Relaties
alle pijlers
Het lijkt over
zondag 6 februari 2011 om 22:11
naar aanleiding van gister avond heb ik mezelf vandaag weer de hele dag op zitten vreten en zitten kniezen enzo.
En uiteraard kwam er weer een uitbarsting, wat gelukkig wederom tot een goed gesprek heeft geleid en nu zijn de gemoederen hier wel weer aardig bedaard.
Blijft een feit dat ik niet blij ben met het mail contact, maar niet zozeer vanwege de inhoud van de mailtjes, als wel dat J heel goed wist wat ik er over dacht en het toch deed. Maar goed daarover verschillen onze meningen dus.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik voor haar een brief (mail) heb gemaakt waarin ik uitleg wat dit voor mij betekend, en ik heb aan J gevraagd of hij hem wou versturen. En voor mij wou hij dat wel doen.
Ik vond dat weer een heel teken want als hij me dat had geweigerd had ik nu waarschijnlijk anders tegen de dingen aan gekeken.
Ik weet niet zo goed wat ik daar mee wou maar ik moest het kwijt, en ik had erg de behoefte om dat bij haar te doen.
Ik had het zelf kunnen doen ware het niet dat ik dat mailtje van gisteravond zo snel heb weggedrukt dat ik dus niet naar het mailadres heb gekeken.
En uiteraard kwam er weer een uitbarsting, wat gelukkig wederom tot een goed gesprek heeft geleid en nu zijn de gemoederen hier wel weer aardig bedaard.
Blijft een feit dat ik niet blij ben met het mail contact, maar niet zozeer vanwege de inhoud van de mailtjes, als wel dat J heel goed wist wat ik er over dacht en het toch deed. Maar goed daarover verschillen onze meningen dus.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik voor haar een brief (mail) heb gemaakt waarin ik uitleg wat dit voor mij betekend, en ik heb aan J gevraagd of hij hem wou versturen. En voor mij wou hij dat wel doen.
Ik vond dat weer een heel teken want als hij me dat had geweigerd had ik nu waarschijnlijk anders tegen de dingen aan gekeken.
Ik weet niet zo goed wat ik daar mee wou maar ik moest het kwijt, en ik had erg de behoefte om dat bij haar te doen.
Ik had het zelf kunnen doen ware het niet dat ik dat mailtje van gisteravond zo snel heb weggedrukt dat ik dus niet naar het mailadres heb gekeken.
maandag 7 februari 2011 om 18:28
Nou goed de brief (mail) is gestuurd en dat geeft me in ieder geval weer het gevoel dat ik er toch nog toe doe. Want als hij het niet zou hebben gedaan zou het voor mij hebben betekend dat zij belangrijker was dan mij.
We hebben ook weer een tweede gesprek gehad bij de psychiater vandaag en dat was wel positief.
Ook daarna hebben we nog aardig wat doorgepraat, ga daar nu nog even niet over uitweiden.
We hebben ook weer een tweede gesprek gehad bij de psychiater vandaag en dat was wel positief.
Ook daarna hebben we nog aardig wat doorgepraat, ga daar nu nog even niet over uitweiden.
maandag 7 februari 2011 om 22:54
Ik moet zeggen dat ik me op het moment best wel goed voel, en heb het idee dat dat bij J ook zo is (maar dan wel ergens diep onder want hij is momenteel geveld door een gevalletje griep)
Ook vanavond hebben we een flink gesprek gehad maar ik kan rustig zeggen dat dit gehele gesprek eigenlijk heel goed verliep.
Goed uiteraard was het laatste 'probleem' aan de orde.
Het mailcontact met die collega van hem, en het feit dat hij dat heeft verzwegen. Goed hij ziet dat dat niet handig was, maar ik snap ook heel goed waarom hij het heeft verzwegen.
Nou zijn dit geen situatie's die we niet eerder in onze relatie aan de hand hebben gehad (ik heb wel eens gevoelens gehad voor een ander en hij ook wel eens maar daar zijn we dus altijd eerlijk over geweest)
We staan naar mijn idee voor het eerst sinds weken weer op de zelfde plek. Ik heb nu meer het idee dan tevoren dat we dit te boven gaan komen.
we blijven praten, maar vanaf nu proberen we dat zoveel mogelijk vanuit een positieve houding te doen.
