Thuis
alle pijlers
Sfeer in huis
vrijdag 15 oktober 2010 om 20:09
Samen met mijn vriend ben ik op zoek naar ons eerste koophuis, en dat is best nog wel moeilijk kom ik achter. We hebben nu een aantal huizen bekeken, maar het juiste huis lijkt er nog niet bij te zitten. We hebben veel mensen gesproken, en iedereen geeft een ander advies...ik weet het dus even niet meer.
Ik heb veel moeite met me thuisvoelen ergens, dus vind ik het belangrijk dat wanneer ik een huis koop, het huis goed aanvoelt.
We hebben 2 bijna identieke huizen bekeken.
De éne voelde helemaal goed, was erg mooi afgewerkt en we waren er erg enthousiast over. Alleen was de tuin te klein, en dat is een 'no go' voor mij.
Het andere huis had wel een mooie tuin, maar was niet helemaal mooi afgewerkt. Het was verder wel een mooi huis, maar ik had er niet echt dat goede gevoel bij. Terwijl het dus eigenlijk bijna hetzelfde huis is. Qua indeling en praktisch gezien, is het perfect. Maar enthousiast zijn we er dus niet van.
Nou vertelde de makelaar dat het waarschijnlijk kil aandoet omdat het nog maar amper bewoond en minder ingericht is. Bovendien woont in het eerste huis een gezin, en het tweede huis iemand alleen. Er is dus meer 'leven' in het eerste huis. Op basis van hoe enthousiast ik er over was zou ik het nu dus niet kopen, omdat ik er niet het 'yes'-gevoel bij had.
Mijn vraag is eigenlijk, in hoeverre bepalen de inrichting en de gezinssamenstelling de sfeer van een huis? Als ik me er nu al niet prettig voel, zal ik dat dan ook niet voelen als het wel helemaal naar mijn smaak is?
Misschien een beetje een vaag verhaal, maar hoop dat jullie begrijpen wat ik bedoel.
Ik heb veel moeite met me thuisvoelen ergens, dus vind ik het belangrijk dat wanneer ik een huis koop, het huis goed aanvoelt.
We hebben 2 bijna identieke huizen bekeken.
De éne voelde helemaal goed, was erg mooi afgewerkt en we waren er erg enthousiast over. Alleen was de tuin te klein, en dat is een 'no go' voor mij.
Het andere huis had wel een mooie tuin, maar was niet helemaal mooi afgewerkt. Het was verder wel een mooi huis, maar ik had er niet echt dat goede gevoel bij. Terwijl het dus eigenlijk bijna hetzelfde huis is. Qua indeling en praktisch gezien, is het perfect. Maar enthousiast zijn we er dus niet van.
Nou vertelde de makelaar dat het waarschijnlijk kil aandoet omdat het nog maar amper bewoond en minder ingericht is. Bovendien woont in het eerste huis een gezin, en het tweede huis iemand alleen. Er is dus meer 'leven' in het eerste huis. Op basis van hoe enthousiast ik er over was zou ik het nu dus niet kopen, omdat ik er niet het 'yes'-gevoel bij had.
Mijn vraag is eigenlijk, in hoeverre bepalen de inrichting en de gezinssamenstelling de sfeer van een huis? Als ik me er nu al niet prettig voel, zal ik dat dan ook niet voelen als het wel helemaal naar mijn smaak is?
Misschien een beetje een vaag verhaal, maar hoop dat jullie begrijpen wat ik bedoel.
donderdag 28 oktober 2010 om 17:48
quote:Eva82 schreef op 15 oktober 2010 @ 20:30:
Toen man en ik ons huis is gingen bezichtigen, voelde het gelijk helemaal goed, we waren nog maar net binnen, en wisten het allebei meteen. Terwijl de inrichting echt spuuglelijk was, maar de sfeer die in het huis hing was helemaal goed.
Ik zou zelf nooit een huis kopen waar ik geen fijn gevoel bij heb.
Helemaal mee eens.
Ik had 2 bezichtingen, huis 1 was op papier mooier (meer ruimte etc), ook inrichting was wat moderner, alleen niet mijn smaak. Zag dat het best een mooi huis kon zijn, maar had er direct een rot gevoel bij (zou ik hier moeten wonen???)
Huis 2 was veel kleiner, helemaal leeg en super oud en vergeeld behang (iel), de deuren hadden een verschrikkelijke blauw-grijze kleur. Ik vond het echt super lelijk, MAAR ik had er direct een goed gevoel bij. Waar dat dan door komt? Geen idee, maar ik heb het nu helemaal naar mijn smaak ingericht en voel me echt heerlijk thuis als ik 's avonds met wat kaarsjes aan en een kop thee op de bank zit.
