Relaties
alle pijlers
Breuk
donderdag 14 april 2011 om 10:21
Ten eerste eventjes een introductie. 't Is misschien raar dat een man hier zijn verhaal komt doen maar goed, niemand kan zo goed in de hoofden kijken van dames als dames zelf. Ik ben sinds 3 weken weer alleen en ik wordt er helemaal gek van. Ik ben dan ook benieuwd wat voor tips jullie mij meegeven.
Ten eerste zal ik beginnen bij het begin. Vorig carnaval leerde ik een meid kennen die gelijk mijn aandacht trok. Toen ik erop af stapte met mijn grote mond kwam ik er al vrij snel achter dat ze een vriend had. 't Bleek echter zo te zijn dat via via ik contact kon leggen en deed dat dan ook. Op dit moment is ze 22 jaar. Ze heeft een hele moeilijke periode achter de rug waarin ze kanker en een herseninfarct heeft overwonnen. Ik heb altijd alle respect gehad hiervoor en heb dit ook altijd laten zien. Via via kwam ik dus langzaam in contact met haar en kwam er ook achter dat haar huidige relatie inmiddels 4 jaar betrof. In deze 4 jaar heeft ze dit allemaal meegemaakt met die jongen.
Op het moment dat ik echt serieus contact met haar begon te krijgen werd al snel duidelijk dat ze niet gelukkig was. Ze had de afgelopen 4 jaar alleen maar naar de pijpen gedanst van haar vriend. Ze kon haar verhaal nooit kwijt en praten was not-done. Ze was ongelukkig en werd respectloos behandeld. Vanaf het moment dat we onze eerste date had zag ik dat ze langzaam opbloeide. Ze voelde dat er weer iemand was waarmee ze kon praten. Iemand die opstond en haar verhaal aanhoorde en haar weer echt gelukkig kon maken. Van het een kwam het ander en de relatie liep stuk en zij en ik gingen samen verder.
Het was allemaal rozengeur en maneschijn waarin weinig problemen kwamen. Dit is allemaal rondom juli / augustus gebeurt. Tegen het einde van september aan kwam het voor mij als een mokerslag binnen en zei ze dat ze hem miste. Nou daar kon ik uiteindelijk volledig inkomen en hebben we besloten er maar mee te stoppen. 2 dagen later stond ze weer aan de deur en wou ze verder. Goed ik kon mijn gevoel niet blokkeren dus dat deden we. Echter ging het nu stukken beter. Tot aan de kerstmis. Toen besefte ze pas echt dat er nooit meer een kerstmis zou zijn met "Peter" (zo noem ik hem maar) en liep het dus weer op de klippen. Ze heeft me toen verteld dat ze uit schuldgevoel acteerde en dat ze wou weten of Peter veranderd was. Zoals hij zo vaak had beweert. Ze ging kijken of er nog gevoel was. Ik was er op dat moment klaar mee en kon het ook niet. De onzekerheid en het labiele was waar ik gek van werd.
1 a 2 weken na nieuwjaar kwam ze toch weer terug en hebben we een heel goed gesprek gehad. Ze heeft me ervan overtuigd dat er niks meer was. En dat ze zich nu volledig kon focussen. Met twijfel ben ik er nogmaals voor gegaan waarin ik heb verteld dat het haar laatste kans was. Ze heeft er toen echt voor gevochten! Meer dan 110% heeft ze gegeven en het voelde geweldig. Er kwam zelfs een punt waarop ze zei dat het beter ging dan ooit. We hebben de drie leukste maanden gehad dusver en in totaal kun je nu wel stellen dat we een relatie van 9 maanden hebben volgehouden. Haar moeder bereikte op het gegeven moment het punt waarop ze me heeft verteld dat ze zo blij was dat ik ben gekomen wat voor het eerst kon ze weer de echte "Petra" zijn, ze kon haar verhaal kwijt en ik heb haar leven terug op de rit gezet.
Nu kwam 3 weken geleden de kogel door de kerk. Haar ex vriend - Peter heeft een nieuwe vriendin. En Petra kan hier niet mee omgaan. Wij zijn weer tot een breuk gekomen en ik ben erachter gekomen dat ze hiertussen heeft lopen stoken.
