Drankmisbruik vriendin
vrijdag 25 februari 2011 om 18:35
Hallo dames, ik wil graag jullie mening weten.
Ik probeer het kort te houden..
Mijn vriendin drinkt zich een slag in de rondte, al zolang ik intensief met haar omga. [ik ken haar vanaf mijn puberteit maar ben zo'n jaar of 4 dik bevriend met haar] Er waren tijden dat ik 'gezellig' meedronk, voornamelijk in het weekend. Zij drinkt door de week ook, vrijwel elke dag. Ik vind dat zij hierdoor erg veranderd is. Ook naar mij toe. En aangezien ik al vroeg in mijn leven ervaring heb met drankmisbruik [vader, broer, diverse vrienden en vriendinnen] voel ik dat het de verkeerde kant uitgaat en dat ik me mateloos aan het irriteren ben geraakt.
Ook ik heb tijden gekend dat ik meer dronk dan goed voor me was, maar heb altijd op tijd aan mijn eigen bel getrokken om te voorkomen dat ik afgleed naar een fase dat verder ging dan enkel een gelegenheidsdrinker.
Een paar maanden geleden kwam ik in een zware rotperiode. Ik heb toen weinig steun gekregen van mijn vriendin. Zij was te druk met zichzelf, haar nieuwe lover en bier drinken. Ik heb haar daar later op aangesproken en ze gaf toe dat ze me verwaarloosd had. Al goed zou je denken, maar het bleef me toch dwars zitten. Zo ook een smsje voor mijn verjaardag van haar kant, terwijl ze normaal altijd wel even persoonlijk een belletje geeft. En zo hoort het ook in een vriendschapsrelatie vind ik. En wetende dat ze bij haar oppervlakkige Hyves-vrienden wel tijd uitbesteedt vond ik dat best pijnlijk. [oh wat klinkt dit kinderachtig :-s ]
En zo ben ik terug gaan denken aan de mensen om me heen die te vaak en te graag drinken, en dat ik op de 1 of andere manier direct of indirect toch steeds weer gekwetst wordt door wat alcohol met een mens kan doen, hun gedragingen.
En nu ben ik het zat! Ik wil kiezen voor een totaal nieuw leven waarin voor mensen die een alcohol/[soft]drugsprobleem geen plaats meer is.
Ik heb haar dat laten weten vandaag omdat ik niet ben ingegaan op haar uitnodiging om te komen bijkletsen>lees drinken. Ik wil het niet meer! Zij vindt dat ik overdrijf, en ze wil genieten van haar leven. prima, niks mis mee, maar als dat genieten inhoudt dat je dagelijks bezopen moet zijn, hou ik het voor gezien. Het is genoeg geweest, want uiteindelijk leidt het nergens toe..is mijn ervaring.
Maar nu? Ergens ben ik blij en opgelucht dat ik het gezegd heb want het zat me al langer dwars, en uiteindelijk zou het er vroeg of laat toch wel uitgekomen zijn.
En aan de andere kant doet het natuurlijk wel wat met me. We hebben tenslotte ook hele leuke tijden gehad. Alleen weegt dat nu niet meer op tegen de teleurstellingen en irritaties.
Wat vinden jullie? Ben ik te hard geweest? [notabene is het niet de eerste keer dat ik haar heb aangesproken op het vele drinken]. Ben ik hypocriet omdat er tijden waren dat ik ook meedeed aan de drankorgies of heb ik er goed aan gedaan om nu eindelijk mijn grenzen aan te geven en te kiezen voor mezelf?
Uiteraard vind zij zelf niet dat ze een probleem heeft, want ze werkt en is gelukkig naar eigen zeggen. Maar dat is in mijn ogen geen excuus om geen drankprobleem te hebben natuurlijk.
Groet, DevilsAngel.
Ik probeer het kort te houden..
Mijn vriendin drinkt zich een slag in de rondte, al zolang ik intensief met haar omga. [ik ken haar vanaf mijn puberteit maar ben zo'n jaar of 4 dik bevriend met haar] Er waren tijden dat ik 'gezellig' meedronk, voornamelijk in het weekend. Zij drinkt door de week ook, vrijwel elke dag. Ik vind dat zij hierdoor erg veranderd is. Ook naar mij toe. En aangezien ik al vroeg in mijn leven ervaring heb met drankmisbruik [vader, broer, diverse vrienden en vriendinnen] voel ik dat het de verkeerde kant uitgaat en dat ik me mateloos aan het irriteren ben geraakt.
