Burnout! Het vervolg

Dank voor jullie lieve reacties. Ik weet gewoon dat de fysiotherapeut gelijk heeft, ik moet ook in dit opzicht goed voor mezelf gaan zorgen en niet proberen mezelf te ontzien en daarmee de klachten af te doen. Met hulpmiddeltjes kom ik er ook en kan ik juist veel langer veel dingen zelf blijven doen.



Heb iig besloten dat wanneer er een fiets komt zonder handremmen dat het een lekkere blitse, vrolijke kleur wordt!



abc, hormonen zijn gewoon k*t.



Lief, fijn dat je zo'n leuke dag hebt gehad gisteren, het is je gegund!



Gam, eerste keer bij psych is zeker vermoeiend!



Ik ben ook moe, nu net een half uurtje terug van dansen, ga zo lekker slapen!

Toffe, je hóeft het natuurlijk niet in een keer af te maken he. Gewoon raam voor raam doen. Wel fijn dat je dip-bui over is!



5x5, ik zat vanmorgen even op wehkamp en toen zag ik DEZE fiets, moest gelijk aan jou denken! Fleurig genoeg?



Ik ben ziek. Heb keelpijn, hoofdpijn en zodra ik iets doe zweet ik me te pletter. Heb me dus ziekgemeld voor werk en fysio ook afgezegd. Verjaardag nog niet, dat is vanavond pas, zie wel hoe de dag verloopt. Ziek is ziek, daar hoef ik me niet schuldig om te voelen. (Al doe ik dat wel)

Vandaag dus rustig aan doen, maar heb er nu al moeite mee. Ondanks dat ik me zo voel heb ik de neiging iets "nuttigs" te gaan doen.

Choco, als ik je nu beveel om een dag niks te doen?? Helpt dat?? NIKS!! Althans, niks nuttigs. Geen was opvouwen, niet stofzuigen, geen doekje over de tafel. Wel thee zetten (en opdrinken ), boek lezen, tv kijken. That's it. Serieus, je moet er aan toegeven dat je een bo hebt, en dat de enige kans op herstel komt door rust, rust, rust. Ik weet het, ik heb makkelijk praten, maar heb precies hetzelfde gehad als jij hoor, kon er ook niet aan toe geven. Het zit niet in je om niks te doen. Je voelt je nutteloos dan. En het is ook onwijs moeilijk om ineens om te schakelen, als je altijd als een dolle stier door het leven bent gerend, en nu ineens niks mag doen. Maar het is een soort van knop die om moet, en volgens mij is het tijd dat jij die knop om gaat zetten. Zéker nu je ook nog griep hebt. Beterschap



5x5, dat is zeker schrikken, en ik begrijp je reactie heel goed. Verdriet, ongeloof, boosheid... zijn allemaal hele normale reacties denk ik, en die mogen er ook gewoon zijn! En ik vind dat je al heel snel de knop omzet en het accepteert, knap hoor. Maar ook dat is een proces... als je je handen anders meot gaan gebruiken dan je de afgelopen tig jaar hebt gedaan, dat gaat niet zomaar natuurlijk. Gebruik je eigenlijk ook medicatie tegen reuma?



Abc, wat naar dat je zo'n last heb van de hormonen!! Was je daar voor gewaarschuwd in het zh, dat het zo extreem kon zijn? Hopelijk is het gewoon direct raak en kan je gauw stoppen met die ellendige dingen... voel je je vandaag wat beter?



Lief, herkenbaar, wat je schrijft. Het valt mij ook op dat ik al tijden niet meer zo'n dag heb gehad als ik in het begin wel had: echt compleet niks doen. Maar ik heb er ook niet zoveel behoefte meer aan, en dat lijkt me een goed teken, ik kan weer wat meer aan. Ik heb nu zelfs momenten dat ik me een beetje verveel, terwijl ik die eerste maanden veel minder deed, maar me nooit verveeld heb. Fijn dat vissen voor jou zoveel ontspanning geeft, een leeg hoofd lijkt me heerlijk, is mij nog nooit gelukt...



Toffe, ik denk dat het al heel goed is dat je het zelf inziet. Het proces van ups en downs bedoel ik. Lijkt me goed om dat met je psych te bespreken. En misschien hier even komen melden als je zo'n wild idee in je hoofd krijgt, dan kunnen wij je met z'n allen afremmen



Zon, wat een mooi artikel, en wat een herkenning, ongelooflijk... als ik zoiets lees denk ik altijd: jeeeetje, ik heb gewoon écht een burnout! Hoe is het nu met jou? En de relatie met je lg? Hou je het allemaal nog een beetje vol? voor jou, gewoon omdat ik denk dat je die wel kan gebruiken.