Huis 1 heeft nu ook nieuwe bewoners, ze hebben er heel wat moois van gemaakt, maar ik ben nog steeds blij dat ik er niet woon. Waar dat nou precies aan ligt? Geen idee, maar voor mij is het echt een doorslaggevende factor.
Toen man en ik ons huis is gingen bezichtigen, voelde het gelijk helemaal goed, we waren nog maar net binnen, en wisten het allebei meteen. Terwijl de inrichting echt spuuglelijk was, maar de sfeer die in het huis hing was helemaal goed.
Ik zou zelf nooit een huis kopen waar ik geen fijn gevoel bij heb.
Helemaal mee eens.
Ik had 2 bezichtingen, huis 1 was op papier mooier (meer ruimte etc), ook inrichting was wat moderner, alleen niet mijn smaak. Zag dat het best een mooi huis kon zijn, maar had er direct een rot gevoel bij (zou ik hier moeten wonen???)
Huis 2 was veel kleiner, helemaal leeg en super oud en vergeeld behang (iel), de deuren hadden een verschrikkelijke blauw-grijze kleur. Ik vond het echt super lelijk, MAAR ik had er direct een goed gevoel bij. Waar dat dan door komt? Geen idee, maar ik heb het nu helemaal naar mijn smaak ingericht en voel me echt heerlijk thuis als ik 's avonds met wat kaarsjes aan en een kop thee op de bank zit.
Huis 1 heeft nu ook nieuwe bewoners, ze hebben er heel wat moois van gemaakt, maar ik ben nog steeds blij dat ik er niet woon. Waar dat nou precies aan ligt? Geen idee, maar voor mij is het echt een doorslaggevende factor.
donderdag 28 oktober 2010 om 17:52
Ik zeg ook: op je gevoel afgaan. Hoe vaag het misschien ook klinkt, het huis moet goed voor je voelen. En dat is iets wat losstaat van de inrichting e.d.
Bij het huis waar wij nu wonen, hadden we dat allebei al meteen toen we nog maar in de hal stonden. En dat gevoel werd alleen maar sterker.
Als het goed zit met dat gevoel, zie je in gedachten al meteen voor je hoe je het gaat inrichten, hoe jouw spullen daar staan, hoe je dingen wilt doen.
Bij het huis waar wij nu wonen, hadden we dat allebei al meteen toen we nog maar in de hal stonden. En dat gevoel werd alleen maar sterker.
Als het goed zit met dat gevoel, zie je in gedachten al meteen voor je hoe je het gaat inrichten, hoe jouw spullen daar staan, hoe je dingen wilt doen.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 28 oktober 2010 om 17:57
zaterdag 30 oktober 2010 om 02:12
Beide huizen die ik geaccepteerd heb, voelden (vrijwel) meteen erg goed! Ik kwam binnen en dacht, yes!
Ik heb ook ooit eens een (hele mooie ruime grote) kamer geaccepteerd. Maar ik kreeg er echt nachtmerries van. Ik lag in bed te huilen dat ik naar dat huis en die kamer zou gaan. Ik heb een week later met schroom opgebeld dat ik het toch niet ging doen (met duizendmaal excuses) en die maand huur betaald. Oh wat was ik opgelucht zeg!
Ik heb ook ooit eens een (hele mooie ruime grote) kamer geaccepteerd. Maar ik kreeg er echt nachtmerries van. Ik lag in bed te huilen dat ik naar dat huis en die kamer zou gaan. Ik heb een week later met schroom opgebeld dat ik het toch niet ging doen (met duizendmaal excuses) en die maand huur betaald. Oh wat was ik opgelucht zeg!
zaterdag 30 oktober 2010 om 06:04
Tinkeldel,
Ik ben zelf momenteel ook op huizenjacht en ik ga wel heel erg op mijn gevoel af. Ik heb zo'n 15 huizen bekeken waar ik niet een echte klik mee had en pas afgelopen week iets gezien waar ik ineens voor wil gaan (als in: ik ben al half en half nieuwe meubels aan het bestellen
).
Voor mij is het wel belangrijk dat de basisvoorzieningen in orde zijn. Ik wil geen nieuwe keuken of een nieuwe badkamer hoeven te plaatsen, simpelweg omdat ik daar geen geld voor heb (ik gebruik mijn geld dan liever voor een mooie nieuwe bank, een nieuwe eethoek en nieuwe kasten, goede verf etc.) en het ook niet wil meefinancieren. Raar gekleurde muren etc. kan ik makkelijk doorheen kijken. Een beetje basic klussen vind ik leuk en dat gaat me ook echt wel lukken.
