Relaties
alle pijlers
Partner hypersensitiviteit
donderdag 25 november 2010 om 09:32
Mijn partner is hypersensitief. Zij voelt alles aan wat er in haar omgeving is. En ze wil het ook oplossen omdat ze er zo veel last van heeft.
Ik ben een chaoot en nogal een gevoelsmens. Dat betekent dat ik veel onrust veroorzaak waar zij op resoneert. Daarmee loopt haar hoofd/tankje vol en neemt afstand van mij zodat ze weer kan opladen. Ondanks dat we heel veel van elkaar houden drijgt onze realtie hierop stuk te lopen. En ik?.....ik weet het niet. Heeft er iemand ervaring in een volwassen relatie hiermee? Heeft er iemand tips wat we moeten doen om toch bij elkaar te kunnen blijven?
Alvast bedankt
Ik ben een chaoot en nogal een gevoelsmens. Dat betekent dat ik veel onrust veroorzaak waar zij op resoneert. Daarmee loopt haar hoofd/tankje vol en neemt afstand van mij zodat ze weer kan opladen. Ondanks dat we heel veel van elkaar houden drijgt onze realtie hierop stuk te lopen. En ik?.....ik weet het niet. Heeft er iemand ervaring in een volwassen relatie hiermee? Heeft er iemand tips wat we moeten doen om toch bij elkaar te kunnen blijven?
Alvast bedankt
donderdag 25 november 2010 om 11:03
quote:eefjewentelteefje schreef op 25 november 2010 @ 10:57:
@ elastiekje,
Was je als kind ook al zo ? (als je mee hebt gelezen weet je waar die vraag vandaan komt )
of is dit iets van de laatste tijd.
Ik ben er wel van overtuigd dat mensen die een burn-out of overwerkt of oververmoeid raken heel gevoelig zijn.
Jou situatie komt me over alsof er zoiets met je aan de hand is.Hahaha gaan we een beetje sensitief doen?
@ elastiekje,
Was je als kind ook al zo ? (als je mee hebt gelezen weet je waar die vraag vandaan komt )
of is dit iets van de laatste tijd.
Ik ben er wel van overtuigd dat mensen die een burn-out of overwerkt of oververmoeid raken heel gevoelig zijn.
Jou situatie komt me over alsof er zoiets met je aan de hand is.Hahaha gaan we een beetje sensitief doen?
donderdag 25 november 2010 om 11:04
http://www.hooggevoelig.nl/vbulletin/
http://jongeren.hooggevoelig.nl/
http://www.eszenzz-centre.nl/forum.htm
misschien ken je het al of heb je er niets aan maar
dit kwam ik zo snel tegen. ik waarschuw je wel voor een hoog vaag-en-zweverigheidsgehalte.
http://jongeren.hooggevoelig.nl/
http://www.eszenzz-centre.nl/forum.htm
misschien ken je het al of heb je er niets aan maar
dit kwam ik zo snel tegen. ik waarschuw je wel voor een hoog vaag-en-zweverigheidsgehalte.
donderdag 25 november 2010 om 11:06
donderdag 25 november 2010 om 11:07
Ik heb het ongeveer vanaf de puberteit. Ben nu 21, en soms denk ik weleens: ben ik nu nog aan het puberen?
Eerst dacht ik dat het door de pil kwam, maar ik heb nu een erg milde pil (yasmin) en het blijft nog steeds. Maar ik merk wel dat nu ik het steeds meer accepteer, ik er beter mee om kan gaan en dus wat meer mijn verstand en gevoel in balans kan houden. Daarvoor schoot het wat heen en weer (weet niet hoe ik het beter uit kan leggen). Voor mij was acceptatie dus het sleutelwoord.
Studeer zelf psychologie en had ook al gelezen over HSP, en vaak wordt dat gelinkt aan kinderen en wordt er inderdaad erg zweverig over gedaan. Het is maar hoe je het beestje noemt.
Verder weet ik niet echt of ik het als kind al had, het is meer toen mijn zelfbewustzijn zich echt ging ontwikkelen. Merkte vaak dat mensen soms heel tegenstrijdig waren in het zeggen en doen. Merkte toch vaak dat ik gelijk had als er iets aan de hand was en mensen zeiden dat het prima ging etc. Gewoon van dat soort dingetjes. Merk ook dat ik heel slecht kan tegen fel licht, grote menigtes en heel erg harde geluiden. Maar natuurlijk wil ik me niet teveel focussen op het HSP zijn, maar gewoon proberen om te gaan met alles, en dat gaat gelukkig steeds meer vanzelf omdat ik een fijne omgeving heb! (Mijn ex vriend reageerde erg ongeduldig en noemde me een aansteller etc., heeft wel een flinke deuk achtergelaten maar hoe fijner je omgeving erop reageert, des te beter het gaat om het te accepteren en om ermee om te gaan vind ik)
Eerst dacht ik dat het door de pil kwam, maar ik heb nu een erg milde pil (yasmin) en het blijft nog steeds. Maar ik merk wel dat nu ik het steeds meer accepteer, ik er beter mee om kan gaan en dus wat meer mijn verstand en gevoel in balans kan houden. Daarvoor schoot het wat heen en weer (weet niet hoe ik het beter uit kan leggen). Voor mij was acceptatie dus het sleutelwoord.
