Psyche
alle pijlers
vrouwenkleren dragen
donderdag 10 maart 2011 om 11:05
beste dames en heren,
ik ben een jongen van 17 die al een hele tijd geleden heeft ontdekt dat hij graag vrouwenkleren draagt. in het begin was dit gewoon voor carnaval om mij te verkleden, maar later ontdekte ik dat ik er ook opgewonden van werd. sindsdien ben ik bang dat mensen dit zien.
ik ga hiervoor naar een psychologe omdat ik denk dat ik hier later nog problemen mee ga krijgen, maar dat helpt niet echt. ik heb ook het gevoel dat het erger wordt ( even voor alle duidelijkheid, ik heb zeker geen intensies om van geslacht te veranderen ) en ik ben op zoek naar mensen die dit probleem kennen en waarmee ik kan praten.
ik heb niet zo lang geleden mijn eerste kleedje gekocht en nu wil ik nog meer dingen kopen.
ik ben bang voor later, of dit nog erger gaat worden en hoe ik ermee ga moeten leven? dus geef mij aub wat uitleg.
ik ben een jongen van 17 die al een hele tijd geleden heeft ontdekt dat hij graag vrouwenkleren draagt. in het begin was dit gewoon voor carnaval om mij te verkleden, maar later ontdekte ik dat ik er ook opgewonden van werd. sindsdien ben ik bang dat mensen dit zien.
ik ga hiervoor naar een psychologe omdat ik denk dat ik hier later nog problemen mee ga krijgen, maar dat helpt niet echt. ik heb ook het gevoel dat het erger wordt ( even voor alle duidelijkheid, ik heb zeker geen intensies om van geslacht te veranderen ) en ik ben op zoek naar mensen die dit probleem kennen en waarmee ik kan praten.
ik heb niet zo lang geleden mijn eerste kleedje gekocht en nu wil ik nog meer dingen kopen.
ik ben bang voor later, of dit nog erger gaat worden en hoe ik ermee ga moeten leven? dus geef mij aub wat uitleg.
donderdag 10 maart 2011 om 12:07
quote:greywolfb schreef op 10 maart 2011 @ 11:38:
als het erger gaat worden ga ik er later misschien/waarschijnlijk nog problemen mee krijgen in relatiesHoe dat zo? En je hebt nu toch een vriendin of wil je haar ooit inruilen en hou je daar nu al rekening mee... beetje ongeloofwaardig maakt dat je verhaal.
als het erger gaat worden ga ik er later misschien/waarschijnlijk nog problemen mee krijgen in relatiesHoe dat zo? En je hebt nu toch een vriendin of wil je haar ooit inruilen en hou je daar nu al rekening mee... beetje ongeloofwaardig maakt dat je verhaal.
donderdag 8 oktober 2015 om 19:04
Ik reageer misschien een beetje laat, maar ik vond dit topic met de zoekfuntie.
Ik draag zelf ook al 35 jaar vrouwenkleding, en denk er eigenlijk altijd aan.
(Ik maak mezelf overigens nooit op, en gebruik geen pruik of zo. Zo iemand noemt men geen travestiet, maar een crossdresser.)
Je laten behandelen door psychologen is net zo nutteloos als naar de dokter gaan om je haarkleur te laten veranderen.
Het hoort bij je, en gaat ook niet meer weg.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat het 'erger' wordt. Maar of je dat nou zo erg moet vinden...
Ik kan me niks leukers voorstellen dan in een lange rok door een woonwijk lopen, en te genieten van het zalige gevoel, als de stof langs mijn benen strijkt. Sommige mensen die ik tegenkom blijven star voor zich kijken, en anderen kijken lachend nog even om.
Maar wat maakt het uit? We kennen mekaar niet. En zij zullen zich niet eens je gezicht herinneren als je hen later tegenkomt.
Je doet er geen mens kwaad mee. Dus wat is het probleem?
Nu blijf je misschien nog binnen als je je verkleedt.
Maar misschien wil je ooit dat mensen je gaan zien. Ik geniet daar wel van.
Ik heb soms zin om naar bepaalde winkels te gaan als ik me verkleed heb.
Dat plan ik dan al daags ervoor.
Er was een winkel waar een verkoopster het merkbaar geweldig vond, en me steeds stond te bewonderen.
Ik wilde een bepaald artikel, maar dat hadden ze niet.
Ze vroeg daarom mijn naam om het te bestellen.
Ik draag zelf ook al 35 jaar vrouwenkleding, en denk er eigenlijk altijd aan.
(Ik maak mezelf overigens nooit op, en gebruik geen pruik of zo. Zo iemand noemt men geen travestiet, maar een crossdresser.)
Je laten behandelen door psychologen is net zo nutteloos als naar de dokter gaan om je haarkleur te laten veranderen.
Het hoort bij je, en gaat ook niet meer weg.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat het 'erger' wordt. Maar of je dat nou zo erg moet vinden...
