Burnout! Het vervolg

Ohw, ik had je helemaal niet gezien Zon! Jeetje wijffie, ben het wel met Lief eens hoor, wat ben je toch keihard voor jezelf... Draai het eens om, probeer eens als een buitenstaander naar je situatie te kijken. (helicopterview, ken je dat?) Zou je ook zo hard zijn als het om iemand anders ging?

Even mijn situatie schetsen; ik ga het proberen Maris (ik herken al een hele hoop als ik 2 pagina's van jullie teruglees!): ik werk in de welzijnsector 3,5 dag p/w; veel contact met mensen. Met mensen werken (en privé trouwens ook) brengt me veel spanning (wil het goed doen, heb verwachtingen over hun verwachtingen). Ik had al anderhalve maand dagelijks spanningshoofdpijn en vastzittende schouders en nek. Hoopte dat het in de kerstvakantie over zou gaan, maar helaas. Heb me half januari ziek gemeld omdat ik soort van 'ingestort' ben; kon alleen nog maar huilen en voelde me volledig labiel. Begin nu langzaam (met behulp van een coach) op te krabbelen en me psychisch beter te voelen, maar ben nog steeds zo MOE! Deze week voor het eerst 2 dagen 3 uur werken. Zo ook vandaag en ben GAAR! (sorry voor de hoofdletters, maar zo voelt het; moe en gaar tot op het bot). Ik heb een dochter van bijna 1 jaar oud en stel ook in het moederschap allerlei hoge eisen aan mezelf. M'n vriend is heel relaxt in alles en snapt nooit over wat voor dingen ik me allemaal druk kan maken. Sinds ik ziek thuis ben, heb ik al helemaal het idee dat alles 10 keer zo hard binnenkomt, dat er geen filter meer tussenzit ofzo. Kan het niet zo goed uitleggen.

quote:kareltje79 schreef op 01 april 2011 @ 21:40:

Even mijn situatie schetsen; ik ga het proberen Maris (ik herken al een hele hoop als ik 2 pagina's van jullie teruglees!): ik werk in de welzijnsector 3,5 dag p/w; veel contact met mensen. Met mensen werken (en privé trouwens ook) brengt me veel spanning (wil het goed doen, heb verwachtingen over hun verwachtingen). Ik had al anderhalve maand dagelijks spanningshoofdpijn en vastzittende schouders en nek. Hoopte dat het in de kerstvakantie over zou gaan, maar helaas. Heb me half januari ziek gemeld omdat ik soort van 'ingestort' ben; kon alleen nog maar huilen en voelde me volledig labiel. Begin nu langzaam (met behulp van een coach) op te krabbelen en me psychisch beter te voelen, maar ben nog steeds zo MOE! Deze week voor het eerst 2 dagen 3 uur werken. Zo ook vandaag en ben GAAR! (sorry voor de hoofdletters, maar zo voelt het; moe en gaar tot op het bot). Ik heb een dochter van bijna 1 jaar oud en stel ook in het moederschap allerlei hoge eisen aan mezelf. M'n vriend is heel relaxt in alles en snapt nooit over wat voor dingen ik me allemaal druk kan maken. Sinds ik ziek thuis ben, heb ik al helemaal het idee dat alles 10 keer zo hard binnenkomt, dat er geen filter meer tussenzit ofzo. Kan het niet zo goed uitleggen.Herkenning, herkenning, herkenning!

Hallo allemaal:

Lief: Je zegt: wat is het hier rustig, Volgens mij hebben we over het vorige topic bijna een half jaar gedaan om het vol te krijgen. Deze is in twee maanden al bijna vol.

Ik vind het knap van je, dat je al zoveel kan doen op een dag terwijl je toch ook al een behoorlijk aantal uren gewerkt hebt van de week. Ik vind het ook heel knap, dat het lijkt of je het feit dat je dan ook moe mag zijn, nu een beetje gaat accepteren.