Met Petra zit het namelijk zo. Ze is natuurlijk heel ziek geweest en in die periode heeft Peter haar bijgestaan. Ze is hiervan genezen en heeft 4 jaar lang het plaatje gehad dat ze met Peter oud zou worden. Ook al was ze niet gelukkig.. Ze is zo bang om hiervan af te wijken dat ze het niet kon verdragen dat het plaatje ging veranderen. En al helemaal niet toen Peter een nieuwe vriendin kreeg.
Toen het 3 weken geleden uit is gegaan hebben we 2 dagen later nog een restaurant gepikt om te kijken wat de bedoeling was. We hebben echter een vakantie geboekt en alles. Ze zei dat ze nu even rust nodig had om alles op een rij te zetten maar dat ze over 2 maanden opnieuw wou kijken hoe en wat. Hierin heb ik toen eerlijk gezegd dat ik niet kon garanderen dat ik hetzelfde voor haar voelde als nu. Ze vond dit er moeilijk. 1 week later had ik haar aan de telefoon waarin ze zei dat ze op dit moment klaar met me was. Dit kwam erg hard aan. Maar goed de waarheid is niet altijd leuk. Vorige week vrijdag heb ik haar gebeld of ik haar spullen mocht brengen waarop ze zich eigenlijk een beetje tussenuit wou maken. Ze zocht excuses en dergelijke waarop ik zei dat ik ze dan wel zaterdagochtend kwam brengen. S' avonds kreeg ik een smsje waarin ze vroeg of dit zondag kon want dan was ze alleen thuis. Ik heb hier nee geantwoord en heb de spullen dus niet gebracht. Zaterdag kreeg ik een sms of ze de papieren van de vakantie in de brievenbus mocht doen want ze wou dat het zo snel mogelijk geannuleerd was want het werd toch alleen maar duurder.
Maandag heb ik haar voor 't laatst echt gesproken op msn waarin ik zag via de webcam dat ze er vermoeid en uitgeput uitzag. Ze was op het laatste ook aan het huilen. Toen heb ik haar dinsdag gebeld om te zeggen dat ik hiervan schrok en of alles wel goed ging. Ze hield zich sterk en zei dat er niks aan de hand was.. Die avond heb ik haar voor 't laatst gesproken op msn waarin ze heel bot was. Ik heb haar toen gevraagd of ik dat verdiende waarop ze zei dat ze het nu niet kon. Laat me gewoon eventjes was haar antwoord - en dat antwoord geeft ze alleen maar als ze het erg moeilijk heeft. Ik heb haar maandag avond een brief gestuurd die ze ook al heeft gelezen maar waar ik nog geen reactie op krijg.
Ik wil haar zo graag terug. Ik wil zo graag een fatsoenlijk gesprek waarin ik of haar nog kan overtuigen of er definitief een punt achter kan zetten. Voordat dit gebeurt kan ik het niet afsluiten. Wat moet ik hier nu allemaal mee doen? Moet ik wachten tot ze belt? Dan wordt ik denk ik gek. Moet ik er onverwachts naar toe gaan? Dan schrikt ze en ze zal het ook niet fijn vinden als haar moeder thuis is. Ik krijg haar niet uit me hoofd. Ik wordt er snachts wakker van, ik sta er mee op en ik ga er mee slapen zonder ook maar 10 minuten er niet aan te hebben gedacht.
Lieve dames,
help mij.
Een wanhopige Ushe
Ten eerste zal ik beginnen bij het begin. Vorig carnaval leerde ik een meid kennen die gelijk mijn aandacht trok. Toen ik erop af stapte met mijn grote mond kwam ik er al vrij snel achter dat ze een vriend had. 't Bleek echter zo te zijn dat via via ik contact kon leggen en deed dat dan ook. Op dit moment is ze 22 jaar. Ze heeft een hele moeilijke periode achter de rug waarin ze kanker en een herseninfarct heeft overwonnen. Ik heb altijd alle respect gehad hiervoor en heb dit ook altijd laten zien. Via via kwam ik dus langzaam in contact met haar en kwam er ook achter dat haar huidige relatie inmiddels 4 jaar betrof. In deze 4 jaar heeft ze dit allemaal meegemaakt met die jongen.
