vies huis!

Natuurlijk zegt het iets! En ik ben niet dom (nouja, soms... ), dus soms zag je aan de manier van bewegen of bepaalde hulpmiddelen ook wel wat er aan de hand was. Maar soms had ik ook geen idee. Wat ik ermee bedoelde te zeggen; al krijgt die persoon thuiszorg omdat zijn kleine teennagel is ingegroeid, die zorg is toegekend, en ik kwam daar om schoon te maken, niet om de cliënt in kwestie te beoordelen over zijn/haar schoonmaak-capaciteiten. Soms is het handig om wel iets te weten van een cliënt (bijv. in geval van alzheimer, omdat de cliënt dan "raar" kan doen), maar in de organisatie waar ik voor heb gewerkt was dat dus niet zo.

quote:rosanna08 schreef op 06 november 2010 @ 23:36:

Dana, het gaat niet om herkenbaarheid, het gaat om de manier waarop TO over haar cliënten praat. Als je in een situatie zit waarin het je allemaal boven het hoofd groeit, heb je hulpverleners nodig die niet oordelen, maar aanpakken

Dat snap ik en daar ben ik het ook helemaal mee eens.



Maar ik snap niet zo goed waarom sommige mensen het nodig vinden om hun betoog dat er niet te snel geoordeeld moet worden, te onderbouwen met hun eigen snelle oordelen.



Ik bedoel: ik heb hier niet gelezen dat TO niet aanpakt (misschien bedoel je dat ook niet, maar die laatste opmerking komt op mij wel zo over) en dat vind ik dan nog op het randje - veronderstellen dat TO geen inlevingsvermogen heeft, niet geschikt is voor haar werk etc. vind ik toonbeelden van snel (ver)oordelen.



Nou ja, ik heb verder ook geen zin om er over door te zeuren of zo, ik wilde het gewoon ff kwijt.

Nee, waar ik werkte kregen wij ook niks te horen over de mensen zelf. Meestal maakte het niet uit omdat ik voor een groot deel gewoon bij oudere mensen thuis kwam die vanwege hun leeftijd en bijbehorende problemen thuishulp kregen. Echter ben ik ook wel eens bij mensen thuisgeweest waar duidelijk geestelijke problemen waren en daar voelde ik me af en toe wel eens ongemakkelijk bij. Ten eerste omdat ik geen idee heb hoe daarmee om te gaan (ben dan alleen met die persoon) en ten tweede omdat ik niet weet wat iemand wel en niet kan en snapt. Ik wil niemand beledigen door kinderlijk langzaam te praten maar aan de andere kant heb ik ook wel eens gehad dat ik met een lege blik werd aangestaard door ene vrouw terwijl ze me op de voet volgde door het hele huis... wat moet je daar dan mee? Vooral als jonge scholier/student met bijbaan zondere verdere werkervaringen oid vond ik dat soms best lastig en vooral ongemakkelijk.

ik reageer op de woorden die TO hier neerzet en het gevoel dat die woorden mij geven

Sommige reacties kan ik best begrijpen, maar TO is ook gewoon een mens. Als je een klein kindje ziet in zo'n bende kan ik me best voorstellen dat het gewoon heel naar voelt.



Misschien was het handiger geweest om de OP meer als adviesbank te gebruiken. Zijn er nog meer mogelijkheden om het wat leefbaarder te krijgen voor zowel de ouders als het kind? Of zoiets.



Ik geloof niet dat ze het hier post omdat ze graag mensen wil afzeiken.



Ik moet wel zeggen dat ik na sommige reacties hier echt respect heb gekregen voor de mensen die zo hard werken om de mensen die de hulp zo hard nodig hebben te ontlasten.

Ook al krijg je ervoor betaald, vind ik het nog steeds heel bewonderswaardig. Ook bejaardenverzorgers en noem maar op.

Helemaal off topic, maar ik kan het niet voor me houden als ik hier de verhalen van een aantal thuiszorgwerkers lees:



Wat is het toch afschuwelijk dat de thuiszorg zo slecht betaalt en zo weinig status/aanzien heeft. Het is hartstikke belangrijk werk en als ik dit weer allemaal zo lees: er komt nogal wat op je af als je zulk werk doet. Het is toch van de gekke dat het nauwelijks aantrekkelijk is voor mensen om in de thuiszorg te gaan werken. Bah.

