wat moet ik hier nu mee?

06-04-2011 20:15 13 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik zal proberen om het zo kort mogelijk te houden.

Ik heb ruzie met m'n oudste broer, of eigenlijk meer, hij heeft ruzie met mij. Reden maakt niet zo veel uit maar mijn andere twee broers en ik vonden een reactie van hem niet gepast en hebben hem dat laten weten via e-mail. Alleen, de e-mail is vanaf mijn account verzonden. Wel met alle drie onze namen er onder en ook duidelijk vermeld dat het uit naam van ons drieën werd verzonden.

Mocht je je afvragen waarom dit via e-mail is gegaan, dit was een reactie op een mail van hem.



Maar goed, van mijn andere twee broers moet ik nu horen dat ie mij nooit meer wil zien of spreken. M'n broers wel. Die hebben duidelijk aangegeven dat zij helemaal achter het bericht staan en nogmaals duidelijk gemaakt dat het ook namens hen gestuurd is.



Nu heeft ie aangegeven dat er nog veel meer is dat speelt, dat ie zich al jaren ergert aan mij en dat dit de druppel was. Maar ik ben me echt van geen kwaad bewust!!!! Hij heeft nooit iets gezegd of laten merken. Kwam bij me thuis, belde me, was altijd enthousiast en aardig als we elkaar zagen... Ik begrijp er niets van!



Ik kan 'm niet bellen want hij drukt me weg. Aan de ene kant ben ik er helemaal klaar mee, wat denkt ie wel?! Aan de andere kant ben ik er verdrietig van, ik wordt tenslotte niet dagelijks bewust uit iemands leven vebannen.



Wat moet ik hier nu mee?
Lieve techniek, dit kon je er nog wel bij hebben he!



Kun je het niet even laten rusten? Misschien per brief schrijven dat je even een tijdje afstand neemt en dat je wel open staat dat hij weer contact met jou opneemt.
anoniem_94998 wijzigde dit bericht op 06-04-2011 20:33
Reden: haha zelfde avatar als iemand anders dus nick verkeerd gezet
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Wat een vervelende situatie voor je.



Op het moment kun je er niet veel aan doen, vooral niet als hij de telefoon niet aanneemt. Ik zou het een weekje rust geven om de gemoederen te laten bedaren. Als je toch nog contact met je broer wilt, zou je hem dan een kaartje (komt toch anders over dan een email) kunnen sturen en uitnodigen tot een gesprek.



Inderdaad vreemd dat hij nooit eerder iets van zijn ongenoegen heeft laten blijken. Zou het kunnen dat hij jaloers op je is ?
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020

Alle reacties Link kopieren
Dankjewel voor de knuffel ikbenik.



Overdag kan ik het wel redelijk laten rusten maar 's nachts is dat lastiger. Ik blijf ongewild maar piekeren. Wat heb ik gedaan dat zo erg is dat m'n broer me niet meer wil zien? M'n man en broers zeggen dat er waarschijnlijk niets is maar dat ie zich nu een houding probeert te geven omdat ie niet durft toe te geven dat hij verkeerd heeft gereageerd.



Ik weet het niet. En ik weet ook niet of ik er nog wel behoefte aan heb om weer contact met hem op te nemen. Dit is nu de 2de keer dat ie me zegt me nooit meer te willen zien. Ook toen heeft het me heel veel verdriet gedaan. Als hij straks weer met hangende pootjes terug komt wie garandeert me dan dat ik niet nóg een keer te horen krijg dat ie me nooit meer wil zien??
Alle reacties Link kopieren
Oh ik ben mosterd ....
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020

quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 06 april 2011 @ 20:21:

Lieve techniek, dit kon je er nog wel bij hebben he!



Kun je het niet even laten rusten? Misschien per brief schrijven dat je even een tijdje afstand neemt en dat je wel open staat dat hij weer contact met jou opneemt.

