Relaties
alle pijlers
Onmogelijke liefde?
donderdag 3 maart 2011 om 20:48
Hallo allemaal,
Ik zit met een probleem, namelijk een probleem in de liefde.. (zucht). Tot een jaar geleden heb ik een hele lieve jongen leren kennen en we raakten enorm verliefd op elkaar. Ik voelde me veilig en vertrouwd bij hem en kon helemaal mijn gevoel bij hem kwijt. Het enige puntje was, is dat ik een paar jaren ouder als hem ben en hij wat dat betreft in een andere 'leeftijdsfase' zit. Ik was wel aan een serieuze relatie toe.. hij in die zin nog niet helemaal. Omdat we zo verliefd op elkaar waren vroeg hij me eigenlijk een paar maanden later om bij me in te komen wonen, en omdat ik zo gek op hem was zei ik ja...
Dit was achteraf een stomme en onnadenkende fout. Ik had verwachtingen qua samenwonen, wilde graag samen iets opbouwen. Hij stond daarentegen een beetje 'half' in het samenwonen. Voor mij was het een serieuze stap, maar des te meer ik begon in te zien dat hij er niet echt met beide benen in stond, des te meer begon ik (onbewust) de druk bij hem neer te leggen.
Ik wilde het heel graag, maar we kregen vaker ruzies en de frustraties liepen tot zo ver op dat de ruzies ook een paar keer zijn geescaleerd. Het is maar een klein huisje, dus ik had ook letterlijk het gevoel geen kant op te kunnen. Uiteindelijk heeft hij hier maar een paar maanden gewoond, voor hem was alles nieuw.. verhuisde van een dorp naar de stad, waar praktisch zijn hele leven lag, net een nieuwe baan.. hij had tijd nodig om alles voor zichzelf op een rij te zetten. Uiteindelijk is er een punt achter de relatie gezet, en hij is weer terug bij zijn ouders gaan wonen.
Het is in feite net een week uit. maar mis hem verschrikkelijk. Ik wijt het aan mezelf dat ik hem toen bij mij in heb laten trekken. Want daarvoor hadden we het ontzettend leuk. Nu heeft hij me van de week gebeld, wilde weten hoe het met me gaat. Ook zegt hij dat hij nog erg gek op me is. Maar de vrijheid voor hem goed voelt.
Vandaag is hij bij me langsgekomen, en ja.. van het een is het ander gekomen. Het was erg fijn, maar stelde me in die zin wel kwetsbaar op door te vragen of het niet zou werken wanneer we niet meer bij elkaar zouden wonen. Hij wil wel graag contact, meer dan alleen een vriendschap en afspreken. Maar hij wil wel stilstaan.. een huisje voor zichzelf zoeken en zegt dat hij me niets te bieden heeft qua serieuze relatie (samenwonen e.d. ) iets wat ik op den duur wel graag zou willen. Het doet pijn om dat te horen, want hij wil me wel graag blijven zien.. Ik weet niet wat het beste is in dit geval.. dus wat nu?
Ik zit met een probleem, namelijk een probleem in de liefde.. (zucht). Tot een jaar geleden heb ik een hele lieve jongen leren kennen en we raakten enorm verliefd op elkaar. Ik voelde me veilig en vertrouwd bij hem en kon helemaal mijn gevoel bij hem kwijt. Het enige puntje was, is dat ik een paar jaren ouder als hem ben en hij wat dat betreft in een andere 'leeftijdsfase' zit. Ik was wel aan een serieuze relatie toe.. hij in die zin nog niet helemaal. Omdat we zo verliefd op elkaar waren vroeg hij me eigenlijk een paar maanden later om bij me in te komen wonen, en omdat ik zo gek op hem was zei ik ja...
Dit was achteraf een stomme en onnadenkende fout. Ik had verwachtingen qua samenwonen, wilde graag samen iets opbouwen. Hij stond daarentegen een beetje 'half' in het samenwonen. Voor mij was het een serieuze stap, maar des te meer ik begon in te zien dat hij er niet echt met beide benen in stond, des te meer begon ik (onbewust) de druk bij hem neer te leggen.
