Relaties
alle pijlers
Eigenlijk heel alleen
dinsdag 26 oktober 2010 om 00:49
Ik weet niet zeker of het op relaties past, of meer op psyche...
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 07:51
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:10
Gamayun, je zegt dat je wel regelmatig vriendjes hebt maar dat die dan niet verder willen.
Het lijkt mij dat je moet analyseren wat er dan in dat contact 'mis' gaat. Zijn het niet de juiste persoonlijkheden voor jou? Dan is het zaak om actief op zoek te gaan naar iemand die wel de juiste is. Bijv. door veel te daten. Afwachten tot je iemand 'vanzelf' tegenkomt werkt blijkbaar niet, want dat heb je al geprobeerd. Of passen de mannen wel goed bij je, maar haken ze ergens door af? Dan moet je zien te achterhalen wat dat 'ergens' is. Heb je bijvoorbeeld vrij snel in het begin conflicten ergens over? Ik noem maar wat. Je moet weten wat er mis gaat om het te kunnen veranderen.
Het lijkt mij dat je moet analyseren wat er dan in dat contact 'mis' gaat. Zijn het niet de juiste persoonlijkheden voor jou? Dan is het zaak om actief op zoek te gaan naar iemand die wel de juiste is. Bijv. door veel te daten. Afwachten tot je iemand 'vanzelf' tegenkomt werkt blijkbaar niet, want dat heb je al geprobeerd. Of passen de mannen wel goed bij je, maar haken ze ergens door af? Dan moet je zien te achterhalen wat dat 'ergens' is. Heb je bijvoorbeeld vrij snel in het begin conflicten ergens over? Ik noem maar wat. Je moet weten wat er mis gaat om het te kunnen veranderen.
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:18
Overigens geloof ik niet in de theorie van 'te graag willen'. Als je iets graag wilt ga je er juist moeite voor doen. Het is meer als je bang bent dat het niet lukt dat je jezelf wijsmaakt dat je het niet echt wilt, of zo ook wel gelukkig bent, of stopt met dingen uit te proberen, waardoor de kans juist kleiner wordt. Volgens mij werkt het averechts om te wachten tot je droomman vanzelf aan de deur aanbelt. Ja, misschien voor de Bridget Maaslands onder ons.
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:30
Goedemorgen Gamayun,
hoop dat je nog dit topic verder gaat lezen. Ik was al bijna afgeleid door de mensen die zich aan ' het vervelen' waren.
Maargoed wilde toch reageren. Hoop trouwens dat je een btje hebt kunnen slapen na je dag van gister.
Kan me voorstellen (herkenbaar) dat je het missen van een relatie moeilijk vind. En het confronterend is, wanneer velen in je omgeving dat wel lijken te hebben. Maar ik denk dat er weinig mensen zijn die iedere dag volmaakt gelukkig zijn in hun relatie. Ik ervaar het als 'hard werken'. Dit heb ik er voor over, maar ik wil er mee zeggen dat het niet altijd zo makelijk en fijn in een relatie gaat als het lijkt.
Een ander punt wat ik me afvraag is op welke manier jij tijd en energie in een man of een toekomstige relatie steekt? Ik begrijp uit je verhaal dat je een zelfstandige vrouw bent die haar leven goed op de rails heeft . Betekend dat een druk leven?
hoop dat je nog dit topic verder gaat lezen. Ik was al bijna afgeleid door de mensen die zich aan ' het vervelen' waren.
Maargoed wilde toch reageren. Hoop trouwens dat je een btje hebt kunnen slapen na je dag van gister.
Kan me voorstellen (herkenbaar) dat je het missen van een relatie moeilijk vind. En het confronterend is, wanneer velen in je omgeving dat wel lijken te hebben. Maar ik denk dat er weinig mensen zijn die iedere dag volmaakt gelukkig zijn in hun relatie. Ik ervaar het als 'hard werken'. Dit heb ik er voor over, maar ik wil er mee zeggen dat het niet altijd zo makelijk en fijn in een relatie gaat als het lijkt.
Een ander punt wat ik me afvraag is op welke manier jij tijd en energie in een man of een toekomstige relatie steekt? Ik begrijp uit je verhaal dat je een zelfstandige vrouw bent die haar leven goed op de rails heeft . Betekend dat een druk leven?
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:38
quote:saudade schreef op 26 oktober 2010 @ 08:18:
Overigens geloof ik niet in de theorie van 'te graag willen'. Als je iets graag wilt ga je er juist moeite voor doen. Het is meer als je bang bent dat het niet lukt dat je jezelf wijsmaakt dat je het niet echt wilt, of zo ook wel gelukkig bent, of stopt met dingen uit te proberen, waardoor de kans juist kleiner wordt. Volgens mij werkt het averechts om te wachten tot je droomman vanzelf aan de deur aanbelt. Ja, misschien voor de Bridget Maaslands onder ons.Mee eens! ( al zou ik niet met haar willen ruilen )
Overigens geloof ik niet in de theorie van 'te graag willen'. Als je iets graag wilt ga je er juist moeite voor doen. Het is meer als je bang bent dat het niet lukt dat je jezelf wijsmaakt dat je het niet echt wilt, of zo ook wel gelukkig bent, of stopt met dingen uit te proberen, waardoor de kans juist kleiner wordt. Volgens mij werkt het averechts om te wachten tot je droomman vanzelf aan de deur aanbelt. Ja, misschien voor de Bridget Maaslands onder ons.Mee eens! ( al zou ik niet met haar willen ruilen )
dinsdag 26 oktober 2010 om 09:33
GM Gamayun,
Ik vind je verhaal heel begrijpelijk hoor, heb het idee dat sommigen die hier vannacht waren jouw verhaal anders interpreteren of gewoon niet begrijpen. Als ik het andere topic lees wat n.a.v. dit topic geopend is wordt het duidelijk dat sommigen vooral redeneren vanuit een bepaalde ervaring die ze met andersoortige singles in hun omgeving hebben.
