Psyche
alle pijlers
pffff, moe van al die positiviteit!!!
dinsdag 28 december 2010 om 19:12
Ik word er zooooo moe van af en toe. Er zijn zoveel mensen die alles maar in een positief vaatje stoppen. En begrijp me niet verkeerd, positiviteit is goed maar soms zijn dingen gewoon kut!
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
en zo kan ik er nog wel wat voorbeelden opnoemen. Sommige dingen zijn gewoon klote en daar mag je best even meezitten. Altijd alles positief draaien, vind ik persoonlijk je kop in het zand steken. En ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen.
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
en zo kan ik er nog wel wat voorbeelden opnoemen. Sommige dingen zijn gewoon klote en daar mag je best even meezitten. Altijd alles positief draaien, vind ik persoonlijk je kop in het zand steken. En ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen.
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
dinsdag 28 december 2010 om 21:38
quote:valentinamaria schreef op 28 december 2010 @ 21:28:
het gaat er in dit topic ook niet om iets van je ellende te maken, maar dat je er af en toe best over mag praten. zonder gelijk een negatief iemand te zijn.
Ohhh.
Tja, wat dat betreft denk ik op dat moment wel; "Jammer dat je zo negatief denkt", maar dat hou ik dan wel voor me. De emotie is er dan toch hè.
het gaat er in dit topic ook niet om iets van je ellende te maken, maar dat je er af en toe best over mag praten. zonder gelijk een negatief iemand te zijn.
Ohhh.
Tja, wat dat betreft denk ik op dat moment wel; "Jammer dat je zo negatief denkt", maar dat hou ik dan wel voor me. De emotie is er dan toch hè.
dinsdag 28 december 2010 om 21:38
quote:Bellida schreef op 28 december 2010 @ 21:16:
Wat ik me afvraag is als je zoveel shit al hebt meegemaakt waar haal je dan de kracht vandaan om weer positief tegen het leven aan te kijken?Omdat negatief denken over mijn leven mij zoveel energie kostte dat ik besloot dat ik die energie liever positief wilde inzetten. Het omzetten van mijn denken deed wonderen voor hoe ik me voelde en ik voel me daardoor bevrijd ondanks het verdriet dat ik met momenten heb. Positief denken is in mijn ogen ook niet ontkennen , het is in mijn ogen erkennen waardoor acceptatie plaats vindt wat mij rust biedt zodat ik daarna weer verder ga.
Wat ik me afvraag is als je zoveel shit al hebt meegemaakt waar haal je dan de kracht vandaan om weer positief tegen het leven aan te kijken?Omdat negatief denken over mijn leven mij zoveel energie kostte dat ik besloot dat ik die energie liever positief wilde inzetten. Het omzetten van mijn denken deed wonderen voor hoe ik me voelde en ik voel me daardoor bevrijd ondanks het verdriet dat ik met momenten heb. Positief denken is in mijn ogen ook niet ontkennen , het is in mijn ogen erkennen waardoor acceptatie plaats vindt wat mij rust biedt zodat ik daarna weer verder ga.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 28 december 2010 om 21:39
Ik ben jaloers op mensen die alles positief kunnen benaderen.
Mijn pap was ook zo, wat heb ik een bewondering voor die man, van h et allerslechtste( kanker) toch 4 jaar het "beste"weten te maken, nooit klagen.
Ik ben zo anders dan hem, maar ik wil worden zoals hem,en daar ga ik aan werken.
Mijn pap was ook zo, wat heb ik een bewondering voor die man, van h et allerslechtste( kanker) toch 4 jaar het "beste"weten te maken, nooit klagen.
Ik ben zo anders dan hem, maar ik wil worden zoals hem,en daar ga ik aan werken.
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
dinsdag 28 december 2010 om 21:41
quote:tijgermeisje schreef op 28 december 2010 @ 21:36:
Of iets gepast is, lijkt de hamvraag. Zomaar n voorbijganger, tja dan zou je kunnen denken 'wat weet jij er nou helemaal van'.
Bijvoorbeeld: De reaktie 'je bent nog jong, je kunt opnieuw zwanger worden' als je net n miskraam hebt gehad.
Wat n klote-opmerking, hoe goed bedoeld ook. Is het n vage bekende, let it go. Is het iemand uit je intieme kring, zou ik daar zeker een gesprek over aangaan.
Ik denk niet dat het aan een ander is om hier iets positiefs van te breien. Degene die dit meemaakt zal zelf op een gegeven moment weer positief in het leven moeten gaan staan.
