
Mannen versieren: assertief versus hard to get..!?
maandag 17 december 2007 om 23:45
Tja na een gesprek met een gewone vriend vorige week die aangaf dat hij echt wel wat uitdaging wilde in het versieren en een actie van mij van afgelopen weekend waarin ik echt niet hard to get heb gespeeld, ben ik benieuwd hoe jullie hierover denken. Ik ben redelijk assertief wat versieren van mannen betreft, als ik iemand leuk vind dan zal ik dat echt wel laten merken. Meestal pakt het wel goed uit, maar niet dat het tot nu toe iets echts blijvends heeft opgeleverd. Maar ontneem ik de jongen in kwestie dan niet de kans om te jagen.... Het is moeilijk voor mij om hard to get te spelen op het moment dat ik iemand echt leuk vind. Herkennen jullie dat? Wat vinden jullie sowieso van het hele hard to get verhaal. Heeft het jullie wat opgeleverd?
Ik ben er nog meer over aan het nadenken nadat ik afgelopen weekend een erg leuke jongen ontmoet heb. Vanwege een abrupt afscheid, hebben we eigenlijk niet echt de kans gekregen om nummers uit te wisselen..baal. Wat heb ik gedaan: ik heb hem opgezocht op hyves en een bericht gestuurd waarin ik aangaf dat ik het gezellig vond. Echter nog niks op teruggekregen. Dat zet me weer aan het denken...had ik gewoon moeten wachten totdat hij mogelijk contact zou leggen of totdat ik hem mogelijk weer tegen zou komen etc. En daarbij komt dat hij geen actieve hyver bleek, met maar 1 vriend en geen foto. Kortom, ik heb initiatief getoond, maar het lijkt nergens toe te leiden en ik stel me (opnieuw) de vraag of ik niet weer heel gemakkelijk heb laten zien dat ik iemand leuk vind. Ik ben benieuwd hoe jullie over deze titel denken en wat jullie ervaring is?
Ik ben er nog meer over aan het nadenken nadat ik afgelopen weekend een erg leuke jongen ontmoet heb. Vanwege een abrupt afscheid, hebben we eigenlijk niet echt de kans gekregen om nummers uit te wisselen..baal. Wat heb ik gedaan: ik heb hem opgezocht op hyves en een bericht gestuurd waarin ik aangaf dat ik het gezellig vond. Echter nog niks op teruggekregen. Dat zet me weer aan het denken...had ik gewoon moeten wachten totdat hij mogelijk contact zou leggen of totdat ik hem mogelijk weer tegen zou komen etc. En daarbij komt dat hij geen actieve hyver bleek, met maar 1 vriend en geen foto. Kortom, ik heb initiatief getoond, maar het lijkt nergens toe te leiden en ik stel me (opnieuw) de vraag of ik niet weer heel gemakkelijk heb laten zien dat ik iemand leuk vind. Ik ben benieuwd hoe jullie over deze titel denken en wat jullie ervaring is?
dinsdag 18 december 2007 om 00:11

dinsdag 18 december 2007 om 02:20
Tip der mijne zijde..
Ik was vroeger altijd redelijk(lees: extremistisch) onzeker, en idd. hard to get spelen had voor mijn 20ste nooit gewerkt..
In dat levensjaar 1x in mijn leven de illusie dat 1 best leuke vrouw mij leuk vond. Ik kreeg vervolgens 'n verliefd gevoel (had het immers nog nooit ervaren & voelde me daardoor ontzettend gecharmeerd)
In de week daarop volgend moest ik ff snel shoppe in 'n appie', en zag ik 'n flink oudere vrouw flirtend op 'n afstandje naar me kijken..
Ik wist niet wat mij overkwam.. Ik stond letterlijk op m'n hoofd te krabben: "heb ik nu hallucinaties ofzo??" Dat dacht ik toen dat gebeurde..
Ik nog proberen te achterhalen of ze iemand of iets leuks of intressants anders dan ikzelf zag.. Naderhand echt lachweekkend..
In de korte periode die daarop volgde echt 'n tsunami aan flirts, en ik maar binnenmonds grinniken van het lachen/de testosteron, ik kon geen woord uitbrengen..
Ik kan me echter wel voorstellen, dat Mannen -gemiddeld genomen- de boodschap wel begrijpen als jij: je trouwring afdoet, je de halve stad achtervolgt, jij tranend de tram/trein/bus in komt en vervolgens je make-up bijwerkt en op hem afstapt.. 3 leuke voorbeeldjes uit ongeveer 160X flirts in 1,5maand tijd..
