Latten

Nav dit topic



begon ik eerst aan een reply maar beter om het vorig topic zo te laten voor de reacties en mijn vraag los te stellen.



Hoe doen de LATters het met kinderen eigenlijk?

(zowel stellen die ouders zijn van de kinderen en LATten als gescheiden mensen die in de nwe relatie LATten)



Toen wij elkaar ontmoetten bleek het zo te zijn dat we de 'kinderloze' dagen / wknden grotendeels gemeenschappelijk hadden. Dat zorgde er ook wel voor dat we pas laat de kinderen introduceerden. We hadden niet z'n haast ermee en de noodzaak was er ook niet omdat we genoeg tijd samen (alleen) hadden.



we hebben vaste dagen dat we elkaar zien, willen we iets met de kinderen (van de een/ander/allemaal) doen dan is dat een hoop gedoe, tjeeeeeeeee wat hebben kinderen veel afspraken:o) en natuurlijk allemaal verdeeld in het weekend. Maw, we doen weinig met z'n allen.



Vakanties: 1x per jaar een week samen, 2 lange weekenden samen (we kunnen al heel wat steden afstrepen), zomervak is lastiger; dit jaar met veel pijn en moeite elkaar een week kunnen ontmoetten, ook omdat we alletwee qualitytimen in de vakantie met de eigen kinderen belangrijk vinden. Wel paar keer gezeild met (een deel van) de kinderen.

We willen niet 3 weken met z'n allen op vakantie, en dat willen de kinderen ook niet, dit was leuk en voldoende (maar man o man wat een geplan)





Op kinderloze dagen van de 1 en niet de ander zien we elkaar soms extra maar dat is logistiek een hoop gedoe (we wonen niet in dezelfde stad) maar doen dat af en toe wel. Op de vaste dagen hebben we ons werk er op aangepast zodat reizen makkelijker is. Op de extra dagen is dat soms puzzelen; in het begin namen we die moeite niet, nu wel en dat is wel fijn merken we en het weegt op tegen de moeite.



We zien elkaar 1 vaste dag in de week en om het weekend. Extra dagen 1-2 p/mnd. Soms lukt slapen bij elkaar dan niet ivm werk maar eten we samen of gaan iets doen.



Het was even zoeken met alle betrokkenen (exen waarvan 1 ook een nw gezin heeft ) hoe de agenda's te verdelen maar dat loopt wel. Maakt het op zich minder flexibel maar wel duidelijk. Kinderen switchen bij ons beiden nog wel eens van dag plotseling maar dan spreken we bij diegene af als dat onze vaste avond was. (ipv een spannende avond die vaag ingepland was zit je dan ineens met een puberdochter en 2 vriendinnen aan tafel en ach, dat heeft dan ook wel wat merken we).



In elkaars huizen liggen toiletspullen, beetje kleding maar niet veel en natuurlijk nooit wat je aan wilt......

Het zijn wel onze eigen huizen, ik ben er niet op visite maar 'vrij' , hoef er niks (zooooo relaxed) ........ Al doe ik er nog wel eens de was, hij hier klusjes of ruimt wat op.

Bij beide huizen hebben we een fiets, andere prive spullen liggen er ook maar vaak is het toch slepen met spullen.





Bij wie we het weekend zijn hangt van allerlei factoren af. Plannen (en dat hangt evt af van het weer), werk dat nog gedaan moet worden, dingen in huis. Niet altijd om en om maar gemiddeld wel 50-50.





Ik vind het prima hoor, ik heb de dagen verdeeld in met mijn kinderen, met hem en zonder hem.

Met elkaar is dan soms met kinderen maar niet veel. Puur door de logistiek en eigenlijk vinden we het ook wel best. Asl het wel zo is, is het leuk.



(terzijde maar toch: zijn ex bleef heel lang moeite hebben met mij, daardoor werd zijn dochter in een lastige positie gezet maar dat gaat best goed nu. Dat maakt het extra afspreken of afpreken bij andere logistiek wel nu makkelijker en leuker)



Gewoon een vraag hoe anderen dat doen.