Werk & Studie
alle pijlers
vage sollicitatie...
woensdag 1 december 2010 om 16:20
Hallo,
Ik wil graag jullie mening over het volgende:
Ik loop sinds drie maanden in een ziekenhuis, ik heb het niet ontzettend naar mijn zin, behalve op 1 specifieke afdeling.
Nu was er een vacature vrij op deze afdeling, en de leidinggevende aldaar heeft mij uitgenodigd te solliciteren naar deze functie.
Zo gezegd zo gedaan, ik heb een brief opgesteld en ingediend en toen afgewacht.
Ik werd uitgenodigd voor een gesprek, maar dit liep niet helemaal goed, ik werd aangesproken op mijn hoge verzuim ( drie dagen) en er werd gelijk medegedeeld dat ik door dit verzuim niet in aanmerking kwam voor de vacature.
Ik was behoorlijk teleurgesteld maar ben toch weer met frisse moed verder gegaan met mijn stage.
Vorige week heb ik mij wederom ziek moeten melden, heftige griep en hoge koorts in bed.
terwijl ik in bed lig wordt ik gebeld door 1 van de teamleiders...ze vertelde mij dat ze nog even terug wou komen op de sollicitatie en weer vertelde zij mij dat ik niet in aanmerking kom maar wel mijn stage af "mag"maken in dit ziekenhuis.
Eigenlijk was ik ontzettend kwaad dat zij mij dit mededeelde op mijn ziektedag, ik vond dat zij dit best had kunnen zeggen wanneer ik weer aanwezig was.
Vorige week, ik was nog steeds thuis, werd ik weer gebeld door haar, met de mededeling dat zij mij graag uit wilden nodigen voor een tweede gesprek, weliswaar op aandringen van de teamleider van die afdeling, maar toch...
De volgende dag krijg ik een brief met de officieele uitnodiging...Deze is aankomende maandag.
Ik heb net mijn teamleider gebeld om te zeggen dat ik morgen weer kom werken, hij vroeg mij eerder te komen omdat we moeten praten...
Ligt dit nu aan mij of is dit toch wel een erg rare gang van zaken? Werken ze ontzettend langs elkaar heen of ben ik in een of ander spelletje terechtgekomen?
Ik weet dat er een tijdelijke kracht is aangenomen tot 12 december, misschien ben ik tweede of zelfs derde keus, maar zo'n procedure kun je toch eigenlijk niet maken als teamleider?
Ik wil graag jullie mening over het volgende:
Ik loop sinds drie maanden in een ziekenhuis, ik heb het niet ontzettend naar mijn zin, behalve op 1 specifieke afdeling.
Nu was er een vacature vrij op deze afdeling, en de leidinggevende aldaar heeft mij uitgenodigd te solliciteren naar deze functie.
Zo gezegd zo gedaan, ik heb een brief opgesteld en ingediend en toen afgewacht.
Ik werd uitgenodigd voor een gesprek, maar dit liep niet helemaal goed, ik werd aangesproken op mijn hoge verzuim ( drie dagen) en er werd gelijk medegedeeld dat ik door dit verzuim niet in aanmerking kwam voor de vacature.
Ik was behoorlijk teleurgesteld maar ben toch weer met frisse moed verder gegaan met mijn stage.
Vorige week heb ik mij wederom ziek moeten melden, heftige griep en hoge koorts in bed.
terwijl ik in bed lig wordt ik gebeld door 1 van de teamleiders...ze vertelde mij dat ze nog even terug wou komen op de sollicitatie en weer vertelde zij mij dat ik niet in aanmerking kom maar wel mijn stage af "mag"maken in dit ziekenhuis.
Eigenlijk was ik ontzettend kwaad dat zij mij dit mededeelde op mijn ziektedag, ik vond dat zij dit best had kunnen zeggen wanneer ik weer aanwezig was.
Vorige week, ik was nog steeds thuis, werd ik weer gebeld door haar, met de mededeling dat zij mij graag uit wilden nodigen voor een tweede gesprek, weliswaar op aandringen van de teamleider van die afdeling, maar toch...
De volgende dag krijg ik een brief met de officieele uitnodiging...Deze is aankomende maandag.
Ik heb net mijn teamleider gebeld om te zeggen dat ik morgen weer kom werken, hij vroeg mij eerder te komen omdat we moeten praten...
