Mijn begrafenis nadert
woensdag 5 december 2007 om 19:50
Deze week heb ik van mijn arts te horen gekregen dat de kanker in mijn hoofd weer in alle hevigheid terug is.
We gaan er nog wel wat aan proberen te doen, maar zelfs als de voorgestelde behandelingen aanslaan, mag ik al blij zijn als ik de zomer haal, zo niet dan resten mij slechts enkele maanden en word ik geen 29.
Ik ga nu toch alvast teksten, liedjes en gedichten verzamelen voor mijn begrafenis, ook al hoop ik nog steeds dat ik ze pas daadwerkelijk nodig heb na mijn 65e.
Wie weet er nog wat moois?
We gaan er nog wel wat aan proberen te doen, maar zelfs als de voorgestelde behandelingen aanslaan, mag ik al blij zijn als ik de zomer haal, zo niet dan resten mij slechts enkele maanden en word ik geen 29.
Ik ga nu toch alvast teksten, liedjes en gedichten verzamelen voor mijn begrafenis, ook al hoop ik nog steeds dat ik ze pas daadwerkelijk nodig heb na mijn 65e.
Wie weet er nog wat moois?
woensdag 2 januari 2008 om 15:19
Ik hou dit topic al even in de gaten, en steeds als ik een reactie wil geven, sla ik dicht. Ik weet het dan even niet meer, want wat moet je nou zeggen?
Ik wil je heel veel sterkte, rust en liefde wensen,.
Op de begravenis van de moeder van een vriendin werd Let the Sun Shine (van Hair) gedraaid.
Dat was erg mooi.
Verder is Unknown Road Piano Solo van Pennywise erg erg erg mooi.
Ik wil je heel veel sterkte, rust en liefde wensen,.
Op de begravenis van de moeder van een vriendin werd Let the Sun Shine (van Hair) gedraaid.
Dat was erg mooi.
Verder is Unknown Road Piano Solo van Pennywise erg erg erg mooi.
woensdag 2 januari 2008 om 15:33
Ik heb volgens mij ook nog niet gereageerd. Ten tijde van de opening van dit topic hadden wij een begrafenis van een vriend van ons (jonge leeftijd onverwacht overleden) en het viel mij op dat vooral de persoonlijke touch heel belangrijk is voor de nabestaanden, zodat ze ahw nog iets konden doen. Ik vond het een hele indrukwekkende uitvaart, maar kan geen tips geven omdat zoiets natuurlijk erg persoonlijk is. Misschhien heb je iets aan de uitzendingen van BNN van een poos geleden, ze heetten ' over mijn lijk' of zoiets en behandelden soortgelijke situaties.
Ik wil jou / jullie heel veel sterkte en mooie tijden toewensen.
Ik wil jou / jullie heel veel sterkte en mooie tijden toewensen.
vrijdag 4 januari 2008 om 01:30
lieve Carla,
woorden heb ik hier niet voor het is zo onwerkelijk en niet eerlijk...
Enkele dagen geleden had ik je topic al gelezen, maar wist niet wat ik moest typen.
Sinds die dagen zijn er vele momenten dat ik aan je denk, raar ook al ken k je niet...
Laat af en toe weten hoe je je voelt!!
Heel veel sterkte, heel veel plezier met de dingen die je nog kan en gaat doen...
en leef!!!!!!
woorden heb ik hier niet voor het is zo onwerkelijk en niet eerlijk...
Enkele dagen geleden had ik je topic al gelezen, maar wist niet wat ik moest typen.
Sinds die dagen zijn er vele momenten dat ik aan je denk, raar ook al ken k je niet...
Laat af en toe weten hoe je je voelt!!
Heel veel sterkte, heel veel plezier met de dingen die je nog kan en gaat doen...
en leef!!!!!!
zondag 6 januari 2008 om 22:18
Lieve Carla,
na het lezen van jouw bericht en al die lieve reacties kan ik t niet echt droog houden. Natuurlijk denk je altijd aan wat er in je eigen leven gebeurd is, en of je de teksten ooit voor jezelf nodig hebt...
Ik hoop volgende maand 28 te worden en door jouw bericht besef ik weer dat dat helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ik vind je ontzettend moedig, door toch al wat dingen te willen regelen. Al hoop ik dat je je niet verliest in het geregel, en daardoor vergeet te leven. Ik hoop dat jouw behandelingen aanslaan en dat jij het medisch wonder van 2008 wordt...
Ik wens je nog ontzettend veel verjaardagen toe en laat ons ajb weten hoe het met je gaat...
