Relaties
alle pijlers
schoonmoeder........
maandag 28 februari 2011 om 15:33
Kleine waarschuwing vooraf: de OP is ms een beetje lang, geen zin in? Begin er dan niet aan!
Om privacy redenen heb ik een nieuw profiel aangemaakt dus wanneer sommige van jullie mij herkennen door mijn verhaal dan graag hier reageren en liever niet op ons eigen topic!
Ik heb een probleem met mijn schoonmoeder. Ik weet dat ze bergen kritiek heeft over mijn manier van verzorgen/opvoeden van mijn kind. We hebben nu eenmaal andere ideeën. Dat begon al in mijn zwangerschap. Ik stopte direct met roken toen ik zwanger bleek te zijn. Zij vond dat “aanstellerij”. Dat verteld ze me niet zelf. Nee dat ik hoor ik via mijn schoonzus en zwager. Verder geef ik borstvoeding, dat vind ze onzin. Het is een gedoe en nu kan haar kleinzoon niet eens komen logeren. Dat vind ik dan weer onzin want een baby hoort mijn inziens thuis bij ma aan de tiet.
Ik eet al 14 jaar geen vlees meer. Een bewuste keuze. Mijn partner eet wel vlees, we respecteren elkaars keuzen en dringen niemand iets op. Samen besloten we dat we onze zoon zolang mogelijk “vlees-vrij” willen houden. Net als “snoep-vrij”. Pas wanneer hij op een gegeven moment zélf vraagt om vlees/snoep dan mag hij het proeven. Ik wil zoontje niets onthouden en hij mag later best ook lekker snoepen maar wel bewust. Schoonmoeder vindt het nodig om iedere keer weer op te merken dat zoontje nu vast snel vlees mag. Niet tegen mij, tegen zoontje. Tja zo komt van dat eigen-initiatief-verhaal weinig terecht. Nu begrijpt hij het nog niet (9 maanden) maar over een paar maandjes is dat een ander verhaal. Steeds weer hoor ik haar fluisteren “dan mag je een lekker frikandelletje hé”. Het voelt alsof ze me op die manier steken onder water uit wil delen. Nu hebben we ookal een paar andere incidenten aan de hand gehad. Zo kwamen wij met de kerst eten op haar uitnodigen. Ze weet dat we zoon willen beschermen tegen rook, staat toch heel het huis blauw van de rook! Ze merkte al snel dat ik daar niet erg happy mee was want ik zonderde mij en zoontje af. Hoor ik haar zeggen tegen haar zus: 'tja ik mag in mijn eigen huis toch zeker wel roken”. En ja dat mag ze. Maar ze accepteert dan niet mijn keuze om niet met zoonje in haar rook te gaan zitten. Dan ben ik flauw omdat we wegblijven.
Gisteren bereikte mijn irritatie een hoogtepunt. We kwamen voor de verjaardag van mijn nichtje. Ook schoonmoeder was er. Zodra wij binnenkomen stormt ze op de Maxicosi af. Ze rukt zoon eruit al voor ik hem uit zijn jasje heb kunnen helpen. Dan neemt ze hem mee op haar arm naar een tafel met haar zus, partner en zwager. Ik wil haar even haar gang laten gaan om te laten zien dat ik echt niet zo “flauw” ben. Maar dan hoor ik opeens mijn partner zeggen “ow mam dat mag hij niet hoor”. Ik kijk en zie dat ze mijn zoontje van 9 maanden (!) slagroom wil voeren! Ik draai me met een ruk om en veeg de slagroom weg bij zijn mondje. Zij en de rest van de tafel reageren verbaasd; “waarom mag hij dat niet”. Mijn antwoord dat ik slagroom niet geschikt vind voor baby's is schijnbaar niet voldoende. Het is volgens hun zielig voor mijn zoon. Ik krijg verder geen kans te reageren want alles wordt weggelachen en ik wordt niet serieus genomen.
Op weg naar huis heb ik met mijn partner hier een gesprek over. Ik wil nu eens een duidelijke grens stellen voor zijn moeder. Anders lopen we de kans dat het escaleert. Ook merk ik dat ik zoveel mogelijk weg blijf bij ze en ik wil zoon ook zijn opa en oma niet ontnemen.
Schoonmoeder is niet echt een toegankelijke vrouw. Praten is niet echt haar sterke kant. Iedereen die anders denkt is “raar”. Ze doet toch gewoon waar ze zelf zin in heeft en respecteert andermans denkwijze gewoon niet. Zij vindt borstvoeden, dragen, vegetarisch eten, zorg om e-nummers, co-slapen etc onzin. Ik niet. Ze hoeft het niet met me eens te zijn maar waarom kan ze de keuzes die ik en mijn partner maken niet gewoon respecteren? Ze doet ook altijd net alsof al deze ideeën van mij afkomen en mijn partner er bij staat en er naar kijkt zonder er iets van te vinden. Dat is niet zo. We hebben samen een visie, een idee. Ik claim niet dat ik alles “goed” doe en zij alles “fout”. Maar zo ziet zij dat denk ik wel. Heeft iemand een idee hoe ik dit moet aanpakken? Hoe kom ik met mijn schoonmoeder hierover in gesprek zonder dat het in een ruzie ontaard?