Maris: Wat goed van je dat je de stap gaat zetten om weer te gaan werken, wel heel goed je grenzen in de gaten houden hoor. De verleiding is zo groot, als je eenmaal weer een schrijnende casus voor je neus hebt, om toch nog even een paar extra telefoontjes te doen, terwijl eigenlijk je uren er op zitten.

Misschien een idee, om te kijken of er stommetjeswerkt bij jullie is, dat je eerst weer aan het aanwezig zijn kan wennen?



Gam: Zoals ik van de week ook al zei: Ook leuke dingen kosten energie. Als je die energie hebt is het prima, zo niet dan misschien toch een stapje terug?



Choco; Ik weet niet precies hoever je bent in het proces van bo, maar ik zou nu nog geen werkplannen maken voor de zomervakantie. Wat ik zeker geleerd heb van de bo, is dat je echt met de dag moet leven. Er kan in drie maanden zoveel veranderen. Toen ik nog in het proces zat, kon ik nog geen dagdeel vooruit denken, omdat ik simpelweg niet wist hoe ik me zou voelen. Laat staan over drie maanden.



Abc: Vervelend dat je loopt te snotteren. Kan het zijn dat de hormonen ook je weerstand wat naar beneden halen? Als ik het zo lees lijkt het of je wat bo betreft het ergste achter de rug hebt, klopt dat?

Goed voor jezelf blijven zorgen hoor! Wel superknap dat je je grens aangegeven hebt, en je vriend alleen naar een verjaardag hebt gestuurd. Volgens mij was dat een jaar geleden echt geen optie geweest.



Zonnestraal: Meis toch, wat maak je het jezelf moeilijk. Zoals de anderen ook al zeiden: je verdient het niet dat je zo streng bent voor jezelf. Je mag zijn wie je bent, je bent goed zo!

En degene die dat niet ziet, is het niet waard dat jij je er druk over maakt.



Karel: Welkom, het is een herkenbaar verhaal, ik denk dat je er misschien nog niet aan toe bent om weer te gaan werken? Hoe lang ben je echt thuis geweest?

Heb je ook hulp van een psych? Want vooral die hoge eisen die je aan jezelf stelt breken je echt op hoor. Probeer je kindje wat vaker over te laten aan je vriend, en het huishouden loopt ook niet weg. Probeer goed voor jezelf te gaan zorgen, en echt aan je vermoeidheid toe te geven. Laat het er maar zijn, alleen dan kan het minder worden. Als je er nu overheen stapt, komt het volgende week dubbel zo hard terug, net zolang totdat je echt, echt niks meer kan.



Toffe: Gaat het bij jou weer een beetje?



Hier is alles oke, ik had weer een negen voor anatomie, dus dat gaat nog steeds goed. Nog twee weekjes dan mag ik gaan starten in de praktijk. Spannend!

Ik had de laatste weken wel heel veel last van mijn nek en mijn schouders, dus vanavond op de sportschool een goede massage gehad, daar knapt een mens ook weer van op.

Ik ben nog steeds blij dat ik echt iets heel anders ben gaan doen, ik zit hier weer onder aan de lijn, dus ik heb ook niet de verantwoordelijkheid, dus ik heb nu ook niet de neiging om alles naar me toe te trekken. Al blijft het er wel een beetje in zitten hoor!



Tot snel weer!

Jullie hebben zo gelijk... bij ieder ander zou ik precies hetzelfde zeggen als wat jullie bij mij doen. Blijf de lat te hoog leggen en kijk teveel naar de dingen, die ik niet goed doe. I.p.v. naar wat er wel goed gaat. Moet nu ook van de therapeute elke dag 3 positieve dingen opschrijven over wat er goed is gegaan. (iets wat ik een paar maanden geleden niet gedaan zou hebben) Vind dit al erg lastig om te doen.



