Wat een natte krant..
donderdag 11 november 2010 om 04:59
Ik moet even mn verhaal kwijt en tips om hiermee om te gaan zijn ook van harte welkom evenals dezelfde ervaringen want ik begrijp er niks van..
Anderhalve maand geleden kreeg ik iets met een jongen, we waren gekoppeld op een bruiloft en zijn een tijd later wat gaan drinken, was een megagezellige avond en na een paar weken als een dolle smsen met elkaar en daten (zonder zoenen) leek het een feit, we hadden iets met elkaar, he was heleaal perfect, ik voelde me zo goed bij hem en hij was vreselijk lief, vertelde me dat ie nog nooit zoiets moois had meegemaakt en zo dol om me was etc!Daarna vreselijk veel lol, goede gesprekken, veel herkenning bij elkaar etc.
Na een week stelde hij me aan zn ouders voor, dat vond ik wel snel maar hij zei dat ie zo gek op me was dat ie het wel van de daken kon schreeuwen!Ouders waren ook happy, klikte helemaal!Zo een tijd doorgevlogen op mn roze wolk, hij initieerde van alles, stelde voor me te helpen verhuizen,deed stiekem briefjes in mn zakken, smste dat ie zo gek op me was etc, afgelopen weekend ook weer heerlijk gehad, ook wel serieuse gesprekken, oa over zijn ex (enige relatie die hij voor mij had gehad) waar hij 8 jaar mee was en dat zij zo anders was dan ik en hij me zo relax vond en die relatie heel veel drama is geweest. Hij zei zelfs dat ie dacht dat samenwonen best snel kon gaan gebeuren en dat ie eigenlijk geen nacht meer zonder me wilde zijn, heerlijk allemaal!
Tot afgelopen paar dagen,zondag boekten we nog een hotelletje voor een romantisch weekend weg samen maar uit het niets was de toon volledig veranderd maandag, hij zei me aan de tel dat ie weinig tijd had en een druk leven (prima, ben zelf ook gehecht aan mn eigen ding en vind dat juist helemaal niet erg), heb hem daarna nog gesmst dat ik het jammer vonddat de toon zo was omgeslagen en ik er een beetje verdrietig door was en het niet begreep!Hij schreef terug dat d emoties toch wel eel heftig voor hem waren, dat da niet aan mij lag en hij de toekomst samen positief tegenmoet zag. och had ik een onderbuikgevoel dat er ies niet klopte, toen hij di de hele dag (uniek voor hem) niets liet horen een sms gestuurd dat ik dit niet zomaar verdiende en of we konden praten zsm,
Dat is dus giser gebeurd, aan de tel zei hij dat ie niet goed wist of ie me een duidelijk antwoord zou kunnen geven op zn gedrag, heb gezegd dat ie dar maar over na moest denken omdat ik daar wel recht op heb na zo een plotselinge omslag.
Toen ik gister bij hem aankwam en hem omhelste en voeg wat er nou aan de hand is vertelde hij het hoge woord; hij denkt no teveel aan zn ex en is niet toe aan een relatie..(deze jongen is 33), hij zegt het geprobeerd te hebben maar volledig n de war te zijn en dat alles wat hij heeft gezegd en gedaan gemeend was maar nie meer verder kan..
Wat voel ik me ellendig, heb zoveel scenario's door mn hoofd gehaald afgelopen dagen maar dit niet. Ben heel rustig gebleven, wel gezegd dat ik het heel laf vond hoe dit is gegaan, dat hij het spreekbaar had kunnen maken etc.
Vriendinnen zegge dat hij her nog wel op terug komt en gewoon in de war is, ik heb er een hard hoofd in en daarbij; wil ik iemad die me zo heeft voorgelogen wel?
Hij smste gisteravond laat nog dat het hem spiijt me zo een pijn te doen, het idd een laffe daad is en hij idd misschien spijt krijgt maar het niet meer weet, heb nummer gedelete om niet in de verleiding te komen terug te smsen dat mijn deur open staat voor hem en alles bespreekbaar is maar het zonde is zoies moois te laten schieten..