Gam, psych is inderdaad vreselijk vermoeiend de eerste keren. Je moet over dingen praten waar je eigenlijk niet zoveel zin in hebt, en het kost gewoon energie, nadenken, en praten... ik kon de eerste keren ook niet echt goed terughalen waar we het nu over gehad hadden. Dan kwam ik thuis en vroeg vriend hoe het bij de psych was... euuhh ja wel goed geloof ik. Kon dan echt niet navertellen hoe & wat. Maar geloof me, dat wordt beter!!



Hier gaat het redelijk. Slecht geslapen en dan voel ik me meteen weer een stuk minder. Gelukkig hoef ik vandaag niks, alleen even boodschappen doen, en eigenlijk wil ik even gaan hardlopen, les 2 van start to run... ik heb gister bij de psych mn hardlopen als voorbeeld uitgewerkt voor de cognitieve therapie. Ik ben geen kneus dat ik geen 2 minuten kan hardlopen. Ik moet/ga denken: jeetje, wat is mijn conditie aangetast door die bo, maar wat knap van me dat ik het gewoon weer probeer, ik ben aan het hardlopen! Dus met die gedachte wil ik vanmiddag op pad, alhoewel ik me nu echt nog te brak voel.

hoi allemaal,



Maris haha ik zal het proberen om het eerst met jullie te bespreken als ik weer zuke plannen heb. probleem is dat het opkomt al poepen en dus ook NU NU NU moet gebeuren. maar goed ik doe het inderdaad rustig aan en man helpt dus dat is ook lekker.weet je wat ook zo lastig is..deze dingen geven me ook energie tot na een paar dagen.

ik vin het leuk om te doen vind het leuk om de veranderingen te zien en mijn huis knapt er van op en dat geeft me energie.



nou vanmorgen weer gewerkt...en dat geeft me dus absoluut geen energie..... dat is ook zo een lastig dilemma...maar dat gooi ik wel een keer op hyves.

Maris, tot nu toe hou ik me aan je bevel, heb nog niks gedaan! En dat terwijl mijn moeder ook thuis is de hele dag. Heb dan "normaal" de neiging ook veel te gaan doen. Maar ze zag ook wel dat ik toch wel ziek ben.



Al is het trouwens geen echte griep ofzo, het is vooral mijn keel. Als ik niet praat, hoest of er aan denk dan gaat het redelijk goed. Maar zodra ik dat wel ga doen krijg ik een kokhals gevoel. Heb het wel vaker voordat ik verkouden word, maar nu is het toch wel wat erger. Mijn stem is ook aan het verdwijnen zeg maar

Heb geen koorts en eet ook gewoon goed.

Nu even lekker een pot thee zetten en weer verder met niks doen. Ga vanavond niet naar de verjaardag. Zal zo even bellen. En morgen ook nog maar niet werken, wil vrijdag weer fris en fruitig zijn want ga dan naar een open dag van een school.

Haha, Toffe dat je dat vergelijkt met poepen. Daar moest ik toch wel een beetje om lachen Maar het klopt wel; er is geen rust in je kont voordat je alles gedaan hebt wat nog moest gebeuren. :p

Jeetje, wat een rust hier!

Ben ik eens een hele dag thuis, is er niemand op het forum

Ik ben er! Ben alleen met vanalles en nog wat bezig. Maar als je wat leuks te vertellen hebt, dan luister ik

Ik kom eventjes snel binnenvliegen, moet zo weer weg. Kwam vandaag tot de ontdekking, dat ik steeds op dinsdag een omslag heb. Weet totaal niet hoe dit komt.

Vanmorgen was/ben ik weer helemaal op, ben op tijd gestopt (2 uur gewerkt) en ik heb echt eerst 40 minuten moeten rusten voordat ik naar huis kon rijden. Was zo extreem moe en duizelig.

Vandaag was wel de eerste keer, dat ik dit eindelijk eens hardop bij lg aan gaf en niet in een negatieve stemming terecht kwam.

Vind het alleen zo typisch, dat het steeds op dinsdag is (zowel als ik 's morgens of 's middags moet werken)



Fijne avond nog meiden!

maris! hoe was je witlof?



Zon, knap dat je het aanvoelde er wat mee deed. Moet je niet lekker thuisblijven als je zo moe bent?

Aan de ene kant zou ik het liefste thuis blijven. Maar ik weet ook dat het zingen ontspannend voor me is en ik het als een heerlijke uitlaatklep ervaar. En daarbij zijn er wat er dingen, die ik graag wil bespreken (heb in het weekend een soort marketingplan bedacht voor de band en kan de controle toch niet zo goed loslaten )

Ben morgen gelukkig vrij en heb geen moetjes staan!