Om privacy redenen heb ik een nieuw profiel aangemaakt dus wanneer sommige van jullie mij herkennen door mijn verhaal dan graag hier reageren en liever niet op ons eigen topic!
Ik heb een probleem met mijn schoonmoeder. Ik weet dat ze bergen kritiek heeft over mijn manier van verzorgen/opvoeden van mijn kind. We hebben nu eenmaal andere ideeën. Dat begon al in mijn zwangerschap. Ik stopte direct met roken toen ik zwanger bleek te zijn. Zij vond dat “aanstellerij”. Dat verteld ze me niet zelf. Nee dat ik hoor ik via mijn schoonzus en zwager. Verder geef ik borstvoeding, dat vind ze onzin. Het is een gedoe en nu kan haar kleinzoon niet eens komen logeren. Dat vind ik dan weer onzin want een baby hoort mijn inziens thuis bij ma aan de tiet.
Ik eet al 14 jaar geen vlees meer. Een bewuste keuze. Mijn partner eet wel vlees, we respecteren elkaars keuzen en dringen niemand iets op. Samen besloten we dat we onze zoon zolang mogelijk “vlees-vrij” willen houden. Net als “snoep-vrij”. Pas wanneer hij op een gegeven moment zélf vraagt om vlees/snoep dan mag hij het proeven. Ik wil zoontje niets onthouden en hij mag later best ook lekker snoepen maar wel bewust. Schoonmoeder vindt het nodig om iedere keer weer op te merken dat zoontje nu vast snel vlees mag. Niet tegen mij, tegen zoontje. Tja zo komt van dat eigen-initiatief-verhaal weinig terecht. Nu begrijpt hij het nog niet (9 maanden) maar over een paar maandjes is dat een ander verhaal. Steeds weer hoor ik haar fluisteren “dan mag je een lekker frikandelletje hé”. Het voelt alsof ze me op die manier steken onder water uit wil delen. Nu hebben we ookal een paar andere incidenten aan de hand gehad. Zo kwamen wij met de kerst eten op haar uitnodigen. Ze weet dat we zoon willen beschermen tegen rook, staat toch heel het huis blauw van de rook! Ze merkte al snel dat ik daar niet erg happy mee was want ik zonderde mij en zoontje af. Hoor ik haar zeggen tegen haar zus: 'tja ik mag in mijn eigen huis toch zeker wel roken”. En ja dat mag ze. Maar ze accepteert dan niet mijn keuze om niet met zoonje in haar rook te gaan zitten. Dan ben ik flauw omdat we wegblijven.
Gisteren bereikte mijn irritatie een hoogtepunt. We kwamen voor de verjaardag van mijn nichtje. Ook schoonmoeder was er. Zodra wij binnenkomen stormt ze op de Maxicosi af. Ze rukt zoon eruit al voor ik hem uit zijn jasje heb kunnen helpen. Dan neemt ze hem mee op haar arm naar een tafel met haar zus, partner en zwager. Ik wil haar even haar gang laten gaan om te laten zien dat ik echt niet zo “flauw” ben. Maar dan hoor ik opeens mijn partner zeggen “ow mam dat mag hij niet hoor”. Ik kijk en zie dat ze mijn zoontje van 9 maanden (!) slagroom wil voeren! Ik draai me met een ruk om en veeg de slagroom weg bij zijn mondje. Zij en de rest van de tafel reageren verbaasd; “waarom mag hij dat niet”. Mijn antwoord dat ik slagroom niet geschikt vind voor baby's is schijnbaar niet voldoende. Het is volgens hun zielig voor mijn zoon. Ik krijg verder geen kans te reageren want alles wordt weggelachen en ik wordt niet serieus genomen.
Op weg naar huis heb ik met mijn partner hier een gesprek over. Ik wil nu eens een duidelijke grens stellen voor zijn moeder. Anders lopen we de kans dat het escaleert. Ook merk ik dat ik zoveel mogelijk weg blijf bij ze en ik wil zoon ook zijn opa en oma niet ontnemen.
Schoonmoeder is niet echt een toegankelijke vrouw. Praten is niet echt haar sterke kant. Iedereen die anders denkt is “raar”. Ze doet toch gewoon waar ze zelf zin in heeft en respecteert andermans denkwijze gewoon niet. Zij vindt borstvoeden, dragen, vegetarisch eten, zorg om e-nummers, co-slapen etc onzin. Ik niet. Ze hoeft het niet met me eens te zijn maar waarom kan ze de keuzes die ik en mijn partner maken niet gewoon respecteren? Ze doet ook altijd net alsof al deze ideeën van mij afkomen en mijn partner er bij staat en er naar kijkt zonder er iets van te vinden. Dat is niet zo. We hebben samen een visie, een idee. Ik claim niet dat ik alles “goed” doe en zij alles “fout”. Maar zo ziet zij dat denk ik wel. Heeft iemand een idee hoe ik dit moet aanpakken? Hoe kom ik met mijn schoonmoeder hierover in gesprek zonder dat het in een ruzie ontaard?
maandag 28 februari 2011 om 15:51
Heel herkenbaar, en vervelend, doodvermoeiend. Wij hebben dan geen kinderen maar ik heb het ook ervaren als mensen je keuzes niet respecteren. Of zeggen dat ze je keuzes wel respecteren, maar in de praktijk toch niet uitvoeren, en dan vervolgens iedere keer weer over jou grens heen willen gaan.