En verder helemaal eens met Medatative Rose, dat is eigenlijk precies wat ik ook bedoel (ik kan het alleen minder goed onder woorden brengen).

quote:Dana schreef op 07 november 2010 @ 00:14:

En verder helemaal eens met Medatative Rose, dat is eigenlijk precies wat ik ook bedoel (ik kan het alleen minder goed onder woorden brengen). je hebt je punt heel duidelijk gemaakt hoor! Ik moet na jaren in het buitenland gezeten te hebben nog steeds moeite doen om mijn woorden weer fatsoenlijk neer te pennen in het Nederlands.

quote:Emmy_ schreef op 07 november 2010 @ 00:02:

Nee, waar ik werkte kregen wij ook niks te horen over de mensen zelf. Dat vind ik raar. Bij ons is het altijd zo dat er een map ligt met gegevens van de cliënt. Dus als je niets van je leidinggevende te horen hebt gekregen kun je daar altijd in kijken.

Lijkt me sowieso wel handig, als je weet wat je cliënt mankeert.

Ik heb zelf in de zorg gewerkt. Ik vind dat als je in de thuiszorg woont, je toch met die mensen om de tafel moet gaan zitten om een oplossing te bedenken. Ik zou ze iemand aanraden die hen hulp kan bieden, om wat meer structuur in hun leven te krijgen. Je kan ze in ieder geval niet laten stikken (en de honden ook niet).

quote:Solomio schreef op 06 november 2010 @ 22:54:

En dit is dus de reden dat ik liever in een vies huis woon dan dat ik ooit nog iemand van de thuiszorg binnenlaat. Ja, mijn huis is vies, ik kan zelf mijn huishouden niet bijhouden (spierziekte), maar ben inmiddels die minachtende blikken en opmerkingen van thuiszorgmedewerkers zo zat, dat er niemand meer in komt hier. Bah, wat een naar topic.

Ik doe zoveel als ik kan, en dat is minder dan ik zou willen. Daarom had ik thuiszorg. Maar iedere keer was er weer gezeik, dat ik niet meehielp als de thuiszorgmevrouw er was, of dat ik de hele week niets zelf gedaan had enz. enz.Solo, dat is dus tegenwoordig niet meer nodig. De wetgevers zij dank, mag ik wel zeggen! Zodra je in dit land in aanmerking komt voor zogenaamde huishoudelijke hulp (ongeacht of dit 1 of 2 is), heb je het recht op keuzevrijheid tussen ZIN en PGB.



ZIN staat voor Zorg In Natura, of te wel; hulp via de thuiszorgorganisatie waarmee de gemeente een contract gesloten heeft. PGB staat voor persoonsgebonden budget, dat ken jij geloof ik tot in de puntjes. (Meen me te herinneren je er in het verleden wel eens over gelezen te hebben m.b.t. kind) Daarmee bepaal je zélf wie de huishoudelijke hulp verleent. Een gemeente mag hiervoor een PGB alleen weigeren indien er héél zware contra-indicaties zijn. Denk daarbij aan bewezen fraude met subsidie, zulke heftige zaken. Is er bij de "gemiddelde persoon" dus veelal niet. Je zou met het PGB iemand via een thuiszorgorganisatie in kunnen huren, maar ook een freelancer, een schoonmaakbedrijf of "wie dan ook".



Je bent dan dus ook werkgever (met bijkomende rechten en plichten) en hebt uiteraard regels waaraan je je moet houden voor wat betreft hoe je het budget besteedt, verantwoordt etc. maar dit biedt enorme vrijheden. JIJ bent werkgever immers, JIJ bepaalt. Zolang als een hulpverlener niet meer dan een x-tal dagdelen (geloof zo uit mijn hoofd 3 per week) bij jou komt werken, heb je er nauwelijks administratieve rompslomp van. Zeker niet als je je bedenkt dat je dit ook (gratis!) uit handen kunt geven aan de SVB in de meeste gemeenten. Elke gemeente moet je sowieso de mogelijkheid bieden een dergelijke administratie te voeren en in de gevallen dat je belasting en premies móet afdragen -hoeft niet altijd, vaak ook keuze die werkgever en werknemer samen kunnen maken of dat bij uitbetaling of aangifte IB door werknemer gebeurt-, kun je dat als leek niet zonder een gerenomeerd bedrijf. Kortom; er is altijd wel een mogelijkheid daarin als het SVB niet door gemeente gecontracteerd zou zijn.