Ik gaf mezelf toen qua uiterlijk/gezicht c.q kapsel: 6,18307
Nu zit ik weer op: +- -34
Geloof me ik zie er nog steeds niet uit, of misschien heb ik extremistisch hoge eisen
Ik was vroeger altijd redelijk(lees: extremistisch) onzeker, en idd. hard to get spelen had voor mijn 20ste nooit gewerkt..
In dat levensjaar 1x in mijn leven de illusie dat 1 best leuke vrouw mij leuk vond. Ik kreeg vervolgens 'n verliefd gevoel (had het immers nog nooit ervaren & voelde me daardoor ontzettend gecharmeerd)
In de week daarop volgend moest ik ff snel shoppe in 'n appie', en zag ik 'n flink oudere vrouw flirtend op 'n afstandje naar me kijken..
Ik wist niet wat mij overkwam.. Ik stond letterlijk op m'n hoofd te krabben: "heb ik nu hallucinaties ofzo??" Dat dacht ik toen dat gebeurde..
Ik nog proberen te achterhalen of ze iemand of iets leuks of intressants anders dan ikzelf zag.. Naderhand echt lachweekkend..
In de korte periode die daarop volgde echt 'n tsunami aan flirts, en ik maar binnenmonds grinniken van het lachen/de testosteron, ik kon geen woord uitbrengen..
Ik kan me echter wel voorstellen, dat Mannen -gemiddeld genomen- de boodschap wel begrijpen als jij: je trouwring afdoet, je de halve stad achtervolgt, jij tranend de tram/trein/bus in komt en vervolgens je make-up bijwerkt en op hem afstapt.. 3 leuke voorbeeldjes uit ongeveer 160X flirts in 1,5maand tijd..
Ik gaf mezelf toen qua uiterlijk/gezicht c.q kapsel: 6,18307
Nu zit ik weer op: +- -34
Geloof me ik zie er nog steeds niet uit, of misschien heb ik extremistisch hoge eisen
anoniem_35363 wijzigde dit bericht op 18-12-2007 02:27
Reden: ditjes, datjes & loads of bijwerken.. :P p.s: txt is nog niet 100% fout-vrij verklaard door de NL Taalunie :P
Reden: ditjes, datjes & loads of bijwerken.. :P p.s: txt is nog niet 100% fout-vrij verklaard door de NL Taalunie :P
% gewijzigd
dinsdag 18 december 2007 om 02:28
@Very Cherry: Dat heb ik niet met Vrouwen, zal m'n chronische onzekerheid wel zijn zeker..
Of gewoon dat er hier best veel leuke rondlopen
Qua uiterlijk that is.. Innerlijk zal wel niets zijn..
@mss. lobster: wie? Very kersig of me? ik begrijp die vergelijking niet helemaal Moe' slapen
Of gewoon dat er hier best veel leuke rondlopen
Qua uiterlijk that is.. Innerlijk zal wel niets zijn..
@mss. lobster: wie? Very kersig of me? ik begrijp die vergelijking niet helemaal Moe' slapen
anoniem_35363 wijzigde dit bericht op 18-12-2007 02:31
Reden: added opmerking to mss lobster
Reden: added opmerking to mss lobster
% gewijzigd
dinsdag 18 december 2007 om 02:33
Bij mij valt nooit wat naar boven Lobster
Rouke, misschien heb ik je posting verkeerd begrepen. Volgens mij schrijf je dat je je, na een eerste flirt, zo op wolkjes voelde lopen dat je dat meteen uitstraalde en er een hele reeks volgde? Of lees ik nou scheel ?
Vandaar mijn; dat heb ik ook. Als ik iemand leuk vind, moet ik de kerels ineens van me afslaan. Dan denk ik; waar waren jullie twee weken geleden nou????
Rouke, misschien heb ik je posting verkeerd begrepen. Volgens mij schrijf je dat je je, na een eerste flirt, zo op wolkjes voelde lopen dat je dat meteen uitstraalde en er een hele reeks volgde? Of lees ik nou scheel ?
Vandaar mijn; dat heb ik ook. Als ik iemand leuk vind, moet ik de kerels ineens van me afslaan. Dan denk ik; waar waren jullie twee weken geleden nou????
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 18 december 2007 om 02:43
@ very cherry, ja +-.. je hebt het bijna correct gelezen..