Ook ik heb tijden gekend dat ik meer dronk dan goed voor me was, maar heb altijd op tijd aan mijn eigen bel getrokken om te voorkomen dat ik afgleed naar een fase dat verder ging dan enkel een gelegenheidsdrinker.
Een paar maanden geleden kwam ik in een zware rotperiode. Ik heb toen weinig steun gekregen van mijn vriendin. Zij was te druk met zichzelf, haar nieuwe lover en bier drinken. Ik heb haar daar later op aangesproken en ze gaf toe dat ze me verwaarloosd had. Al goed zou je denken, maar het bleef me toch dwars zitten. Zo ook een smsje voor mijn verjaardag van haar kant, terwijl ze normaal altijd wel even persoonlijk een belletje geeft. En zo hoort het ook in een vriendschapsrelatie vind ik. En wetende dat ze bij haar oppervlakkige Hyves-vrienden wel tijd uitbesteedt vond ik dat best pijnlijk. [oh wat klinkt dit kinderachtig :-s ]
En zo ben ik terug gaan denken aan de mensen om me heen die te vaak en te graag drinken, en dat ik op de 1 of andere manier direct of indirect toch steeds weer gekwetst wordt door wat alcohol met een mens kan doen, hun gedragingen.
En nu ben ik het zat! Ik wil kiezen voor een totaal nieuw leven waarin voor mensen die een alcohol/[soft]drugsprobleem geen plaats meer is.
Ik heb haar dat laten weten vandaag omdat ik niet ben ingegaan op haar uitnodiging om te komen bijkletsen>lees drinken. Ik wil het niet meer! Zij vindt dat ik overdrijf, en ze wil genieten van haar leven. prima, niks mis mee, maar als dat genieten inhoudt dat je dagelijks bezopen moet zijn, hou ik het voor gezien. Het is genoeg geweest, want uiteindelijk leidt het nergens toe..is mijn ervaring.
Maar nu? Ergens ben ik blij en opgelucht dat ik het gezegd heb want het zat me al langer dwars, en uiteindelijk zou het er vroeg of laat toch wel uitgekomen zijn.
En aan de andere kant doet het natuurlijk wel wat met me. We hebben tenslotte ook hele leuke tijden gehad. Alleen weegt dat nu niet meer op tegen de teleurstellingen en irritaties.
Wat vinden jullie? Ben ik te hard geweest? [notabene is het niet de eerste keer dat ik haar heb aangesproken op het vele drinken]. Ben ik hypocriet omdat er tijden waren dat ik ook meedeed aan de drankorgies of heb ik er goed aan gedaan om nu eindelijk mijn grenzen aan te geven en te kiezen voor mezelf?
Uiteraard vind zij zelf niet dat ze een probleem heeft, want ze werkt en is gelukkig naar eigen zeggen. Maar dat is in mijn ogen geen excuus om geen drankprobleem te hebben natuurlijk.
Groet, DevilsAngel.
vrijdag 25 februari 2011 om 18:51
vrijdag 25 februari 2011 om 18:56
vrijdag 25 februari 2011 om 19:04
vrijdag 25 februari 2011 om 19:06
als je vriendin wil drinken moet ze dat zelf weten, het is haar leven,dat je hier iets van zegt is prima,het past je niet,wat ze hier mee doet is ook aan haar,misschien is jullie vriendschap ten einde...jij bent verder gegroeit zei is blijven steken,maar daarom mag je haar daarop niet beoordelen,je hebt je mening gegeven ze vind het prima zo,ze voelt zich ok,ik zou zeggen ga verder, zoek een ander vriendin,want jij kan hier niet mee leven, zei wel,jullie levels zijn nu te verschillend,of je accepteerd dat ze in jouw ogen teveel comsumeerd,of je zegt tegen je eigen nee hier heb ik geen zin in, ik zoek even anders,want je hebt al aangegeven dat het je niet past,dus nog een gesprek aangaan op dr drank niveau heeft geen enkele zin...je bent daarin duidelijk geweest s6 verderssss...
vrijdag 25 februari 2011 om 19:15
vrijdag 25 februari 2011 om 20:42
quote:Nammma schreef op 25 februari 2011 @ 20:28:
Ik heb na 25 jaar ook een vriendschap verbroken wegens haar drankmisbruik. Maar ze beweerde dat ze geen alcoholist was (en stond 's morgens om 11 uur met fles wijn in de hand op mijn stoep....