Had afgelopen donderdag therapie en had voor de eerste keer het gevoel dat ik er iets mee kan. Kon ook duidelijk aangeven wat ik nodig heb. Dat ik nu totaal geen overzicht van de dingen heb en daar ontzettend onzeker van word. Er is zoveel wat ik nog aan moet pakken zowel privé, werk, therapie dat ik gewoon niet weet waar ik zou moeten beginnen. En uiteindelijk komt daardoor niks meer uit mijn handen. Het is te makkelijk om steeds te zeggen, stap voor stap. Zo werkt het theoretisch maar niet in de praktijk. Want al deze dingen lopen door mekaar heen. Dat heb ik haar weer uitgelegd en eindelijk begrijpt ze het. Heb echt behoefte aan een overzicht en daar gaan we nu aan werken. Zodat ik een soort blauwprint heb van wat ik zou kunnen doen in de voor mij moeilijke situaties.



Het is misschien stom maar heb het wel heel erg sterk, dat ik de dingen in mijn hoofd voor me moet zien om er iets mee te kunnen. Als ik een liedje schrijf, dan hoor ik de melodie in mijn hoofd. Als ik een lege ruimte binnen kom, dan zie ik precies voor me hoe ik dit in zou inrichten. Als ik iets aparts wil voor een optreden, dan zie ik mezelf al helemaal staan in dat bijzondere kledingstuk... Dit is een goede eigenschap voor o.a. mijn werk maar belemmert me nu ontzettend doordat ik nog steeds moeite heb om me constant te blijven concentreren.

Als ik onvoldoende weet over een onderwerp of als me onverwacht een persoonlijke vraag gesteld word, dan heb ik moeite om me te mengen in een gesprek (of vergadering). Omdat ik dan nog na aan het denken ben over alles wat me net verteld is en wat ik daar van vind. Probeer op dat moment voor mezelf weer een soort overzicht te maken.



Weet ook niet zo goed hoe ik nu met mijn lg om moet gaan. Wil toch aan bepaalde verwachtingen voldoen, dat het me wel lukt om te zeggen wat er is etc.



Het wordt vandaag een prachtige dag, de zon schijnt al. Het is gewoon heerlijk weer.... geniet ervan meiden!



Lief, speciaal voor jou nog even als je wat dichterbij zou wonen, dan zou ik zo een slap bakkie thee komen drinken...

Abc, word je nu ook heftiger ongesteld door de hormonen?

Volgens mij hebben jullie deze week wel 5 pagina's vol geschreven als het niet meer is Teveel om overal nog op te reageren. Zag wel weer een nieuwe naam voorbij komen. Welkom nog...



Annemie, fijn dat je ondanks de drukte thuis, werk, school enzo. toch nog af en toe hier langs komt. Ze zeggen het vaker een nieuwe baan kan een hoop positieve energie geven. Bij jou is dat zeker zo! Je doet het hartstikke goed.



Maris, veel plezier vandaag. Je hebt wel ontzettend goed weer uitgezocht voor je uitje. Hopelijk heb je extra shirtjes meegenomen i.v.m. het zweetgevaar.

Fijn, dat je straks wat minder last hebt van je lg. Het zal al spannend genoeg zijn om weer te gaan werken.



Lief, je hebt het hartstikke goed gedaan deze week.



Ben nu even de rest weer kwijt.

abc, ik begrijp die angst heel goed, dat je bang bent voor die slapeloze nachten. Wat voelde dat rot toen hè, en wat heb je (ik) er veel voor over om je nóóit meer zo te hoeven voelen. Ik ben er ook nog altijd bang voor hoor. Ook nu metdie hofodpijn, ik ben zó bang dat ik weer terugval en dat ales weer van voor af aan begint. Die angst is zo groot dat je er hoofdpijn van zou krijgen, of van zou gaan piekeren...

