Relaties
alle pijlers
Is het nog te vroeg?
zondag 21 november 2010 om 11:28
He meiden,
Ik zit even ongelooflijk te worstelen met mezelf, dus het zou fijn zijn jullie meningen te horen. Heb vorige week een date gehad met een leuke jongen. Er was meteen een gigantische klik, alles leek vanzelf te gaan en aan het eind van de avond hebben we als een stel jonge pubers staan zoenen in een steegje .
Het was een superavond, en dat heb ik hem laten weten. Hij was het er mee eens en wilde me snel weer zien. So far so good natuurlijk. Ik smste dat ik in het weekend wel tijd had, maar hij wilde liefst al eerder afspreken. En toen kwam de paniek. Uiteindelijk heb ik hem dit weekend gezien, en het was weer even overdonderdend als de eerste date. Maar hij is serieus, en gaat als een sneltrein! Hij vind me geweldig, en wil echt kijken of er meer in zit, en was het liefst het hele weekend gebleven. En ik ben meer van de kat uit de boom kijken, elkaar langzaam leren kennen en dan maar eens bepalen wat ik er mee wil.
Komt bij dat ik vorig jaar de relatie met mijn ex heb verbroken. Ik heb hem een aantal grenzen van mezelf laten overschrijden en het heeft echt even geduurd voordat ik weer lekker in mijn vel zat (dat is nu). Ik ben gewoon bang dat dit weer gaat gebeuren, dat ik nog niet ver genoeg ben om me weer aan een ander te binden. Terwijl deze jongen echt anders is, hij is zo leuk en enthousiast en open en eerlijk...
Wat vinden jullie? Maak ik het mezelf te moeilijk? Hebben jullie tips hier wat onbevangener in te staan?
Thanks!
Greta
Ik zit even ongelooflijk te worstelen met mezelf, dus het zou fijn zijn jullie meningen te horen. Heb vorige week een date gehad met een leuke jongen. Er was meteen een gigantische klik, alles leek vanzelf te gaan en aan het eind van de avond hebben we als een stel jonge pubers staan zoenen in een steegje .
Het was een superavond, en dat heb ik hem laten weten. Hij was het er mee eens en wilde me snel weer zien. So far so good natuurlijk. Ik smste dat ik in het weekend wel tijd had, maar hij wilde liefst al eerder afspreken. En toen kwam de paniek. Uiteindelijk heb ik hem dit weekend gezien, en het was weer even overdonderdend als de eerste date. Maar hij is serieus, en gaat als een sneltrein! Hij vind me geweldig, en wil echt kijken of er meer in zit, en was het liefst het hele weekend gebleven. En ik ben meer van de kat uit de boom kijken, elkaar langzaam leren kennen en dan maar eens bepalen wat ik er mee wil.
Komt bij dat ik vorig jaar de relatie met mijn ex heb verbroken. Ik heb hem een aantal grenzen van mezelf laten overschrijden en het heeft echt even geduurd voordat ik weer lekker in mijn vel zat (dat is nu). Ik ben gewoon bang dat dit weer gaat gebeuren, dat ik nog niet ver genoeg ben om me weer aan een ander te binden. Terwijl deze jongen echt anders is, hij is zo leuk en enthousiast en open en eerlijk...
Wat vinden jullie? Maak ik het mezelf te moeilijk? Hebben jullie tips hier wat onbevangener in te staan?
Thanks!
Greta
vrijdag 26 november 2010 om 09:29
Met 'niks' bedoelde ik het grote werk. Zoenen is er zeker wel gebeurd . Chemie ontbreekt allerminst! Hij kan heerlijk zoenen...
Maar goed, ik twijfel inderdaad of ik niet nog gewoon een beetje rond wil fladderen. En omdat hij het zo groots maakt voelt het voor mij ook heel groots. Maar hij gaat volgende week op vakantie, dus ik kijk het gewoon nog even aan. En heb dan mooi even een beetje rust om te kijken wat ik er mee wil.
