30+ en zwanger proberen te worden vanaf jan 2010:DEEL 2!!!!

Fijn, een fonkelnieuw forum. Ik weet geen NOD dus ik geef er geen door. Morgen maar naar het ziekenhuis bellen want heb nog steeds een schijnbaar zwangere buik. Dat is nu toch al te lang.

Wat een bericht ks, ik heb er lang aan gelezen. Fijn dat je weer vol moed zit. Ik heb ook het probleem van het inloggen.

Iedereen een fijne zondag!

quote:Niet dat we harde kille vrouwen waren, maar tsja..nooit 'gedoe' zogenaamd, altijd klaar staan voor iedereen maar niet aan jezelf denken maar dat is natuurlijk helemaal niet 'volledig'. Dus toen bij mij rond m'n 30e vanalles mis ging zowel privé alssop m'n werk , kwam ik er achter dat ik helemaal niet zo perfect ben en hoef te zijn, heeft veel tijd en tranen gekost maar nu ben ik veeeel relaxter en opener en authentieker, huil veel meer, durf vaker te zeggen dat iets niet lukt of dat ik ergens onzeker over ben.En dat is zooo fijn!



Hoi KS,



Wat een mooie ontwikkeling heb je doorgemaakt. Heel mooi om te lezen. Dertigers zouden echt veel meer op zoek moeten naar hun ware autenticiteit. Ik heb een keer een heel mooi boek daarover gelezen: Het Dertigers Dilemma.



Verder vanmorgen een heel gesprek gehad met lief. Ik was wat opgelucht toen ik alsnog ongesteld werd afgelopen week en daar maakte ik me zorgen over. Ik zie er ook wel heel erg tegenop, tegen een kindje krijgen. Heb eindelijk een beetje alles op een rijtje en je hele leven gaat er natuurlijk door veranderen. Maar als ik zou besluiten om het niet te doen, zou ik ook een heel leeg gevoel houden de rest van mijn leven. Maar goed, gesprek is goed geweest en ik heb er echt weer zin in.



Twijfelen jullie (nog) wel eens?

Schouderpijn is weg. De meeste pijn trouwens. Ik weet niet waarom mijn buik nog steeds zo dik is. Jammer dat mijn gynaecoloog morgen niet bereikbaar is.

Ik twijfel ook soms Budda. Ik vroeg vroeger vaak al lachend aan mijn vriend: gaan we een kindje maken. Tot hij dan 2j geleden zei: okee. Dan was ik helemaal in paniek. Toen ik een paar maand geleden dacht zwanger te zijn was er ook die paniek. Maar meestal is er gewoon het verlangen naar een kindje.

Hoi KS,



Oh, je moet het boek echt eens lezen! Het gaat om veel meer dan die vroege midlifecrisis. En het laatste hoofdstuk (volgens mij) gaat over authenticiteit en dat stuk kan echt je leven voorgoed veranderen (voor jou misschien alleen nog bevestiging geven )



Ha, ik mag dan nu wel eens twijfelen maar weet heel goed dat als het me niet zou lukken, ik niets anders zou willen dan dat. Zo is het dan ook wel weer



Ehm, ik houd die kookprogramma's niet meer uit elkaar! Ik had al een reactie geschreven blijkt dat ik Iron Chef bedoel. Ik blijf wel eens hangen bij van alles verschillends. Maar vanavond in ieder geval 't Spaanse Scheap kijken!

Yay een deel 2! Ben benieuwd hoe snel we deze vol hebben:) verklaart wel m'n lege inbox hihi! Vriendje en tweelingzus staan hier een Kinect uit te proberen! Echt te grappig! Ben benieuwd wat de kids ervan vinden morgen:) ben dus deze hele week bij mijn zus en haar gezinnetje (3 kids bijna 7, 4 en 2,5) erg gezellig dus! We gaan de hele week koekjes bakken en gezellig doen. Ze gaat ook bij mijn bevalling zijn en de navelstreng doorknippen (vindt manlief te eng, hij gaat toch niet in iets van mij en de baby knippen! Haha watje!) zus voelde zich wel vereerd:) ben ook bij alledrie haar bevallingen geweest.

