Gezondheid
alle pijlers
Staar
vrijdag 7 december 2007 om 20:24
Ik heb vandaag te horen gekregen dat mijn zoontje van 9 jaar aan staar geopereerd moet worden. Ik vind dit best eng en ik ken ook niemand die dit zo jong heeft moeten laten doen. Jullie wel?
Hoe ging dit in zijn werk? Pijnlijk? Lang rustig aan moeten doen?
Zou gaag wat ervaringen willen horen.
Alvast bedankt.
Hoe ging dit in zijn werk? Pijnlijk? Lang rustig aan moeten doen?
Zou gaag wat ervaringen willen horen.
Alvast bedankt.
vrijdag 7 december 2007 om 22:22
Ik ben altijd in de veronderstelling dat alleen ouderen dit kregen. Jeetje, dan is 9 wel heel erg jong. Ik weet nog heel goed toen mijn oma aan staar werd geholpen. Ik ben een paar dagen bij haar in huis geweest overdag, om te helpen met druppelen. Ze had zo'n dop met watten eronder op haar oog waaraan ze geopereerd was en om de zoveel uur moesten er druppels in. Ik geloof dat dit al zeker 10 jaar geleden is, dus wellicht gaat het tegenwoordig anders. Maar ik weet wel dat de operatie an sich geen pijn had gedaan. Alleen het druppelen was een beetje prikachtig. Ik geloof dat ze na een week (of misschien was het 2) naar de opticien kon voor een andere bril.
dinsdag 18 december 2007 om 14:20
Hoi Parsje,
Ik ben zelf 29 en heb sinds mijn geboorte staar. Helaas aangeboren en waarschijnlijk erfelijk want mijn moeder kreeg staar toen ze 24 was.
Heeft jouw zoontje ook de erfelijke variant? Slechts interesse, qua behandeling maakt het geen verschil.
Watvoor operatie krijgt hij? Ik kan me van mijzelf namelijk herinneren dat ik voordat ik geopereerd werd (implantatie van kunstlenzen) eerst diverse keren gelaserd ben. Oogarts wilde de operatie zo lang mogelijk uitstellen vanwege de groei.
Toen ik 13 was, kreeg ik mijn eerste kunstlenzen geimplanteerd. Het zieke, vertroebelde ooglensje wordt dan dus verwijderd en vervangen door een kunststof lens. De operatie zelf stelt voor je zoon als patient niet zoveel voor. Algehele narcose. Na operatie voelt het wat trekkerig en is het afgeplakt en moet er dagelijks gedruppeld worden in de ogen om infecties tegen te gaan.
Als jouw zoon ook kunstlenzen geimplanteerd krijgt, zal hij wel voor altijd aan de leesbril moeten. Kunstlenzen kunnen namelijk niet focussen.
Na een week wordt dat trekkerige gevoel al minder.
Het was wel een verademing overigens, ik kon weer van alles zien en details waarnemen enzo.. nog nooit zó genoten van blaadjes aan bomen enzo!
Na een paar jaar waren die kunstlenzen helaas weer vertroebeld door de staar (nastaar) en ben ik weer een heel aantal keren gelaserd. Dat helpt allemaal maar tijdelijk en wordt niet te snel gedaan ivm kans op beschadigen van het netvlies. Je moet er dus in elk geval rekening mee houden dat je zoontje hier helaas nog wel een hele tijd zoet mee is..
Dat is wat ik allemaal zo 1,2,3 kan verzinnen.
Ga je naar het Oogziekenhuis in Rotterdam? Dat zou ik je namelijk absoluut aanraden. Dit ziekenhuis staat in heel Europa als beste aangeschreven op gebied van oogheelkunde. Zit even te bedenken hoe die kinderarts ook alweer heette maar kom er even niet op.
Succes. Als je meer wilt weten, vraag het maar!
Ik ben zelf 29 en heb sinds mijn geboorte staar. Helaas aangeboren en waarschijnlijk erfelijk want mijn moeder kreeg staar toen ze 24 was.