Wat denken jullie; gen contact meer hebben en proberen door te gaan of misschien toch nog kansje dat deze jongen straks de nagels uit zn vingers trekt van spijt..?
Anderhalve maand geleden kreeg ik iets met een jongen, we waren gekoppeld op een bruiloft en zijn een tijd later wat gaan drinken, was een megagezellige avond en na een paar weken als een dolle smsen met elkaar en daten (zonder zoenen) leek het een feit, we hadden iets met elkaar, he was heleaal perfect, ik voelde me zo goed bij hem en hij was vreselijk lief, vertelde me dat ie nog nooit zoiets moois had meegemaakt en zo dol om me was etc!Daarna vreselijk veel lol, goede gesprekken, veel herkenning bij elkaar etc.
Na een week stelde hij me aan zn ouders voor, dat vond ik wel snel maar hij zei dat ie zo gek op me was dat ie het wel van de daken kon schreeuwen!Ouders waren ook happy, klikte helemaal!Zo een tijd doorgevlogen op mn roze wolk, hij initieerde van alles, stelde voor me te helpen verhuizen,deed stiekem briefjes in mn zakken, smste dat ie zo gek op me was etc, afgelopen weekend ook weer heerlijk gehad, ook wel serieuse gesprekken, oa over zijn ex (enige relatie die hij voor mij had gehad) waar hij 8 jaar mee was en dat zij zo anders was dan ik en hij me zo relax vond en die relatie heel veel drama is geweest. Hij zei zelfs dat ie dacht dat samenwonen best snel kon gaan gebeuren en dat ie eigenlijk geen nacht meer zonder me wilde zijn, heerlijk allemaal!
Tot afgelopen paar dagen,zondag boekten we nog een hotelletje voor een romantisch weekend weg samen maar uit het niets was de toon volledig veranderd maandag, hij zei me aan de tel dat ie weinig tijd had en een druk leven (prima, ben zelf ook gehecht aan mn eigen ding en vind dat juist helemaal niet erg), heb hem daarna nog gesmst dat ik het jammer vonddat de toon zo was omgeslagen en ik er een beetje verdrietig door was en het niet begreep!Hij schreef terug dat d emoties toch wel eel heftig voor hem waren, dat da niet aan mij lag en hij de toekomst samen positief tegenmoet zag. och had ik een onderbuikgevoel dat er ies niet klopte, toen hij di de hele dag (uniek voor hem) niets liet horen een sms gestuurd dat ik dit niet zomaar verdiende en of we konden praten zsm,
Dat is dus giser gebeurd, aan de tel zei hij dat ie niet goed wist of ie me een duidelijk antwoord zou kunnen geven op zn gedrag, heb gezegd dat ie dar maar over na moest denken omdat ik daar wel recht op heb na zo een plotselinge omslag.
Toen ik gister bij hem aankwam en hem omhelste en voeg wat er nou aan de hand is vertelde hij het hoge woord; hij denkt no teveel aan zn ex en is niet toe aan een relatie..(deze jongen is 33), hij zegt het geprobeerd te hebben maar volledig n de war te zijn en dat alles wat hij heeft gezegd en gedaan gemeend was maar nie meer verder kan..
Wat voel ik me ellendig, heb zoveel scenario's door mn hoofd gehaald afgelopen dagen maar dit niet. Ben heel rustig gebleven, wel gezegd dat ik het heel laf vond hoe dit is gegaan, dat hij het spreekbaar had kunnen maken etc.
Vriendinnen zegge dat hij her nog wel op terug komt en gewoon in de war is, ik heb er een hard hoofd in en daarbij; wil ik iemad die me zo heeft voorgelogen wel?