En nu ga ik helemaal opschieten.

Mmm.... één keer is genoeg.

Errug lekker Lief, aanrader.



Zon, je vertelde gister dat maandag zo'n zware dag voor je is, met name qua opstaan. Kan het zijn dat je accu op dat moment vol genoeg is om je door de maandag heen te worstelen, maar dat op dinsdag de batterij toch weer schoonleeg is?



Lief, had je niet vandaag gesprek met lg over je taken en verantwoordelijkheden e.d.? Hoe ging dat?

Ik weet niet als ik tegen een burn-out aanzit, maar ik heb wel de volgende klachten, vermoeidheid, niet kunnen slapen, inwendige trillingen in mijn lichaam, negatief aankijken tegen mijn collega's, en

een donderwolk rondom mijn hoofd waar alle piekerenergie in vastzit, waardoor het lijkt alsof er een onzichtbare zwarte regenbui boven mijn hoofd hangt.

ws komt het ook dordat ik teveel werk, 3 dagen werken, 1 dag vrij, dan weer twee dagen werkn 1dag school en dan weer 1 dag vrij dan weer 3 dagen werken.

Tsja, wat zal ik zeggen maris.

Ze hebben er moeite mee om iets te bedenken volgens mij. Ik denk dat ze nog altijd bang zijn dat ik over mijn grens ga.

Ik ben wel weer wat meer beter gemeld, maar nog steeds maar 60% van aanwezigheid (dus nu 15 uur). Ik zou zelf meer effektiviteit willen schrijven, wel 80-90% maar dat is er nog niet van gekomen. Wie weet over twee weken.

Verder wel nogmaals aangegeven dat ik erg wenig te doen heb en dat we niet het risico moeten gaan lopen dat ik zomaar in een bore-out schiet... Het was grappig bedoeld, maar hij heeft het wel serieus genotuleerd.

Nog geen nieuwe opdracht. Ik blijf elke keer aandringen dat ik dat wel wil, dat ik weer in het reguliere werk wil meedraaien, dat ik nu zo afgesloten ben dat ik ook niet met een voorstel kan komen omdat ik niet weet waar de afdeling behoefte aan heeft. Ik heb aangeboden eens rond te vragen en dan wat dingen aan hem voor te stellen, maar hij wil dat graag zelf doen. Ik heb gezegd dat als ik bij meetings word uitgenodigd, ik vast wel eea aan klussen kan doen, maar daar wordt niet op ingegaan. Jammer. Want er wordt wél bevestigd dat er heel veel werk ligt.

Heb me vandaag nog wel vermaakt met huidig werk, maar het loopt gewoon af. Hij heeft beloofd op korte termijn met werk te komen dus ik wacht het af. Hij had wel iets, een klein servicedingetje voor een andere afdeling maar hij kon het zelf niet helemaal duidelijk verwoorden, dus ik heb daar maar eens gevraagd wat nou de werkelijke vraag is. Onze organisatie is erg zwak in het duidelijk omschrijven van opdrachten en verzoeken (en o.a. daaraan heb ik dus een bo overgehouden), en sinds ik niet zomaar meer ja roep maar eerst eens een duidelijke omschrijving van de vraag wil, wordt het na het eerste paniekgeroep steeds heel stil. Het lijkt wel of ik ze middels die vragen aan het denken zet, en ze beseffen dat ze zelf eigenlijk ook niet zo goed weten wat ze willen.



Verder is inmiddels genoteerd dat ba mij geen advies geeft in urenopbouw. Lg keek ervan op. Ik hoorde later dat ze de ene na de andere werknemer schoffeert dus ik kijk graag toe en ik ga er geen enkele lepel meer aan besteden. Ik moet donderdag naar haar toe. Ik ga melden dat het erg goed met me gaat en dat ik de laatste vier weken (sinds ik bij haar was) mijn grenzen nog niet over ben gegaan, maar dat de vermoeidheid nog wel een grote rol speelt.

