Relaties
alle pijlers
Ei voor later
dinsdag 2 november 2010 om 00:27
Heeft iemand dit gezien? Hoe denk je hierover?
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
maandag 8 november 2010 om 21:58
quote:Ruza schreef op 08 november 2010 @ 21:55:
Als 20er ervaar ik vooral de druk om GEEN kinderen te krijgen. Als ik mensen vertel dat ik over een jaar of 2 toch wel wil beginnen als het meezit, word ik aangekeken of ik gek ben.
Maar weetje, je kiest ervoor om gebukt te gaan onder die druk of niet. Dus je kunt er moeilijk anderen de schuld van geven omdat je sociale druk voelt om...(vul maar wat in)
Heej een verstandig iemand, hulde! Sociale druk gebruiken om je eigen leven goed te praten is een enorm zwaktebod.
En ook goed dat je je eigen ding doet met kids... ik hoop dat het allemaal meezit. Als je een leuke relatie hebt en je wilt het alle 2 graag, gewoon doen!
Als 20er ervaar ik vooral de druk om GEEN kinderen te krijgen. Als ik mensen vertel dat ik over een jaar of 2 toch wel wil beginnen als het meezit, word ik aangekeken of ik gek ben.
Maar weetje, je kiest ervoor om gebukt te gaan onder die druk of niet. Dus je kunt er moeilijk anderen de schuld van geven omdat je sociale druk voelt om...(vul maar wat in)
Heej een verstandig iemand, hulde! Sociale druk gebruiken om je eigen leven goed te praten is een enorm zwaktebod.
En ook goed dat je je eigen ding doet met kids... ik hoop dat het allemaal meezit. Als je een leuke relatie hebt en je wilt het alle 2 graag, gewoon doen!
maandag 8 november 2010 om 22:01
Daarom. Ik ga dus ook gewoon(als alles goed gaat) over 2 jaar beginnen aan kinderen. Kunnen mijn vrijgezelle randstad medemensen me wel raar vinden, is dan hun probleem. Ik zie het niet zitten om in de 30 pas moeder te worden. Zij wel. So what, hebben we van elkaar geen last van.
Met een beetje geluk zijn mn kids volwassen als ik 45 ben, heeft ook zo zijn voordelen
Met een beetje geluk zijn mn kids volwassen als ik 45 ben, heeft ook zo zijn voordelen
maandag 8 november 2010 om 22:46
quote:spectral schreef op 08 november 2010 @ 21:32:
[...]
Ik ben me prima verplaatsen in de behoeftes en wensen van andere mensen, maar daarom hoef ik het nog niet te begrijpen... wezenlijk verschil. Ik vind het geestelijke armoede als je je leven laat leiden (lijden?) door wat andere vinden... en ben dan ook van mening dat je dan niet werkelijk gelukkig of tevreden kan zijn, en zal er mi altijd iets latents knagen (had ik maar....).
Zo stond het er echt niet hoor. Maar goed...dat je dat nog even toelicht. Ik voel bepaalde behoeftes van anderen zelf ook niet en vice versa. Maar ieder mens heeft behoefte aan een bepaalde mate van zekerheid in zijn leven. Voor een groep mensen is die behoefte aan zekerheid ontzettend groot en leidend in alles wat ze doen. Ze gaan daardoor bewust/onbewust altijd risico's uit de weg. En zullen steeds weer kiezen voor de gebaande paden. Maar je kan niet stellen dat wat zij doen verkeerd is of niet echt gelukkig maakt. Het past niet bij jou. Maar voor hen werkt het prima en door zo te leven ervaren ze weinig onzekerheid en angst en dat draagt voor hen bij aan hun geluksgevoel. Terwijl jij wellicht juist wordt uitgedaagd door iets nieuws en onbekends te proberen, door tegen de stroom in te zwemmen, door je eigen weg te bewandelen, door jezelf duidelijk als individu neer te zetten, door een andere mate van individuele vrijheid te ervaren enzovoort. In dat geval draagt dat voor jou dan weer bij aan je geluksgevoel. Het heeft dan bijvoorbeeld ook weinig zin om te zeggen dat je iedereen die individuele vrijheid gunt. Als je beiden gaat omwisselen word jij, maar ook de ander diep ongelukkig.