Ik kan me niks leukers voorstellen dan in een lange rok door een woonwijk lopen, en te genieten van het zalige gevoel, als de stof langs mijn benen strijkt. Sommige mensen die ik tegenkom blijven star voor zich kijken, en anderen kijken lachend nog even om.
Maar wat maakt het uit? We kennen mekaar niet. En zij zullen zich niet eens je gezicht herinneren als je hen later tegenkomt.
Je doet er geen mens kwaad mee. Dus wat is het probleem?
Nu blijf je misschien nog binnen als je je verkleedt.
Maar misschien wil je ooit dat mensen je gaan zien. Ik geniet daar wel van.
Ik heb soms zin om naar bepaalde winkels te gaan als ik me verkleed heb.
Dat plan ik dan al daags ervoor.
Er was een winkel waar een verkoopster het merkbaar geweldig vond, en me steeds stond te bewonderen.
Ik wilde een bepaald artikel, maar dat hadden ze niet.
Ze vroeg daarom mijn naam om het te bestellen.
donderdag 8 oktober 2015 om 19:35
Het is ook een tijd en cultuur ding want een paar honderd jaar geleden hadden mannen vaak meer opgedirkte kleding dan vrouwen. In sommige arabische landen dragen mannen een soort van grote jurken.
Vrouwen die gewend zijn om altijd een broek, trui en sneakers te dragen kunnen ook dat travestie gevoel hebben als ze een keer in een mooie jurk, hakken en make up lopen. Als de mannenrok trend doorzet wordt het voor jou ook gewoon om in kleedjes rond te lopen.
Vrouwen die gewend zijn om altijd een broek, trui en sneakers te dragen kunnen ook dat travestie gevoel hebben als ze een keer in een mooie jurk, hakken en make up lopen. Als de mannenrok trend doorzet wordt het voor jou ook gewoon om in kleedjes rond te lopen.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:47
quote:benq schreef op 08 oktober 2015 @ 19:35:
Het is ook een tijd en cultuur ding want een paar honderd jaar geleden hadden mannen vaak meer opgedirkte kleding dan vrouwen. In sommige arabische landen dragen mannen een soort van grote jurken.
Vrouwen die gewend zijn om altijd een broek, trui en sneakers te dragen kunnen ook dat travestie gevoel hebben als ze een keer in een mooie jurk, hakken en make up lopen. Als de mannenrok trend doorzet wordt het voor jou ook gewoon om in kleedjes rond te lopen.
Ja, dat klopt. Ik krijg steeds minder bekijks als ik met een rok aan rondloop.
Vandaag door de stad gelopen met een zwierige dames avondrok aan.
Hij kwam tot op de grond, en was van een zwart glimmende stof.
Sommige vrouwen glimlachten naar me. Een teken dat ze het waarderen vind ik toch.
Bij C&A naar binnen geweest, enz. De verkoopsters merkten het nauwelijks.
Vroeger keken ze je naar buiten als je tussen de rokken en jurken zat te snuffelen.
Dus er is toch meer stukje acceptatie dan vroeger.
Bij mij moet het écht dameskleding zijn.
(Mannenrokken zijn een Big NoNo voor mij. Deze zijn vaak ook van een stuggere, dikkere stof.)
Deze combineer ik dan met mijn dagelijks kleding.
Je hoeft je ook echt niet meer te schamen, zoals dat vroeger wel was.
Doe gewoon alsof het normaal is, en ze zien je niet eens.
En als dat wel is, krijg ik meestal leuke reacties.
Het is ook een tijd en cultuur ding want een paar honderd jaar geleden hadden mannen vaak meer opgedirkte kleding dan vrouwen. In sommige arabische landen dragen mannen een soort van grote jurken.
Vrouwen die gewend zijn om altijd een broek, trui en sneakers te dragen kunnen ook dat travestie gevoel hebben als ze een keer in een mooie jurk, hakken en make up lopen. Als de mannenrok trend doorzet wordt het voor jou ook gewoon om in kleedjes rond te lopen.
Ja, dat klopt. Ik krijg steeds minder bekijks als ik met een rok aan rondloop.
Vandaag door de stad gelopen met een zwierige dames avondrok aan.
Hij kwam tot op de grond, en was van een zwart glimmende stof.
Sommige vrouwen glimlachten naar me. Een teken dat ze het waarderen vind ik toch.
Bij C&A naar binnen geweest, enz. De verkoopsters merkten het nauwelijks.
Vroeger keken ze je naar buiten als je tussen de rokken en jurken zat te snuffelen.
Dus er is toch meer stukje acceptatie dan vroeger.
Bij mij moet het écht dameskleding zijn.
(Mannenrokken zijn een Big NoNo voor mij. Deze zijn vaak ook van een stuggere, dikkere stof.)
Deze combineer ik dan met mijn dagelijks kleding.
Je hoeft je ook echt niet meer te schamen, zoals dat vroeger wel was.
Doe gewoon alsof het normaal is, en ze zien je niet eens.
En als dat wel is, krijg ik meestal leuke reacties.