Ik heb zelf een indicatie voor 8 uur pw, wat erg hoog is voor een eenpersoonshuishouden in klein appartement. Ik heb 1 hulp"combo" (puberdochter en moeder, moeder vindt het belangrijk dat dochter werkt, begeleidt haar graag in het leren grondig dergelijk werk doen, doen dus eigenlijk samen) op "vaste" momenten, een vaste oproep -kan ik 24/7 oproepen want veel dingen kun je gewoon niet plannen in een huishouden en grillige gezondheid-, en een vaste inval voor het geval van ziekte van voorgenoemden. Ik verantwoord half jaarlijks het budget, wat met 5 minuten werk klaar is door mijn maandelijkse administratie. De vaste uren heb ik op vast contract en dat loopt dus automatisch qua admini. Oproep; registreren uren, eind van de maand vul ik online een SVB lijstje in, duurt 5 minuten en klaar ben ik.



Wat het me oplevert? Ultieme vrijheid! IK bestier hier het huishouden, ook al doe ik geen fl*kker. Ik 'betaal' en ik bepaal. Uit zeer bittere noodzaak heb ik ooit gebruik moeten maken van Thuiszorg en binnen no time heb ik letterlijk de deur gewezen. Al dat gelazer met dat bestieren, oordelen, veroordelen, betuttelen, gepreek, constant zonder hulp tijdens vakanties en als ik onverwachts even naar het ziekenhuis moest (tja, kan nu eenmaal niet plannen wanneer ik val en gips nodig heb maar mijn huishouden loopt wél door, hup weer een week lang geen hulp) en noem maar op. Sindsdien meer dan genoeg ervaring gehad met alle organisaties in mijn regio, vele medewerkers en dat versterkt voor mij alleen maar in hetzelfde negatieve beeld als jij ook hebt. Voor mij geldt inmiddels létterlijk over mijn lijk dat ze hier nog zorg verlenen.



Laat ik de eerste zijn om te zeggen dat zorg via ZIN niet per definitie slecht, gruwelijk of minder zou zijn. Dat is het niet. Wel heb ik een duidelijke mening dat ZIN niet bij iedereen past, net zoals een PGB niet mij iedereen past. Als ZIN bij iemand past; geweldig! Doen! Vooral geen PGB in de maag splitsen ook. En idem dito.



PGB is voor mij vrijheid. Heb ik in de winter meer hulp nodig; dan kan dat, want in de zomer loopt het vlotter en in een jaarbudget is die ruimte er. Komt het me niet uit omdat ik zo beroerd ben dat ik niets kan velen; dan komt hulp gewoon lekker als het me wel uit komt. Doordat ik flexibel ben waar mogelijk, zijn mijn hulpen dat ook. Als ik bij wijze van spreke zou stellen dat ik mijn afwas 3 keer linksdraaiend en dan 3 keer rechtsdraaiend afgewassen wil hebben; dan kan dat. Gewoon, omdat ik heb kunnen aangeven in het sollicitatiegesprek waar ik aan hecht, waar ik niet aan hecht, wat ik nodig heb en wat ik een werknemer kan bieden. Omdat je samen tot een overeenstemming komt waarbij je je beide prettig voelt.



Op het moment heb ik bijv. een mindere periode. Mijn huis verslonst nu weer even want ook al is de indicatie er, ik ben gewoon te blegh om "werk" om me heen te velen. En dat kan gewoon ook. Net zoals er bijgesprongen kan worden als ik even naar het ziekenhuis ben voor een zoveelste test en erna lekker in een schoon bed thuis kom. Net zoals ik straks om 8 uur zou kunnen bellen dat ik trek heb in spruitjes, hulp dan spruitjes haalt en ik om 1 uur spruitjes eet.



Pijnpunt is om de juiste mensen om je heen te verzamelen, daarin ben je kwetsbaar als PGB-er, zeker als je geen extra mensen hebt in het geval iemand ziek wordt, weg gaat of het niet klikt. Persoonlijk heb ik liever die kwetsbaarheid dan een dag thuiszorg.



Mocht je dus hulp nodig hebben en denken er voor in aanmerking te komen (én de eigen bijdrage geldend voor het inkomen van jullie huishouden is niet dusdanig dat je net zo goed zelf alles kunt betalen); vul een aanvraagformulier in wat je kunt krijgen bij het WMO-loket van jouw gemeente. Online kun je bij veel gemeenten alle WMO-stukken vinden waardoor je zo kunt nalezen of je er recht op hebt etc. etc. Diverse gemeenten hebben zelfs de informatie openbaar met daarin de "standaarden" voor taak X, Y en Z passend bij huishouden A, B, en C waardoor je ook zelf kunt uitrekenen hoeveel zorgminuten per week je geïndiceerd zou moeten krijgen. Geef aan dat je de zorg in vorm van een PGB wilt, et voilà dan krijg je het in de vorm van PGB en geen ZIN. Je moet het echt héél bont maken willen ze je een PGB kunnen weigeren en ZIN als enige optie geven.

Voor wat betreft de vraag die TO deponeert? Ik ga velen herhalen;



- de toon is niet bepaald prettig, nogal veroordelend

- wees je er van bewust dat dergelijke tonen en meningen vaak erg makkelijk en duidelijk doorsijpelen in jouw uitstraling, handelen, praten en laten richting cliënt zelfs al denk je het nog zo goed te maskeren

- in dit soort werk zou het duidelijk moeten zijn dat je in situaties kunt komen die niet "gemiddeld" zijn. Juist alle uitersten van het spectrum mag je verwachten.

- dit dump je niet op een forum, dit bespreek je met collega's binnen het team. Goh Truus, Miep, Bep en Aïsha, ik loop hier tegenaan, wat kunnen we daarmee?

- binnen de organisatie hoort er genoeg professionaliteit te zijn om een probleemanalyse te maken. Geen oordeel, maar een duidelijk overzicht waarom iets is zoals het is. Waar nodig d.m.v. verder kijken dan neus lang is, achtergrondinformatie die bekend is, tijd investeren in cliënt (en dus hardmaken waarom cliënt meer zorg nodig heeft richting gemeente als betalende partij en indicatieorgaan als indicatie-steller)

- binnen de organisatie hoort er beleid te zijn die volgt op bovenstaande waardoor er cliëntgericht zorg geboden kan worden waar die nodig blijkt en gewénst is. Dat beleid hoort tevens te een "handleiding" te bevatten hoe verder te gaan als er geen 'zorgvraag-gerelateerde oorzaak' achter de "puinhoop" zit. Niet dat je die IMHO zo vaak zult aantreffen, maar hoort er bij. Dat beleid zou tevens duidelijke richtlijnen moeten omvatten hoe om te gaan als cliënt zelf bepaalde zorg niet wenst, een bepaalde zorgvraag niet inziet etc. etc.

- heck, binnen de organisatie zou er al beleid moeten zijn waardoor jij actief geschoold en regelmatig bijgeschoold wordt omdat jij in jouw functie een bepaalde signalerende taak hebt

- kun je er zélf niet mee om gaan; dan is jouw leidinggevende jouw praatpaal en tegelijkertijd kan het handig zijn om voor jezelf na te gaan waaróm je er niet mee om kan gaan. Is dit dan wel het juiste werk voor jou bijv. als je bijv. niet tegen verwaarloosde situaties kunt?





In zijn algemeenheid; verslonzing komt vaak niet "zo maar" uit de lucht vallen. De gemiddelde student en puber even overslaand ; je komt niet voor stinkvoeten bij een gezin over de vloer. Daar is íets aan de hand. En met 'iets', kan verslonzing "zo maar" in ene een tótaal andere achtergrond hebben dan "gewoon" een luie vieze instelling hebben. En wat dan? Zou je dan nog zo over desbetreffend gezin posten als de openingspost? Of zou de toon dan al anders zijn?



In zaken die met zorg te maken hebben is het gewoonweg nodig om een open blik te hebben en blijven houden. Neem nu het eerder genoemde dat dit allemaal best wel anoniem is. Nou, zó anoniem is het niet. Indien moeder of een bekende van haar op VF komt en het topic leest, zou het zo maar eens een lampje kunnen doen branden. Oeps. Je weet nooit hoe een koe een haas vangt. Alleen daarom al horen dit soort onderwerpen "binnenskamers" te blijven. Teamoverleg, overleg met leidinggevende, dat horen de plaatsen te zijn om dit soort dingen te bespreken en het te laten.





Nu ligt IMHO ook een zwerend pijnpunt bij de thuiszorgorganisaties zelf en in verschillende mate bij de gemeenten. Lang leve de markwerking, joepie! Jaja, zo goedkoop mogelijk inschrijven zodat je de opdracht binnen sleept. Jaja, zo goedkoop mogelijk inkopen zodat je als gemeente kunt roepen hoe goedkoop je uit bent. En wat gebeurt er? De toch al vaak niet geweldige scholing wordt er niet beter op.

Pixiedust, wat een eh.... interessante tijd om te posten.



Ik heb een PGB, al jaren, leek me ook zo heerlijk. Maar om dan iemand te vinden die hier wil komen poetsen, dat is nog een ander verhaal. En toen kwam ik dus bij de particuliere thuiszorg terecht. En daar werd ik uiteindelijk geweigerd, door een hele nare casemanager trouwens, die mij meldde bij de GGD omdat mijn huis ernstig vervuild zou zijn. GGD kwam controleren, ik volledig over mijn zeik. Vervolgens verontschuldigingen van de GGD, omdat mijn huis weliswaar rommelig en niet al te schoon was, maar toch nog lang geen gevaar voor de volksgezondheid opleverde.



Andere thuiszorginstelling ingeschakeld, uitgebreid intakegesprek gehad, problemen uitgelegd. Zij vonden iemand, die werd na een week of 6 ziek en sindsdien heb ik nooit meer wat van ze gehoord. Via die medewerkster hoorde ik dat ze bijv wilden weten of ik zelf ook wat deed als zij er was. Niet dus. Maar sindsdien ben ik klaar met thuiszorginstellingen en ik weet niet hoe ik zelf iemand moet vinden.

In welke regio woon je Solomio, wellicht weet ik nog iemand? (ik ken een aantal oud-collega's die liever vanut PGB werken i.p.v. bij de 'standaard' thuiszorgorganisatie)

Ik woon in Haarlem.

quote:costadelsol schreef op 06 november 2010 @ 21:54:

En hoe schoon is het bij jullie?





Vind je het heel erg als ik zeg dat dat je niets aan gaat?

Ze krijgen niet voor niks thuiszorg. die mensen hebben blijkbaar hulp nodig dus help ze ipv ze te veroordelen.

Ik heb een kind met zware astma dus het huis moet wel stofvrij zijn. Het heeft wel even geduurd voordat ik daar mijn weg in gevonden had. Wat mij veel heeft geholpen is: minder spullen in huis. Dan heb je ook minder om af te stoffen en kun je overal beter bij. En de geijkte dingen als vloeren die makkelijk in onderhoud zijn en iedereen in ons gezin bewust maken dat we allemaal ons steentje in het huishouden moeten bijdragen. Dus de kinderen geleerd zelf hun bordje ed in de afwas machine te zetten, hun vuile was in de wasmand te doen, laten helpen bij was opruimen etc. s'Avonds doen we voor het slapengaan even een snel 10 minutenrondje. Maar ik moet zeggen, een opgeruimd en schoon huis geeft veel rust.

Misschien een idee voor to, via de sociale dienst is het wel eens mogelijk dat er een vergoeding wordt verstrekt voor een intensieve schoonmaak van het huis(komt een schoonmaakploeg). Dan start je met een schone basis en dan is het wellicht goed bij te houden met Thuiszorg?

quote:Solomio schreef op 07 november 2010 @ 09:34:

Ik woon in Haarlem.Jammer, dat is een heel eind bij mij uit de buurt, dus ik kan je helaas niet helpen. Ik ga toch een rondvragen, hoe andere mensen aan hun PGB-hulp komen...

quote:Enn schreef op 06 november 2010 @ 22:30:

[...]



Jee dan kan je van de vloer van eten of niet? Jullie hebben geen kinderen ?

Wij hebben inderdaad geen kinderen (en geen huisdieren). Maar wel een huis met 10 kamers, 2 volledige badkamers en 1 kleintje zonder bad. Bovendien is de aanbouw bijna volledig van glas, ik ben al lang blij dat ik die zelf niet hoef te lappen... Onze hulp heeft die tijd echt wel nodig hoor. Wel als ze alles echt goed wil kunnen bijhouden. Het is hier altijd schoon en opgeruimd maar om nou van de vloer te eten...