Met mijn uitgave patroon gaat het nog steeds goed, en ik moet zeggen dat ik ook zelden de behoefte voel om meer uit te geven dan noodzakelijk.
Ik ben wel bij mezelf te raden gegaan waar het nou vandaan komt, ik kan de wortels nog niet vinden maar ik zie wel bepaalde symptomen bij mezelf. Die probeer ik dus voor tijdig te benoemen en het te onderdrukken.
Ook vanavond hebben we een flink gesprek gehad maar ik kan rustig zeggen dat dit gehele gesprek eigenlijk heel goed verliep.
Goed uiteraard was het laatste 'probleem' aan de orde.
Het mailcontact met die collega van hem, en het feit dat hij dat heeft verzwegen. Goed hij ziet dat dat niet handig was, maar ik snap ook heel goed waarom hij het heeft verzwegen.
Nou zijn dit geen situatie's die we niet eerder in onze relatie aan de hand hebben gehad (ik heb wel eens gevoelens gehad voor een ander en hij ook wel eens maar daar zijn we dus altijd eerlijk over geweest)
We staan naar mijn idee voor het eerst sinds weken weer op de zelfde plek. Ik heb nu meer het idee dan tevoren dat we dit te boven gaan komen.
we blijven praten, maar vanaf nu proberen we dat zoveel mogelijk vanuit een positieve houding te doen.
Met mijn uitgave patroon gaat het nog steeds goed, en ik moet zeggen dat ik ook zelden de behoefte voel om meer uit te geven dan noodzakelijk.
Ik ben wel bij mezelf te raden gegaan waar het nou vandaan komt, ik kan de wortels nog niet vinden maar ik zie wel bepaalde symptomen bij mezelf. Die probeer ik dus voor tijdig te benoemen en het te onderdrukken.
dinsdag 8 februari 2011 om 00:53
Misschien eens proberen de eerste symptomen niet te onderdrukken, maar ze toe te laten en proberen erachter te komen wat voor gevoelens er spelen. Elke keer een stap verder voordat je het onderdrukt. Niet letterlijk naar de winkel lopen natuurlijk
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt 
dinsdag 8 februari 2011 om 00:59
ik wou al zeggen want kopen is natuurlijk symptoom, maar goed ik werk eraan.
En opzich zelf is het uitgavepatroon nou best wel goed.
Ook denk ik nou gewoon wat vaker na voordat ik iets in mijn karretje mik. (al sta ik kindlief nog steeds toe dat ie zijn eigen toetje kiest en dat is vaak wel duurder dan het huismerk)
En opzich zelf is het uitgavepatroon nou best wel goed.
Ook denk ik nou gewoon wat vaker na voordat ik iets in mijn karretje mik. (al sta ik kindlief nog steeds toe dat ie zijn eigen toetje kiest en dat is vaak wel duurder dan het huismerk)
dinsdag 8 februari 2011 om 16:21
Zo hebben we even een enorme opsteker gehad vandaag.
Ik ben net op gesprek gehad bij het gkb en die vertelde me dat we in principe nu genoeg geld hebben om iedereen per direct af te betalen! YEAH
We hebben wel besloten om het nog een half jaartje door te laten lopen om een reserve op te bouwen en alle officiële dingen goed af te ronden.
We krijgen ook nog een cursus (waarvan ik de naam even kwijt ben) maar het gaat over het beheer van de financiën.
Voor nu kan mijn dag even niet meer stuk.
Ik ben net op gesprek gehad bij het gkb en die vertelde me dat we in principe nu genoeg geld hebben om iedereen per direct af te betalen! YEAH
We hebben wel besloten om het nog een half jaartje door te laten lopen om een reserve op te bouwen en alle officiële dingen goed af te ronden.
We krijgen ook nog een cursus (waarvan ik de naam even kwijt ben) maar het gaat over het beheer van de financiën.