Prettige zondag nog:)

Vreselijk he die zedenzaak. Het zal je toch maar gebeuren. ~Ik vind persoonlijk ook dat mannen sowieso niet op een kdv behoren te werken. Kort door de bocht misschien, maar het risico is met vrouwen wel kleiner.



Dit weekend de huiskamer en keuken geschilderd. Volgende week een ander behangetje tegen 1 wandje en dan is het hier ook weer opgeknapt. Dan kunnen we in januari aan de kinderkamer beginnen. Ik ga vandaag m'n kerstboom opzetten. Ik ben lekker vrij en ik heb vanmorgen al een hoop gedaan, zoals badkamer soppen en was wegvouwen. Ik voel mijn rug wel van al dat klussen.

Vrijdag krijgen we de 20 weken echo, spannend.

Nou dames, fijn begin van de week.

quote:KS04: Sanne je kan eens proberen om heeeel weinig suiker en koolhydraten te eten. Dat helpt echt om af te vallen. Dus een hele tijd: geen brood, geen pasta, weinig fruit en dan alleen met schil (veel vezels en dan neemt je lichaam minder snel de fruitsuikers op) geen suiker zoals dat in allerlei producten zit. Wat je dan allemaal wél kunt eten: eieren, kaas, veeeeel noten, veel light producten, heeeel veel groente en kip en vis, er zijn allerlei lekkere dingen te bedenken.



Het spijt me, maar ik wil toch graag even reageren op het advies van KS om af te vallen. Zonder je te willen afvallen, wil ik toch iedereen op het hart drukken dat je nooit zo weinig koolhydraten zou moeten eten. Vooral niet als je zwanger wilt worden en al helemaal niet als je het bent.



Je suikerhuishouding staat in directe verbinding met je hormoonstelsel. Bij te weinig koolhydraten raakt je insulinesyteem van slag (waardoor hongerklappen en dergelijke) en daardoor raken ook je andere andere hormoonlijnen beïnvloed (schildklier, geslachtshormonen e.a.).



Wat je het beste kunt doen is alleen langzame koolhydraten (volkorenbrood e.a.) eten zodat je insulinespiegel op een stabiel niveau blijft en geen snelle koolhydraten (geraffineerde suikers) eten.



Ten eerste blijft door de vezels je maag langer gevuld waardoor je geen zogeheten hongerklap krijgt zodat je toch andere dingen gaat eten en je houdt je stoelgang ook nog een keer goed op gang. En natuurlijk het allerbelangrijkste: je hormoonhuishouding raakt niet van slag. Want dat wil je nu echt niet!



PS: je wilt niet weten wat zoetstoffen met je lichaam doen. Er is bewezen dat je hier juist dik van wordt

Goedemorgen allemaal!

Wat is er veel geschreven zeg, ik moest op mijn telefoontje mijlen naar beneden scrollen ha ha!

Sannepan, wat leuk bij de politie werken, wat voor soort uren doe je dan als je al zo vroeg aan de slag was? Veerle, nog steeds een zere buik? Dat kan idd niet goed zijn toch? Meteen aan de bel trekken hoor. Prinsesjeenco wat leuk dat je zus erbij zal zijn, jullie zijn duidelijk erg dicht bij elkaar! Zijn jullie identiek?