Klote dat je dan ook nog volle longen hebt en dan ook nog eens een bloeding hebt. Kan me van het laatste ook voorstellen dat je ervan schrikt. Je wilt graag gezond zijn de komende tijd, dat is erg belangrijk, en dan overkomt idt je allemaal. Zorg maar goed voor jezelf, lekker in het zonnetje, niet teveel doen. Je hebt een topvirend!



quote:zonnestraaltje1 schreef op 02 april 2011 @ 10:46:

Lief, speciaal voor jou nog even als je wat dichterbij zou wonen, dan zou ik zo een slap bakkie thee komen drinken...Zo makkelijk kom je er niet vanaf hè. Niemand heeft gezegd dat je helemaal naar mij moet komen. We kunnen ook halverwege afspreken. Dan is het voor mij 45 minuten en voor jou een half uur. Pakken we een terrasje cafeetje. Wat een kutweer wordt het morgen zeg.

wow dames, veel geschreven weer.

Ik kan het ff niet bijbenen..



Ik ben even in shock, krijg net een brief dat mijn huisarts is overleden..wow..die had ik niet zien aan komen, niemand als ik het goed begrepen heb.

k ben er echt een beetje van van slag. ik heb die man de afgelopen maanden zo vaak gezien en hij heeft me zi veel geholpen..kan het gewoon niet geloven.



Daarbij, klinkt misschien heel erg stom en egoistisch en zo is het absoluut niet bedoeld, maar nu moet ik WEER opnieuw kennis maken met iemand en mijn verhaal aan vertellen, dat is nummer vier binnen een maand. bedrijfsarts, personeels adviseur, psych, en nu de huisarts....ik weet voor de familie is het vele malen erger, maar ik kan er niets aan doen dat dit ook even paniek brengt bij mij..



abyway...heel erg, was zo een fijne aardige man

Abc, beterschap hoop dat je snel opknapt. Misschien ben je nu wel extra vatbaar door al die hormonen? Fijn, dat de vijver nu helemaal klaar is.



Deze bo is gewoon een grote les voor ons allemaal. Je leert ervan en hopelijk gaan we steeds beter onze valkuilen herkennen en er ook iets mee doen. Dan zal de terugval echt wel meevallen.

Heb de terugval zelf wel gehad en dat ligt toch echt aan mezelf omdat ik het gewoon niet wilde accepteren en maar door ging...



Lief, heb je een idee waar je wil afspreken? Vind het eigenlijk wel super leuk. Ik ben er vanavond niet, dus zal ook niks meer lezen hier. Weet je wat, ik mail je gewoon even mijn nr. dan kan je me altijd een sms sturen. Heb het geluid uit staan en als ik straks bij de band ben dan hoor ik toch niks meer....



Toffe, vervelend voor je dat je nu weer iemand anders krijgt. Kan me dat best wel voorstellen dat je hier nu even tegen op ziet.

Heel veel sterkte meid!



Hebben jullie ook zo genoten van de zon? Het was dinsdag al zo'n lekker weer, lag toen ook al heerlijk in de zon te slapen weliswaar nog met een trui aan (voelde toen al de zon branden in mijn gezicht).



Ga opschieten moet nog een hoop doen voor vanavond.



Fijne avond meiden!

hoi



abc, het gaat wel ik merk echt wel dat ongesteld worden/zijn nu heel veel met me doet hoor. nu is het weer bijna klaar en voel ik me langzaam aan weer beter worden en vrolijker, dan 3 weken weer opbouwen om de 4e week een terugval te hebben. maar goed als ik het ergens aan kan koppelen, behalve de bo dan, dan is het wat makkelijer accepteren.



