Psyche
alle pijlers
Ik heb geen probleem
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:43
Beste iedereen,
Ik heb geen probleem!
'k Zit weliswaar onder de deuken en de krassen, maar zijn we niet allemaal veteranen? Alles doet het nog.
Ben gewoon tevreden en dat wilde ik even kwijt. Ik doe net de gordijnen open en zie de contouren van bomen tegen een paarsige lucht, voel de kou van het raam af stralen, hoor vogels en ik denk 'fijn, een nieuwe dag'.
Naja zeg! Vorige maand postte ik nog dat ik me zo alleen en uitgeput voelde door mijn levensloop. En dat ik geen passende therapie kon vinden. Maar dat blijkt allemaal reuze mee te vallen. Mijn dipje was denk ik nog een reflex van iemand die ein-de-lijk beter dreigt te worden, maar dit nauwelijks kan geloven omdat het vijftien jaar almaar niet is gelukt.
Een spectaculair leven leid ik nog steeds niet. Zo'n leven van never a dull moment zou ik overigens volstrekt niet aankunnen Mijn tevredenheid is dan ook op iets heel anders gebaseerd, namelijk het alledaagse. Juist de normale dingen heb ik altijd gemist, zoals werk, een positief energiepeil, me thuis voelen in mijn woning en een goed contact met familie. Nu heb ik die dingen wel.
Ik vind mijzelf best wel kneuterig bezig. Maar nog meer vind ik het een voorrecht om in de luwte te leven en te mogen genieten van kleine dingen die veel anderen als gegeven beschouwen. Kneuterig is het nieuwe cool, dat is de kreet waarmee ik mij eventueel trendmatig verantwoord.
Dit wilde ik even melden. Omdat het leven niet alleen maar kwammer en kwal is.
Ik heb geen probleem!
'k Zit weliswaar onder de deuken en de krassen, maar zijn we niet allemaal veteranen? Alles doet het nog.
Ben gewoon tevreden en dat wilde ik even kwijt. Ik doe net de gordijnen open en zie de contouren van bomen tegen een paarsige lucht, voel de kou van het raam af stralen, hoor vogels en ik denk 'fijn, een nieuwe dag'.
Naja zeg! Vorige maand postte ik nog dat ik me zo alleen en uitgeput voelde door mijn levensloop. En dat ik geen passende therapie kon vinden. Maar dat blijkt allemaal reuze mee te vallen. Mijn dipje was denk ik nog een reflex van iemand die ein-de-lijk beter dreigt te worden, maar dit nauwelijks kan geloven omdat het vijftien jaar almaar niet is gelukt.
Een spectaculair leven leid ik nog steeds niet. Zo'n leven van never a dull moment zou ik overigens volstrekt niet aankunnen Mijn tevredenheid is dan ook op iets heel anders gebaseerd, namelijk het alledaagse. Juist de normale dingen heb ik altijd gemist, zoals werk, een positief energiepeil, me thuis voelen in mijn woning en een goed contact met familie. Nu heb ik die dingen wel.
Ik vind mijzelf best wel kneuterig bezig. Maar nog meer vind ik het een voorrecht om in de luwte te leven en te mogen genieten van kleine dingen die veel anderen als gegeven beschouwen. Kneuterig is het nieuwe cool, dat is de kreet waarmee ik mij eventueel trendmatig verantwoord.
Dit wilde ik even melden. Omdat het leven niet alleen maar kwammer en kwal is.
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:55
Mooie post!
Ik heb perioden dat ik erg vroeg wakker word (tussen 3-5). Balen, maar het is niet anders... Dus ga ik op de bank zitten/liggen, met thee of koffie, laptop of eReader en dan wachten op zonsopgang
Kan daar echt ontzettend van genieten...
En voor hen die altijd iets te klagen hebben: besteed eens een vakantie aan vrijwilligerswerk in een derdewereldland
woensdag 27 oktober 2010 om 20:57
Wat een leuke post Frankie, en wat leuk geschreven! Ik hoop dat je je zo tevreden en goed blijft voelen!
Als kneuterigheid betekent, je goed en tevreden voelen met de kleine mooie dingen van het leven, sluit ik me volledig bij je aan.
Ik herken er wel iets in. Ik ben nu 31 jaar en de afgelopen 10 jaar heb ik het heel zwaar gehad met depressies, destructief gedrag, therapie, etc. en ik heb het gevoel dat het nu eindelijk goed gaat met me, al durf ik dat nog niet te hard te zeggen. Vroeger als ik opstond voelde ik me meteen ongelukkig maar de laatste tijd bij het opstaan s ochtends denk ik: 'ik heb geen probleem', net als jij! Ik begin het leven leuk te vinden, eindelijk! En dat is zo fijn vooral als je weet hoe naar het ook kan zijn.
Als kneuterigheid betekent, je goed en tevreden voelen met de kleine mooie dingen van het leven, sluit ik me volledig bij je aan.
Ik herken er wel iets in. Ik ben nu 31 jaar en de afgelopen 10 jaar heb ik het heel zwaar gehad met depressies, destructief gedrag, therapie, etc. en ik heb het gevoel dat het nu eindelijk goed gaat met me, al durf ik dat nog niet te hard te zeggen. Vroeger als ik opstond voelde ik me meteen ongelukkig maar de laatste tijd bij het opstaan s ochtends denk ik: 'ik heb geen probleem', net als jij! Ik begin het leven leuk te vinden, eindelijk! En dat is zo fijn vooral als je weet hoe naar het ook kan zijn.