En om het nog even voor je uit te kauwen... ja er zijn mensen die zo heel goed kunnen functioneren, en ja ook ik ken ze.... (tevreden?)... en ik weet ook van een aantal dat ze helemaal niet helemaal happy zijn met hun leven (over het algemeen de relatie), maar er niets aan doen want ze leven het sociaal geaccepteerde leventje wat iedereen van ze verwacht.
Een bepaalde groep mensen is continue in strijd met wat voor hen zwaarder weegt, een sociaal geaccepteerd leven (veiligheid, maar ongelukkig), of leven zoals ze eigenlijk zelf willen maar met het risico om niet meer geaccepteerd te worden door hun huidige omgeving en op zoek te zullen moeten gaan naar een nieuwe omgeving (sociaal onveilig, maar true to themselves). Dit zie je bijvoorbeeld ook bij homo's/lesbo's die uit de kast komen. Waarom kan de een zo lang in de kast blijven zitten en de ander die uit een zelfde soort omgeving/milieu komt niet. En waarom is weer een ander eigenlijk voornemens zijn hele leven in die kast te blijven zitten, totdat ineens zijn omgeving verandert (anderen komen uit de kast, of vrienden praten erover door iets in het nieuws en laten zien dat ze het geen probleem vinden) en hij/zij ervaart dat het helemaal niet zo onveilig is om in zijn/haar huidige omgeving uit die kast te komen. (win/win situatie, sociale veiligheid behouden en true to themselves).
Ander voorbeeld, als er in een grote hechte vriendengroep uit een bepaald milieu een stelletje uitelkaar gaat, volgen er vaak meer. Het zat al langer niet lekker, maar durf maar de eerste te zijn die zijn leven volledig omgooit, wat staat je te wachten? Als een ander je voor geweest is, kan je daar afkijken wat je te wachten staat. Ben je nog welkom in de vriendengroep, raak je in een isolement, etc.. Zulke mensen tasten hun ruimte voor individuele behoeftes/ontwikkeling constant af aan hun sociale omgeving. Niet eens altijd bewust.
En mbt die eisen zal ik niet uitwijden, dat is voor iedereen anders. En ik zal niet uit eigen ervaringen meer putten. Maar ik heb legio voorbeelden van singles die afknappen op voor mij triviale dingen. Ze zijn niet expliciet benoemd in de docu, maar er werd een aantal keren door de vader op gezinspeeld.
Dit vind ik dus zo fout. Je schrijft eerder al wel dat die vrouwen exorbitante eisen zouden hebben. En iemand die dat leest onthoudt dat, zonder ook maar te weten wat die eisen dan wel zijn. Daarmee hebben die dames al alle schijn tegen, want exorbitante eisen betekent voor iedereen wat anders, maar door de eisen niet te noemen, vult iedereen zijn eigen meetlat van exorbitant in, dat valt dan voor die dames dus nooit goed uit.
Misschien als iemand denkt van "nou die vrouwen met die eisen altijd maar weer" en die leest ergens wat die eisen eigenlijk dan wel niet zijn en denkt..."hey maar zulke eisen heb ik ook, valt best mee eigenlijk, niks mis met die dames". Of andere single dames lezen dat en geven aan zich helemaal niet te herkennen in dat soort eisen en doen daar afstand van, dan gaat het alweer anders leven bij mensen. Maar nu help je iets in standhouden op basis van niks... dus kom maar op met die lijst van exorbitante eisen...
[...]
Ik ben me prima verplaatsen in de behoeftes en wensen van andere mensen, maar daarom hoef ik het nog niet te begrijpen... wezenlijk verschil. Ik vind het geestelijke armoede als je je leven laat leiden (lijden?) door wat andere vinden... en ben dan ook van mening dat je dan niet werkelijk gelukkig of tevreden kan zijn, en zal er mi altijd iets latents knagen (had ik maar....).