Ligt dit nu aan mij of is dit toch wel een erg rare gang van zaken? Werken ze ontzettend langs elkaar heen of ben ik in een of ander spelletje terechtgekomen?
Ik weet dat er een tijdelijke kracht is aangenomen tot 12 december, misschien ben ik tweede of zelfs derde keus, maar zo'n procedure kun je toch eigenlijk niet maken als teamleider?
woensdag 1 december 2010 om 19:06
Klinkt inderdaad heel druk, maar daar zal je werkgever geen boodschap aan hebben.
En je ziek melden omdat je kind ziek is, dat kan dus echt niet.
Maar je werkt 32 uur zeg je, da's 4 dagen. Ik begrijp dat je je kinderen naar het kdv moet brengen, maar waarom moet dat lopend? Kan dat niet op de fiets o.i.d.?
En je ziek melden omdat je kind ziek is, dat kan dus echt niet.
Maar je werkt 32 uur zeg je, da's 4 dagen. Ik begrijp dat je je kinderen naar het kdv moet brengen, maar waarom moet dat lopend? Kan dat niet op de fiets o.i.d.?
donderdag 2 december 2010 om 12:40
quote:Wageningen1985 schreef op 02 december 2010 @ 12:39:
Het is wel heel erg makkelijk om te zeggen dat ze niet vrij moet nemen als haar kind ziek is, maar wat als ze nou geen oplossing heeft? Niet iedereen kan een oppas oid betalen.Maar dat is nou net het punt!! Ze neemt geen vrije dag, maar ze meldt zich ziek!!
Het is wel heel erg makkelijk om te zeggen dat ze niet vrij moet nemen als haar kind ziek is, maar wat als ze nou geen oplossing heeft? Niet iedereen kan een oppas oid betalen.Maar dat is nou net het punt!! Ze neemt geen vrije dag, maar ze meldt zich ziek!!
donderdag 2 december 2010 om 12:58
Ik vind twee keer ziek in nog geen drie maanden ook heel erg veel. helemaal nu je schrijft dat je thuis bent gebleven omdat een van de kinderen ziek is. Ook ik ben vroeg de deur uit en laat thuis en ook ik heb kinderen. Kwestie van alles heel goed regelen en vangnetten opbouwen. Je meld je gewoon NIET ziek als een van je kinderen ziek is. Klaar. In de werkende wereld werkt dat niet, het is geen schoolklasje.
In geval van nood neem je een dag vrij, maar je gaat je baas niet laten betalen voor het feit dat jouw kinderen ziek zijn.
Overigens zou ik ook een gesprek aan gaan met een medewerker die zich al twee keer in een dusdanig korte periode heeft ziekgemeld. Ook als dit WEL een legitieme ziekmelding was.
In geval van nood neem je een dag vrij, maar je gaat je baas niet laten betalen voor het feit dat jouw kinderen ziek zijn.
Overigens zou ik ook een gesprek aan gaan met een medewerker die zich al twee keer in een dusdanig korte periode heeft ziekgemeld. Ook als dit WEL een legitieme ziekmelding was.
donderdag 2 december 2010 om 13:02
Trouwens, je heb je vorige week al minimaal twee dagen ziekgemeld. (want dat staat er) en je bent van plan morgen weer te gaan werken (vrijdag). Dan ben je dus weer meer dan een week ziekgeweest. Plus de drie dagen die je eerder ziek was maakt minimaal 9 dagen. Een volledige drie maanden werken bedraagt ongeveer 60 dagen. Dat houdt in dat je verzuim op 15% ligt. En dat is inderdaad reden tot een heel stevig gesprek.
Ik vind het in jouw geval ook een stukje arbeidsmoraal. Wie weet hoe vaak je kinderen nog ziek worden dit jaar. Je kunt je niet ziek melden voor je kinderen. Dat werkt gewoon niet, je collega's krijgen de schurft aan dat gedrag en je werkgever ook.
Ik vind het in jouw geval ook een stukje arbeidsmoraal. Wie weet hoe vaak je kinderen nog ziek worden dit jaar. Je kunt je niet ziek melden voor je kinderen. Dat werkt gewoon niet, je collega's krijgen de schurft aan dat gedrag en je werkgever ook.
donderdag 2 december 2010 om 13:17
quote:mavis79 schreef op 01 december 2010 @ 17:49:
Hier ben ik hoor..