Ik wilde het heel graag, maar we kregen vaker ruzies en de frustraties liepen tot zo ver op dat de ruzies ook een paar keer zijn geescaleerd. Het is maar een klein huisje, dus ik had ook letterlijk het gevoel geen kant op te kunnen. Uiteindelijk heeft hij hier maar een paar maanden gewoond, voor hem was alles nieuw.. verhuisde van een dorp naar de stad, waar praktisch zijn hele leven lag, net een nieuwe baan.. hij had tijd nodig om alles voor zichzelf op een rij te zetten. Uiteindelijk is er een punt achter de relatie gezet, en hij is weer terug bij zijn ouders gaan wonen.
Het is in feite net een week uit. maar mis hem verschrikkelijk. Ik wijt het aan mezelf dat ik hem toen bij mij in heb laten trekken. Want daarvoor hadden we het ontzettend leuk. Nu heeft hij me van de week gebeld, wilde weten hoe het met me gaat. Ook zegt hij dat hij nog erg gek op me is. Maar de vrijheid voor hem goed voelt.
Vandaag is hij bij me langsgekomen, en ja.. van het een is het ander gekomen. Het was erg fijn, maar stelde me in die zin wel kwetsbaar op door te vragen of het niet zou werken wanneer we niet meer bij elkaar zouden wonen. Hij wil wel graag contact, meer dan alleen een vriendschap en afspreken. Maar hij wil wel stilstaan.. een huisje voor zichzelf zoeken en zegt dat hij me niets te bieden heeft qua serieuze relatie (samenwonen e.d. ) iets wat ik op den duur wel graag zou willen. Het doet pijn om dat te horen, want hij wil me wel graag blijven zien.. Ik weet niet wat het beste is in dit geval.. dus wat nu?
donderdag 3 maart 2011 om 21:00
Hoi Littlerose, allereerst sterkte meid, wil hij niet een lat-relatie? Of heb je het idee dat hij zich nog niet kan binden aan jou, ondanks dat hij je wel leuk vind? Als je gevoelens voor hem hebt, en die heb je dus, is het moeilijk vriendschap te houden. Ik begrijp niet helemaal wat jouw vriend nu wil.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
donderdag 3 maart 2011 om 21:07
quote:littlerose25 schreef op 03 maart 2011 @ 20:48:
Vandaag is hij bij me langsgekomen, en ja.. van het een is het ander gekomen. Het was erg fijn, maar stelde me in die zin wel kwetsbaar op door te vragen of het niet zou werken wanneer we niet meer bij elkaar zouden wonen. Hij wil wel graag contact, meer dan alleen een vriendschap en afspreken. Maar hij wil wel stilstaan.. een huisje voor zichzelf zoeken en zegt dat hij me niets te bieden heeft qua serieuze relatie (samenwonen e.d. ) iets wat ik op den duur wel graag zou willen. Het doet pijn om dat te horen, want hij wil me wel graag blijven zien.. Ik weet niet wat het beste is in dit geval.. dus wat nu?Hij wil dus lekker af en toe van bil, en jij wilt een serieuze relatie met hem. Dat gaat geheid voor meer verdriet zorgen... Ik zou het helemaal afkappen dan. Dat is nu pijnlijker, maar uiteindelijk beter.
Vandaag is hij bij me langsgekomen, en ja.. van het een is het ander gekomen. Het was erg fijn, maar stelde me in die zin wel kwetsbaar op door te vragen of het niet zou werken wanneer we niet meer bij elkaar zouden wonen. Hij wil wel graag contact, meer dan alleen een vriendschap en afspreken. Maar hij wil wel stilstaan.. een huisje voor zichzelf zoeken en zegt dat hij me niets te bieden heeft qua serieuze relatie (samenwonen e.d. ) iets wat ik op den duur wel graag zou willen. Het doet pijn om dat te horen, want hij wil me wel graag blijven zien.. Ik weet niet wat het beste is in dit geval.. dus wat nu?Hij wil dus lekker af en toe van bil, en jij wilt een serieuze relatie met hem. Dat gaat geheid voor meer verdriet zorgen... Ik zou het helemaal afkappen dan. Dat is nu pijnlijker, maar uiteindelijk beter.