Hij smste gisteravond laat nog dat het hem spiijt me zo een pijn te doen, het idd een laffe daad is en hij idd misschien spijt krijgt maar het niet meer weet, heb nummer gedelete om niet in de verleiding te komen terug te smsen dat mijn deur open staat voor hem en alles bespreekbaar is maar het zonde is zoies moois te laten schieten..
Wat denken jullie; gen contact meer hebben en proberen door te gaan of misschien toch nog kansje dat deze jongen straks de nagels uit zn vingers trekt van spijt..?
donderdag 11 november 2010 om 06:50
donderdag 11 november 2010 om 08:02
Ai, dat doet zeer!
Maar weet je, ik denk niet dat hij tegen je gelogen heeft.
Hij zal ongetwijfeld hebben gewild, en misschien heeft hij wel heel hard geprobeerd.
Vond hij het zelf ook lang genoeg geduurd hebben, dat hele over zijn ex heen komen.
Maar tussen willen en voelen zit een heel verschil.
Maar leuk is het niet..
Maar weet je, ik denk niet dat hij tegen je gelogen heeft.
Hij zal ongetwijfeld hebben gewild, en misschien heeft hij wel heel hard geprobeerd.
Vond hij het zelf ook lang genoeg geduurd hebben, dat hele over zijn ex heen komen.
Maar tussen willen en voelen zit een heel verschil.
Maar leuk is het niet..
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 11 november 2010 om 08:34
Groot gelijk wat je zegt en doet, niet op gaan zitten wachten!
Ik snap nooit zo goed wat ze dan "hebben geprobeerd". Of het gevoel was er en was goed, of het gevoel was er niet en dan was al dat lieve gezwam één grote leugen.
Bij "heb het geprobeerd" denk ik altijd aan iemand die geprobeerd heeft verliefd te zien, geprobeerd heeft iemand leuk te vinden, geprobeerd heeft lieve dingen te zeggen met als doel het hopelijk ook te gaan voelen of zo??? Ik snap van dat soort gedrag echt nooit, maar dan ook helemaal niets.
Het zal er vast iets hebben gezeten maar jezelf en een ander zo behandelen vind ik altijd lijken op een vorm van (zelf) bedrog. Je brengt een ander het hoofd op hol terwijl jezelf blijkbaar ondertussen heel iets anders denkt.
Ik snap nooit zo goed wat ze dan "hebben geprobeerd". Of het gevoel was er en was goed, of het gevoel was er niet en dan was al dat lieve gezwam één grote leugen.
Bij "heb het geprobeerd" denk ik altijd aan iemand die geprobeerd heeft verliefd te zien, geprobeerd heeft iemand leuk te vinden, geprobeerd heeft lieve dingen te zeggen met als doel het hopelijk ook te gaan voelen of zo??? Ik snap van dat soort gedrag echt nooit, maar dan ook helemaal niets.
Het zal er vast iets hebben gezeten maar jezelf en een ander zo behandelen vind ik altijd lijken op een vorm van (zelf) bedrog. Je brengt een ander het hoofd op hol terwijl jezelf blijkbaar ondertussen heel iets anders denkt.
donderdag 11 november 2010 om 08:37
Shit, wat een K*T verhaal, maar geheel onverwacht komt t niet.
Iemand ie in week en anderhalf maand tijd je voorstelt aan ouders en praat over samenwonen, vind ik dubieus.
Alsof ie (te) hard zn best doet..maar goed...laat hem en ga niet verder met hem. Lijkt me een slechte start van een goeie relatie.
Iemand ie in week en anderhalf maand tijd je voorstelt aan ouders en praat over samenwonen, vind ik dubieus.
Alsof ie (te) hard zn best doet..maar goed...laat hem en ga niet verder met hem. Lijkt me een slechte start van een goeie relatie.
donderdag 11 november 2010 om 10:11
quote:Paekzwart schreef op 11 november 2010 @ 08:34:
Groot gelijk wat je zegt en doet, niet op gaan zitten wachten!