Even voor de duidelijkheid, ik loop daar stage voor een periode van 8 maanden.
Ik maak erg lange dagen, ga om 0645 de deur uit, om om 1900 met mijn kinderen thuis te komen.
Ik denk dat dit zijn weerslag heeft gehad op mijn gesteldheid, ik ben namelijk 3 jaar thuis geweest na de geboorte van mijn jongste.
Zij was een huilbaby en ik kreeg een PO en de ziekte van Pfeiffer..
Vol frisse moed ging ik daar aan de slag, hopend op een nieuw leven, maar ik ging vanuit niets naar 32 uur in de week.
Ik heb 2.5 uur reistijd, loop met mijn kinderen van 3 en 8 savonds nog een dik half uur door de kou naar huis vanaf kdv en bso terwil de jongste vaak al in slaap valt achterop de fiets..al met al een heel gedoe.
Ik heb al drie jaar een uitkering en wil daar zo graag vanaf, maar mede door mijn zwakke gestel lijkt dit weer niet te lukken en dat maakt me moedeloos..
Nu moet ik morgen op gesprek en wil ik eigenlijk al deze dingen aangeven, ware het niet dat mijn leidinggevende bekend staat als sociaal niet erg sterk begaafd...ik kreeg laatst al te horen dat ik een beter vangnet moet hebben voor mijn kids, want van de dagen dat ik mij ziek heb gemeld waren er twee ook voor mijn kids.
Ik heb bso, kdv en oma, maar op een gegeven moment houdt ook mijn vangnet op.
Ik ben bang dat ik morgen niet kan zeggen wat ik wil zeggen en weer dicht sla...iemand enig idee hoe ik al deze dingen aan kan kaarten zonder het meteen op "zielig "te spelen?
Ik wil die baan zo graag hebben, het zou mij zo'n positieve boost geven voor mijn zelfvertrouwen, maar ben zo bang het deksel weer op mijn neus te krijgen..
Dit zijn van die verhalen waarvan ik denk: WAUW, hoe kan het dat er in een land zoals Nederland nog van dit soort Neaderthalers als bazen rondlopen! En hoe kan het dat je als werkende moeder jezelf zo ongeveer in 4-en moet delen om alles een beetje rond te kunnen krijgen.
Ik neem mijn petje voor je af dat je zo krachtig in het werkende leven staat.......................Dan zeurt de politiek dat er meer vrouwen (moeders) moeten gaan werken, hun opleiding moeten 'terugverdienen' middels werkzaam zijn in het arbeidsproces, etc, etc. Nou door bovenstaande gezeik is het vrijwel onmogelijk om nog iets te kunnen betekenen als moeder in het arbeidsproces.
'Dan moet je je vangnet wat uitbreiden'........toen ik dat las kwam het stoom uit mijn oren. Een vangnet is voor tijdelijke dingen en niet structureel. En soms houdt het gewoon op met het vangnet, bv als jouw ouders aan de andere kant van het land wonen of als je geen ouders meer hebt of geen schoonouders meer hebt, enig kind bent, etc,etc,etc.
Ik ben van mening dat als de maatschappij zich een beetje meer instelt op vrouwen MET kinderen en hier ook daadwerkelijk goede oplossing voor bedenkt (thuiswerken, flexibele werktijden, interne opvang, etc,etc) dat er geen betere werknemers zijn dan MOEDERS!
Maar om op jouw verhaal terug te komen:
Is het een idee om een gesprek aan te gaan met jouw baas en de maatschappelijk werker van het werk? Tenminste als die er is.
Anders ook even informeren bij de vakbond.
Zet op papier de eventuele bezwaren van jouw baas (bv het moeten hebben van een groter vangnet) en kijk welke oplossingen jij zou kunnen bieden. Kun je bv extra werken als kind weer beter is? Thuiswerken?
Uiteindelijk gaat het erom dat je werk goed wordt gedaan en als dat betekent dat je van 18:00-21:00 uur thuis moet werken ipv 08:30-15:00 uur bij de baas op kantoor, dan moet het mijns inziens geen reet uitmaken of je vangnet wel of niet groot genoeg is. Als jij je deadlines haalt dan gaat het toch daar om?
