Relaties
alle pijlers
Ei voor later
dinsdag 2 november 2010 om 00:27
Heeft iemand dit gezien? Hoe denk je hierover?
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
maandag 8 november 2010 om 09:37
quote:walvisser schreef op 07 november 2010 @ 13:21:
[...]
sommige zaken moet je accepteren van het leven, maar waarom zou je niet al het mogelijke kunnen doen om wel te bereiken wat je wilt?
en de factor pech zo minimaal mogelijk maken?
als het dan NOG niet lukt, ja dan moet je het accepteren... maar daarvoor kun je alles doen om het te laten slagen.
inclusief eitjes koud zetten!'Waarom niet al het mogelijke doen om te bereiken wat je wilt?'
Waarom niet? Omdat het leven nu niet bepaald zo in elkaar zit. Het leven is niet eerlijk, helaas.
You can't always get what you want, enzovoorts.
Het uitgangspunt dat geluk maakbaar is, slechts een kwestie van kiezen, is eigenlijk keihard. Door nog weer een keuzemogelijkheid toe te voegen, in dit geval eitjes invriezen, word de eigen verantwoordelijkheid nog verder vergroot.
Heb je straks op je 45e nog geen kind dan 'had je maar je eitjes in moeten vriezen'. Het is een schijnkeuze, de acceptatiegraad van de factor 'pech' word nog verder verkleint.
Is dat wenselijk?
[...]
sommige zaken moet je accepteren van het leven, maar waarom zou je niet al het mogelijke kunnen doen om wel te bereiken wat je wilt?
en de factor pech zo minimaal mogelijk maken?
als het dan NOG niet lukt, ja dan moet je het accepteren... maar daarvoor kun je alles doen om het te laten slagen.
inclusief eitjes koud zetten!'Waarom niet al het mogelijke doen om te bereiken wat je wilt?'
Waarom niet? Omdat het leven nu niet bepaald zo in elkaar zit. Het leven is niet eerlijk, helaas.
You can't always get what you want, enzovoorts.
Het uitgangspunt dat geluk maakbaar is, slechts een kwestie van kiezen, is eigenlijk keihard. Door nog weer een keuzemogelijkheid toe te voegen, in dit geval eitjes invriezen, word de eigen verantwoordelijkheid nog verder vergroot.
Heb je straks op je 45e nog geen kind dan 'had je maar je eitjes in moeten vriezen'. Het is een schijnkeuze, de acceptatiegraad van de factor 'pech' word nog verder verkleint.
Is dat wenselijk?
maandag 8 november 2010 om 10:14
quote:Guinevieve schreef op 08 november 2010 @ 09:37:
[...]
'Waarom niet al het mogelijke doen om te bereiken wat je wilt?'
Waarom niet? Omdat het leven nu niet bepaald zo in elkaar zit. Het leven is niet eerlijk, helaas.
You can't always get what you want, enzovoorts.
Het uitgangspunt dat geluk maakbaar is, slechts een kwestie van kiezen, is eigenlijk keihard. Door nog weer een keuzemogelijkheid toe te voegen, in dit geval eitjes invriezen, word de eigen verantwoordelijkheid nog verder vergroot.
Heb je straks op je 45e nog geen kind dan 'had je maar je eitjes in moeten vriezen'. Het is een schijnkeuze, de acceptatiegraad van de factor 'pech' word nog verder verkleint.
Is dat wenselijk?
Persoonlijk vind ik dat iedereen zelf moet weten wanneer, hoe en waarom ze kinderen nemen... wie zijn wij om daar over te oordelen.
In dit verhaal gaan we alleen voorbij aan het feit waarom al deze vrouwen (hoeveel zijn het er eigenlijk?) nog geen relatie hebben, of kunnen houden. Ik vermoed dat een gesprek bij een psycholoog al een hoop problemen (eisen, wensen, het idee hoe je leven eruit moet zien, het idee hoe een man zich moet gedragen) uit de weg kan helpen.
[...]
'Waarom niet al het mogelijke doen om te bereiken wat je wilt?'
Waarom niet? Omdat het leven nu niet bepaald zo in elkaar zit. Het leven is niet eerlijk, helaas.
You can't always get what you want, enzovoorts.
Het uitgangspunt dat geluk maakbaar is, slechts een kwestie van kiezen, is eigenlijk keihard. Door nog weer een keuzemogelijkheid toe te voegen, in dit geval eitjes invriezen, word de eigen verantwoordelijkheid nog verder vergroot.
Heb je straks op je 45e nog geen kind dan 'had je maar je eitjes in moeten vriezen'. Het is een schijnkeuze, de acceptatiegraad van de factor 'pech' word nog verder verkleint.
Is dat wenselijk?
Persoonlijk vind ik dat iedereen zelf moet weten wanneer, hoe en waarom ze kinderen nemen... wie zijn wij om daar over te oordelen.
In dit verhaal gaan we alleen voorbij aan het feit waarom al deze vrouwen (hoeveel zijn het er eigenlijk?) nog geen relatie hebben, of kunnen houden. Ik vermoed dat een gesprek bij een psycholoog al een hoop problemen (eisen, wensen, het idee hoe je leven eruit moet zien, het idee hoe een man zich moet gedragen) uit de weg kan helpen.
maandag 8 november 2010 om 10:38
Ik heb t.a.v. deze discussie 2 opmerkingen:
1.
Als kind van oudere en jong overleden ouders wil ik opmerken dat het niet leuk is om op je 24-ste je vader te verliezen, daarna de zorg voor je moeder op je te nemen en tenslotte op je 33-ste ook je moeder te verliezen.
