Psyche
alle pijlers
Zus met borderline
zondag 29 november 2009 om 17:22
Hoi Marizje,
Als je denk dat ze borderline heeft is het goed dit eens te laten onderzoeken door een specialist, bijvoorbeeld een psychiater.
Staat ze daar eem beetje voor open?
Verder is er op internet heel veel informatie te vinden over borderline, oa de criteria.
Volgens mij geven ze bij de ggz ook trainingen voor familie van borderliners, het kan soms best pittig zijn om daar mee om te gaan als omstander.
Als je nog meer info wilt moet je wat specifiekere vragen stellen.
Succes in elk geval.
Als je denk dat ze borderline heeft is het goed dit eens te laten onderzoeken door een specialist, bijvoorbeeld een psychiater.
Staat ze daar eem beetje voor open?
Verder is er op internet heel veel informatie te vinden over borderline, oa de criteria.
Volgens mij geven ze bij de ggz ook trainingen voor familie van borderliners, het kan soms best pittig zijn om daar mee om te gaan als omstander.
Als je nog meer info wilt moet je wat specifiekere vragen stellen.
Succes in elk geval.
zondag 29 november 2009 om 17:47
Borderline komt niet in ene opzetten als een griepje of zo. Dat heeft ze al dr hele leven.
Het kan natuurlijk best zijn dat ze het heeft maar laat haar dat dan aan de hand van de criteria nagaan. Op te zoeken op internet.
Als het al een jaar niet goed met haar gaat lijkt het me meer dat er wat anders aan de hand is dan borderline. Hoe oud is ze?
Waar merk je aan haar dat je borderline vermoed? Wat voor gedrag vertoont ze?
Huisartsbezoek lijkt me voor je zus beter. En inzicht in haar problemen anders kom je er nog niet.
Het kan natuurlijk best zijn dat ze het heeft maar laat haar dat dan aan de hand van de criteria nagaan. Op te zoeken op internet.
Als het al een jaar niet goed met haar gaat lijkt het me meer dat er wat anders aan de hand is dan borderline. Hoe oud is ze?
Waar merk je aan haar dat je borderline vermoed? Wat voor gedrag vertoont ze?
Huisartsbezoek lijkt me voor je zus beter. En inzicht in haar problemen anders kom je er nog niet.
zondag 29 november 2009 om 17:50
En ze is al haar hele leven heel moeilijk. En we dachten altijd, er is wat met haar. Maar afgelopen jaar is het mis gegaan, is ze psychotisch geworden en sindsdien loopt ze bij GGZ. Het is niet zo dat ik dit op afgelopen jaar baseer. En alle hulptroepen zijn al ingeschakeld, huisarts, ggz, psychiater....ik zoek gewoon tips hoe ik met haar grenzeloosheid moet omgaan, thats it.
zondag 29 november 2009 om 17:55
Ik heb een broer met borderline, en helaas is dat bij ons niet 'goed' afgelopen. Zo'n drie jaar geleden zijn de spanningen tot een explosie gekomen en sindsdien hebben wij geen contact meer met elkaar. Hij is erg onstabiel en ik kan dat in mijn leven niet meer gebruiken, hoe erg ik zijn positieve kanten ook mis. We waren heel close voor die tijd en daardoor heeft het me veel tijd, energie en verdriet gekost om aan die nieuwe situatie te wennen, ookal heb ik er zelf voor gekozen en weet ik nog steeds dat het (voor nu) de beste oplossing is.
Wat een borderliner altijd met name nodig heeft is structuur en je moet erg consequent zijn in je gedrag naar hem/haar toe. Goed je eigen grenzen stellen en die ook goed bewaken, deze ook helder duidelijk maken richting je zus. Dat is de belangrijkste tip die ik je kan geven. Laat je niet teveel meesleuren in het negatieve gedrag wat ze soms kan vertonen, dat betekent soms ook dat afstand even de beste optie is.
Er is trouwens ook genoeg literatuur geschreven over hoe om te gaan met een borderliner in de familie. Borderline kan zich ook op heel veel verschillende manieren uiten, de ene is echt de andere niet. Sommigen functioneren met wat lichte steun prima, anderen zullen nooit in staat zijn een baan te behouden of zichzelf staande te houden. Wat het beste is is dan ook echt afhankelijk van de situatie.
Wat een borderliner altijd met name nodig heeft is structuur en je moet erg consequent zijn in je gedrag naar hem/haar toe. Goed je eigen grenzen stellen en die ook goed bewaken, deze ook helder duidelijk maken richting je zus. Dat is de belangrijkste tip die ik je kan geven. Laat je niet teveel meesleuren in het negatieve gedrag wat ze soms kan vertonen, dat betekent soms ook dat afstand even de beste optie is.