Een beetje flexibiliteit en empathie van de kant van de baas zou jou vast heel veel helpen.
Heel veel suc6!
Hier ben ik hoor..
Even voor de duidelijkheid, ik loop daar stage voor een periode van 8 maanden.
Ik maak erg lange dagen, ga om 0645 de deur uit, om om 1900 met mijn kinderen thuis te komen.
Ik denk dat dit zijn weerslag heeft gehad op mijn gesteldheid, ik ben namelijk 3 jaar thuis geweest na de geboorte van mijn jongste.
Zij was een huilbaby en ik kreeg een PO en de ziekte van Pfeiffer..
Vol frisse moed ging ik daar aan de slag, hopend op een nieuw leven, maar ik ging vanuit niets naar 32 uur in de week.
Ik heb 2.5 uur reistijd, loop met mijn kinderen van 3 en 8 savonds nog een dik half uur door de kou naar huis vanaf kdv en bso terwil de jongste vaak al in slaap valt achterop de fiets..al met al een heel gedoe.
Ik heb al drie jaar een uitkering en wil daar zo graag vanaf, maar mede door mijn zwakke gestel lijkt dit weer niet te lukken en dat maakt me moedeloos..
Nu moet ik morgen op gesprek en wil ik eigenlijk al deze dingen aangeven, ware het niet dat mijn leidinggevende bekend staat als sociaal niet erg sterk begaafd...ik kreeg laatst al te horen dat ik een beter vangnet moet hebben voor mijn kids, want van de dagen dat ik mij ziek heb gemeld waren er twee ook voor mijn kids.
Ik heb bso, kdv en oma, maar op een gegeven moment houdt ook mijn vangnet op.
Ik ben bang dat ik morgen niet kan zeggen wat ik wil zeggen en weer dicht sla...iemand enig idee hoe ik al deze dingen aan kan kaarten zonder het meteen op "zielig "te spelen?
Ik wil die baan zo graag hebben, het zou mij zo'n positieve boost geven voor mijn zelfvertrouwen, maar ben zo bang het deksel weer op mijn neus te krijgen..
Dit zijn van die verhalen waarvan ik denk: WAUW, hoe kan het dat er in een land zoals Nederland nog van dit soort Neaderthalers als bazen rondlopen! En hoe kan het dat je als werkende moeder jezelf zo ongeveer in 4-en moet delen om alles een beetje rond te kunnen krijgen.
Ik neem mijn petje voor je af dat je zo krachtig in het werkende leven staat.......................Dan zeurt de politiek dat er meer vrouwen (moeders) moeten gaan werken, hun opleiding moeten 'terugverdienen' middels werkzaam zijn in het arbeidsproces, etc, etc. Nou door bovenstaande gezeik is het vrijwel onmogelijk om nog iets te kunnen betekenen als moeder in het arbeidsproces.
'Dan moet je je vangnet wat uitbreiden'........toen ik dat las kwam het stoom uit mijn oren. Een vangnet is voor tijdelijke dingen en niet structureel. En soms houdt het gewoon op met het vangnet, bv als jouw ouders aan de andere kant van het land wonen of als je geen ouders meer hebt of geen schoonouders meer hebt, enig kind bent, etc,etc,etc.
Ik ben van mening dat als de maatschappij zich een beetje meer instelt op vrouwen MET kinderen en hier ook daadwerkelijk goede oplossing voor bedenkt (thuiswerken, flexibele werktijden, interne opvang, etc,etc) dat er geen betere werknemers zijn dan MOEDERS!
Maar om op jouw verhaal terug te komen:
Is het een idee om een gesprek aan te gaan met jouw baas en de maatschappelijk werker van het werk? Tenminste als die er is.
Anders ook even informeren bij de vakbond.
Zet op papier de eventuele bezwaren van jouw baas (bv het moeten hebben van een groter vangnet) en kijk welke oplossingen jij zou kunnen bieden. Kun je bv extra werken als kind weer beter is? Thuiswerken?
Uiteindelijk gaat het erom dat je werk goed wordt gedaan en als dat betekent dat je van 18:00-21:00 uur thuis moet werken ipv 08:30-15:00 uur bij de baas op kantoor, dan moet het mijns inziens geen reet uitmaken of je vangnet wel of niet groot genoeg is. Als jij je deadlines haalt dan gaat het toch daar om?