Hoe je het ook wendt of keert, als je op je 50-ste een kind krijgt is de kans heel groot dat je het kind al jong opzadelt met een stuk zorg die een kind niet zou moeten dragen. Die kans is een stuk kleiner wanneer je op je 25-ste een kind krijgt.
2.
De kosten van het invriezen van eicellen moeten niet worden vergoed vanuit het ziektekostensysteem.
Alhoewel niet iedereen bewust een keuze zal maken om kinderen uit te stellen en afhankelijk is van ontwikkelingen in je levenssituatie, moeten we accepteren dat dingen soms gewoon lopen zoals ze lopen. Het leven is niet 100% maakbaar.
Wil je op je 45-ste nog een HBO studie volgen omdat je daar als 20-er nooit de kans voor hebt gehad of er met de pet naar hebt gegooid, dan moet je die studie ook zelf betalen.
Een kind is nog altijd geen medische noodzaak. De behandeling van ziektes wel, ongeacht de oorzaak van die ziektes. Want: ook mensen die nooit gerookt hebben krijgen longkanker. En ook slanke mensen kunnen diabetes krijgen. En zelfs al is het deels een stuk eigen verantwoordelijkheid, dan nog vind ik een behandeling om een kind te krijgen niet in verhouding staan tot een noodzakelijke medische behandeling waaraan een ziekte ten grondslag ligt.
1.
Als kind van oudere en jong overleden ouders wil ik opmerken dat het niet leuk is om op je 24-ste je vader te verliezen, daarna de zorg voor je moeder op je te nemen en tenslotte op je 33-ste ook je moeder te verliezen.
Hoe je het ook wendt of keert, als je op je 50-ste een kind krijgt is de kans heel groot dat je het kind al jong opzadelt met een stuk zorg die een kind niet zou moeten dragen. Die kans is een stuk kleiner wanneer je op je 25-ste een kind krijgt.
2.
De kosten van het invriezen van eicellen moeten niet worden vergoed vanuit het ziektekostensysteem.
Alhoewel niet iedereen bewust een keuze zal maken om kinderen uit te stellen en afhankelijk is van ontwikkelingen in je levenssituatie, moeten we accepteren dat dingen soms gewoon lopen zoals ze lopen. Het leven is niet 100% maakbaar.
Wil je op je 45-ste nog een HBO studie volgen omdat je daar als 20-er nooit de kans voor hebt gehad of er met de pet naar hebt gegooid, dan moet je die studie ook zelf betalen.
Een kind is nog altijd geen medische noodzaak. De behandeling van ziektes wel, ongeacht de oorzaak van die ziektes. Want: ook mensen die nooit gerookt hebben krijgen longkanker. En ook slanke mensen kunnen diabetes krijgen. En zelfs al is het deels een stuk eigen verantwoordelijkheid, dan nog vind ik een behandeling om een kind te krijgen niet in verhouding staan tot een noodzakelijke medische behandeling waaraan een ziekte ten grondslag ligt.
maandag 8 november 2010 om 10:44
quote:Ikbenanoniem schreef op 08 november 2010 @ 10:38:
Ik heb t.a.v. deze discussie 2 opmerkingen:
1.
Als kind van oudere en jong overleden ouders wil ik opmerken dat het niet leuk is om op je 24-ste je vader te verliezen, daarna de zorg voor je moeder op je te nemen en tenslotte op je 33-ste ook je moeder te verliezen.
Hoe je het ook wendt of keert, als je op je 50-ste een kind krijgt is de kans heel groot dat je het kind al jong opzadelt met een stuk zorg die een kind niet zou moeten dragen. Die kans is een stuk kleiner wanneer je op je 25-ste een kind krijgt.
2.
De kosten van het invriezen van eicellen moeten niet worden vergoed vanuit het ziektekostensysteem.
Alhoewel niet iedereen bewust een keuze zal maken om kinderen uit te stellen en afhankelijk is van ontwikkelingen in je levenssituatie, moeten we accepteren dat dingen soms gewoon lopen zoals ze lopen. Het leven is niet 100% maakbaar.
Wil je op je 45-ste nog een HBO studie volgen omdat je daar als 20-er nooit de kans voor hebt gehad of er met de pet naar hebt gegooid, dan moet je die studie ook zelf betalen.
Ik heb t.a.v. deze discussie 2 opmerkingen:
1.
Als kind van oudere en jong overleden ouders wil ik opmerken dat het niet leuk is om op je 24-ste je vader te verliezen, daarna de zorg voor je moeder op je te nemen en tenslotte op je 33-ste ook je moeder te verliezen.
Hoe je het ook wendt of keert, als je op je 50-ste een kind krijgt is de kans heel groot dat je het kind al jong opzadelt met een stuk zorg die een kind niet zou moeten dragen. Die kans is een stuk kleiner wanneer je op je 25-ste een kind krijgt.
2.
De kosten van het invriezen van eicellen moeten niet worden vergoed vanuit het ziektekostensysteem.
Alhoewel niet iedereen bewust een keuze zal maken om kinderen uit te stellen en afhankelijk is van ontwikkelingen in je levenssituatie, moeten we accepteren dat dingen soms gewoon lopen zoals ze lopen. Het leven is niet 100% maakbaar.
Wil je op je 45-ste nog een HBO studie volgen omdat je daar als 20-er nooit de kans voor hebt gehad of er met de pet naar hebt gegooid, dan moet je die studie ook zelf betalen.
maandag 8 november 2010 om 13:30
quote:Iwannalive schreef op 07 november 2010 @ 11:57:
Waarom was er maar 1 man bij de discussie betrokken?