Misschien een tip, duidelijk jou grens aangeven, niet in discussie gaan, desnoods je standpunten herhalen. Laat ze maar boos worden, als je schoonmoeder zo egocentrisch is en zich niet wil inleven in jou belevingswereld, jammer dan, het kost jou energie en het levert niets op. Je gaat al minder bij haar op bezoek, of je ziet haar minder, kan ik me ook in vinden.
Wonen jullie in hetzelfde dorp of stad als je schoonouder(s) ?
Succes en geef jou grenzen aan !
Misschien een tip, duidelijk jou grens aangeven, niet in discussie gaan, desnoods je standpunten herhalen. Laat ze maar boos worden, als je schoonmoeder zo egocentrisch is en zich niet wil inleven in jou belevingswereld, jammer dan, het kost jou energie en het levert niets op. Je gaat al minder bij haar op bezoek, of je ziet haar minder, kan ik me ook in vinden.
Wonen jullie in hetzelfde dorp of stad als je schoonouder(s) ?
Succes en geef jou grenzen aan !
maandag 28 februari 2011 om 15:52
maandag 28 februari 2011 om 15:52
Ik vind het helemaal niet overbeschermend om met 9 maanden je kindje te beschermen tegen rook en slagroom is ook echt niet nodig (laat staan dat vlaai en brie-voorbeeld van iemand anders).
Ik zou mijn man een gesprek laten plannen met m'n schoonmoeder - liefst bij jezelf thuis om die rook weer alvast te vermijden en duidelijk maken wat jullie normen en waarden zijn. Met nadruk op jullie en niet alleen die van jou.
Ze mag dan kiezen: ze respecteert het en dan komen jullie gewoon langs of ze respecteert het niet en dan mag ze alleen bij jullie langskomen om haar kleinkind te zien en als ze toch blijft stangen dan kan ze helemaal opstappen.
Succes!
Ik zou mijn man een gesprek laten plannen met m'n schoonmoeder - liefst bij jezelf thuis om die rook weer alvast te vermijden en duidelijk maken wat jullie normen en waarden zijn. Met nadruk op jullie en niet alleen die van jou.
Ze mag dan kiezen: ze respecteert het en dan komen jullie gewoon langs of ze respecteert het niet en dan mag ze alleen bij jullie langskomen om haar kleinkind te zien en als ze toch blijft stangen dan kan ze helemaal opstappen.
Succes!
maandag 28 februari 2011 om 15:53
Wat een mens zeg.
Expres dingen doen die jij niet goed vindt voor je kind.
Ik zou er gewoon eens langsgaan zonder je man en zeggen wat je ervan vindt.
Ze zal dat gewoon domweg moeten nalaten ook al is ze 100% oma.
Als je geen vertrouwen hebt in de aanpak van je schoonmoeder zit je straks ook met logeren en daar heeft ze dan ook zichzelf mee.
Expres dingen doen die jij niet goed vindt voor je kind.
Ik zou er gewoon eens langsgaan zonder je man en zeggen wat je ervan vindt.
Ze zal dat gewoon domweg moeten nalaten ook al is ze 100% oma.
Als je geen vertrouwen hebt in de aanpak van je schoonmoeder zit je straks ook met logeren en daar heeft ze dan ook zichzelf mee.
maandag 28 februari 2011 om 15:55
Mijn eigen moeder stond ooit bij mijn zoontje van 3 maanden (volledige borstvoeding en dat wilde ik zo houden tot hij 6 maanden was) te zwaaien met slagroom. Vond ik toen ook niet grappig. Maar wel makkelijker om tegen te zeggen dat ik hier de moeder ben en zij de oma, dat ze mag verwennen, maar dat ik die slagroom echt nog even niet wil. Dat alles met een een big smile. Hoe lief ik mijn schoonmoeder ook vind, bij haar zou ik dit veel moeilijker vind.
Hoe het gesprek met je schoonmoeder aan te gaan kan ik je geen goede tips over geven.
Wel denk ik dat eea een stuk 'makkelijker' en draaglijker wordt als je zoontje wat groter is. Waar bij ons beide oma's mijn zoontje van nog geen jaar vrolijk bastognekoeken in de hand drukten, waarna ze verbaasd waren dat hij geen boterham meer at (en ik me hier toch best aan irriteerde). Daar zit ik er nu veel minder mee dat mijn zoontjes van 3 en 4 jaar bij de oma's belachelijk verwend worden met snoepjes en tig stukjes worst etc.
Ik heb ze beiden overigens wel zover dat ze ze niet meer zomaar alles geven, kinderen reageren allebei overgevoelig op varkensvlees en dat geven de oma's ze gelukkig ook niet (meer).
Hoe het gesprek met je schoonmoeder aan te gaan kan ik je geen goede tips over geven.