Een beetje flexibiliteit en empathie van de kant van de baas zou jou vast heel veel helpen.
Heel veel suc6!
donderdag 2 december 2010 om 13:31
quote:Schilderspalet schreef op 02 december 2010 @ 13:17:
[...]
Uiteindelijk gaat het erom dat je werk goed wordt gedaan en als dat betekent dat je van 18:00-21:00 uur thuis moet werken ipv 08:30-15:00 uur bij de baas op kantoor, dan moet het mijns inziens geen reet uitmaken of je vangnet wel of niet groot genoeg is. Als jij je deadlines haalt dan gaat het toch daar om?
Heel veel suc6!
Ja juist... ze werkt in een ziekenhuis en patienten hebben er echt heel veel aan als ze vanuit huis de patienten gaat verzorgen... :S
Verder, wat een ontzettend kulverhaal. Ik heb vier kinderen. Werk fulltime en daar hoeft de vlag echt niet voor uit hoor. Met mij nog honderdduizenden vrouwend die daar geen applaus voor hoeven te hebben. De ouders van mijn man en mij wonen niet aan de andere kant van het land maar aan de andere kant van de wereld. En toch weet ik alles te regelen met opvang. Het is GEEN rocketscience... ik herhaal; GEEN rocketscience....
En ik meld me niet ziek als een van de kinderen ziek is. Dan neem ik vrij als ik echt niets anders kan regelen. Simple as that.
[...]
Uiteindelijk gaat het erom dat je werk goed wordt gedaan en als dat betekent dat je van 18:00-21:00 uur thuis moet werken ipv 08:30-15:00 uur bij de baas op kantoor, dan moet het mijns inziens geen reet uitmaken of je vangnet wel of niet groot genoeg is. Als jij je deadlines haalt dan gaat het toch daar om?
Heel veel suc6!
Ja juist... ze werkt in een ziekenhuis en patienten hebben er echt heel veel aan als ze vanuit huis de patienten gaat verzorgen... :S
Verder, wat een ontzettend kulverhaal. Ik heb vier kinderen. Werk fulltime en daar hoeft de vlag echt niet voor uit hoor. Met mij nog honderdduizenden vrouwend die daar geen applaus voor hoeven te hebben. De ouders van mijn man en mij wonen niet aan de andere kant van het land maar aan de andere kant van de wereld. En toch weet ik alles te regelen met opvang. Het is GEEN rocketscience... ik herhaal; GEEN rocketscience....
En ik meld me niet ziek als een van de kinderen ziek is. Dan neem ik vrij als ik echt niets anders kan regelen. Simple as that.
donderdag 2 december 2010 om 16:31
Jippertje, 3,5 dag (plus nog wat dagen) in 3 maanden is wél een hoog ziekteverzuim. Dat zit op de 15% rekende Oriane uit.
Schilderspalet: waarom moet de vlag uit als vrouwen gaan werken? Moet dan de vlag ook uit voor alle mannen die werken? Moet de vlag sowieso uit voor iedereen die werkt? Nee toch? Werken is normaal. En dat is niet altijd de makkelijkste weg, helemaal niet zelfs, als je TO's verhaal leest. Maar om TO nou te huldigen voor het feit dat ze werkt vind ik wat ver gaan.
Schilderspalet: waarom moet de vlag uit als vrouwen gaan werken? Moet dan de vlag ook uit voor alle mannen die werken? Moet de vlag sowieso uit voor iedereen die werkt? Nee toch? Werken is normaal. En dat is niet altijd de makkelijkste weg, helemaal niet zelfs, als je TO's verhaal leest. Maar om TO nou te huldigen voor het feit dat ze werkt vind ik wat ver gaan.
donderdag 2 december 2010 om 22:01
even tijd om te reageren!
Voor de volledigheid, ik loop stage in het ziekenhuis, er is geen sprake van een salaris, wel een stagevergoeding van...hou je vast...266 euro per MAAND!Dat is omgerekend twee euro per uur. Mijn baas betaald mij dus niets als ik mij ziek meld, mijn collega's missen mij niet want ik ben maar de stagiaire..Wat overigens niet wegneemt dat ik daar na drie maanden inmiddels iedereen een hoop werk uit handen neem omdat ik al goed ingewerkt ben.