Is dit werkelijk een probleem dat de vrouw alleen gecreerd heeft? Nee natuurlijk niet. Na mijn afstuderen was er in de hele Randstad echt geen vent te vinden die dacht aan kinderen krijgen (ik had destijds twee serieuze lange relaties). En tijdens je studeren was het destijds ook niet gebruikelijk om kinderen te krijgen, laat staan dat je een man kon vinden die daar "aan toe was". En praktisch viel dat niet te regelen. Kinderopvang stond in de kinderschoenen en als je studeert verhuist men naar de grote stad, weg van de ouders (lees: oma) die eventueel zouden kunnen oppassen.
Ik begrijp dus echt niet dat deze discussie volledig getrokken wordt richting de verantwoordelijkheid van alleen de vrouwen. Het is iets dat de overheid zelf heeft gevoed, sterker nog heeft gecreëerd. Alles was gefocust op het ontwikkelen van de vrouw tot zelfstandig individu. Kinderen krijgen was voor latere zorg. Pas sinds een kleine 8 a 10 jaar is men voorzichtig begonnen met wijzen op de risico's van het afnemen van je vruchtbaarheid. Had men destijds maar net zoveel campagnes gewijd aan dit onderwerp als aan de Kies Exact en dergelijke campagnes, dan had je als vrouw destijds ook het besef gehad dat er haast bij was, en hopelijk was dat dan ook tot de mannen doorgedrongen.
Ik ben het helemaal eens met jouw verhaal, Iwannalive. Er is een enorme sociale druk op jonge vrouwen (tenminste, ik voel die druk) om vooral niet te jong kinderen te krijgen, en vooral wel economisch zelfstandig te zijn. Onze moeders (de mijne in ieder geval) mochten/konden niet studeren, en ik heb een soort verplichting tegenover mijn eigen moeder gevoeld om dat vooral wel te doen. Natuurlijk wilde ik zelf ook studeren en reizen en de wereld ontdekken, maar een deel van die wens kwam wel uit die maatschappelijke druk voort, denk ik.
Het resultaat van het geheel is dat de tijd om kinderen te krijgen veel korter is geworden, dus de kans dat je dan in die periode zonder man zit is groter. Helemaal als je in aanmerking neemt dat er zo weinig mannen met een kinderwens zijn of lijken te zijn en de meesten hard wegrennen van een vrouw met een tikkende eierwekker.
Misschien moet er inderdaad een overheidscamapgne komen, gericht op mannen, om de angst voor het vaderschap weg te nemen.
Ik heb het programma ook gezien en ik viel bijna van mijn stoel door die hoogleraar adoptie, die vrouwen even kwam vertellen dat ze vooral tijdens hun studie kinderen moesten krijgen. Of inderdaad die gristelijke mevrouw die op haar 19e getrouwd was. Ik weet niet in welke wereld deze mensen leven, maar dit gaat natuurlijk helemaal nergens over. Zoals Iwannalive al schreef ben je op die leeftijd druk bezig met studeren en jezelf te ontwikkelen, heb je vaak nog geen serieuze relatie, laat staan dat je vriendje kinderen wil, heb je nauwelijks geld om je reet te krabben, en woon je meestal op kamers of in het gunstigste geval in een 2-kamerappartementje. Je kan nog beter op je 16e tienermoeder worden, want dan kunnen je ouders nog bijspringen. Ik vind het echt zo ongelooflijk dom, en ik word er telkens weer boos over als ik die domme koppen op tv zie praten!
Voor je 30e kinderen krijgen is voor hoogopgeleiden gewoon nauwelijks te realiseren.
Waarom was er maar 1 man bij de discussie betrokken?
Is dit werkelijk een probleem dat de vrouw alleen gecreerd heeft? Nee natuurlijk niet. Na mijn afstuderen was er in de hele Randstad echt geen vent te vinden die dacht aan kinderen krijgen (ik had destijds twee serieuze lange relaties). En tijdens je studeren was het destijds ook niet gebruikelijk om kinderen te krijgen, laat staan dat je een man kon vinden die daar "aan toe was". En praktisch viel dat niet te regelen. Kinderopvang stond in de kinderschoenen en als je studeert verhuist men naar de grote stad, weg van de ouders (lees: oma) die eventueel zouden kunnen oppassen.
Ik begrijp dus echt niet dat deze discussie volledig getrokken wordt richting de verantwoordelijkheid van alleen de vrouwen. Het is iets dat de overheid zelf heeft gevoed, sterker nog heeft gecreëerd. Alles was gefocust op het ontwikkelen van de vrouw tot zelfstandig individu. Kinderen krijgen was voor latere zorg. Pas sinds een kleine 8 a 10 jaar is men voorzichtig begonnen met wijzen op de risico's van het afnemen van je vruchtbaarheid. Had men destijds maar net zoveel campagnes gewijd aan dit onderwerp als aan de Kies Exact en dergelijke campagnes, dan had je als vrouw destijds ook het besef gehad dat er haast bij was, en hopelijk was dat dan ook tot de mannen doorgedrongen.
Ik ben het helemaal eens met jouw verhaal, Iwannalive. Er is een enorme sociale druk op jonge vrouwen (tenminste, ik voel die druk) om vooral niet te jong kinderen te krijgen, en vooral wel economisch zelfstandig te zijn. Onze moeders (de mijne in ieder geval) mochten/konden niet studeren, en ik heb een soort verplichting tegenover mijn eigen moeder gevoeld om dat vooral wel te doen. Natuurlijk wilde ik zelf ook studeren en reizen en de wereld ontdekken, maar een deel van die wens kwam wel uit die maatschappelijke druk voort, denk ik.