Zo stond het er echt niet hoor. Maar goed...dat je dat nog even toelicht. Ik voel bepaalde behoeftes van anderen zelf ook niet en vice versa. Maar ieder mens heeft behoefte aan een bepaalde mate van zekerheid in zijn leven. Voor een groep mensen is die behoefte aan zekerheid ontzettend groot en leidend in alles wat ze doen. Ze gaan daardoor bewust/onbewust altijd risico's uit de weg. En zullen steeds weer kiezen voor de gebaande paden. Maar je kan niet stellen dat wat zij doen verkeerd is of niet echt gelukkig maakt. Het past niet bij jou. Maar voor hen werkt het prima en door zo te leven ervaren ze weinig onzekerheid en angst en dat draagt voor hen bij aan hun geluksgevoel. Terwijl jij wellicht juist wordt uitgedaagd door iets nieuws en onbekends te proberen, door tegen de stroom in te zwemmen, door je eigen weg te bewandelen, door jezelf duidelijk als individu neer te zetten, door een andere mate van individuele vrijheid te ervaren enzovoort. In dat geval draagt dat voor jou dan weer bij aan je geluksgevoel. Het heeft dan bijvoorbeeld ook weinig zin om te zeggen dat je iedereen die individuele vrijheid gunt. Als je beiden gaat omwisselen word jij, maar ook de ander diep ongelukkig.
En om het nog even voor je uit te kauwen... ja er zijn mensen die zo heel goed kunnen functioneren, en ja ook ik ken ze.... (tevreden?)... en ik weet ook van een aantal dat ze helemaal niet helemaal happy zijn met hun leven (over het algemeen de relatie), maar er niets aan doen want ze leven het sociaal geaccepteerde leventje wat iedereen van ze verwacht.
Een bepaalde groep mensen is continue in strijd met wat voor hen zwaarder weegt, een sociaal geaccepteerd leven (veiligheid, maar ongelukkig), of leven zoals ze eigenlijk zelf willen maar met het risico om niet meer geaccepteerd te worden door hun huidige omgeving en op zoek te zullen moeten gaan naar een nieuwe omgeving (sociaal onveilig, maar true to themselves). Dit zie je bijvoorbeeld ook bij homo's/lesbo's die uit de kast komen. Waarom kan de een zo lang in de kast blijven zitten en de ander die uit een zelfde soort omgeving/milieu komt niet. En waarom is weer een ander eigenlijk voornemens zijn hele leven in die kast te blijven zitten, totdat ineens zijn omgeving verandert (anderen komen uit de kast, of vrienden praten erover door iets in het nieuws en laten zien dat ze het geen probleem vinden) en hij/zij ervaart dat het helemaal niet zo onveilig is om in zijn/haar huidige omgeving uit die kast te komen. (win/win situatie, sociale veiligheid behouden en true to themselves).
Ander voorbeeld, als er in een grote hechte vriendengroep uit een bepaald milieu een stelletje uitelkaar gaat, volgen er vaak meer. Het zat al langer niet lekker, maar durf maar de eerste te zijn die zijn leven volledig omgooit, wat staat je te wachten? Als een ander je voor geweest is, kan je daar afkijken wat je te wachten staat. Ben je nog welkom in de vriendengroep, raak je in een isolement, etc.. Zulke mensen tasten hun ruimte voor individuele behoeftes/ontwikkeling constant af aan hun sociale omgeving. Niet eens altijd bewust.
En mbt die eisen zal ik niet uitwijden, dat is voor iedereen anders. En ik zal niet uit eigen ervaringen meer putten. Maar ik heb legio voorbeelden van singles die afknappen op voor mij triviale dingen. Ze zijn niet expliciet benoemd in de docu, maar er werd een aantal keren door de vader op gezinspeeld.
Dit vind ik dus zo fout. Je schrijft eerder al wel dat die vrouwen exorbitante eisen zouden hebben. En iemand die dat leest onthoudt dat, zonder ook maar te weten wat die eisen dan wel zijn. Daarmee hebben die dames al alle schijn tegen, want exorbitante eisen betekent voor iedereen wat anders, maar door de eisen niet te noemen, vult iedereen zijn eigen meetlat van exorbitant in, dat valt dan voor die dames dus nooit goed uit.