Op het moment dat ik echt serieus contact met haar begon te krijgen werd al snel duidelijk dat ze niet gelukkig was. Ze had de afgelopen 4 jaar alleen maar naar de pijpen gedanst van haar vriend. Ze kon haar verhaal nooit kwijt en praten was not-done. Ze was ongelukkig en werd respectloos behandeld. Vanaf het moment dat we onze eerste date had zag ik dat ze langzaam opbloeide. Ze voelde dat er weer iemand was waarmee ze kon praten. Iemand die opstond en haar verhaal aanhoorde en haar weer echt gelukkig kon maken. Van het een kwam het ander en de relatie liep stuk en zij en ik gingen samen verder.
Het was allemaal rozengeur en maneschijn waarin weinig problemen kwamen. Dit is allemaal rondom juli / augustus gebeurt. Tegen het einde van september aan kwam het voor mij als een mokerslag binnen en zei ze dat ze hem miste. Nou daar kon ik uiteindelijk volledig inkomen en hebben we besloten er maar mee te stoppen. 2 dagen later stond ze weer aan de deur en wou ze verder. Goed ik kon mijn gevoel niet blokkeren dus dat deden we. Echter ging het nu stukken beter. Tot aan de kerstmis. Toen besefte ze pas echt dat er nooit meer een kerstmis zou zijn met "Peter" (zo noem ik hem maar) en liep het dus weer op de klippen. Ze heeft me toen verteld dat ze uit schuldgevoel acteerde en dat ze wou weten of Peter veranderd was. Zoals hij zo vaak had beweert. Ze ging kijken of er nog gevoel was. Ik was er op dat moment klaar mee en kon het ook niet. De onzekerheid en het labiele was waar ik gek van werd.
1 a 2 weken na nieuwjaar kwam ze toch weer terug en hebben we een heel goed gesprek gehad. Ze heeft me ervan overtuigd dat er niks meer was. En dat ze zich nu volledig kon focussen. Met twijfel ben ik er nogmaals voor gegaan waarin ik heb verteld dat het haar laatste kans was. Ze heeft er toen echt voor gevochten! Meer dan 110% heeft ze gegeven en het voelde geweldig. Er kwam zelfs een punt waarop ze zei dat het beter ging dan ooit. We hebben de drie leukste maanden gehad dusver en in totaal kun je nu wel stellen dat we een relatie van 9 maanden hebben volgehouden. Haar moeder bereikte op het gegeven moment het punt waarop ze me heeft verteld dat ze zo blij was dat ik ben gekomen wat voor het eerst kon ze weer de echte "Petra" zijn, ze kon haar verhaal kwijt en ik heb haar leven terug op de rit gezet.
Nu kwam 3 weken geleden de kogel door de kerk. Haar ex vriend - Peter heeft een nieuwe vriendin. En Petra kan hier niet mee omgaan. Wij zijn weer tot een breuk gekomen en ik ben erachter gekomen dat ze hiertussen heeft lopen stoken.
Met Petra zit het namelijk zo. Ze is natuurlijk heel ziek geweest en in die periode heeft Peter haar bijgestaan. Ze is hiervan genezen en heeft 4 jaar lang het plaatje gehad dat ze met Peter oud zou worden. Ook al was ze niet gelukkig.. Ze is zo bang om hiervan af te wijken dat ze het niet kon verdragen dat het plaatje ging veranderen. En al helemaal niet toen Peter een nieuwe vriendin kreeg.
