Psyche
alle pijlers
Een nieuw begin!
zaterdag 1 januari 2011 om 14:40
Hoi allemaal,
Na werkelijk een klotejaar achter de rug te hebben, heb ik besloten dat ik 2011 mijn jaar ga maken!
Zo is er afgelopen jaar gepasseerd:
- dood van mijn kat van 12 jaar oud
- vrienden die geen vrienden bleken te zijn
- ben ik er achter gekomen dat ik een KOPP kind ben (ja, dat kan ook op latere leeftijd)
Vooral punt 2 en 3 zitten me dwars. Dat er mensen zijn die lachen in je gezicht en ondertussen een mes in je rug steken.
Punt 3 is van heel andere orde, dat is een kwestie van heel veel acceptatie, opnieuw van mezelf gaan leren houden en mijn eigen "ik" gaan leren kennen en nu eens een keer volmondig NEE zeggen wanneer ik iets echt niet wil.
Wie heeft dit ook en wil hier over meepraten?
Na werkelijk een klotejaar achter de rug te hebben, heb ik besloten dat ik 2011 mijn jaar ga maken!
Zo is er afgelopen jaar gepasseerd:
- dood van mijn kat van 12 jaar oud
- vrienden die geen vrienden bleken te zijn
- ben ik er achter gekomen dat ik een KOPP kind ben (ja, dat kan ook op latere leeftijd)
Vooral punt 2 en 3 zitten me dwars. Dat er mensen zijn die lachen in je gezicht en ondertussen een mes in je rug steken.
Punt 3 is van heel andere orde, dat is een kwestie van heel veel acceptatie, opnieuw van mezelf gaan leren houden en mijn eigen "ik" gaan leren kennen en nu eens een keer volmondig NEE zeggen wanneer ik iets echt niet wil.
Wie heeft dit ook en wil hier over meepraten?
zaterdag 1 januari 2011 om 14:44
zaterdag 1 januari 2011 om 15:45
Omdat ik niet geloof dat je alles zelf in de hand hebt. Wel hoe je ermee om gaat. Ik ben flink ziek geweest (nog steeds n beetje), baan verloren, vrienden verloren. Gezondheid heb je niet zelf in de hand, er kan iets kapot gaan in je lijf (ik eet gezond en beweeg voldoende). Economische crisis en dat t slecht gaat in de sector waarin je werkt ook niet. Verlies van vrienden mss wel. Worstel daar al jaren mee, met relaties. Ook in de liefde. Werk al jaren aan mezelf en blijf ik zeker doen. Ben niet fatalistisch. Maar zou wat geluk mijn kant op ook heel fijn vinden. Geloof nl ook niet in de maakbaarheid vh leven.
zaterdag 1 januari 2011 om 15:50
Neemt niet weg dat ik vind dat je wel zelf moet proberen t beter te maken. Ik solliciteer, heb me laten opereren, slik medicijnen, ga opnieuw in therapie. Ik doe de dingen die ik moet doen die goed uit kunnen pakken. Maar garanties op resultaten heb je niet. Jammer genoeg. En de afgelopen jaren heb ik deze dingen ook gedaan, en toch veel pech gehad. Denk ik... Maar wie weet kijk ik later terug en denk ik wow, t was ergens goed voor. Nu zie ik dat nog niet.
zaterdag 1 januari 2011 om 15:50
Je hebt inderdaad niet alles in de hand, dus ik snap dat niet iedereen van de zelfhulpboeken is. Ben ik ook niet, ik vind het vaak zo'n gewauwel en de meeste inzichten en aha-tips ken ik al. Vaak kom je zelf al een heel eind met logisch nadenken en eerlijk zijn naar jezelf en anderen toe. Het leven is gedeeltelijk maakbaar en ik vind dat je dat gedeelte ook móet controleren, de rest is een loterij...
zaterdag 1 januari 2011 om 16:18
Chickonspeed, vervelend voor je dat je zo ziek bent geweest, sterkte daarmee.
