Relaties
alle pijlers
semi vriendschap ?
zondag 13 maart 2011 om 16:34
He allemaal, nieuw hier op dit forum. Lees al wel een poosje mee.
De laatste tijd ben ik nogal aan het dubben wat betreft mijn beste vriendin, veel meegemaakt, 2 handen op 1 buik , je kent het wel.
Nu heb ik af en toe het idee dat ze een redelijk egoistische inslag heeft gekregen sinds een aantal weken. Ze klaagt ontzettend veel en ik heb idee dat ik een fijne opvang voor al geklaag ben. Haar sores staan altijd boven aan en er wordt volledige steun en begrip verwacht, terwijl ik net als elk ander mens ook wel eens wat meer aan mijn hoofd heb dan dat ik eigenlijk zou willen. Dan krijg ik één reactie : oh dat is vervelend. Vervolgens gaat het weer over haar problemen en hoe zwaar haar leven wel niet is, terwijl ze alles kan en haar mogelijkheid verder rijken dan dat van menig persoon. Ik knik en steun haar in de hoop dat ik het oprecht terug krijg. Ik haar verschillende keren geconfronteerd met haar geklaag en gedrag waarop ik het antwoord krijg : ik voel mezelf dan beter en ik moet het uiten.
Zelf ben ik optimistisch ingesteld en probeer haar ook vaak duwtjes in die richting te geven, maar echt lukken wil het niet.
Ik weet op dit moment even niet meer hoe ik het moet oplossen..
Hebben jullie ook zoiets meegemaakt ? Misschien wat tips?
Alvast bedankt
De laatste tijd ben ik nogal aan het dubben wat betreft mijn beste vriendin, veel meegemaakt, 2 handen op 1 buik , je kent het wel.
Nu heb ik af en toe het idee dat ze een redelijk egoistische inslag heeft gekregen sinds een aantal weken. Ze klaagt ontzettend veel en ik heb idee dat ik een fijne opvang voor al geklaag ben. Haar sores staan altijd boven aan en er wordt volledige steun en begrip verwacht, terwijl ik net als elk ander mens ook wel eens wat meer aan mijn hoofd heb dan dat ik eigenlijk zou willen. Dan krijg ik één reactie : oh dat is vervelend. Vervolgens gaat het weer over haar problemen en hoe zwaar haar leven wel niet is, terwijl ze alles kan en haar mogelijkheid verder rijken dan dat van menig persoon. Ik knik en steun haar in de hoop dat ik het oprecht terug krijg. Ik haar verschillende keren geconfronteerd met haar geklaag en gedrag waarop ik het antwoord krijg : ik voel mezelf dan beter en ik moet het uiten.
Zelf ben ik optimistisch ingesteld en probeer haar ook vaak duwtjes in die richting te geven, maar echt lukken wil het niet.
Ik weet op dit moment even niet meer hoe ik het moet oplossen..
Hebben jullie ook zoiets meegemaakt ? Misschien wat tips?
Alvast bedankt
zondag 13 maart 2011 om 16:46
Dat geklaag heeft ze al een ontzettend lange tijd, maar het begint nu extremere vormen aan te nemen ( dat ze ontzettend egoistisch aan het worden is ) Ik vraag haar gewoon wat er aan de hand is en waarom ze zo doet, waar het voor nodig is. Ik benader haar niet met een negatieve toon of whatsoever.
Mijn verhaal doe ik niet op momenten als ze haarzelf ontzettend kut voelt. Dat lijkt me namelijk niet echt bevordelijk voor de situatie die er op dat moment is.
Mijn verhaal doe ik niet op momenten als ze haarzelf ontzettend kut voelt. Dat lijkt me namelijk niet echt bevordelijk voor de situatie die er op dat moment is.
zondag 13 maart 2011 om 16:51
Vervelend voor je! Misschien zit ze inderdaad even niet lekker in d'r vel, is het tijdelijk. Als dit lang doorgaat zou ik proberen om haar wat mee te geven van jouw positieve instelling.
Ik heb namelijk ook zo'n vriendin. Ze klaagt echt niet constant hoor, maar heeft van die periodes. En hoewel dat soms heel vermoeiend is, snap ik ook wel waar dat vandaan komt. En ik probeer dan gewoon aan haar verhalen een positieve draai te geven.