Als iemand daarover wil praten, logisch, maar ik denk dat iemand met verdriet toch vaak bepaalde reacties verwacht en dan vind ik het oneerlijk om mensen "af te straffen" omdat ze een andere visie hebben.
Of iets gepast is, lijkt de hamvraag. Zomaar n voorbijganger, tja dan zou je kunnen denken 'wat weet jij er nou helemaal van'.
Bijvoorbeeld: De reaktie 'je bent nog jong, je kunt opnieuw zwanger worden' als je net n miskraam hebt gehad.
Wat n klote-opmerking, hoe goed bedoeld ook. Is het n vage bekende, let it go. Is het iemand uit je intieme kring, zou ik daar zeker een gesprek over aangaan.
Ik denk niet dat het aan een ander is om hier iets positiefs van te breien. Degene die dit meemaakt zal zelf op een gegeven moment weer positief in het leven moeten gaan staan.
Als iemand daarover wil praten, logisch, maar ik denk dat iemand met verdriet toch vaak bepaalde reacties verwacht en dan vind ik het oneerlijk om mensen "af te straffen" omdat ze een andere visie hebben.
dinsdag 28 december 2010 om 21:42
quote:Enn schreef op 28 december 2010 @ 21:38:
[...]
Omdat negatief denken over mijn leven mij zoveel energie kostte dat ik besloot dat ik die energie liever positief wilde inzetten. Het omzetten van mijn denken deed wonderen voor hoe ik me voelde en ik voel me daardoor bevrijd ondanks het verdriet dat ik met momenten heb. Positief denken is in mijn ogen ook niet ontkennen , het is in mijn ogen erkennen waardoor acceptatie plaats vindt wat mij rust biedt zodat ik daarna weer verder ga.Volgens mij zien we het hetzelfde Enn die wel kerst vierde
[...]
Omdat negatief denken over mijn leven mij zoveel energie kostte dat ik besloot dat ik die energie liever positief wilde inzetten. Het omzetten van mijn denken deed wonderen voor hoe ik me voelde en ik voel me daardoor bevrijd ondanks het verdriet dat ik met momenten heb. Positief denken is in mijn ogen ook niet ontkennen , het is in mijn ogen erkennen waardoor acceptatie plaats vindt wat mij rust biedt zodat ik daarna weer verder ga.Volgens mij zien we het hetzelfde Enn die wel kerst vierde
dinsdag 28 december 2010 om 21:42
Whaha ja das n goeie, van die dictatuur. Gij zult alles wat negatief is wegslikken en koste wat kost de sfeer in huis harmonieus houden, zoiets.
Hardstikke fake/gebakken lucht/schone schijn ophouden maar das exact hoe het er in ons gezin aan toe ging.
En nu hebben 2 van hun 3 kinderen psychische klachten...
Hardstikke fake/gebakken lucht/schone schijn ophouden maar das exact hoe het er in ons gezin aan toe ging.
En nu hebben 2 van hun 3 kinderen psychische klachten...
dinsdag 28 december 2010 om 21:44
quote:Madhe schreef op 28 december 2010 @ 21:42:
[...]
Volgens mij zien we het hetzelfde Enn die wel kerst vierde
Dat is niet voor het eerst en ik denk ook niet voor het laatst.
(behalve die kerst dan .)
[...]
Volgens mij zien we het hetzelfde Enn die wel kerst vierde
Dat is niet voor het eerst en ik denk ook niet voor het laatst.
(behalve die kerst dan .)
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 28 december 2010 om 21:46
quote:tijgermeisje schreef op 28 december 2010 @ 21:42:
Whaha ja das n goeie, van die dictatuur. Gij zult alles wat negatief is wegslikken en koste wat kost de sfeer in huis harmonieus houden, zoiets.
Hardstikke fake/gebakken lucht/schone schijn ophouden maar das exact hoe het er in ons gezin aan toe ging.
En nu hebben 2 van hun 3 kinderen psychische klachten...Jee tijgermeisje wat klink je boos (ik dacht het net ook al). Zo ken ik jou niet op dit forum. Het raakt je enorm of niet?
Whaha ja das n goeie, van die dictatuur. Gij zult alles wat negatief is wegslikken en koste wat kost de sfeer in huis harmonieus houden, zoiets.
Hardstikke fake/gebakken lucht/schone schijn ophouden maar das exact hoe het er in ons gezin aan toe ging.