Zoals die hele discussie over niet happy zijn met jezelf: Je kan héél happy zijn met jezelf (je ziet er goed uit, bent intelligent, doet leuke dingen, leuke baan, zelfstandig, etc.) en toch niet happy zijn, omdat je iets mist in je leven. Dat betekent niet dat het je ontbreekt aan zelfvertrouwen, of dat je in de basis niet tevreden zou zijn met wie je bent en wat je wél hebt.
Je komt op mij over als een evenwichtige vrouw die goed de vinger op de zere plek weet te leggen (en ook nog eens veel geduld heeft met iedere keer weer toe te lichten hoe je iets precies bedoelt).
Maar ja, en nu? Mannen komen nu eenmaal niet uit de lucht vallen en met de eerste de beste kan/wil/moet je geen genoegen nemen (en dat doe je ook niet gelukkig, zoals je al aangaf). Relaties zijn in die zin lastig, dat je niet heel veel kan doen of laten om ervoor te zorgen dat je er één krijgt. Niet zoals je hard studeert om een diploma te halen, of hard werkt om promotie te maken. Natuurlijk moet er wel een bepaalde basis aanwezig zijn: In de eerste instantie moet je gelukkig zijn met jezelf, je leven een beetje op orde hebben, voordat je klaar bent om een echte serieuze relatie aan te gaan. Die basis die heb je al, dus wat mij betreft ben je klaar voor de volgende stap
Ik ben zelf tussen m'n eerste en m'n tweede relatie drie jaar single geweest. Dat had zo z'n voor- en nadelen (voordeel: lekker scharrelen zonder verplichtingen, alles ligt nog open. Nadeel: geen diepe verbintenis met een speciaal iemand voelen (even los van familie en vrienden)). Inmiddels ben ik gelukkig met m'n tweede grote liefde en ervaar ik ook de voor- en nadelen van het hebben van een relatie.
In de tijd dat ik single was stond ik op zich wel open voor een relatie, maar was ook zeker niet van plan om me aan de eerste de beste kerel te binden. In die tijd ben ik ook op zoek gegaan naar een leuke vent: via internet gedate, wat vaker gaan stappen, wat meer om me heen kijken, etc.
Je zou je kunnen afvragen in hoeverre het 'goed' is om op zoek te gaan naar een man (of vrouw) wanneer je single bent. Vaak lees ik hier dat het wordt afgeraden, dat de je de juiste man vanzelf tegen komt. Ik geloof daar niet zo in. Juist op deze leeftijd (halverwege, of eind 20) wordt je kringetje wat kleiner. Je studeert niet meer (als het goed is ), vrienden gaan zich settelen, je ontmoet niet meer elke week nieuwe mensen en hangt niet meer zo vaak in de kroeg. Op een gegeven moment bevind je je dan waarschijnlijk steeds in hetzelfde kringetje, waardoor je niet zo snel nieuwe mensen leert kennen. Om die reden vind ik het helemaal niet zo raar als je actief iets aan die omstandigheden gaat veranderen. Dat zou je natuurlijk ook kunnen doen door bijvoorbeeld op dansles te gaan, of een groepsreis te maken. Niet persé met de insteek om daar een nieuwe partner te vinden, maar om je wereld weer even wat groter te maken en jezelf wat nieuwe impulsen te geven.
Dit is dan ook het enige advies dat ik je kan geven: ga er op uit en leer nieuwe mensen kennen! Niet dat je meteen 20 hobby's erbij moet nemen, maar doe eens iets anders (taalcursus, dansles, of iets anders wat je eigenlijk ook gewoon heel erg leuk vind om te doen/leren).
Overigens heb ik mijn huidige partner opgeduikeld in mijn bestaande vriendenkring... ik ken hem al zeven jaar! Dus zo kan het ook nog
Ik vind je verhaal heel begrijpelijk hoor, heb het idee dat sommigen die hier vannacht waren jouw verhaal anders interpreteren of gewoon niet begrijpen. Als ik het andere topic lees wat n.a.v. dit topic geopend is wordt het duidelijk dat sommigen vooral redeneren vanuit een bepaalde ervaring die ze met andersoortige singles in hun omgeving hebben.
Zoals die hele discussie over niet happy zijn met jezelf: Je kan héél happy zijn met jezelf (je ziet er goed uit, bent intelligent, doet leuke dingen, leuke baan, zelfstandig, etc.) en toch niet happy zijn, omdat je iets mist in je leven. Dat betekent niet dat het je ontbreekt aan zelfvertrouwen, of dat je in de basis niet tevreden zou zijn met wie je bent en wat je wél hebt.