Bijvoorbeeld; haar vriendje heeft weinig tijd voor haar. Oh, dat is fijn, want dan kunnen wij samen meer tijd doorbrengen om leuke dingen te doen. Druk op haar werk, altijd maar ingepland worden; jee, ze willen jou echt graag hebben daar. Terwijl je goed opgeleid bent en niet goedkoop. Ze zullen wel erg blij met je zijn!
Mijn vriendin ''trapt hier wel in'' zeg maar. Ik weet niet hoe dat bij jouw vriendin is... maar misschien een idee.
En, als je zelf je verhaal kwijt wil, en wel bij haar, dan lijkt me dat je dat gewoon heel duidelijk kan aangeven. Zo van; Ik vind het allemaal vervelend voor je, maar ik wil ook wel graag mijn vragen en verhalen bij jou kwijt en kan soms wel wat hulp/advies/luisterend oor gebruiken. Snapt ze vast wel!
Succes!
Ik heb namelijk ook zo'n vriendin. Ze klaagt echt niet constant hoor, maar heeft van die periodes. En hoewel dat soms heel vermoeiend is, snap ik ook wel waar dat vandaan komt. En ik probeer dan gewoon aan haar verhalen een positieve draai te geven.
Bijvoorbeeld; haar vriendje heeft weinig tijd voor haar. Oh, dat is fijn, want dan kunnen wij samen meer tijd doorbrengen om leuke dingen te doen. Druk op haar werk, altijd maar ingepland worden; jee, ze willen jou echt graag hebben daar. Terwijl je goed opgeleid bent en niet goedkoop. Ze zullen wel erg blij met je zijn!
Mijn vriendin ''trapt hier wel in'' zeg maar. Ik weet niet hoe dat bij jouw vriendin is... maar misschien een idee.
En, als je zelf je verhaal kwijt wil, en wel bij haar, dan lijkt me dat je dat gewoon heel duidelijk kan aangeven. Zo van; Ik vind het allemaal vervelend voor je, maar ik wil ook wel graag mijn vragen en verhalen bij jou kwijt en kan soms wel wat hulp/advies/luisterend oor gebruiken. Snapt ze vast wel!
Succes!
zondag 13 maart 2011 om 16:51
Hier hetzelfde verhaal, met alleen het verschil dat het niet een paar weken is, maar bijna driekwart jaar. Tijdens de grootste dip heb ik haar meerdere malen huilend aan de telefoon gehad, ook zelfs een paar keer naar haar toegegaan tijdens zo'n huilbui (tis een drie kwartier rijden). Het gaat nu beter met haar en haar vriend, en heb sindsdien niets meer van haar gehoord.
Heb besloten zelf ook geen contact op te nemen, omdat ik in heb gezien dat ze alleen behoefte aan contact heeft als het haar uitkomt. Dat is in mijn ogen geen vriendschap. Daarnaast: ze heeft een zoontje, en irriteer me mateloos aan de opvoeding daarvan; ze heeft altijd geld tekort (zo erg dat ik haar eens heb laten shoppen op mijn kosten in de Ikea, nooit terugbetaald), maar heeft wel geld voor een telefoonrekening van 300 euro; het is een ontzettende bende in huis, en sinds haar verkering met haar vriend is ze geworden tot een regelrechte tokkie. Jammer, want ken haar uit de box-periode, maar it's not my cup of tea anymore. Mensen groeien uit elkaar, it happens.
Heb besloten zelf ook geen contact op te nemen, omdat ik in heb gezien dat ze alleen behoefte aan contact heeft als het haar uitkomt. Dat is in mijn ogen geen vriendschap. Daarnaast: ze heeft een zoontje, en irriteer me mateloos aan de opvoeding daarvan; ze heeft altijd geld tekort (zo erg dat ik haar eens heb laten shoppen op mijn kosten in de Ikea, nooit terugbetaald), maar heeft wel geld voor een telefoonrekening van 300 euro; het is een ontzettende bende in huis, en sinds haar verkering met haar vriend is ze geworden tot een regelrechte tokkie. Jammer, want ken haar uit de box-periode, maar it's not my cup of tea anymore. Mensen groeien uit elkaar, it happens.
zondag 13 maart 2011 om 16:57
In mijn OP heb ik het inderdaad iets anders verwoord zie ik zelf, maargoed het lijkt me duidelijk wat het probleem is .