Ik snap nooit zo goed wat ze dan "hebben geprobeerd". Of het gevoel was er en was goed, of het gevoel was er niet en dan was al dat lieve gezwam één grote leugen.
Bij "heb het geprobeerd" denk ik altijd aan iemand die geprobeerd heeft verliefd te zien, geprobeerd heeft iemand leuk te vinden, geprobeerd heeft lieve dingen te zeggen met als doel het hopelijk ook te gaan voelen of zo??? Ik snap van dat soort gedrag echt nooit, maar dan ook helemaal niets.
Het zal er vast iets hebben gezeten maar jezelf en een ander zo behandelen vind ik altijd lijken op een vorm van (zelf) bedrog. Je brengt een ander het hoofd op hol terwijl jezelf blijkbaar ondertussen heel iets anders denkt.
Heb zelf zoiets ´gedaan´, verliefd geworden op iemand. Na 2 maanden was ik ineens niet meer verliefd, ineens van de roze wolk afgedonderd... Misschien ben ik nooit echt verliefd geweest, maar heb nooit gelogen over wat ik voelde, dacht zelf echt verliefd te zijn.
Wat ik wil zeggen is dat het misschien bij TO´s vriend zoals bij mij is gegaan en dat hij niet perse heeft gelogen. Soms gaat gevoel ineens over... Vind het rot voor je TO, maar vind ook dat je er goed mee omgaat door niet achter hem aan te lopen!
Groot gelijk wat je zegt en doet, niet op gaan zitten wachten!
Ik snap nooit zo goed wat ze dan "hebben geprobeerd". Of het gevoel was er en was goed, of het gevoel was er niet en dan was al dat lieve gezwam één grote leugen.
Bij "heb het geprobeerd" denk ik altijd aan iemand die geprobeerd heeft verliefd te zien, geprobeerd heeft iemand leuk te vinden, geprobeerd heeft lieve dingen te zeggen met als doel het hopelijk ook te gaan voelen of zo??? Ik snap van dat soort gedrag echt nooit, maar dan ook helemaal niets.
Het zal er vast iets hebben gezeten maar jezelf en een ander zo behandelen vind ik altijd lijken op een vorm van (zelf) bedrog. Je brengt een ander het hoofd op hol terwijl jezelf blijkbaar ondertussen heel iets anders denkt.
Heb zelf zoiets ´gedaan´, verliefd geworden op iemand. Na 2 maanden was ik ineens niet meer verliefd, ineens van de roze wolk afgedonderd... Misschien ben ik nooit echt verliefd geweest, maar heb nooit gelogen over wat ik voelde, dacht zelf echt verliefd te zijn.
Wat ik wil zeggen is dat het misschien bij TO´s vriend zoals bij mij is gegaan en dat hij niet perse heeft gelogen. Soms gaat gevoel ineens over... Vind het rot voor je TO, maar vind ook dat je er goed mee omgaat door niet achter hem aan te lopen!
donderdag 11 november 2010 om 10:28
Pff wat een loosert
Heb zelf ook zoeen ex gehad, 3mnden kon het niet op, tot hij ineens besefte niet over zijn ex van 5jr terug te zijn
In andere woorden, het was ff lekker maar ik ga nu weer op zoek naar een vlgend exemplaar wiens hoofd ik voor
een paar mnden op hoofd kan brengen.
Het was bij hem een patroon, bij de ex voor mij gebeurde hetzelfde.
Ach meid, wees maar blij dat het niet te lang heeft geduurd, maar kan mij voorstellen dat je dat nu nog niet beseft aangezien je ludevedu hebt.
Mijn les voor een vlgd x, oppassen met mannen die het teveel over hun ex hebben of mannen die te hard van stapel lopen!
Heb zelf ook zoeen ex gehad, 3mnden kon het niet op, tot hij ineens besefte niet over zijn ex van 5jr terug te zijn
In andere woorden, het was ff lekker maar ik ga nu weer op zoek naar een vlgend exemplaar wiens hoofd ik voor
een paar mnden op hoofd kan brengen.