Toen het 3 weken geleden uit is gegaan hebben we 2 dagen later nog een restaurant gepikt om te kijken wat de bedoeling was. We hebben echter een vakantie geboekt en alles. Ze zei dat ze nu even rust nodig had om alles op een rij te zetten maar dat ze over 2 maanden opnieuw wou kijken hoe en wat. Hierin heb ik toen eerlijk gezegd dat ik niet kon garanderen dat ik hetzelfde voor haar voelde als nu. Ze vond dit er moeilijk. 1 week later had ik haar aan de telefoon waarin ze zei dat ze op dit moment klaar met me was. Dit kwam erg hard aan. Maar goed de waarheid is niet altijd leuk. Vorige week vrijdag heb ik haar gebeld of ik haar spullen mocht brengen waarop ze zich eigenlijk een beetje tussenuit wou maken. Ze zocht excuses en dergelijke waarop ik zei dat ik ze dan wel zaterdagochtend kwam brengen. S' avonds kreeg ik een smsje waarin ze vroeg of dit zondag kon want dan was ze alleen thuis. Ik heb hier nee geantwoord en heb de spullen dus niet gebracht. Zaterdag kreeg ik een sms of ze de papieren van de vakantie in de brievenbus mocht doen want ze wou dat het zo snel mogelijk geannuleerd was want het werd toch alleen maar duurder.
Maandag heb ik haar voor 't laatst echt gesproken op msn waarin ik zag via de webcam dat ze er vermoeid en uitgeput uitzag. Ze was op het laatste ook aan het huilen. Toen heb ik haar dinsdag gebeld om te zeggen dat ik hiervan schrok en of alles wel goed ging. Ze hield zich sterk en zei dat er niks aan de hand was.. Die avond heb ik haar voor 't laatst gesproken op msn waarin ze heel bot was. Ik heb haar toen gevraagd of ik dat verdiende waarop ze zei dat ze het nu niet kon. Laat me gewoon eventjes was haar antwoord - en dat antwoord geeft ze alleen maar als ze het erg moeilijk heeft. Ik heb haar maandag avond een brief gestuurd die ze ook al heeft gelezen maar waar ik nog geen reactie op krijg.
Ik wil haar zo graag terug. Ik wil zo graag een fatsoenlijk gesprek waarin ik of haar nog kan overtuigen of er definitief een punt achter kan zetten. Voordat dit gebeurt kan ik het niet afsluiten. Wat moet ik hier nu allemaal mee doen? Moet ik wachten tot ze belt? Dan wordt ik denk ik gek. Moet ik er onverwachts naar toe gaan? Dan schrikt ze en ze zal het ook niet fijn vinden als haar moeder thuis is. Ik krijg haar niet uit me hoofd. Ik wordt er snachts wakker van, ik sta er mee op en ik ga er mee slapen zonder ook maar 10 minuten er niet aan te hebben gedacht.
Lieve dames,
help mij.
Een wanhopige Ushe
donderdag 14 april 2011 om 10:28
Ik vind het vooral een hele lange post met heel veel aannames.
En ik vraag me toch altijd maar af...waarom zou je iemand terug willen die je zo makkelijk inruilt voor een ex?
Ze zal ongetwijfeld wel weer een keer met hangende pootjes naar je terugkomen.
(dan zal ze zich naar alle waarschijnlijkheid dan wel eenzaam voelen) maar ik zou mijn adem er niet op inhouden dat ze blijft....
En ik vraag me toch altijd maar af...waarom zou je iemand terug willen die je zo makkelijk inruilt voor een ex?
Ze zal ongetwijfeld wel weer een keer met hangende pootjes naar je terugkomen.
(dan zal ze zich naar alle waarschijnlijkheid dan wel eenzaam voelen) maar ik zou mijn adem er niet op inhouden dat ze blijft....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 14 april 2011 om 10:31
Lang verhaal met steeds dezelfde inhoudt. Iemand die niet weet wat ze wil. En denk dat jij goed moet nadenken wat jij wil. Vind je het normaal dat ze je zo makkelijk inruilt voor haar ex. Denk dat je meer waard bent dan dat.
Snap best dat je nu verdrietig bent. Heel veel mensen gaan door een periode van liefdesverdriet, maar je moet wel een vent blijvn en niet over je heen laten lopen. Denk niet dat ze ooit voor jou gaat voelen wat ze voor hem voelt en wil je wel steeds de 2e plek?
Ga je haar nou echt weer terugnemen? Ik zou mijn trots hebben.
Snap best dat je nu verdrietig bent. Heel veel mensen gaan door een periode van liefdesverdriet, maar je moet wel een vent blijvn en niet over je heen laten lopen. Denk niet dat ze ooit voor jou gaat voelen wat ze voor hem voelt en wil je wel steeds de 2e plek?