@ lieverlustdanliefde : ik geef elke keer wat van mijn positiviteit aan haar mee, maar als ze er niet veel mee doet heeft het ook weinig zin. Ik blijf het wel continue doen, want in mijn optiek ben je vrienden door dik en dun. Het is gewoon erg vermoeiend als je alleen maar geklaag moet aanhoren en het continue om haar draait.
@ chrissiy : jeetje die situatie is wel extremer dan die van mij, maar het gelijk naar iemand toe gaan en echt helpen herken ik absoluut. Mensen groeien inderdaad uit elkaar en dat is soms ontzettend zonde, maar wel beter voor beide partijen soms.
@ lieverlustdanliefde : ik geef elke keer wat van mijn positiviteit aan haar mee, maar als ze er niet veel mee doet heeft het ook weinig zin. Ik blijf het wel continue doen, want in mijn optiek ben je vrienden door dik en dun. Het is gewoon erg vermoeiend als je alleen maar geklaag moet aanhoren en het continue om haar draait.
@ chrissiy : jeetje die situatie is wel extremer dan die van mij, maar het gelijk naar iemand toe gaan en echt helpen herken ik absoluut. Mensen groeien inderdaad uit elkaar en dat is soms ontzettend zonde, maar wel beter voor beide partijen soms.
zondag 13 maart 2011 om 16:59
zondag 13 maart 2011 om 17:09
quote:tigermaus schreef op 13 maart 2011 @ 16:57:
@ chrissiy : jeetje die situatie is wel extremer dan die van mij, maar het gelijk naar iemand toe gaan en echt helpen herken ik absoluut. Mensen groeien inderdaad uit elkaar en dat is soms ontzettend zonde, maar wel beter voor beide partijen soms.
Dat zijn nog maar een paar voorbeelden. Het is dat er al een AMK-melding is gemaakt, anders deed ik het. Ik vind dat ze geestelijk en lichamelijk haar zoontje mishandelt.
Over haar huis en de viezigheid: snap dat het niet overal even schoon is in huis, en het hoeft ook niet zo schoon te zijn bij mij als bij een ander, maar het is echt echt vies. Kattenharen overal, plakhandjes van haar zoontje overal, vuil op de grond, de kat heeft op de deurmat gepist en gepoept, altíjd remsporen in het toilet, en 1 grote teringbende overal. Zo erg dat ik op een gegeven moment zelf de dweil heb gepakt en een sopje heb gemaakt, om de boel op te frissen.
Tja, het botst zeg maar. Wil nog wel in een gesprek met haar aangeven waarom ik geen contact meer hoef. Ben bezig met een lijstje te maken van punten, om als het ware haar een spiegel voor te houden. Maar.. denk dat het slechts bij het maken blijft, en het hele gesprek niet zal plaatsvinden. Ergens weet ik dat het geen zin heeft, ze niet zal kijken in de spiegel die ik haar probeer voor te houden. Maar ach, dan heb ik het voor mezelf op een rij gezet, das ook wel lekker
Maar goed, dit is jouw topic. Wat ik in jouw geval zou doen is een gesprek aanknopen met haar, zeggen dat je echt begrijpt dat ze niet zo lekker in haar vel zit, maar dat je het moeilijk vindt daarmee om te gaan. Dat je behoefte hebt aan het contact voor deze paar weken, dat je dat mist. Zojuist. Vooral bij jezelf houden, niet op haar vitten.
@ chrissiy : jeetje die situatie is wel extremer dan die van mij, maar het gelijk naar iemand toe gaan en echt helpen herken ik absoluut. Mensen groeien inderdaad uit elkaar en dat is soms ontzettend zonde, maar wel beter voor beide partijen soms.
Dat zijn nog maar een paar voorbeelden. Het is dat er al een AMK-melding is gemaakt, anders deed ik het. Ik vind dat ze geestelijk en lichamelijk haar zoontje mishandelt.
Over haar huis en de viezigheid: snap dat het niet overal even schoon is in huis, en het hoeft ook niet zo schoon te zijn bij mij als bij een ander, maar het is echt echt vies. Kattenharen overal, plakhandjes van haar zoontje overal, vuil op de grond, de kat heeft op de deurmat gepist en gepoept, altíjd remsporen in het toilet, en 1 grote teringbende overal. Zo erg dat ik op een gegeven moment zelf de dweil heb gepakt en een sopje heb gemaakt, om de boel op te frissen.
Tja, het botst zeg maar. Wil nog wel in een gesprek met haar aangeven waarom ik geen contact meer hoef. Ben bezig met een lijstje te maken van punten, om als het ware haar een spiegel voor te houden. Maar.. denk dat het slechts bij het maken blijft, en het hele gesprek niet zal plaatsvinden. Ergens weet ik dat het geen zin heeft, ze niet zal kijken in de spiegel die ik haar probeer voor te houden. Maar ach, dan heb ik het voor mezelf op een rij gezet, das ook wel lekker
Maar goed, dit is jouw topic. Wat ik in jouw geval zou doen is een gesprek aanknopen met haar, zeggen dat je echt begrijpt dat ze niet zo lekker in haar vel zit, maar dat je het moeilijk vindt daarmee om te gaan. Dat je behoefte hebt aan het contact voor deze paar weken, dat je dat mist. Zojuist. Vooral bij jezelf houden, niet op haar vitten.
zondag 13 maart 2011 om 17:18
Jeetje chrissiy, verschrikkelijk. Goed dat ze er melding van hebben gemaakt, een kind laten opgroeien in zo'n zooitje ongeregeld is een regelrechte ramp. Ik snap goed dat je zelf de dweil maar hebt gepakt.
De situatie is wel herkenbaar aan de ene kant, mijn vriendin heeft totaal geen structuur. Nu hoeft het niet pietje precies te zijn maar als je moet werken en je gaat pas om kwart over vier je nest in, dan vraag je de volgende dag om een enorme dip.
Heb ook gezegd dat het misschien beter is als ze gewoon om vaste tijden naar bed gaat en opstaat. Maar mocht niet baten.
Ik wil dat gesprek met haar aanknopen maar haar kennende vat ze dat verkeerd op en denk ze, dat ik denk dat ik haar niet serieus neem. Dit is namelijk al vaker gebeurd helaas. Maar misschien heb ik dingen verkeerd gezegd? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik haar altijd zo voorzichtig en open mogelijk benader.
De situatie is wel herkenbaar aan de ene kant, mijn vriendin heeft totaal geen structuur. Nu hoeft het niet pietje precies te zijn maar als je moet werken en je gaat pas om kwart over vier je nest in, dan vraag je de volgende dag om een enorme dip.
Heb ook gezegd dat het misschien beter is als ze gewoon om vaste tijden naar bed gaat en opstaat. Maar mocht niet baten.
Ik wil dat gesprek met haar aanknopen maar haar kennende vat ze dat verkeerd op en denk ze, dat ik denk dat ik haar niet serieus neem. Dit is namelijk al vaker gebeurd helaas. Maar misschien heb ik dingen verkeerd gezegd? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik haar altijd zo voorzichtig en open mogelijk benader.
zondag 13 maart 2011 om 17:40
Ik bedoel dit niet verkeerd maar neem je haar wel serieus?
Ik snap je irritatie overigens volkomen hoor, heb ook zulke "vriendinnen" gehad en brrr.... Zo moeilijk ook er iets van te zeggen in een goed gesprek omdat het inderdaad vaak verkeerd wordt opgevat. Maar toch een poging wagen in jouw geval denk ik
Ik snap je irritatie overigens volkomen hoor, heb ook zulke "vriendinnen" gehad en brrr.... Zo moeilijk ook er iets van te zeggen in een goed gesprek omdat het inderdaad vaak verkeerd wordt opgevat. Maar toch een poging wagen in jouw geval denk ik
zondag 13 maart 2011 om 18:58
Hallo, ik ben ook nieuw. Mijn profiel klopt niet maar dat is niet aan te passen wegens bugs.