Voor nu kan mijn dag even niet meer stuk.
donderdag 10 februari 2011 om 14:40
donderdag 10 februari 2011 om 15:46
Ik neem aan dat jullie voor zolang de schuldsanering duurt bij elkaar blijven? Misschien heeft het tijd nodig, dwingen kun je het elk geval niet.
Ik hoop omwille van het kind dat jullie twee elkaar nog wel recht in de ogen kunnen aankijken, of er nu sprake is van liefde of niet. Ongeacht wat er gebeurd, jullie twee hebben gezamelijk een kind waar ook aan gedacht moet worden.
Ik hoop omwille van het kind dat jullie twee elkaar nog wel recht in de ogen kunnen aankijken, of er nu sprake is van liefde of niet. Ongeacht wat er gebeurd, jullie twee hebben gezamelijk een kind waar ook aan gedacht moet worden.
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt
dinsdag 8 maart 2011 om 10:00
Het is al weer een tijdje geleden dat ik hier geweest ben, en er is ontzettend veel gebeurt natuurlijk in de tussen tijd. Als ik dit allemaal zo nalees lijkt het al zo lang geleden. Maar dat is het natuurlijk niet en het is ook allemaal nog niet voorbij.
Maar nu zit ik op het moment heel erg in de knoop met mezelf.
Er zijn me zoveel dingen uit handen genomen, zoveel dingen waar ik geen grip op heb, dat ik soms even niet meer weet wat ik er mee aan moet.
We zijn nog bij elkaar en het lijkt goed te gaan. Maar ik weet niet hoe ik moet dealen met het feit dat hij vreemdgegaan is. Ik wil het graag van me afzetten. Er zijn dagen dat dat lukt, maar er zijn ook van die dagen dat ik het allemaal niet zo zeker weet.
Ik weet het dit is allemaal niet duidelijk natuurlijk maar moest even mijn gedachten opschrijven dat helpt soms om het wat te ordenen al voel ik daar nu nog niks van.
Maar nu zit ik op het moment heel erg in de knoop met mezelf.
Er zijn me zoveel dingen uit handen genomen, zoveel dingen waar ik geen grip op heb, dat ik soms even niet meer weet wat ik er mee aan moet.
We zijn nog bij elkaar en het lijkt goed te gaan. Maar ik weet niet hoe ik moet dealen met het feit dat hij vreemdgegaan is. Ik wil het graag van me afzetten. Er zijn dagen dat dat lukt, maar er zijn ook van die dagen dat ik het allemaal niet zo zeker weet.
Ik weet het dit is allemaal niet duidelijk natuurlijk maar moest even mijn gedachten opschrijven dat helpt soms om het wat te ordenen al voel ik daar nu nog niks van.
dinsdag 8 maart 2011 om 10:47
Hallo Gamina,
Ik heb net pas je verhaal gelezen en mijn hemel zeg wat een verschrikkelijke achtbaan moet dit geweest zijn. Op het laatst lees ik ook nog dat hij vreemd is gegaan. Dat heb ik gemist in het eerdere gedeelte.
Ik vind het heel erg zwak van hem dat hij je al die tijd een rotgevoel gaf over dat hij niet meer genoeg voor je voelde maar eigenlijk op die manier zijn eigen vreemdgaan naar jou toeschoof.
Hij is hier fout geweest hij had de ballen moeten hebben om het je te zeggen dan had jij een eerlijke keus kunnen maken. Nu niet.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe, blijf geloven in jezelf. Aan hem heb je namelijk helemaal niets.
Ik heb net pas je verhaal gelezen en mijn hemel zeg wat een verschrikkelijke achtbaan moet dit geweest zijn. Op het laatst lees ik ook nog dat hij vreemd is gegaan. Dat heb ik gemist in het eerdere gedeelte.
Ik vind het heel erg zwak van hem dat hij je al die tijd een rotgevoel gaf over dat hij niet meer genoeg voor je voelde maar eigenlijk op die manier zijn eigen vreemdgaan naar jou toeschoof.