Het was bij hem een patroon, bij de ex voor mij gebeurde hetzelfde.
Ach meid, wees maar blij dat het niet te lang heeft geduurd, maar kan mij voorstellen dat je dat nu nog niet beseft aangezien je ludevedu hebt.
Mijn les voor een vlgd x, oppassen met mannen die het teveel over hun ex hebben of mannen die te hard van stapel lopen!
donderdag 11 november 2010 om 10:34
quote:stes27 schreef op 11 november 2010 @ 04:59:
Wat denken jullie; gen contact meer hebben en proberen door te gaan of misschien toch nog kansje dat deze jongen straks de nagels uit zn vingers trekt van spijt..?
Tja, het is natuurlijk mogelijk dat het nog goed komt maar in de meeste gevallen zijn dit soort dingen een goede voorbode dat het niks gaat en kan worden. Het enige wat je vaak krijgt, is een hoop drama. Dat was zijn vorige relatie ook volgens hem. Hoe zeker weet jij dat dit niet gewoon (mede) aan hem lag?
Hij is nu tenslotte ook degene die de drama inbrengt?
Wat denken jullie; gen contact meer hebben en proberen door te gaan of misschien toch nog kansje dat deze jongen straks de nagels uit zn vingers trekt van spijt..?
Tja, het is natuurlijk mogelijk dat het nog goed komt maar in de meeste gevallen zijn dit soort dingen een goede voorbode dat het niks gaat en kan worden. Het enige wat je vaak krijgt, is een hoop drama. Dat was zijn vorige relatie ook volgens hem. Hoe zeker weet jij dat dit niet gewoon (mede) aan hem lag?
Hij is nu tenslotte ook degene die de drama inbrengt?
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
donderdag 11 november 2010 om 10:46
quote:stes27 schreef op 11 november 2010 @ 04:59:
Na een week stelde hij me aan zn ouders voor, dat vond ik wel snel maar hij zei dat ie zo gek op me was dat ie het wel van de daken kon schreeuwen!Ouders waren ook happy, klikte helemaal!Zo een tijd doorgevlogen op mn roze wolk, hij initieerde van alles, stelde voor me te helpen verhuizen,deed stiekem briefjes in mn zakken, smste dat ie zo gek op me was etc, afgelopen weekend ook weer heerlijk gehad, ook wel serieuse gesprekken, oa over zijn ex (enige relatie die hij voor mij had gehad) waar hij 8 jaar mee was en dat zij zo anders was dan ik en hij me zo relax vond en die relatie heel veel drama is geweest. Hij zei zelfs dat ie dacht dat samenwonen best snel kon gaan gebeuren en dat ie eigenlijk geen nacht meer zonder me wilde zijn, heerlijk allemaal!
Eerlijk gezegd was ik hier zelf al keihard weggerend. Waar was jij in dit allemaal? Hij zei na zes weken dat jullie best snel zouden kunnen samenwonen, wilde jij dat ook dan?? Als iemand dat na zes weken tegen mij gezegd had.. brrrrr. Daarnaast is het een voorteken dat ie veel te snel ging en dat het onnatuurlijk was.
Het klinkt alsof hij de touwtjes helemaal in handen had. Hardlopers zijn niet voor niets doodlopers.
Lik je wonden en wees een volgende keer gewaarschuwd.
Na een week stelde hij me aan zn ouders voor, dat vond ik wel snel maar hij zei dat ie zo gek op me was dat ie het wel van de daken kon schreeuwen!Ouders waren ook happy, klikte helemaal!Zo een tijd doorgevlogen op mn roze wolk, hij initieerde van alles, stelde voor me te helpen verhuizen,deed stiekem briefjes in mn zakken, smste dat ie zo gek op me was etc, afgelopen weekend ook weer heerlijk gehad, ook wel serieuse gesprekken, oa over zijn ex (enige relatie die hij voor mij had gehad) waar hij 8 jaar mee was en dat zij zo anders was dan ik en hij me zo relax vond en die relatie heel veel drama is geweest. Hij zei zelfs dat ie dacht dat samenwonen best snel kon gaan gebeuren en dat ie eigenlijk geen nacht meer zonder me wilde zijn, heerlijk allemaal!