Misschien als iemand denkt van "nou die vrouwen met die eisen altijd maar weer" en die leest ergens wat die eisen eigenlijk dan wel niet zijn en denkt..."hey maar zulke eisen heb ik ook, valt best mee eigenlijk, niks mis met die dames". Of andere single dames lezen dat en geven aan zich helemaal niet te herkennen in dat soort eisen en doen daar afstand van, dan gaat het alweer anders leven bij mensen. Maar nu help je iets in standhouden op basis van niks... dus kom maar op met die lijst van exorbitante eisen...
dinsdag 9 november 2010 om 15:02
Ik vind de discussie over dit onderwerp eigenlijk wel heel interessant. Aangezien ik geen plannen heb om kinderen te krijgen kijk ik met een heel andere blik naar dit onderwerp. Ik kan me dan ook bijna niet voorstellen dat je kinderwens zo groot is, dat je hier alleen aan gaat beginnen en / of op latere leeftijd. Dus ik lees met interesse mee.
dinsdag 9 november 2010 om 15:50
dinsdag 9 november 2010 om 15:51
quote:viennas schreef op 09 november 2010 @ 15:02:
Ik vind de discussie over dit onderwerp eigenlijk wel heel interessant. Aangezien ik geen plannen heb om kinderen te krijgen kijk ik met een heel andere blik naar dit onderwerp. Ik kan me dan ook bijna niet voorstellen dat je kinderwens zo groot is, dat je hier alleen aan gaat beginnen en / of op latere leeftijd. Dus ik lees met interesse mee.wat bedoel je daarmee, waarmee alleen beginnen? met kinderen of met eieren invriezen? ik snap die zin niet.
Ik vind de discussie over dit onderwerp eigenlijk wel heel interessant. Aangezien ik geen plannen heb om kinderen te krijgen kijk ik met een heel andere blik naar dit onderwerp. Ik kan me dan ook bijna niet voorstellen dat je kinderwens zo groot is, dat je hier alleen aan gaat beginnen en / of op latere leeftijd. Dus ik lees met interesse mee.wat bedoel je daarmee, waarmee alleen beginnen? met kinderen of met eieren invriezen? ik snap die zin niet.
Fan van Iwannalive en Emaille
woensdag 10 november 2010 om 09:54
quote:Iwannalive schreef op 07 november 2010 @ 11:57:
[...]
Hier wil ik nog even het volgende over zeggen.
Ik heb gisteren de discussie gezien bij Rondom 10 en me afgevraagd...
Waarom was er maar 1 man bij de discussie betrokken?
Is dit werkelijk een probleem dat de vrouw alleen gecreerd heeft? Nee natuurlijk niet. Na mijn afstuderen was er in de hele Randstad echt geen vent te vinden die dacht aan kinderen krijgen (ik had destijds twee serieuze lange relaties). En tijdens je studeren was het destijds ook niet gebruikelijk om kinderen te krijgen, laat staan dat je een man kon vinden die daar "aan toe was". En praktisch viel dat niet te regelen. Kinderopvang stond in de kinderschoenen en als je studeert verhuist men naar de grote stad, weg van de ouders (lees: oma) die eventueel zouden kunnen oppassen.
Zoals ik al eerder zei zet tegenover die vrouwen eens de mannen van dezelfde generatie neer. Hoeveel daarvan met dezelfde achtergrond zijn er voor hun 30ste vader geworden... Of zelfs nog voor hun 35ste vader geworden? En waarom worden zij dan niet in de discussie betrokken, met wie hadden die vrouwen destijds dan hun kinderen moeten krijgen?
Ik begrijp dus echt niet dat deze discussie volledig getrokken wordt richting de verantwoordelijkheid van alleen de vrouwen. Het is iets dat de overheid zelf heeft gevoed, sterker nog heeft gecreëerd. Alles was gefocust op het ontwikkelen van de vrouw tot zelfstandig individu. Kinderen krijgen was voor latere zorg. Pas sinds een kleine 8 a 10 jaar is men voorzichtig begonnen met wijzen op de risico's van het afnemen van je vruchtbaarheid. Had men destijds maar net zoveel campagnes gewijd aan dit onderwerp als aan de Kies Exact en dergelijke campagnes, dan had je als vrouw destijds ook het besef gehad dat er haast bij was, en hopelijk was dat dan ook tot de mannen doorgedrongen.