Het onderstaande gedicht (wel christelijk, weet niet zeker of je dat bent) hebben we voor de begrafenis van mijn opa gebruikt afgelopen jaar. Misschien staat het er al lang bij...
Een droom die geen bedrog is
Ik droomde eens en zie ik liep
Aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook
De Heere liep aan mijn zij.
We liepen saam het leven door
En lieten in het zand,
Een spoor van stappen, twee aan twee;
De Heere liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij
En zag mijn levensloop,
In tijden van geluk en vreugd
Van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek,
Zag ik langs heel de baan,
Daar waar het juist het moeilijkst was,
Maar één paar stappen staan.
Ik zei toen: "Heere, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op het zwaarste deel van het pad."
De Heere keek toen vol liefd' mij aan
En antwoordde op mijn vragen:
"Mijn lieve kind, toen 't moeilijkst was,
Toen heb Ik jou gedragen."
http://jantinalouwdijk.spaces.live.com/ ... !204.entry
na het lezen van jouw bericht en al die lieve reacties kan ik t niet echt droog houden. Natuurlijk denk je altijd aan wat er in je eigen leven gebeurd is, en of je de teksten ooit voor jezelf nodig hebt...
Ik hoop volgende maand 28 te worden en door jouw bericht besef ik weer dat dat helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ik vind je ontzettend moedig, door toch al wat dingen te willen regelen. Al hoop ik dat je je niet verliest in het geregel, en daardoor vergeet te leven. Ik hoop dat jouw behandelingen aanslaan en dat jij het medisch wonder van 2008 wordt...
Ik wens je nog ontzettend veel verjaardagen toe en laat ons ajb weten hoe het met je gaat...
Het onderstaande gedicht (wel christelijk, weet niet zeker of je dat bent) hebben we voor de begrafenis van mijn opa gebruikt afgelopen jaar. Misschien staat het er al lang bij...
Een droom die geen bedrog is
Ik droomde eens en zie ik liep
Aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook
De Heere liep aan mijn zij.
We liepen saam het leven door
En lieten in het zand,
Een spoor van stappen, twee aan twee;
De Heere liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij
En zag mijn levensloop,
In tijden van geluk en vreugd
Van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek,
Zag ik langs heel de baan,
Daar waar het juist het moeilijkst was,
Maar één paar stappen staan.
Ik zei toen: "Heere, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op het zwaarste deel van het pad."
De Heere keek toen vol liefd' mij aan
En antwoordde op mijn vragen:
"Mijn lieve kind, toen 't moeilijkst was,
Toen heb Ik jou gedragen."
http://jantinalouwdijk.spaces.live.com/ ... !204.entry
If you don\'t believe in yourself, no one else will
maandag 7 januari 2008 om 23:40
hallo carla,
Ik las ook al reacties van je bij andere topics..
Wat erg hee, vind het echt verschrikkelijk om te horen dat dat de doktoren je eigenlijk geen menselijke genezing meer geven ( ik geloof in wonderen!) maar je alleen nog uitstel bieden..
Ik wil je heel veel sterkte toewensen, ook voor je omgeving. Wat kan ik nog meer zeggen?
Wil je wel iets vertellen; ik ben 4,5 maanden geleden mijn man verloren (ook aan een hersentumor) en moest dus zelf zijn herdenkingsdienst organiseren. Omdat ik het niet zag zitten om iedereen een hand te geven en van die goedbedoelde cliche praatje te krijgen had ik geregeld dat er op elke stoel een briefje kwam te liggen waar iedereen een herinnering aan mijn man mocht opschrijven. Ik ben er zo blij mee nu..tijdens die begrafenis zelf hoefde ik me niet bezig te houden met andere mensen en kon deze reactie/verhalen/herinneringen later om mijn tijdstip lezen. Ik heb uren lang zitten huilen en lachen om deze briefjes.Het is zo waardevol!! Nu nog steeds! Vind het fantastisch om te lezen waar ze mijn man van kenden en wat voor indruk hij heeft achter gelaten...
Dus als ik iets mag zeggen (weet geen gedicht of muziek) voor je nabestaanden..dan is dit het.
Nogmaals, heel veel sterkte..en een waardevolle tijd toegewenst!
Knuffel Meghan
Ik las ook al reacties van je bij andere topics..
Wat erg hee, vind het echt verschrikkelijk om te horen dat dat de doktoren je eigenlijk geen menselijke genezing meer geven ( ik geloof in wonderen!) maar je alleen nog uitstel bieden..
Ik wil je heel veel sterkte toewensen, ook voor je omgeving. Wat kan ik nog meer zeggen?