Hij is hier fout geweest hij had de ballen moeten hebben om het je te zeggen dan had jij een eerlijke keus kunnen maken. Nu niet.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe, blijf geloven in jezelf. Aan hem heb je namelijk helemaal niets.
donderdag 17 maart 2011 om 20:04
@ikhebeenhekelaanvliegeninhuis dankjewel
Als ik het nou terug lees staat het er wel erg negatief (mijn laatste post)
Maar goed het blijft een feit dat hij vreemdgegaan is. Bij vreemdgaan wil ik trouwens wel even een kanttekening zetten.
Hij is niet lichamelijk vreemdgegaan, maar heeft een emotionele band met iemand gehad. en diepe emotionele band.
Hij heeft zich tegen over haar negatief uitgesproken tegen over mij. Hij heeft haar een keer opgezocht, en toen heeft zij hem geprobeerd te zoenen, hij heeft het toen afgewezen.
Maar daarna hebben ze gewoon weer contact gehad (via mail en telefoon) en hij heeft er over nagedacht om bij mijn weg te gaan niet om gelijk naar haar toe te rennen maar ja hij heeft het er met haar wel over gehad. Ze hebben ook wel gedagdroomd over een relatie met elkaar, maar volgens mijn man was dat nooit waarheid geworden.
Ik wist wel van haar bestaan af. Een hele tijd geleden (zeg 6 tot 9 maanden) is het contact begonnen via het werk. En toen was het van zijn kant op zich onschuldig, maar m.i. van haar kant niet. Om een lang verhaal kort te maken ik heb hem toen verzocht niet meer met haar te mailen omdat zij naar mijn idee meer wou.
Hij heeft toen toe gezegd dat niet meer te doen. Maar dat bleek achteraf een leugen.
Ik meen dat het ergens medio Januari was dat ik een mail wisseling van hun ontdekte op zijn ipod die hij niet goed had verwijderd. Ik wist werkelijk niet dat je van zoiets lichamelijk misselijk kon zijn
en nu zijn we een paar maanden verder en weet ik nog steeds niet wat ik met mijn wantrouwen en boosheid aan moet.
Als ik het nou terug lees staat het er wel erg negatief (mijn laatste post)
Maar goed het blijft een feit dat hij vreemdgegaan is. Bij vreemdgaan wil ik trouwens wel even een kanttekening zetten.
Hij is niet lichamelijk vreemdgegaan, maar heeft een emotionele band met iemand gehad. en diepe emotionele band.
Hij heeft zich tegen over haar negatief uitgesproken tegen over mij. Hij heeft haar een keer opgezocht, en toen heeft zij hem geprobeerd te zoenen, hij heeft het toen afgewezen.
Maar daarna hebben ze gewoon weer contact gehad (via mail en telefoon) en hij heeft er over nagedacht om bij mijn weg te gaan niet om gelijk naar haar toe te rennen maar ja hij heeft het er met haar wel over gehad. Ze hebben ook wel gedagdroomd over een relatie met elkaar, maar volgens mijn man was dat nooit waarheid geworden.
Ik wist wel van haar bestaan af. Een hele tijd geleden (zeg 6 tot 9 maanden) is het contact begonnen via het werk. En toen was het van zijn kant op zich onschuldig, maar m.i. van haar kant niet. Om een lang verhaal kort te maken ik heb hem toen verzocht niet meer met haar te mailen omdat zij naar mijn idee meer wou.
Hij heeft toen toe gezegd dat niet meer te doen. Maar dat bleek achteraf een leugen.
Ik meen dat het ergens medio Januari was dat ik een mail wisseling van hun ontdekte op zijn ipod die hij niet goed had verwijderd. Ik wist werkelijk niet dat je van zoiets lichamelijk misselijk kon zijn
en nu zijn we een paar maanden verder en weet ik nog steeds niet wat ik met mijn wantrouwen en boosheid aan moet.
vrijdag 18 maart 2011 om 00:14
in dat geval note to self: kappen nou met boos zijn.
Maar serieus, wil iemand mij vertellen dat dit wat ik nu voel dat dat wel weer minder gaat worden.