Nog even over die ene man die aanwezig was tijdens de discussie bij Rondom 10. Gewoon om een beeld te krijgen hoe er maar enkel gewezen wordt naar de vrouw.
Deze ene man zei eerst dat hij zijn leeftijdsgrens om nog vader te worden eerst had gesteld op 37 jaar (wilde niet te oud vader worden) maar inmiddels had bijgesteld naar 42jaar, want hij was inmiddels al 37 en nog geen vader. Deze zelfde man komt als de discussie gaat over het verschuiven van leeftijdsgrenzen bij vrouwen ineens kritiek leveren op de aanwezige single vrouw (met donker haar) die aangeeft haar grenzen inmiddels ook maar verschoven te hebben. Huh... dus als man mag je lekker je grenzen blijven verschuiven (hij vond zichzelf eerst als 38jarige te oud en nu pas als 43jarige), en als je dat als vrouw doet dan moet je daar verantwoordelijkheid over afleggen? Het medische aspect is hierbij geen reden want de discussie ging op dat moment over hoe het voor de kinderen is om oude ouders te hebben. Dus een te ouwe vader zijn is geen enkel probleem, maar een ouwe moeder wel?
Daarnaast zegt deze 37jarige man dat de vrouwen te kritisch zijn?
Waarop die andere single vrouw uit Amsterdam (lichtere haarkleur), ze had er beter niet bij aanwezig kunnen zijn, schaapachtig gaat zitten lachen en knikken en zeggen dat ze dat niet kan ontkennen. En later in de discussie bevestigt ze net zo schaapachtig nog een cliche over hip en happening willen zijn, feestjes hebben en op vakantie willen gaan... Jammer dat ze niet nog even benadrukt dat dat, indien dat al geldt als reden (is bij mij nooit een reden geweest), niet enkel de reden van de vrouw is, maar juist ook van de jonge van zijn vrijheid blijheid willen genieten de man is. En nogmaals kinderen krijgen lukt ons in principe niet alleen.
Tuurlijk zijn vrouwen ook kritisch, het gaat om je levenspartner. Ja een aantal generaties geleden waren we dat nog niet, omdat er geen financiele gelijkheid/onafhankelijkheid bestond. De man waar je kinderen mee krijgt beoordeel je toch anders dan iemand waar je even een avondje mee schuifelt. En dan heb ik het niet over of hij wel of geen witte sportsokken draagt, kom op zeg. Daarnaast, leer mij een niet kritische man kennen?
Een vrouw moet niet te dik zijn, mag niet langer zijn dan de kleine man, ze moet lang haar hebben, zelfstandig zijn, maar stiekem toch ook weer niet te zelfstandig, ze moet vooral haar "eigen ding" blijven doen, want dat wil de man ook vooral zijn "eigen ding" blijven doen. En wie doet dan uiteindelijk "het ding" met de kinderen?
Die man van 37jaar die in de studio zat is zelf gewoon net zo kritisch, hij valt op een bepaald type vrouw dat kritisch is en dan ligt het ineens aan haar als hij haar niet kan krijgen. Als hij zelf niet kritisch was, had heeft hij morgen nog een vrouw naast hem op de bank zitten. Er zijn nog zat vrouwen die gewoon een kind willen en niet zoveel noten op hun zang hebben, maar daar zie je hem toch ook niet mee.
Verder vond ik het echt van de potgerukt dat er vrouwen met eigen kinderen kwamen vertellen dat een vrouw met kinderwens, zonder eigen kinderen daar maar op een bepaald moment overheen moest kunnen stappen. Of die hoogleraar adoptie die het echt volledig de vrouw aanrekent. Of de vrouw die zelf nadat ze in de medische molen heeft gezeten de stekker eruit heeft getrokken en nu gelukkig is zonder kinderen. Prima om al die kanten te belichten, maar vergeet even niet dat jij zelf destijds de keuze had, niemand heeft jou iets verboden.
En dan hadden we nog de Christelijke vrouw, die op haar 23ste gewoon haar kinderen gehad heeft en heeft gestudeerd en in de Randstad woont. Ja lieverd, maar jij bent Christelijk. Waarschijnlijk ging ze als maagd het huwelijk in en was keurig getrouwd voordat de kinderen kwamen. Niks mis met Christelijk zijn, integendeel zelfs. Ik denk juist omdat zij Christelijk was en zij een man heeft die dat ook is, hij zijn verantwoordelijkheid nam en niet dacht, ja maar ik wil nog een jaar of 10 "vrijheid blijheid" en "mijn eigen ding doen".
Enfin ik heb inmiddels een hele leuke vriend en als we elkaar nog wat beter kennen gaan we ervoor. Mijn geluk? Mijn vriend is in de 40 en was niet enkel geinteresseerd in vrouwen van begin 30. Want dat is ook nog een "probleem". Vind als eind dertiger maar een man met kinderwens die jou niet te oud vindt. De grapjassen hoppen gewoon een generatie lager, want je gunt je kind toch wel een leuke jonge moeder... als je zelf achter je rolator loopt.
Gelukkig slaat de vrouw terug. De oudere vrouw met tien jaar jongere man komt steeds meer voor. Hebben de kinderen straks een oudere moeder maar een jongere vader (die nog lekker kan voetballen met ze, want onderschat dat voetballen niet hoor... hele generaties hebben nooit gevoetbald met hun piepjonge vader, maar het is ooo zo belangrijk). De rollen zijn omgedraaid.
Bedankt voor deze genuanceerde mening. Daar zijn er hier zo weinig van, wat een verademing.
Wat betreft die hoogleraar. Ik ken hem persoonlijk en ga hem nog aanpreken of het klopt dat hij het volledig vrouwen aanrekent, heb namelijk zelf de uitzending niet egzien. Dat hij dat zegt! Heb pas nog gesprek met hemover dit onderwerp. Hij rekende het toen mij niet aan dat ik een kinderwens heb die steeds moeilijker wordt vanwege idd vinden van geschikte partner. En ik ben idd niet abnormaal kritsch. Dat argument is trouwnes onecht en dat zet je in je betoog ook duidelijk neer, bedankt daarvoor.
[...]
Hier wil ik nog even het volgende over zeggen.
Ik heb gisteren de discussie gezien bij Rondom 10 en me afgevraagd...
Waarom was er maar 1 man bij de discussie betrokken?
Is dit werkelijk een probleem dat de vrouw alleen gecreerd heeft? Nee natuurlijk niet. Na mijn afstuderen was er in de hele Randstad echt geen vent te vinden die dacht aan kinderen krijgen (ik had destijds twee serieuze lange relaties). En tijdens je studeren was het destijds ook niet gebruikelijk om kinderen te krijgen, laat staan dat je een man kon vinden die daar "aan toe was". En praktisch viel dat niet te regelen. Kinderopvang stond in de kinderschoenen en als je studeert verhuist men naar de grote stad, weg van de ouders (lees: oma) die eventueel zouden kunnen oppassen.
Zoals ik al eerder zei zet tegenover die vrouwen eens de mannen van dezelfde generatie neer. Hoeveel daarvan met dezelfde achtergrond zijn er voor hun 30ste vader geworden... Of zelfs nog voor hun 35ste vader geworden? En waarom worden zij dan niet in de discussie betrokken, met wie hadden die vrouwen destijds dan hun kinderen moeten krijgen?
Ik begrijp dus echt niet dat deze discussie volledig getrokken wordt richting de verantwoordelijkheid van alleen de vrouwen. Het is iets dat de overheid zelf heeft gevoed, sterker nog heeft gecreëerd. Alles was gefocust op het ontwikkelen van de vrouw tot zelfstandig individu. Kinderen krijgen was voor latere zorg. Pas sinds een kleine 8 a 10 jaar is men voorzichtig begonnen met wijzen op de risico's van het afnemen van je vruchtbaarheid. Had men destijds maar net zoveel campagnes gewijd aan dit onderwerp als aan de Kies Exact en dergelijke campagnes, dan had je als vrouw destijds ook het besef gehad dat er haast bij was, en hopelijk was dat dan ook tot de mannen doorgedrongen.
Nog even over die ene man die aanwezig was tijdens de discussie bij Rondom 10. Gewoon om een beeld te krijgen hoe er maar enkel gewezen wordt naar de vrouw.
