Relaties
alle pijlers
can't live with him...
donderdag 16 december 2010 om 23:43
oh, wat een cliché. Ik heb een vriend. Lieve man, soms iets te soft voor het kreng wat ik kan zijn. Heeft me vreselijk geholpen in een moeilijke periode van mijn leven. Die periode is nu afgesloten, maar nog niet helemaal verwerkt bij mij. Steekwoord? Vechtscheiding.
Nu zou het dus allemaal leuk moeten zijn. Maar helaas. Verre van. Of we vallen in elkaars armen, of we hebben knallende ruzie. What to do indeed??
Nu zou het dus allemaal leuk moeten zijn. Maar helaas. Verre van. Of we vallen in elkaars armen, of we hebben knallende ruzie. What to do indeed??
vrijdag 17 december 2010 om 00:11
@nefertiti Vechtscheiding inmiddels achter de rug (pfff...) en met mijn ex redelijk contact. Ruzies gaan echt om niks! Laatste was over een weekend weg, welk weekend het beste paste. Gaat helemaal nergens over!
Probleem is in feite dat ik (zegt mij hart) mede 'door hem' gescheiden ben. Hoofd gaat onmiddelijk terug praten (was ook gebeurd maar misschien later, zonder hem).
het rare is dat we dik een jaar echt serieus vrienden zijn geweest. Wel een aantrekkingskracht, maar niets doen. Kon niet, mocht niet, wilden we ook beiden niet. Vervolgens ik toch gaan scheiden, twee jaar vechten, en wij pas sinds een jaar een relatie. En het laatste half jaar? Vechten. Alleen maar. Om niks.
Zo zonde!
Probleem is in feite dat ik (zegt mij hart) mede 'door hem' gescheiden ben. Hoofd gaat onmiddelijk terug praten (was ook gebeurd maar misschien later, zonder hem).
het rare is dat we dik een jaar echt serieus vrienden zijn geweest. Wel een aantrekkingskracht, maar niets doen. Kon niet, mocht niet, wilden we ook beiden niet. Vervolgens ik toch gaan scheiden, twee jaar vechten, en wij pas sinds een jaar een relatie. En het laatste half jaar? Vechten. Alleen maar. Om niks.
Zo zonde!
vrijdag 17 december 2010 om 00:15
@ primabella: Tijd om dingen te verwerken is zeker nodig. Ben bijvoorbeeld begonnen met wat 'spiritueel gedoe' (heel nieuw voor mij) dat me helpt.
Hij zegt ook dat ik tijd nodig heb, dat ik dingen 'alleen moet oplossen'. Ja, waar, maar ik ben bang dat als ik een pauze inlas, we uit elkaar groeien. Ik heb mezelf zien groeien de laatste maanden (jaren?) en het kan zomaar zijn dat ik in ga zien dat we dus NIET voor elkaar bestemd zijn. Terwijl mijn hele hart nu zegt: ja, wel. Vullen elkaar namelijk perfect aan.. (als we niet op elkaar schelden tenminste.)
Hij zegt ook dat ik tijd nodig heb, dat ik dingen 'alleen moet oplossen'. Ja, waar, maar ik ben bang dat als ik een pauze inlas, we uit elkaar groeien. Ik heb mezelf zien groeien de laatste maanden (jaren?) en het kan zomaar zijn dat ik in ga zien dat we dus NIET voor elkaar bestemd zijn. Terwijl mijn hele hart nu zegt: ja, wel. Vullen elkaar namelijk perfect aan.. (als we niet op elkaar schelden tenminste.)
vrijdag 17 december 2010 om 00:24
Probeer uit die vicieuze cirkel te komen. Probeer eens tot het nieuwe jaar geen ruzie te maken.. Probeer wat minder snel op je teentjes getrapt te zijn en doe wat meer voor elkaar..
Misschien is dit niet helemaal op jou van toepassing maar zo zijn mijn partner en ik uit soortgelijke situatie gekomen..
Hoop dat je er wat aan hebt
Misschien is dit niet helemaal op jou van toepassing maar zo zijn mijn partner en ik uit soortgelijke situatie gekomen..