Maar goed, ik twijfel inderdaad of ik niet nog gewoon een beetje rond wil fladderen. En omdat hij het zo groots maakt voelt het voor mij ook heel groots. Maar hij gaat volgende week op vakantie, dus ik kijk het gewoon nog even aan. En heb dan mooi even een beetje rust om te kijken wat ik er mee wil.
dinsdag 30 november 2010 om 22:06
Jaaa, ik heb hem nog gezien, en het was echt heel erg leuk! Heerlijke avond/nacht/ochtend gehad. Hij kan heerlijk koken en zet de beste koffie allertijden. Qua persoon vind ik hem heel fijn. Hij is (volgens mij) heel eerlijk en oprecht, wil van alles het naadje van de kous weten. Hij zat te vissen naar mijn geschiedenis, en krijg gewoon letterlijk geen woord over mijn lippen over mijn laatste ex. God, wat heeft die eikel toch een hoop kapot gemaakt. Ik wilde het mooie sfeertje dat er die ochtend hing ook niet kapot maken met herinneringen aan hem. En ik moet bij deze jongen echt een beetje wennen aan de openheid en eerlijkheid, en het gevoel van vertrouwen dat er meteen al is. Ik vind hem dus qua persoon heel leuk, maar twijfel wel over de fysieke match. Niet de man waar ik in eerste instantie op zou vallen, maar dat bleek de laatste keer ook geen garantie voor succes... Ik twijfel eigenlijk meer aan mezelf en mijn eigen inschattingsvermogen/ beoordelingsvermogen dan aan hem. Hij is nu weg, ik voel lichte vlinders en kijk het maar even aan...
dinsdag 30 november 2010 om 23:10
Greta, ik herken veel in je verhaal, vandaar ook dat ik (volgens mij de enige) ben die reageer. Ik zat net als jij nog met wat vervelende herinneringen/ervaringen die zijn weerslag hadden op hoe open ik stond in mijn nieuwe (inmiddels ex) relatie. Hoe graag ik ook wilde, ik had moeite met deze nieuwe man in mijn leven die wel oprecht, eerlijk was en mij als een prinsesje behandelde, want dat was ik in mijn vorige 'relaties' niet gewend. Jammer genoeg is dit voor mijn gevoel 1 van de redenen waarom het niet gelopen is zoals ik had gehoopt. Ik wilde graag uitleggen waarom ik reageerde op bep dingen, wat mijn achtergrond was, maar kon het niet (of althans niet goed). Ik had meer tijd nodig en die tijd hebben we niet gehad samen. Jammer genoeg. Ik ben benieuwd hoe het jou/jullie vergaat. Probeer je open te stellen en geef aan wat je voelt, ook al zijn dit onzekerheden, open en eerlijk naar elkaar toe zijn werkt t beste is mijn opvatting. En ook als je denkt er nog niet aan toe te zijn, dan kan het op een ander moment wel zo zijn.
Ben eigenlijk benieuwd waar je hem hebt leren kennen, of miss heb je dat al ergens gemeld. Hoe lang blijft hij weg? En hebben jullie alweer een nieuwe afspraak staan of komt dat wel als hij weer terug is. Hou me/ons maar op de hoogte! Hoop voor je dat het goed uitpakt!
Ben eigenlijk benieuwd waar je hem hebt leren kennen, of miss heb je dat al ergens gemeld. Hoe lang blijft hij weg? En hebben jullie alweer een nieuwe afspraak staan of komt dat wel als hij weer terug is. Hou me/ons maar op de hoogte! Hoop voor je dat het goed uitpakt!
dinsdag 30 november 2010 om 23:51
Het is heel lastig om dit tegen hem te zeggen, maar leg hem de situatie uit (hoeft niet met details). Als hij je echt leuk vindt heeft ie ook nog wel even de tijd om op je te wachten.
Ga hem niet weg lopen duwen terwijl je dat niet wilt, maar probeer het op jouw tempo te doen.
Volgens mij worden jullie daar allebei gelukkiger van?
Ga hem niet weg lopen duwen terwijl je dat niet wilt, maar probeer het op jouw tempo te doen.
Volgens mij worden jullie daar allebei gelukkiger van?
woensdag 1 december 2010 om 19:23
Ha meiden,
Dank voor de reacties.