Je komt op mij over als een evenwichtige vrouw die goed de vinger op de zere plek weet te leggen (en ook nog eens veel geduld heeft met iedere keer weer toe te lichten hoe je iets precies bedoelt).
Maar ja, en nu? Mannen komen nu eenmaal niet uit de lucht vallen en met de eerste de beste kan/wil/moet je geen genoegen nemen (en dat doe je ook niet gelukkig, zoals je al aangaf). Relaties zijn in die zin lastig, dat je niet heel veel kan doen of laten om ervoor te zorgen dat je er één krijgt. Niet zoals je hard studeert om een diploma te halen, of hard werkt om promotie te maken. Natuurlijk moet er wel een bepaalde basis aanwezig zijn: In de eerste instantie moet je gelukkig zijn met jezelf, je leven een beetje op orde hebben, voordat je klaar bent om een echte serieuze relatie aan te gaan. Die basis die heb je al, dus wat mij betreft ben je klaar voor de volgende stap
Ik ben zelf tussen m'n eerste en m'n tweede relatie drie jaar single geweest. Dat had zo z'n voor- en nadelen (voordeel: lekker scharrelen zonder verplichtingen, alles ligt nog open. Nadeel: geen diepe verbintenis met een speciaal iemand voelen (even los van familie en vrienden)). Inmiddels ben ik gelukkig met m'n tweede grote liefde en ervaar ik ook de voor- en nadelen van het hebben van een relatie.
In de tijd dat ik single was stond ik op zich wel open voor een relatie, maar was ook zeker niet van plan om me aan de eerste de beste kerel te binden. In die tijd ben ik ook op zoek gegaan naar een leuke vent: via internet gedate, wat vaker gaan stappen, wat meer om me heen kijken, etc.
Je zou je kunnen afvragen in hoeverre het 'goed' is om op zoek te gaan naar een man (of vrouw) wanneer je single bent. Vaak lees ik hier dat het wordt afgeraden, dat de je de juiste man vanzelf tegen komt. Ik geloof daar niet zo in. Juist op deze leeftijd (halverwege, of eind 20) wordt je kringetje wat kleiner. Je studeert niet meer (als het goed is ), vrienden gaan zich settelen, je ontmoet niet meer elke week nieuwe mensen en hangt niet meer zo vaak in de kroeg. Op een gegeven moment bevind je je dan waarschijnlijk steeds in hetzelfde kringetje, waardoor je niet zo snel nieuwe mensen leert kennen. Om die reden vind ik het helemaal niet zo raar als je actief iets aan die omstandigheden gaat veranderen. Dat zou je natuurlijk ook kunnen doen door bijvoorbeeld op dansles te gaan, of een groepsreis te maken. Niet persé met de insteek om daar een nieuwe partner te vinden, maar om je wereld weer even wat groter te maken en jezelf wat nieuwe impulsen te geven.
Dit is dan ook het enige advies dat ik je kan geven: ga er op uit en leer nieuwe mensen kennen! Niet dat je meteen 20 hobby's erbij moet nemen, maar doe eens iets anders (taalcursus, dansles, of iets anders wat je eigenlijk ook gewoon heel erg leuk vind om te doen/leren).
Overigens heb ik mijn huidige partner opgeduikeld in mijn bestaande vriendenkring... ik ken hem al zeven jaar! Dus zo kan het ook nog
dinsdag 26 oktober 2010 om 10:06
Hoi TO
Jouw topic had door mij kunnen zijn geopend
Ik als 28jarige leuke, spontane en goeduitziende meid, kamp met precies hetzelfde probleem.
Ook ik ben op en af met een paar losse fladders en 1 uitschieter van 10mnd altijd single.
Ik had altijd goede hoop en iedere kerst was ik ervan overtuigd dat ik volgende kerst wel gezellig met iemand samen zou zijn en niet verplicht op visite bij familie en vrienden.
Helaas niets is minder waar, maar ik probeer positief te blijven.
Ik sta op datingsites en date af en toe en probeer het zo luchtig mogelijk te houden, je kunt namelijk niets afdwingen en niets is meer onaantrekkelijk dan een wanhopige vrouw.
Ik probeer ook nog steeds selectief te blijven, aangezien ik als ik wil ik echt wel een vriend kan krijgen, maargoed ik ga for the whole package, dus uitstraling, intelligentie, humor etc.
Ik ben erg kieskeurig en heb de pech de echt leuke mannen in eerste instantie wel geintereseerd te kunnen krijgen, maargoed als de buit binnen is dan weten ze vaak niet wat ze willen, herkenbaar?
Wat ik dus doe om mij niet al te eenzaam te voelen 'lastig met mijn aankomende verjaardag en de feestdagen' maargoed houd mijn oogjes open en probeer te investeren in mijzelf.
Sterkte, begrijp heel goed hoe jij je voelt. En de opmerkingen 'het komt wel goed' zijn dooddoeners!
Jouw topic had door mij kunnen zijn geopend
Ik als 28jarige leuke, spontane en goeduitziende meid, kamp met precies hetzelfde probleem.
Ook ik ben op en af met een paar losse fladders en 1 uitschieter van 10mnd altijd single.