Hoop dat je er wat aan hebt
vrijdag 17 december 2010 om 00:45
Wet van Wuiles is 'hoe langer de OP, hoe korter de relatie' (lees: kleinere slagingskans). Hier hebben we wellicht te maken met een inversie daarvan.
Wat je schrijft klinkt heel logisch en niet direct alarmerend voor mij: natuurlijk moet je dit alleen verwerken en natuurlijk levert het spanning op dat je je nu in een andere relatie stort. Dat hoeft m.i. niet te zeggen dat jullie het niet zijn voor elkaar. Je schrijft zelf al: misschien kom je erachter dat jullie niet voor elkaar bestemd zijn. Het lijkt me alleen maar goed dat je jezelf de kans geeft om daar achter te komen (beter nu dan over een paar jaar). Maar het kan ook heel goed dat je als je jezelf die tijd gunt, erachter komt dat deze man je wel gelukkig maakt. Probeer het verwerken van je vorige relatie zoveel mogelijk te scheiden van deze nieuwe fase: als je dat niet doet geef je deze man geen kans.
Wat je schrijft klinkt heel logisch en niet direct alarmerend voor mij: natuurlijk moet je dit alleen verwerken en natuurlijk levert het spanning op dat je je nu in een andere relatie stort. Dat hoeft m.i. niet te zeggen dat jullie het niet zijn voor elkaar. Je schrijft zelf al: misschien kom je erachter dat jullie niet voor elkaar bestemd zijn. Het lijkt me alleen maar goed dat je jezelf de kans geeft om daar achter te komen (beter nu dan over een paar jaar). Maar het kan ook heel goed dat je als je jezelf die tijd gunt, erachter komt dat deze man je wel gelukkig maakt. Probeer het verwerken van je vorige relatie zoveel mogelijk te scheiden van deze nieuwe fase: als je dat niet doet geef je deze man geen kans.
vrijdag 17 december 2010 om 00:46
Als je dat dan in gaat zien, dan zijn jullie ook niet voor elkaar bestemd. Dan kan je dat misschien beter nu weten, dan over een paar jaar.
Jullie kennen elkaar al een hele tijd, en jullie zijn tot nog toe niet uitelkaar gegroeid. Waarom denk je dat het nu misschien wel zou gebeuren? Is je gevoel toch niet helemaal zeker of waar komt dat door?
Goed dat je het voor jezelf aan het verwerken bent, dat is belangrijk.
Jullie kennen elkaar al een hele tijd, en jullie zijn tot nog toe niet uitelkaar gegroeid. Waarom denk je dat het nu misschien wel zou gebeuren? Is je gevoel toch niet helemaal zeker of waar komt dat door?
Goed dat je het voor jezelf aan het verwerken bent, dat is belangrijk.
vrijdag 17 december 2010 om 08:52
vrijdag 17 december 2010 om 09:59
Voor de Wet van Wuiles verwijs ik naar mijn motto
En dan verder, je vechtscheiding is achter de rug, je bent mede door hem gaan scheiden lees ik.
Denk je niet dat je te snel van de een naar de ander gehopt kan zijn?
Een scheiding is niet is wat je hups, even verwerkt
Daar gaat vaak een hoop tijd inzitten, ook al ben je degene die zelf de scheiding in gang hebt gezet.
Woon je samen met je nieuwe liefde?
In dat geval zal mijn advies zijn, neem wat afstand en ga even alle twee in een eigen huis wonen
Even jezelf weer herontdekken zeg maar...
En dan verder, je vechtscheiding is achter de rug, je bent mede door hem gaan scheiden lees ik.
Denk je niet dat je te snel van de een naar de ander gehopt kan zijn?
Een scheiding is niet is wat je hups, even verwerkt
Daar gaat vaak een hoop tijd inzitten, ook al ben je degene die zelf de scheiding in gang hebt gezet.
Woon je samen met je nieuwe liefde?