@liefmeisje2: Wat je beschrijft herken ik heel erg. Ik ben niet gewend dat een man echt voor me gaat, Of althans, mijn 2e ex heeft dit geloof afgebrokkeld. Bij mijn eerste ex (ik heb er dus 2) was dit nooit een issue, Ben blij dat ik gelukkig ook een positieve relatieervaring heb boven mijn 2e ex.Maar ook daar zit pijn, \mijn eerste ex was denk ik hoe ik mijn relatie zou willen hebben. Hij was mijn beste maatje, we konden lachen en huilen, alleen zijn we op een gegeven moment de intimiteit kwijt geraakt. En dat doet ergens nog steeds (meer dan 4 jaar later) nog steeds pijn. Hij was mijn grote liefde, ik heb de relatie verbroken omdat we alleen nog maar broer en zus waren en ik toen niet die dynamiek tussen ons kon veranderen. Inmiddels weet ik dus dat juist de kleine dingen tellen. En bij mijn tweede ex waren die kleine dingen er wel, maar ontbrak het gevoel van veiligheid en vertrouwen. Nouja, beetje warrig verhaal, maar het gaat erom dat ik dus de balans niet ken tussen kleine intimiteit, grote intimiteit en het hebben van een relatie. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet. Ik weet dat het in mij zit, niet in de mannen die ik leer kennen. Maar ik mis het vertrouwen in mezelf dat ik een goede keus kan maken wat goed is voor mij en wat niet. Ik laat het misschien teveel van de stand van zaken van het laatste moment afhangen...
Dank voor de reacties.
@liefmeisje2: Wat je beschrijft herken ik heel erg. Ik ben niet gewend dat een man echt voor me gaat, Of althans, mijn 2e ex heeft dit geloof afgebrokkeld. Bij mijn eerste ex (ik heb er dus 2) was dit nooit een issue, Ben blij dat ik gelukkig ook een positieve relatieervaring heb boven mijn 2e ex.Maar ook daar zit pijn, \mijn eerste ex was denk ik hoe ik mijn relatie zou willen hebben. Hij was mijn beste maatje, we konden lachen en huilen, alleen zijn we op een gegeven moment de intimiteit kwijt geraakt. En dat doet ergens nog steeds (meer dan 4 jaar later) nog steeds pijn. Hij was mijn grote liefde, ik heb de relatie verbroken omdat we alleen nog maar broer en zus waren en ik toen niet die dynamiek tussen ons kon veranderen. Inmiddels weet ik dus dat juist de kleine dingen tellen. En bij mijn tweede ex waren die kleine dingen er wel, maar ontbrak het gevoel van veiligheid en vertrouwen. Nouja, beetje warrig verhaal, maar het gaat erom dat ik dus de balans niet ken tussen kleine intimiteit, grote intimiteit en het hebben van een relatie. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet. Ik weet dat het in mij zit, niet in de mannen die ik leer kennen. Maar ik mis het vertrouwen in mezelf dat ik een goede keus kan maken wat goed is voor mij en wat niet. Ik laat het misschien teveel van de stand van zaken van het laatste moment afhangen...
woensdag 1 december 2010 om 19:37
Greta, het klinkt alsof je al aardig op weg bent, en je ziet waar de knelpunten zitten. En eerlijk gezegd, en misschien heel bot om te zeggen (maar het is goedbedoeld), denk ik dat je nog niet helemaal toe bent aan deze nieuwe man.
Hij opent je ogen en dat is goed, maar ik vraag me af of jij, in deze fase in je leven en alle ervaringen uit het verleden die je nog voor jezelf probeert te ordenen, toe bent aan deze nieuwe relatie. Maar goed, ik wil natuurlijk niet teveel op de zaken vooruit lopen en misschien heb ik het wel mis, maar nogmaals jouw verhaal lijkt veel op dat van mij. Ik werd overdonderd, overweldigd door zijn enthousiasme, oprechtheid, de geweldige sex Het was een fantastische tijd, maar het kon niet werken, misschien omdat we teveel van elkaar verschilden, maar misschien ook wel omdat ik niet wist hoe ik met hem en deze "nieuwe relatieervaring" om moest gaan.... Het heeft mij een hoop geleerd, en ben weer een stapje verder gekomen in de zoektocht naar mezelf en hoe ik in relaties sta, maar goed het blijft moeilijk (vind ik persoonlijk).