Ga je haar nou echt weer terugnemen? Ik zou mijn trots hebben.
donderdag 14 april 2011 om 10:34
JIj kunt haar niet overtuigen omdat ze zelf ook niet overtuigd is, dit blijkt wel uit alle keren dat ze wegging en weer terug kwam.
Ik zou haar geen brieven meer sturen, geen contact opnemen zodat zij werkelijk kan voelen hoe het is zonder jou in haar leven.
Misschien mist ze je en beseft ze wat ze heeft, misschien komt ze erachter dat jij het niet bent voor haar, in ieder geval moet jij stoppen met in haar hoofd te kruipen, dit maakt je niet aantrekkelijker voor haar.
Sterkte ermee.
Ik zou haar geen brieven meer sturen, geen contact opnemen zodat zij werkelijk kan voelen hoe het is zonder jou in haar leven.
Misschien mist ze je en beseft ze wat ze heeft, misschien komt ze erachter dat jij het niet bent voor haar, in ieder geval moet jij stoppen met in haar hoofd te kruipen, dit maakt je niet aantrekkelijker voor haar.
Sterkte ermee.
donderdag 14 april 2011 om 10:41
Neehee, je moet haar helemaal niets meer sturen
Met alles wat je doet straal je meer dat hopeloze, smachtende uit
Verre van sexy kan ik je vertellen.
Het is uit, het is klaar er hoeft niet meer gesmst/gemaild/gefaxt/gepostduift de worden
Laat het....voor je eigen zelfrespect!
Met alles wat je doet straal je meer dat hopeloze, smachtende uit
Verre van sexy kan ik je vertellen.
Het is uit, het is klaar er hoeft niet meer gesmst/gemaild/gefaxt/gepostduift de worden
Laat het....voor je eigen zelfrespect!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 14 april 2011 om 10:43
donderdag 14 april 2011 om 10:43
donderdag 14 april 2011 om 10:45
quote:mavis79 schreef op 14 april 2011 @ 10:34:
JIj kunt haar niet overtuigen omdat ze zelf ook niet overtuigd is, dit blijkt wel uit alle keren dat ze wegging en weer terug kwam.
Ik zou haar geen brieven meer sturen, geen contact opnemen zodat zij werkelijk kan voelen hoe het is zonder jou in haar leven.
Misschien mist ze je en beseft ze wat ze heeft, misschien komt ze erachter dat jij het niet bent voor haar, in ieder geval moet jij stoppen met in haar hoofd te kruipen, dit maakt je niet aantrekkelijker voor haar.
Sterkte ermee.Goed verwoord!
JIj kunt haar niet overtuigen omdat ze zelf ook niet overtuigd is, dit blijkt wel uit alle keren dat ze wegging en weer terug kwam.
Ik zou haar geen brieven meer sturen, geen contact opnemen zodat zij werkelijk kan voelen hoe het is zonder jou in haar leven.
Misschien mist ze je en beseft ze wat ze heeft, misschien komt ze erachter dat jij het niet bent voor haar, in ieder geval moet jij stoppen met in haar hoofd te kruipen, dit maakt je niet aantrekkelijker voor haar.
Sterkte ermee.Goed verwoord!
donderdag 14 april 2011 om 10:46
Een relatie die nog grotendeels in het teken staat van een ex lijkt me nogal moeizaam.
Verder eens met de reacties. Op een afstandje bekeken is de kans dat dit nog gaat werken erg klein. Neem dus gewoon afstand en ga andere dingen doen met je leven. Misschien voor nu makkelijker gezegd dan gedaan, maar uiteindelijk heb je daar meer aan dan de rol van desperate ex/aanbidder.
Verder eens met de reacties. Op een afstandje bekeken is de kans dat dit nog gaat werken erg klein. Neem dus gewoon afstand en ga andere dingen doen met je leven. Misschien voor nu makkelijker gezegd dan gedaan, maar uiteindelijk heb je daar meer aan dan de rol van desperate ex/aanbidder.
donderdag 14 april 2011 om 10:55
Waarom wil je haar nog terug?