In dat geval zal mijn advies zijn, neem wat afstand en ga even alle twee in een eigen huis wonen
Even jezelf weer herontdekken zeg maar...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 17 december 2010 om 10:47
dank jullie allemaal wel voor de lieve en meedenkende reacties. Helemaal gelijk hebben jullie. Nee, we wonen niet samen, en inderdaad, wat moet gebeuren, gebeurt. Of dat nou samen blijven is of juist niet. Knalde de hulpvraag op het forum omdat ik IRL twee adviezen krijg waar ik niet zoveel mee kan: de ene groep roept: kappen, ophouden, de andere groep: volhouden, voor elkaar gemaakt. Nuance zocht ik. Geven jullie. Dank!
zaterdag 18 december 2010 om 01:09
quote:diricawl schreef op 16 december 2010 @ 23:43:
oh, wat een cliché. Ik heb een vriend. Lieve man, soms iets te soft voor het kreng wat ik kan zijn. Heeft me vreselijk geholpen in een moeilijke periode van mijn leven. Die periode is nu afgesloten, maar nog niet helemaal verwerkt bij mij. Steekwoord? Vechtscheiding.
Nu zou het dus allemaal leuk moeten zijn. Maar helaas. Verre van. Of we vallen in elkaars armen, of we hebben knallende ruzie. What to do indeed??
Vooral zeiken over een relatie waar je veel te snel bent ingestapt ja. Dat gaat je helpen.
Als het niet bevalt dan ga je toch? Dan hebben jullie blijkbaar gewoon een vriendschappelijke band en maak jij daar meer van, omdat je niet alleen kunt zijn (zo zie ik relaties van vrouwen met lieve mannen die zo goed gesteund hebben).
Heb je dit eigenlijk al aan hem vertelt? Ik heb veel steun aan je gehad, maar eigenlijk bevalt dit me niet? Misschien moet je dat eens doen. Lieve mannen verdienen om eerlijk en lief behandeld te worden namelijk.
oh, wat een cliché. Ik heb een vriend. Lieve man, soms iets te soft voor het kreng wat ik kan zijn. Heeft me vreselijk geholpen in een moeilijke periode van mijn leven. Die periode is nu afgesloten, maar nog niet helemaal verwerkt bij mij. Steekwoord? Vechtscheiding.
Nu zou het dus allemaal leuk moeten zijn. Maar helaas. Verre van. Of we vallen in elkaars armen, of we hebben knallende ruzie. What to do indeed??
Vooral zeiken over een relatie waar je veel te snel bent ingestapt ja. Dat gaat je helpen.
Als het niet bevalt dan ga je toch? Dan hebben jullie blijkbaar gewoon een vriendschappelijke band en maak jij daar meer van, omdat je niet alleen kunt zijn (zo zie ik relaties van vrouwen met lieve mannen die zo goed gesteund hebben).
Heb je dit eigenlijk al aan hem vertelt? Ik heb veel steun aan je gehad, maar eigenlijk bevalt dit me niet? Misschien moet je dat eens doen. Lieve mannen verdienen om eerlijk en lief behandeld te worden namelijk.
zaterdag 18 december 2010 om 11:20
zaterdag 18 december 2010 om 11:25
quote:RoyalExp schreef op 18 december 2010 @ 11:20:
Grow up.. de wet van wuiles. Omdat iemand zo duidelijk en uitgebreid mogelijk haar verhaal neerzet, om later daar geen vragen over te krijgen, heeft het meteen minder slagingskans. Lijkt de basisschool wel...
Nu zet iedereen zijn OP in een paar zinnen en begrijpt men er weinig van.Lange verhalen zijn meestal juist onduidelijker, omdat de schrijvert zich laat leiden door allerlei emotionele invallen. Ik vind OP's als deze een verademing, alle belangrijke informatie staat erin zonder tijdslijn van twee jaar en welke sms-jes op welk tijdstip zijn gestuurd.
Grow up.. de wet van wuiles. Omdat iemand zo duidelijk en uitgebreid mogelijk haar verhaal neerzet, om later daar geen vragen over te krijgen, heeft het meteen minder slagingskans. Lijkt de basisschool wel...
Nu zet iedereen zijn OP in een paar zinnen en begrijpt men er weinig van.Lange verhalen zijn meestal juist onduidelijker, omdat de schrijvert zich laat leiden door allerlei emotionele invallen. Ik vind OP's als deze een verademing, alle belangrijke informatie staat erin zonder tijdslijn van twee jaar en welke sms-jes op welk tijdstip zijn gestuurd.
