Mijn broer
maandag 6 december 2010 om 18:28
Hoi iedereen,
Normaal lees ik altijd mee maar toch besloten om mijn probleem hier neer te zetten in de hoop dat ik praktische tips krijg.
Alvast mijn excuses voor het lange verhaal.
Ik zal bij het begin beginnen.
Ik was 4 jaar oud toen ik met mijn ouders en mijn broer naar Nederland ben gevlucht. Mijn broer was 8.
Wij waren toen asielzoekers en hebben in heel wat azc's gezeten.
Later kregen we een erg leuk huis in een leuke buurt.
Mijn broer en ik gingen naar school, hadden vriendjes en vriendinnetjes. We hadden het erg naar ons zin.
Mijn vader heeft nooit van mijn broer gehouden (het was niet zijn zoon trouwens). Hij was erg jaloers?? Ik weet niet wat hem bezielde om te doen wat hij heeft gedaan.
Toen mijn broer 14 jaar was kwam mijn vader op het idee om mijn broer naar ons land van herkomst te sturen voor een 'vakantie'. Mijn moeder vroeg visa aan en zij ging met hem mee.
In die tijd hadden wij nog steeds de nederlandse nationaliteit niet.
Mijn vader haalde mijn moeder toen over om terug te komen zonder mijn broer, zodat hij daar de taal en gebruiken zou leren.
Mijn moeder kwam inderdaad terug. Zonder mijn broer. Wat zij niet wist was dat mijn vader in haar afwezigheid mijn broer uit Nederland heeft uitgeschreven.
Een paar maanden later kregen wij het Nederlandse paspoort. Voor ons een hele opluchting. Alleen, mijn broer kreeg hem dus niet. Hij bestond als het ware niet voor de nederlandse overheid.
Toen begon de ellende, van rechtzaken tot brieven naar iedereen en alles wat maar iets betekend in Nederland.
Iedere keer werd mijn mijn broer afgewezen.
Mijn broer is later op zijn 18e op een illegale manier Nederland binnengekomen om bij zijn familie te zijn (inmiddels had ik er 2 zusjes en een broertje bij).
Hij heeft hier toen zwart gewerkt. En mijn moeder maar doorgaan met rechtzaken om hem op een legale manier bij haar te krijgen.
Mijn broer raakte erg depressief. Hij kon geen normale baan krijgen, geen huis, geen school. Hij zocht zijn heil in de drugs en later is hij naar een ander land gegaan om daar proberen asiel aan te vragen.
Om een lang verhaal kort te maken, mijn broer is nu 29. Hij zit al 5 jaar in de gevangenis (ander land) omdat hij daar illegaal is.
Mijn moeder trekt het niet meer. Ze heeft meerdere zelfmoordpogingen gedaan omdat haar gemis zo groot is. Ze is al 15 jaar ongelukkig. Ze haat het leven.
Zij kreeg deze week te horen dat mijn broer verder in de isolatiecel moet omdat er geen cellen beschikbaar zijn. De overheid daar weten niet wat ze met hem aanmoeten. Hij is staatloos.
Ik weet niet wat ik moet doen, het doet zo'n pijn om mijn moeder en broer zo te zien. Ik kan genieten van mijn leven, wetende dat mij zij zoveel pijn hebben.
Ik hoop dat iemand mij kan helpen??
Liefs
Normaal lees ik altijd mee maar toch besloten om mijn probleem hier neer te zetten in de hoop dat ik praktische tips krijg.
Alvast mijn excuses voor het lange verhaal.
Ik zal bij het begin beginnen.
Ik was 4 jaar oud toen ik met mijn ouders en mijn broer naar Nederland ben gevlucht. Mijn broer was 8.
Wij waren toen asielzoekers en hebben in heel wat azc's gezeten.
Later kregen we een erg leuk huis in een leuke buurt.
Mijn broer en ik gingen naar school, hadden vriendjes en vriendinnetjes. We hadden het erg naar ons zin.
Mijn vader heeft nooit van mijn broer gehouden (het was niet zijn zoon trouwens). Hij was erg jaloers?? Ik weet niet wat hem bezielde om te doen wat hij heeft gedaan.
Toen mijn broer 14 jaar was kwam mijn vader op het idee om mijn broer naar ons land van herkomst te sturen voor een 'vakantie'. Mijn moeder vroeg visa aan en zij ging met hem mee.
In die tijd hadden wij nog steeds de nederlandse nationaliteit niet.
Mijn vader haalde mijn moeder toen over om terug te komen zonder mijn broer, zodat hij daar de taal en gebruiken zou leren.
Mijn moeder kwam inderdaad terug. Zonder mijn broer. Wat zij niet wist was dat mijn vader in haar afwezigheid mijn broer uit Nederland heeft uitgeschreven.