Het resultaat van het geheel is dat de tijd om kinderen te krijgen veel korter is geworden, dus de kans dat je dan in die periode zonder man zit is groter. Helemaal als je in aanmerking neemt dat er zo weinig mannen met een kinderwens zijn of lijken te zijn en de meesten hard wegrennen van een vrouw met een tikkende eierwekker.
Misschien moet er inderdaad een overheidscamapgne komen, gericht op mannen, om de angst voor het vaderschap weg te nemen.
Ik heb het programma ook gezien en ik viel bijna van mijn stoel door die hoogleraar adoptie, die vrouwen even kwam vertellen dat ze vooral tijdens hun studie kinderen moesten krijgen. Of inderdaad die gristelijke mevrouw die op haar 19e getrouwd was. Ik weet niet in welke wereld deze mensen leven, maar dit gaat natuurlijk helemaal nergens over. Zoals Iwannalive al schreef ben je op die leeftijd druk bezig met studeren en jezelf te ontwikkelen, heb je vaak nog geen serieuze relatie, laat staan dat je vriendje kinderen wil, heb je nauwelijks geld om je reet te krabben, en woon je meestal op kamers of in het gunstigste geval in een 2-kamerappartementje. Je kan nog beter op je 16e tienermoeder worden, want dan kunnen je ouders nog bijspringen. Ik vind het echt zo ongelooflijk dom, en ik word er telkens weer boos over als ik die domme koppen op tv zie praten!
Voor je 30e kinderen krijgen is voor hoogopgeleiden gewoon nauwelijks te realiseren.
maandag 8 november 2010 om 13:41
quote:dippy schreef op 08 november 2010 @ 13:30:
[...]
Ik ben het helemaal eens met jouw verhaal, Iwannalive. Er is een enorme sociale druk op jonge vrouwen (tenminste, ik voel die druk) om vooral niet te jong kinderen te krijgen, en vooral wel economisch zelfstandig te zijn. Onze moeders (de mijne in ieder geval) mochten/konden niet studeren, en ik heb een soort verplichting tegenover mijn eigen moeder gevoeld om dat vooral wel te doen. Natuurlijk wilde ik zelf ook studeren en reizen en de wereld ontdekken, maar een deel van die wens kwam wel uit die maatschappelijke druk voort, denk ik.
Het resultaat van het geheel is dat de tijd om kinderen te krijgen veel korter is geworden, dus de kans dat je dan in die periode zonder man zit is groter. Helemaal als je in aanmerking neemt dat er zo weinig mannen met een kinderwens zijn of lijken te zijn en de meesten hard wegrennen van een vrouw met een tikkende eierwekker.
Misschien moet er inderdaad een overheidscamapgne komen, gericht op mannen, om de angst voor het vaderschap weg te nemen.
Ik heb het programma ook gezien en ik viel bijna van mijn stoel door die hoogleraar adoptie, die vrouwen even kwam vertellen dat ze vooral tijdens hun studie kinderen moesten krijgen. Of inderdaad die gristelijke mevrouw die op haar 19e getrouwd was. Ik weet niet in welke wereld deze mensen leven, maar dit gaat natuurlijk helemaal nergens over. Zoals Iwannalive al schreef ben je op die leeftijd druk bezig met studeren en jezelf te ontwikkelen, heb je vaak nog geen serieuze relatie, laat staan dat je vriendje kinderen wil, heb je nauwelijks geld om je reet te krabben, en woon je meestal op kamers of in het gunstigste geval in een 2-kamerappartementje. Je kan nog beter op je 16e tienermoeder worden, want dan kunnen je ouders nog bijspringen. Ik vind het echt zo ongelooflijk dom, en ik word er telkens weer boos over als ik die domme koppen op tv zie praten!
Voor je 30e kinderen krijgen is voor hoogopgeleiden gewoon nauwelijks te realiseren.
Die maatschappelijke druk leg je jezelf dan toch ook op... niemand zegt dat je daar allemaal aan moet voldoen, je vindt nl zelf dat je er aan moet voldoen.
En dan is het circeltje toch weer rond. Ga desnoods met iemand praten waarom je die druk voelt en er altijd gehoor aan wil geven... het klinkt nl als de buren hebben een grote auto, dus moet ik dat ook!
Overigens ben ik het wel volledig met je eens over de uitzending met de 2 mensen die allang kiddies hadden en die de rest gingen vertellen hoe het zou moeten... niemand met op een normale manier verkregen kiddies kan hier over meepraten!
[...]
Ik ben het helemaal eens met jouw verhaal, Iwannalive. Er is een enorme sociale druk op jonge vrouwen (tenminste, ik voel die druk) om vooral niet te jong kinderen te krijgen, en vooral wel economisch zelfstandig te zijn. Onze moeders (de mijne in ieder geval) mochten/konden niet studeren, en ik heb een soort verplichting tegenover mijn eigen moeder gevoeld om dat vooral wel te doen. Natuurlijk wilde ik zelf ook studeren en reizen en de wereld ontdekken, maar een deel van die wens kwam wel uit die maatschappelijke druk voort, denk ik.
Het resultaat van het geheel is dat de tijd om kinderen te krijgen veel korter is geworden, dus de kans dat je dan in die periode zonder man zit is groter. Helemaal als je in aanmerking neemt dat er zo weinig mannen met een kinderwens zijn of lijken te zijn en de meesten hard wegrennen van een vrouw met een tikkende eierwekker.
Misschien moet er inderdaad een overheidscamapgne komen, gericht op mannen, om de angst voor het vaderschap weg te nemen.