Deze ene man zei eerst dat hij zijn leeftijdsgrens om nog vader te worden eerst had gesteld op 37 jaar (wilde niet te oud vader worden) maar inmiddels had bijgesteld naar 42jaar, want hij was inmiddels al 37 en nog geen vader. Deze zelfde man komt als de discussie gaat over het verschuiven van leeftijdsgrenzen bij vrouwen ineens kritiek leveren op de aanwezige single vrouw (met donker haar) die aangeeft haar grenzen inmiddels ook maar verschoven te hebben. Huh... dus als man mag je lekker je grenzen blijven verschuiven (hij vond zichzelf eerst als 38jarige te oud en nu pas als 43jarige), en als je dat als vrouw doet dan moet je daar verantwoordelijkheid over afleggen? Het medische aspect is hierbij geen reden want de discussie ging op dat moment over hoe het voor de kinderen is om oude ouders te hebben. Dus een te ouwe vader zijn is geen enkel probleem, maar een ouwe moeder wel?
Daarnaast zegt deze 37jarige man dat de vrouwen te kritisch zijn?
Waarop die andere single vrouw uit Amsterdam (lichtere haarkleur), ze had er beter niet bij aanwezig kunnen zijn, schaapachtig gaat zitten lachen en knikken en zeggen dat ze dat niet kan ontkennen. En later in de discussie bevestigt ze net zo schaapachtig nog een cliche over hip en happening willen zijn, feestjes hebben en op vakantie willen gaan... Jammer dat ze niet nog even benadrukt dat dat, indien dat al geldt als reden (is bij mij nooit een reden geweest), niet enkel de reden van de vrouw is, maar juist ook van de jonge van zijn vrijheid blijheid willen genieten de man is. En nogmaals kinderen krijgen lukt ons in principe niet alleen.
Tuurlijk zijn vrouwen ook kritisch, het gaat om je levenspartner. Ja een aantal generaties geleden waren we dat nog niet, omdat er geen financiele gelijkheid/onafhankelijkheid bestond. De man waar je kinderen mee krijgt beoordeel je toch anders dan iemand waar je even een avondje mee schuifelt. En dan heb ik het niet over of hij wel of geen witte sportsokken draagt, kom op zeg. Daarnaast, leer mij een niet kritische man kennen?
Een vrouw moet niet te dik zijn, mag niet langer zijn dan de kleine man, ze moet lang haar hebben, zelfstandig zijn, maar stiekem toch ook weer niet te zelfstandig, ze moet vooral haar "eigen ding" blijven doen, want dat wil de man ook vooral zijn "eigen ding" blijven doen. En wie doet dan uiteindelijk "het ding" met de kinderen?
Die man van 37jaar die in de studio zat is zelf gewoon net zo kritisch, hij valt op een bepaald type vrouw dat kritisch is en dan ligt het ineens aan haar als hij haar niet kan krijgen. Als hij zelf niet kritisch was, had heeft hij morgen nog een vrouw naast hem op de bank zitten. Er zijn nog zat vrouwen die gewoon een kind willen en niet zoveel noten op hun zang hebben, maar daar zie je hem toch ook niet mee.
Verder vond ik het echt van de potgerukt dat er vrouwen met eigen kinderen kwamen vertellen dat een vrouw met kinderwens, zonder eigen kinderen daar maar op een bepaald moment overheen moest kunnen stappen. Of die hoogleraar adoptie die het echt volledig de vrouw aanrekent. Of de vrouw die zelf nadat ze in de medische molen heeft gezeten de stekker eruit heeft getrokken en nu gelukkig is zonder kinderen. Prima om al die kanten te belichten, maar vergeet even niet dat jij zelf destijds de keuze had, niemand heeft jou iets verboden.
En dan hadden we nog de Christelijke vrouw, die op haar 23ste gewoon haar kinderen gehad heeft en heeft gestudeerd en in de Randstad woont. Ja lieverd, maar jij bent Christelijk. Waarschijnlijk ging ze als maagd het huwelijk in en was keurig getrouwd voordat de kinderen kwamen. Niks mis met Christelijk zijn, integendeel zelfs. Ik denk juist omdat zij Christelijk was en zij een man heeft die dat ook is, hij zijn verantwoordelijkheid nam en niet dacht, ja maar ik wil nog een jaar of 10 "vrijheid blijheid" en "mijn eigen ding doen".