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
donderdag 3 maart 2011 om 21:18
Als ik het zo lees was jij vanaf het begin al veel serieuzer dan hij en daar is niks mis mee, maar kennelijk kon een relatie met hem jou toch niet bieden wat je zocht. Omdat je hem nu mist is de verleiding misschien groot om weer iets te beginnen en genoegen te nemen met minder, maar ik denk dat je al vrij snel op hetzelfde punt belandt. Hij is nu heel eerlijk over wat je kunt verwachten, ik denk dat je dat heel serieus moet nemen en niet moet denken dat er toch wel meer in zit.
En misschien is het ook goed om een tijdlang het contact op een heel laag pitje te zetten of helemaal geen contact meer te hebben, zodat je hem ook echt los kunt laten.
En misschien is het ook goed om een tijdlang het contact op een heel laag pitje te zetten of helemaal geen contact meer te hebben, zodat je hem ook echt los kunt laten.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 3 maart 2011 om 21:20
Allereerst bedankt voor de reacties. Ik ben bang dat hij liever zijn volledige vrijheid wilt, dus zich het liefst nu niet wilt binden. Het zijn dingen waar hij op dit moment niet bij stilstaat en ik ben meer toekomstgericht. Ik vind het moeilijk, aangezien hij zegt nog erg gek op me te zijn en om me geeft. Plus aangeeft nog wel het contact te willen houden en meer dan alleen een vriendschap wil. Wanneer ik er nu over nadenk weet ik dat het beter is om in dit geval ook voor mezelf te kiezen, uiteindelijk wil ik net zozeer een jongen die ook volledig voor mij gaat. Anders snij ik me op den duur alleen maar zelf in mn vingers ben ik bang. Dus het antwoord lijkt me vrij duidelijk, al had ik liever anders gewild.
donderdag 3 maart 2011 om 21:46
serieuze relatie is toch niet synoniem aan samenwonen?
Ik vind het nooit een goed idee als iemand vanuit het ouderlijk huis gaat samenwonen, zeker niet in het huis van de ander.
Juist die tijd dat je voor het eerst op jezelf woont is zo belangrijk voor je ontwikkeling.
Als er nog iets in zit, lekker allebei je eigen huis en ga zelf ook wet meer dingen voor jezelf doen.
Ik vind het nooit een goed idee als iemand vanuit het ouderlijk huis gaat samenwonen, zeker niet in het huis van de ander.
Juist die tijd dat je voor het eerst op jezelf woont is zo belangrijk voor je ontwikkeling.
Als er nog iets in zit, lekker allebei je eigen huis en ga zelf ook wet meer dingen voor jezelf doen.
donderdag 3 maart 2011 om 22:17
Uit je laatste post haal ik dat je zelf dondersgoed weet dat je hem het best kunt laten gaan. Dat dat heel erg moeilijk, begrijp ik heel goed. Ik ben zelf een keer véél te lang aan een ex blijven hangen (in de zin van wél seks maar geen relatie) maar dat heeft uiteindelijk onze hele "vriendschap", of hoe je het ook wilt noemen, om zeep geholpen omdat ik stiekem hele andere verwachtingen had.
Met de jaren heb ik geleerd dat als twee mensen voor elkaar bestemd zijn, ze ook echt wel weer bij elkaar terug komen. Voor nu mag het dan even niet zo zijn, misschien voor later ook niet, maar misschien voor later ook wel. De tijd zal het leren.
Zorg ondertussen goed voor jezelf (en dat betekent hem dus loslaten).
Met de jaren heb ik geleerd dat als twee mensen voor elkaar bestemd zijn, ze ook echt wel weer bij elkaar terug komen. Voor nu mag het dan even niet zo zijn, misschien voor later ook niet, maar misschien voor later ook wel. De tijd zal het leren.
Zorg ondertussen goed voor jezelf (en dat betekent hem dus loslaten).
donderdag 3 maart 2011 om 23:42
vrijdag 4 maart 2011 om 09:42
Bedankt voor alle reacties! Ik heb nu ook voor mezelf besloten dat ik geen contact meer wil zodat ik hem kan loslaten. Het waren voornamelijk zijn laatste woorden, dat hij me niets te bieden heeft en dat zegt genoeg. Ik wil op den duur wel graag een serieuze relatie en dat zal met hem niet gaan.. en ik heb geen zin meer om wat te gaan lopen aanrommelen. Dus bedankt!