Er is trouwens ook genoeg literatuur geschreven over hoe om te gaan met een borderliner in de familie. Borderline kan zich ook op heel veel verschillende manieren uiten, de ene is echt de andere niet. Sommigen functioneren met wat lichte steun prima, anderen zullen nooit in staat zijn een baan te behouden of zichzelf staande te houden. Wat het beste is is dan ook echt afhankelijk van de situatie.
zondag 29 november 2009 om 21:00
Zus zo staat er 'loopt bij de GGZ'. Dat houdt in dat als het goed is er zoals ook is geschreven een diagnose MOET zijn gesteld voordat iemand daar in 'behandeling wordt genomen' wat verplicht is vandaag de dag verder is een 'behandelplan' .
Als zus zelf ik neem aan dat u het van zus weet, zegt dat ze 'denken aan borderlinesyndroom' is dan hetgeen ze zegt wel hetgeen wat er is gezegd. Aangezien de kenmerken o.a. zijn of kunnen zijn verdraaien van, etc.etc.
Vandaar dat men bij Trimbos nu sinds een aantal jaren aandringt op 'betrokkenheid' in de behandeling van, als omstanders. Want u bent dan 'omstander' immers ook als familielid.
Na 2000 ongeveer eerst na particulier initiatief is er eindelijk voor de ggz instellingen 'voorlichting' gekomen in de vorm van 'cursussen' bijvoorbeeld voor omstanders of bijeenkomsten.
U kunt kijken op bijvoorbeeld
labyrintinperspectief
bij agenda of in uw gebied iets plaatsvindt voor omstanders ook.
Er bestaan ook ondersteuningsgroepen voor omstanders.
U vraagt hoe of tips hoe ermee om te gaan als omstander.
Geen enkele verantwoording overnemen. Niet ingaan op manipulatie als u dat vermoedt of denkt. Uw grenzen heel goed vastzetten. Zeggen waar het op staat.
En dat geldt voor iedere omstander. Met name ook ouders bijvoorbeeld van als die ter sprake zijn.
Wat je ziet gebeuren vaak is dat omstanders alle energie kwijtraken door het totaal wanhopig worden door gedrag van borderliners.
Kijk eens op www.bpdcentral.com (Engels),
www.moeilijkemensen.nl
etc.
www.gratisadviseurs.nl intikken borderline.
succes
Als zus zelf ik neem aan dat u het van zus weet, zegt dat ze 'denken aan borderlinesyndroom' is dan hetgeen ze zegt wel hetgeen wat er is gezegd. Aangezien de kenmerken o.a. zijn of kunnen zijn verdraaien van, etc.etc.
Vandaar dat men bij Trimbos nu sinds een aantal jaren aandringt op 'betrokkenheid' in de behandeling van, als omstanders. Want u bent dan 'omstander' immers ook als familielid.
Na 2000 ongeveer eerst na particulier initiatief is er eindelijk voor de ggz instellingen 'voorlichting' gekomen in de vorm van 'cursussen' bijvoorbeeld voor omstanders of bijeenkomsten.
U kunt kijken op bijvoorbeeld
labyrintinperspectief
bij agenda of in uw gebied iets plaatsvindt voor omstanders ook.
Er bestaan ook ondersteuningsgroepen voor omstanders.
U vraagt hoe of tips hoe ermee om te gaan als omstander.
Geen enkele verantwoording overnemen. Niet ingaan op manipulatie als u dat vermoedt of denkt. Uw grenzen heel goed vastzetten. Zeggen waar het op staat.
En dat geldt voor iedere omstander. Met name ook ouders bijvoorbeeld van als die ter sprake zijn.
Wat je ziet gebeuren vaak is dat omstanders alle energie kwijtraken door het totaal wanhopig worden door gedrag van borderliners.
Kijk eens op www.bpdcentral.com (Engels),
www.moeilijkemensen.nl
etc.
www.gratisadviseurs.nl intikken borderline.
succes
maandag 30 november 2009 om 12:58
Hallo Marizje,
Ik heb 2 maanden geleden de diagnose borderline gekregen, ik vind dit heel moeilijk te accepteren omdat veel mensen niet weten wat borderline is, en ze zien je alleen maar als aanstellers, aandacht trekker en lastig mens.
Maar je wordt niet met borderline geboren, maar door slechte, en onveilige thuis situatie, seksueel misbruik, en andere traumatische
ervaringen. Want anders krijg je geen borderline, dus ga op onderzoek uit, zorg dat je haar vertrouwen wint, en ga kijken wat voor ellende en leed haar is aangedaan. Vaak is de schuldige een goede bekenden, zoals familie of kennissen. Wees wel voorzichtig
Ik heb 2 maanden geleden de diagnose borderline gekregen, ik vind dit heel moeilijk te accepteren omdat veel mensen niet weten wat borderline is, en ze zien je alleen maar als aanstellers, aandacht trekker en lastig mens.