Ik had altijd goede hoop en iedere kerst was ik ervan overtuigd dat ik volgende kerst wel gezellig met iemand samen zou zijn en niet verplicht op visite bij familie en vrienden.
Helaas niets is minder waar, maar ik probeer positief te blijven.
Ik sta op datingsites en date af en toe en probeer het zo luchtig mogelijk te houden, je kunt namelijk niets afdwingen en niets is meer onaantrekkelijk dan een wanhopige vrouw.
Ik probeer ook nog steeds selectief te blijven, aangezien ik als ik wil ik echt wel een vriend kan krijgen, maargoed ik ga for the whole package, dus uitstraling, intelligentie, humor etc.
Ik ben erg kieskeurig en heb de pech de echt leuke mannen in eerste instantie wel geintereseerd te kunnen krijgen, maargoed als de buit binnen is dan weten ze vaak niet wat ze willen, herkenbaar?
Wat ik dus doe om mij niet al te eenzaam te voelen 'lastig met mijn aankomende verjaardag en de feestdagen' maargoed houd mijn oogjes open en probeer te investeren in mijzelf.
Sterkte, begrijp heel goed hoe jij je voelt. En de opmerkingen 'het komt wel goed' zijn dooddoeners!
dinsdag 26 oktober 2010 om 10:12
Hee Gamayun,
Wat dapper om dit zo hierop te gooien, zeker dapper omdat je volgens mij nogal wat commentaar hebt gehad wat je waarschijnlijk niet verdient. Ondanks dat ben je blijven reageren. Het zal bij jou dan ook niet liggen aan het je kwetsbaar durven opstellen. Ik heb namelijk een super vriendin die al lang single is die daar moeite mee heeft. Ze heeft er a; de radar niet voor om te merken bij wie ze zich een beetje kwetsbaar mag opstellen en b; inmiddels ook niet meer het incasseringsvermogen over om ermee om te kunnen gaan als het mis is want ik denk dat ze het nu echt te moeilijk heeft na weer eens een afwijzing. Ik weet onderhand niet meer wat ik tegen haar moet zeggen dus als je tips hebt voor mij met hoe ik haar het beste kan opbeuren zou ik dat echt geweldig vinden. Om nog maar even bij haar te blijven, ik denk wel dat ze steeds op hetzelfde type valt. Een beetje een gemakkelijk pratende man, grappig en intelligent en liefst ook lang en knap met een goed lopende carriere. (vaak zijn ze wel een tikkie selfcentered als je ze wat beter leert kennen) Daar vallen natuurlijk bergen vrouwen voor en dat weet zo'n vent zelf meestal ook. Dus die ontmoet mijn vriendin, vind haar waarschijnlijk super aardig en leuk en misschien zelfs interessant genoeg voor een tweede date, en vraagt zich erna toch steeds af of hij niet net wat beter kan krijgen dan haar, en date weer verder. Nou ben ik geen voorstander van de lat laag leggen maar soms hoop ik dat ze op een leuke grappige lieve 'lelijkerd' valt en daar gelukkig mee wordt. Met lelijk bedoel ik eigenlijk niet echt lelijk, eerder gewoon, al zal ze dat misschien niet snel met me eens zijn. Die jongen die je op straat misschien voorbij zou lopen maar die als je er eenmaal mee aan tafel zit toch wel heel leuke gesprekken weet te voeren. Die geinteresseerd is in haar en niet eerst alles over zichzelf vertelt en meer. Maar zodra ze op een feestje is of waar dan ook kiest ze meteen de meest populaire kandidaat uit en gaat compleet voorbij aan de aardige man aan wie ik haar wilde voorstellen.... Ik wil haar zo graag gelukkig zien en ik wil haar ook nergens toe pushen dus ik weet het niet meer nu.
Ik hoop dat jij je wat beter voelt nu en weer kan 'relativeren' dat je echt niet de enige bent en dat mensen die wel in een relatie zitten daar ook lang niet altijd gelukkig mee zijn. (see, my comforting is not worth sh*t, sorry)
Wat dapper om dit zo hierop te gooien, zeker dapper omdat je volgens mij nogal wat commentaar hebt gehad wat je waarschijnlijk niet verdient. Ondanks dat ben je blijven reageren. Het zal bij jou dan ook niet liggen aan het je kwetsbaar durven opstellen. Ik heb namelijk een super vriendin die al lang single is die daar moeite mee heeft. Ze heeft er a; de radar niet voor om te merken bij wie ze zich een beetje kwetsbaar mag opstellen en b; inmiddels ook niet meer het incasseringsvermogen over om ermee om te kunnen gaan als het mis is want ik denk dat ze het nu echt te moeilijk heeft na weer eens een afwijzing. Ik weet onderhand niet meer wat ik tegen haar moet zeggen dus als je tips hebt voor mij met hoe ik haar het beste kan opbeuren zou ik dat echt geweldig vinden. Om nog maar even bij haar te blijven, ik denk wel dat ze steeds op hetzelfde type valt. Een beetje een gemakkelijk pratende man, grappig en intelligent en liefst ook lang en knap met een goed lopende carriere. (vaak zijn ze wel een tikkie selfcentered als je ze wat beter leert kennen) Daar vallen natuurlijk bergen vrouwen voor en dat weet zo'n vent zelf meestal ook. Dus die ontmoet mijn vriendin, vind haar waarschijnlijk super aardig en leuk en misschien zelfs interessant genoeg voor een tweede date, en vraagt zich erna toch steeds af of hij niet net wat beter kan krijgen dan haar, en date weer verder. Nou ben ik geen voorstander van de lat laag leggen maar soms hoop ik dat ze op een leuke grappige lieve 'lelijkerd' valt en daar gelukkig mee wordt. Met lelijk bedoel ik eigenlijk niet echt lelijk, eerder gewoon, al zal ze dat misschien niet snel met me eens zijn. Die jongen die je op straat misschien voorbij zou lopen maar die als je er eenmaal mee aan tafel zit toch wel heel leuke gesprekken weet te voeren. Die geinteresseerd is in haar en niet eerst alles over zichzelf vertelt en meer. Maar zodra ze op een feestje is of waar dan ook kiest ze meteen de meest populaire kandidaat uit en gaat compleet voorbij aan de aardige man aan wie ik haar wilde voorstellen.... Ik wil haar zo graag gelukkig zien en ik wil haar ook nergens toe pushen dus ik weet het niet meer nu.