Vrije dagen krijg ik niet wat "anders haal ik mijn stage_uren niet" wat ook flauwekul is want ik doe een thuisopleiding en zit niet vast aan een eindexamen datum, ik mag 4 jaar over de opleiding doen..
Zorgverlof, calamiteitenverlof, ziektewet en doorbetaling zijn dus aan de orde, als ik niet kom krijg ik niets, betalen zij niets en niemand die mij mist..
Ik krijg af en toe het idee dat ze mij als een fijne goedkope kracht zien, niets meer en niets minder.
@Oriane, je zegt dat het GEEN rocketscience is, maar eerlijk gezegd voelt het soms wel zo! Je zegt je hebt vier kinderen èn een man, toch wel een groot verschil lijkt mij zo. Een auto heb je zeker ook? Plus een normaal salaris, waarschijnlijk koophuis naar je zin etc etc..Zonder al deze voorwaarden is het toch echt behoorlijk lastig een bijna fulltime baan , studie, kinderen, huishouden en een heel klein beetje mezelf te onderhouden.
hoe worden jouw kinderen opgevangen? Misschien kun je me een voorbeeld geven van hoe je een constructief netwerk opbouwd, gewoon, als kleine gunst van vrouw tot vrouw..
Gesprek ging stroef, hij bleef vasthouden aan "we hebben niets te maken met hoe jij je kinderen opvangt, dat is jouw probleem"
Hij had het vandaag zelfs over een vijfde persoon die ik in moet kunnen schakelen indien nodig!
Hoe vind ik in Godsnaam iemand die om 0630 uit bed gebeld wil worden om in het donker naar mij toe te komen om mijn kids op te vangen tot 1830?! Dit heb ik ook in minder ferme bewoordingen aangegeven.
Toen zei hij dat dit misschien de baan niet is voor mij en dat ik net zo goed "vakken kan gaan vullen tot mijn kids groot genoeg zijn!!"
Sorry, maar hier zakt mijn broek vanaf!
Niets opbouwends, niet gevraagd naar de achtergrond van mijn hoge verzuim, niet gevraagd of hij iets voor me kan betekenen in de zin van meedenken, een goed gesprek etc etc.
M.I inderdaad een neanderthaler van een leidinggevende!
Mijn gesprek gaat gewoon door, de komende weken moet ik mij "waarmaken"en daar kan ik het mee doen...
Op zich nog best coulant als je het mij vraagt, ik hou mijn tanden dus maar even op elkaar en mijn vingers gekruist dat alle virusjes aan mij voorbij mogen gaan.
Voor de volledigheid, ik loop stage in het ziekenhuis, er is geen sprake van een salaris, wel een stagevergoeding van...hou je vast...266 euro per MAAND!Dat is omgerekend twee euro per uur. Mijn baas betaald mij dus niets als ik mij ziek meld, mijn collega's missen mij niet want ik ben maar de stagiaire..Wat overigens niet wegneemt dat ik daar na drie maanden inmiddels iedereen een hoop werk uit handen neem omdat ik al goed ingewerkt ben.
Vrije dagen krijg ik niet wat "anders haal ik mijn stage_uren niet" wat ook flauwekul is want ik doe een thuisopleiding en zit niet vast aan een eindexamen datum, ik mag 4 jaar over de opleiding doen..
Zorgverlof, calamiteitenverlof, ziektewet en doorbetaling zijn dus aan de orde, als ik niet kom krijg ik niets, betalen zij niets en niemand die mij mist..
Ik krijg af en toe het idee dat ze mij als een fijne goedkope kracht zien, niets meer en niets minder.
@Oriane, je zegt dat het GEEN rocketscience is, maar eerlijk gezegd voelt het soms wel zo! Je zegt je hebt vier kinderen èn een man, toch wel een groot verschil lijkt mij zo. Een auto heb je zeker ook? Plus een normaal salaris, waarschijnlijk koophuis naar je zin etc etc..Zonder al deze voorwaarden is het toch echt behoorlijk lastig een bijna fulltime baan , studie, kinderen, huishouden en een heel klein beetje mezelf te onderhouden.
hoe worden jouw kinderen opgevangen? Misschien kun je me een voorbeeld geven van hoe je een constructief netwerk opbouwd, gewoon, als kleine gunst van vrouw tot vrouw..
Gesprek ging stroef, hij bleef vasthouden aan "we hebben niets te maken met hoe jij je kinderen opvangt, dat is jouw probleem"
Hij had het vandaag zelfs over een vijfde persoon die ik in moet kunnen schakelen indien nodig!
Hoe vind ik in Godsnaam iemand die om 0630 uit bed gebeld wil worden om in het donker naar mij toe te komen om mijn kids op te vangen tot 1830?! Dit heb ik ook in minder ferme bewoordingen aangegeven.
Toen zei hij dat dit misschien de baan niet is voor mij en dat ik net zo goed "vakken kan gaan vullen tot mijn kids groot genoeg zijn!!"
Sorry, maar hier zakt mijn broek vanaf!
Niets opbouwends, niet gevraagd naar de achtergrond van mijn hoge verzuim, niet gevraagd of hij iets voor me kan betekenen in de zin van meedenken, een goed gesprek etc etc.
M.I inderdaad een neanderthaler van een leidinggevende!
Mijn gesprek gaat gewoon door, de komende weken moet ik mij "waarmaken"en daar kan ik het mee doen...
Op zich nog best coulant als je het mij vraagt, ik hou mijn tanden dus maar even op elkaar en mijn vingers gekruist dat alle virusjes aan mij voorbij mogen gaan.
vrijdag 3 december 2010 om 09:57
Maar als jij een heel hoog verzuim hebt vanwege lange reistijd en omdat je het vangnet voor je eventueel zieke kinderen niet kunt regelen, dan heeft die neanderthaler toch simpelweg gelijk dat dit niet de baan voor je is?
Dan moet je blijkbaar een baan hebben die flexibeler is, dichter bij huis en waarbij je makkelijker ad hoc kan vrijnemen.
Jij bent aangenomen om betaald werk te doen onder bepaalde voorwaarden. Als jij daar niet aan kunt voldoen door je sociale omstandigheden, dan zijn jij en de baan geen match.
Dan moet je blijkbaar een baan hebben die flexibeler is, dichter bij huis en waarbij je makkelijker ad hoc kan vrijnemen.
Jij bent aangenomen om betaald werk te doen onder bepaalde voorwaarden. Als jij daar niet aan kunt voldoen door je sociale omstandigheden, dan zijn jij en de baan geen match.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 3 december 2010 om 13:43
Wat doet het er toe dat je nu stage loopt of er in loondienst zou zijn ? (behalve het vrije dagen verhaal)
Ook op een stagaire rekenen ze en je blijft ook de zelfde problemen hebben als je daar zou gaan werken.
Kan je niet je stage hier afmaken en solliciteren bij een ziekenhuis wat meer in de buurt ?
En een gastouder ipv kdv en bso ? Misschien ook minder reistijd.
Maargoed...hier heb je vast zelf al aangedacht.
Ook op een stagaire rekenen ze en je blijft ook de zelfde problemen hebben als je daar zou gaan werken.
Kan je niet je stage hier afmaken en solliciteren bij een ziekenhuis wat meer in de buurt ?
En een gastouder ipv kdv en bso ? Misschien ook minder reistijd.
Maargoed...hier heb je vast zelf al aangedacht.
vrijdag 3 december 2010 om 14:41
quote:Katherina schreef op 02 december 2010 @ 16:31:
Jippertje, 3,5 dag (plus nog wat dagen) in 3 maanden is wél een hoog ziekteverzuim. Dat zit op de 15% rekende Oriane uit.
Schilderspalet: waarom moet de vlag uit als vrouwen gaan werken? Moet dan de vlag ook uit voor alle mannen die werken? Moet de vlag sowieso uit voor iedereen die werkt? Nee toch? Werken is normaal. En dat is niet altijd de makkelijkste weg, helemaal niet zelfs, als je TO's verhaal leest. Maar om TO nou te huldigen voor het feit dat ze werkt vind ik wat ver gaan.Dus als je ergens drie maanden werkt moet je er maar voor zorgen dat je kort de griep hebt, want anders heb je direct een hoog ziekteverzuim na 3,5 dagen?