Het voorbeeld dat ik gaf van de buren van mijn moeder, die mensen hebben gewoon heel veel hulp nodig want ze kunnen zelf niets (1 blind en in een rolstoel en 1 slecht ter been). Ze willen absoluut niet naar een verzorgings- of verpleeghuis. Hoewel ze daar qua zorg denk ik beter af zouden zijn. De vorige hulp van de Thuiszorg heeft daar jaren gewerkt en haar collega die daar nu komt spreekt schande over hoe zij haar werk gedaan heeft. Of het netjes is om zo over je collega te praten, vast niet. Maar ik vind het wel een duidelijk voorbeeld van hoe verschillend ook medewerkers van de Thuiszorg in hun functie zitten. Die nieuwe hulp is er eentje à la Mien Dobbelsteen met een heel groot hart (ze heeft er verschillende keren onbetaald overuren gemaakt om de boel op orde te krijgen). De vorige vond het blijkbaar niet zo belangrijk om die mensen echt goed te helpen? En ze waarderen het echt wel hoor, mijn moeder komt er af en toe en dan hoort ze steeds hoe blij ze wel niet zijn met de nieuwe hulp die zo lekker alles schoon gemaakt heeft, dat het zo lekker ruikt in de badkamer enz... Als je er zo over nadenkt is het eigenlijk best triest.

Solo, wat jámmer dat je tegen het niet vinden van de juiste persoon aan liep. Dat is inderdaad een zwak punt van het PGB; je moet wel de juiste persoon kunnen vinden. Hoe lang geleden heb je voor het laatst gezocht? Zou je het prettig vinden als we hier met je mee denken of misschien zelfs wel zoeken? Of ben je er eigenlijk ook wel weer klaar mee en heb je zoiets van "wij hebben onze weg inmiddels ook wel gevonden, dan maar huishouden van Jan Steen"?



Klinkt alsof de 2e instantie destijds een protocol op je los gelaten heeft. Er zijn organisaties bij die protocollen hebben onder mom "cliënt zo veel mogelijk stimuleren zelfstandig te blijven". Leuk en aardig als het een gevalletje luilak, leren organiseren van huishouden etc. betreft. In genoeg gevallen is een stimulatie ook zeker geen slechte insteek. Het is alleen zo doodzonde dat hiermee vaak erg de plank mis geslagen wordt bij cliënten met een wisselende belastbaarheid, wisselende dagen en dan wel verwachten dat die op vaste dagen op vaste momenten punten A, B en C in hun huishouden gaan doen enkel en alleen omdat desbetreffende organisatie zo als kleuterjuf de boel kan beoordelen.



Heb zelf ook zo'n heerlijk protocol op mijn bord gekregen. Laten we het erop houden dat het de verhoudingen geen goed heeft gedaan.



Mijn posting was inderdaad opvallend getimed. Typisch gevalletje mindere periode. Dan ga ik spoken, incl. veel en/of op rare tijden op VF hangen.

Olivia; het werk valt en staat inderdaad te vaak met de persoonlijke insteek van de medewerkster. Dan mogen er nog zoveel protocollen zijn, afspraken gemaakt worden en zelfs standaarden zijn binnen de akkoorden tussen gemeenten en thuiszorgorganisaties over welke hulp en van welke kwaliteit er geleverd zóu moeten worden, de praktijk is anders.



Het is gewoon enorm jammer dat dit een veredelde vergaarbak is. Niets ten nadele van de mensen zelf, maar bijv. de groep jonge studenten die dit er naast doet omdat "het zo lekker goed verdient", die hebben lang niet allemaal de zorgzamere inborst. Die kijken puur naar het lappen van een raam en klaar. Niet erg als dat bij de cliënt en situatie past, helemaal niet!



Wat ik zelf wel zorgwekkend vind -al jaren, is niets nieuws- is dat die signalerende functie zo de hemel in geprezen wordt en als een van de vele argumenten wordt gebruikt wanneer men het PGB als inferieur wil wegzetten, maar in de praktijk die signalerende functie te vaak te ver te zoeken is.