Studeer zelf psychologie en had ook al gelezen over HSP, en vaak wordt dat gelinkt aan kinderen en wordt er inderdaad erg zweverig over gedaan. Het is maar hoe je het beestje noemt.
Verder weet ik niet echt of ik het als kind al had, het is meer toen mijn zelfbewustzijn zich echt ging ontwikkelen. Merkte vaak dat mensen soms heel tegenstrijdig waren in het zeggen en doen. Merkte toch vaak dat ik gelijk had als er iets aan de hand was en mensen zeiden dat het prima ging etc. Gewoon van dat soort dingetjes. Merk ook dat ik heel slecht kan tegen fel licht, grote menigtes en heel erg harde geluiden. Maar natuurlijk wil ik me niet teveel focussen op het HSP zijn, maar gewoon proberen om te gaan met alles, en dat gaat gelukkig steeds meer vanzelf omdat ik een fijne omgeving heb! (Mijn ex vriend reageerde erg ongeduldig en noemde me een aansteller etc., heeft wel een flinke deuk achtergelaten maar hoe fijner je omgeving erop reageert, des te beter het gaat om het te accepteren en om ermee om te gaan vind ik)
donderdag 25 november 2010 om 11:07
quote:Mooiarjan schreef op 25 november 2010 @ 10:37:
[...]
Jezus ik ben helemaal met die termen bezig. Zegt ,me ook niet zo veel. En zo zie je maar dat beeldvorming wel eens doorbroken kan worden.
Ik begrijp inderdaad dat je niet bedoelde. Maar je noemt je draadje "partner hypersensitiviteit" en die wijven van VIVA zoals doi ons zo lieflijk placht te noemen, reageren op wat er geschreven staat.
Maar als je er dan toch niet mee bezig bent, waarom niet gekeken naar haar werkdruk (en daar hoef je niet persé een hoge verantwoordelijke functie voor te hebben; druk is iets dat ervaren wordt, niet gemeten wordt) in plaats van een veronderstelde hypersensitiviteit te berde te brengen. Nogmaals, de scepticus in mij ziet te vaak dat er moderne labels worden gehangen aan iets als burn-out omdat dat laatste door mensen met een overgevoelige arbeidsethos als falen wordt beschouwd. En aan burnout kun je iets dóen: ik zie vaak dat mensen dat moeilijker en pijnlijker vinden dan de relatieve comfort-zone van in het verdomhoekje blijven zitten (en daar opgelucht een label als HSP of Nieuwe Tijd) aan kunnen hangen.
En voor de doi's onder ons: ik generaliseer hier inderdaad op basis van eigen ervaringen, en geloof tevens in uitzonderingen die de regel bevestigen maar die heb ik persoonlijk nog niet ontmoet in deze kwestie.
[...]
Jezus ik ben helemaal met die termen bezig. Zegt ,me ook niet zo veel. En zo zie je maar dat beeldvorming wel eens doorbroken kan worden.
Ik begrijp inderdaad dat je niet bedoelde. Maar je noemt je draadje "partner hypersensitiviteit" en die wijven van VIVA zoals doi ons zo lieflijk placht te noemen, reageren op wat er geschreven staat.
Maar als je er dan toch niet mee bezig bent, waarom niet gekeken naar haar werkdruk (en daar hoef je niet persé een hoge verantwoordelijke functie voor te hebben; druk is iets dat ervaren wordt, niet gemeten wordt) in plaats van een veronderstelde hypersensitiviteit te berde te brengen. Nogmaals, de scepticus in mij ziet te vaak dat er moderne labels worden gehangen aan iets als burn-out omdat dat laatste door mensen met een overgevoelige arbeidsethos als falen wordt beschouwd. En aan burnout kun je iets dóen: ik zie vaak dat mensen dat moeilijker en pijnlijker vinden dan de relatieve comfort-zone van in het verdomhoekje blijven zitten (en daar opgelucht een label als HSP of Nieuwe Tijd) aan kunnen hangen.
En voor de doi's onder ons: ik generaliseer hier inderdaad op basis van eigen ervaringen, en geloof tevens in uitzonderingen die de regel bevestigen maar die heb ik persoonlijk nog niet ontmoet in deze kwestie.