Eigenlijk slinger ik een beetje heen en weer tussen twee gedachten:

- (wat moet ik nu nog doen om te bewijzen dat ik wel weer wat kan hebben?) Teleurstelling dat ze er schijnbaar nog niet heel veel vertrouwen in hebben dat ik weer wat kan hebben

- Ik ben niet van suiker, als ik zeg dat ik het kan, dan geloven ze dat maar! Het ligt niet in mijn vermogen om mijn werkbelasting te regelen, dus me druk maken helpt niet, zonde van mijn lepels

Zo te horen heb je je goed kranig gehouden lief. En tsja, ze beschermen je enórm... kan me voorstellen dat het wat bemoederend overkomt. Helemaal als er wel werk is wat er moet gebeuren, rijmt niet echt met elkaar. Fijn dat het ba gedoe tenminste niet aan jou ligt, tenminste ik vind het zelf altijd wel fijn dat anderen ook bepaalde dingen herkennen (zoals ik met mn lg) soort bevestiging dat jij dus niet degene bent waar de (communicatie)stoornis ligt. Hoe voel je je nu dan? Bekaf na het gesprek of valt het mee?



Chayenne, is het een idee om je klachten eens met je huisarts te bespreken? Je klachten komen mij in ieder geval niet onbekend voor, maar ik kan natuurlijk geen diagnose stellen. Maar als je lichaam aangeeft dat je een stapje terug moet doen, zou ik het zeker doen.

Ik voel me redelijk. Wel hoofdpijn maar kan ook heel goed nog van de verkoudheid komen.

De gedachte over het niet verspillen van lepels heeft de overhand wel hoor. Ik verras mezelf ermee moet ik toegeven. Vind het gewoon niet de moeite. Zonde van mijn tijd en energie, zeker als ik thuis ben.



Overigens merk ik ook dat ik alle klagers ontwijk op mijn werk. Wát een negatieve energie hangt er eigenlijk.

Er is wel één ding waar ik me bezorgd om maak, maar dat gaat even op Hyves.

M'n darmen zijn weer lekker in de weer vanavond (na een poosje rustig te zijn geweest). Darmkrampen vooral en 1 x goed naar de wc geweest. En dan ga ik me afvragen of het van het eten komt of misschien toch onbewuste spanningen voor morgen? Voel me er nog steeds rustig onder dat ik morgen weer voor het eerst in maanden naar m'n werk ga maar weet niet hoe ik me morgen voel. Wordt om 10.00 ong. opgehaald dus kan wel rustig opstarten (en manlief doet morgenochtend de kinderen, ook fijn).

Veel succes morgen 5x5! Hopelijk geeft het je wat energie.



Abc, hoe is het??



Truste allen.

Ben toch wel een beetje zenuwachtig, heb zelfs over m'n werk gedroomd vannacht. Ben er dus toch meer mee bezig dan ik dacht. En nog steeds buikpijn, zal misschien toch spanningsbuikpijn zijn dan.

Zwakke darmen zijn je zwakke plek 5x5. Het kan bij mij ook op mijn darmen slaan als ik ziek word of spanningen heb.

Veel succes vandaag! Het gaat je lukken, sterke vrouw!



Ik voel me moe vandaag. Hoop dat het nog een beetje wegtrekt.

Niet veel zin ook. Ik denk toch dat dat komt omdat er zo weinig werk ligt, als ik niet kom, loopt niemand of niks vertraging op en dat maakt bij mij wel dat ik er zelf niet goed prioriteit aan kan geven, het belang er niet altijd van kan blijven zien. Nou ja, we redden het wel. Wie weet komt er vandaag werk bij.



Maris, abc is behoorlijk onder invloed van hormonen en ik kan me zo voorstellen dat ze geen zin heeft om te schrijven.

Dank je Lief, het gaat vast wel lukken en ik heb ook lieve collega's. Weet trouwens niet of m'n lg er vandaag is, ben benieuwd.

Lief, te weinig werk vind ik nog erger dan te veel. Kan me voorstellen dat je jezelf dan toch minder weet te motiveren. Ik heb zelf ook die tijd gekend (ook op m'n huidige werk). Geen flauw idee hoe het nu is. Zal wel zien allemaal vandaag. Er is zowiezo ook veel veranderd volgens mij bij ons.

5x5, veel succes vandaag! Ben benieuwd hoe het gaat. Bij mij slaat spanning ook altijd op m'n darmen, die zijn daar kennelijk bij veel mensen erg gevoelig voor. Ik hoop dat het goed met je gaat vandaag!



Lief, heel logisch dat je er niet zoveel zin in hebt als er weinig (boeiend) werk voor je is. Dan gaat de motivatie gewoon weg. Ik denk dat dat nog vermoeider is dan te veel werk hebben.





Ik ben nog steeds niet helemaal beter. Heb naailes afgezegd en vanmiddag ga ik ook niet werken. Ik merk dat ik nu wel wat meer rust kan nemen trouwens. En vooral dat ik er ook vrede mee heb. Dat is toch een hele stap vind ik.