Ik ben echt wel een beetje van de kaart hoor van de dokter. ik ben sinds ik thuis zit toch bijna elke 2 weken bij mijn huisarts geweest, hij wilde me goed in de gaten houden en hele fijne gesprekken gehad. vorige maan zat er er minsten 2 keer in de week, zelf nog ziek, kinderen zien en man ziek, en dan vandaag dit gehoord, echt heel raar. gek idee ook dat je zo iemand ook nooit meer ziet dan.



ga ff eten

jeetje toffe, kan me voorstellen dat dat onwijs schrikken is en datj e van de kaart ben. Was hij ziek ofzo? En dat je nu baalt dat je een nieuwe ha moet, snap ik best hoor, dat is gewoon een menselijke reactie en staat los van de schrik en het verdriet.



abc, vervelend dat je je zo naar voelt! Wat lief ook al zegt, juist nu wil je je goed voelen... en dan zorg je goed voor jezelf, en dan word je toch nog ziek. Beterschap



Dus, een mini-meet! Leuk hoor, veel plezier! Succes en veel plezier vanavond zon, geniet ervan! Had je nog een zilveren tuniekje gevonden?



Wat ging jij vandaag doen Lief?

Ik herken je hoofdpijn verhaal zo! Ik heb de laatste weken ook weer veel vaker hoofdpijn, vrijwel dagelijks. Maak me daar ook zorgen om. Voelt als een waarschuwing, maar ik weet niet goed waarvoor.



De activiteit was leuk en ging goed, kon het goed volhouden. Nu wel weer hoofdpijn. Gelukkig vanavond lekker samen op de bank en morgen maris-dag!!!

Ik blijf regelmatig meelezen, want veel van jullie verhalen zijn zo herkenbaar voor mij. Die angst voor terugval is naar, maar is eigenlijk ook een soort 'medicijn'. In heb inderdaad zo'n 10 jaar na mijn eerste bo een tweede gekregen, omdat ik de voortekenen negeerde. Dacht dat ik wel wist waar ik op moest letten, dat het allemaal wel meeviel... ja ja!

Op een zaterdagmiddag (natúúrlijk in het weekend) zat ik te shaken op de bank. In plaats van in een depressie was ik met al mijn (eigen)wijsheid een klassieke paniekstoornis ingedonderd. Man, wat een klap! En wat duurde het lang voor ik daar een beetje vanaf was. En nog heb ik er van tijd tot tijd last van. Maar goed, ook dat is alweer bijna 10 jaar geleden, dus nu werk ik op het ogenblik weer 7 dagen per week. Tja, zzp-er hè, zeg dan maar eens nee tegen een klus. Maar als deze voorbij is, zo rond half april, ga ik het echt rustiger aan doen. Help me alleen even herinneren, tegen die tijd .

Ik ben wel erg blij dat ik mijn eigen lg ben! Als ik zie hoeveel energie jullie daarmee kwijt zijn, hoeveel bloed, zweet en tranen dat soms kost... Alleen daarvan zou je al overstuur raken.



Allemaal een hele dikke van een oudgediende die nog steeds niet helemaal wijs is, maar misschien komt dat nog wel. Nu eerst maar eens aan het werk...

Jeetje Sri, 2x een bo, en nu weer 7 dagen per week werken! Ik kan me voorstellen dat het een voordeel is dat je geen lastige lg hebt, maar aan de andere kant is er nu denk ik ook niemand die je grenzen bewaakt en je kan dwingen een stapje terug te doen. Behalve jijzelf dan, maar ik krijg zomaar de indruk dat dat niet je sterkste punt is Goed om jezelf denken hoor!!



Abc, balen dat je niet meer kon slapen. Hoe laat prik je elke ochtend? Moet dat perse smorgens? Moet geloof ik wel op een vast tijdstip he... maar had dat anders ook savonds gekund? Wel fijn dat je minder hoest! Voelt vriend zich ook al wat beter? Hebben jullie nog plannen voor vandaag?



Zon en Lief al samen aan de thee?

Hoe ging je optreden Zon?