Ik heb het programma ook gezien en ik viel bijna van mijn stoel door die hoogleraar adoptie, die vrouwen even kwam vertellen dat ze vooral tijdens hun studie kinderen moesten krijgen. Of inderdaad die gristelijke mevrouw die op haar 19e getrouwd was. Ik weet niet in welke wereld deze mensen leven, maar dit gaat natuurlijk helemaal nergens over. Zoals Iwannalive al schreef ben je op die leeftijd druk bezig met studeren en jezelf te ontwikkelen, heb je vaak nog geen serieuze relatie, laat staan dat je vriendje kinderen wil, heb je nauwelijks geld om je reet te krabben, en woon je meestal op kamers of in het gunstigste geval in een 2-kamerappartementje. Je kan nog beter op je 16e tienermoeder worden, want dan kunnen je ouders nog bijspringen. Ik vind het echt zo ongelooflijk dom, en ik word er telkens weer boos over als ik die domme koppen op tv zie praten!
Voor je 30e kinderen krijgen is voor hoogopgeleiden gewoon nauwelijks te realiseren.
Die maatschappelijke druk leg je jezelf dan toch ook op... niemand zegt dat je daar allemaal aan moet voldoen, je vindt nl zelf dat je er aan moet voldoen.
En dan is het circeltje toch weer rond. Ga desnoods met iemand praten waarom je die druk voelt en er altijd gehoor aan wil geven... het klinkt nl als de buren hebben een grote auto, dus moet ik dat ook!
Overigens ben ik het wel volledig met je eens over de uitzending met de 2 mensen die allang kiddies hadden en die de rest gingen vertellen hoe het zou moeten... niemand met op een normale manier verkregen kiddies kan hier over meepraten!
maandag 8 november 2010 om 13:43
Ik begrijp niet dat jullie je onder druk gezet voelen, eerlijk gezegd. Zijn jullie niet ontzettend blij met alle mogelijkheden die we als vrouwen tegenwoordig hebben?
Ik heb die druk geen moment gevoeld. Heb me altijd heel vrij gevoeld. Geen druk om te studeren, wel de mogelijkheid. Wel druk om aan kinderen te beginnen (dat wel), maar de mogelijkheid ervoor te kiezen ze niet te willen.
Is het niet gewoon zo dat de keuze voor het ouderschap geen automatisme meer is en dat we tegenwoordig het recht hebben die keuze te maken? Ook mannen. Je kunt mannen ook niet dwingen om aan het ouderschap te beginnen als ze (nog) niet willen. Een overheidscampagne om de angsten voor het vaderschap weg te nemen vind ik persoonlijk een beetje lachwekkend, eerlijk gezegd.
Ik heb die druk geen moment gevoeld. Heb me altijd heel vrij gevoeld. Geen druk om te studeren, wel de mogelijkheid. Wel druk om aan kinderen te beginnen (dat wel), maar de mogelijkheid ervoor te kiezen ze niet te willen.
Is het niet gewoon zo dat de keuze voor het ouderschap geen automatisme meer is en dat we tegenwoordig het recht hebben die keuze te maken? Ook mannen. Je kunt mannen ook niet dwingen om aan het ouderschap te beginnen als ze (nog) niet willen. Een overheidscampagne om de angsten voor het vaderschap weg te nemen vind ik persoonlijk een beetje lachwekkend, eerlijk gezegd.
maandag 8 november 2010 om 13:43
quote:Natuurlijk wilde ik zelf ook studeren en reizen en de wereld ontdekken, maar een deel van die wens kwam wel uit die maatschappelijke druk voort, denk ik.Maar dat vond je blijkbaar toch interessanter dan kinderen te nemen, anders had je toch anders gekozen lijkt me. Ook kinderen nemen wordt maatschappelijk nogal geindoctrineerd, je moet al heel bewust kindvrij zijn, wil je daar niet iets van meekrijgen.
maandag 8 november 2010 om 13:46
quote:Ikbenanoniem schreef op 08 november 2010 @ 13:43:
Ook mannen. Je kunt mannen ook niet dwingen om aan het ouderschap te beginnen als ze (nog) niet willen. Een overheidscampagne om de angsten voor het vaderschap weg te nemen vind ik persoonlijk een beetje lachwekkend, eerlijk gezegd.
Ja, te belachelijk voor woorden zeg! En wie moet dat allemaal weer gaan betalen? Juist!
Zou als (nog) niet willende man eerder mijn hakken nog wat verder in 't zand zetten als ik mij gepusht zou voelen.
Ook mannen. Je kunt mannen ook niet dwingen om aan het ouderschap te beginnen als ze (nog) niet willen. Een overheidscampagne om de angsten voor het vaderschap weg te nemen vind ik persoonlijk een beetje lachwekkend, eerlijk gezegd.
Ja, te belachelijk voor woorden zeg! En wie moet dat allemaal weer gaan betalen? Juist!
Zou als (nog) niet willende man eerder mijn hakken nog wat verder in 't zand zetten als ik mij gepusht zou voelen.
maandag 8 november 2010 om 14:41
maandag 8 november 2010 om 14:50
quote:Maleficent schreef op 08 november 2010 @ 14:41:
[...]
Ik zie er toch genoeg hier op het forum die én hoogopgeleid zijn én voor hun 30e al een kind hebben.
Dat heet ook praten in je eigen straatje.. doelredenaties!
Wij hebben er ook op los geleefd van 18 tot 26 en zijn elkaar toen tegen gekomen, net toen we begonnen met hard werken. Veel leuke dingen gedaan, reizen gemaakt, etc... En rond 30/31 zijn we aan kinderen gaan denken, en uiteindelijk pas 3 jaar later, door wat medische problemen, een kiddie.
