Ikzelf ken ook niet veel mensen in mijn buurt. Vriend gaat 3 keer per week iets doen met maatjes. Ik een keer per week. (ik werk wel, maar vind dat, dat niets te maken mag hebben met wat jij wil doen als vrijetijdsbesteding).
Ik vind ook dat je je man moet duidelijk maken dat de kinderen niet enkel van jou zijn, maar ook van hem. En dat hij dus ook tijd voor hen moet vrij maken. Zeg hem gerust dat je denkt dat hij toch hoopt dat zijn kinderen mooie herrineringen later aan hem hebben.
Ikzelf ken ook niet veel mensen in mijn buurt. Vriend gaat 3 keer per week iets doen met maatjes. Ik een keer per week. (ik werk wel, maar vind dat, dat niets te maken mag hebben met wat jij wil doen als vrijetijdsbesteding).
Ik vind ook dat je je man moet duidelijk maken dat de kinderen niet enkel van jou zijn, maar ook van hem. En dat hij dus ook tijd voor hen moet vrij maken. Zeg hem gerust dat je denkt dat hij toch hoopt dat zijn kinderen mooie herrineringen later aan hem hebben.
donderdag 21 oktober 2010 om 16:53
Plan een dagje sauna met een buurvrouw of moeder van school ofzo, pak gewoon je jas en zeg doei ik ga ben laat terug.
Niet nog even iets te eten regelen voor ze of eisen dat alles die dag loopt zoals het bij jou zou lopen.
Natuurlijk wel op een dag, dat je afspreekt dat hij thuis is.
Ga lekker genieten, bijkletsen lekker badderen en uit eten en zet de telefoon uit, zodat je echt een dag voor jezelf hebt.
Nu ik dit neerzet hier ga ik gelijk de sauna bellen
Niet nog even iets te eten regelen voor ze of eisen dat alles die dag loopt zoals het bij jou zou lopen.
Natuurlijk wel op een dag, dat je afspreekt dat hij thuis is.
Ga lekker genieten, bijkletsen lekker badderen en uit eten en zet de telefoon uit, zodat je echt een dag voor jezelf hebt.
Nu ik dit neerzet hier ga ik gelijk de sauna bellen
donderdag 21 oktober 2010 om 16:56
Ga op een club 's avonds, bijv, een hardloopgroepje of wandelgroepje (contact verzekerd), badminton, toneelspelen of iets anders wat je leuk vindt. Die avond wordt dan om te beginnen jouw avond. Ga op zondagochtend met één van de kinderen een boswandeling maken/ naar de sportvereniging of wat dan ook en laat het andere kind bij hem. Je hebt het inderdaad zelf zover laten komen en gelukkig kun je er ook zelf iets aan veranderen.
zondag 24 oktober 2010 om 03:58
Natuurlijk heb je tijd nodig om zelf een keertje op te laden. Misschien kun je afspreken dat hij in het weekend gaat zwemmen met de kinderen of boodschappen doet, kookt, of iets anders. Jij kunt ook op donderdagavond bij zijn thuiskomst even lekker de stad in. Was voor mij altijd even een moment dat ik tot rust kwam. Door de stad lopen en even alles bekijken.
Hij lijkt heel serieus bezig met zijn bedrijf, maar voor je dagindeling met de kinderen is het wel handiger als hij goed kan aangeven wanneer hij even tijd vrij plant. Mijn man werkt ook voor zichzelf en het gevaar loert dan dat je niet de dag af kunt sluiten.
Hij lijkt heel serieus bezig met zijn bedrijf, maar voor je dagindeling met de kinderen is het wel handiger als hij goed kan aangeven wanneer hij even tijd vrij plant. Mijn man werkt ook voor zichzelf en het gevaar loert dan dat je niet de dag af kunt sluiten.
zondag 24 oktober 2010 om 11:00
Logisch dat je tijd nodig hebt voor jezelf. Dat heeft ieder mens. Je man doet het ook dus jij mag ook tijd voor jezelf nemen! Dat je nog niet veel vriendschappen hebt opgebouwd is lastig, maar daar kun je wel aan gaan werken. Misschien lukt het wel via dit forum (plaats een oproepje bij contacten). Zoek anders weer contact met oude vrienden, leg uit wat er de afgelopen jaren is gebeurt, wie weet hebben ze er begrip voor en willen ze wel weer contact opbouwen. Ga anders met familie op pad. En anders zou ik er toch alleen op uit gaan trekken: shoppen, een bos/strandwandeling of sport. Dat lijkt moeilijk alleen op pad gaan maar dat is het echt niet hoor, en als je gaat sporten dan kom je misschien wel andere vrouwen tegen met wie je een vriendschap op kan bouwen. Of zoals hier al is gezegd zoek contact met moeders van vriendjes van je kinderen.
Je man moet zijn verantwoordelijkheid nemen voor het vaderschap. Jullie hebben samen kinderen en je kunt hem vertellen wat zijn kinderen nu van hem vinden. Dat je ziet en merkt dat ze het niet leuk vinden dat papa weinig tijd voor hen heeft. En daarbij moet je ook duidelijk maken dat het voor jou zwaar is om alles alleen te moeten doen. Nogmaal de kinderen zijn van jullie samen dus jullie dragen samen de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van jullie kids.
Als man anders nog weigert, is het misschien een optie om een oppas te regelen, zodat je een avondje voor jezelf hebt (zodat je kunt gaan sporten, hobbyen buiten de deur of ergens een bakkie koffie kan gaan doen?)
Kom in ieder geval voor jezelf op! Daar heb je echt wel alle recht op!
Je man moet zijn verantwoordelijkheid nemen voor het vaderschap. Jullie hebben samen kinderen en je kunt hem vertellen wat zijn kinderen nu van hem vinden. Dat je ziet en merkt dat ze het niet leuk vinden dat papa weinig tijd voor hen heeft. En daarbij moet je ook duidelijk maken dat het voor jou zwaar is om alles alleen te moeten doen. Nogmaal de kinderen zijn van jullie samen dus jullie dragen samen de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van jullie kids.
Als man anders nog weigert, is het misschien een optie om een oppas te regelen, zodat je een avondje voor jezelf hebt (zodat je kunt gaan sporten, hobbyen buiten de deur of ergens een bakkie koffie kan gaan doen?)
Kom in ieder geval voor jezelf op! Daar heb je echt wel alle recht op!
zondag 24 oktober 2010 om 11:06
Had je man nog wel interesse in 't vaderschap bij 't eerste kind? Als ie daar al niet veel aan vond, waarom in totaal 3 stuks genomen? Dat had jij voor jezelf toch ook wel kunnen voorzien dat je dan geen tijd meer voor jezelf zou hebben? Zelfs als je 'n man had die wél veel met de kinderen had willen doen. Eentje kun je makkelijker te logeren uitbesteden zodat je wat qualitytime voor jezelf en voor jullie relatie zou hebben.
zondag 24 oktober 2010 om 11:10
Neem 'n week vakantie en boek voor jezelf (eventueel met 'n vriendin) een vakantie naar 'n tropische bestemming. Laat je man met de kids zitten. Dan moet ie zelf oppas regelen als hij naar z'n werk gaat. Gewoon voor jezelf opkomen. En idd weer gaan werken, dan krijg je ook weer 'n eigen leven en is er meer geld voor oppasdingen. Misschien kun je die kids samen op kamp sturen in de vakantie, dan heb je ook even 'n weekje rust.