donderdag 25 november 2010 om 11:08
quote:eefjewentelteefje schreef op 25 november 2010 @ 11:04:
http://www.hooggevoelig.nl/vbulletin/
http://jongeren.hooggevoelig.nl/
http://www.eszenzz-centre.nl/forum.htm
misschien ken je het al of heb je er niets aan maar
dit kwam ik zo snel tegen. ik waarschuw je wel voor een hoog vaag-en-zweverigheidsgehalte.Dank je ik ga erachteraan. eerst douchen
http://www.hooggevoelig.nl/vbulletin/
http://jongeren.hooggevoelig.nl/
http://www.eszenzz-centre.nl/forum.htm
misschien ken je het al of heb je er niets aan maar
dit kwam ik zo snel tegen. ik waarschuw je wel voor een hoog vaag-en-zweverigheidsgehalte.Dank je ik ga erachteraan. eerst douchen
donderdag 25 november 2010 om 11:13
@ Tia Dalma
Het is inderdaad altijd maar een beetje gissen wat er aan de hand is natuurlijk. Bij de één kan het inderdaad door een periode komen, de ander kampt zijn hele leven met heftige emoties en reacties. Het gaat er gewoon om hoe je je het prettigst voelt en als het kan helpen om er een 'label' aan te geven en je er daardoor beter mee om kunt gaan is dat natuurlijk fijn, aan de andere kant wordt er teveel in hokjes gestopt en kijken je mensen raar aan. Bijna iedereen heeft tegenwoordig wel 'iets'. Uiteindelijk gaat het niet om de label, maar hoe je ermee omgaat en hoe je in je vel zit vind ik. Voor mij werkte het dus opluchtend, toen ik ontdekte dat het niet enorm raar is hoe ik mij voel en reageer, maar dat er meer mensen rondlopen met hetzelfde, waardoor het accepteren toch gemakkelijker gaat. Maar dat is voor iedereen natuurlijk anders. Zitten voor- en nadelen aan het labelen
Het is inderdaad altijd maar een beetje gissen wat er aan de hand is natuurlijk. Bij de één kan het inderdaad door een periode komen, de ander kampt zijn hele leven met heftige emoties en reacties. Het gaat er gewoon om hoe je je het prettigst voelt en als het kan helpen om er een 'label' aan te geven en je er daardoor beter mee om kunt gaan is dat natuurlijk fijn, aan de andere kant wordt er teveel in hokjes gestopt en kijken je mensen raar aan. Bijna iedereen heeft tegenwoordig wel 'iets'. Uiteindelijk gaat het niet om de label, maar hoe je ermee omgaat en hoe je in je vel zit vind ik. Voor mij werkte het dus opluchtend, toen ik ontdekte dat het niet enorm raar is hoe ik mij voel en reageer, maar dat er meer mensen rondlopen met hetzelfde, waardoor het accepteren toch gemakkelijker gaat. Maar dat is voor iedereen natuurlijk anders. Zitten voor- en nadelen aan het labelen
donderdag 25 november 2010 om 11:16
@TiaDalma , wat zijn doi's?
En wat kan jij het goed onder woorden brengen....
@ elastiekje,
Sinds ik dat stempeltje op mijn zoon heb gezet kan ik hem beter begrijpen.
En daar gaat volgens mij om.
Want ik dacht (en soms nog steed) vaak "wat ben jij een aansteller" . Nu weet ik dat bij hem dingen harder binnekomen dan bij een ander en kan ik compassie voor hem voelen.
Dus ik denk ook dat voor jou het belangrijk is dat je nu weet wat er met je is zodat jij ook rekening kunt houden met bepaalde situaties .
Nahja , ik weet niet precies wat ik hiermee wilde zeggen.
Ik moet aan het werk , kom later nog een keer kijken.
En wat kan jij het goed onder woorden brengen....
@ elastiekje,
Sinds ik dat stempeltje op mijn zoon heb gezet kan ik hem beter begrijpen.
En daar gaat volgens mij om.
Want ik dacht (en soms nog steed) vaak "wat ben jij een aansteller" . Nu weet ik dat bij hem dingen harder binnekomen dan bij een ander en kan ik compassie voor hem voelen.
Dus ik denk ook dat voor jou het belangrijk is dat je nu weet wat er met je is zodat jij ook rekening kunt houden met bepaalde situaties .
Nahja , ik weet niet precies wat ik hiermee wilde zeggen.
Ik moet aan het werk , kom later nog een keer kijken.
donderdag 25 november 2010 om 11:18
@ eefjewentelteefje
Dat is dus precies wat de eigen acceptatie makkelijker maakt, als je omgeving ook begrip toont. Relativeert het allemaal wat, staat er minder druk op, kun je er beter mee omgaan (geldt voor beide partijen). Je moet er denk ik gewoon je eigen weg in zoeken. In TO geval in de relatie kijken wat voor beiden werkt, zonder alles om TO's vriendin te laten draaien.
Dat is dus precies wat de eigen acceptatie makkelijker maakt, als je omgeving ook begrip toont. Relativeert het allemaal wat, staat er minder druk op, kun je er beter mee omgaan (geldt voor beide partijen). Je moet er denk ik gewoon je eigen weg in zoeken. In TO geval in de relatie kijken wat voor beiden werkt, zonder alles om TO's vriendin te laten draaien.
donderdag 25 november 2010 om 11:19
@elastiekje, ben het zeker met je eens dat het goed is om vanuit een punt (hokje, label) een richting (hoe ermee om te gaan, al dan niet met professionele hulp) te kunnen kiezen.
Teveel mensen zie ik echter zich zelfverklaard een label aanmeten, om daar vervolgens mee in een hoekje te gaan zitten met de tekst op hun voorhoofd "zo ben ik nu eenmaal, daar zul je het mee moeten doen en op het moment dat je dat niet kan of niet terecht vindt, ontken je mij en mijn label".
Het is meer dát principe waar ik niets mee kan en helaas voor HSP/hoog- en hypersensitief/indigo/nieuwe-tijds en sterrekinderen onder ons: die kom ik vooral in die categorie tegen...
Teveel mensen zie ik echter zich zelfverklaard een label aanmeten, om daar vervolgens mee in een hoekje te gaan zitten met de tekst op hun voorhoofd "zo ben ik nu eenmaal, daar zul je het mee moeten doen en op het moment dat je dat niet kan of niet terecht vindt, ontken je mij en mijn label".