Enfin ik heb inmiddels een hele leuke vriend en als we elkaar nog wat beter kennen gaan we ervoor. Mijn geluk? Mijn vriend is in de 40 en was niet enkel geinteresseerd in vrouwen van begin 30. Want dat is ook nog een "probleem". Vind als eind dertiger maar een man met kinderwens die jou niet te oud vindt. De grapjassen hoppen gewoon een generatie lager, want je gunt je kind toch wel een leuke jonge moeder... als je zelf achter je rolator loopt.
Gelukkig slaat de vrouw terug. De oudere vrouw met tien jaar jongere man komt steeds meer voor. Hebben de kinderen straks een oudere moeder maar een jongere vader (die nog lekker kan voetballen met ze, want onderschat dat voetballen niet hoor... hele generaties hebben nooit gevoetbald met hun piepjonge vader, maar het is ooo zo belangrijk). De rollen zijn omgedraaid.
Bedankt voor deze genuanceerde mening. Daar zijn er hier zo weinig van, wat een verademing.
Wat betreft die hoogleraar. Ik ken hem persoonlijk en ga hem nog aanpreken of het klopt dat hij het volledig vrouwen aanrekent, heb namelijk zelf de uitzending niet egzien. Dat hij dat zegt! Heb pas nog gesprek met hemover dit onderwerp. Hij rekende het toen mij niet aan dat ik een kinderwens heb die steeds moeilijker wordt vanwege idd vinden van geschikte partner. En ik ben idd niet abnormaal kritsch. Dat argument is trouwnes onecht en dat zet je in je betoog ook duidelijk neer, bedankt daarvoor.
woensdag 10 november 2010 om 09:56
quote:emaille schreef op 07 november 2010 @ 13:02:
Ronnie Ronnie Ronnie, ook al zeg je dat je niemand veroordeelt, en dat het slechts 'jouw mening' is: we hebben allemaal in al je postings je oordelen kunnen lezen. Je kan het proberen te verbloemen als een 'mening' maar in feite ben je steeds aan het oordelen. Dus: give it up. Je bent gewoon geen leuk mens. Maar hee, da's mijn mening he.Hahahha, en die van mij!!!
Ronnie Ronnie Ronnie, ook al zeg je dat je niemand veroordeelt, en dat het slechts 'jouw mening' is: we hebben allemaal in al je postings je oordelen kunnen lezen. Je kan het proberen te verbloemen als een 'mening' maar in feite ben je steeds aan het oordelen. Dus: give it up. Je bent gewoon geen leuk mens. Maar hee, da's mijn mening he.Hahahha, en die van mij!!!
woensdag 10 november 2010 om 10:18
quote:dippy schreef op 08 november 2010 @ 18:02:
Zeg meisjes, geen ruzie maken!
Als je dan door omstandigheden bijvoorbeeld langer over die opleiding doet, geen man kan vinden die kinderen wil, nog geen vaste baan hebt gevonden (wat in sommige sectoren lastig is), waardoor een woning nog niet binnen bereik ligt, dan kun je dus niet aan kinderen beginnen, terwijl je dat misschien wel wilt. En dan heeft dat niets met egoïsme of het zijn van een carrièrebitch te maken. Zonder man wordt het lastig!Dank je voor deze post! Dit vergeten de mensen die hier met een bord voor hun hoofdje maar wat veroordelingen en aannames spuwen.
Zeg meisjes, geen ruzie maken!
Als je dan door omstandigheden bijvoorbeeld langer over die opleiding doet, geen man kan vinden die kinderen wil, nog geen vaste baan hebt gevonden (wat in sommige sectoren lastig is), waardoor een woning nog niet binnen bereik ligt, dan kun je dus niet aan kinderen beginnen, terwijl je dat misschien wel wilt. En dan heeft dat niets met egoïsme of het zijn van een carrièrebitch te maken. Zonder man wordt het lastig!Dank je voor deze post! Dit vergeten de mensen die hier met een bord voor hun hoofdje maar wat veroordelingen en aannames spuwen.
woensdag 10 november 2010 om 10:21
woensdag 10 november 2010 om 10:33