Wel denk ik dat eea een stuk 'makkelijker' en draaglijker wordt als je zoontje wat groter is. Waar bij ons beide oma's mijn zoontje van nog geen jaar vrolijk bastognekoeken in de hand drukten, waarna ze verbaasd waren dat hij geen boterham meer at (en ik me hier toch best aan irriteerde). Daar zit ik er nu veel minder mee dat mijn zoontjes van 3 en 4 jaar bij de oma's belachelijk verwend worden met snoepjes en tig stukjes worst etc.
Ik heb ze beiden overigens wel zover dat ze ze niet meer zomaar alles geven, kinderen reageren allebei overgevoelig op varkensvlees en dat geven de oma's ze gelukkig ook niet (meer).
maandag 28 februari 2011 om 15:59
Hier hetzelfde maar dan mijn eigen moeder! Nou dat is ook knap raar hoor om mee te maken dat je moeder zo voor je het door hebt je kind cake en slagroomtaart te eten geeft. Ipv even vragen of overleggen gaat hup de vork erin. Puur omdat mijn moeder denkt dat de kleine 'wel honger zal hebben'.
Ik ben nu nog te verbaasd om er wat van te kunnen zeggen, dus ik herken je gevoel wel heel erg goed. Frustrerend gewoon. alsof even een vraagje wat je kleine eet al teveel is.
Ik ben nu nog te verbaasd om er wat van te kunnen zeggen, dus ik herken je gevoel wel heel erg goed. Frustrerend gewoon. alsof even een vraagje wat je kleine eet al teveel is.
maandag 28 februari 2011 om 16:02
Is er iets wat je zoontje al wel mag, behalve de borstvoeding?
Ik kan me namelijk je schoonmoeder wel voorstellen, het is heel leuk om je kleinkind iets te geven waar het lekker van kan smullen.
Ik kan me alleen jouw irritatie ook levendig voorstellen. Het lijkt me alleen makkelijker om te zeggen "Goh ma, zou jij Baby_naam dit-of-dat willen geven? " ipv "Goh ma, Niet voeren, je weet toch dat ik dat niet wil? "
je kunt je schoonmoeder niet verbieden (ja kan in theorie wel, praktijk is moeilijker) om je kind iets te geven. Haar gedrag (klein kind voeren) kun je ook moeilijk veranderen. Als je dat weet, kun je ervoor zorgen dat ze iets voert waar jij wel achter staat.
Zij gelukkig, jij gelukkig.
Ik kan me namelijk je schoonmoeder wel voorstellen, het is heel leuk om je kleinkind iets te geven waar het lekker van kan smullen.
Ik kan me alleen jouw irritatie ook levendig voorstellen. Het lijkt me alleen makkelijker om te zeggen "Goh ma, zou jij Baby_naam dit-of-dat willen geven? " ipv "Goh ma, Niet voeren, je weet toch dat ik dat niet wil? "
je kunt je schoonmoeder niet verbieden (ja kan in theorie wel, praktijk is moeilijker) om je kind iets te geven. Haar gedrag (klein kind voeren) kun je ook moeilijk veranderen. Als je dat weet, kun je ervoor zorgen dat ze iets voert waar jij wel achter staat.
Zij gelukkig, jij gelukkig.
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
maandag 28 februari 2011 om 16:02
Ik vind wel dat je erg overdreven reageert op de slagroom... dat kan toch geen kwaad voor een keertje??
Je doet net alsof ze het kind een hele taart te eten gaf! Beetje overdreven om er gelijk naar toe te rennen! Je zoon is 9 maanden hoor geen 9 weken meer.. dan kan hij een likje slagroom echt wel hebben!
Maar voor de rest.. laat het je man oplossen, laat hem een gesprek met haar aangaan, het is zijn moeder en ze zal het hem waarschijnlijk minder kwalijk nemen! En verder vooral negeren.. hoe moeilijk het ook is!
Je doet net alsof ze het kind een hele taart te eten gaf! Beetje overdreven om er gelijk naar toe te rennen! Je zoon is 9 maanden hoor geen 9 weken meer.. dan kan hij een likje slagroom echt wel hebben!
Maar voor de rest.. laat het je man oplossen, laat hem een gesprek met haar aangaan, het is zijn moeder en ze zal het hem waarschijnlijk minder kwalijk nemen! En verder vooral negeren.. hoe moeilijk het ook is!
maandag 28 februari 2011 om 16:04
maandag 28 februari 2011 om 16:04
quote:vlinder72 schreef op 28 februari 2011 @ 15:49:
Ik vind dat je man/vriend meer partij moet kiezen en zijn mond moet opendoen, want zoals het nu overkomt ben jij de enige die ermee zit en sluit hij zich bij jou aan maar hij is degene die zijn moeder zal moeten duidelijk maken wat de regels zijn.
Maar dat deed hij.
Hij zij tegen z'n moeder dat het niet mocht.
Maar TO schiet er meteen tussen om de slagroom weg te slaan. Ze had het ook door haar man kunnen laten afhandelen.
Het is zijn moeder en ook zijn kind. Ik neem aan dat TO haar man vertrouwt, vertrouw er dan ook op dat hij het met z'n moeder regelt op zo'n moment.
Zo niet, dan heb je het er samen thuis over.