Jippertje, 3,5 dag (plus nog wat dagen) in 3 maanden is wél een hoog ziekteverzuim. Dat zit op de 15% rekende Oriane uit.
Schilderspalet: waarom moet de vlag uit als vrouwen gaan werken? Moet dan de vlag ook uit voor alle mannen die werken? Moet de vlag sowieso uit voor iedereen die werkt? Nee toch? Werken is normaal. En dat is niet altijd de makkelijkste weg, helemaal niet zelfs, als je TO's verhaal leest. Maar om TO nou te huldigen voor het feit dat ze werkt vind ik wat ver gaan.Dus als je ergens drie maanden werkt moet je er maar voor zorgen dat je kort de griep hebt, want anders heb je direct een hoog ziekteverzuim na 3,5 dagen?
vrijdag 3 december 2010 om 14:51
Mavis, wat een e*kel die LG van jou!
Schilderspalet zei het al en ik wil je ook nog even zeggen: petje af voor jou
Dat hij durft te zeggen dat je beter vakken kunt gaan vullen, hoe durft hij!
Gut, ik heb ook een keer zo'n manager gehad die het niet trok als mijn kinderen een keer ziek waren. Die melde: als jij een ziek kind hebt mag je van mij 1 kwartier te laat komen. In dat kwartier kan jij een regeling treffen voor dat kind en dan kom je daarna gewoon hier. Vanaf dat moment heb ik mijn zieke kinderen maar verzwegen en me zelf ziek gemeld als ik een ziek kind had thuis.
Tsja, je hebt nu eenmaal niet alles in de hand. Helaas kun je ook niet zelf je LG uitkiezen. Ik hoop van harte dat je naar een andere afdeling kan zodat je van deze misselijke LG verlost bent.
Schilderspalet zei het al en ik wil je ook nog even zeggen: petje af voor jou
Dat hij durft te zeggen dat je beter vakken kunt gaan vullen, hoe durft hij!
Gut, ik heb ook een keer zo'n manager gehad die het niet trok als mijn kinderen een keer ziek waren. Die melde: als jij een ziek kind hebt mag je van mij 1 kwartier te laat komen. In dat kwartier kan jij een regeling treffen voor dat kind en dan kom je daarna gewoon hier. Vanaf dat moment heb ik mijn zieke kinderen maar verzwegen en me zelf ziek gemeld als ik een ziek kind had thuis.
Tsja, je hebt nu eenmaal niet alles in de hand. Helaas kun je ook niet zelf je LG uitkiezen. Ik hoop van harte dat je naar een andere afdeling kan zodat je van deze misselijke LG verlost bent.
vrijdag 3 december 2010 om 16:41
misschien is het tijd om aan jezelf toe te geven dat deze richting dus niet te combineren valt met jouw prive leven en daarom dus ongeschikt is voor jou?
tuurlijk is je lg enigszins onaardig en niet meedenkend, maar dat hoeft hij toch ook niet te zijn?
jouw prive situatie is toch jouw prive situatie? hij moet er voor zorgen dat zijn afdeling / ziekenhuis loopt en dat hij op zijn personeel kan vertrouwen, hij kan dus niet op jou vertrouwen, want als 1 van je kinderen ziek is, meld jij je dus ook ziek.
ik zeg niet dat het eerlijk is, maar het is ook niet zijn schuld dus ook niet zijn oplossing.
als je dit werk (nog) niet kunt combineren met thuis en kinderen, dan zul je lijkt mij naar iets anders moeten uitkijken dat je wel kunt combineren.
tuurlijk is je lg enigszins onaardig en niet meedenkend, maar dat hoeft hij toch ook niet te zijn?
jouw prive situatie is toch jouw prive situatie? hij moet er voor zorgen dat zijn afdeling / ziekenhuis loopt en dat hij op zijn personeel kan vertrouwen, hij kan dus niet op jou vertrouwen, want als 1 van je kinderen ziek is, meld jij je dus ook ziek.
ik zeg niet dat het eerlijk is, maar het is ook niet zijn schuld dus ook niet zijn oplossing.
als je dit werk (nog) niet kunt combineren met thuis en kinderen, dan zul je lijkt mij naar iets anders moeten uitkijken dat je wel kunt combineren.