Ik ben het erg eens met de berichten hier dat je op je gevoel af moet gaan. Dit zou mijn vierde verhuizing in zes jaar tijd gaan worden (en daar moet het de aankomende tien jaar ook maar even bij blijven!) en ik heb nooit ergens gewoond waar het niet 'goed' voelde. Dat is ook in mijn huidige huisje zo; het is beslist iet luxe en het is klein, maar an sich voel ik me er wel goed.
Ik ben zelf momenteel ook op huizenjacht en ik ga wel heel erg op mijn gevoel af. Ik heb zo'n 15 huizen bekeken waar ik niet een echte klik mee had en pas afgelopen week iets gezien waar ik ineens voor wil gaan (als in: ik ben al half en half nieuwe meubels aan het bestellen
).Voor mij is het wel belangrijk dat de basisvoorzieningen in orde zijn. Ik wil geen nieuwe keuken of een nieuwe badkamer hoeven te plaatsen, simpelweg omdat ik daar geen geld voor heb (ik gebruik mijn geld dan liever voor een mooie nieuwe bank, een nieuwe eethoek en nieuwe kasten, goede verf etc.) en het ook niet wil meefinancieren. Raar gekleurde muren etc. kan ik makkelijk doorheen kijken. Een beetje basic klussen vind ik leuk en dat gaat me ook echt wel lukken.
Ik ben het erg eens met de berichten hier dat je op je gevoel af moet gaan. Dit zou mijn vierde verhuizing in zes jaar tijd gaan worden (en daar moet het de aankomende tien jaar ook maar even bij blijven!) en ik heb nooit ergens gewoond waar het niet 'goed' voelde. Dat is ook in mijn huidige huisje zo; het is beslist iet luxe en het is klein, maar an sich voel ik me er wel goed.
zaterdag 30 oktober 2010 om 09:04
zaterdag 30 oktober 2010 om 09:13
quote:Tinkeldel schreef op 28 oktober 2010 @ 17:57:
Toch grappig hoe je je zo verschillend in huizen kunt voelen. Ik heb echt een warm en goed gevoel bij huizen gehad, een neutraal gevoel en echt een rotgevoel. Alsof ik er zo snel mogelijk weg wilde. Terwijl ik dat nooit heb als ik gewoon zo bij iemand op bezoek kom.Dat is inderdaad maf. Zo ervoer de huizenjacht ook. Bij sommige huizen stapte ik het halletje in en wilde gelijk rechtsomkeer maken. Waarom, geen idee. Er zat 1 huis tussen, ik weet het nog precies, die was verwaarloosd, de prijs was niet goed, er moest veel aan gebeuren maar ik was er weg van, ik wilde dat huis echt hebben. Maar vraag me niet waarom, zo bijzonder was dat huis niet. Een ander huis was top, hele scherpe prijs, alles tip top in orde, we zouden een dief zijn van onze eigen portemonnee als we het huis niet namen, maar ik zag ons er gewoon niet wonen. Ik ben wel 3 keer gaan kijken, om mezelf te overtuigen maar nee, het ging echt niet. Hele sterkte gevoelens dus eigenlijk, en dat voor een paar bakstenen. En inderdaad, als je bij iemand op bezoek gaat voel je je nooit zo over een huis. Dan ben je gewoon neutraal.
Toch grappig hoe je je zo verschillend in huizen kunt voelen. Ik heb echt een warm en goed gevoel bij huizen gehad, een neutraal gevoel en echt een rotgevoel. Alsof ik er zo snel mogelijk weg wilde. Terwijl ik dat nooit heb als ik gewoon zo bij iemand op bezoek kom.Dat is inderdaad maf. Zo ervoer de huizenjacht ook. Bij sommige huizen stapte ik het halletje in en wilde gelijk rechtsomkeer maken. Waarom, geen idee. Er zat 1 huis tussen, ik weet het nog precies, die was verwaarloosd, de prijs was niet goed, er moest veel aan gebeuren maar ik was er weg van, ik wilde dat huis echt hebben. Maar vraag me niet waarom, zo bijzonder was dat huis niet. Een ander huis was top, hele scherpe prijs, alles tip top in orde, we zouden een dief zijn van onze eigen portemonnee als we het huis niet namen, maar ik zag ons er gewoon niet wonen. Ik ben wel 3 keer gaan kijken, om mezelf te overtuigen maar nee, het ging echt niet. Hele sterkte gevoelens dus eigenlijk, en dat voor een paar bakstenen. En inderdaad, als je bij iemand op bezoek gaat voel je je nooit zo over een huis. Dan ben je gewoon neutraal.
