Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
donderdag 7 april 2011 om 01:36
Interessant topic, knap van je. Ik heb er zelf in de familie ook mee te maken al was dat iemand met een schizo-affectieve stoornis (?) uiteindelijk die wel een lang leven heel veel last er van gehad heeft
Zelf heb ik ook mijn eigen psych- en identiteitsproblematiek maar dat is weer een heel ander verhaal
Zelf heb ik ook mijn eigen psych- en identiteitsproblematiek maar dat is weer een heel ander verhaal
vrijdag 8 april 2011 om 07:16
Green, natuurlijk is het ok dat je dat vraagt. Ik antwoord er niet hier op, maar zal dat effe op de hyves doen.
Hoe voel jij je? Ben je blij weer thuis te zijn of zou je nog wel even op die verre bestemming willen zijn?
Ben je trots op jezelf dat je die lange reis in je eentje hebt gemaakt?
Buikje, wat loopt er mis met de verbouwing?? Je bent erg moe, maar heb je wel de kans om je rust te nemen??
Janna, gaat het wel goed? Heb je al even gemist op de topics. Heb je minder zin om te schrijven na de discussies?
Yinyanga, dank voor je bericht.
vrijdag 8 april 2011 om 11:53
Gister belde de meneer. Ik zat bij een vriendin (reddende engelen, zij en haar man: zaten met het eten klaar voor me toen ik laat klaar was met werken, zomaar spontaan!), dus vroeg ie of ik later terug wilde bellen. Ik vervolgens twee uur gepiekerd wat het kon zijn, krijg ik een smsje met 'laat maar'.
Toch terug gebeld, hij moest iets weten maar had het intussen zelf uitgezocht, en wat ik aan het doen was? Dus... ik heb em gister weer gezien en we hebben niet gepraat. Tenminste, niks zwaars.
Toch terug gebeld, hij moest iets weten maar had het intussen zelf uitgezocht, en wat ik aan het doen was? Dus... ik heb em gister weer gezien en we hebben niet gepraat. Tenminste, niks zwaars.
vrijdag 8 april 2011 om 12:57
Ja, we hebben auto gereden, en thee gedronken, en tv gekeken, grapjes gemaakt en ik heb heel lang in zijn armen gelegen (en van het een kwam het ander natuurlijk).
Het was nu wel fijn om te zien, omdat ik mezelf intussen weer bijeen heb geraapt. Ik ben alleen wel bang dat nu alles weer van voor af aan gaat beginnen. En dus weet ik ook echt niet wat ik van hem wil.
Het was nu wel fijn om te zien, omdat ik mezelf intussen weer bijeen heb geraapt. Ik ben alleen wel bang dat nu alles weer van voor af aan gaat beginnen. En dus weet ik ook echt niet wat ik van hem wil.
vrijdag 8 april 2011 om 18:51
quote:frizzy schreef op 08 april 2011 @ 12:57:
Ja, we hebben auto gereden, en thee gedronken, en tv gekeken, grapjes gemaakt en ik heb heel lang in zijn armen gelegen (en van het een kwam het ander natuurlijk).
Het was nu wel fijn om te zien, omdat ik mezelf intussen weer bijeen heb geraapt. Ik ben alleen wel bang dat nu alles weer van voor af aan gaat beginnen. En dus weet ik ook echt niet wat ik van hem wil.
Misschien heb ik het al eens gevraagd, maar is het relatiemateriaal of heeft hij dezelfde functie als de L?
Hoe bedoel je dat je bang bent dat nu alles weer van voor af aan gaat beginnen?
Ja, we hebben auto gereden, en thee gedronken, en tv gekeken, grapjes gemaakt en ik heb heel lang in zijn armen gelegen (en van het een kwam het ander natuurlijk).
Het was nu wel fijn om te zien, omdat ik mezelf intussen weer bijeen heb geraapt. Ik ben alleen wel bang dat nu alles weer van voor af aan gaat beginnen. En dus weet ik ook echt niet wat ik van hem wil.
Misschien heb ik het al eens gevraagd, maar is het relatiemateriaal of heeft hij dezelfde functie als de L?
Hoe bedoel je dat je bang bent dat nu alles weer van voor af aan gaat beginnen?
vrijdag 8 april 2011 om 18:56
Dezelfde functie als de L, hoe kom je toch aan die woordkeuze!