Een paar maanden later kregen wij het Nederlandse paspoort. Voor ons een hele opluchting. Alleen, mijn broer kreeg hem dus niet. Hij bestond als het ware niet voor de nederlandse overheid.
Toen begon de ellende, van rechtzaken tot brieven naar iedereen en alles wat maar iets betekend in Nederland.
Iedere keer werd mijn mijn broer afgewezen.
Mijn broer is later op zijn 18e op een illegale manier Nederland binnengekomen om bij zijn familie te zijn (inmiddels had ik er 2 zusjes en een broertje bij).
Hij heeft hier toen zwart gewerkt. En mijn moeder maar doorgaan met rechtzaken om hem op een legale manier bij haar te krijgen.
Mijn broer raakte erg depressief. Hij kon geen normale baan krijgen, geen huis, geen school. Hij zocht zijn heil in de drugs en later is hij naar een ander land gegaan om daar proberen asiel aan te vragen.
Om een lang verhaal kort te maken, mijn broer is nu 29. Hij zit al 5 jaar in de gevangenis (ander land) omdat hij daar illegaal is.
Mijn moeder trekt het niet meer. Ze heeft meerdere zelfmoordpogingen gedaan omdat haar gemis zo groot is. Ze is al 15 jaar ongelukkig. Ze haat het leven.
Zij kreeg deze week te horen dat mijn broer verder in de isolatiecel moet omdat er geen cellen beschikbaar zijn. De overheid daar weten niet wat ze met hem aanmoeten. Hij is staatloos.
Ik weet niet wat ik moet doen, het doet zo'n pijn om mijn moeder en broer zo te zien. Ik kan genieten van mijn leven, wetende dat mij zij zoveel pijn hebben.
Ik hoop dat iemand mij kan helpen??
Liefs
maandag 6 december 2010 om 19:18
Ik ben even gaan zoeken op 'gezinshereniging meerderjarigen'. Normaal wordt dat afgewezen, tenzij sprake is van 'more than the normal emotional ties'.
'Bij de beoordeling van de vraag of sprake is van ‘more than the normal emotional ties’ tussen volwassen familieleden [is] een aantal factoren van belang. Deze factoren betreffen de eventuele samenwoning, de mate van financiële afhankelijkheid, de mate van emotionele afhankelijkheid, de gezondheid van betrokkenen en de banden met het land van herkomst. Ter onderbouwing daarvan heeft zij het volgende aangevoerd. Eiseres is chronisch depressief en staat onder behandeling van een psychiater.'
http://jure.nl/bc5144
Het verzoek van deze mevrouw (een Marokkaanse) is door de rechtbank afgewezen. Zij wilde haar moeder naar NL halen om voor haar te zorgen (die moeder dus voor die depressieve dochter).
'Bij de beoordeling van de vraag of sprake is van ‘more than the normal emotional ties’ tussen volwassen familieleden [is] een aantal factoren van belang. Deze factoren betreffen de eventuele samenwoning, de mate van financiële afhankelijkheid, de mate van emotionele afhankelijkheid, de gezondheid van betrokkenen en de banden met het land van herkomst. Ter onderbouwing daarvan heeft zij het volgende aangevoerd. Eiseres is chronisch depressief en staat onder behandeling van een psychiater.'
http://jure.nl/bc5144
Het verzoek van deze mevrouw (een Marokkaanse) is door de rechtbank afgewezen. Zij wilde haar moeder naar NL halen om voor haar te zorgen (die moeder dus voor die depressieve dochter).
maandag 6 december 2010 om 19:33
maandag 6 december 2010 om 19:36
maandag 6 december 2010 om 19:37
Zit je broer gevangen voor criminele dingen of zit hij in vreemdelingenbewaring?
Als het het eerste is dan geef ik je broer geen kans om ooit nog naar NL te komen. Hij heeft dan een strafblad en dat komt altijd boven drijven. Verruimde gezinshereniging of via de studentenmanier gaan dan niet door.
Alle verzoeken tot toelating in Nederland worden gecheckt of betrokkene voorkomt. Ook de buitenlandse. En als hij dus een strafblad heeft in Zweden komt hij Nl niet meer in.
Sorrie.
Als het het eerste is dan geef ik je broer geen kans om ooit nog naar NL te komen. Hij heeft dan een strafblad en dat komt altijd boven drijven. Verruimde gezinshereniging of via de studentenmanier gaan dan niet door.
Alle verzoeken tot toelating in Nederland worden gecheckt of betrokkene voorkomt. Ook de buitenlandse. En als hij dus een strafblad heeft in Zweden komt hij Nl niet meer in.