Ik weet het even niet. Ik heb weeer hoofdpijn, niet heel erg nu, maar wel dat zeurende gevoel in mn voorhoofd. Het is precies dezelfde (spannings)hoofdpijn die ik in het begin ook constant had, en dat baart me zorgen. Maar ik weet niet zo goed wat ik eraan / ermee kan / moet doen...

Ik heb lekker uitgeslapen, vriend is aan het werk, en ik zit lekker in pyjama aan te rommelen. Beetje huishouden, internetten, muziek luisteren, thee drinken, lezen... lekker relaxed.

Misschien dat ik vanavond toch nog wel meega uit eten óf naar de bios met mn vrienden... als die verdomde hoofdpijn tenminste afzakt, en vriend ook nog puf heeft na zn werk.

quote:_maris_ schreef op 03 april 2011 @ 12:26:

Ik weet het even niet. Ik heb weeer hoofdpijn, niet heel erg nu, maar wel dat zeurende gevoel in mn voorhoofd. Het is precies dezelfde (spannings)hoofdpijn die ik in het begin ook constant had, en dat baart me zorgen. Maar ik weet niet zo goed wat ik eraan / ermee kan / moet doen...

Ik heb lekker uitgeslapen, vriend is aan het werk, en ik zit lekker in pyjama aan te rommelen. Beetje huishouden, internetten, muziek luisteren, thee drinken, lezen... lekker relaxed.

Misschien dat ik vanavond toch nog wel meega uit eten óf naar de bios met mn vrienden... als die verdomde hoofdpijn tenminste afzakt, en vriend ook nog puf heeft na zn werk.

Ik heb hier inmiddels een (hele prille) theorie over ontwikkeld. Kan het niet zo zijn dat we dit hebben, juist omdát we weer wat aktiever worden. We hebben lang stilgelegen, en nu gaan we het brein weer wat uitdagen. Het ding schrikt zich rot en protesteert. Niet zozeer omdat je het overbelast, maar omdat het weer wordt aangeslingerd. Het wordt uitgedaagd. Zou het dan ook helpen als je veel, heel veel stabilisatietijd neemt? Dus je voert de belasting iets op, en houdt dat aan net zolang totdat het brein ook echt op tempo is gekomen en lekker gesmeerd loopt? Want feitelijk, als je gaat opbouwen (zowel privé als werk), ben je continu op zoek naar je grenzen.

Ik probeer dat nu een beetje, hoe moeilijk het ook is, dat stabiliseren. Nu, na de derde week 5x4 werken (maar dat geldt niet alleen voor werk denk ik), denk ik te merken dat ik me er weer wat beter bij voel. Ik heb sterk de indruk dat afgelopen week voor mij zwaar was vanwege menstruatie. Want ik heb gister echt een heel drukke dag gehad, en mjn hoofd tolt van de indrukken, maar het gaat niet onaardig met me. Minder hoofdpijn dan van de week.

Het zou fijn zijn als deze theorie klopt, dan heb je een handleiding om met die hoofdpijn om te gaan. Mar het is blijft wel angstig vind ik hoor.



Ik zie sri twee weken voordat ik jullie zie, dus dan zal ik het er even bij haar in timmeren dat ze niet de drie op een rij gaat maken.

Ja, ik weet het niet Lief. Ik heb niet echt het gevoel dat ik aan het opbouwen ben, en aan een nieuwe situatie moet wennen. Ik werk nog steeds niet, maar het zit er wel aan te komen. Prive doe ik geloof ik niet echt veel meer dan vorige maand. Het is nu sinds een week of drie dat ik weer meer hoofdpijn heb. En af en toe ben ik wat duizelig, dan tolt het me letterlijk in mn hoofd, herkent iemand dat? Op diezelfde plek, ook in mn voorhoofd. Zit jouw hoofdpijn ook voor in je hoofd Lief? Ga je nog theedrinken met Zon? Jammer dat ik in zo'n uithoek woon, anders schoof ik zeker weten even aan.

Maris, hoe is je bloeddruk?