Ik twijfel niet meer of ik wel kinderen wil. Ik heb begin dit jaar mijn besluit genomen, na er lange tijd niet zeker over te zijn geweest. Nu wil ik niets liever. Even over het dieten, gelukkig hoef ik me daar niet zo mee bezig te houden (alhoewel ik er nu ietwat harder aan moet werken dan 10 jaar geleden!), maar het lijkt mij dat als je gezond probeert te eten, geen rood vlees (of niet zoveel), geen alcohol, niet teveel aardappelen en pasta, maar wel veel vis, kip, groene groenten eten en water drinken, plus regelmatig bewegen, dat dat al een heel stuk helpt. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het, ben afgelopen weekend ook niet echt een voorbeeld geweest (schaam schaam). Maar vanaf vandaag weer gezond! Ovulatie, hoop ik, zo rond woensdag/donderdag, dus we gaan er weer voor.

Hi Dames, daar was ik weer. Ik ben er een paar dagen niet en jullie verhuizen meteen. Verdacht hoor .



Ik heb een poging gedaan om weer bij te lezen maar geef het op, ik val dus gewoon midden in.



Inderdaad heel schokkend die zaak op dat kinderdagverblijf. Je zal maar weten dat je kind daar naartoe ging. Moet er niet aan denken.

Ik heb ons nieuwe forum gelukkig ook gevonden! Ben eindelijk een dag vrij, ben meteen aan het schoonmaken geslagen en stond om half negen al op de sportschool. Goed bezig He? K moet inderdaad meer bewegen, daar zit t m gewoon in bij mij, en die zak chips laten staan 's avonds op de bank! Wij hebben de keuken in de woonkamer en das zo irritant, dan zit ik steeds naar de kastjes te kijken en te bedenken wat er allemaal in ligt.



Mijn nod is volgens mij as donderdag de 16e.



Ik ben al twee jaar van mening dat ik heel graag een kindje wil, maar de twee keer dat ik zwanger was, kreeg ik toch een soort van paniek gevoel. Om vervolgens weer zwaar zwaar zwaar teleurgesteld te zijn toen het misging. Volgens mij heeft iedereen die twijfels, maar als het langer duurt om zwanger te raken, kun je er langer over nadenken. Maw: als je de eerste maand meteen zwanger bent, valt er niets te kiezen en te twijfelen!

ik ben in Januari gestart met Sonja Bakker. Heel simpel omdat ze zegt wat je mag eten en niet meer en niet minder (nou ja soms deed ik een beetje meer en soms een beetje minder) en was in Mei 10 kilo kwijt. en toen was het dus in de eerste maand raakt. VK zegt dat dat heeeeeel goed door het afvallen kan komen. Moest wel meteen stoppen met lijnen. Ben de eerste 2 maanden wel daarna wat afgevallen (geen trek, misselijk (maar niet spugen enz) maar inmiddels zit ik braaf op mijn gewicht van vorig jaar januari hihi en eet ik als een bouwvakker! Uiteraard zou ik heeeel gezond moeten eten met heel veel pitamientjes enzo.. maar heel eerlijk snaai ik er heerlijk op los! komt na de beeb wel weer hoor, dat opletten met eten. (Ik blij dat ik na de feestdagen beval!) anyway. Je moet doen waarbij je je goed voelt. Snoep en chips laten staan helpt natuurlijk ook al aardig, maar het blijven de feestdagen!



Die man op die KDV is echt erg! werk natuurlijk zelf op een KDV en kan me werkelijk waar niet voorstellen hoe je zo iets in je gore achterlijke hoofd haalt! Wel jammer voor alle leuke mannelijke leidsters.. die worden nu allemaal scheel aangekeken natuurlijk (moet wel eerlijk zeggen dat ik nog nooit een mannelijke collega gehad heb op een KDV en ik weet ook dat veel bedrijven ook geen mannen aannemen)



anyway, ik ga terug aan mijn koekjes bakken. Baby vindt computeren niet meer leuk!

Doeg!!!!