Nee hij is geen relatiemateriaal. Wel is ie heel anders dan de Lastigerd, in de zin dat hij een prater is en houdt van analyseren.
Ik bedoel dat ik bang ben dat ik nu weer enigszins relaxt met hem ben, rustig in mijn hoofd, maar dat er straks weer van alles loskomt met opnieuw het gevolg dat ik een drama begin.
Nee hij is geen relatiemateriaal. Wel is ie heel anders dan de Lastigerd, in de zin dat hij een prater is en houdt van analyseren.
Ik bedoel dat ik bang ben dat ik nu weer enigszins relaxt met hem ben, rustig in mijn hoofd, maar dat er straks weer van alles loskomt met opnieuw het gevolg dat ik een drama begin.
vrijdag 8 april 2011 om 19:18
Ok, geen relatiemateriaal dus voor jou. Wel voor hem?
Op zich fijn dat hij wel houdt van praten, maarre... dus niet als het over jouw gevoelens gaat?
Je voelt je relaxed bij hem, maar het lijkt me niet bepaald ontspannend als je in je achterhoofd zo'n naar scenario afspeelt.
Ben je bang iets verkeerds te zeggen waardoor de boel escaleert? Ben je bang voor zijn reactie op iets wat jij zegt? Dat het bij hem verkeerd valt?
Op zich fijn dat hij wel houdt van praten, maarre... dus niet als het over jouw gevoelens gaat?
Je voelt je relaxed bij hem, maar het lijkt me niet bepaald ontspannend als je in je achterhoofd zo'n naar scenario afspeelt.
Ben je bang iets verkeerds te zeggen waardoor de boel escaleert? Ben je bang voor zijn reactie op iets wat jij zegt? Dat het bij hem verkeerd valt?
vrijdag 8 april 2011 om 19:22
Ik geloof dat hij niet op zoek is naar een relatie.
Eigenlijk denk ik dat ik me om hem niet zo'n zorgen hoef te maken. Hij heeft intussen een paar keer zijn grens aangegeven, dit gaf hij dan letterlijk aan en hij nam afstand. En toch is ie ook weer terug gekomen, dus blijkbaar maak ik bij hem niet zo erg veel kapot en vindt ie me nog steeds leuk (genoeg).
Maar in mijn hoofd wordt het zo'n gigantisch zooitje, met allerlei rotgevoelens erbij, dáár ben ik bang voor. Dat wil ik eigenlijk niet.
Eigenlijk denk ik dat ik me om hem niet zo'n zorgen hoef te maken. Hij heeft intussen een paar keer zijn grens aangegeven, dit gaf hij dan letterlijk aan en hij nam afstand. En toch is ie ook weer terug gekomen, dus blijkbaar maak ik bij hem niet zo erg veel kapot en vindt ie me nog steeds leuk (genoeg).
Maar in mijn hoofd wordt het zo'n gigantisch zooitje, met allerlei rotgevoelens erbij, dáár ben ik bang voor. Dat wil ik eigenlijk niet.
vrijdag 8 april 2011 om 19:39
Je denkt dus eigenlijk dat je het niet waard bent of dat je niet leuk genoeg bent voor hem en daarbij ben je min of meer aan het proberen te bewijzen dat dat idd zo is. Zo help je jezelf de vernieling in en het is in principe gewoon jezelf pijn doen.
Het komt bij jou toch altijd wel uit bij het gebrek aan eigenwaarde en ik weet dat je je daar zelf ook van bewust bent.
Je gaat zo weer uitzoeken waar je het beste hulp kunt vragen, he? Het is op zich wel mooi dat je weet wáár je hulp bij nodig hebt. Lieve meid, ik hoop echt dat je heel snel dé therapeut vindt die jou hier eens heel goed mee gaat helpen.
Het komt bij jou toch altijd wel uit bij het gebrek aan eigenwaarde en ik weet dat je je daar zelf ook van bewust bent.
Je gaat zo weer uitzoeken waar je het beste hulp kunt vragen, he? Het is op zich wel mooi dat je weet wáár je hulp bij nodig hebt. Lieve meid, ik hoop echt dat je heel snel dé therapeut vindt die jou hier eens heel goed mee gaat helpen.