Maar je wordt niet met borderline geboren, maar door slechte, en onveilige thuis situatie, seksueel misbruik, en andere traumatische
ervaringen. Want anders krijg je geen borderline, dus ga op onderzoek uit, zorg dat je haar vertrouwen wint, en ga kijken wat voor ellende en leed haar is aangedaan. Vaak is de schuldige een goede bekenden, zoals familie of kennissen. Wees wel voorzichtig
maandag 30 november 2009 om 14:26
foofertje het is bij veel mensen met borderlineklachten af te raden om in het verleden te wroeten. Met je klachten leren omgaan, bijv. mbv cognitieve gedragstherapie/ schemagerichte therapie pakt vaak beter uit. Tenminste dit is mijn eigen ervaring en heb dat bij mensen met wie ik groepstherapie ervaren.
Overigens geloof ik in de combinatie van factoren bij het ontstaan van borderline, n aangeboren gevoeligheid ervoor, anders had iedereen die seksueel misbruikt is borderline en dat is niet het geval.
Ook ken ik redelijk wat mensen met borderlineklachten die geen seksueel misbruik hebben meegemaakt.
Wel denk ik dat er in de periode dat je je emoties leert reguleren er wat is misgegaan. (peuter/kleuterleeftijd -> opvoeding -> hersenontwikkeling daar waar je emoties gereguleerd worden, voorhoofdskwab ofzo?)
Je ouders de schuld geven is n valkuil. Tenzij grove fouten geloof ik dat zij destijds ook niet beter wisten.
Overigens geloof ik in de combinatie van factoren bij het ontstaan van borderline, n aangeboren gevoeligheid ervoor, anders had iedereen die seksueel misbruikt is borderline en dat is niet het geval.
Ook ken ik redelijk wat mensen met borderlineklachten die geen seksueel misbruik hebben meegemaakt.
Wel denk ik dat er in de periode dat je je emoties leert reguleren er wat is misgegaan. (peuter/kleuterleeftijd -> opvoeding -> hersenontwikkeling daar waar je emoties gereguleerd worden, voorhoofdskwab ofzo?)
Je ouders de schuld geven is n valkuil. Tenzij grove fouten geloof ik dat zij destijds ook niet beter wisten.
vrijdag 4 december 2009 om 23:40
los van de vraag in de topic, voel ik wel de neiging om te reageren op foofer: krijg het idee dat je op zoek bent naar een 'schuldige' voor je borderlinep.s. Waarom is dat; wat levert dat je op? Als de diagnose gesteld is, kun je ervan uit gaan dat het zo is en moet je daar dus mee dealen. Leer ermee omgaan, inderdaad door bijvoorbeeld cognitieve gedragstherapie en/of schematherapie. Het aanwijzen van een schuldige draagt daar volgens mij niet aan bij.
Ieder mens wordt gevormd door wat men meemaakt. Borderline is een combinatie van aanleg, opvoedingssituatie en eventuele familiaire belastbaarheid. Het duidelijke nature-nurture-verhaal. Voor eenieder kan het interessant zijn om te zien waardoor je gevormd wordt, wat maakt dat je bent wie je nu bent. Maar ben het met tijgermeisje eens dat oorzakelijke verbanden niet zo duidelijk aan de oppervlakte liggen als hier beschreven wordt.
Ieder mens wordt gevormd door wat men meemaakt. Borderline is een combinatie van aanleg, opvoedingssituatie en eventuele familiaire belastbaarheid. Het duidelijke nature-nurture-verhaal. Voor eenieder kan het interessant zijn om te zien waardoor je gevormd wordt, wat maakt dat je bent wie je nu bent. Maar ben het met tijgermeisje eens dat oorzakelijke verbanden niet zo duidelijk aan de oppervlakte liggen als hier beschreven wordt.
zondag 15 augustus 2010 om 09:35
quote:Marizje schreef op 29 november 2009 @ 17:50:
En ze is al haar hele leven heel moeilijk. En we dachten altijd, er is wat met haar. Maar afgelopen jaar is het mis gegaan, is ze psychotisch geworden en sindsdien loopt ze bij GGZ. Het is niet zo dat ik dit op afgelopen jaar baseer. En alle hulptroepen zijn al ingeschakeld, huisarts, ggz, psychiater....ik zoek gewoon tips hoe ik met haar grenzeloosheid moet omgaan, thats it.Is de vraag niet veel meer "Ik zoek tips waar ik zelf mijn grenzen kan, mag en moet trekken"?