Eerst verliefd op 'n dame; verpleegkundige I might add, altijd bereikbaar..
Vervolgens in 'n AH bevestiging van m'n eigen "vermoede" aantrekkelijkheid..
Daarna, ook meer bewust op flirts uitgeweest..
Maar wat ik bedoelde te zeggen met m'n eerste zin uit vorige post was: Ik ga niet automatisch af op vrouwen die verliefd zijn en/of zich aantrekkelijk voelen vandaar. Dus misschien weat verkeerd getypt mijnerzijds, jullie houden mij als: "social online hostage®" dat krijg je met weinig/geen vrienden: online kwebbel verslaafd..
'k moet slapen & sporten morgen..
Eerst verliefd op 'n dame; verpleegkundige I might add, altijd bereikbaar..
Vervolgens in 'n AH bevestiging van m'n eigen "vermoede" aantrekkelijkheid..
Daarna, ook meer bewust op flirts uitgeweest..
Maar wat ik bedoelde te zeggen met m'n eerste zin uit vorige post was: Ik ga niet automatisch af op vrouwen die verliefd zijn en/of zich aantrekkelijk voelen vandaar. Dus misschien weat verkeerd getypt mijnerzijds, jullie houden mij als: "social online hostage®" dat krijg je met weinig/geen vrienden: online kwebbel verslaafd..
'k moet slapen & sporten morgen..
anoniem_35363 wijzigde dit bericht op 18-12-2007 02:45
Reden: stop chattin' away, I have A social-interactive-forum addiction.. :P
Reden: stop chattin' away, I have A social-interactive-forum addiction.. :P
% gewijzigd

dinsdag 18 december 2007 om 03:11
Ik heb zelf het gevoel dat als je spelletjes moet spelen, het niet de juiste persoon voor je is. En dat wanneer het echt goed zit, het niet zoveel uitmaakt wie wat doet, dan verlang je er allebei naar om elkaar vaker te zien, af te spreken, samen te zijn enz. Dan hoef je niet dat soort verlangen op te wekken, het is er gewoon.
Of ben ik nu erg naief?
Of ben ik nu erg naief?
dinsdag 18 december 2007 om 03:44
Tja ik ben bezet dus mijn spectrum is minimaal haha . Maar ik hoef niet te klagen over gebrek aan aandacht en ik heb altijd een pokkehekel gehad aan spelletjes. Word al doodmoe van al dat gepieker over wat de juiste strategie is om een man te krijgen als ik er nu over nadenk. Mijn strategie sinds mijn eerste, bindingsangstige vriendje: 't is graag of niet hoor!
Er zijn blijkbaar idioten die dan graag zeggen....
Er zijn blijkbaar idioten die dan graag zeggen....


dinsdag 18 december 2007 om 08:57
Ik heb mijn huidige vriend hartstikke versierd (tijdens stappen). Ik dacht er niet eens bij na, was gewoon heeel erg tot hem aangetrokken. Na die eerste avond (hij vroeg me mee naar zijn huis, maar dat heb ik niet gedaan) heeft hij weer een beetje op mij 'gejaagd'. Ik heb dus de eerste stap gezet, maar hij heeft ook moeten werken. Maar ik heb nooit een spelletje gespeeld, ben altijd mezelf gebleven en bij mijn eigen gevoel gebleven, ik deed wat goed voelde.
We zijn nu bijna een jaar samen en we zijn ontzettend zeker van elkaar.
Hij is (in het begin dan) best een verlegen type qua versieren, dus ik ben echt blij dat ik die eerste stap heb gemaakt en op hem af heb durven stappen want ben zielsgelukkig met hem.
We zijn nu bijna een jaar samen en we zijn ontzettend zeker van elkaar.
Hij is (in het begin dan) best een verlegen type qua versieren, dus ik ben echt blij dat ik die eerste stap heb gemaakt en op hem af heb durven stappen want ben zielsgelukkig met hem.
anoniem_40386 wijzigde dit bericht op 18-12-2007 09:02
Reden: add
Reden: add
% gewijzigd
dinsdag 18 december 2007 om 09:14
@badmeester: Die theorie gaat lang niet altijd op, het hangt meer samen met karakters. Ookal zijn bepaalde assertiviteits niveau's natuurlijk vaak wel aan bepaalde karakters/karakter trekken gekoppeld..
& natuurlijk diegene waar je voor valt etc..
Heb idd. iets te veel tijd (gehad) om dit soort scenario's te overdenken..