Sorrie.
maandag 6 december 2010 om 19:50
Wat een hufter van een vader heb je. De toekomst van je broer is compleet verkloot! Mijn god, wat een verhaal. Wat heb ik een ontzettende medelijden met je arme broer. Wat ik mij afvraag, hoe lang wil Zweden hem dan gevangen houden omdat hij statenloos is? Dit kan toch niet eeuwig? En wat gaan ze dan met hem doen? Tjee zeg, wat een ellende.
Lieve zus ben je dat je zoveel moeite voor hem doet. Ik wilde dat ik je kon helpen maar ik weet echt niet wat ik voor je kan doen.
Lieve zus ben je dat je zoveel moeite voor hem doet. Ik wilde dat ik je kon helpen maar ik weet echt niet wat ik voor je kan doen.
maandag 6 december 2010 om 19:53
http://www.rechtspraak.nl ... l37van20september2010.pdf
Nog iets om te lezen, recente uitspraak
http://www.nvvb.nl/websites/common/down ... ropId=1300
Nog iets om te lezen, recente uitspraak
http://www.nvvb.nl/websites/common/down ... ropId=1300
maandag 6 december 2010 om 20:27
maandag 6 december 2010 om 20:57
Wat een triest verhaal.
Je zegt dat je broer stateloos is. Stateloos houdt in dat geen elk land hem erkend en daardoor geen documenten kan krijgen. Weet je zeker dat hij idd stateloos is? Geen idee hoe het in Libanon is maar als je broer daar geboren is en zijn ouders daar ook vandaan komen kan ik me moeilijk voorstellen dat hij juridisch gezien niet de Libanese nationaliteit heeft. (geen idee hoe dit zit met palestijden).
Is hij niet stateloos dan moet hij een paspoort regelen. en dan zal hij waarschijnlijk naar Libanon gestuurd worden.
Indien hij daadwerkelijk stateloos is zal hij dit vermoedelijk zelf moeten aantonen, de bewijslast ligt bij hem. Indien hij dit kan aantonen is het misschien mogelijk om in Zweden een procedure te starten om op grond hiervan een verblijfsvergunning aan te vragen. Laat je informeren door een Zweedse advocaat, of iemand die het zweedse recht goed kent. Een nl advocaat heeft weinig nut.
Helaas is Nederland hier niet bij betrokken. Lijkt me dat hij eerst uit vreemdelingenbewaring moet en een verblijfsvergunning/paspoort nodig heeft alvorens jullie kunnen proberen hem naar NL te halen.
Sterkte
Je zegt dat je broer stateloos is. Stateloos houdt in dat geen elk land hem erkend en daardoor geen documenten kan krijgen. Weet je zeker dat hij idd stateloos is? Geen idee hoe het in Libanon is maar als je broer daar geboren is en zijn ouders daar ook vandaan komen kan ik me moeilijk voorstellen dat hij juridisch gezien niet de Libanese nationaliteit heeft. (geen idee hoe dit zit met palestijden).
Is hij niet stateloos dan moet hij een paspoort regelen. en dan zal hij waarschijnlijk naar Libanon gestuurd worden.
Indien hij daadwerkelijk stateloos is zal hij dit vermoedelijk zelf moeten aantonen, de bewijslast ligt bij hem. Indien hij dit kan aantonen is het misschien mogelijk om in Zweden een procedure te starten om op grond hiervan een verblijfsvergunning aan te vragen. Laat je informeren door een Zweedse advocaat, of iemand die het zweedse recht goed kent. Een nl advocaat heeft weinig nut.
Helaas is Nederland hier niet bij betrokken. Lijkt me dat hij eerst uit vreemdelingenbewaring moet en een verblijfsvergunning/paspoort nodig heeft alvorens jullie kunnen proberen hem naar NL te halen.
Sterkte
maandag 6 december 2010 om 21:08
dinsdag 7 december 2010 om 08:03
dinsdag 7 december 2010 om 12:22
Sorry dat ik gisteren plotseling ben weggegaan, had onverwacht visite.
@siensien: We zijn met een lassez-paisser naar Roemenie gegaan en van daaruit naar NL.
Mijn broer heeft vanaf zijn 9e tot zijn 14e in NL gewoond en toen terug naar Libanon. Later is hij op een illegale manier weer naar NL gekomen, maar nooit in aanraking geweest met Justitie.
@Kastanjez: Hoe verplaats ik het naar een andere pijler?
@siensien: We zijn met een lassez-paisser naar Roemenie gegaan en van daaruit naar NL.
Mijn broer heeft vanaf zijn 9e tot zijn 14e in NL gewoond en toen terug naar Libanon. Later is hij op een illegale manier weer naar NL gekomen, maar nooit in aanraking geweest met Justitie.
@Kastanjez: Hoe verplaats ik het naar een andere pijler?