Maakbaarheid van het leven? Tja.... ik denk dat je er zelf een heleboel aan kunt doen. Ik ben een persoon die mezelf toch wel redelijk snel in de slachtofferrol kan gooien. Maar je kan ook zeggen: okee, dit is hoe het is, we maken er het beste van! Van een slachtofferrol wordt niemand beter en ikzelf al helemaal niet! Als ik me dat blijf voorhouden, merk ik dat ik positiever over dingen denk. En... mijn voornemen voor wat betreft "vrienden".... alleen de goede mogen blijven. Degenen die me pijn doen gaan maar een ander zoeken om te kwellen....
Maakbaarheid van het leven? Tja.... ik denk dat je er zelf een heleboel aan kunt doen. Ik ben een persoon die mezelf toch wel redelijk snel in de slachtofferrol kan gooien. Maar je kan ook zeggen: okee, dit is hoe het is, we maken er het beste van! Van een slachtofferrol wordt niemand beter en ikzelf al helemaal niet! Als ik me dat blijf voorhouden, merk ik dat ik positiever over dingen denk. En... mijn voornemen voor wat betreft "vrienden".... alleen de goede mogen blijven. Degenen die me pijn doen gaan maar een ander zoeken om te kwellen....
zaterdag 1 januari 2011 om 16:21
zaterdag 1 januari 2011 om 16:25
Chickonspeed, KOPP is: Kinderen van Ouders met Psychische Problemen. Een van mijn ouders heeft dat. En ik heb altijd zoiets gehad van: tja, dat is nu eenmaal zo. En het is ook eenmaal zo, maar dat betekend dat je niet boos mag zijn! Woedend mag je zijn! Niet dat het nog veranderd kan worden, daar ben ik mijn halve leven al mee bezig, maar je mag wel je woede een plekje gaan geven, want dat vernietigt je gevoel.
En daarom probeer ik zo positief mogelijk te blijven.
En daarom probeer ik zo positief mogelijk te blijven.
zaterdag 1 januari 2011 om 16:36
Uiteindelijk is positief zijn ook de enige manier denk ik. Ik geloof zeker niet in negativiteit of slachtoffer gedrag. Maar zoals je zegt: je mag ook boos zijn als je iets naars is overkomen. Er in blijven hangen is niet zo handig. Ik denk alleen ook dat als je dwangmatig probeert alles positief te zien t meer n trucje is, en de boosheid ofzo die eronder zit komt toch wel naar buiten.
Lijkt me idd zwaar om zo'n ouder te hebben TO. Goed dat je dingen aanpakt!
Lijkt me idd zwaar om zo'n ouder te hebben TO. Goed dat je dingen aanpakt!
zaterdag 1 januari 2011 om 16:41
Ja, maar die komt ook naar buiten. Alleen is die jaren naar buiten gekomen door het verkeerde soort gedrag. Gedrag waar ik andere mensen pijn mee heb gedaan. Maar nu ik het kan benoemen en het een plaats kan geven, heb ik de handvatten om er mee verder te gaan. Ik ben inderdaad vaak superpositief geweest en supervrolijk om maar niet te laten zien dat ik eigenlijk heel boos was. Maar merk nu, nu ik het een plaats kan geven, positiviteit het enige is dat me op de been houdt. Anders kan ik wel in een hoekje gaan zitten janken en daar schiet ik ook niets mee op.
zaterdag 1 januari 2011 om 17:18
Ach soms zit ik in n hoekje te janken. Ben vandaag ook niet vrolijk en blij. Wilde naar buiten maar lukt me niet. Nou ja. Morgen weer n dag. Soms moet t ook mogen denk ik om je klote te voelen. Het leven is niet altijd feest, en het hoeft in mijn belevingswereld niet meteen aangepakt te worden. Maar goed, lis daarvan is t nwe jaar n mooi moment om dingen te veranderen. Ben vorig jaar bewust 6kg afgevallen zodat ik weer slank ben. Ooit gestopt met roken. Maar heb nu externe wensen: zoals n partner en n baan vinden. Ik date en ik solliciteer, meer kan in niet doen. En dat ik dan soms toch in n hoekje huil is mss ook wel goed voor me. Dan kan ik daarna weer met nieuwe energie verder. Ofzo..