@ tigermaus Ik snap heel goed dat je graag je vriendin wil steunen maar ik denk niet dat je iemand moet steunen omdat je het dan terug krijgt als je het zelf nodig hebt. Je moet haar steunen omdat je haar als persoon wilt steunen. Als je alleen maar geklaag aanhoort snap ik dat dat erg zwaar is en het lijkt me moeilijk dat ze dat wegwuift. Zo lees ik dat dan. Heb je wel eens geprobeert om haar alleen maar naar leuke dingen, belevenissen te vragen? Of om samen iets te gaan doen wat leuk is? Een dagje lol trappen?
@Chrissiy Jee wat rot allemaal!
@ tigermaus Ik snap heel goed dat je graag je vriendin wil steunen maar ik denk niet dat je iemand moet steunen omdat je het dan terug krijgt als je het zelf nodig hebt. Je moet haar steunen omdat je haar als persoon wilt steunen. Als je alleen maar geklaag aanhoort snap ik dat dat erg zwaar is en het lijkt me moeilijk dat ze dat wegwuift. Zo lees ik dat dan. Heb je wel eens geprobeert om haar alleen maar naar leuke dingen, belevenissen te vragen? Of om samen iets te gaan doen wat leuk is? Een dagje lol trappen?
@Chrissiy Jee wat rot allemaal!
zondag 13 maart 2011 om 19:02
zondag 13 maart 2011 om 19:10
quote:samba schreef op 13 maart 2011 @ 18:58:
@Chrissiy Jee wat rot allemaal!
Tja. Wou dat het anders was, maar dat is het niet. Ze is gewoon zo veranderd, zo jammer. Ze doet dingen waar ik geen woorden voor heb, haar normen en waarden zijn zo anders geworden dan die van mij. Zo laat ze haar zoontje eerst bij haar komen als hij iets heeft gedaan wat niet mag, en geeft ze haar zoon vervolgens een klap voor zijn kont. En niet te zachtjes he!
Ook koopt ze producten nieuw als het oude apparaat stuk is, en retourneert ze vervolgens het oude apparaat onder het motto "hij doet het niet".
Twijfel nu alleen of ik mijn waslijst voor mezelf moet houden of moet uitspreken naar haar toe. Het zijn allemaal verwijten eigenlijk, en hoezeer ik ook gelijk heb -want echt, dat heb ik-, ik schiet er denk ik niets mee op. Wat vinden jullie?
@Chrissiy Jee wat rot allemaal!
Tja. Wou dat het anders was, maar dat is het niet. Ze is gewoon zo veranderd, zo jammer. Ze doet dingen waar ik geen woorden voor heb, haar normen en waarden zijn zo anders geworden dan die van mij. Zo laat ze haar zoontje eerst bij haar komen als hij iets heeft gedaan wat niet mag, en geeft ze haar zoon vervolgens een klap voor zijn kont. En niet te zachtjes he!
Ook koopt ze producten nieuw als het oude apparaat stuk is, en retourneert ze vervolgens het oude apparaat onder het motto "hij doet het niet".
Twijfel nu alleen of ik mijn waslijst voor mezelf moet houden of moet uitspreken naar haar toe. Het zijn allemaal verwijten eigenlijk, en hoezeer ik ook gelijk heb -want echt, dat heb ik-, ik schiet er denk ik niets mee op. Wat vinden jullie?
zondag 13 maart 2011 om 19:12
maandag 14 maart 2011 om 15:25
Ik sluit me aan bij Immortal.
Zelf ook net gedaan in een vergelijkbare situatie. En volhouden!
Dat laatste zeg ik ook tegen mezelf, want heb me eerder laten
ompraten om TOCH weer contact te houden en dat werkt niet.
Het is niet leuk om te doen, maar nu heb je zelf ook niks aan de vriendschap, dus waarom dan in stand houden?
Zelf ook net gedaan in een vergelijkbare situatie. En volhouden!
Dat laatste zeg ik ook tegen mezelf, want heb me eerder laten
ompraten om TOCH weer contact te houden en dat werkt niet.
Het is niet leuk om te doen, maar nu heb je zelf ook niks aan de vriendschap, dus waarom dan in stand houden?