Hij opent je ogen en dat is goed, maar ik vraag me af of jij, in deze fase in je leven en alle ervaringen uit het verleden die je nog voor jezelf probeert te ordenen, toe bent aan deze nieuwe relatie. Maar goed, ik wil natuurlijk niet teveel op de zaken vooruit lopen en misschien heb ik het wel mis, maar nogmaals jouw verhaal lijkt veel op dat van mij. Ik werd overdonderd, overweldigd door zijn enthousiasme, oprechtheid, de geweldige sex Het was een fantastische tijd, maar het kon niet werken, misschien omdat we teveel van elkaar verschilden, maar misschien ook wel omdat ik niet wist hoe ik met hem en deze "nieuwe relatieervaring" om moest gaan.... Het heeft mij een hoop geleerd, en ben weer een stapje verder gekomen in de zoektocht naar mezelf en hoe ik in relaties sta, maar goed het blijft moeilijk (vind ik persoonlijk).
maandag 6 december 2010 om 08:40
Goedemorgen!
Een korte update: hij is nu bijna een week weg. Zijn laatste bericht voordat de telefoon uit was was een groot kusje voor mij . We hebben bijna elke dag contact gehad, geen romantische berichtjes maar wat grapjes e.d. over en weer. Denk veel aan hem, en voel ook wel kriebels. Maar word ook wel een beetje onzeker weer omdat de berichtjes wel een beetje zakelijk zijn. Merk dat ik dan snel mijn muurtje weer optrek. Dit weekend komt hij terug. Ik laat even bij hem of en wanneer hij me dan wil zien. Vind het heel spannend allemaal!!!
Een korte update: hij is nu bijna een week weg. Zijn laatste bericht voordat de telefoon uit was was een groot kusje voor mij . We hebben bijna elke dag contact gehad, geen romantische berichtjes maar wat grapjes e.d. over en weer. Denk veel aan hem, en voel ook wel kriebels. Maar word ook wel een beetje onzeker weer omdat de berichtjes wel een beetje zakelijk zijn. Merk dat ik dan snel mijn muurtje weer optrek. Dit weekend komt hij terug. Ik laat even bij hem of en wanneer hij me dan wil zien. Vind het heel spannend allemaal!!!
maandag 13 december 2010 om 13:17
Heb hem zaterdag gezien. Het was heel gezellig. Ik vond het leuk en hij ook, zoals hij zei. Voel echt een beetje kriebels, en denk echt dat we een hele leuke match hebben. En heb het gevoel dat dit wederzijds is. Maar het is natuurlijk allemaal nog heel spannend!
Heb zijn vakantie benut om dingen voor mezelf op een rijtje te zetten. Heb het hele verhaal met mijn exen nog eens op papier gezet en naar aanleiding daarvan besloten om nog een keer mijn laatste (vervelende) ex te spreken. Dat was een hele grote opluchting eigenlijk. Hij probeerde me met allerlei trucjes weer aan zijn zijde te krijgen. Hij miste me, ging de leuke herinneringen die we hebben weer ophalen, en erger nog, hij zette zijn nieuwe vriendin een beetje te kakken. Hij vond haar niet aantrekkelijk, had geen zin in seks met haar. Verzuchtte dat ie een vrouwenverslinder was. Blablabla. Het was een enorme eyeopener: dit keer bleef ik er volkomen rustig onder, vond niets meer op mezelf van toepassing en had eigenlijk ergens heel veel medelijden met hem. Case closed wat mij betreft.
Nu nog een keer het gesprek aangaan met nieuwe 'lover'. Maar daar was het dit weekend niet het moment voor.
Heb zijn vakantie benut om dingen voor mezelf op een rijtje te zetten. Heb het hele verhaal met mijn exen nog eens op papier gezet en naar aanleiding daarvan besloten om nog een keer mijn laatste (vervelende) ex te spreken. Dat was een hele grote opluchting eigenlijk. Hij probeerde me met allerlei trucjes weer aan zijn zijde te krijgen. Hij miste me, ging de leuke herinneringen die we hebben weer ophalen, en erger nog, hij zette zijn nieuwe vriendin een beetje te kakken. Hij vond haar niet aantrekkelijk, had geen zin in seks met haar. Verzuchtte dat ie een vrouwenverslinder was. Blablabla. Het was een enorme eyeopener: dit keer bleef ik er volkomen rustig onder, vond niets meer op mezelf van toepassing en had eigenlijk ergens heel veel medelijden met hem. Case closed wat mij betreft.
Nu nog een keer het gesprek aangaan met nieuwe 'lover'. Maar daar was het dit weekend niet het moment voor.