Heeft jouw zoontje ook de erfelijke variant? Slechts interesse, qua behandeling maakt het geen verschil.
Watvoor operatie krijgt hij? Ik kan me van mijzelf namelijk herinneren dat ik voordat ik geopereerd werd (implantatie van kunstlenzen) eerst diverse keren gelaserd ben. Oogarts wilde de operatie zo lang mogelijk uitstellen vanwege de groei.
Toen ik 13 was, kreeg ik mijn eerste kunstlenzen geimplanteerd. Het zieke, vertroebelde ooglensje wordt dan dus verwijderd en vervangen door een kunststof lens. De operatie zelf stelt voor je zoon als patient niet zoveel voor. Algehele narcose. Na operatie voelt het wat trekkerig en is het afgeplakt en moet er dagelijks gedruppeld worden in de ogen om infecties tegen te gaan.
Als jouw zoon ook kunstlenzen geimplanteerd krijgt, zal hij wel voor altijd aan de leesbril moeten. Kunstlenzen kunnen namelijk niet focussen.
Na een week wordt dat trekkerige gevoel al minder.
Het was wel een verademing overigens, ik kon weer van alles zien en details waarnemen enzo.. nog nooit zó genoten van blaadjes aan bomen enzo!
Na een paar jaar waren die kunstlenzen helaas weer vertroebeld door de staar (nastaar) en ben ik weer een heel aantal keren gelaserd. Dat helpt allemaal maar tijdelijk en wordt niet te snel gedaan ivm kans op beschadigen van het netvlies. Je moet er dus in elk geval rekening mee houden dat je zoontje hier helaas nog wel een hele tijd zoet mee is..
Dat is wat ik allemaal zo 1,2,3 kan verzinnen.
Ga je naar het Oogziekenhuis in Rotterdam? Dat zou ik je namelijk absoluut aanraden. Dit ziekenhuis staat in heel Europa als beste aangeschreven op gebied van oogheelkunde. Zit even te bedenken hoe die kinderarts ook alweer heette maar kom er even niet op.
Succes. Als je meer wilt weten, vraag het maar!
vrijdag 24 augustus 2012 om 23:00
Hier nog eentje. Mijn linker oog werd op mijn 13de, en mijn rechter oog op mijn 14de geopereerd. Mijn linker lens is helder gebleven, maar het rechter kreeg nastaar. Ook een erfelijk geval. Mijn moeder had het ook als kind.
Qua pijn vond ik het erg meevallen. Het is heel vreemd dat als je kapje voor de eerste keer af gaat. Was je eerst bijna blind aan dat oog, en dan ineens kun je iemand zien staan. Er gaat letterlijk een wereld voor je open.
Nu heb ik een zicht van ongeveer 8%. Maar dat is beter dan niets. Heeft je zoontje alleen staar of heeft hij nog een onderliggende oogaandoening? Bij mijn moeder en mij is dat wel het geval. Vandaar dat wij na deze ingreep slechtziend zijn gebleven. Maar geholpen heeft het zeker.
Ik hoop dat je toch iets aan mijn verhaaltje hebt gehad? O ja, die tip van het oogziekenhuis in Rotterdam vindt ik een goede. Als er vragen zijn, stel ze gerust.
Qua pijn vond ik het erg meevallen. Het is heel vreemd dat als je kapje voor de eerste keer af gaat. Was je eerst bijna blind aan dat oog, en dan ineens kun je iemand zien staan. Er gaat letterlijk een wereld voor je open.
Nu heb ik een zicht van ongeveer 8%. Maar dat is beter dan niets. Heeft je zoontje alleen staar of heeft hij nog een onderliggende oogaandoening? Bij mijn moeder en mij is dat wel het geval. Vandaar dat wij na deze ingreep slechtziend zijn gebleven. Maar geholpen heeft het zeker.
Ik hoop dat je toch iets aan mijn verhaaltje hebt gehad? O ja, die tip van het oogziekenhuis in Rotterdam vindt ik een goede. Als er vragen zijn, stel ze gerust.