`

Ikbenik.... sluit mij hierbij aan... laat het initiatief maar bij hem... als andere broers achter jou staan dan doe jij het echt wel goed... en dikke natuurlijk
Alle reacties Link kopieren
Heel erg vervelend dit. Het lullige is alleen, je kunt er niet zoveel aan wijzigen. Niet zolang je broer deze houding blijft aannemen. Logisch dat je er 's nachts wakker van ligt, overdag heb je afleiding zodat je er niet zoveel aan denkt.



Geen idee of dit een goede oplossing is, maar je kunt proberen hem een nieuwe email te sturen waarin je (kort) uitlegt dat zijn houding je veel doet. Dat je hem de tijd geeft omdat ie dat blijkbaar nodig heeft en mocht hij zich ooit weer bedenken, hij altijd welkom is weer contact met je op te nemen.



Vervolgens moet je het voor jezelf compleet laten rusten. En ja, misschien hoor je nooit meer iets van hem, maar in ieder geval heb jij de deur voor hem op een kier gelaten.
heel goed aqua... deur op een kier laten maar het intiatief bij hem... en las eens een leuke quote: "Als je loslaat heb je twee handen vrij"... zoooo waar
Alle reacties Link kopieren
Aqua, punt is dat ik momenteel even niet weet of ik die deur wel op een kier wil zetten. Op dit moment ben ik eigenlijk ontzettend boos op 'm dat ie dit doet. Niet alleen dat ie mij zoveel verdriet bezorgt met z'n rare gedoe maar ook m'n twee andere broers. Die hebben nu het gevoel dat ze in een spagaat zitten. Ik heb wel aangegeven bij m'n broers dat ze wat mij betreft niet het contact met hem hoeven te verbreken (dat zei m'n jongste broer meteen; "ik hoef 'm ook niet meer te zien!")



En het meest trieste vind ik eigenlijk nog wel dat we geen pubers zijn die ruzie maken maar veertigers (hij dan hè, ik verkeer nog in ontkenning want het duurt nog 2 weken voor ik echt 40 ben!).
Alle reacties Link kopieren
Dankjewel voor je knuffel Pokkewijf, en je wijze quote!
Alle reacties Link kopieren
TO (of zal ik je Bob noemen?).. snap ik wel hoor. Uit boosheid of wat voor emotie dan ook denk je wellicht dat ie dan maar in de stront kan zakken (o.i.d.).



Maar de kunst is om niet in het negatieve gevoel van je broer mee te gaan, je moet het juist zien te doorbreken. Geldt trouwens ook voor je andere broers (alhoewel het natuurlijk ontzettend lief is dat ze je steunen in je gevoel). Door het te doorbreken en zelf niet de deur voorgoed te sluiten, leg je namelijk het probleem neer daar waar het hoort: bij je oudste broer.



Ik weet, makkelijker gezegd dan gedaan. Maar probeer het eens.



Ach ja, leeftijd zegt niets over iemands volwassenheid in gedrag... helaas.



Alle reacties Link kopieren
Ik kan me je boosheid heel goed indenken,zeker als er nooit irritaties of verwijten zijn geweest..

Helaas denk ik dat wat hier al ge-adviseerd is deur op een kier laten en het initiatief bij hem laten het beste is..



Spreek helaas uit ervaring..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
Alle reacties Link kopieren
We zijn ondertussen een paar dagen verder en ik ben er voor mezelf uit; ik heb de deur dicht gedaan. Hij heeft niets meer van zich laten horen dus officieel weet ik niet eens dat mijn broer niets meer met me te maken wil hebben. Ik heb er goed over nagedacht en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik er klaar mee ben. Ik ben het zat om telkens aan zijn nukken te moeten toegeven.

Ik ben me van geen kwaad bewust, nog steeds niet, maar voor mijn broer ben ik blijkbaar een dusdanig storende factor dat hij die niet meer in z'n leven wil. Ik ken m'n broer en ik weet dat het over een half jaar zo maar weer heel anders kan zijn en hij zich dan gaat gedragen alsof er niets is gebeurd. Maar ik ben er klaar mee.



Iedereen hartelijk bedankt voor de lieve woorden en knuffels!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven