Relaties
alle pijlers
Man met bindingsangst?
vrijdag 17 september 2010 om 13:59
Dames...(en heren)
Al maanden draaien we omelkaar heen..meneer doet dit zegt dat.
Het valt gewoon niet te rijmen...als we elkaar zien is hij niet uit mijn buurt te slaan, als er een andere man bij me in de buurt komt te staan staat ie bijna op mijn tenen, verteld verhalen die volgens mij best 10 min korter kunnen, houd me continue in de gaten en als ik even geen aandacht voor hem heb doet ie wel weer iets waardoor hij aandacht krijgt/vraagt, als ik een smsje stuur binnen 2 minuten reactie, smsen soms tot 3 uur 's nachts of nog later en gaan de volgende dag vrolijk verder, brengt me altijd netjes naar huis zelfs op klaarlichte dag, we bellen...doet er "alles"aan het contact te behouden ....afspreken is alleen wat "lastiger"voor hem ....en wat denk je: vraag ik afgelopen week hoe het er nu voor staat...zegt meneer doodleuk dat hij me een hele leuke meid vindt maar geen flauwbenul heeft van alle signalen die hij naar mij uitzend...hij ziet mij als een hele goede vriendin!!! En als ik dan vraag of hij met al zijn "goede" vriendinnen zo omgaat zegt hij: "nee, alleen met jou"
Schiet mij maar lek!! Ben ik nu echt zo naief en gek??? Of is dit een typisch gevalletje van bindingsangst, een man die het zelf gewoon niet wil zien/toegeven???
Ik moest het even kwijt en ben erg benieuwd naar jullie mening!
Lfs Mexx
Al maanden draaien we omelkaar heen..meneer doet dit zegt dat.
Het valt gewoon niet te rijmen...als we elkaar zien is hij niet uit mijn buurt te slaan, als er een andere man bij me in de buurt komt te staan staat ie bijna op mijn tenen, verteld verhalen die volgens mij best 10 min korter kunnen, houd me continue in de gaten en als ik even geen aandacht voor hem heb doet ie wel weer iets waardoor hij aandacht krijgt/vraagt, als ik een smsje stuur binnen 2 minuten reactie, smsen soms tot 3 uur 's nachts of nog later en gaan de volgende dag vrolijk verder, brengt me altijd netjes naar huis zelfs op klaarlichte dag, we bellen...doet er "alles"aan het contact te behouden ....afspreken is alleen wat "lastiger"voor hem ....en wat denk je: vraag ik afgelopen week hoe het er nu voor staat...zegt meneer doodleuk dat hij me een hele leuke meid vindt maar geen flauwbenul heeft van alle signalen die hij naar mij uitzend...hij ziet mij als een hele goede vriendin!!! En als ik dan vraag of hij met al zijn "goede" vriendinnen zo omgaat zegt hij: "nee, alleen met jou"
Schiet mij maar lek!! Ben ik nu echt zo naief en gek??? Of is dit een typisch gevalletje van bindingsangst, een man die het zelf gewoon niet wil zien/toegeven???
Ik moest het even kwijt en ben erg benieuwd naar jullie mening!
Lfs Mexx
maandag 20 september 2010 om 19:08
Hi Mexx 
Gelukkig dat je mijn harde woorden niet zo hard ziet
Ik zou het gewoon zo jammer vinden voor een ieder, die zoveel moeite steekt in een relatie en dat die persoon dan uiteindelijk met lege handen staat, doordat er te lang geloof werd gehecht aan de mooie woorden.
Ik begrijp jouw situatie heel goed en daarom reageerde ik misschien ook wel zo
Volg gewoon je gevoel en neem al deze tips gewoon mee in je achterhoofd.
Wij zitten er niet in met ons gevoel en kunnen alleen maar reageren op jouw verhaal.
Good luck
Gelukkig dat je mijn harde woorden niet zo hard ziet
Ik zou het gewoon zo jammer vinden voor een ieder, die zoveel moeite steekt in een relatie en dat die persoon dan uiteindelijk met lege handen staat, doordat er te lang geloof werd gehecht aan de mooie woorden.
Ik begrijp jouw situatie heel goed en daarom reageerde ik misschien ook wel zo
Volg gewoon je gevoel en neem al deze tips gewoon mee in je achterhoofd.
Wij zitten er niet in met ons gevoel en kunnen alleen maar reageren op jouw verhaal.
Good luck
dinsdag 21 september 2010 om 20:47
Hey Kier_V,
Dank je wel voor je lieve berichtje.
Als je niet tegen "harde"woorden kan moet je ook geen bericht erop zetten denk ik dan...het geeft me ook weer een andere kijk op de situatie.
Alle reacties die ik heb gekregen neem ik inderdaad mee in mijn achterhoofd. Als je verliefd bent ben je nu eenmaal niet erg objectief meer... ik zie wel wat er gebeurd. Ik ga verder met mijn leven en als hij mij niet kwijt wil moet hij maar komen.
Gebeurd dat niet weet ik hoe laat het is...niet leuk maar zal het wel accepteren.
Dank je wel!
Dank je wel voor je lieve berichtje.
Als je niet tegen "harde"woorden kan moet je ook geen bericht erop zetten denk ik dan...het geeft me ook weer een andere kijk op de situatie.
Alle reacties die ik heb gekregen neem ik inderdaad mee in mijn achterhoofd. Als je verliefd bent ben je nu eenmaal niet erg objectief meer... ik zie wel wat er gebeurd. Ik ga verder met mijn leven en als hij mij niet kwijt wil moet hij maar komen.
Gebeurd dat niet weet ik hoe laat het is...niet leuk maar zal het wel accepteren.
Dank je wel!
dinsdag 21 september 2010 om 20:56
Hij ziet je als een goede vriendin +...niets meer niets minder.
Het valt me op dat wanneer vrouwen hopen dat er meer achter die boodschap zit, de man in kwestie vaak uit een zware en heftige relatie komt waar hij enorm is gekwetst door zijn exvriendin. Dat wordt dan het excuus en gediagnosticeerd als "bindingsangt". De laatste strohalm om aan vast te klampen.
Maar misschien moet je er gewoon vanuit gaan dat hij gewoon de waarheid spreekt, geen bindingsangst heeft en jezelf de keuze stellen hoe jij het voor jezelf gemakkelijk wilt houden. Wil je hiermee doorgaan? Kun je dat? Of wil je stoppen? Kun je dat?
Het valt me op dat wanneer vrouwen hopen dat er meer achter die boodschap zit, de man in kwestie vaak uit een zware en heftige relatie komt waar hij enorm is gekwetst door zijn exvriendin. Dat wordt dan het excuus en gediagnosticeerd als "bindingsangt". De laatste strohalm om aan vast te klampen.
Maar misschien moet je er gewoon vanuit gaan dat hij gewoon de waarheid spreekt, geen bindingsangst heeft en jezelf de keuze stellen hoe jij het voor jezelf gemakkelijk wilt houden. Wil je hiermee doorgaan? Kun je dat? Of wil je stoppen? Kun je dat?
dinsdag 21 september 2010 om 21:13
@ Bresant:
Dat hij geen relatie wil (iig niet met mij) is wel duidelijk....zijn verleden is geen excuus of hoop..het is zijn gedrag (doen en laten) wat hoop blijft geven...zijn woorden en daden, voor het gesprek vorige week. Dat hij ineens in de verdediging schiet (zo kwam het tenminste op mij over) heeft me lam geslagen.
Als ik er vanuit ga dat hij de waarheid spreekt (wat ik ook doe..andere "keus"heb ik niet echt) klopt het verhaal in mijn beleving nog niet want hij zegt: als ik je echt heel erg leuk zou vinden en diepe gevoelens voor je zou hebben zou ik wel direct bij je komen staan als ik je zie en je gelijk terug smsen....terwijl dat juist hetgene is wat hij altijd doet...en dat heb ik hem ook gezegd. Toen was het stil.....
Over wat ik wil ben ik nog niet helemaal uit. Doorgaan op dezelfde manier zal niet gaan, een hechte vriendschap kan alleen als ik sterk genoeg ben en mijn gevoelens voor hem een plaats heb gegeven...helemaal stoppen zal uiteindelijk wel lukken en het puur op "vriendschap basis"houden als we elkaar zien...komen elkaar helaas te vaak tegen dus volledig uit mijn leven bannen zal niet gaan. Voor alsnog laat het ik het op zijn beloop en zie wel wat er gebeurd.
Dat hij geen relatie wil (iig niet met mij) is wel duidelijk....zijn verleden is geen excuus of hoop..het is zijn gedrag (doen en laten) wat hoop blijft geven...zijn woorden en daden, voor het gesprek vorige week. Dat hij ineens in de verdediging schiet (zo kwam het tenminste op mij over) heeft me lam geslagen.
Als ik er vanuit ga dat hij de waarheid spreekt (wat ik ook doe..andere "keus"heb ik niet echt) klopt het verhaal in mijn beleving nog niet want hij zegt: als ik je echt heel erg leuk zou vinden en diepe gevoelens voor je zou hebben zou ik wel direct bij je komen staan als ik je zie en je gelijk terug smsen....terwijl dat juist hetgene is wat hij altijd doet...en dat heb ik hem ook gezegd. Toen was het stil.....
Over wat ik wil ben ik nog niet helemaal uit. Doorgaan op dezelfde manier zal niet gaan, een hechte vriendschap kan alleen als ik sterk genoeg ben en mijn gevoelens voor hem een plaats heb gegeven...helemaal stoppen zal uiteindelijk wel lukken en het puur op "vriendschap basis"houden als we elkaar zien...komen elkaar helaas te vaak tegen dus volledig uit mijn leven bannen zal niet gaan. Voor alsnog laat het ik het op zijn beloop en zie wel wat er gebeurd.
dinsdag 21 september 2010 om 22:11
quote:Mexx77 schreef op 21 september 2010 @ 21:13:
@ Bresant:
Dat hij geen relatie wil (iig niet met mij) is wel duidelijk....zijn verleden is geen excuus of hoop..het is zijn gedrag (doen en laten) wat hoop blijft geven...zijn woorden en daden, voor het gesprek vorige week. Dat hij ineens in de verdediging schiet (zo kwam het tenminste op mij over) heeft me lam geslagen.
Als ik er vanuit ga dat hij de waarheid spreekt (wat ik ook doe..andere "keus"heb ik niet echt) klopt het verhaal in mijn beleving nog niet want hij zegt: als ik je echt heel erg leuk zou vinden en diepe gevoelens voor je zou hebben zou ik wel direct bij je komen staan als ik je zie en je gelijk terug smsen....terwijl dat juist hetgene is wat hij altijd doet...en dat heb ik hem ook gezegd. Toen was het stil.....
Over wat ik wil ben ik nog niet helemaal uit. Doorgaan op dezelfde manier zal niet gaan, een hechte vriendschap kan alleen als ik sterk genoeg ben en mijn gevoelens voor hem een plaats heb gegeven...helemaal stoppen zal uiteindelijk wel lukken en het puur op "vriendschap basis"houden als we elkaar zien...komen elkaar helaas te vaak tegen dus volledig uit mijn leven bannen zal niet gaan. Voor alsnog laat het ik het op zijn beloop en zie wel wat er gebeurd.Toen het stil was, bedacht hij zich wrsch dat hij zich had vergist, en dat de tekst had moeten zijn; als ik je echt heel erg leuk zou vinden en diepe gevoelens voor je zou hebben zou ik wel direct een relatie met je beginnen voordat een ander er met je vandoor gaat.
@ Bresant:
Dat hij geen relatie wil (iig niet met mij) is wel duidelijk....zijn verleden is geen excuus of hoop..het is zijn gedrag (doen en laten) wat hoop blijft geven...zijn woorden en daden, voor het gesprek vorige week. Dat hij ineens in de verdediging schiet (zo kwam het tenminste op mij over) heeft me lam geslagen.
Als ik er vanuit ga dat hij de waarheid spreekt (wat ik ook doe..andere "keus"heb ik niet echt) klopt het verhaal in mijn beleving nog niet want hij zegt: als ik je echt heel erg leuk zou vinden en diepe gevoelens voor je zou hebben zou ik wel direct bij je komen staan als ik je zie en je gelijk terug smsen....terwijl dat juist hetgene is wat hij altijd doet...en dat heb ik hem ook gezegd. Toen was het stil.....
Over wat ik wil ben ik nog niet helemaal uit. Doorgaan op dezelfde manier zal niet gaan, een hechte vriendschap kan alleen als ik sterk genoeg ben en mijn gevoelens voor hem een plaats heb gegeven...helemaal stoppen zal uiteindelijk wel lukken en het puur op "vriendschap basis"houden als we elkaar zien...komen elkaar helaas te vaak tegen dus volledig uit mijn leven bannen zal niet gaan. Voor alsnog laat het ik het op zijn beloop en zie wel wat er gebeurd.Toen het stil was, bedacht hij zich wrsch dat hij zich had vergist, en dat de tekst had moeten zijn; als ik je echt heel erg leuk zou vinden en diepe gevoelens voor je zou hebben zou ik wel direct een relatie met je beginnen voordat een ander er met je vandoor gaat.
dinsdag 21 september 2010 om 22:44
Hey Mexx
Dat je je langzaam aan het losweken bent, dat is al wel duidelijk
Je doet het op jouw tempo en op jouw manier en geloof mij maar: op een dag dan ben je er gewoon echt, heeeeeeeeel echt helemaal klaar mee en zie je hem zoals je hem een lange tijd niet hebt willen zien.
Ik leg helemaal niet de gehele schuld bij hem, jij hebt de situatie immers toegelaten doordat je door die roze waas het perspectief niet meer zag.
Is een ieder van ons wel eens overkomen denk ik?
(mij zeker wel en dat heeft bijna 3 jaar geduurd god-nog-an-toe)
Wat jij allemaal neerpent, wat hij allemaal tegen je heeft gezegd en nog zegt... ik kan de teksten zo naar mezelf toehalen, echt waar.
En toen ik er echt helemaal klaar mee was en meneer dit door had, was het dus echt te laat voor hém.
Nu geloof ik nog steeds niet dat hij toen de maat voor mij echt vol was, echt voor mij wilde gaan.
Hij wilde gewoon zijn speeltje niet kwijt, dat lieve meiske dat zo duidelijk graag bij hem wilde zijn..
Ik was mezelf verloren en Mexx... geloof me, zover moet je niet willen gaan hoor
Dat je je langzaam aan het losweken bent, dat is al wel duidelijk
Je doet het op jouw tempo en op jouw manier en geloof mij maar: op een dag dan ben je er gewoon echt, heeeeeeeeel echt helemaal klaar mee en zie je hem zoals je hem een lange tijd niet hebt willen zien.
Ik leg helemaal niet de gehele schuld bij hem, jij hebt de situatie immers toegelaten doordat je door die roze waas het perspectief niet meer zag.
Is een ieder van ons wel eens overkomen denk ik?
(mij zeker wel en dat heeft bijna 3 jaar geduurd god-nog-an-toe)
Wat jij allemaal neerpent, wat hij allemaal tegen je heeft gezegd en nog zegt... ik kan de teksten zo naar mezelf toehalen, echt waar.
En toen ik er echt helemaal klaar mee was en meneer dit door had, was het dus echt te laat voor hém.
Nu geloof ik nog steeds niet dat hij toen de maat voor mij echt vol was, echt voor mij wilde gaan.
Hij wilde gewoon zijn speeltje niet kwijt, dat lieve meiske dat zo duidelijk graag bij hem wilde zijn..
Ik was mezelf verloren en Mexx... geloof me, zover moet je niet willen gaan hoor
dinsdag 21 september 2010 om 23:47
Hey Kier_V,
Tuurlijk ligt de schuld niet helemaal bij hem, ik heb hem immers steeds weer naar me toe laten komen, contact mede in stand gehouden. Heb het toegelaten en eerlijk is eerlijk er van genoten,van zijn aandacht, gezelligheid...vriendschap.
Ik heb vaak gedacht..het is jammer dat ik zo verliefd ben geworden...een verliefdheid die me nooit eerder zo geraakt heeft.
Waar ik moeite mee heb is is dat ik me nauwelijks kan voorstellen dat ik me zo vergist kan hebben. Zou toch denken dat ik na een hoop ervaring er sneller door heen zou prikken...
Moet wel eerlijk zeggen dat ik er nu wat "makkelijker"overheen stap doordat we al eerder even geen contact hebben gehad. Toen had ik echt zoveel verdriet...ik was ermee klaar maar hij veranderde 180 graden..ik dacht echt dat hij het meende, het nog een "kans"gaf...zijn woorden vielen rauw op mijn dak. Ik hield in die periode al wat meer afstand..beschermde mezelf al meer.
Wat betreft aan het lijntje houden en een speeltje zijn heeft hij steeds gezegd en zegt hij nog steeds dat dat absoluut niet waar is. Juist hij, die in het verleden o zo gekwetst is zou dat nooit bij een ander doen en zeker niet bij mij..daar ben ik te mooi, puur en lief voor...maar hij twijfeld (is ook een weegschaal ) maar waarover hij twijfeld zegt hij niet.
Tijd zal leren hoeveel waarde deze woorden voor hem hebben, hoeveel ik echt voor hem beteken en hoeveel waarde hij hecht aan "vriendschap". Ik verwacht er niets meer van en zal hem niet snel weer toelaten.
Veel vrouwen hebben dit denk ik inderdaad wel meegemaakt..het is pijnlijk maar hoe cliche het ook klinkt je wordt er wel weer een stukje sterker door, bent weer een ervaring rijker.
1 ding weet ik wel...ik hoop dit nooit maar dan ook nooit meer mee te maken!!
Fijne avond nog.
Tuurlijk ligt de schuld niet helemaal bij hem, ik heb hem immers steeds weer naar me toe laten komen, contact mede in stand gehouden. Heb het toegelaten en eerlijk is eerlijk er van genoten,van zijn aandacht, gezelligheid...vriendschap.
Ik heb vaak gedacht..het is jammer dat ik zo verliefd ben geworden...een verliefdheid die me nooit eerder zo geraakt heeft.
Waar ik moeite mee heb is is dat ik me nauwelijks kan voorstellen dat ik me zo vergist kan hebben. Zou toch denken dat ik na een hoop ervaring er sneller door heen zou prikken...
Moet wel eerlijk zeggen dat ik er nu wat "makkelijker"overheen stap doordat we al eerder even geen contact hebben gehad. Toen had ik echt zoveel verdriet...ik was ermee klaar maar hij veranderde 180 graden..ik dacht echt dat hij het meende, het nog een "kans"gaf...zijn woorden vielen rauw op mijn dak. Ik hield in die periode al wat meer afstand..beschermde mezelf al meer.
Wat betreft aan het lijntje houden en een speeltje zijn heeft hij steeds gezegd en zegt hij nog steeds dat dat absoluut niet waar is. Juist hij, die in het verleden o zo gekwetst is zou dat nooit bij een ander doen en zeker niet bij mij..daar ben ik te mooi, puur en lief voor...maar hij twijfeld (is ook een weegschaal
) maar waarover hij twijfeld zegt hij niet. Tijd zal leren hoeveel waarde deze woorden voor hem hebben, hoeveel ik echt voor hem beteken en hoeveel waarde hij hecht aan "vriendschap". Ik verwacht er niets meer van en zal hem niet snel weer toelaten.
Veel vrouwen hebben dit denk ik inderdaad wel meegemaakt..het is pijnlijk maar hoe cliche het ook klinkt je wordt er wel weer een stukje sterker door, bent weer een ervaring rijker.
1 ding weet ik wel...ik hoop dit nooit maar dan ook nooit meer mee te maken!!
Fijne avond nog.
zaterdag 25 september 2010 om 14:52
zaterdag 25 september 2010 om 15:40
[quote]marcaro schreef op 25 september 2010 @ 14:52:
Mexx7,
Je verhaal is ook voor mij herkenbaar, ik zit in bijna dezelfde situatie.
Alleen hij geeft aan dat hij zeker weet wel een relatie met mij te willen maar niet nu omdat hij niet toe is aan een relatie nu.En dat hij geprobeerd heeft om wel verliefd op mij te worden, maar dat lukt hem niet.[/quote]
Nou, dan lijkt het mij heel duidelijk dat die man geen relatie met je wil. Niet nu en ook niet later!
Hij wordt niet verliefd op je (wel geprobeerd? wat een kul zeg), dus waarom richt je dan nog je pijlen op die man?
Niet met minder genoegen nemen, dat doet hij dus ook niet
(heel verstandig overigens)
Mexx7,
Je verhaal is ook voor mij herkenbaar, ik zit in bijna dezelfde situatie.
Alleen hij geeft aan dat hij zeker weet wel een relatie met mij te willen maar niet nu omdat hij niet toe is aan een relatie nu.En dat hij geprobeerd heeft om wel verliefd op mij te worden, maar dat lukt hem niet.[/quote]
Nou, dan lijkt het mij heel duidelijk dat die man geen relatie met je wil. Niet nu en ook niet later!
Hij wordt niet verliefd op je (wel geprobeerd? wat een kul zeg), dus waarom richt je dan nog je pijlen op die man?
Niet met minder genoegen nemen, dat doet hij dus ook niet
(heel verstandig overigens)
zaterdag 2 oktober 2010 om 23:52
Hoe is t nu Mexx? ben eigenlijk wel nieuwsgierig want volgens mij heb je hem in die tussentijd wel weer gezien..?
Ik geloof niet zo in dat bindingsangst-gedoe. Of hij vindt je leuk, of niet...er zijn maar weinig mensen die ECHT bindingsangst hebben.
En wat hier ergens staat over dat mannen meestal zeggen wat ze denken: daar ben ik het zeker niet mee eens. Mannen doen vaak juist heel vaag waardoor je het niet meer snapt.
Maar aan hun daden zie je wel wat ze bedoelen. Dat hij dus nog geen relatie met jou begonnen is met alles erop en eraan zegt eigenlijk echt wel genoeg. Leert mijn (toch wel jarenlange, haha) ervaring.
Ik geloof niet zo in dat bindingsangst-gedoe. Of hij vindt je leuk, of niet...er zijn maar weinig mensen die ECHT bindingsangst hebben.
En wat hier ergens staat over dat mannen meestal zeggen wat ze denken: daar ben ik het zeker niet mee eens. Mannen doen vaak juist heel vaag waardoor je het niet meer snapt.
Maar aan hun daden zie je wel wat ze bedoelen. Dat hij dus nog geen relatie met jou begonnen is met alles erop en eraan zegt eigenlijk echt wel genoeg. Leert mijn (toch wel jarenlange, haha) ervaring.
dinsdag 5 oktober 2010 om 22:54
Hey Nathalie2008,
Ik ben hem idd al weer een paar keer tegen gekomen.
De eerste keer was een paar dagen nadat ik mijn bericht had geschreven. Ik kwam hem tegen in de kroeg en we hebben uitgebreid staan praten..begon over hoe het met hem gaat en met mij en van het een kwam het ander en ineens vertelde hij uitgebreid hoe hij en zijn ex uit elkaar zijn gegaan en nog wat prive dingen waar hij nooit over sprak. Er hing altijd een soort van taboe op, wuifde het weg als ik er naar vroeg en nu kwam het er in een moeite uit. Moet zeggen dat mijn hoofd net een kassa leek met allemaal "kwartjes"die vielen.
Daarna nog gesmst, weer gezien (leuk, gezellig) en afgelopen week informeerde hij hoe het ging en een dag met smsjes volgde en eindigde in...jawel s*x.
Van alles wat hij heeft gezegd doet hij nu weer het tegendeel en het lijkt wel of iedere keer als ik uit mijn slof schiet hij weer wat meer zijn best gaat doen. Maar ik put er geen "hoop"meer uit. Het contact vind ik leuk en de s is goed dus why stop!?
