1ste kind en te bezorgd...
dinsdag 9 november 2010 om 20:55
Ik heb bij een goede vriendin van mij geconstateerd dat zij de lat wel heel hoog bij haar zelf legt. Zij is te overbezorgd bij haar kind en vind zich zelf een hele slechte moeder wanneer haar kind ook maar even huilt. Ik heb tal van voorbeelden, maar het geval is dat zij hulp nodig heeft. Dat ziet zij zelf ook in, maar bij welke zorgverlener kunje dan terecht?? Psycholoog of een alternatieve arts??
dinsdag 9 november 2010 om 21:48
Damm.... ik snap niet waar het mis is gegaan en snapte de reacties al helemaal niet... Wist niet dat ik 3 topics heb gestart... haha
Wellicht had ik mijn vraag wat beter moeten omschrijven. Zij ziet in dat ze te veel met haar kind bezig is en dat dat haar leven domineert. Nu is dat tot een bepaalde hoogte ook logisch. Maar als haar kind even huilt, wat volkomen logisch is bij baby's dan vind zij zich zelf al meteen een slechte moeder en benit te stressen en te huilen....
Wellicht had ik mijn vraag wat beter moeten omschrijven. Zij ziet in dat ze te veel met haar kind bezig is en dat dat haar leven domineert. Nu is dat tot een bepaalde hoogte ook logisch. Maar als haar kind even huilt, wat volkomen logisch is bij baby's dan vind zij zich zelf al meteen een slechte moeder en benit te stressen en te huilen....
dinsdag 9 november 2010 om 21:56
quote:Paque_ schreef op 09 november 2010 @ 21:08:
En jij hebt dat geconstateerd? Poepoe. En jij bent?
Spiegeloog?
Volgens mij kun je als vriendin toch echt wel constateren als een vriendin overbezorgd en bijvoorbeeld obsessief met haar kind bezig is.
Wij hebben in onze vriendenkring een vriendin die haar kind verwaarloost, daar is echt geen professional voor nodig om dat te zien. Wel om haar verder te helpen...dat kun je als vriendin waarschijnlijk minder goed.
Vind het lief en bezorgd van TO dat ze de vraag hier stelt.
En jij hebt dat geconstateerd? Poepoe. En jij bent?
Spiegeloog?
Volgens mij kun je als vriendin toch echt wel constateren als een vriendin overbezorgd en bijvoorbeeld obsessief met haar kind bezig is.
Wij hebben in onze vriendenkring een vriendin die haar kind verwaarloost, daar is echt geen professional voor nodig om dat te zien. Wel om haar verder te helpen...dat kun je als vriendin waarschijnlijk minder goed.
Vind het lief en bezorgd van TO dat ze de vraag hier stelt.
dinsdag 9 november 2010 om 22:05
Geheel eens met Marahbloem. Mijn vraag was trouwens ook niet lelijk bedoeld.
Wat vindt de papa er van? Ik vind het (ondanks je terechte bezorgdheid) wel een zaak tussen hen. Als je wil helpen kan je je vriendin steunen en naar haar luisteren. Misschien wil ze idd naar de dokter om haar verhaal te doen. Lijkt me een goede eerste stap. Geef haar ook het vertrouwen dat ze haar onzekerheid mag delen en dat niets raar is.
Wat vindt de papa er van? Ik vind het (ondanks je terechte bezorgdheid) wel een zaak tussen hen. Als je wil helpen kan je je vriendin steunen en naar haar luisteren. Misschien wil ze idd naar de dokter om haar verhaal te doen. Lijkt me een goede eerste stap. Geef haar ook het vertrouwen dat ze haar onzekerheid mag delen en dat niets raar is.