En nu hebben 2 van hun 3 kinderen psychische klachten...Jee tijgermeisje wat klink je boos (ik dacht het net ook al). Zo ken ik jou niet op dit forum. Het raakt je enorm of niet?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 28 december 2010 om 21:47
quote:Bellida schreef op 28 december 2010 @ 21:16:
Wat ik me afvraag is als je zoveel shit al hebt meegemaakt waar haal je dan de kracht vandaan om weer positief tegen het leven aan te kijken?
Door uit te janken, jezelf bij elkaar te rapen, om je heen te kijken in die diepe put en bedenken "alles beter dan hier zitten. Ik weet nu niet hoe, zie misschien geen licht aan het eind van de tunnel, maar ik ga hier uit komen. Dat ben ik mezelf verschuldigd en die kracht héb ik".
Of zoals ik dan samen gevat nog wel eens bezig; "niets doen is geen optie, in de ellende blijven zitten is geen optie".
Wat ik me afvraag is als je zoveel shit al hebt meegemaakt waar haal je dan de kracht vandaan om weer positief tegen het leven aan te kijken?
Door uit te janken, jezelf bij elkaar te rapen, om je heen te kijken in die diepe put en bedenken "alles beter dan hier zitten. Ik weet nu niet hoe, zie misschien geen licht aan het eind van de tunnel, maar ik ga hier uit komen. Dat ben ik mezelf verschuldigd en die kracht héb ik".
Of zoals ik dan samen gevat nog wel eens bezig; "niets doen is geen optie, in de ellende blijven zitten is geen optie".
when you wish upon a star...
dinsdag 28 december 2010 om 22:02
Ik snap wat je bedoelt TO. Soms hebben mensen alleen maar positieve clichés en dooddoeners te melden terwijl jij eerst even je ei kwijt wil en erkenning voor je verdriet, ergenis of woede.
Het negatieve hoort net zo goed bij het leven als het positieve. Het lijkt me dan ook niet meer dan logisch dat je ook het negatieve erkent bij jezelf en bij een ander.
Er daarna eindeloos in blijven hangen is zinloos, maar te snel er over heen stappen is het andere uiterste.
Het negatieve hoort net zo goed bij het leven als het positieve. Het lijkt me dan ook niet meer dan logisch dat je ook het negatieve erkent bij jezelf en bij een ander.
Er daarna eindeloos in blijven hangen is zinloos, maar te snel er over heen stappen is het andere uiterste.
dinsdag 28 december 2010 om 22:04
quote:valentinamaria schreef op 28 december 2010 @ 22:01:
meestal ben ik van het niet lullen maar poetsen, maar af en toe moet je gewoon even lullen, en ik denk dat alle zelfverklaarde positivo,s dat hier ook doen.Ja hoor en dat schreef ik al in mijn eerste post hier.
meestal ben ik van het niet lullen maar poetsen, maar af en toe moet je gewoon even lullen, en ik denk dat alle zelfverklaarde positivo,s dat hier ook doen.Ja hoor en dat schreef ik al in mijn eerste post hier.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 28 december 2010 om 22:05
quote:valentinamaria schreef op 28 december 2010 @ 22:01:
meestal ben ik van het niet lullen maar poetsen, maar af en toe moet je gewoon even lullen, en ik denk dat alle zelfverklaarde positivo,s dat hier ook doen.Klopt, maar ik lul toch altijd het eerst richting oplossing of positievere kijk. Maar ik maak in zo'n situatie dan ook altijd hele lange zinnen waar geen einde aan lijkt te komen
meestal ben ik van het niet lullen maar poetsen, maar af en toe moet je gewoon even lullen, en ik denk dat alle zelfverklaarde positivo,s dat hier ook doen.Klopt, maar ik lul toch altijd het eerst richting oplossing of positievere kijk. Maar ik maak in zo'n situatie dan ook altijd hele lange zinnen waar geen einde aan lijkt te komen
dinsdag 28 december 2010 om 22:13
quote:Yoie schreef op 28 december 2010 @ 19:18:
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.
Uiteindelijk komt men weer terecht op het eigen geluksniveau als voor een nare gebeurtenis (is onderzocht). Dat is het interessante ervan.