Bezuinigingen, slechte scholing, verschillende karakters van de werkneem(st)ers -op alle lagen binnen dergelijke organisaties-, het doet er allemaal niet veel goeds mee. Juist de oudere generatie is vaak gebaat bij een vorm van zorg in natura, dus via thuiszorgorganisaties waarbij er een signalerende functie in ere gehouden wordt. Met ouder worden kunnen allerlei probleempjes om de hoek komen kijken. Lichamelijk maar ook emotioneel, sociaal etc. Wij jongeren zijn wel gebekt maar dat is bij de generatie 75+ vaak echt wel anders. Daar wordt een signalerende functie vaak enorm gewaardeerd en kan daardoor zorg beter afgestemd worden. Kan er meer naar het mens als geheel gekeken worden. Valt het op dat Mevrouw Janssen zo doodeenzaam is. Haar huis is spik en span, maar doordat haar hulp signaleert dat mevrouw eenzaam is en tijdens dat bekende bakje koffie eens voorzichtig aftast of mevrouw Janssen misschienn geen behoefte heeft aan andersoortige voorzieningen die er zijn zodat ze niet zo eenzaam meer hoeft te zijn. Het signaleren van lichamelijke problemen, noem het maar op. Een góede zorgketen kan heel prettig zijn voor de doelgroep die zorg in natura pretig vindt. Dan kan er heel veel ellende en narigheid bespaard worden. Voor de cliënt maar ook voor de maatschappij omdat vroegtijdig signaleren en indien gewenst helpen eigenlijk altijd goedkoper uitvalt dan het laten aanmodderen.



Overigens ligt hiervoor óók een verantwoordelijkheid bij de gemeenten. Tegenwoordig is er een verschil tussen HH1 en HH2. Simpel gezegd is HH1 gewoon echt een veredelde poetshulp, waar HH2 al meer een "totaal"pakket zou moeten horen te kunnen bieden incl. signaleren. Helaas zetten bepaalde organisaties ook HH1-hulpen in voor mensen die een HH2-indicatie hebben (lees; daar verdien je meer aan en/of er is een tekort aan goede HH2-hulpverleners en dan doe je gewoon creatief). Dat gezegd hebbende zijn er ook gemeenten in dit land die massaal mensen uit de HH2 geknikkerd hebben en massaal naar de HH1. Met alle gevolgen van dien.



Mensen die ontevreden zijn raad ik zelf dan ook altijd aan om niet alleen in gesprek te gaan met de zorgverlener maar als dat niet helpt vooral ook met de betalende partij. In het geval van huishoudelijke zorg dus de gemeente waarin een cliënt woont. zij betalen, zij hebben een zorgplicht, zij horen de juiste zorg te indiceren en in te kopen. Laat het gemeenten vooral horen als de zorg die ze bieden niet als goed genoeg wordt ervaren! In diverse gemeenten zijn er WMO-adviesraden actief die zich hard maken voor goede zorg binnen de WMO in hun gemeente, kan ook handig zijn om daar aan te kaarten.



Maar helaas blijft het altijd weer terug komen op de menselijke factor; de kwaliteit van de zorg valt of staat te vaak bij gratie van die ene zorgverlener. Of dat nu hierin is, bij het aanvragen van een hulpmiddel, bij een huisarts of tijdens een ziekenhuisopname; bij zorg ben je vaak afhankelijk van het type mens waar je mee van doen krijgt. Gelukkig zijn er zeer veel geweldige mensen die zorg op welke wijze dan ook leveren maar een ieder die daarbij door de mazen glipt is er een teveel. Jemig wat preek ik vandaag, sorry mensen.

bla bla bla... TO jammer dat bepaalde mensen hier niet kunnen relativeren hoor. Heel vervelend dat je in zo'n situatie zit, jij kwam hier alleen maar om een mening vragen, en je hebt eventjes je hart gelucht. Het lijkt wel alsof mensen met thuiszorg hier wel mogen klagen over de thuishulp maar andersom niet. Zoals anderen al zeiden; het is een forum, anoniem. En sorry hoor (Erik van Tijn haha) maar ik vind het niet goed dat men hier zegt ja ik zou geen thuishulp (meer) willen als de thuishulp zo over clienten praat. Ja hallo, wat had je dan verwacht? Dat is toch menselijk om wel eens over je ervaringen te praten? Net zo menselijk dat jij bijv. thuiszorg nodig hebt. Een bepaald persoon van thuiszorg kan misschien wel zus of zo denken en wellicht dus geen respect hebben in jouw oogpunt, maar ze komt je toch maar mooi helpen.. Plus het grote gros van de thuishulp heeft geen opleiding, komt in principe alleen om te poetsen maar ondertussen "moeten" ze wel al jouw gezeik aanhoren, willen clienten graag koffie drinken en weet ik veel wat. Dus voor hen is het ook niet gemakkelijk hoor. Ik vind dat je gewoon al blij moet zijn dat de thuishulp uberhaupt komt en je komt helpen. (en ja ok je hebt altijd uitzonderingen; studenten etc)