Ik hoop dat jij je wat beter voelt nu en weer kan 'relativeren' dat je echt niet de enige bent en dat mensen die wel in een relatie zitten daar ook lang niet altijd gelukkig mee zijn. (see, my comforting is not worth sh*t, sorry)
dinsdag 26 oktober 2010 om 10:16
Oh ik lees net van Barbie dat mijn afsluitende zin een dooddoener is. Sorry daarvoor. Ik meen het echter wel. Ik ben er van overtuigd dat ook 'slowstarters' (niet lelijk bedoeld!) hun partner tegenkomen. Cliché maar waar; je bent nog jong....! Je bent nu ook druk, in je leven, misschien als straks je studie klaar is krijg je vanzelf meer ruimte en tijd om om je heen te kijken.
dinsdag 26 oktober 2010 om 10:24
Goedemorgen TO
Sommige reacties op de vorige pagina's vind ik ronduit stuitend en niet meevoelend in je situatie. En dat ik dat vind, komt vast omdat wij in hetzelfde schuitje zitten.
Ook ik heb altijd maar scharrels en na 2 (langere) vaste relaties vind ik het ook wel weer eens leuk iemand tegen te komen die helemaal voor mij gaat. Vergeleken met vriendinnen is er niets mis met mij (en ook niet met hen!), maar zij hebben wel verkering. Ook ik vind mezelf leuk, aardig, slim en nog veel meer en ik denk dat ik een man veel te bieden heb. En dan toch... komt "hij" niet om de hoek kijken. Ik heb een prima leven zonder partner, maar misschien een nóg leuker leven mét!
Zoals jij ook al zegt "het komt wel", "ga niet op zoek" zijn zinnen die mensen makkelijk in de mond nemen. Rendement van hun uitspraken is er echter niet, want het komt namelijk niet zomaar! Ik ga uit, heb hobby's, ben niet verlegen, lelijk of dom en zo zou je toch mensen moeten kunnen ontmoeten, toch?
Dikke knuffel voor jou en de rest in hetzelfde schuitje
Sommige reacties op de vorige pagina's vind ik ronduit stuitend en niet meevoelend in je situatie. En dat ik dat vind, komt vast omdat wij in hetzelfde schuitje zitten.
Ook ik heb altijd maar scharrels en na 2 (langere) vaste relaties vind ik het ook wel weer eens leuk iemand tegen te komen die helemaal voor mij gaat. Vergeleken met vriendinnen is er niets mis met mij (en ook niet met hen!), maar zij hebben wel verkering. Ook ik vind mezelf leuk, aardig, slim en nog veel meer en ik denk dat ik een man veel te bieden heb. En dan toch... komt "hij" niet om de hoek kijken. Ik heb een prima leven zonder partner, maar misschien een nóg leuker leven mét!
Zoals jij ook al zegt "het komt wel", "ga niet op zoek" zijn zinnen die mensen makkelijk in de mond nemen. Rendement van hun uitspraken is er echter niet, want het komt namelijk niet zomaar! Ik ga uit, heb hobby's, ben niet verlegen, lelijk of dom en zo zou je toch mensen moeten kunnen ontmoeten, toch?
Dikke knuffel voor jou en de rest in hetzelfde schuitje
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:03
quote:tuffers schreef op 26 oktober 2010 @ 10:24:
Goedemorgen TO
Sommige reacties op de vorige pagina's vind ik ronduit stuitend en niet meevoelend in je situatie. En dat ik dat vind, komt vast omdat wij in hetzelfde schuitje zitten.
Ook ik heb altijd maar scharrels en na 2 (langere) vaste relaties vind ik het ook wel weer eens leuk iemand tegen te komen die helemaal voor mij gaat. Vergeleken met vriendinnen is er niets mis met mij (en ook niet met hen!), maar zij hebben wel verkering. Ook ik vind mezelf leuk, aardig, slim en nog veel meer en ik denk dat ik een man veel te bieden heb. En dan toch... komt "hij" niet om de hoek kijken. Ik heb een prima leven zonder partner, maar misschien een nóg leuker leven mét!