Ik zie wel hoe het verder zal gaan en doe ondertussen "mijn ding"zoals dat tegenwoordig zo mooi heet. Ik ben gestopt met er over na te denken.hahahah geeft meer rust!
Ik ben hem idd al weer een paar keer tegen gekomen.
De eerste keer was een paar dagen nadat ik mijn bericht had geschreven. Ik kwam hem tegen in de kroeg en we hebben uitgebreid staan praten..begon over hoe het met hem gaat en met mij en van het een kwam het ander en ineens vertelde hij uitgebreid hoe hij en zijn ex uit elkaar zijn gegaan en nog wat prive dingen waar hij nooit over sprak. Er hing altijd een soort van taboe op, wuifde het weg als ik er naar vroeg en nu kwam het er in een moeite uit. Moet zeggen dat mijn hoofd net een kassa leek met allemaal "kwartjes"die vielen.
Daarna nog gesmst, weer gezien (leuk, gezellig) en afgelopen week informeerde hij hoe het ging en een dag met smsjes volgde en eindigde in...jawel s*x.
Van alles wat hij heeft gezegd doet hij nu weer het tegendeel en het lijkt wel of iedere keer als ik uit mijn slof schiet hij weer wat meer zijn best gaat doen. Maar ik put er geen "hoop"meer uit. Het contact vind ik leuk en de s is goed dus why stop!?
Ik zie wel hoe het verder zal gaan en doe ondertussen "mijn ding"zoals dat tegenwoordig zo mooi heet. Ik ben gestopt met er over na te denken.hahahah geeft meer rust!
woensdag 27 oktober 2010 om 20:42
Je laatste post klinkt mooi.
Maar verwoordt het ook dat gene dat je diep in je hart voelt?
Dit soort contact is doorgaans wachten op je eigen executie (lees heartbreak).
Hij vind jou niet "goed genoeg" voor een relatie.
Vind jezelf dan aub wel goed genoeg om zo'n iemand jouw lichaam, hart, ziel en energie niet meer te schenken!
Maar verwoordt het ook dat gene dat je diep in je hart voelt?
Dit soort contact is doorgaans wachten op je eigen executie (lees heartbreak).
Hij vind jou niet "goed genoeg" voor een relatie.
Vind jezelf dan aub wel goed genoeg om zo'n iemand jouw lichaam, hart, ziel en energie niet meer te schenken!
woensdag 27 oktober 2010 om 21:47
Hoi! Ook heel herkenbare post voor mij. Al 1 1/2 een jongen in gedachten en op moment dat ik hem loslaat, komt meneer weer aanzetten. In het begin sex gehad, nu niet meer. Maar afgelopen zondag is hij op bezoek geweest(gewoon vriendschappelijk), en mijn hoofd is weer op hol. Het is zo lastig: verstandelijk weet ik heel goed dat het nooit wat gaat worden, maar qua gevoel put ik hoop op moment dat hij contact zoekt. En het werkt echt zo: ik ben al meerdere momenten echt klaar met hem geweest, maar toch heb ik weer een bepaalde verwachting als hij weer contact met me opneemt. Zo lastig!! Waarom kan gevoel / verstand dan niet op een lijn liggen?
woensdag 27 oktober 2010 om 23:57
quote:Mexx77 schreef op 17 september 2010 @ 14:26:
... en heb hem wat op afstand gehouden maar langzaam groeide we weer meer naar elkaar toe...dacht ik.
Tot van de week dus....ik snap er echt geen bal van!!
Wellicht heb ik hem gewoon overvallen?
Nouja, ik laat het los en zie wel wat er gebeurd. ..."Op afstand houden." Daar zijn vrouwen erg goed in. Jij ook. Wat zijn jouw eigen signalen naar hem toe? En dan niet wat jij denkt dat je naar hem uitzendt. Maar de signalen zoals ze door een man worden geïnterpreteerd...
Voor zover ik kan lezen... Dat je hem wel leuk vindt, maar niet zo. Dat je best met hem naar bed wil, maar dat dat niet persé betekent dat het meer wordt... Dat hij als vriend OK is (e.v.t. met benefits), maar tja...
Waarschijnlijk dacht hij geen kans te maken. En dus komt hij met de smoes dat hij je alleen maar ziet als "een goede vriendin". Als ik lees hoe hij zich gedraagt wil hij best wel verder. Maar hij denkt dat je met hem zal breken als hij dat eerlijk zegt.
En ineens vraag je hem pats boem out of the blue of hij meer wil. Maar hij zit (voor de veiligheid, zowel als ingesleten reflex) nog in de modus van ontkenning. Na zo'n lange twijfelachtige periode kan je niet verwachten dat hij beseft dat nu net deze vraag ineens voor jou alles of niets was.
En nu, na die ene opmerking stel jij je met je afwachtende houding alweer onduidelijk op.
Misschien als je stopt met onduidelijke voor meerdere uitleg vatbare signalen af te geven en hem gewoon (over de tijd van een paar weken) toestuurt naar het vertrouwen dat je hem wel degelijk wil, dat hij dan gewoon volmondig ja zegt.
Vind af-en-toe dat het probleem wel heel erg gemakkelijk bij één van de partijen wordt gelegd; de man. Relaties zijn tweerichtingverkeer.
Mannen houden van consequent gedrag. En dat het gedrag klopt met wat je zegt.
We snappen wel dat dat voor de meeste vrouwen erg moeilijk is. Maar zoals ik dat bij jou lees benader je het niet eens.
Als hij na een periode van consequent laten blijken dat je met hem door wil nog steeds niet verder gaat dan dit, dan kun je alsnog afbreken en naar een ander gaan zoeken.
... en heb hem wat op afstand gehouden maar langzaam groeide we weer meer naar elkaar toe...dacht ik.
Tot van de week dus....ik snap er echt geen bal van!!
Wellicht heb ik hem gewoon overvallen?
Nouja, ik laat het los en zie wel wat er gebeurd. ..."Op afstand houden." Daar zijn vrouwen erg goed in. Jij ook. Wat zijn jouw eigen signalen naar hem toe? En dan niet wat jij denkt dat je naar hem uitzendt. Maar de signalen zoals ze door een man worden geïnterpreteerd...
Voor zover ik kan lezen... Dat je hem wel leuk vindt, maar niet zo. Dat je best met hem naar bed wil, maar dat dat niet persé betekent dat het meer wordt... Dat hij als vriend OK is (e.v.t. met benefits), maar tja...
Waarschijnlijk dacht hij geen kans te maken. En dus komt hij met de smoes dat hij je alleen maar ziet als "een goede vriendin". Als ik lees hoe hij zich gedraagt wil hij best wel verder. Maar hij denkt dat je met hem zal breken als hij dat eerlijk zegt.
En ineens vraag je hem pats boem out of the blue of hij meer wil. Maar hij zit (voor de veiligheid, zowel als ingesleten reflex) nog in de modus van ontkenning. Na zo'n lange twijfelachtige periode kan je niet verwachten dat hij beseft dat nu net deze vraag ineens voor jou alles of niets was.
En nu, na die ene opmerking stel jij je met je afwachtende houding alweer onduidelijk op.
Misschien als je stopt met onduidelijke voor meerdere uitleg vatbare signalen af te geven en hem gewoon (over de tijd van een paar weken) toestuurt naar het vertrouwen dat je hem wel degelijk wil, dat hij dan gewoon volmondig ja zegt.
Vind af-en-toe dat het probleem wel heel erg gemakkelijk bij één van de partijen wordt gelegd; de man. Relaties zijn tweerichtingverkeer.
Mannen houden van consequent gedrag. En dat het gedrag klopt met wat je zegt.
We snappen wel dat dat voor de meeste vrouwen erg moeilijk is. Maar zoals ik dat bij jou lees benader je het niet eens.
Als hij na een periode van consequent laten blijken dat je met hem door wil nog steeds niet verder gaat dan dit, dan kun je alsnog afbreken en naar een ander gaan zoeken.
donderdag 28 oktober 2010 om 01:02
Wow dit is mijn verhaal quote:June schreef op 18 september 2010 @ 08:58:
Oh, die situatie heb ik ook gehad. Ik was speciaal, hij zou het niet zomaar met iedereen doen, ik was toch wel een beetje zijn meisje en andere mannen moesten uit de buurt blijven. Alles was gezellig, ik was verliefd en geloofde net als jij dat hij het alleen nog even moest gaan inzien. Hij was eerlijk in wat hij zei, maar ik las in zijn gedrag zoveel signalen dat hij het ook voor mij voelde!
Precies, ik was ook ontzettend speciaal. En ooh wat hadden we een bijzondere band en anderen moesten uit mijn buurt blijven. En ja geloven natuurlijk want hij was vast eerlijk.
En toen. Toen kwam de dag dat hij zo maar, plotsklaps, voor een ander viel. Waar hij wel vanaf dag 1 voor wilde gaan, opeens wel kriebels voelde. Ik was nog steeds speciaal, maar zij werd zijn vriendin. Toen deze vriendin het veld mocht ruimen kwam hij uiteraard weer zijn territorium bij mij innemen, maar het was al te laat. Mijn liefde was over, zelfs een kort gescharrel bracht het niet meer naar boven. Voordeel is wel, dat we nu eindelijk gewoon vrienden kunnen zijn, een relatie die ons veel beter ligt.
Bij mij kwam ook de dag dat die vreselijk verliefd werd op een ander. En zijn woorden naar mij toe waren.. kijk jij bent gewoon bijzonder, anders, speciaal en dat betekent heeeel veel. Maar ik voel bij haar datgene wat jij bij mij voelt dat je met iemand wilt zijn snap je? En ging die de relatie met haar aan. Tijdens zijn ooh zo verliefde fase ging die eenmalig vreemd (met mij) ik weet het.. had ik niet moeten doen
Iemand die niet wil binden, wil niet. Die heeft nog niet gevonden wat hij zoekt. jij bent niet wat hij zoekt. Je zal veel kwaliteiten hebben die hem aanspreken, maar het is niet genoeg. Je bent leuker dan de rest van de beschikbare vrouwen, maar je bent niet 'die ene speciale' . Maar ondertussen wil hij het leuk met je hebben, waarom niet? Kun je het aan, heb je nu een leuke tijd. Maar blijf je hopen op meer, gaat hij je pijn doen. Want als je het na zo'n lange tijd scharrelen nog niet weet, dat is het gewoon not ment to be.
En inderdaad het was niet ment to be
Oh, die situatie heb ik ook gehad. Ik was speciaal, hij zou het niet zomaar met iedereen doen, ik was toch wel een beetje zijn meisje en andere mannen moesten uit de buurt blijven. Alles was gezellig, ik was verliefd en geloofde net als jij dat hij het alleen nog even moest gaan inzien. Hij was eerlijk in wat hij zei, maar ik las in zijn gedrag zoveel signalen dat hij het ook voor mij voelde!
Precies, ik was ook ontzettend speciaal. En ooh wat hadden we een bijzondere band en anderen moesten uit mijn buurt blijven. En ja geloven natuurlijk want hij was vast eerlijk.
En toen. Toen kwam de dag dat hij zo maar, plotsklaps, voor een ander viel. Waar hij wel vanaf dag 1 voor wilde gaan, opeens wel kriebels voelde. Ik was nog steeds speciaal, maar zij werd zijn vriendin. Toen deze vriendin het veld mocht ruimen kwam hij uiteraard weer zijn territorium bij mij innemen, maar het was al te laat. Mijn liefde was over, zelfs een kort gescharrel bracht het niet meer naar boven. Voordeel is wel, dat we nu eindelijk gewoon vrienden kunnen zijn, een relatie die ons veel beter ligt.
Bij mij kwam ook de dag dat die vreselijk verliefd werd op een ander. En zijn woorden naar mij toe waren.. kijk jij bent gewoon bijzonder, anders, speciaal en dat betekent heeeel veel. Maar ik voel bij haar datgene wat jij bij mij voelt dat je met iemand wilt zijn snap je? En ging die de relatie met haar aan. Tijdens zijn ooh zo verliefde fase ging die eenmalig vreemd (met mij) ik weet het.. had ik niet moeten doen
Iemand die niet wil binden, wil niet. Die heeft nog niet gevonden wat hij zoekt. jij bent niet wat hij zoekt. Je zal veel kwaliteiten hebben die hem aanspreken, maar het is niet genoeg. Je bent leuker dan de rest van de beschikbare vrouwen, maar je bent niet 'die ene speciale' . Maar ondertussen wil hij het leuk met je hebben, waarom niet? Kun je het aan, heb je nu een leuke tijd. Maar blijf je hopen op meer, gaat hij je pijn doen. Want als je het na zo'n lange tijd scharrelen nog niet weet, dat is het gewoon not ment to be.
En inderdaad het was niet ment to be
donderdag 28 oktober 2010 om 01:17
Hey mexx77,
Heel herkenbaar delen van dit verhaal. Ook urenlang met de persoon in kwestie gebeld, gsmst, gemsnd tot diep in de nacht. En dan de volgende dag weer verder. Vertoonde ook jaloers gedrag etc.
hij ziet mij als een hele goede vriendin!!! En als ik dan vraag of hij met al zijn "goede" vriendinnen zo omgaat zegt hij: "nee, alleen met jou"
Deze vraag heb ik ook gesteld toen hij mij doodleuk vertelde nadat ik hem vroeg wat die wilde (aangezien zijn signalen naar mij toe ook overduidelijk leken). Maar niets was minder waar. Hij zag mij meer als beste vriendin dan als lover..
En op de vraag of die met al zijn best friends zo om ging. Nee natuurlijk niet jij bent de enige:). Guess what.. dus niet. Hij hield er zeker nog twee andere ''beste vriendinnen'' op na. (kwam ik aan het einde achter)
Verder deed hij de mededeling dat die aan bindingangst leed omdat die voor mij in relaties had gezeten en die liepen allemaal mis. En nee niet door hem maar, toevallig allemaal door de dame in kwestie. En nu wilde hij zich niet zomaar binden aan iemand voordat die alles zeker wist. Want hij wilde niet meer zo gekwetst worden.
Wat betreft aan het lijntje houden en een speeltje zijn heeft hij steeds gezegd en zegt hij nog steeds dat dat absoluut niet waar is. Juist hij, die in het verleden o zo gekwetst is zou dat nooit bij een ander doen en zeker niet bij mij..daar ben ik te mooi, puur en lief voor...maar hij twijfeld (is ook een weegschaal ) maar waarover hij twijfeld zegt hij niet.
En deze uitspraak, ik vroeg hem ook of hij mij aan het lijntje hield
Zijn antwoord:
Nee natuurlijk niet zoiets zou ik echt niet doen zo ben ik niet, ik ga je echt niet zomaar kwetsen! Daar zijn wij te goed met elkaar voor.
En hij twijfelde ook en kon ook niet zeggen waarover.
Wat ik ervan heb geleerd..
* Hij wilde mij echt niet maar zijn ego was veel te groot, om mij verder te laten gaan met mijn leven zonder hem. Want dan werd zijn ego namelijk een stuk minder gestreeld.
* Hij liet de signalen zien maar sprak die ook weer tegen waardoor ik lekker ging twijfelen.
* Wanneer hij jaloers deed of zei dat het echt wel iets tussen ons ging worden, maar nu nog niet zei hij eigenlijk:
( Ik wil mijn gebruiksvoorwerp nog niet kwijt, want ik heb op dit moment niets beters gevonden. Gelukkig trap jij er zo lekker in dus blijf nog even aub. Zodat ik je later keihard kan dumpen wanneer ik daar zin in heb.)
* Dat wanneer ik afstand nam en op het punt stond het af te breken, hij dichterbij kwam zodat ik weer lekker in zijn web terecht kwam.
* Dat dit heel jammer is dat iemand zo ver gaat voor een scharrel en dat dat meer zegt over hem dan over mij. Ik was tenminste eerlijk. Helaas moet je achteraf dealen met een hoop rotzooi, als je er net iets te ver in meegaat en voel je je gekwetst.
Hopelijk loopt dit voor jou toch anders af you never know. Hoop dat die bijdraait en je uiteindelijk behandelt naar de waarde die jij hebt.
Heel herkenbaar delen van dit verhaal. Ook urenlang met de persoon in kwestie gebeld, gsmst, gemsnd tot diep in de nacht. En dan de volgende dag weer verder. Vertoonde ook jaloers gedrag etc.
hij ziet mij als een hele goede vriendin!!! En als ik dan vraag of hij met al zijn "goede" vriendinnen zo omgaat zegt hij: "nee, alleen met jou"
Deze vraag heb ik ook gesteld toen hij mij doodleuk vertelde nadat ik hem vroeg wat die wilde (aangezien zijn signalen naar mij toe ook overduidelijk leken). Maar niets was minder waar. Hij zag mij meer als beste vriendin dan als lover..
En op de vraag of die met al zijn best friends zo om ging. Nee natuurlijk niet jij bent de enige:). Guess what.. dus niet. Hij hield er zeker nog twee andere ''beste vriendinnen'' op na. (kwam ik aan het einde achter)
Verder deed hij de mededeling dat die aan bindingangst leed omdat die voor mij in relaties had gezeten en die liepen allemaal mis. En nee niet door hem maar, toevallig allemaal door de dame in kwestie. En nu wilde hij zich niet zomaar binden aan iemand voordat die alles zeker wist. Want hij wilde niet meer zo gekwetst worden.
Wat betreft aan het lijntje houden en een speeltje zijn heeft hij steeds gezegd en zegt hij nog steeds dat dat absoluut niet waar is. Juist hij, die in het verleden o zo gekwetst is zou dat nooit bij een ander doen en zeker niet bij mij..daar ben ik te mooi, puur en lief voor...maar hij twijfeld (is ook een weegschaal
) maar waarover hij twijfeld zegt hij niet. En deze uitspraak, ik vroeg hem ook of hij mij aan het lijntje hield
Zijn antwoord:
Nee natuurlijk niet zoiets zou ik echt niet doen zo ben ik niet, ik ga je echt niet zomaar kwetsen! Daar zijn wij te goed met elkaar voor.
En hij twijfelde ook en kon ook niet zeggen waarover.
Wat ik ervan heb geleerd..
* Hij wilde mij echt niet maar zijn ego was veel te groot, om mij verder te laten gaan met mijn leven zonder hem. Want dan werd zijn ego namelijk een stuk minder gestreeld.
* Hij liet de signalen zien maar sprak die ook weer tegen waardoor ik lekker ging twijfelen.
* Wanneer hij jaloers deed of zei dat het echt wel iets tussen ons ging worden, maar nu nog niet zei hij eigenlijk:
( Ik wil mijn gebruiksvoorwerp nog niet kwijt, want ik heb op dit moment niets beters gevonden. Gelukkig trap jij er zo lekker in dus blijf nog even aub. Zodat ik je later keihard kan dumpen wanneer ik daar zin in heb.)
* Dat wanneer ik afstand nam en op het punt stond het af te breken, hij dichterbij kwam zodat ik weer lekker in zijn web terecht kwam.
* Dat dit heel jammer is dat iemand zo ver gaat voor een scharrel en dat dat meer zegt over hem dan over mij. Ik was tenminste eerlijk. Helaas moet je achteraf dealen met een hoop rotzooi, als je er net iets te ver in meegaat en voel je je gekwetst.
Hopelijk loopt dit voor jou toch anders af you never know. Hoop dat die bijdraait en je uiteindelijk behandelt naar de waarde die jij hebt.
donderdag 28 oktober 2010 om 18:27
Dit heb ik van een site van een psycholoog afgehaald. Trek je conclusie................
Bindingsangst
Steeds vaker spreken mensen van bindingsangst als afwijking en mannen maken er dankbaar gebruik van. Ze nemen een vriendin, genieten van de intimiteit, lekkere maaltijden en alle gemakken van de relatie maar zodra de minnares kreten als 'samenwonen', 'zwangerschap,' of 'toekomst' in de mond neemt, dan krijgen ze een gesimuleerde paniekaanval. Het gaat zelfs zover dat hij bereid is zich te melden bij de psycholoog, al was het maar alleen om te benadrukken dat hij psychisch ziek is.Bindingsangst als geestelijke afwijking, komt eigenlijk alleen maar voor bij volwassenen die in hun aller-prilste jeugd door de ouders fysiek en emotioneel in de steek zijn gelaten; en gelukkig komt dat in onze samenleving niet zo vaak voor. Voor alle andere mensen is een zekere mate van bindingsangst (net als scheidingsangst) een heel normaal verschijnsel, omdat iedereen moeite heeft met de consequenties die voortvloeien uit het maken van een definitieve keuze. Bindingsangst is dus niets anders dan een duur woord voor de menselijke neiging om verantwoordelijkheden te ontlopen en vooral mannen hebben daar een handje van. Het liefste houden ze allerlei achterdeurtjes open om er vandoor te gaan als het hun uitkomt. Door hun gemakzucht als psychische schade te benoemen krijgen veel mannen het voor elkaar om in een vrijblijvende verhouding hun partners toch aan het lijntje te houden. Want hij kan er toch ook niets aan doen……of wel?
Bindingsangst
Steeds vaker spreken mensen van bindingsangst als afwijking en mannen maken er dankbaar gebruik van. Ze nemen een vriendin, genieten van de intimiteit, lekkere maaltijden en alle gemakken van de relatie maar zodra de minnares kreten als 'samenwonen', 'zwangerschap,' of 'toekomst' in de mond neemt, dan krijgen ze een gesimuleerde paniekaanval. Het gaat zelfs zover dat hij bereid is zich te melden bij de psycholoog, al was het maar alleen om te benadrukken dat hij psychisch ziek is.Bindingsangst als geestelijke afwijking, komt eigenlijk alleen maar voor bij volwassenen die in hun aller-prilste jeugd door de ouders fysiek en emotioneel in de steek zijn gelaten; en gelukkig komt dat in onze samenleving niet zo vaak voor. Voor alle andere mensen is een zekere mate van bindingsangst (net als scheidingsangst) een heel normaal verschijnsel, omdat iedereen moeite heeft met de consequenties die voortvloeien uit het maken van een definitieve keuze. Bindingsangst is dus niets anders dan een duur woord voor de menselijke neiging om verantwoordelijkheden te ontlopen en vooral mannen hebben daar een handje van. Het liefste houden ze allerlei achterdeurtjes open om er vandoor te gaan als het hun uitkomt. Door hun gemakzucht als psychische schade te benoemen krijgen veel mannen het voor elkaar om in een vrijblijvende verhouding hun partners toch aan het lijntje te houden. Want hij kan er toch ook niets aan doen……of wel?
vrijdag 29 oktober 2010 om 06:41
mdefinitelyme, wat een verhelderende post! Heb gister dus definitief gebroken met de man waar t ook een tijd lang zo mee liep! We hebben elkaar al een tijd niet gezien, maar met tijd en wijlen deed hij toch weer halve pogingen mij terug te winnen via de mail. Mn ogen gingen pas echt open toen ik hem dus mailde dat ik erg ziek , veel pijn, was/ had en er nog geen 'beterschap' af kon, hij mailde gewoon ineens niet meer! Dat is wel een ultiem bewijs van alleen intresse in sex hebben en totaal geen betrokkenheid te voelen. Een groot ego, ja. Geloof niet dat hij er meerdere op na hield, maar van houden van mij was geen sprake! Verder liep t helemaal zoals jij omschrijft. Niet meer met mij! Haha, en van zn grote ego heb ik m wel afgehaald met mn laatste afscheidsmail, grrrrr.
vrijdag 29 oktober 2010 om 08:35
quote:Aranea schreef op 28 oktober 2010 @ 18:27:
Dit heb ik van een site van een psycholoog afgehaald. Trek je conclusie................