Je weet intussen toch wel hoe het zal lopen?
Heb verdriet, huil alle tranen uit je lijf, schreeuw... Doe dingen die je altijd al wou doen, doe iets impulsiefs, verwen jezelf...
Maar zoek vooral geen contact!
Wis haar nummer, kijk niet naar foto's... En bespaar jezelf van al die teleurstellingen. Het is het niet waard.
Sterkte!
Je weet intussen toch wel hoe het zal lopen?
Heb verdriet, huil alle tranen uit je lijf, schreeuw... Doe dingen die je altijd al wou doen, doe iets impulsiefs, verwen jezelf...
Maar zoek vooral geen contact!
Wis haar nummer, kijk niet naar foto's... En bespaar jezelf van al die teleurstellingen. Het is het niet waard.
Sterkte!
donderdag 14 april 2011 om 11:02
Hi Ushe,
Ergens in je OP stel je dat jullie een relatie van 9mnd hebben "volgehouden". Dat klopt. Alleen niet een man-vrouw- of vriend-vriendinrelatie, maar een hulpverlener-zorgvragende-relatie.
Ze heeft een hoop meegemaakt en duidelijk nog veel te verwerken. Daarvoor zou ze beter professionele hulp kunnen zoeken, zodat dit grotendeels buiten de partnerrelatie blijft. Je kunt niet haar vriend zijn èn haar hulpverlener. Zeker niet in een beginnende relatie.
En als je naar de afgelopen maanden kijkt, zul je zelf ook wel begrijpen dat je nu gewoon (in je eigenbelang) een definitieve stop moet handhaven. Want op deze manier kun je nog wel 10jaar doorgaan, waarin jij waarschijnlijk meegezogen wordt in een neerwaartse spiraal.
Dus lever haar spullen af, zeg haar dat je besluit om te stoppen respecteert en dat je geen contact meer wilt, zodat jij kunt helen en verder gaan met je leven.
Ik wens je sterkte.
Ergens in je OP stel je dat jullie een relatie van 9mnd hebben "volgehouden". Dat klopt. Alleen niet een man-vrouw- of vriend-vriendinrelatie, maar een hulpverlener-zorgvragende-relatie.
Ze heeft een hoop meegemaakt en duidelijk nog veel te verwerken. Daarvoor zou ze beter professionele hulp kunnen zoeken, zodat dit grotendeels buiten de partnerrelatie blijft. Je kunt niet haar vriend zijn èn haar hulpverlener. Zeker niet in een beginnende relatie.
En als je naar de afgelopen maanden kijkt, zul je zelf ook wel begrijpen dat je nu gewoon (in je eigenbelang) een definitieve stop moet handhaven. Want op deze manier kun je nog wel 10jaar doorgaan, waarin jij waarschijnlijk meegezogen wordt in een neerwaartse spiraal.
Dus lever haar spullen af, zeg haar dat je besluit om te stoppen respecteert en dat je geen contact meer wilt, zodat jij kunt helen en verder gaan met je leven.
Ik wens je sterkte.
donderdag 14 april 2011 om 11:27
Ja hoor voor haar is het echt wel klaar.
Geloof ons nou maar!
En misschien vindt ze annuleren wel doodzonde, en gaat ze gewoon "gezellig" met je mee op vakantie.
De vraag is.....wil jij dat wel, want je weet natuurlijk dondersgoed wat er daarna weer gebeurd....
Exit....Ushe!
Geloof ons nou maar!
En misschien vindt ze annuleren wel doodzonde, en gaat ze gewoon "gezellig" met je mee op vakantie.
De vraag is.....wil jij dat wel, want je weet natuurlijk dondersgoed wat er daarna weer gebeurd....
Exit....Ushe!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 14 april 2011 om 11:31
quote:ushe123 schreef op 14 april 2011 @ 11:15:
Maar ik heb ook zoiets, zolang ze niet vraagt of de vakantie al geannuleerd is, of voor der spullen is het voor haar toch nog niet klaar?
Dat doet er niet toe, jij moet voor jezelf en je eigenbelang besluiten dat het klaar is.