Hoi meiden,



Jeetje , wat zijn jullie allemaal creatief en aktief in huis! Hier moet ook nog een aantal dingen gebeuren (verven en dat soort werk) . Vriend is heel handig maar druk met werk en ik ben helemaal niet handig en kan me er gewoon niet toe zetten, Ik had gehoopt dat het afgewerkt zou zijn voor onze vakantie maar dat zit er niet in ben ik bang. Ik heb zo veel plannen maar aanpakken ho maar. Zo gaat het ook met schoonmaken, ik doe het maar echt goed ben ik er niet in. En ik hik er ook altijd tegenaan.



Ik herken wel dingen die hier geschreven worden vwb het dertigersdillema. Ik ben alleen nog niet zo ver dat ik mezelf totaal in balans kan noemen. Komt mede door het overlijden van een boel dierbaren en alle gevoelens waar je dan mee moet dealen wanneer dat gebeurt. Ik hoop ooit ook echt goed in balans te komen.



Iemand vroeg hier of je wel eens denkt / bang bent dat het niet gaat lukken. Ja, dat ben ik wel eens. Na de miskraam denk ik best wel eens: wat nou als het niet meer lukt of dat het weer misgaat? Het lijkt me echt vreselijk om daar midden in te zitten zeg maar.



Gisteren hadden we een kinderverjaardag van een kindje van een. Poeh, toen dacht ik wel even: jeetje.... haha. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik ooit in een wereld terechtkom van vrienden met kinderen (die hebben we niet zo veel) en dat alles dan draait om kinderen. Op de terugweg in de auto waren vriend en ik wel even van : poeh, even rust, haha. En toen kwam het gesprek ook op wat hier nu ook wordt besproken, dat je leven ontzettend verandert met een baby en de impact daar van. Dat we het allebei willen is duidelijk en dat we het kunnen ook (denken we optimistisch ). Maar eerlijk gezegd zie ik best op tegen de verandering. Het niet meer kunnen reizen zoals we nu doen, niet meer spontaan dingen ondernemen, alles draait om een kind, je relatie die verandert. Het lijkt me allemaal wel ontzettend heftig. Maar aan de andere kant denk ik ook dat iedereen dit heeft, in meer of mindere mate en dat het nu eenmaal zo "hoort". Hmm, snappen jullie nog wat ik bedoel?



Ook ik merk nu dat je lijf verkeerde symptomen kan afgeven zeg. Sinds de miskraam heb ik als ik ongesteld moet worden (volgende week weer) last van verschijnselen die verdomd veel lijken op de zwangerschapsverschijnselen die ik had. Had ik eerder nooit, heel weird. Nu ook weer pijn in mn borsten, buikpijn, misselijk etc. Het is dat ik zeker weet dat ik niet zwanger kan zijn (want niet gevreeen op de juiste tijd) anders zou ik nu echt in de spanning zitten.



Gisteren de kerstboom opgetuigd, een mooie , grote boom , staat prachtig.



Dag meisjes!

Joehoe, ik geef het ook op om alles bij te benen, sjee wat gaat het snel hier!



Dat dertigersdilemma heb ik een paar jaar geleden ook gehad. Echt, het bestaat! Zo eind twintig en dan denken, hmm is dit nu wat ik wil? Je hebt nog de kans om rigoreus het roer om te gooien en dat heb ik toen ook gedaan. Gebroken met mijn toenmalige vriend, verhuisd, andere baan. Ik heb twee jaar lopen hoeren en sloeren als een puber, haha. Vervolgens nog een carriereswitch gemaakt en een liefje gevonden waarbij ik tot rust kwam. Nu is het eigenlijk alweer jaren in rustig vaarwater, maar mien god, wat kun je dan druk zijn met jezelf! Ik heb vergelijkbaar gedrag ook bij vriendinnen gezien trouwens.



Nou ja, rustig vaarwater.... een verandering komt nooit alleen en dat bewijst zich maar weer. Binnen nu en acht maanden hebben we een kind, een nieuw huis en een torenhoge hypotheek, da's ook wel ff andere koek. Niet meer twee keer per week uit eten dus.