Eerlijk gezegd was ik hier zelf al keihard weggerend. Waar was jij in dit allemaal? Hij zei na zes weken dat jullie best snel zouden kunnen samenwonen, wilde jij dat ook dan?? Als iemand dat na zes weken tegen mij gezegd had.. brrrrr. Daarnaast is het een voorteken dat ie veel te snel ging en dat het onnatuurlijk was.
Het klinkt alsof hij de touwtjes helemaal in handen had. Hardlopers zijn niet voor niets doodlopers.
Lik je wonden en wees een volgende keer gewaarschuwd.
donderdag 11 november 2010 om 10:50
Wat ontzettend verwarrend zo`n man die als een blad aan een boom veranderd.
Goed gehandeld!
Er klopt iets niet en laat hem er maar mee komen als hij wil.
- hebben jullie iets besproken in een van jullie laatste gesprekken wat hem benauwd?
- heeft hij met iemand anders gesproken?
- heeft hij zijn ex weer ontmoet?
- heeft hij een psychische aandoening?
Ga op radiostilte, maar geef hem wel de gelegenheid het uit te leggen.
Ik zou ook uit zelfbescherming afststand nemen.
Goed gehandeld!
Er klopt iets niet en laat hem er maar mee komen als hij wil.
- hebben jullie iets besproken in een van jullie laatste gesprekken wat hem benauwd?
- heeft hij met iemand anders gesproken?
- heeft hij zijn ex weer ontmoet?
- heeft hij een psychische aandoening?
Ga op radiostilte, maar geef hem wel de gelegenheid het uit te leggen.
Ik zou ook uit zelfbescherming afststand nemen.
donderdag 11 november 2010 om 10:55
quote:Caviahaar schreef op 11 november 2010 @ 10:11:
[...]
Heb zelf zoiets ´gedaan´, verliefd geworden op iemand. Na 2 maanden was ik ineens niet meer verliefd, ineens van de roze wolk afgedonderd... Misschien ben ik nooit echt verliefd geweest, maar heb nooit gelogen over wat ik voelde, dacht zelf echt verliefd te zijn.
Wat ik wil zeggen is dat het misschien bij TO´s vriend zoals bij mij is gegaan en dat hij niet perse heeft gelogen. Soms gaat gevoel ineens over... Vind het rot voor je TO, maar vind ook dat je er goed mee omgaat door niet achter hem aan te lopen!
Ik denk wel dat het voor kan komen dat je graag verliefd wilt zijn bijvoorbeeld maar als je woorden gaat gebruiken als "ik heb geprobeerd verliefd te zijn" dat het toch voelt als je niet eerlijk genoeg naar jezelf bent geweest en je het toch wel wist.
En als je dat niet kunt wordt het ook erg moeilijk eerlijk te zijn naar een ander. En door je verliefd gedrag heb je ondertussen vaak wel de ander ook mee verliefd laten worden naar meer gevoelens en zich open laten stellen.
Daar heb je dan nog wel de verantwoording voor. Dus een volgende keer hoop ik dan wel dat iemand voorzichtiger daar mee is.
[...]
Heb zelf zoiets ´gedaan´, verliefd geworden op iemand. Na 2 maanden was ik ineens niet meer verliefd, ineens van de roze wolk afgedonderd... Misschien ben ik nooit echt verliefd geweest, maar heb nooit gelogen over wat ik voelde, dacht zelf echt verliefd te zijn.
Wat ik wil zeggen is dat het misschien bij TO´s vriend zoals bij mij is gegaan en dat hij niet perse heeft gelogen. Soms gaat gevoel ineens over... Vind het rot voor je TO, maar vind ook dat je er goed mee omgaat door niet achter hem aan te lopen!