Maar niet daar en dan. Je zet je man voor gek. Alsof hij een stomme kleuter is die niet voor z'n eigen kind kan zorgen.
Ik vind dat je man/vriend meer partij moet kiezen en zijn mond moet opendoen, want zoals het nu overkomt ben jij de enige die ermee zit en sluit hij zich bij jou aan maar hij is degene die zijn moeder zal moeten duidelijk maken wat de regels zijn.
Maar dat deed hij.
Hij zij tegen z'n moeder dat het niet mocht.
Maar TO schiet er meteen tussen om de slagroom weg te slaan. Ze had het ook door haar man kunnen laten afhandelen.
Het is zijn moeder en ook zijn kind. Ik neem aan dat TO haar man vertrouwt, vertrouw er dan ook op dat hij het met z'n moeder regelt op zo'n moment.
Zo niet, dan heb je het er samen thuis over.
Maar niet daar en dan. Je zet je man voor gek. Alsof hij een stomme kleuter is die niet voor z'n eigen kind kan zorgen.
maandag 28 februari 2011 om 16:05
quote:lady_a schreef op 28 februari 2011 @ 16:02:
Ik vind wel dat je erg overdreven reageert op de slagroom... dat kan toch geen kwaad voor een keertje??
Je doet net alsof ze het kind een hele taart te eten gaf! Beetje overdreven om er gelijk naar toe te rennen! Je zoon is 9 maanden hoor geen 9 weken meer.. dan kan hij een likje slagroom echt wel hebben!Mijn dochter is ook 9 maanden, no way dat ik haar een likje slagroom ga geven. Moet ieder voor zich weten, maar als TO niet wil, dan niet.
Ik vind wel dat je erg overdreven reageert op de slagroom... dat kan toch geen kwaad voor een keertje??
Je doet net alsof ze het kind een hele taart te eten gaf! Beetje overdreven om er gelijk naar toe te rennen! Je zoon is 9 maanden hoor geen 9 weken meer.. dan kan hij een likje slagroom echt wel hebben!Mijn dochter is ook 9 maanden, no way dat ik haar een likje slagroom ga geven. Moet ieder voor zich weten, maar als TO niet wil, dan niet.
maandag 28 februari 2011 om 16:07
quote:biebelien schreef op 28 februari 2011 @ 15:45:
[...]
Volgens mij is dat niet waar het om gaat ..of het slecht is of niet.
TO en haar man willen iets niet en "oma" walst daar kompleet overheen.
Ik denk dat het enige wat je kunt doen is samen met je man toch het gesprek aangaan en aangeven dat ze het niet met jullie eens hoeft te zijn maar dat ze zich vwb jullie zoontje aan jullie regels dient te houden.
dat van dat roken in haar huis het lijkt er haast op dat ze je gewoon dwars wil zitten.
Van kijk mij in mijn eige huis eens lekker doen wat ik wil.
Jammer dat dat ten koste van je zoontje gaat.
(ik zou persoonlijk weg gegaan zijn...)
[...]
Volgens mij is dat niet waar het om gaat ..of het slecht is of niet.
TO en haar man willen iets niet en "oma" walst daar kompleet overheen.
Ik denk dat het enige wat je kunt doen is samen met je man toch het gesprek aangaan en aangeven dat ze het niet met jullie eens hoeft te zijn maar dat ze zich vwb jullie zoontje aan jullie regels dient te houden.
dat van dat roken in haar huis het lijkt er haast op dat ze je gewoon dwars wil zitten.
Van kijk mij in mijn eige huis eens lekker doen wat ik wil.
Jammer dat dat ten koste van je zoontje gaat.
(ik zou persoonlijk weg gegaan zijn...)
maandag 28 februari 2011 om 16:08
quote:pippa78 schreef op 28 februari 2011 @ 15:39:
Ik begrijp best dat je graag zou willen dat je schoonmoeder je zoontje exact hetzelfde geeft wat jij hem geeft. Maar het voor je zoontje echt niet schadelijk als hij van oma een likje slagroom krijgt. Of als hij wat ouder is een snoepje of vlees. Het is tenslotte wel zijn oma.
Een visie hebben is leuk en prima maar hij zal zijn oma echt niet elke dag zien dus wat maken die paar keer dan uit?
Het gaat er m.i. niet om of het voor het kindje schadelijk is maar om het feit dat de oma de opvoedmethodes van haar schoondochter niet volgt.. Persoonlijk kan ik me vinden in haar ergenis en kan me dan ook goed voorstellen dat je er geen zin in hebt op deze manier. Het is JOUW kind en JOUW manier van opvoeden, wat een ander daarvan vindt is niet interessant heel kort door de bocht.. Als TO niet wil dat haar zoontje slagroom krijgt dan is dat zo.. punt..
Ik was exact zo.. ik wil niet dat mijn kind dingen eet of drinkt waar ik niet achter sta, van wie hij of zij het nou kreeg. Nu zijn ze inmiddels ouder en kunnen zelf prima aangeven wat ze willen en mogen, maar als baby was ik de enige die daar zeggenschap over heb.. geen oma, tante, broer of zus had dat recht. Mijn man en ik bepalen de opvoeding en niet oma..