Om ons heen veel vrienden met hetzelfde verhaal... allemaal hoog opgeleid, veel gedaan, leuke banen en genoeg ondernomen, en krijgen nu langzaam allemaal kids (rond 34/35).
En dan hebben we ook nog vrienden van onze leeftijd, die nooit wat willen missen... en die lopen dus te piepen over de sociale druk en dat het vinden van een geschikte partner zo lastig is (nee ze zijn zelf lastig! En heb genoeg voorbeelden van rare eisen die grappig genoeg bijna altijd hetzelfde zijn).
[...]
Ik zie er toch genoeg hier op het forum die én hoogopgeleid zijn én voor hun 30e al een kind hebben.
Dat heet ook praten in je eigen straatje.. doelredenaties!
Wij hebben er ook op los geleefd van 18 tot 26 en zijn elkaar toen tegen gekomen, net toen we begonnen met hard werken. Veel leuke dingen gedaan, reizen gemaakt, etc... En rond 30/31 zijn we aan kinderen gaan denken, en uiteindelijk pas 3 jaar later, door wat medische problemen, een kiddie.
Om ons heen veel vrienden met hetzelfde verhaal... allemaal hoog opgeleid, veel gedaan, leuke banen en genoeg ondernomen, en krijgen nu langzaam allemaal kids (rond 34/35).
En dan hebben we ook nog vrienden van onze leeftijd, die nooit wat willen missen... en die lopen dus te piepen over de sociale druk en dat het vinden van een geschikte partner zo lastig is (nee ze zijn zelf lastig! En heb genoeg voorbeelden van rare eisen die grappig genoeg bijna altijd hetzelfde zijn).
maandag 8 november 2010 om 14:55
Hoogopgeleid? Dan ben je zo tegen je 24e zeker wel klaar met studeren en dan heb je nog 6 jaar de tijd om voor je 30e moeder te worden.
Gaan vrouw en man 4 dagen per week werken, 3 dagen kids in de opvang en heb je nog een carriere ook! Moet je wel een vent hebben, maar je kunt niet zeggen dat je als hoogopgeleide vrouw geen kind "kunt" krijgen voor je 30e. Veel vrouwen WILLEN geen kind krijgen voor hun 30e, en dan zijn de 32 en oja, kinderwens, shit....en nu nog een vent.
Maken we het onszelf niet gewoon veel te moeilijk?
Gaan vrouw en man 4 dagen per week werken, 3 dagen kids in de opvang en heb je nog een carriere ook! Moet je wel een vent hebben, maar je kunt niet zeggen dat je als hoogopgeleide vrouw geen kind "kunt" krijgen voor je 30e. Veel vrouwen WILLEN geen kind krijgen voor hun 30e, en dan zijn de 32 en oja, kinderwens, shit....en nu nog een vent.
Maken we het onszelf niet gewoon veel te moeilijk?
maandag 8 november 2010 om 15:01
Natuurlijk Male, het is dan ook gezwets van de bovenste plank.
Uiteraard zijn er vrouwen en mannen die buiten de boot vallen, maar dat was 70 jaar geleden ook zo. Nu krijgen we gemiddeld iets later kinderen. En ja, er zijn steeds meer singles die een Brat Pitt zoeken (waarom ontgaat me overigens compleet) of een Angelina Jolie. Die gaan geen ezeltje rijden en paardje zoeken, wat vroeger wel heel gangbaar was, wat veel pijn veroorzaakte, maar waar niemand het over had. Maar nu is er weer een ander Groot Leed waar zo'n programma over kan gaan. Dit dus.
Dat de overheid een campagne zou moeten starten is natuurlijk een ondoordachte opmerking van Dippy, toch? Doe ik ook wel eens.
Uiteraard zijn er vrouwen en mannen die buiten de boot vallen, maar dat was 70 jaar geleden ook zo. Nu krijgen we gemiddeld iets later kinderen. En ja, er zijn steeds meer singles die een Brat Pitt zoeken (waarom ontgaat me overigens compleet) of een Angelina Jolie. Die gaan geen ezeltje rijden en paardje zoeken, wat vroeger wel heel gangbaar was, wat veel pijn veroorzaakte, maar waar niemand het over had. Maar nu is er weer een ander Groot Leed waar zo'n programma over kan gaan. Dit dus.
Dat de overheid een campagne zou moeten starten is natuurlijk een ondoordachte opmerking van Dippy, toch? Doe ik ook wel eens.
maandag 8 november 2010 om 15:03
quote:Ruza schreef op 08 november 2010 @ 14:55:
Hoogopgeleid? Dan ben je zo tegen je 24e zeker wel klaar met studeren en dan heb je nog 6 jaar de tijd om voor je 30e moeder te worden.
Gaan vrouw en man 4 dagen per week werken, 3 dagen kids in de opvang en heb je nog een carriere ook! Moet je wel een vent hebben, maar je kunt niet zeggen dat je als hoogopgeleide vrouw geen kind "kunt" krijgen voor je 30e. Veel vrouwen WILLEN geen kind krijgen voor hun 30e, en dan zijn de 32 en oja, kinderwens, shit....en nu nog een vent.
Maken we het onszelf niet gewoon veel te moeilijk?
Eens. Want is het niet zo dat we tegenwoordig alles willen hebben? Een goede studie, een carriere, nog even op wereldreis en een vrij studentenleven? En na dit alles nog een paar kinderen, want daar ben je eindelijk aan toe? Maar dat het dan "te laat" is, omdat je eigenlijk te oud bent, of zonder partner bent?