Zoals jij ook al zegt "het komt wel", "ga niet op zoek" zijn zinnen die mensen makkelijk in de mond nemen. Rendement van hun uitspraken is er echter niet, want het komt namelijk niet zomaar! Ik ga uit, heb hobby's, ben niet verlegen, lelijk of dom en zo zou je toch mensen moeten kunnen ontmoeten, toch?
Dikke knuffel voor jou en de rest in hetzelfde schuitje
TO
tuffers: Helemaal mee eens, en ook met je positieve opmerkingen + die van de anderen, bovenstaand.
TO
Ik snap je gevoel. Het is heel normaal.Tegelijkertijd: je hebt nog ruim de tijd. Ik heb twee vriendinnen die na hun dertigste iemand ontmoetten met wie ze verder wilden. De een was wel een beetje op zoek, de ander was lekker bezig met haar studie en carrière, reizen, enz. en ontmoette hem toevallig op zo'n reis. En TO, echt, ook veel mannen zijn op zoek.
Wat betreft al die "messcherpe psychologen" hier: ach, dat zijn mensen met een jarenlange academische psychologie- of psychiatriestudie achter de rug, alleen, zó frustrerend, niemand in hun omgeving gelooft ze. Ze hebben dus geen cliënten en ze kunnen nooit eens pronken met hun diepgaande inzicht en kennis.
Daarom proberen ze het hier maar eens. Je straft ze dus wel heel streng door ze te negeren......
Goedemorgen TO
Sommige reacties op de vorige pagina's vind ik ronduit stuitend en niet meevoelend in je situatie. En dat ik dat vind, komt vast omdat wij in hetzelfde schuitje zitten.
Ook ik heb altijd maar scharrels en na 2 (langere) vaste relaties vind ik het ook wel weer eens leuk iemand tegen te komen die helemaal voor mij gaat. Vergeleken met vriendinnen is er niets mis met mij (en ook niet met hen!), maar zij hebben wel verkering. Ook ik vind mezelf leuk, aardig, slim en nog veel meer en ik denk dat ik een man veel te bieden heb. En dan toch... komt "hij" niet om de hoek kijken. Ik heb een prima leven zonder partner, maar misschien een nóg leuker leven mét!
Zoals jij ook al zegt "het komt wel", "ga niet op zoek" zijn zinnen die mensen makkelijk in de mond nemen. Rendement van hun uitspraken is er echter niet, want het komt namelijk niet zomaar! Ik ga uit, heb hobby's, ben niet verlegen, lelijk of dom en zo zou je toch mensen moeten kunnen ontmoeten, toch?
Dikke knuffel voor jou en de rest in hetzelfde schuitje
TO
tuffers: Helemaal mee eens, en ook met je positieve opmerkingen + die van de anderen, bovenstaand.
TO
Ik snap je gevoel. Het is heel normaal.Tegelijkertijd: je hebt nog ruim de tijd. Ik heb twee vriendinnen die na hun dertigste iemand ontmoetten met wie ze verder wilden. De een was wel een beetje op zoek, de ander was lekker bezig met haar studie en carrière, reizen, enz. en ontmoette hem toevallig op zo'n reis. En TO, echt, ook veel mannen zijn op zoek.
Wat betreft al die "messcherpe psychologen" hier: ach, dat zijn mensen met een jarenlange academische psychologie- of psychiatriestudie achter de rug, alleen, zó frustrerend, niemand in hun omgeving gelooft ze. Ze hebben dus geen cliënten en ze kunnen nooit eens pronken met hun diepgaande inzicht en kennis.
Daarom proberen ze het hier maar eens. Je straft ze dus wel heel streng door ze te negeren......
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:11
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:14
quote:Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.Wees gerust! Er blijven steeds meer mensen single en ook zal 'n groot deel van degenen die zich nu gaan settelen op 'n gegeven moment weer alleen komen te staan, dus als je niet in 'n beperkt clubje mensen blijft hangen zijn er altijd wel gelijkgestemde singles te vinden voor gezellige activiteiten.
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:15
\Ik meng me ook even in de discussie .Ben wel wat jonger (24); maar herken je gevoel heel goed. Wel wat langere relaties gehad; maar de laatste tijd lukt het niet; al heb ik weer een date achter de rug met een leuke kerel, maar het is weer afwachten hoe dat loopt!
Kun je te graag willen? Ja dat kan, maar ik denk niet dat jij er last van hebt, als je gewoon een leuke baan, eigen huis en vrienden hebt is dat vaak niet het geval...
Het gevoel gaat na een tijdje weer weg; wees gerust en het zal ook wel weer terugkomen, hoort er een beetje bij gok ik! Maar ik lees in je post dat je niet via internet wilt daten; voor mij is dat echt een oplossing gebleken, de meeste mannen zijn op serieus op zoek en ook nog leuk!
Oke dan geen rp, maar er zijn sites die wel goed zijn . Nieuwe hobbies zijn ook altijd goed, maar verder weet ik het ook niet
. Veel mannen in de leeftijd van 25-32 zijn al bezet dat valt me nu wel op als ik een leuk persoon tegen kom met uitgaan/werk/sport.
@mymelody wat herken ik dat van de vriendin! Ik val ook op dat soort types; misschien zit daar een van de oorzaken.