Kenmerkend voor een verslaafde... ontkenning!
TO, ik vind dat je het heel goed doet. Je hebt alle recht om geen mensen meer toe te laten in je leven die verslaafd zijn. Je bent zeker niet te hard geweest.
Ik heb na 25 jaar ook een vriendschap verbroken wegens haar drankmisbruik. Maar ze beweerde dat ze geen alcoholist was (en stond 's morgens om 11 uur met fles wijn in de hand op mijn stoep....
Kenmerkend voor een verslaafde... ontkenning!
TO, ik vind dat je het heel goed doet. Je hebt alle recht om geen mensen meer toe te laten in je leven die verslaafd zijn. Je bent zeker niet te hard geweest.
vrijdag 25 februari 2011 om 21:05
quote:devilsangel75 schreef op 25 februari 2011 @ 18:35:
Wat vinden jullie? Ben ik te hard geweest? [notabene is het niet de eerste keer dat ik haar heb aangesproken op het vele drinken]. Ben ik hypocriet omdat er tijden waren dat ik ook meedeed aan de drankorgies of heb ik er goed aan gedaan om nu eindelijk mijn grenzen aan te geven en te kiezen voor mezelf?
Tja, als jij er last van had, dan is verbreken van vriendschap je goed recht.
Mijn ervaring is wel, dat vriendschappen door goede en slechte tijden gaan. Maar als jouw grens bereikt is, is hij bereikt.
Wat vinden jullie? Ben ik te hard geweest? [notabene is het niet de eerste keer dat ik haar heb aangesproken op het vele drinken]. Ben ik hypocriet omdat er tijden waren dat ik ook meedeed aan de drankorgies of heb ik er goed aan gedaan om nu eindelijk mijn grenzen aan te geven en te kiezen voor mezelf?
Tja, als jij er last van had, dan is verbreken van vriendschap je goed recht.
Mijn ervaring is wel, dat vriendschappen door goede en slechte tijden gaan. Maar als jouw grens bereikt is, is hij bereikt.
vrijdag 25 februari 2011 om 21:54
LilaLinda; Ze drinkt vrijwel iedere dag een paar halve literblik/flesjes totdat ze teut is. Ik durf te zeggen, een half kratje per dag. :-s of meer.
In de tijd dat ze even werkloos was, zat ze regelmatig rond 12 /13 uur s'middags al aan het gele vocht.
Ik snap best dat iemand graag eens een biertje drinkt, ik ook als er een leuke gelegenheid voor is,maar dit is geen drinken meer.
Mijn grens is idd bereikt en dat merk ik doordat ik geen zin meer heb om langs te komen als ze me vraagt, omdat ik dan al zucht bij het idee dat er weer volop gedronken zal worden. Wat in het verleden leuk en normaal scheen te zijn, heb ik er nu een soort van afkeer van gekregen, en dat heeft dan weer te maken met andere ervaringen door drank en hun gebruikers.
In de tijd dat ze even werkloos was, zat ze regelmatig rond 12 /13 uur s'middags al aan het gele vocht.
Ik snap best dat iemand graag eens een biertje drinkt, ik ook als er een leuke gelegenheid voor is,maar dit is geen drinken meer.
Mijn grens is idd bereikt en dat merk ik doordat ik geen zin meer heb om langs te komen als ze me vraagt, omdat ik dan al zucht bij het idee dat er weer volop gedronken zal worden. Wat in het verleden leuk en normaal scheen te zijn, heb ik er nu een soort van afkeer van gekregen, en dat heeft dan weer te maken met andere ervaringen door drank en hun gebruikers.
vrijdag 25 februari 2011 om 22:35
Om toch een beeld te krijgen [al voel ik me bijna schuldig omdat het lijkt alsof ik haar zwart maak] hier wat issues;
-In het verleden flirten met scharrel van mij waar ik zelf bij zat, en zich later van niks bewust zijn. [uitgepraat]
-Mijn exvriend toendertijd was een nul [wat later ook bleek, maar ze moest het altijd wel even zeggen, pijnlijk.]