Bindingsangst
Steeds vaker spreken mensen van bindingsangst als afwijking en mannen maken er dankbaar gebruik van. Ze nemen een vriendin, genieten van de intimiteit, lekkere maaltijden en alle gemakken van de relatie maar zodra de minnares kreten als 'samenwonen', 'zwangerschap,' of 'toekomst' in de mond neemt, dan krijgen ze een gesimuleerde paniekaanval. Het gaat zelfs zover dat hij bereid is zich te melden bij de psycholoog, al was het maar alleen om te benadrukken dat hij psychisch ziek is.Bindingsangst als geestelijke afwijking, komt eigenlijk alleen maar voor bij volwassenen die in hun aller-prilste jeugd door de ouders fysiek en emotioneel in de steek zijn gelaten; en gelukkig komt dat in onze samenleving niet zo vaak voor. Voor alle andere mensen is een zekere mate van bindingsangst (net als scheidingsangst) een heel normaal verschijnsel, omdat iedereen moeite heeft met de consequenties die voortvloeien uit het maken van een definitieve keuze. Bindingsangst is dus niets anders dan een duur woord voor de menselijke neiging om verantwoordelijkheden te ontlopen en vooral mannen hebben daar een handje van. Het liefste houden ze allerlei achterdeurtjes open om er vandoor te gaan als het hun uitkomt. Door hun gemakzucht als psychische schade te benoemen krijgen veel mannen het voor elkaar om in een vrijblijvende verhouding hun partners toch aan het lijntje te houden. Want hij kan er toch ook niets aan doen……of wel?
kijk hier staat het duidelijk wat hier op het forum al zo vaak over de zogenaamde bindingsangst van mannen/vrouwen is geschreven.
Hij vind je leuk maar niet leuk genoeg om zijn leven mee te delen.
Zodra hij de vrouw tegenkomt die hij wel leuk genoeg vindt is de zogenaamde bindingsangst ook als sneeuw voor de zon verdwenen.
Dit heb ik van een site van een psycholoog afgehaald. Trek je conclusie................
Bindingsangst
Steeds vaker spreken mensen van bindingsangst als afwijking en mannen maken er dankbaar gebruik van. Ze nemen een vriendin, genieten van de intimiteit, lekkere maaltijden en alle gemakken van de relatie maar zodra de minnares kreten als 'samenwonen', 'zwangerschap,' of 'toekomst' in de mond neemt, dan krijgen ze een gesimuleerde paniekaanval. Het gaat zelfs zover dat hij bereid is zich te melden bij de psycholoog, al was het maar alleen om te benadrukken dat hij psychisch ziek is.Bindingsangst als geestelijke afwijking, komt eigenlijk alleen maar voor bij volwassenen die in hun aller-prilste jeugd door de ouders fysiek en emotioneel in de steek zijn gelaten; en gelukkig komt dat in onze samenleving niet zo vaak voor. Voor alle andere mensen is een zekere mate van bindingsangst (net als scheidingsangst) een heel normaal verschijnsel, omdat iedereen moeite heeft met de consequenties die voortvloeien uit het maken van een definitieve keuze. Bindingsangst is dus niets anders dan een duur woord voor de menselijke neiging om verantwoordelijkheden te ontlopen en vooral mannen hebben daar een handje van. Het liefste houden ze allerlei achterdeurtjes open om er vandoor te gaan als het hun uitkomt. Door hun gemakzucht als psychische schade te benoemen krijgen veel mannen het voor elkaar om in een vrijblijvende verhouding hun partners toch aan het lijntje te houden. Want hij kan er toch ook niets aan doen……of wel?
kijk hier staat het duidelijk wat hier op het forum al zo vaak over de zogenaamde bindingsangst van mannen/vrouwen is geschreven.
Hij vind je leuk maar niet leuk genoeg om zijn leven mee te delen.
Zodra hij de vrouw tegenkomt die hij wel leuk genoeg vindt is de zogenaamde bindingsangst ook als sneeuw voor de zon verdwenen.
vrijdag 29 oktober 2010 om 12:25
Jeetje wat een reacties!!
Een paar reacties terug:
@nonchalance:
Het contact dat we nu hebben vind ik goed. Zou nog wel ietsjes meer mogen..komt misschien nog wel. Diep in mijn hart wil ik een duidelijk antwoord van hem, positief of negatief dat maakt niet uit, als het maar duidelijk is. Alleen kan hij me dat niet geven zei hij omdat zijn gevoel nog teveel door elkaar ligt. Misschien een zoethoudertje, misschien gewoon de waarheid. Ik geniet van het contact wat we hebben maar ga idd wel door met mijn leven. Mocht ik iemand anders tegen komen die minstens zo leuk is heeft hij pech....
@ huppelepup: Ik geloof niet dat hij me express kwetst, daarvoor geeft hij teveel om me. Maar het is idd moeilijk, zeker als je (zo als ik dat dan voel) nooit een eerlijke kans hebt gehad.
@Yhabibi:
WOW das een post om even over na te denken. Een vriendin vroeg laatst ook: ben je wel duidelijk genoeg gegweest". Tja, ik "denk"van wel maar zou zomaar kunnen van niet. Ik heb hem al eens een brief geschreven en toen zei iemand al dat zou hij ook heel anders kunnen opvatten. Ik heb wel echt geprobeerd om zo duidelijk mogelijk te zijn en hij weet dat ik gevoelens voor hem heb.
Voor hem is een relatie shit, dat heeft hij zo ervaren met zijn ex. Aan mij de taak om te laten zien dat een relatie ook leuk kan zijn. Geloof dat ik er wel ver in ben geslaagd alleen idd misschien niet duidelijk genoeg.
Het liefst wil ik oud worden met hem, kinderen, een huis, een hond...alles erop en eraan maar dat zeg ik niet. Ik zeg: ik wil wel een stap verder maar hoef niet morgen al bij je ouders op de koffie en je hoeft ook niet iedere avond hier op de bank te zitten....ik heb dat gezegd uit angst dat hij weg zou lopen. Niet heel slim bedenk ik me nu.
Ik geef hem zeker niet alleen de "schuld". Het is reactie op reactie. Als hij draait draai ik mee, als ik onduidelijk ben is hij dat ook.....toch knap dat je het dan al 2 jaar zo volhoud! hahaha
Misschien toch maar een kans geven en er vol voor gaan??
@Aranea en intheheart:
Ik ken de tekst. Ook met deze tekst kan ik niet veel, dat is weer zo dubbel aan onze "relatie".
Hij ontloopt zijn "verantwoordelijkheden"(voor zover aanwezig) niet. Als ik ziek ben komt hij langs om te kijken of alles goed gaat, zet een kopje thee en doet boodschappen als dat nodig zou zijn. Als ik in een dipje zit wil hij oprecht weten hoe het komt, vraagt door en probeert me op te vrolijken, paar dagen later informeert hij nog even hoe het gaat. Brengt me altijd naar huis, ook op klaarlichte dag en gaat vervolgens weer (zonder sex te hebben gehad) terug naar de kroeg. Hoeveel mannen doen dat??? Ik ken er niet veel...1 om precies te zijn. Gaat van de biertijd af en das zonde toch?!
@Superstar2:
Het is mijn vraag of hij bindingsangst heeft he,of het bindingsangst is, ik zeg niet dat hij het heeft.
Het is de laatste tijd vaak door mijn hoofd gegaan...hij vindt me leuk, lief, gezellig, er goed uitzien...in princiepe alles maar wellicht net niet HET. De tijd zal het leren.
Een paar reacties terug:
@nonchalance:
Het contact dat we nu hebben vind ik goed. Zou nog wel ietsjes meer mogen..komt misschien nog wel. Diep in mijn hart wil ik een duidelijk antwoord van hem, positief of negatief dat maakt niet uit, als het maar duidelijk is. Alleen kan hij me dat niet geven zei hij omdat zijn gevoel nog teveel door elkaar ligt. Misschien een zoethoudertje, misschien gewoon de waarheid. Ik geniet van het contact wat we hebben maar ga idd wel door met mijn leven. Mocht ik iemand anders tegen komen die minstens zo leuk is heeft hij pech....
@ huppelepup: Ik geloof niet dat hij me express kwetst, daarvoor geeft hij teveel om me. Maar het is idd moeilijk, zeker als je (zo als ik dat dan voel) nooit een eerlijke kans hebt gehad.
@Yhabibi:
WOW das een post om even over na te denken. Een vriendin vroeg laatst ook: ben je wel duidelijk genoeg gegweest". Tja, ik "denk"van wel maar zou zomaar kunnen van niet. Ik heb hem al eens een brief geschreven en toen zei iemand al dat zou hij ook heel anders kunnen opvatten. Ik heb wel echt geprobeerd om zo duidelijk mogelijk te zijn en hij weet dat ik gevoelens voor hem heb.
Voor hem is een relatie shit, dat heeft hij zo ervaren met zijn ex. Aan mij de taak om te laten zien dat een relatie ook leuk kan zijn. Geloof dat ik er wel ver in ben geslaagd alleen idd misschien niet duidelijk genoeg.
Het liefst wil ik oud worden met hem, kinderen, een huis, een hond...alles erop en eraan maar dat zeg ik niet. Ik zeg: ik wil wel een stap verder maar hoef niet morgen al bij je ouders op de koffie en je hoeft ook niet iedere avond hier op de bank te zitten....ik heb dat gezegd uit angst dat hij weg zou lopen. Niet heel slim bedenk ik me nu.
Ik geef hem zeker niet alleen de "schuld". Het is reactie op reactie. Als hij draait draai ik mee, als ik onduidelijk ben is hij dat ook.....toch knap dat je het dan al 2 jaar zo volhoud! hahaha
Misschien toch maar een kans geven en er vol voor gaan??
@Aranea en intheheart:
Ik ken de tekst. Ook met deze tekst kan ik niet veel, dat is weer zo dubbel aan onze "relatie".
Hij ontloopt zijn "verantwoordelijkheden"(voor zover aanwezig) niet. Als ik ziek ben komt hij langs om te kijken of alles goed gaat, zet een kopje thee en doet boodschappen als dat nodig zou zijn. Als ik in een dipje zit wil hij oprecht weten hoe het komt, vraagt door en probeert me op te vrolijken, paar dagen later informeert hij nog even hoe het gaat. Brengt me altijd naar huis, ook op klaarlichte dag en gaat vervolgens weer (zonder sex te hebben gehad) terug naar de kroeg. Hoeveel mannen doen dat??? Ik ken er niet veel...1 om precies te zijn. Gaat van de biertijd af en das zonde toch?!
@Superstar2:
Het is mijn vraag of hij bindingsangst heeft he,of het bindingsangst is, ik zeg niet dat hij het heeft.
Het is de laatste tijd vaak door mijn hoofd gegaan...hij vindt me leuk, lief, gezellig, er goed uitzien...in princiepe alles maar wellicht net niet HET. De tijd zal het leren.
vrijdag 29 oktober 2010 om 14:27
quote:Mexx77 schreef op 29 oktober 2010 @ 12:25:
Voor hem is een relatie shit, dat heeft hij zo ervaren met zijn ex. Aan mij de taak om te laten zien dat een relatie ook leuk kan zijn. Geloof dat ik er wel ver in ben geslaagd alleen idd misschien niet duidelijk genoeg.
Nee! Het is zijn eigen keus om deze ervaring zijn huidige leven en zijn omgang met jou en anderen te laten bepalen! Het is natuurlijk niet jouw taak om hem te laten zien dat een relatie leuk is. Dat is de manier om jezelf op een heel ongezonde tweede plek te zetten, waarbij het vooral allemaal om HEM draait. Onzin. Stap alsjeblieft van dat idee af! Het is zijn besluit dat een relatie shit is en zolang hij dat blijft geloven of voelen kun jij de meest geweldige vrouw op aarde zijn, dat zal hij niet zien, want met zijn ex.... Jij bent niet zijn ex, jij bent niet verantwoordelijk voor wat zijn ex heeft gedaan, jij bent niet verantwoordelijk voor ideeen die hij zichzelf opgelegd heeft. Jij bent gewoon jij en met jou is het leuk.
Voor hem is een relatie shit, dat heeft hij zo ervaren met zijn ex. Aan mij de taak om te laten zien dat een relatie ook leuk kan zijn. Geloof dat ik er wel ver in ben geslaagd alleen idd misschien niet duidelijk genoeg.
Nee! Het is zijn eigen keus om deze ervaring zijn huidige leven en zijn omgang met jou en anderen te laten bepalen! Het is natuurlijk niet jouw taak om hem te laten zien dat een relatie leuk is. Dat is de manier om jezelf op een heel ongezonde tweede plek te zetten, waarbij het vooral allemaal om HEM draait. Onzin. Stap alsjeblieft van dat idee af! Het is zijn besluit dat een relatie shit is en zolang hij dat blijft geloven of voelen kun jij de meest geweldige vrouw op aarde zijn, dat zal hij niet zien, want met zijn ex.... Jij bent niet zijn ex, jij bent niet verantwoordelijk voor wat zijn ex heeft gedaan, jij bent niet verantwoordelijk voor ideeen die hij zichzelf opgelegd heeft. Jij bent gewoon jij en met jou is het leuk.
aikidoka wijzigde dit bericht op 29-10-2010 14:28
Reden: aanvulling + schrijffout verwijderd
Reden: aanvulling + schrijffout verwijderd
% gewijzigd
vrijdag 29 oktober 2010 om 14:34
@ aikidoka:
Je hebt helemaal gelijk!! Ik heb het er ook een beetje verkeerd neer gezet. Bedoel er eigenlijk mee: met mij kan hij zien dat een relatie ook leuk kan zijn.
Maar het is zijn beleving, zijn gedachte, zijn "probleem"ik kan daar verder niets aan doen, al realiseerd hij zich wel dat ik anders ben. Tenminste dat zegt hij dus dat geloof ik dan ook.
Je hebt helemaal gelijk!! Ik heb het er ook een beetje verkeerd neer gezet. Bedoel er eigenlijk mee: met mij kan hij zien dat een relatie ook leuk kan zijn.
Maar het is zijn beleving, zijn gedachte, zijn "probleem"ik kan daar verder niets aan doen, al realiseerd hij zich wel dat ik anders ben. Tenminste dat zegt hij dus dat geloof ik dan ook.
vrijdag 29 oktober 2010 om 14:42
quote:Mexx77 schreef op 29 oktober 2010 @ 12:25:
@Yhabibi:
Het liefst wil ik oud worden met hem, kinderen, een huis, een hond...alles erop en eraan maar dat zeg ik niet. Ik zeg: ik wil wel een stap verder maar hoef niet morgen al bij je ouders op de koffie en je hoeft ook niet iedere avond hier op de bank te zitten....ik heb dat gezegd uit angst dat hij weg zou lopen. Niet heel slim bedenk ik me nu.
Realiseer je je dat je iemand een geweldig groot geschenk geeft als je dit allemaal met hem wilt delen? Hij zou zich vereerd moeten voelen, diep geraakt moeten zijn, ontzettend trots dat jij met hem een relatie wilt hebben. En in plaats daarvan mompelt hij wat over een vorige relatie die niet goed is gegaan en verschuilt hij zich achter slechte ervaringen uit het verleden? Mmm - ik weet niet of dit de vent is waar je bij zou moeten zijn...
@Yhabibi:
Het liefst wil ik oud worden met hem, kinderen, een huis, een hond...alles erop en eraan maar dat zeg ik niet. Ik zeg: ik wil wel een stap verder maar hoef niet morgen al bij je ouders op de koffie en je hoeft ook niet iedere avond hier op de bank te zitten....ik heb dat gezegd uit angst dat hij weg zou lopen. Niet heel slim bedenk ik me nu.
Realiseer je je dat je iemand een geweldig groot geschenk geeft als je dit allemaal met hem wilt delen? Hij zou zich vereerd moeten voelen, diep geraakt moeten zijn, ontzettend trots dat jij met hem een relatie wilt hebben. En in plaats daarvan mompelt hij wat over een vorige relatie die niet goed is gegaan en verschuilt hij zich achter slechte ervaringen uit het verleden? Mmm - ik weet niet of dit de vent is waar je bij zou moeten zijn...