Kun je te graag willen? Ja dat kan, maar ik denk niet dat jij er last van hebt
, als je gewoon een leuke baan, eigen huis en vrienden hebt is dat vaak niet het geval... Het gevoel gaat na een tijdje weer weg; wees gerust en het zal ook wel weer terugkomen, hoort er een beetje bij gok ik! Maar ik lees in je post dat je niet via internet wilt daten; voor mij is dat echt een oplossing gebleken, de meeste mannen zijn op serieus op zoek en ook nog leuk!
Oke dan geen rp, maar er zijn sites die wel goed zijn . Nieuwe hobbies zijn ook altijd goed, maar verder weet ik het ook niet
. Veel mannen in de leeftijd van 25-32 zijn al bezet dat valt me nu wel op als ik een leuk persoon tegen kom met uitgaan/werk/sport.@mymelody wat herken ik dat van de vriendin! Ik val ook op dat soort types; misschien zit daar een van de oorzaken.
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:39
Bedankt voor jullie reacties, ik vind het ook heel fijn dat een aantal het gevoel herkennen!
Frankie, ik heb het leuk met mezelf. (En anderen hebben het ook nog eens leuk met mij.)
Saudade, ik heb niet regelmatig vriendjes hoor .
Acissej, ik heb inderdaad een druk leven... in mijn vorige relatie heb ik er natuurlijk wel gewoon tijd voor gemaakt. Dingen als eten etc. moet iedereen elke dag, dat kun je gemakkelijk samen doen. (Gezellig!) Ik weet dat een relatie niet altijd leuk is en er zullen genoeg mensen in een relatie af en toe denken 'was ik maar single'. Maar als het puntje bij paaltje komt, zijn die mensen wel samen, denk ik dan...
Pear, wat een lieve post! Dank je wel! Ik dans, ik ontmoet daar veel mannen, maar blijkbaar niet iemand die mij uiteindelijk als meer ziet dan als 'een vriendin'. Ik zou inderdaad misschien een nieuwe hobby erbij moeten zoeken, maar daar heb ik simpelweg op het moment geen tijd voor . Op dansfeesten ontmoet ik dan wel weer regelmatig nieuwe mensen, misschien zit daar ooit wat bij... De bestaande vriendenkring, daar geloof ik op zich wel in, dat zijn mensen met wie je goed klikt en die je vertrouwt. Toch zien zij mij toch echt ook alleen als vriendin en niet als relatiemateriaal. (Maar goed, wat niet is kan nog komen?) Wel heel erg leuk dat dat bij jou wel is gebeurd!
Barbie, naar dat jij in hetzelfde schuitje zit, maar voor mezelf ben ik blij met posts als die van jou! Herkenning...
Mymelody, wat sneu voor je vriendin en ook lastig voor jou om daarmee om te gaan. Je wil haar steunen maar weet niet zo goed hoe. Ik snap wat je bedoelt met 'de lelijkerd'. Jouw vriendin heeft een ideaalbeeld in haar hoofd wat ze niet los wil laten. Ergens snap ik dat wel, dat doe ik zelf ook wel. Want elke keer als het niet lukt, komt er weer een eis bij. "Hij moet óók nog zus-en-zo zijn"... Maar ja, de perfecte man bestaat niet (die bestaat alleen in je dromen). Het heeft bij mij ook lang geduurd voor dát kwartje viel hoor.
Nevanka, dank je wel voor je lieve woorden. Dooddoener of niet, het is altijd fijn als iemand het toch nog evne benadrukt hoor. Misschien ga ik er dan zelf ook nog wel in geloven dat ik hem ook ooit wel tegenkom .
Tuffers, ook al zo veel herkenning! Ik ga ook op stap, hobby's, noem het maar, ik zou ze moeten kúnnen ontmoeten.
Lola, Elninjoo, jullie ook bedankt . En Elninjoo, al hoop ik toch stiekem dat ik niet helemaal alleen blijf altijd, het is wél een geruststelling dat je met een beetje zoeken iig altijd wel andere singles om je heen kunt houden . Toch hoop ik niet tot mijn dood alleen te blijven, maar goed, ik moet er maar wat leuks van blijvne maken he!
Karen, wat leuk dat je weer aan het daten bent. Wel heel spannend natuurlijk, zal er wat uitkomen of niet... Het gevoel komt en gaat inderdaad. Heb jij al veel via Internet gedate?
Frankie, ik heb het leuk met mezelf. (En anderen hebben het ook nog eens leuk met mij.)
Saudade, ik heb niet regelmatig vriendjes hoor .
Acissej, ik heb inderdaad een druk leven... in mijn vorige relatie heb ik er natuurlijk wel gewoon tijd voor gemaakt. Dingen als eten etc. moet iedereen elke dag, dat kun je gemakkelijk samen doen. (Gezellig!) Ik weet dat een relatie niet altijd leuk is en er zullen genoeg mensen in een relatie af en toe denken 'was ik maar single'. Maar als het puntje bij paaltje komt, zijn die mensen wel samen, denk ik dan...