Ik denk dat je gewoon niet alles kunt hebben, dat als je kinderen wilt hier iets voor zult moeten laten. Dat wil niet zeggen dat je geen carriere kunt maken, maar ik vind dat je niet kunt verwachten dat de maatschappij voor de kosten opdraait van jouw uitgestelde kinderwens.
Hoogopgeleid? Dan ben je zo tegen je 24e zeker wel klaar met studeren en dan heb je nog 6 jaar de tijd om voor je 30e moeder te worden.
Gaan vrouw en man 4 dagen per week werken, 3 dagen kids in de opvang en heb je nog een carriere ook! Moet je wel een vent hebben, maar je kunt niet zeggen dat je als hoogopgeleide vrouw geen kind "kunt" krijgen voor je 30e. Veel vrouwen WILLEN geen kind krijgen voor hun 30e, en dan zijn de 32 en oja, kinderwens, shit....en nu nog een vent.
Maken we het onszelf niet gewoon veel te moeilijk?
Eens. Want is het niet zo dat we tegenwoordig alles willen hebben? Een goede studie, een carriere, nog even op wereldreis en een vrij studentenleven? En na dit alles nog een paar kinderen, want daar ben je eindelijk aan toe? Maar dat het dan "te laat" is, omdat je eigenlijk te oud bent, of zonder partner bent?
Ik denk dat je gewoon niet alles kunt hebben, dat als je kinderen wilt hier iets voor zult moeten laten. Dat wil niet zeggen dat je geen carriere kunt maken, maar ik vind dat je niet kunt verwachten dat de maatschappij voor de kosten opdraait van jouw uitgestelde kinderwens.
maandag 8 november 2010 om 15:10
quote:viennas schreef op 08 november 2010 @ 15:03:
[...]
Eens. Want is het niet zo dat we tegenwoordig alles willen hebben? Een goede studie, een carriere, nog even op wereldreis en een vrij studentenleven? En na dit alles nog een paar kinderen, want daar ben je eindelijk aan toe? Maar dat het dan "te laat" is, omdat je eigenlijk te oud bent, of zonder partner bent?
Ik denk dat je gewoon niet alles kunt hebben, dat als je kinderen wilt hier iets voor zult moeten laten. Dat wil niet zeggen dat je geen carriere kunt maken, maar ik vind dat je niet kunt verwachten dat de maatschappij voor de kosten opdraait van jouw uitgestelde kinderwens.En daar kunnen we mooi mee afsluiten... iedereen is tenslotte verantwoordelijk voor zn eigen leven en keuzes, ook op relatiegebied! En daar kan je anderen niet voor laten opdraaien....
[...]
Eens. Want is het niet zo dat we tegenwoordig alles willen hebben? Een goede studie, een carriere, nog even op wereldreis en een vrij studentenleven? En na dit alles nog een paar kinderen, want daar ben je eindelijk aan toe? Maar dat het dan "te laat" is, omdat je eigenlijk te oud bent, of zonder partner bent?
Ik denk dat je gewoon niet alles kunt hebben, dat als je kinderen wilt hier iets voor zult moeten laten. Dat wil niet zeggen dat je geen carriere kunt maken, maar ik vind dat je niet kunt verwachten dat de maatschappij voor de kosten opdraait van jouw uitgestelde kinderwens.En daar kunnen we mooi mee afsluiten... iedereen is tenslotte verantwoordelijk voor zn eigen leven en keuzes, ook op relatiegebied! En daar kan je anderen niet voor laten opdraaien....
maandag 8 november 2010 om 15:13
Ik denk dat je tegenwoordig juist heel veel kunt hebben! Maar net niet ALLES! jong kinderen krijgen en carriere maken kan heel goed, jong kinderen krijgen en reizen kan heel goed, reizen en werken en feesten kan heel goed.
Maar echt dat alles bij elkaar is toch echt te veel! En moeten we echt zo per se 15 jaar lang(van pak m beet je 18e tot je 33e) lang leve de lol hebben en dat gereis en gefeest ervaren? Is tot je 25e niet gewoon genoeg?
Ieder beslist uiteindelijk voor zichzelf wat het beste is, maar alles tegelijkertijd wordt moeilijk, en alles na elkaar ook. Prioriteiten stellen dus. Dan maar een paar jaartjes minder genieten(ook zo raar, alsof je leven voorbij is als je een kind hebt) en eerder op zoek gaan naar die vent!
Zowiezo vind ik het nogal iets om pas op zoek te gaan naar een vent als je eierstokken beginnen te rammelen. Doe je het dan wel echt voor die leuke vent?
Maar echt dat alles bij elkaar is toch echt te veel! En moeten we echt zo per se 15 jaar lang(van pak m beet je 18e tot je 33e) lang leve de lol hebben en dat gereis en gefeest ervaren? Is tot je 25e niet gewoon genoeg?
Ieder beslist uiteindelijk voor zichzelf wat het beste is, maar alles tegelijkertijd wordt moeilijk, en alles na elkaar ook. Prioriteiten stellen dus. Dan maar een paar jaartjes minder genieten(ook zo raar, alsof je leven voorbij is als je een kind hebt) en eerder op zoek gaan naar die vent!
Zowiezo vind ik het nogal iets om pas op zoek te gaan naar een vent als je eierstokken beginnen te rammelen. Doe je het dan wel echt voor die leuke vent?
maandag 8 november 2010 om 15:15
maandag 8 november 2010 om 15:16
quote:Ruza schreef op 08 november 2010 @ 15:13:
Ik denk dat je tegenwoordig juist heel veel kunt hebben! Maar net niet ALLES! jong kinderen krijgen en carriere maken kan heel goed, jong kinderen krijgen en reizen kan heel goed, reizen en werken en feesten kan heel goed.