Vanmorgen de nekplooimeting gehad, zo lig je ineens drie keer in de week aan de echoapparatuur. Dat kind wordt nog es fotomodel Het zag er allemaal goed uit, zei de echoscopist. Dat is toch weer een geruststelling, wrsch deze week uitslag en dan weten we meer.



Bijna iedereen is bang dat het niet lukt, ben ik inmiddels achter. Ik was dat ook, maar ik hoefde inderdaad niet heel lang in spanning te zitten, ik had ook nog niet zoveel tijd gehad om me erover op te vreten. Dat scheelt. Uiteindelijk wordt 95 procent van de vrouwen uiteindelijk wel zwanger, dus houd moed!!



Klussen: Is eigenlijk heerlijk om te doen. Je krijgt zoveel voldoening van je werk. Goedzo KS, dat je gewoon die trap zelf ff onderhanden hebt genomen!! Heeft je vriend al meer idee of hij ergens een keer kan gaan vliegen?



Lijnen: Ik ben ook altijd en eeuwig aan het lijnen. Vroeger was ik echt te dik (82 kg bij 170) maar tegenwoordig heb ik een normaler gewicht, 64/65 kg. Maar ook die losse kilo's kunnen echt in de weg zitten, trust me. Ik wil wel heeeel graag voorkomen dat ik veel meer dan 10 kg aankom tijdens mijn zwangerschap. Ik zie bij vriendinnen die onlangs zijn bevallen hoe ellendig ze zich voelen met de extra kilo's en hoe moeilijk ze er weer afkrijgen. Maar ik eet wel echt veel meer dan eerst, het is ook niet de makkelijkste maand in dat opzicht Vooralsnog lig ik mooi op schema, maar ik heb al wel een buikje en geen bh die me nog past. Ik lijk toch vooral vadsig nu.



Brrr, die vent van het kdv. Wat een hoop griezels zijn er toch. Je moet er niet aan denken! Je kunt er ook niets aan doen, je hebt geen keuze dan mensen te vertrouwen met je kind. Maar die arme mensen!



@ Veerle, wat rot dat het nog steeds niet goed gaat met je buik. Ben je vandaag bij de dokter geweest? Ik denk dat het idd wel een goed idee is om ernaar te laten kijken als het nog steeds zo pijnlijk is.



@Ks, yup, is inderdaad vrij relaxed voor mij om ervanuit te gaan dat altijd alles goedkomt. Ik kan het iedereen aanbevelen. Het komt ook altijd goed, in the end. Of mensen mij vroeger afstandelijk vonden? Ik denk het wel een beetje. Wie zei dat ook alweer van die krachtige moeder die als voorbeeld diende? Dat heb ik ook een beetje gehad (incl gescheiden ouders). Mijn moeder is inmiddels een stuk warmer en zachter geworden, maar was vooral vroeger vrij 'hard' omdat ze het gevoel had dat dat nodig was (ik was ook een gruwelijke puber, dat hielp niet). Mijn vader was mijlenver op afstand en op school werd ik altijd gepest, en dat hielp dus ook niet. Inmiddels is dat allang geschiedenis. Met mijn moeder heb ik nu een hele goede band, ik heb fijne waardevolle vriendschappen, een lief liefje met wie ik goed kan praten en ik zit (meestal) lekker in mijn vel. Maar vroeger was het maar een eenzaam gelag. Dus daar kwam het een beetje door denk ik. Ik realiseer me ook wat een rijk mens ik ben, met al die dingen, een gezonde zwangerschap en nu ook nog een droompaleis. Bleegh, als jullie moeten kotsen, mag dat.