Ik denk wel dat er hier wat dingen door elkaar gehaald worden die niet zoveel met positiviteit te maken hebben. Je hebt ook mensen die gewoon niet goed met gevoelens of ellende om kunnen gaan en daarom maar doen alsof het er niet is en naar mijn mening vrij oppervlakkig door het leven gaan. Verdriet en teleurstelling hoort ook bij het leven, dat ontkennen heeft naar mijn idee niet zoveel met positiviteit te maken.
Positief in het leven staan komt volgens mij neer op het hebben van vertrouwen in jezelf en in het leven, ondanks dat wat er op je pad komt of is geweest. Je moet er juist wel realistisch voor zijn en heftige dingen die gebeuren kunnen accepteren, niet omdat je daar zogenaamd vrolijk van wordt, maar omdat je beseft dat het onzinnig is je energie te verspillen aan zaken die je niet kunt bevechten. En dat accepteren kan in hele nare situaties echt niet meteen, het kan juist goed dat je jezelf de tijd geeft om even zwaar verdrietig te zijn, zodat het eruit komt, maar uiteindelijk wel (van binnen) weet dat je als je uitgejankt bent, je je weg weer vervolgt om uiteindelijk te beseffen dat je op een punt komt dat je weer openstaat voor nieuwe mooie ervaringen. Wat die ook zijn.
Je leest ook wel verhalen van mensen die bijvoorbeeld hun hele gezin zijn kwijtgeraakt, maar toch weer een nieuw leven zijn begonnen en opnieuw een gezin hebben gesticht, ze kijken dan terug naar het verleden met veel dankbaarheid. Niet dankbaar voor het overlijden van hun geliefden, maar dankbaar voor de jaren die ze wel samen hebben gehad en dankbaar voor wat ze hebben met hun nieuwe gezin.
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.
Uiteindelijk komt men weer terecht op het eigen geluksniveau als voor een nare gebeurtenis (is onderzocht). Dat is het interessante ervan.
Ik denk wel dat er hier wat dingen door elkaar gehaald worden die niet zoveel met positiviteit te maken hebben. Je hebt ook mensen die gewoon niet goed met gevoelens of ellende om kunnen gaan en daarom maar doen alsof het er niet is en naar mijn mening vrij oppervlakkig door het leven gaan. Verdriet en teleurstelling hoort ook bij het leven, dat ontkennen heeft naar mijn idee niet zoveel met positiviteit te maken.
Positief in het leven staan komt volgens mij neer op het hebben van vertrouwen in jezelf en in het leven, ondanks dat wat er op je pad komt of is geweest. Je moet er juist wel realistisch voor zijn en heftige dingen die gebeuren kunnen accepteren, niet omdat je daar zogenaamd vrolijk van wordt, maar omdat je beseft dat het onzinnig is je energie te verspillen aan zaken die je niet kunt bevechten. En dat accepteren kan in hele nare situaties echt niet meteen, het kan juist goed dat je jezelf de tijd geeft om even zwaar verdrietig te zijn, zodat het eruit komt, maar uiteindelijk wel (van binnen) weet dat je als je uitgejankt bent, je je weg weer vervolgt om uiteindelijk te beseffen dat je op een punt komt dat je weer openstaat voor nieuwe mooie ervaringen. Wat die ook zijn.
Je leest ook wel verhalen van mensen die bijvoorbeeld hun hele gezin zijn kwijtgeraakt, maar toch weer een nieuw leven zijn begonnen en opnieuw een gezin hebben gesticht, ze kijken dan terug naar het verleden met veel dankbaarheid. Niet dankbaar voor het overlijden van hun geliefden, maar dankbaar voor de jaren die ze wel samen hebben gehad en dankbaar voor wat ze hebben met hun nieuwe gezin.
dinsdag 28 december 2010 om 22:24
Sonja Lyubomirsky (Professor, University of California, Riverside) heeft er veel onderzoek naar gedaan... en over geschreven/gepubliceerd.
"...Een andere belangrijke bevinding die ze bespreekt is dat geld niet gelukkig maakt. Het blijkt namelijk dat mensen die de loterij winnen zich binnen 2 jaar weer op hun oude geluksniveau bevinden. Ook andersom gaat dat op. Mensen die verlamd raken zitten na twee jaar ook weer op hetzelfde geluksniveau als voor de verlamming. In het jargon heet dit hedonistische adaptatie. We passen ons snel aan nieuwe omstandigheden aan en worden hier niet langdurig gelukkiger of ongelukkiger van. Er zijn wel acties die ons geluk langdurig verhogen, maar daarbij gaat het niet over het veranderen van onze omstandigheden. Eerder hebben we het dan over de manier waarop we denken over ons leven en hoe we dat leven waarderen...."