Ik begrijp best dat je graag zou willen dat je schoonmoeder je zoontje exact hetzelfde geeft wat jij hem geeft. Maar het voor je zoontje echt niet schadelijk als hij van oma een likje slagroom krijgt. Of als hij wat ouder is een snoepje of vlees. Het is tenslotte wel zijn oma.
Een visie hebben is leuk en prima maar hij zal zijn oma echt niet elke dag zien dus wat maken die paar keer dan uit?
Het gaat er m.i. niet om of het voor het kindje schadelijk is maar om het feit dat de oma de opvoedmethodes van haar schoondochter niet volgt.. Persoonlijk kan ik me vinden in haar ergenis en kan me dan ook goed voorstellen dat je er geen zin in hebt op deze manier. Het is JOUW kind en JOUW manier van opvoeden, wat een ander daarvan vindt is niet interessant heel kort door de bocht.. Als TO niet wil dat haar zoontje slagroom krijgt dan is dat zo.. punt..
Ik was exact zo.. ik wil niet dat mijn kind dingen eet of drinkt waar ik niet achter sta, van wie hij of zij het nou kreeg. Nu zijn ze inmiddels ouder en kunnen zelf prima aangeven wat ze willen en mogen, maar als baby was ik de enige die daar zeggenschap over heb.. geen oma, tante, broer of zus had dat recht. Mijn man en ik bepalen de opvoeding en niet oma..
maandag 28 februari 2011 om 16:08
Bah, wat een vervelende situatie. Ik kan me voorstellen dat het er anders aan toegaat bij jullie dan bij je schoonouders. En hoewel ik wel vind dat een kind zich moet aanpassen aan de regels die gelden op de plaats waar hij/zij is, zijn er gewoon regels/principes die dit overstijgen.
Denk aan geloof of levensovertuiging. Denk aan voeding/allergie of wat dan ook. En dan zijn volgens mij de ouders toch echt degenen die bepalen wat er wel en niet gebeurd met hun kind. Ik zie geen reden waarom een ander de wensen van de ouders niet zou respecteren. Dan vind je het belachelijk. Nou en? Over een paar uurtjes is het weer voorbij.
Ik denk toch dat je samen met je man met je schoonmoeder om tafel moet gaan zitten. Of alleen je man. Maar niet alleen jij. Ik denk dat het duidelijk is om te laten zien dat het jullie gezamenlijke standpunt is. Niet alleen maar het jouwe. En dat draag je het beste uit door je man het woord te laten voeren.
Probeer het positief op te bouwen. Dat je begrijpt dat zij gek is op je kindje, en dat ze er andere gewoonten op na houdt. Dat je die ook respecteert, maar dat het hier om jouw kind gaat, en dat jullie hierover andere keuzes maakt.
Ik hoop dat je eruit komt. Succes!
Denk aan geloof of levensovertuiging. Denk aan voeding/allergie of wat dan ook. En dan zijn volgens mij de ouders toch echt degenen die bepalen wat er wel en niet gebeurd met hun kind. Ik zie geen reden waarom een ander de wensen van de ouders niet zou respecteren. Dan vind je het belachelijk. Nou en? Over een paar uurtjes is het weer voorbij.
Ik denk toch dat je samen met je man met je schoonmoeder om tafel moet gaan zitten. Of alleen je man. Maar niet alleen jij. Ik denk dat het duidelijk is om te laten zien dat het jullie gezamenlijke standpunt is. Niet alleen maar het jouwe. En dat draag je het beste uit door je man het woord te laten voeren.
Probeer het positief op te bouwen. Dat je begrijpt dat zij gek is op je kindje, en dat ze er andere gewoonten op na houdt. Dat je die ook respecteert, maar dat het hier om jouw kind gaat, en dat jullie hierover andere keuzes maakt.
Ik hoop dat je eruit komt. Succes!
maandag 28 februari 2011 om 16:08
quote:Pink83 schreef op 28 februari 2011 @ 16:05:
[...]
Mijn dochter is ook 9 maanden, no way dat ik haar een likje slagroom ga geven. Moet ieder voor zich weten, maar als TO niet wil, dan niet.
maar wat als je man wèl vindt dat het moet kunnen.
Ondermijn je dan zijn vaderschap door hem, voor z'n hele familie, terecht te wijzen en er tussen te springen?
Ik vind het nogal wat.
[...]
Mijn dochter is ook 9 maanden, no way dat ik haar een likje slagroom ga geven. Moet ieder voor zich weten, maar als TO niet wil, dan niet.
maar wat als je man wèl vindt dat het moet kunnen.
Ondermijn je dan zijn vaderschap door hem, voor z'n hele familie, terecht te wijzen en er tussen te springen?
Ik vind het nogal wat.
maandag 28 februari 2011 om 16:08
quote:StabiloBoss schreef op 28 februari 2011 @ 16:04:
[...]
Maar dat deed hij.
Hij zij tegen z'n moeder dat het niet mocht.
Maar TO schiet er meteen tussen om de slagroom weg te slaan. Ze had het ook door haar man kunnen laten afhandelen.