Natuurlijk is het voor haar niet klaar, ze kan haar zachte bedje, waar ze altijd in terug kan vallen, dat altijd voor haar klaar staat, niet missen. Dat zachte bedje ben jij dus, maar als ik je OP lees, worden de poten van het zachte bedje wel krakkemikkig.
Zorg voor jezelf, dit sloopt je.
Maar ik heb ook zoiets, zolang ze niet vraagt of de vakantie al geannuleerd is, of voor der spullen is het voor haar toch nog niet klaar?
Dat doet er niet toe, jij moet voor jezelf en je eigenbelang besluiten dat het klaar is.
Natuurlijk is het voor haar niet klaar, ze kan haar zachte bedje, waar ze altijd in terug kan vallen, dat altijd voor haar klaar staat, niet missen. Dat zachte bedje ben jij dus, maar als ik je OP lees, worden de poten van het zachte bedje wel krakkemikkig.
Zorg voor jezelf, dit sloopt je.
donderdag 14 april 2011 om 13:34
Jij voelt duidelijk heel veel voor haar, maar ze heeft het recht niet om jou zo te behandelen. Je bent geen ehbo-post waar je in en uit kunt lopen. Niet een laatste smsje/mailtje/belletje dan beland je weer in die vicieuze cirkel en die wil je juist doorbreken. Kies voor jezelf, je heb je best gedaan!
Weet dat het bijna niet te doen is, als je zo vaak aan haar moet denken. Maak een lijstje van de naarste dingen die ze heeft gedaan en waarom je dat gedrag niet waard bent. Print uit en hang het op je toillet. Heel veel succes met volhouden, je bent het waard om zonder haar je beter te gaan voelen!
Weet dat het bijna niet te doen is, als je zo vaak aan haar moet denken. Maak een lijstje van de naarste dingen die ze heeft gedaan en waarom je dat gedrag niet waard bent. Print uit en hang het op je toillet. Heel veel succes met volhouden, je bent het waard om zonder haar je beter te gaan voelen!
vrijdag 15 april 2011 om 09:09
Ik heb gisteren haar spullen gebracht en nog een gesprek gehad van een uur of twee.
We hebben beide veel gehuild en ze vertelde me ook dat ze diep van binnen wist dat ze met mij verder zou willen maar dat ze haar ex niet los kon laten. Ze miste me erger als dat ze in eerste instantie toegaf en ze vertelde me ook dat ik haar enige echte maatje ben geweest waar ze echt mee kon praten. Dit miste ze in haar vorige relatie.
Ze doet er alles aan om mij maar te vergeten en haar ex iets te bewijzen. Foto's waren weg, brieven, kaarten. Etc etc. Haar ex vertrouwt haar niet meer en ik hoop dat dat zo blijft. Maar de kans is aanwezig dat ze toch weer samenkomen en dit vindt ik het aller aller moeilijkste
We hebben beide veel gehuild en ze vertelde me ook dat ze diep van binnen wist dat ze met mij verder zou willen maar dat ze haar ex niet los kon laten. Ze miste me erger als dat ze in eerste instantie toegaf en ze vertelde me ook dat ik haar enige echte maatje ben geweest waar ze echt mee kon praten. Dit miste ze in haar vorige relatie.
Ze doet er alles aan om mij maar te vergeten en haar ex iets te bewijzen. Foto's waren weg, brieven, kaarten. Etc etc. Haar ex vertrouwt haar niet meer en ik hoop dat dat zo blijft. Maar de kans is aanwezig dat ze toch weer samenkomen en dit vindt ik het aller aller moeilijkste
vrijdag 15 april 2011 om 09:21
Two is a party, three is a crowd. Zolang haar ex nog in haar hoofd en hart is (hoe hard ze ook probeert om hem daar uit te krijgen), dan zul je haar nooit alleen voor jezelf hebben. Neem afstand van haar en geef haar de gelegenheid om jouw daadwerkelijk te missen. Wanneer je continue je neus laat zien of contact opneemt, zal dit op den duur alleen maar irritatie opwekken. Kijk om je heen Ushe, want er lopen genoeg leuke meisjes op deze aardbol.
vrijdag 15 april 2011 om 11:30
quote:ushe123 schreef op 14 april 2011 @ 11:15:
Maar ik heb ook zoiets, zolang ze niet vraagt of de vakantie al geannuleerd is, of voor der spullen is het voor haar toch nog niet klaar?Wishful thinking... daar kun je jezelf gek mee maken. Heel diep ademhalen en je niet meer door haar voor de gek laten houden. Ik snap dat het misschien extra moeilijk is omdat ze zo ziek is geweest, maar evengoed. Ze ging duidelijk niet voor jou en d'r ex zit nog in haar hoofd. Niet gaan zitten wachten of die ooit uit dat hoofd gaat en of ze je dan ineens wel echt wil. Voor jezelf kiezen!
Maar ik heb ook zoiets, zolang ze niet vraagt of de vakantie al geannuleerd is, of voor der spullen is het voor haar toch nog niet klaar?Wishful thinking... daar kun je jezelf gek mee maken. Heel diep ademhalen en je niet meer door haar voor de gek laten houden. Ik snap dat het misschien extra moeilijk is omdat ze zo ziek is geweest, maar evengoed. Ze ging duidelijk niet voor jou en d'r ex zit nog in haar hoofd. Niet gaan zitten wachten of die ooit uit dat hoofd gaat en of ze je dan ineens wel echt wil. Voor jezelf kiezen!
vrijdag 15 april 2011 om 13:22
Zij behandelt jou als een deurmatje en jij laat je zo behandelen. Dat is voor de andere partij vooral makkelijk, om altijd een veilige haven te hebben maar zeker niet opwindend of aantrekkelijk. Die foute ex is de man waar ze opgewonden van wordt, waar ze voor vecht. Jij bent de uithuil-troostoptie, de rebound.
Je schrijft we hebben een relatie van 9 maanden "volgehouden". Als je na 9 maanden al praat in termen als "volhouden"vraag ik me af waar je me bezig bent. Dan moet een relatie leuk zijn en vanzelf gaan. Knipperlichtrelaties zijn soms langdureig maar je wordt er zelden gelukkig van, dus kun je beter zelf iemand anders zoeken en daarmee op vakantie gaan en haar dat mededelen.
Misschien als ze weer een arm om haar schouder en wat troostende woorden nodig heeft omdat het weer mislukt is met de ex, staat ze weer bij jou op de stoep. Maar wil jij niet een vrouw die bij juo is omdat ze bij jou wil zijn met heel haar hart, i.p.v een vrouw die bij jou is omdat jij haar telkens zo lief kan troosten als ze verdriet heeft om foute ex?
Jij schrijft "ze doet er alles aan om jou te vergeten en haar ex te bewijzen. Ze doet dus moeite voor de relatie met de ex en geeft jou zonder blikken of blozen daar telkens weer voor op? Waar is je eigenwaarde dat je dat pikt? En besef je dat hoe minder eigenwaarde jij laat zien, hoe onaantrekkelijker je daarmee wordt, voor alle vrouwen?
Je schrijft we hebben een relatie van 9 maanden "volgehouden". Als je na 9 maanden al praat in termen als "volhouden"vraag ik me af waar je me bezig bent. Dan moet een relatie leuk zijn en vanzelf gaan. Knipperlichtrelaties zijn soms langdureig maar je wordt er zelden gelukkig van, dus kun je beter zelf iemand anders zoeken en daarmee op vakantie gaan en haar dat mededelen.
Misschien als ze weer een arm om haar schouder en wat troostende woorden nodig heeft omdat het weer mislukt is met de ex, staat ze weer bij jou op de stoep. Maar wil jij niet een vrouw die bij juo is omdat ze bij jou wil zijn met heel haar hart, i.p.v een vrouw die bij jou is omdat jij haar telkens zo lief kan troosten als ze verdriet heeft om foute ex?
Jij schrijft "ze doet er alles aan om jou te vergeten en haar ex te bewijzen. Ze doet dus moeite voor de relatie met de ex en geeft jou zonder blikken of blozen daar telkens weer voor op? Waar is je eigenwaarde dat je dat pikt? En besef je dat hoe minder eigenwaarde jij laat zien, hoe onaantrekkelijker je daarmee wordt, voor alle vrouwen?