"...Een andere belangrijke bevinding die ze bespreekt is dat geld niet gelukkig maakt. Het blijkt namelijk dat mensen die de loterij winnen zich binnen 2 jaar weer op hun oude geluksniveau bevinden. Ook andersom gaat dat op. Mensen die verlamd raken zitten na twee jaar ook weer op hetzelfde geluksniveau als voor de verlamming. In het jargon heet dit hedonistische adaptatie. We passen ons snel aan nieuwe omstandigheden aan en worden hier niet langdurig gelukkiger of ongelukkiger van. Er zijn wel acties die ons geluk langdurig verhogen, maar daarbij gaat het niet over het veranderen van onze omstandigheden. Eerder hebben we het dan over de manier waarop we denken over ons leven en hoe we dat leven waarderen...."
dinsdag 28 december 2010 om 22:40
grotendeels zal ze wel gelijk hebben, ligt ook aan de ernst van de situatie. een jeugdvriend van me heeft zo,n 18 jr geleden een ernstig ongeluk gehad en is vanaf zijn nek verlamd. af en toe zoek ik hem op in een inrichting, communiceren via een computer en sommige van zijn geluiden begrijp ik. hij is nu maar gestopt met zijn zelfmoordpogingen, we kunnen nu met galgenhumor erom lachen dat ie met zijn rolstoel in de vijver vast kwam te zitten op borsthoogte. maar hij vindt zijn leven vreselijk, en ik begrijp dat wel. zijn altijd bijzondere bezoeken.
wij slapen nooit.
dinsdag 28 december 2010 om 23:19
quote:tijgermeisje schreef op 28 december 2010 @ 22:36:
@Enn ja klopt, het raakt me idd.
Kan ik me wel voorstellen. Wat je ouders deden heeft niks met positiviteit te maken, dat is struisvogelgedrag, niet om kunnen gaan met het leven.
Misschien je voorzichtig eens verdiepen in positieve psychologie. Kan je echt helpen als je uit een "vaag" gezin komt. Ik heb er zelf veel aan. Je krijgt ontzettend veel controle terug. Mocht je er voor openstaan kan ik je wel een boektip geven. (zie verder in topic)
@Enn ja klopt, het raakt me idd.
Kan ik me wel voorstellen. Wat je ouders deden heeft niks met positiviteit te maken, dat is struisvogelgedrag, niet om kunnen gaan met het leven.
Misschien je voorzichtig eens verdiepen in positieve psychologie. Kan je echt helpen als je uit een "vaag" gezin komt. Ik heb er zelf veel aan. Je krijgt ontzettend veel controle terug. Mocht je er voor openstaan kan ik je wel een boektip geven. (zie verder in topic)
dinsdag 28 december 2010 om 23:23
quote:valentinamaria schreef op 28 december 2010 @ 22:40:
grotendeels zal ze wel gelijk hebben, ligt ook aan de ernst van de situatie. een jeugdvriend van me heeft zo,n 18 jr geleden een ernstig ongeluk gehad en is vanaf zijn nek verlamd. af en toe zoek ik hem op in een inrichting, communiceren via een computer en sommige van zijn geluiden begrijp ik. hij is nu maar gestopt met zijn zelfmoordpogingen, we kunnen nu met galgenhumor erom lachen dat ie met zijn rolstoel in de vijver vast kwam te zitten op borsthoogte. maar hij vindt zijn leven vreselijk, en ik begrijp dat wel. zijn altijd bijzondere bezoeken.Ja dat denk ik ook wel. Heftig zeg van je vriend. Poeh.
grotendeels zal ze wel gelijk hebben, ligt ook aan de ernst van de situatie. een jeugdvriend van me heeft zo,n 18 jr geleden een ernstig ongeluk gehad en is vanaf zijn nek verlamd. af en toe zoek ik hem op in een inrichting, communiceren via een computer en sommige van zijn geluiden begrijp ik. hij is nu maar gestopt met zijn zelfmoordpogingen, we kunnen nu met galgenhumor erom lachen dat ie met zijn rolstoel in de vijver vast kwam te zitten op borsthoogte. maar hij vindt zijn leven vreselijk, en ik begrijp dat wel. zijn altijd bijzondere bezoeken.Ja dat denk ik ook wel. Heftig zeg van je vriend. Poeh.
dinsdag 28 december 2010 om 23:23
