Zeur ik teveel?
woensdag 12 januari 2011 om 14:57
Toch maar een account aangemaakt. Mijn 'probleem' is niet echt groot zoals sommige andere problemen die ik hier lees. Maar voel mij onzeker over iets en dat wil ik delen.
Ik ben ongeveer 9 maanden samen met mijn vriend. We wonen niet samen maar in de praktijk is hij bijna iedere avond en nacht bij mij.
Als hij niet komt dan belt hij altijd netjes op tijd. Gister ook, hij belde om vijf uur dat hij die avond eerst wat anders ging doen en vervolgens om half tien bij mij zou zijn.
Op een gegeven moment was het half elf en hij was er nog niet. Om kwart over 11 nog niet en toen heb ik gebeld. Ja zei hij, ik kom niet meer want het is nu zo laat dus ik ga naar huis. Maar ik bel je zo nog wel even. Ik zeg, we bellen nu toch. Vertel maar wat je wilt zeggen. Hij zegt, ik kan nu niet bellen want ik ben bij iemand op bezoek.
We hingen op. Drie kwartier later staat hij in mijn slaapkamer en begint direct. Ja waarom begrijp je niet dat ik dan niet kan bellen en doe je overal zo moeilijk over ????? Ik zeg waar heb je het over, ik weet niet eens waar je zat. Misschien zat je wel bij je ex (gevoelig punt, flauwe opmerking van mij). Hij boos, ik ben dat gezeur over mijn ex zo zat. Ik ben iedere dag bij je en dan kom ik 1 dag niet en dan doe jij zo koel aan de telefoon.
Ik zei ik doe zo koel omdat ik vanaf half tien zit te wachten. Doe gewoon een sms je dat je niet komt en klaar. Maar ik vind het geen stijl dat je niets laat horen en ik er zelf twee uur later achteraan moet bellen.
Hij was zo boos dat er geen gesprek meer kwam.
Is het nu zo gek dat ik vind dat hij even moet bellen. Ik doe nooit moeilijk als hij niet komt. Begrijp er weinig van.
Graag jullie verhelderende kijk op dit voorval.
Ik ben ongeveer 9 maanden samen met mijn vriend. We wonen niet samen maar in de praktijk is hij bijna iedere avond en nacht bij mij.
Als hij niet komt dan belt hij altijd netjes op tijd. Gister ook, hij belde om vijf uur dat hij die avond eerst wat anders ging doen en vervolgens om half tien bij mij zou zijn.
Op een gegeven moment was het half elf en hij was er nog niet. Om kwart over 11 nog niet en toen heb ik gebeld. Ja zei hij, ik kom niet meer want het is nu zo laat dus ik ga naar huis. Maar ik bel je zo nog wel even. Ik zeg, we bellen nu toch. Vertel maar wat je wilt zeggen. Hij zegt, ik kan nu niet bellen want ik ben bij iemand op bezoek.
We hingen op. Drie kwartier later staat hij in mijn slaapkamer en begint direct. Ja waarom begrijp je niet dat ik dan niet kan bellen en doe je overal zo moeilijk over ????? Ik zeg waar heb je het over, ik weet niet eens waar je zat. Misschien zat je wel bij je ex (gevoelig punt, flauwe opmerking van mij). Hij boos, ik ben dat gezeur over mijn ex zo zat. Ik ben iedere dag bij je en dan kom ik 1 dag niet en dan doe jij zo koel aan de telefoon.
Ik zei ik doe zo koel omdat ik vanaf half tien zit te wachten. Doe gewoon een sms je dat je niet komt en klaar. Maar ik vind het geen stijl dat je niets laat horen en ik er zelf twee uur later achteraan moet bellen.
Hij was zo boos dat er geen gesprek meer kwam.
Is het nu zo gek dat ik vind dat hij even moet bellen. Ik doe nooit moeilijk als hij niet komt. Begrijp er weinig van.
Graag jullie verhelderende kijk op dit voorval.
woensdag 12 januari 2011 om 22:28
Hij zei vanavond dat hij alleen maar terug wilde bellen zodat we even rustig konden praten. Kwam met een verhaal waarom hij daar zoveel langer geweest was. Geloof het op zich wel. Ik heb gezegd dat ik niet over de ex had moeten beginnen en sorry gezegd en hij zei. Tja ik zeg niet dat ik alles goed doe dus bij deze zand erover. Ha ha. Met andere woorden, niet meer over zeuren rozzza.
donderdag 13 januari 2011 om 13:17