En ze is al haar hele leven heel moeilijk. En we dachten altijd, er is wat met haar. Maar afgelopen jaar is het mis gegaan, is ze psychotisch geworden en sindsdien loopt ze bij GGZ. Het is niet zo dat ik dit op afgelopen jaar baseer. En alle hulptroepen zijn al ingeschakeld, huisarts, ggz, psychiater....ik zoek gewoon tips hoe ik met haar grenzeloosheid moet omgaan, thats it.Is de vraag niet veel meer "Ik zoek tips waar ik zelf mijn grenzen kan, mag en moet trekken"?
donderdag 3 maart 2011 om 11:54
Op 30-11-2009 had ik hier een stukje geschreven over mijn diagnose borderline. Ik was het niet eens met die diagnose, en ben ook bij elk afspraak bij de psychiater en behandelaar bij mijn standpunt gebleven,want ik was al eerder onterecht voor borderline gediagnosteerd, en toen kwam de aap uit de mouw.
Ik mocht maar 1 stoornis hebben volgens de zorgverzekering, en omdat ik adhd,anorexia,psychose stoornis nao,chronische ptss, angst en paniekaanvallen,straatvrees en depressies heb,en ex-drugsverslaafde ben, was het voor hun gemakkelijker om de diagnose borderline te stellen.
Leuk geprobeerd maar dat feest gaat niet door.. En ik maakte ze ook duidelijk dat er ook en stukje eigen persoonlijkheid bijzit en ik ben een ram als sterrenbeeld, en een echte...Dankzij mijn doorzettingsvermogen,lef,zelfkennis, eigenwijs en ook heel wijsheid heb ik mijn gelijk gehaald en ben geen borderliner..
Ik mocht maar 1 stoornis hebben volgens de zorgverzekering, en omdat ik adhd,anorexia,psychose stoornis nao,chronische ptss, angst en paniekaanvallen,straatvrees en depressies heb,en ex-drugsverslaafde ben, was het voor hun gemakkelijker om de diagnose borderline te stellen.
Leuk geprobeerd maar dat feest gaat niet door.. En ik maakte ze ook duidelijk dat er ook en stukje eigen persoonlijkheid bijzit en ik ben een ram als sterrenbeeld, en een echte...Dankzij mijn doorzettingsvermogen,lef,zelfkennis, eigenwijs en ook heel wijsheid heb ik mijn gelijk gehaald en ben geen borderliner..
donderdag 3 maart 2011 om 22:26
woensdag 16 maart 2011 om 12:40
Wat raar dat er geschreven wordt dat je borderline krijgt door bepaalde gebeurtenissen. Nu weet ik ook echt niet alles van borderline af, maar ik denk dat dit zeker niet voor alle mensen met borderline geldt. Een familielid heeft net de diagnose borderline gekregen en gaat in therapie. Ook directe omgeving (vriend, ouders, broers/zussen) kunnen hier aan meedoen om te leren omgaan met bepaald gedrag. Jammer alleen dat het nu pas komt en niet vele jaren eerder.... veel kwaad is naar mijn inziens al geschied.
woensdag 16 maart 2011 om 19:25
ik heb zelf ook de diagnose borderline gekregen en ik wist ook dat ik dat niet had , ik heb er wel de behandelingen voor ondergaan en die hebben wel geholpen , na 4 jaar kwam ik terecht in een ander soort traject en daar werd me meteen gezegd dat ik een nieuwe diagnose moest laten stellen , ik heb dat toen gedaan en er kwam uit wat ik zelf al vermoedde , ik heb ptss , het lijkt op borderline maar dat is het niet.
toch ben ik blij dat ik de behandelingen heb gehad want het heeft enorm geholpen.
toch ben ik blij dat ik de behandelingen heb gehad want het heeft enorm geholpen.
woensdag 16 maart 2011 om 19:41
Maar soms kan het toch zijn dat iemand het wel heeft, maar zelf ontkent (wat misschien juist wel bij Borderline hoort).
Borderline hoeft niet perse te zijn ontstaan door een slechte jeugd, maar kan wel. En wel kan het daardoor weer verergeren.
Vaak komt het tussen het twintigste en dertigste levensjaar goed naar voren, omdat het dan een periode is dat er veel veranderingen plaatsvinden.
Ik denk dat veel mensen het ook niet willen hebben, omdat er toch wel wat een negatieve klank aan hangt.
Natuurlijk is het wel belangrijk dat de juiste diagnose gesteld wordt.
Borderline hoeft niet perse te zijn ontstaan door een slechte jeugd, maar kan wel. En wel kan het daardoor weer verergeren.
Vaak komt het tussen het twintigste en dertigste levensjaar goed naar voren, omdat het dan een periode is dat er veel veranderingen plaatsvinden.
Ik denk dat veel mensen het ook niet willen hebben, omdat er toch wel wat een negatieve klank aan hangt.
Natuurlijk is het wel belangrijk dat de juiste diagnose gesteld wordt.