Ik denk wel dat het voor kan komen dat je graag verliefd wilt zijn bijvoorbeeld maar als je woorden gaat gebruiken als "ik heb geprobeerd verliefd te zijn" dat het toch voelt als je niet eerlijk genoeg naar jezelf bent geweest en je het toch wel wist.
En als je dat niet kunt wordt het ook erg moeilijk eerlijk te zijn naar een ander. En door je verliefd gedrag heb je ondertussen vaak wel de ander ook mee verliefd laten worden naar meer gevoelens en zich open laten stellen.
Daar heb je dan nog wel de verantwoording voor. Dus een volgende keer hoop ik dan wel dat iemand voorzichtiger daar mee is.
donderdag 11 november 2010 om 10:57
Vaak is ook dat als de andere partij zegt liever rustiger aan te doen dat de "verliefde" persoon juist toch hard blijft gaan en zegt "alles zit goed". Het blijft vaak als geforceerd hardlopen aanvoelen en is lastig in te dammen door de ander die ofwel meegaat in de gevoelens want die wil het bijvoorbeeld wel graag ofwel geen keuze heeft de relatie stop te zetten terwijl er wel "gevoelens" zouden zijn. Een erg onmogelijke keuze.
donderdag 11 november 2010 om 11:17
ALs het je zelf te snel gaat, niet erin meegaan dus. Dan ga je dingen doen waar je niet achter staat. En zeker niet als je al zoiets hebt meegemaakt.
Was het al lang uit met zn ex? Een rebound moet je al helemaal niet willen zijn.
Al deze gedragingen beheers ik overigens tot in de puntjes: ik ben single
Was het al lang uit met zn ex? Een rebound moet je al helemaal niet willen zijn.
Al deze gedragingen beheers ik overigens tot in de puntjes: ik ben single
donderdag 11 november 2010 om 11:25
Het ging idd supersnel allemaal maar doordat het ook zo goed voelde liet ik me erin meeslepen en tja, je bent gewoon verliefd en krijgt steeds meer vertrouwen omdat het zo lekker loopt!
Het is sinds december uit met zijn ex, dus wel een tijdje al, maar sap ook best dat je een relatie van 8 jaar niet zomaar vergeet mar had het bespreekbaar gemaakt denk ik dan, dan hadden we een stapje terug gezet!
Het meest bizarre en frustrerende vind ik dat ik niks heb zien ankome en we zondagavond nog een romantisch weekendje weg geboekt hadden en dat ik daarna plotseing zo ben benhandeld snijdt diep....
Het is sinds december uit met zijn ex, dus wel een tijdje al, maar sap ook best dat je een relatie van 8 jaar niet zomaar vergeet mar had het bespreekbaar gemaakt denk ik dan, dan hadden we een stapje terug gezet!
Het meest bizarre en frustrerende vind ik dat ik niks heb zien ankome en we zondagavond nog een romantisch weekendje weg geboekt hadden en dat ik daarna plotseing zo ben benhandeld snijdt diep....
donderdag 11 november 2010 om 15:11
Misschien zijn door zijn tijd met jou weer allemaal herinneringen aan zijn ex boven gekomen? Door dat hij weer iets voelde en door de dingen die je samen met een vriendin doet? Misschien heeft hij daardoor een terugslag. Ik vind dat je al goed gehandeld hebt. Duidelijk gevraagd hoe het zat en hij heeft ook geprobeerd te antwoorden. Het enige wat je kan doen is hem ruimte geven en afwachten, maar ga niet zitten wachten!! Misschien komt hij wel weer als hij alles op een rijtje en verwerkt heeft, misschien ook niet. Ga gewoon door met wat je altijd al deed, date als het kan een paar andere leuke mannen.. Wil hij haar trouwens echt terug of moet hij zijn eigen gevoelens uitzoeken? Heeft hij weer/nog contact met haar?