Het is meer dát principe waar ik niets mee kan en helaas voor HSP/hoog- en hypersensitief/indigo/nieuwe-tijds en sterrekinderen onder ons: die kom ik vooral in die categorie tegen...
donderdag 25 november 2010 om 11:25
Ben ik het ook wel mee eens. Heb alleen jarenlang aan mezelf getwijfeld, gedacht aan mijn rot relatie, de pil etc. Het is heel frustrerend als je zo worstelt met je gevoelens omdat je anders reageert op prikkels dan anderen en je niet weet waar het vandaan komt, terwijl je rationeel heel goed weet hoe of wat.
Het is dus maar net wat voor mentaliteit je hebt ua hoe je ermee omgaat. Voor mij zorgde deze test voor acceptatie (samen met een aantal gesprekken met de psycholoog), en zit ik beter in mn vel en trek ik me even terug als ik me huilerig voel etc, zodat het daarna weer prima gaat en het mijn relatie niet teveel beinvloedt.
Denk dat het slecht is als je blijft hangen in alleen een benaming, je moet er je weg in vinden, anders maak je het ook alleen maar erger voor jezelf en de mensen om je heen
Het is dus maar net wat voor mentaliteit je hebt ua hoe je ermee omgaat. Voor mij zorgde deze test voor acceptatie (samen met een aantal gesprekken met de psycholoog), en zit ik beter in mn vel en trek ik me even terug als ik me huilerig voel etc, zodat het daarna weer prima gaat en het mijn relatie niet teveel beinvloedt.
Denk dat het slecht is als je blijft hangen in alleen een benaming, je moet er je weg in vinden, anders maak je het ook alleen maar erger voor jezelf en de mensen om je heen
donderdag 25 november 2010 om 11:29
En wat me dus nou zo triggerde in dit topic: ik zie bij de vriendin van TO nog niet dat er geen sprake kan zijn van tenminste een combinatie van overwerkt en een iets te groot gevoel dat een ander haar leven makkelijker moet maken. Telkens als het haar te kwaad wordt, zet ze de relatie met TO op scherp.
Eerst zou ik dat graag nader met TO willen bekijken, aangezien hij zelf ondanks zijn topictitel zegt totaal niet bezig te zijn met zaken als hypersensitiviteit. Ook zijn vriendin weet daar nog niet zoveel van af. Waarom dat dan als eerste noemen? Zullen we die (beladen) kwalificatie even parkeren en eerst kijken naar wat er gebeurt? Dat scheelt een hoop gehakketak, ook voor mensen als Elastiekje die daadwerkelijk op zoek zijn gegaan naar oorzaken en met de gevolgen constructief dealen.
Eerst zou ik dat graag nader met TO willen bekijken, aangezien hij zelf ondanks zijn topictitel zegt totaal niet bezig te zijn met zaken als hypersensitiviteit. Ook zijn vriendin weet daar nog niet zoveel van af. Waarom dat dan als eerste noemen? Zullen we die (beladen) kwalificatie even parkeren en eerst kijken naar wat er gebeurt? Dat scheelt een hoop gehakketak, ook voor mensen als Elastiekje die daadwerkelijk op zoek zijn gegaan naar oorzaken en met de gevolgen constructief dealen.
donderdag 25 november 2010 om 11:43
Overgevoeligheid bestaat wel degelijk. De naam is alleen nieuw. Vroeger heette het namelijk gewoon 'labiel'. En die mensen zijn er gewoon. Dat is aangeboren en ik snap heel goed dat die mensen een manier zoeken om daar mee om te kunnen gaan. Alleen is het nu eenmaal een feit dat 'hypersensitief' een stuk positiever klinkt dan 'zo labiel als een deurkruk'... natuurlijk
donderdag 25 november 2010 om 11:48
Vanzelfsprekend komen weer de gebruikelijke reacties op het onderwerp hoogsensitief en hypersensitief en variaties daarop langs.
Los van het woord en alle emoties die dat woord bij verschillende mensen oproept, geeft TO hier natuurlijk wel een situatie neer waar hij advies bij vraagt.
Volgens mij doet het er niet zoveel toe of wij wel of niet in hoog-/hypersensitiviteit geloven. Zijn vriendin heeft van bepaalde dingen last die botsen met bepaalde eigenschappen van hem.
Ik denk dat je het beste kunt aannemen dat jullie beiden gelijk hebben. Jij bent een chaoot, druk in je hoofd of wat dan ook. Zij is hier gevoelig voor en kan hier niet zo goed tegen.
Samen moet je dan naar een manier zoeken om hier mee om te gaan. Trek de eigenschappen niet in twijfel, maar bekijk in hoeverre jullie kunnen meegaan met de ander en in hoeverre je hier ruimte voor jezelf voor nodig hebt.
Kan zij niet tegen troep? Probeer dan die troep tot 1 kamertje te beperken, waar jij lekker je gang kan gaan en kan prutsen en rommelen.
Heeft zij behoefte aan planning en structuur, zorg voor een gezamenlijke agenda. Als jij iets afspreekt, leer jezelf de discipline aan om het tenminste aan haar te vertellen / in de agenda kan zetten. Zij kan dan zien wat er op het programma staat en jij doet het verder wel zonder agenda.
Kan jij niet met geld omgaan of wil je niet bij hoeven houden waar het aan opgaat en heeft zij die zekerheid nodig? Spreek dan samen een bedrag af wat jij in je portemonee stopt en waarvan jij kan doen wat je wil. De rest kan zij keurig budgetteren en beheren zoals zij dat wil.
Zijn er winkels waar zij liever niet komt omdat ze die als onprettig ervaart? Doe jij die boodschappen daar dan even, of zoek naar een tijdstip dat het rustig is en het wel lukt.
Laat haar ook even tijd voor zichzelf kunnen nemen, en zorg dat jij ook je momenten hebt waarop jij lekker even kunt afreageren, zonder teveel op regeltjes te moeten letten (woensdagavond in je rommelhok ofzo).
En zou zijn er talloze oplossingen voor kleine probleempjes te vinden. Ik heb alleen geen idee wat er bij jullie speelt, maar ik weet zeker dat er vanalles te verzinnen is.
Nogmaals: ga elkaar niets verwijten of de gevoelens van de ander als onzin afdoen. Neem als feit aan dat deze situatie er ligt en zoek naar een manier om ermee te werken.
Los van het woord en alle emoties die dat woord bij verschillende mensen oproept, geeft TO hier natuurlijk wel een situatie neer waar hij advies bij vraagt.
Volgens mij doet het er niet zoveel toe of wij wel of niet in hoog-/hypersensitiviteit geloven. Zijn vriendin heeft van bepaalde dingen last die botsen met bepaalde eigenschappen van hem.
Ik denk dat je het beste kunt aannemen dat jullie beiden gelijk hebben. Jij bent een chaoot, druk in je hoofd of wat dan ook. Zij is hier gevoelig voor en kan hier niet zo goed tegen.
Samen moet je dan naar een manier zoeken om hier mee om te gaan. Trek de eigenschappen niet in twijfel, maar bekijk in hoeverre jullie kunnen meegaan met de ander en in hoeverre je hier ruimte voor jezelf voor nodig hebt.
Kan zij niet tegen troep? Probeer dan die troep tot 1 kamertje te beperken, waar jij lekker je gang kan gaan en kan prutsen en rommelen.
Heeft zij behoefte aan planning en structuur, zorg voor een gezamenlijke agenda. Als jij iets afspreekt, leer jezelf de discipline aan om het tenminste aan haar te vertellen / in de agenda kan zetten. Zij kan dan zien wat er op het programma staat en jij doet het verder wel zonder agenda.
Kan jij niet met geld omgaan of wil je niet bij hoeven houden waar het aan opgaat en heeft zij die zekerheid nodig? Spreek dan samen een bedrag af wat jij in je portemonee stopt en waarvan jij kan doen wat je wil. De rest kan zij keurig budgetteren en beheren zoals zij dat wil.
Zijn er winkels waar zij liever niet komt omdat ze die als onprettig ervaart? Doe jij die boodschappen daar dan even, of zoek naar een tijdstip dat het rustig is en het wel lukt.
Laat haar ook even tijd voor zichzelf kunnen nemen, en zorg dat jij ook je momenten hebt waarop jij lekker even kunt afreageren, zonder teveel op regeltjes te moeten letten (woensdagavond in je rommelhok ofzo).
En zou zijn er talloze oplossingen voor kleine probleempjes te vinden. Ik heb alleen geen idee wat er bij jullie speelt, maar ik weet zeker dat er vanalles te verzinnen is.
Nogmaals: ga elkaar niets verwijten of de gevoelens van de ander als onzin afdoen. Neem als feit aan dat deze situatie er ligt en zoek naar een manier om ermee te werken.
donderdag 25 november 2010 om 12:00
Wat voor tips staan er dan in die boeken over hooggevoeligheid?
Tips zodat iemand zich vooral zoveel mogelijk aan de hooggevoelige persoon kan aanpassen of ook tips hoe een hooggevoelig persoon zich aan de omgeving kan aanpassen.
Mijn idee van een relatie is dat je je aan elkaar aanpast en niet eentje volledig aan de ander en andersom mag niks verwacht worden want hey een labeltje al dan niet zelfgeplakt.
Tips zodat iemand zich vooral zoveel mogelijk aan de hooggevoelige persoon kan aanpassen of ook tips hoe een hooggevoelig persoon zich aan de omgeving kan aanpassen.
Mijn idee van een relatie is dat je je aan elkaar aanpast en niet eentje volledig aan de ander en andersom mag niks verwacht worden want hey een labeltje al dan niet zelfgeplakt.
donderdag 25 november 2010 om 12:07
Het gaat er natuurlijk om dat je in een relatie doet wat voor beide prettig is. Het draait om beiden, niet om 1 persoon, ook al maakt die ene persoon het wat lastiger, daar hoeft niet de spotlight op te staan naar mijn mening. Als mijn vriend op zn tenen zou lopen voor mij zou dat alleen maar spanning creëren. Gewoon lekker jezelf zijn, beetje rekening met elkaar houden (net zoals je dat op andere vlakken doet). Oplossingen zoeken die voor beiden werken. Maar denk niet dat je dat in een boekje vindt want dat is heel erg persoonlijk
donderdag 25 november 2010 om 12:22
quote:Tia Dalma schreef op 25 november 2010 @ 11:29:
En wat me dus nou zo triggerde in dit topic: ik zie bij de vriendin van TO nog niet dat er geen sprake kan zijn van tenminste een combinatie van overwerkt en een iets te groot gevoel dat een ander haar leven makkelijker moet maken. Telkens als het haar te kwaad wordt, zet ze de relatie met TO op scherp.
Eerst zou ik dat graag nader met TO willen bekijken, aangezien hij zelf ondanks zijn topictitel zegt totaal niet bezig te zijn met zaken als hypersensitiviteit. Ook zijn vriendin weet daar nog niet zoveel van af. Waarom dat dan als eerste noemen? Zullen we die (beladen) kwalificatie even parkeren en eerst kijken naar wat er gebeurt? Dat scheelt een hoop gehakketak, ook voor mensen als Elastiekje die daadwerkelijk op zoek zijn gegaan naar oorzaken en met de gevolgen constructief dealen.Ja ik ken dat systeem van haar. Haar werk is kort door debocht gezegd belangrijker. Daar kan je terecht je vraagtekens bij zetten. En zeer goed mogelijk dat daar ook haar tankje volloopt. Nou, ik ben volgens mij wel bezig ermee. Omdat ik het wil kunnen snappen en wil weten hoe daarmee te dealen. Mijn vriendin en ik zijn wel mensen van persoonlijke ontwikkeling en dus komen we daar onze valkuilen, lasten enz. in tegen. En die zijn behoorlijk helder. Alleen hebben we het nog niet echt voldoende (mi) bekeken vanuit HSP
En wat me dus nou zo triggerde in dit topic: ik zie bij de vriendin van TO nog niet dat er geen sprake kan zijn van tenminste een combinatie van overwerkt en een iets te groot gevoel dat een ander haar leven makkelijker moet maken. Telkens als het haar te kwaad wordt, zet ze de relatie met TO op scherp.
Eerst zou ik dat graag nader met TO willen bekijken, aangezien hij zelf ondanks zijn topictitel zegt totaal niet bezig te zijn met zaken als hypersensitiviteit. Ook zijn vriendin weet daar nog niet zoveel van af. Waarom dat dan als eerste noemen? Zullen we die (beladen) kwalificatie even parkeren en eerst kijken naar wat er gebeurt? Dat scheelt een hoop gehakketak, ook voor mensen als Elastiekje die daadwerkelijk op zoek zijn gegaan naar oorzaken en met de gevolgen constructief dealen.Ja ik ken dat systeem van haar. Haar werk is kort door debocht gezegd belangrijker. Daar kan je terecht je vraagtekens bij zetten. En zeer goed mogelijk dat daar ook haar tankje volloopt. Nou, ik ben volgens mij wel bezig ermee. Omdat ik het wil kunnen snappen en wil weten hoe daarmee te dealen. Mijn vriendin en ik zijn wel mensen van persoonlijke ontwikkeling en dus komen we daar onze valkuilen, lasten enz. in tegen. En die zijn behoorlijk helder. Alleen hebben we het nog niet echt voldoende (mi) bekeken vanuit HSP
donderdag 25 november 2010 om 12:22
quote:superstar_2 schreef op 25 november 2010 @ 12:00:
Wat voor tips staan er dan in die boeken over hooggevoeligheid?
Tips zodat iemand zich vooral zoveel mogelijk aan de hooggevoelige persoon kan aanpassen of ook tips hoe een hooggevoelig persoon zich aan de omgeving kan aanpassen.
Mijn idee van een relatie is dat je je aan elkaar aanpast en niet eentje volledig aan de ander en andersom mag niks verwacht worden want hey een labeltje al dan niet zelfgeplakt.Mijn idee!
Wat voor tips staan er dan in die boeken over hooggevoeligheid?
Tips zodat iemand zich vooral zoveel mogelijk aan de hooggevoelige persoon kan aanpassen of ook tips hoe een hooggevoelig persoon zich aan de omgeving kan aanpassen.
Mijn idee van een relatie is dat je je aan elkaar aanpast en niet eentje volledig aan de ander en andersom mag niks verwacht worden want hey een labeltje al dan niet zelfgeplakt.Mijn idee!
donderdag 25 november 2010 om 12:27
quote:Amygdala schreef op 25 november 2010 @ 11:48:
Vanzelfsprekend komen weer de gebruikelijke reacties op het onderwerp hoogsensitief en hypersensitief en variaties daarop langs.
Los van het woord en alle emoties die dat woord bij verschillende mensen oproept, geeft TO hier natuurlijk wel een situatie neer waar hij advies bij vraagt.
Volgens mij doet het er niet zoveel toe of wij wel of niet in hoog-/hypersensitiviteit geloven. Zijn vriendin heeft van bepaalde dingen last die botsen met bepaalde eigenschappen van hem.
Ik denk dat je het beste kunt aannemen dat jullie beiden gelijk hebben. Jij bent een chaoot, druk in je hoofd of wat dan ook. Zij is hier gevoelig voor en kan hier niet zo goed tegen.
Samen moet je dan naar een manier zoeken om hier mee om te gaan. Trek de eigenschappen niet in twijfel, maar bekijk in hoeverre jullie kunnen meegaan met de ander en in hoeverre je hier ruimte voor jezelf voor nodig hebt.
Kan zij niet tegen troep? Probeer dan die troep tot 1 kamertje te beperken, waar jij lekker je gang kan gaan en kan prutsen en rommelen.
Heeft zij behoefte aan planning en structuur, zorg voor een gezamenlijke agenda. Als jij iets afspreekt, leer jezelf de discipline aan om het tenminste aan haar te vertellen / in de agenda kan zetten. Zij kan dan zien wat er op het programma staat en jij doet het verder wel zonder agenda.
Kan jij niet met geld omgaan of wil je niet bij hoeven houden waar het aan opgaat en heeft zij die zekerheid nodig? Spreek dan samen een bedrag af wat jij in je portemonee stopt en waarvan jij kan doen wat je wil. De rest kan zij keurig budgetteren en beheren zoals zij dat wil.
Zijn er winkels waar zij liever niet komt omdat ze die als onprettig ervaart? Doe jij die boodschappen daar dan even, of zoek naar een tijdstip dat het rustig is en het wel lukt.
Laat haar ook even tijd voor zichzelf kunnen nemen, en zorg dat jij ook je momenten hebt waarop jij lekker even kunt afreageren, zonder teveel op regeltjes te moeten letten (woensdagavond in je rommelhok ofzo).
En zou zijn er talloze oplossingen voor kleine probleempjes te vinden. Ik heb alleen geen idee wat er bij jullie speelt, maar ik weet zeker dat er vanalles te verzinnen is.
Nogmaals: ga elkaar niets verwijten of de gevoelens van de ander als onzin afdoen. Neem als feit aan dat deze situatie er ligt en zoek naar een manier om ermee te werken.Wauw, erg empatisch en liefdevol geformuleerd. Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Ik had ook al zulke gedachtes. We hebben dat nog niet echt ingebouwd omdat we ook nog niet samenwonen. Maar dat willen we wel, dus zal er duielijkheid moeten komen hoe ook in de vorm om te gaan met dit probleem.
Vanzelfsprekend komen weer de gebruikelijke reacties op het onderwerp hoogsensitief en hypersensitief en variaties daarop langs.
Los van het woord en alle emoties die dat woord bij verschillende mensen oproept, geeft TO hier natuurlijk wel een situatie neer waar hij advies bij vraagt.
Volgens mij doet het er niet zoveel toe of wij wel of niet in hoog-/hypersensitiviteit geloven. Zijn vriendin heeft van bepaalde dingen last die botsen met bepaalde eigenschappen van hem.
Ik denk dat je het beste kunt aannemen dat jullie beiden gelijk hebben. Jij bent een chaoot, druk in je hoofd of wat dan ook. Zij is hier gevoelig voor en kan hier niet zo goed tegen.
Samen moet je dan naar een manier zoeken om hier mee om te gaan. Trek de eigenschappen niet in twijfel, maar bekijk in hoeverre jullie kunnen meegaan met de ander en in hoeverre je hier ruimte voor jezelf voor nodig hebt.
Kan zij niet tegen troep? Probeer dan die troep tot 1 kamertje te beperken, waar jij lekker je gang kan gaan en kan prutsen en rommelen.
Heeft zij behoefte aan planning en structuur, zorg voor een gezamenlijke agenda. Als jij iets afspreekt, leer jezelf de discipline aan om het tenminste aan haar te vertellen / in de agenda kan zetten. Zij kan dan zien wat er op het programma staat en jij doet het verder wel zonder agenda.
Kan jij niet met geld omgaan of wil je niet bij hoeven houden waar het aan opgaat en heeft zij die zekerheid nodig? Spreek dan samen een bedrag af wat jij in je portemonee stopt en waarvan jij kan doen wat je wil. De rest kan zij keurig budgetteren en beheren zoals zij dat wil.
Zijn er winkels waar zij liever niet komt omdat ze die als onprettig ervaart? Doe jij die boodschappen daar dan even, of zoek naar een tijdstip dat het rustig is en het wel lukt.
Laat haar ook even tijd voor zichzelf kunnen nemen, en zorg dat jij ook je momenten hebt waarop jij lekker even kunt afreageren, zonder teveel op regeltjes te moeten letten (woensdagavond in je rommelhok ofzo).
En zou zijn er talloze oplossingen voor kleine probleempjes te vinden. Ik heb alleen geen idee wat er bij jullie speelt, maar ik weet zeker dat er vanalles te verzinnen is.
Nogmaals: ga elkaar niets verwijten of de gevoelens van de ander als onzin afdoen. Neem als feit aan dat deze situatie er ligt en zoek naar een manier om ermee te werken.Wauw, erg empatisch en liefdevol geformuleerd. Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Ik had ook al zulke gedachtes. We hebben dat nog niet echt ingebouwd omdat we ook nog niet samenwonen. Maar dat willen we wel, dus zal er duielijkheid moeten komen hoe ook in de vorm om te gaan met dit probleem.
donderdag 25 november 2010 om 12:33
Maar Arjan, willen jullie dan wel gaan samenwonen?
Want dat aanpassen gaat vrees ik niet lukken
Jij zal nooit de opgeruimde zen man worden,en zij nooit de losgeslagen chaoot.
Ik snap dat je naar een oplossing wilt zoeken (want hey de liefde is wel iets bijzonders) maar ik ben wel heel erg van mening dat je in een relatie bij elkaar moet passen, en dat er niet eerst allemaal dingen moeten veranderen voor dat het lekker loopt.
Dit is vast niet een antwoord waar je op zit te wachten, het is slechts mijn mening
Want dat aanpassen gaat vrees ik niet lukken
Jij zal nooit de opgeruimde zen man worden,en zij nooit de losgeslagen chaoot.
Ik snap dat je naar een oplossing wilt zoeken (want hey de liefde is wel iets bijzonders) maar ik ben wel heel erg van mening dat je in een relatie bij elkaar moet passen, en dat er niet eerst allemaal dingen moeten veranderen voor dat het lekker loopt.
Dit is vast niet een antwoord waar je op zit te wachten, het is slechts mijn mening
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 25 november 2010 om 12:35
quote:Mooiarjan schreef op 25 november 2010 @ 12:27:
[...]
Wauw, erg empatisch en liefdevol geformuleerd. Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Ik had ook al zulke gedachtes. We hebben dat nog niet echt ingebouwd omdat we ook nog niet samenwonen. Maar dat willen we wel, dus zal er duielijkheid moeten komen hoe ook in de vorm om te gaan met dit probleem.
Het lijkt mij ook belangrijk idd dat jullie tot een oplossing komen voordat jullie gaan samenwonen.
Probeer eerst eens samen met haar uit te zoeken of ze niet gewoon overwerkt is.
De ene mens is idd gevoeliger dan de ander maar overwerkt zijn kan mensen nóg overgevoeliger/huileriger maken dan normaal.
[...]
Wauw, erg empatisch en liefdevol geformuleerd. Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Ik had ook al zulke gedachtes. We hebben dat nog niet echt ingebouwd omdat we ook nog niet samenwonen. Maar dat willen we wel, dus zal er duielijkheid moeten komen hoe ook in de vorm om te gaan met dit probleem.
Het lijkt mij ook belangrijk idd dat jullie tot een oplossing komen voordat jullie gaan samenwonen.
Probeer eerst eens samen met haar uit te zoeken of ze niet gewoon overwerkt is.
De ene mens is idd gevoeliger dan de ander maar overwerkt zijn kan mensen nóg overgevoeliger/huileriger maken dan normaal.
donderdag 25 november 2010 om 12:37
Ik zit stiekem op mijn werk mee te lezen en wil toch even reageren 
Het is namelijk erg herkenbaar wat Elastiekje vertelt. Ook voor mij geldt dat ik pas sinds kort weet dat ik hooggevoelig ben (en ik ben 29). Nu pas begrijp ik dat ik geen aansteller en idiote huilebalk ben, maar dat ik gewoon een heel normaal mens ben die meer ziet en voelt dan anderen. Niks zweverigs aan.
@Eefjewentelteefje: nu kom ik er dus pas achter dat ik dit als kind ook al had. Ik ben flink gepest, want tja, een stille, verlegen huilebalk is nu eenmaal een makkelijk slachtoffer.
In de loop der jaren heb ik mezelf echter aangeleerd om dat gevoel van overweldigd worden (ik noem het zelf 'storm in mijn hoofd') zoveel mogelijk te negeren, waardoor het me uiteindelijk niet meer als dusdanig opviel en als het dat wel deed bestempelde ik mezelf als een aansteller.
Het labeltje 'hooggevoelig' maakt dat ik mezelf kan accepteren en dat ik mezelf toe kan staan om te voelen wat ik voel, in plaats van alles weg te stoppen. Ik behoor goddank niet tot de categorie mensen die zichzelf hiermee nog eens lekker in de slachtofferrol wentelt als een varken in de modder; dit geeft mij juist meer inzicht in wie ik ben en van daaruit kan ik weer ontdekken hoe ik hier in het dagelijks leven het beste mee om kan gaan.
Het is namelijk erg herkenbaar wat Elastiekje vertelt. Ook voor mij geldt dat ik pas sinds kort weet dat ik hooggevoelig ben (en ik ben 29). Nu pas begrijp ik dat ik geen aansteller en idiote huilebalk ben, maar dat ik gewoon een heel normaal mens ben die meer ziet en voelt dan anderen. Niks zweverigs aan.@Eefjewentelteefje: nu kom ik er dus pas achter dat ik dit als kind ook al had. Ik ben flink gepest, want tja, een stille, verlegen huilebalk is nu eenmaal een makkelijk slachtoffer.
In de loop der jaren heb ik mezelf echter aangeleerd om dat gevoel van overweldigd worden (ik noem het zelf 'storm in mijn hoofd') zoveel mogelijk te negeren, waardoor het me uiteindelijk niet meer als dusdanig opviel en als het dat wel deed bestempelde ik mezelf als een aansteller.
Het labeltje 'hooggevoelig' maakt dat ik mezelf kan accepteren en dat ik mezelf toe kan staan om te voelen wat ik voel, in plaats van alles weg te stoppen. Ik behoor goddank niet tot de categorie mensen die zichzelf hiermee nog eens lekker in de slachtofferrol wentelt als een varken in de modder; dit geeft mij juist meer inzicht in wie ik ben en van daaruit kan ik weer ontdekken hoe ik hier in het dagelijks leven het beste mee om kan gaan.