Het is zijn moeder en ook zijn kind. Ik neem aan dat TO haar man vertrouwt, vertrouw er dan ook op dat hij het met z'n moeder regelt op zo'n moment.
Zo niet, dan heb je het er samen thuis over.
Maar niet daar en dan. Je zet je man voor gek. Alsof hij een stomme kleuter is die niet voor z'n eigen kind kan zorgen.
Eens,
ik vind die slagroom snel wegvegen terwijl je man net bezig is zijn moeder ter verantwoording te roepen erg overdreven. Onnodig ook. En wat agressief.
[...]
Maar dat deed hij.
Hij zij tegen z'n moeder dat het niet mocht.
Maar TO schiet er meteen tussen om de slagroom weg te slaan. Ze had het ook door haar man kunnen laten afhandelen.
Het is zijn moeder en ook zijn kind. Ik neem aan dat TO haar man vertrouwt, vertrouw er dan ook op dat hij het met z'n moeder regelt op zo'n moment.
Zo niet, dan heb je het er samen thuis over.
Maar niet daar en dan. Je zet je man voor gek. Alsof hij een stomme kleuter is die niet voor z'n eigen kind kan zorgen.
Eens,
ik vind die slagroom snel wegvegen terwijl je man net bezig is zijn moeder ter verantwoording te roepen erg overdreven. Onnodig ook. En wat agressief.
maandag 28 februari 2011 om 16:09
quote:Pink83 schreef op 28 februari 2011 @ 16:05:
[...]
Mijn dochter is ook 9 maanden, no way dat ik haar een likje slagroom ga geven. Moet ieder voor zich weten, maar als TO niet wil, dan niet.
Ben ik het ook wel mee eens, maar ik vind het gewoon erg overtrokken dat t.o. daarvoor (terwijl je man er al mee bezig is) toch naar schoonmoeder en baby rent, en als een kweetnietwat die slagroom weg haalt, ze had ook later op een rustige manier aan kunnen geven dat ze dat liever niet heeft. Tja ik denk dan maar... tjee het is maar slagroom hoor!
En ik snap t.o. wel dat ze dat liever niet wil hebben maar geef dat dan op een rustige manier aan! (vooral als man al bezig is om het ''op te lossen'')
[...]
Mijn dochter is ook 9 maanden, no way dat ik haar een likje slagroom ga geven. Moet ieder voor zich weten, maar als TO niet wil, dan niet.
Ben ik het ook wel mee eens, maar ik vind het gewoon erg overtrokken dat t.o. daarvoor (terwijl je man er al mee bezig is) toch naar schoonmoeder en baby rent, en als een kweetnietwat die slagroom weg haalt, ze had ook later op een rustige manier aan kunnen geven dat ze dat liever niet heeft. Tja ik denk dan maar... tjee het is maar slagroom hoor!
En ik snap t.o. wel dat ze dat liever niet wil hebben maar geef dat dan op een rustige manier aan! (vooral als man al bezig is om het ''op te lossen'')
maandag 28 februari 2011 om 16:10
O ja.. natuurlijk moet haar man dit met zijn moeder bespreken maar ik lees uit het openingsbericht dat zijn moeder alles belachelijk vindt.. dus of hij daar mee opschiet ? En waarom behandelt TO haar man als kleuter, nergens lees ik dat ze er als een idioot tussenspringt en oma wegslaat.. ze veegt het weg van het mondje.. Haar man zei netjes.. ow ma ik geloof niet dat dat TO dit goed vindt.. en deed blijkbaar niets..
maandag 28 februari 2011 om 16:11
quote:poldervrouw schreef op 28 februari 2011 @ 16:08:
[...]
Ik was exact zo.. ik wil niet dat mijn kind dingen eet of drinkt waar ik niet achter sta, van wie hij of zij het nou kreeg. Nu zijn ze inmiddels ouder en kunnen zelf prima aangeven wat ze willen en mogen, maar als baby was ik de enige die daar zeggenschap over heb.. geen oma, tante, broer of zus had dat recht. Mijn man en ik bepalen de opvoeding en niet oma..
Pas aan het einde komt man er bij.
Hebben mannen echt iets te zeggen over hun baby's of zijn ze het eens met de gemeenschappelijke visie om van het gezeik af te zijn?
[...]
Ik was exact zo.. ik wil niet dat mijn kind dingen eet of drinkt waar ik niet achter sta, van wie hij of zij het nou kreeg. Nu zijn ze inmiddels ouder en kunnen zelf prima aangeven wat ze willen en mogen, maar als baby was ik de enige die daar zeggenschap over heb.. geen oma, tante, broer of zus had dat recht. Mijn man en ik bepalen de opvoeding en niet oma..
Pas aan het einde komt man er bij.