& natuurlijk diegene waar je voor valt etc..
Heb idd. iets te veel tijd (gehad) om dit soort scenario's te overdenken..

dinsdag 18 december 2007 om 09:53
Ik geloof niet in spelletjes. ik bn zoals ik ben en als dat niet leuk genoeg is, dan mar niet. straks ben ik de rest van mijn relatie een spelletje aan het spelen, vermoeiend.
Overigens zou ik iemand zijn hyves opzoeken al heel snel als stalkerig ervaren, maar dat is mss mijn gebrek aan hyves-ervaring. Ben ook niet zo makkelijk te vinden.
Overigens zou ik iemand zijn hyves opzoeken al heel snel als stalkerig ervaren, maar dat is mss mijn gebrek aan hyves-ervaring. Ben ook niet zo makkelijk te vinden.
dinsdag 18 december 2007 om 10:24
Leuke vraagstelling.
Hou mij daar ook wel mee bezig. Maar in hoeverre hou je dan de eer aan jezelf? Ik bedoel, ik heb 3 maanden geleden iemand ontmoet. Klikt goed, hij was eerst erg jagerig en ik moest er eerst voor mezelf uit zijn, na uiteindelijk 4 weken "toegehapt" (we hadden al wel gezoend), maar toen werd het meer.
Mijn gevoelens werden met de tijd wat sterker en ik stelde mij assertiever op omdat ik hem echt leuk begon te vinden.
De laatste tijd laat hij niets meer van zich horen. Tenminste, niet frequent. Een smsje per week of een belletje. De meeste initiatieven komen van mijn kant. Hij geeft nu aan druk te zijn en nog niet toe aan een echte relatie. Ik heb wel aangegeven dat mijn gevoelens meer werden en dat hij hier niet mee moet "spelen". Als er niet meer in zit, dan moeten we maar kappen. Maar dat wil hij niet. Dus als ik iets voorstel om te doen (omdat ik hem echt leuk vind en mijn gevoelens dus niet kan uitschakelen) dan zegt hij nooit nee. Ik raak hier van in de war. Hij begrijpt mij niet, we hebben het leuk, we praten, we lachen, we zoenen, waar zit dan het probleem? Zo stelt hij het. Maar ik wil nu eigenlijk best meer. Dus nu ik assertiever ben, laat hij het afweten, na een periode van jagen van zijn kant.
Dan denk ik: ben ik dan weer te assertief geweest en benauwd hem dat? En waarom gaat hij wel iedere keer in op mijn voorstellen om wat te ondernemen?
Warrig verhaal, maar zo voelt het ook in mijn hoofd.
Oh ja, we werken ook nog eens samen. Dus dat is nog eens extra lastig.
Hou mij daar ook wel mee bezig. Maar in hoeverre hou je dan de eer aan jezelf? Ik bedoel, ik heb 3 maanden geleden iemand ontmoet. Klikt goed, hij was eerst erg jagerig en ik moest er eerst voor mezelf uit zijn, na uiteindelijk 4 weken "toegehapt" (we hadden al wel gezoend), maar toen werd het meer.
Mijn gevoelens werden met de tijd wat sterker en ik stelde mij assertiever op omdat ik hem echt leuk begon te vinden.
De laatste tijd laat hij niets meer van zich horen. Tenminste, niet frequent. Een smsje per week of een belletje. De meeste initiatieven komen van mijn kant. Hij geeft nu aan druk te zijn en nog niet toe aan een echte relatie. Ik heb wel aangegeven dat mijn gevoelens meer werden en dat hij hier niet mee moet "spelen". Als er niet meer in zit, dan moeten we maar kappen. Maar dat wil hij niet. Dus als ik iets voorstel om te doen (omdat ik hem echt leuk vind en mijn gevoelens dus niet kan uitschakelen) dan zegt hij nooit nee. Ik raak hier van in de war. Hij begrijpt mij niet, we hebben het leuk, we praten, we lachen, we zoenen, waar zit dan het probleem? Zo stelt hij het. Maar ik wil nu eigenlijk best meer. Dus nu ik assertiever ben, laat hij het afweten, na een periode van jagen van zijn kant.
Dan denk ik: ben ik dan weer te assertief geweest en benauwd hem dat? En waarom gaat hij wel iedere keer in op mijn voorstellen om wat te ondernemen?
Warrig verhaal, maar zo voelt het ook in mijn hoofd.
Oh ja, we werken ook nog eens samen. Dus dat is nog eens extra lastig.