Pear, wat een lieve post! Dank je wel! Ik dans, ik ontmoet daar veel mannen, maar blijkbaar niet iemand die mij uiteindelijk als meer ziet dan als 'een vriendin'. Ik zou inderdaad misschien een nieuwe hobby erbij moeten zoeken, maar daar heb ik simpelweg op het moment geen tijd voor . Op dansfeesten ontmoet ik dan wel weer regelmatig nieuwe mensen, misschien zit daar ooit wat bij... De bestaande vriendenkring, daar geloof ik op zich wel in, dat zijn mensen met wie je goed klikt en die je vertrouwt. Toch zien zij mij toch echt ook alleen als vriendin en niet als relatiemateriaal. (Maar goed, wat niet is kan nog komen?) Wel heel erg leuk dat dat bij jou wel is gebeurd!
Barbie, naar dat jij in hetzelfde schuitje zit, maar voor mezelf ben ik blij met posts als die van jou! Herkenning...
Mymelody, wat sneu voor je vriendin en ook lastig voor jou om daarmee om te gaan. Je wil haar steunen maar weet niet zo goed hoe. Ik snap wat je bedoelt met 'de lelijkerd'. Jouw vriendin heeft een ideaalbeeld in haar hoofd wat ze niet los wil laten. Ergens snap ik dat wel, dat doe ik zelf ook wel. Want elke keer als het niet lukt, komt er weer een eis bij. "Hij moet óók nog zus-en-zo zijn"... Maar ja, de perfecte man bestaat niet (die bestaat alleen in je dromen). Het heeft bij mij ook lang geduurd voor dát kwartje viel hoor.
Nevanka, dank je wel voor je lieve woorden. Dooddoener of niet, het is altijd fijn als iemand het toch nog evne benadrukt hoor. Misschien ga ik er dan zelf ook nog wel in geloven dat ik hem ook ooit wel tegenkom .
Tuffers, ook al zo veel herkenning! Ik ga ook op stap, hobby's, noem het maar, ik zou ze moeten kúnnen ontmoeten.
Lola, Elninjoo, jullie ook bedankt . En Elninjoo, al hoop ik toch stiekem dat ik niet helemaal alleen blijf altijd, het is wél een geruststelling dat je met een beetje zoeken iig altijd wel andere singles om je heen kunt houden . Toch hoop ik niet tot mijn dood alleen te blijven, maar goed, ik moet er maar wat leuks van blijvne maken he!
Karen, wat leuk dat je weer aan het daten bent. Wel heel spannend natuurlijk, zal er wat uitkomen of niet... Het gevoel komt en gaat inderdaad. Heb jij al veel via Internet gedate?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:45
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 01:49:
Het is toch ook best een logisch gemis?
Een mens wil in eerste instantie veiligheid, eten en drinken, en daarna komt al vrij snel liefde hoog op de verlanglijst. Ik heb misschien veel, maar ik mis liefde. Het idee dat ik misschien wel écht alleen blijf, vind ik een heel naar idee. Dan is iedereen gesettled en wel, en ik ben.. sja... helemaal alleen.Ik ken mensen die een relatie hebben en erg eenzaam zijn. Ik ken mensen die alleen zijn en niet eenzaam zijn. En de andere twee combinatiemogelijkheden ook.
Het is toch ook best een logisch gemis?
Een mens wil in eerste instantie veiligheid, eten en drinken, en daarna komt al vrij snel liefde hoog op de verlanglijst. Ik heb misschien veel, maar ik mis liefde. Het idee dat ik misschien wel écht alleen blijf, vind ik een heel naar idee. Dan is iedereen gesettled en wel, en ik ben.. sja... helemaal alleen.Ik ken mensen die een relatie hebben en erg eenzaam zijn. Ik ken mensen die alleen zijn en niet eenzaam zijn. En de andere twee combinatiemogelijkheden ook.
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:50
Rider, ik moet wel zeggen dat ik inderdaad wel mensen ken die in een relatie zitten en eenzaam zijn. In een relatie waarbij men er niet voor elkaar is, waar mensen elkaar niet steunen. Ik heb dan weer liever géén relatie, dan een relatie waarin je elkaar naar beneden haalt. Als ik moet kiezen tussen een slechte relatie of geen relatie, ben ik toch liever alleen uiteindelijk..
Maar dat maakt het rottige gevoel voor nu niet minder. (Al heb ik wel goed geslapen, dat scheelt. )
Maar dat maakt het rottige gevoel voor nu niet minder. (Al heb ik wel goed geslapen, dat scheelt. )
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:55
Ik snap je rottige gevoel prima. Ik durf alleen intussen wel de stelling aan dat mensen die hun rotgevoel koppelen aan één feit (als ik maar een relatie had...., als ik maar kinderen had...., als ik maar die baan had...., als ik maar slank was...., als ik maar een groter/kleiner/ander lichaamsdeel zus of zo had....) zichzelf voor de gek houden.
Je hebt er verder geen donder aan natuurlijk, maar toch: geluk zit in jezelf, niet in wat je hebt, wat je doet, etc.
En ALS je dan je geluk koppelt aan één ding, koppel het dan aan chocolade. Makkelijk verkrijgbaar, en beter dan sex.
Je hebt er verder geen donder aan natuurlijk, maar toch: geluk zit in jezelf, niet in wat je hebt, wat je doet, etc.
En ALS je dan je geluk koppelt aan één ding, koppel het dan aan chocolade. Makkelijk verkrijgbaar, en beter dan sex.