Ik ben Boos op mijn man maar weet niet hoe het te uiten, ik ben boos op dat wicht dat heb ik geuit maar dat leid nergens toe. Ze begrijpt het niet en draait de rollen om. (ik pik hem van haar af!!)
Ik voel me dom in en in dom omdat ik het niet gezien heb!
Ik wil niet zijn wie ik ben, achterdochtig wantrouwend ect
Maar kan ook niet meer zijn wie ik was, vol vertrouwen naief en goedgelovig
Ik weet niet hoe ik moet zijn wie ik nu ben of wie ik aan het worden ben.
wordt er een beetje moe van.
Maar serieus, wil iemand mij vertellen dat dit wat ik nu voel dat dat wel weer minder gaat worden.
Ik ben Boos op mijn man maar weet niet hoe het te uiten, ik ben boos op dat wicht dat heb ik geuit maar dat leid nergens toe. Ze begrijpt het niet en draait de rollen om. (ik pik hem van haar af!!)
Ik voel me dom in en in dom omdat ik het niet gezien heb!
Ik wil niet zijn wie ik ben, achterdochtig wantrouwend ect
Maar kan ook niet meer zijn wie ik was, vol vertrouwen naief en goedgelovig
Ik weet niet hoe ik moet zijn wie ik nu ben of wie ik aan het worden ben.
wordt er een beetje moe van.
vrijdag 18 maart 2011 om 10:53
Elke vorm van woede kan verdwijnen, je moet er alleen achter komen welke gedachten voor woede zorgen. Hoe meer je van je gevoelens weet hoe minder je er last van hebt. Maar je moet wel bereid zijn te accepteren dat jij je eigen gevoelens maakt en niet een ander.
Iedereen maakt fouten, leer ervan, anders ben je wel dom bezig
Er bestaat een compromis tussen goedgelovig en achterdochtig, misschien moet je dat eens proberen.
Iedereen maakt fouten, leer ervan, anders ben je wel dom bezig
Er bestaat een compromis tussen goedgelovig en achterdochtig, misschien moet je dat eens proberen.
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt
vrijdag 18 maart 2011 om 16:41
Jeetje gamina, wat moet dit moeilijk voor je zijn... 
Ik leef met je mee. Financiele problemen leiden tot een crisis in de relatie en dan kun je gevoelig worden voor de aandacht van een ander (je man). Wat je man moet inzien, is dat de andere vrouw een uitvlucht is. Dat dagdromen over een relatie met haar is het vaak een illusie.
Weet je, anderhalf jaar geleden kreeg ik ook gevoelens voor een ander. En ik wist dat dat alleen gebeurd is omdat mijn relatie niet goed liep. Ik was boos op mijn man voor de dingen die hij gedaan had. Maar ik kon inzien dat het slechts een uitvlucht was. Gelukkig zie ik degene die ik op verliefd werd al lang niet meer, het is overgewaaid en ik ben blij dat ik voor mijn relatie gekozen heb, al zitten we nog steeds in de schulden. Ik geloof dat het beter wordt als we eenmaal uit de problemen komen.
Ik hoop het voor je man dat hij dit ook inziet en dat hij voor jullie relatie kiest.
Ik leef met je mee. Financiele problemen leiden tot een crisis in de relatie en dan kun je gevoelig worden voor de aandacht van een ander (je man). Wat je man moet inzien, is dat de andere vrouw een uitvlucht is. Dat dagdromen over een relatie met haar is het vaak een illusie.
Weet je, anderhalf jaar geleden kreeg ik ook gevoelens voor een ander. En ik wist dat dat alleen gebeurd is omdat mijn relatie niet goed liep. Ik was boos op mijn man voor de dingen die hij gedaan had. Maar ik kon inzien dat het slechts een uitvlucht was. Gelukkig zie ik degene die ik op verliefd werd al lang niet meer, het is overgewaaid en ik ben blij dat ik voor mijn relatie gekozen heb, al zitten we nog steeds in de schulden. Ik geloof dat het beter wordt als we eenmaal uit de problemen komen.