Pff, wat een lang verhaal. Want jullie hadden nog niet genoeg te lezen...

gister prooblemen met inloggen. site doet nog steeds raar, maar las dat meer mensen daar last van hebben. Kon dus ook niet bijschrijven.



vrijdag kerstdiner gehad, iemand vroeg naar kooktips, maar die heb ik niet. was namelijk in een restaurant met 36 mensen. allemaal goed gegaan en veel leuke complimenten gekregen.



dit weekend lekker relaxen met vriendje en wat dingetjes voor de vakantie uitzoeken (zondag ochtend heeeeeel vroeg gaan we al weg).



zat gisteravond ook naar die persconferentie te kijken. zat bijna te huilen op de bank en werd er erg boos van. Ga je toch weer twijfelen of je je kind wel naar de opvang wilt brengen. Maar eigenlijk is er niet veel keus als je geen familie in de buurt hebt. We gaan allebei part-time werken (ik ouderschapsverlof), maar dan moet een kindje toch nog een aantal dagen per week naar een kdv. Ik hoop dat we dat kunnen beperken als kindje nog erg klein is. dan liever meer dagen als ie groter is. (dat is trouwens onafhankelijk van het nieuws van gister, dan was eerder ook al mijn gevoel).



ben de laatste tijd wel erg emotioneel, positief en negatief. Kan af en toe erg mopperen, emotioneel worden bij muziek, films e.d. maar ook lekker vrolijk zijn. Denk/hoop dat het hormonen zijn; of ik ben gewoon toe aan vakantie kan natuurlijk ook.

Crunchy spannend hoor die uitslag, niet teveel uitkijken met de lijn hoor! Het is toch normaal om 12 kilo aan te komen. Dat ik nog 8-9 weken moet en al op 10 zit hihi is een ander verhaal. Vanmorgen zei nog iemand moet jij nog zolang! Dat wordt echt maar een week of 4-5 haha. Tja volgens mijn berekeningen was ik 9 feb uitgerekend en wij zijn allemaal 3 weken te vroeg geboren (ik en mijn zus zelfs 6, maar tweelingen schijnen altijd een week of 3 eerder te komen dus zitten wij ook op 3 weken te vroeg hihi) dus zou zo maar kunnen.

Nu even kijken of ik iets kan eten voor mijn maagzuur....

Echt verschrikkelijk van die kinderverzorger. Zou dit nu echt met die bedoeling in die job gestapt zijn?? Je moet inderdaad soms mensen vertrouwen, erg als je vertrouwen dan zo beschaamd wordt. Het is hier (in België) ook een hoofdpunt. Naast de eeuwige regeringsvorming.



Ik heb vandaag naar de gynaecoloog gebeld. Ze zei dat die gespannen buik 2 weken kan duren. Gelukkig heb ik donderdag een afspraak en wordt alles dan nog eens gecheckt. Ik zie me woensdag wel niet werken. Ik kan nog niet eens de afwas doen.



Ik ben het eens met Sanne, ik denk dat iedereen wel eens twijfels heeft, maar hoe langer het duurt hoe meer kans op twijfels.

Misschien moet ik ook het roer eens helemaal omgooien zoals crunchy. Mijn vriend wil geen verdere stappen, ik wil echt een kindje.



Mugske. Wat verschrikkelijk soms, die hormonen. Het is ook niet de makkelijkste periode met dit weer en vroeg donker... Hopelijk gaat het snel weer beter.



Ik ga misschien toch eens het Sonja Bakkerdieet proberen. Makkelijk dat het zo uitgeschreven is. Ik heb al eens eerder zo een dieet gevolgd maar dat waren wat uitgebreidere recepten, alles heel lekker, en het hielp ook.



Fijn dat je echo goed was crunchy!

@Veerle, bedoel je dat je overweegt te breken met je vriend? Of je kinderwens evt.opzij te zetten? (of snap ik het niet helemaal ...?)



@KS, voor in de tabel. wij zijn begonnen in mei 2010, okt. miskraam. Heb ik ook wat meer vakjes gevuld



Later meer! Fijne dag!

Het is dat ik niet drink, maar mijn hemel wat voel ik me brak zeg!