-Toen ik een BBZ had vroeg ze me na een week al of ik kwam drinken en bleef maar doorvragen terwijl ik aangaf er niet klaar voor te zijn.
-Een paar dagen later wel toen ze me vroeg langs te komen om even te praten. Ik dacht; fijn, even mijn hart luchten en ervaringen uitwisselen omdat ze in het verleden 2 miskramen had gehad. Haar broer en nieuwe vriend zaten er ook. Broer zei; 'de beste wensen nog', terwijl hij wist wat er was gebeurd. Verder kwam ik niet veel aan praten toe, want vriendin zat alleen maar te bekken met haar vriend. [Tjeez, het lijkt wel een puberverhaal, maar we zijn allen 30+]
Het was dus duidelijk dat ze niet op mijn verhaal zaten te wachten. Was dus teleurgesteld en ben vroeger dan normaal naar huis gegaan, ook omdat ik nog niet helemaal in orde was.
Daarna heb ik 2 weken niks van haar gehoord. Heb haar op een gegeven moment bij mij uitgenodigd en toen ze een week later tijd had, was de sfeer om te snijden. Ik heb haar toen gezegd dat ik haar heb gemist als vriendin, en toen besefte ze dat ze wat nalatig was geweest. Ze stuurde vanaf toen wel vaker smsjes, maar dus ook met mijn verjaardag, waar ze normaal een persoonlijk belletje geeft.
En ja, ze probeerde het goed te doen, maar het viel me niet goed meer. Het 'kwaad' was al geschied en dan zijn het steeds kleine dingen die uiteindelijk 1 grote issue worden, incl het drankgedrag. En ik weet van mezelf dat als ik er nu geen rem op zet, het alleen maar erger zal worden dat mensen over me heen gaan lopen. Zie het als zelfbescherming.
En nu ben ik even uitgetypt
-In het verleden flirten met scharrel van mij waar ik zelf bij zat, en zich later van niks bewust zijn. [uitgepraat]
-Mijn exvriend toendertijd was een nul [wat later ook bleek, maar ze moest het altijd wel even zeggen, pijnlijk.]
-Toen ik een BBZ had vroeg ze me na een week al of ik kwam drinken en bleef maar doorvragen terwijl ik aangaf er niet klaar voor te zijn.
-Een paar dagen later wel toen ze me vroeg langs te komen om even te praten. Ik dacht; fijn, even mijn hart luchten en ervaringen uitwisselen omdat ze in het verleden 2 miskramen had gehad. Haar broer en nieuwe vriend zaten er ook. Broer zei; 'de beste wensen nog', terwijl hij wist wat er was gebeurd. Verder kwam ik niet veel aan praten toe, want vriendin zat alleen maar te bekken met haar vriend. [Tjeez, het lijkt wel een puberverhaal, maar we zijn allen 30+]
Het was dus duidelijk dat ze niet op mijn verhaal zaten te wachten. Was dus teleurgesteld en ben vroeger dan normaal naar huis gegaan, ook omdat ik nog niet helemaal in orde was.
Daarna heb ik 2 weken niks van haar gehoord. Heb haar op een gegeven moment bij mij uitgenodigd en toen ze een week later tijd had, was de sfeer om te snijden. Ik heb haar toen gezegd dat ik haar heb gemist als vriendin, en toen besefte ze dat ze wat nalatig was geweest. Ze stuurde vanaf toen wel vaker smsjes, maar dus ook met mijn verjaardag, waar ze normaal een persoonlijk belletje geeft.
En ja, ze probeerde het goed te doen, maar het viel me niet goed meer. Het 'kwaad' was al geschied en dan zijn het steeds kleine dingen die uiteindelijk 1 grote issue worden, incl het drankgedrag. En ik weet van mezelf dat als ik er nu geen rem op zet, het alleen maar erger zal worden dat mensen over me heen gaan lopen. Zie het als zelfbescherming.
En nu ben ik even uitgetypt
zaterdag 26 februari 2011 om 10:15