Hebben mannen echt iets te zeggen over hun baby's of zijn ze het eens met de gemeenschappelijke visie om van het gezeik af te zijn?
maandag 28 februari 2011 om 16:11
En roken bij mijn baby was een NO GO.. Werd er gerookt in huis? Kwam ik niet met mijn baby.. heel makkelijk.. Mijn moeder rookte ook en zij rookte uit eigen beweging niet meer als ik kwam . de kamer stond dan ook niet blauw en was netjes gelucht.. BIj mij in huis mag er sowieso niet gerookt worden..
maandag 28 februari 2011 om 16:12
poeh wat veel reacties in korte tijd! Ik reageer daarom even algemeen:
Het gaat mij niet om de vraag hoe erg een likje slagroom is. Het gaat erom dat ik ideeën heb die niet gerespecteerd worden. Ik ben nu nog thuis en heb voor dadelijk een KDV uitgezocht waar ze ongeveer dezelfde ideeën hebben. Dat er ooit een moment komt dat ik dingen wat losser moet laten accepteer ik, maar mijn zoon is 9 maanden!!
Ik respecteer andermans mening ook en vindt moeders die andere ideeën hebben geen mindere moeders maar dit zijn nu eenmaal mijn ideeën. En tja sommigen dingen (een kind hoort thuis bij moeder aan de tiet) heb ik even uit z'n verband getrokken ter verduidelijking van mijn standpunt.
Mijn vriend stelt zich idd best pasief op. Hij zegt met zijn moeder te gaan praten maar dat roept hij al enorm lang. Ik ben ook bang dat hij niet zo direct tegen haar durft te zijn. Hij is niet echt een prater en op de één of andere manier is praten met zijn moeder al helemaaal een moeilijk ding. Ik wil graag samen gaan want ben anders bang dat mijn vriend een beetje overbluft wordt door zijn moeder. Dit klikt ms een beetje naar. Maar ik wil graag dat ze écht weet wat wij er van vinden en niet dat er een lullig, "mam, liever niet zus of zo" verhaaltje komt want dat lapt ze volgens mij zo weer aan d'r laars.
Het gaat mij niet om de vraag hoe erg een likje slagroom is. Het gaat erom dat ik ideeën heb die niet gerespecteerd worden. Ik ben nu nog thuis en heb voor dadelijk een KDV uitgezocht waar ze ongeveer dezelfde ideeën hebben. Dat er ooit een moment komt dat ik dingen wat losser moet laten accepteer ik, maar mijn zoon is 9 maanden!!
Ik respecteer andermans mening ook en vindt moeders die andere ideeën hebben geen mindere moeders maar dit zijn nu eenmaal mijn ideeën. En tja sommigen dingen (een kind hoort thuis bij moeder aan de tiet) heb ik even uit z'n verband getrokken ter verduidelijking van mijn standpunt.
Mijn vriend stelt zich idd best pasief op. Hij zegt met zijn moeder te gaan praten maar dat roept hij al enorm lang. Ik ben ook bang dat hij niet zo direct tegen haar durft te zijn. Hij is niet echt een prater en op de één of andere manier is praten met zijn moeder al helemaaal een moeilijk ding. Ik wil graag samen gaan want ben anders bang dat mijn vriend een beetje overbluft wordt door zijn moeder. Dit klikt ms een beetje naar. Maar ik wil graag dat ze écht weet wat wij er van vinden en niet dat er een lullig, "mam, liever niet zus of zo" verhaaltje komt want dat lapt ze volgens mij zo weer aan d'r laars.
maandag 28 februari 2011 om 16:12
Stabilo: TO en haar partner zitten op 1 lijn, als ik de OP zo lees. Dus dat is hier dan niet aan de orde. Gelukkig maar, want dat zou het een stuk ingewikkelder maken.
TO, ik denk wel dat je inderdaad ook je man dat moet laten oplossen op zo'n moment, vooral als hij er al mee bezig is. En nu denk je misschien dat het dan minder effect heeft, maar ik denk juist dat dat je daarmee een veel sterker signaal afgeeft. Jij bent namelijk toch al de zeur die de rare keuzes maakt. Maar als hij de grenzen aangeeft kan dat wel wat ogen openen.
Vertrouwen in je man en in jezelf!
TO, ik denk wel dat je inderdaad ook je man dat moet laten oplossen op zo'n moment, vooral als hij er al mee bezig is. En nu denk je misschien dat het dan minder effect heeft, maar ik denk juist dat dat je daarmee een veel sterker signaal afgeeft. Jij bent namelijk toch al de zeur die de rare keuzes maakt. Maar als hij de grenzen aangeeft kan dat wel wat ogen openen.
Vertrouwen in je man en in jezelf!
maandag 28 februari 2011 om 16:12
quote:StabiloBoss schreef op 28 februari 2011 @ 16:11:
[...]
Pas aan het einde komt man er bij.
Hebben mannen echt iets te zeggen over hun baby's of zijn ze het eens met de gemeenschappelijke visie om van het gezeik af te zijn?Onzin.. ik schrijf dit bericht en niet hij.. en waar je ik leest kan je ook WIJ lezen, opvoeden doe je SAMEN en SAMEN bepaal je wat je wel en niet wil voor je kindje..
[...]
Pas aan het einde komt man er bij.
Hebben mannen echt iets te zeggen over hun baby's of zijn ze het eens met de gemeenschappelijke visie om van het gezeik af te zijn?Onzin.. ik schrijf dit bericht en niet hij.. en waar je ik leest kan je ook WIJ lezen, opvoeden doe je SAMEN en SAMEN bepaal je wat je wel en niet wil voor je kindje..