Ik hoop het voor je man dat hij dit ook inziet en dat hij voor jullie relatie kiest.
vrijdag 18 maart 2011 om 22:41
@ leliem dankjewel
hij heeft ook gekozen voor onze relatie, gelukkig. Maarja daar is de kous natuurlijk niet mee af.
Hij voelt zich nu grotendeels weer helemaal oke, hij zit nog wel met zichzelf in de knoop over dat vreemdgaan, hij had het niet van zichzelf verwacht, ik ook niet en niemand niet. Als je een jaar geleden had gevraagd wie van jullie heeft de meeste kans om vreemd te gaan had ik met volle overtuiging gezegd IK en dat had niemand vreemd gevonden. Niet dat het dan oke is, maar meer om aan te geven dit was het laatste wat ik of wie dan ook verwachte.
Maar ik heb nu bij zoveel dingen twijfels, en zoveel wantrouwen. 'is die ene collega niet iets te close met hem' of 'is er inderdaad niks gebeurt' of 'wat was er gebeurt als ik het niet ontdekt had' of 'moet ik niet voorals nog weg gaan dit hoef ik toch niet te pikken' en ga zo nog maar even door.
Mijn boosheid heb ik in eerste instantie op hem gebodvierd en vervolgens op haar, wat me uiteindelijk nog meer frustreerde.
Maar die boosheid blijft. Hij heeft mij veranderd door deze actie ik ben niet meer wie ik was ik bekijk alles en vooral iedereen met argusogen.
Ik check zijn mail, hij weet dat ik dat doe. Ik wil het enerzijds niet maar door het wantrouwen doe ik het toch. En soms vindt ik wat, altijd dingen uit het verleden flarden van gesprekken tussen hun, korte berichtjes naar elkaar, foto's van haar naar hem en dan vlieg ik tegen de muren op.
Ik vindt het helemaal niet fijn om zo boos en wantrouwend te zijn. Ik wil weer gewoon lekker naief en vol vertrouwen zijn, maar ik betwijfel of dat nog wel kan.
En als dat niet kan hoe ga ik dan om met de nieuwe ik.
hij heeft ook gekozen voor onze relatie, gelukkig. Maarja daar is de kous natuurlijk niet mee af.
Hij voelt zich nu grotendeels weer helemaal oke, hij zit nog wel met zichzelf in de knoop over dat vreemdgaan, hij had het niet van zichzelf verwacht, ik ook niet en niemand niet. Als je een jaar geleden had gevraagd wie van jullie heeft de meeste kans om vreemd te gaan had ik met volle overtuiging gezegd IK en dat had niemand vreemd gevonden. Niet dat het dan oke is, maar meer om aan te geven dit was het laatste wat ik of wie dan ook verwachte.
Maar ik heb nu bij zoveel dingen twijfels, en zoveel wantrouwen. 'is die ene collega niet iets te close met hem' of 'is er inderdaad niks gebeurt' of 'wat was er gebeurt als ik het niet ontdekt had' of 'moet ik niet voorals nog weg gaan dit hoef ik toch niet te pikken' en ga zo nog maar even door.
Mijn boosheid heb ik in eerste instantie op hem gebodvierd en vervolgens op haar, wat me uiteindelijk nog meer frustreerde.
Maar die boosheid blijft. Hij heeft mij veranderd door deze actie ik ben niet meer wie ik was ik bekijk alles en vooral iedereen met argusogen.
Ik check zijn mail, hij weet dat ik dat doe. Ik wil het enerzijds niet maar door het wantrouwen doe ik het toch. En soms vindt ik wat, altijd dingen uit het verleden flarden van gesprekken tussen hun, korte berichtjes naar elkaar, foto's van haar naar hem en dan vlieg ik tegen de muren op.
Ik vindt het helemaal niet fijn om zo boos en wantrouwend te zijn. Ik wil weer gewoon lekker naief en vol vertrouwen zijn, maar ik betwijfel of dat nog wel kan.
En als dat niet kan hoe ga ik dan om met de nieuwe ik.