Maar echt dat alles bij elkaar is toch echt te veel! En moeten we echt zo per se 15 jaar lang(van pak m beet je 18e tot je 33e) lang leve de lol hebben en dat gereis en gefeest ervaren? Is tot je 25e niet gewoon genoeg?
Ieder beslist uiteindelijk voor zichzelf wat het beste is, maar alles tegelijkertijd wordt moeilijk, en alles na elkaar ook. Prioriteiten stellen dus. Dan maar een paar jaartjes minder genieten(ook zo raar, alsof je leven voorbij is als je een kind hebt) en eerder op zoek gaan naar die vent!
Zowiezo vind ik het nogal iets om pas op zoek te gaan naar een vent als je eierstokken beginnen te rammelen. Doe je het dan wel echt voor die leuke vent?
Nee ze doen het voor kids... een relatie hebben ze niet nodig, want alles draait toch het liefst om de dames zelf, en om je relatie op die manier te beginnen lijkt me ook niet echt een hele goede basis.
De vrouw uit de docu zal waarschijnlijk tijdens de 2e date al vragen hoe de ander over kids denkt... hoezo druk op iets leggen?
Hoeveel vrouwen zouden gillend wegrennen als een man serieus gaat vragen of de vrouw uiteindelijk wil trouwen, of dat ze gewillig is in bed.
Ik denk dat je tegenwoordig juist heel veel kunt hebben! Maar net niet ALLES! jong kinderen krijgen en carriere maken kan heel goed, jong kinderen krijgen en reizen kan heel goed, reizen en werken en feesten kan heel goed.
Maar echt dat alles bij elkaar is toch echt te veel! En moeten we echt zo per se 15 jaar lang(van pak m beet je 18e tot je 33e) lang leve de lol hebben en dat gereis en gefeest ervaren? Is tot je 25e niet gewoon genoeg?
Ieder beslist uiteindelijk voor zichzelf wat het beste is, maar alles tegelijkertijd wordt moeilijk, en alles na elkaar ook. Prioriteiten stellen dus. Dan maar een paar jaartjes minder genieten(ook zo raar, alsof je leven voorbij is als je een kind hebt) en eerder op zoek gaan naar die vent!
Zowiezo vind ik het nogal iets om pas op zoek te gaan naar een vent als je eierstokken beginnen te rammelen. Doe je het dan wel echt voor die leuke vent?
Nee ze doen het voor kids... een relatie hebben ze niet nodig, want alles draait toch het liefst om de dames zelf, en om je relatie op die manier te beginnen lijkt me ook niet echt een hele goede basis.
De vrouw uit de docu zal waarschijnlijk tijdens de 2e date al vragen hoe de ander over kids denkt... hoezo druk op iets leggen?
Hoeveel vrouwen zouden gillend wegrennen als een man serieus gaat vragen of de vrouw uiteindelijk wil trouwen, of dat ze gewillig is in bed.
maandag 8 november 2010 om 16:17
maandag 8 november 2010 om 16:20
quote:spectral schreef op 08 november 2010 @ 16:17:
[...]
Het zijn dingen die ik om me heen bij vrienden en bekenden zie gebeuren... het zijn feiten... en de docu en rondom10 bevestigen die feiten alleen maar.Nou in je post van 15.16u komen er anders nogal wat aannames / eigen invullingen bij, die er weinig mee van doen hebben.
[...]
Het zijn dingen die ik om me heen bij vrienden en bekenden zie gebeuren... het zijn feiten... en de docu en rondom10 bevestigen die feiten alleen maar.Nou in je post van 15.16u komen er anders nogal wat aannames / eigen invullingen bij, die er weinig mee van doen hebben.
maandag 8 november 2010 om 16:25
quote:viennas schreef op 08 november 2010 @ 16:20:
[...]
Nou in je post van 15.16u komen er anders nogal wat aannames / eigen invullingen bij, die er weinig mee van doen hebben.
dan mag je mij uitleggen wat die er niet mee van doen hebben...
Een vrouw wil zo graag kids dat ze druk opzoek gaat naar een partner... en dus zal ze heel snel die potentiele partner gaan vragen of hij kids wil (een goed begin is het halve werk).
Natuurlijk rennen de meeste mannen dan weg... een relatie moet niet om kids draaien, maar om het leuk samen te hebben... en als daar een kind uit voortvloeit (omdat je zoveel van elkaar houdt) is dat leuk mi.
De vrouw uit de docu wil mi geen relatie maar een vader voor haar kinderen... en het bleek ook dat ze zich prima vermaakte in haar vrijgezellenleventje... anders zou ze wel een levenspartner zoeken.
[...]
Nou in je post van 15.16u komen er anders nogal wat aannames / eigen invullingen bij, die er weinig mee van doen hebben.
dan mag je mij uitleggen wat die er niet mee van doen hebben...
Een vrouw wil zo graag kids dat ze druk opzoek gaat naar een partner... en dus zal ze heel snel die potentiele partner gaan vragen of hij kids wil (een goed begin is het halve werk).
Natuurlijk rennen de meeste mannen dan weg... een relatie moet niet om kids draaien, maar om het leuk samen te hebben... en als daar een kind uit voortvloeit (omdat je zoveel van elkaar houdt) is dat leuk mi.
De vrouw uit de docu wil mi geen relatie maar een vader voor haar kinderen... en het bleek ook dat ze zich prima vermaakte in haar vrijgezellenleventje... anders zou ze wel een levenspartner zoeken.