Wil je wel iets vertellen; ik ben 4,5 maanden geleden mijn man verloren (ook aan een hersentumor) en moest dus zelf zijn herdenkingsdienst organiseren. Omdat ik het niet zag zitten om iedereen een hand te geven en van die goedbedoelde cliche praatje te krijgen had ik geregeld dat er op elke stoel een briefje kwam te liggen waar iedereen een herinnering aan mijn man mocht opschrijven. Ik ben er zo blij mee nu..tijdens die begrafenis zelf hoefde ik me niet bezig te houden met andere mensen en kon deze reactie/verhalen/herinneringen later om mijn tijdstip lezen. Ik heb uren lang zitten huilen en lachen om deze briefjes.Het is zo waardevol!! Nu nog steeds! Vind het fantastisch om te lezen waar ze mijn man van kenden en wat voor indruk hij heeft achter gelaten...
Dus als ik iets mag zeggen (weet geen gedicht of muziek) voor je nabestaanden..dan is dit het.
Nogmaals, heel veel sterkte..en een waardevolle tijd toegewenst!
Knuffel Meghan
maandag 21 januari 2008 om 20:58
Wat ik een prachtig nummer vind is Slaap zacht, Elisabeth van Acda en de Munnik. Zeker sommige zinnen doen mij nog steeds heel veel. Het is vrij vertaald van de Counting Crows. Het origineel is ook prachtig, zeker als je meer van Engels teksten houdt.....
Slaap Zacht, Elisabeth
Werd wakker in de namiddag
En Elisabeth was er niet
Met mijn ogen gesloten door het huis gegaan
Want echt zien wil ik het niet
Ik had zo graag dat je wel hier was
Maar waar je dan ook bent
Ik hoop dat ik daar ook mag komen, ooit
En dat je mij nog kent
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Niet iedereen kan een held zijn
Er moeten ook mensen gered
De truc is dansen op de gulden middenweg
En dat red ik nog maar net
Niemand die vertellen kan
Waarom en waarom jij
En ik want ik ben er nog
Ik sleep me naar de voordeur
En dan kijk ik is de middenweg al vrij
En ik zeg
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Soms zie ik je in de kleedkamer
Vlak voor het eerste lied
Soms zie ik je ineens tussen de mensen staan
Maar als ik later bij d'r weg ga was je 't niet
Ik weet dat je nooit meer komen zal
Maar ik hou vast aan wat het was
Vannacht droom ik ons weer als koningin
En koning van ons tweedehands matras
En ik zeg
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Werd wakker in de namiddag
En Elisabeth was er niet
Slaap Zacht, Elisabeth
Werd wakker in de namiddag
En Elisabeth was er niet
Met mijn ogen gesloten door het huis gegaan
Want echt zien wil ik het niet
Ik had zo graag dat je wel hier was
Maar waar je dan ook bent
Ik hoop dat ik daar ook mag komen, ooit
En dat je mij nog kent
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Niet iedereen kan een held zijn
Er moeten ook mensen gered
De truc is dansen op de gulden middenweg
En dat red ik nog maar net
Niemand die vertellen kan
Waarom en waarom jij
En ik want ik ben er nog
Ik sleep me naar de voordeur
En dan kijk ik is de middenweg al vrij
En ik zeg
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Soms zie ik je in de kleedkamer
Vlak voor het eerste lied
Soms zie ik je ineens tussen de mensen staan
Maar als ik later bij d'r weg ga was je 't niet
Ik weet dat je nooit meer komen zal
Maar ik hou vast aan wat het was
Vannacht droom ik ons weer als koningin
En koning van ons tweedehands matras
En ik zeg
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Oh, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Elisabeth, slaap zacht
Werd wakker in de namiddag
En Elisabeth was er niet
woensdag 23 januari 2008 om 23:51
Lieve Carla
Vanavond dit topic doorgelezen en ik vraag me heel erg af hoe het met je is. Je bent 14 januari geopereerd. Ben je nog in het ziekenhuis? Waarschijnlijk wel, na zo'n grote operatie. (f)
Ik hoop en bid dat het goed met je gaat....
Dag Carla, ik denk heel erg aan je
(en ga mijn eigen stomme zorgen vergeten.)
Veel liefs
Vanavond dit topic doorgelezen en ik vraag me heel erg af hoe het met je is. Je bent 14 januari geopereerd. Ben je nog in het ziekenhuis? Waarschijnlijk wel, na zo'n grote operatie. (f)
Ik hoop en bid dat het goed met je gaat....
Dag Carla, ik denk heel erg aan je
(en ga mijn eigen stomme zorgen vergeten.)
Veel liefs