leugens

ik begin bij het begin ik zou graag al jullie recties willen weten en advies





het is uit met mijn vriend door mijn eigen stomme schuld ik heb gelogen tegen hem,



we hadden iets langer dan een halfjaartje een relatie lijkt kort maar in onze ogen leek het net eeuwen we kenden elkaar door en door,



toen we net iets kregen vroeg mijn vriend me of ik me na mijn vorige relatie heb laten testen op soa's waarop ik antwoorde dat ik het wel had gedaan en dat ik niets had en hij hetzelfde.



ongeveer ander half maand geleden ging ik naar de huisarts omdat ik dacht dat ik een blaasontsteking,urine laten onderzoeken bleek van niet dus werd er een kweek van gemaakt en zou k een paar dagen moeten w8en op de uitslag,uitslag was binnen en er was niets raars daaraan te zien,waarop ik voor nader onderzoek bij de vrouwlijke arts moet komen om te kijken of ik een infectie had mijn vriend werd erg verdacht en vond het allemaal raar en vroeg mij nogmaals of ik me wel echt had laten testen en waar ik dat gedaan had ik was geschokt en zei meteen ja dat heb ik egt gedaan in het ziekenhuis.



in paniek heb ik geantwoord ik was bang dat als ik hem zou vertellen dat ik een thuistest had gedaan hij me niet zou geloven omdat zijn familie best wel veel nare leugens over mij had verspreid (zijn nicht was een hele goeie vriendin van me)vervolgens werd er bij de dokter een vaginalonderzoek gedaan en ik moest een week w8en op de uitslag.ik ben daarna naar engeland gegaan naar me vriend die woont daar toen ik daar was vertrouwde hij het allemaal niet en vroeg me mee te gaan naar de huisarts daar voor een soa onderzoek dat vond ik wel best ik wist tenslotte dat ik nergens last van had en me egt had laten testen toendertijd hij zag er zelf vanaf en ik heb zelf zelfs aangedrongen om te gaan maar hij liet het daarbij en wilde w8en op de uitslag de dag van mijn vertrek belde mijn moeder me dat er een brief was gekomen dat ik contact met de huisarts moest opnemen ik belde meteen en kreeg te horen dat ik chlamydia had ik was sprakeloos hoe had ik dat in godsnaam opgelopen en vroeg hoe lang draag ik het al,waarop ze zei dat kunnen we niet zien maar je moet zo snel mogelijk een kuurtje nemen want je kan er door ontvruchtbaar van worden nou goed opgehangen en verteld aan me vriend wat me zojuist was verteld en zijn conclusie was meteen je hebt gelogen je hebt je helemaal niet laten testen na je vorige relatie ik zweren hoog bij laag dat ik dat wel had gedaan maar ik kreeg het niet over me lippen heen om te zeggen dat ik het thuis had gedaan en niet in het ziekenhuis bang voor de reactie en natuurlijk bang dat hij me niet zou geloven lang hebben we er niet over gepraat want ik moest gaan inpakken en vertrekken terug naar nl.eenmala aangekomen wilde hij van mij een bewijs van de uitslag van het ziekenhuis en ik worstelde nog steeds met hoe ga ik hem dit in godsnaam vertellen een paar dagen later belde hij me op en zei ik wil vandaag nog je uitslag gemaild krijgen!!!de dag dat ik de soa thuistest had gedaan was ik samen met mijn zusje naar de soa kliniek gegaan daar werd ons verteld dat we te laat waren en vroeg in de ochtend hadden moeten komen,onderweg naar huis zei mijn zusje je kan ook een thuistest doen kan je via internet bestellen en dan heb je ook gelijk de uitslag hoef je niet een week of 2 te wachten,eenmaal thuis aangekomen zagen we dat dat ook een paar dagen duurde tot de test zou aankomen dus naar een drogist gegaan en weer terug naar huis de test verricht en alles was negatief,omdat ik ook nergens last van had had ik het ook vertrouwd.mijn vriend wilde dus de uitslag van het ziekenhuis hebben uiteindelijk heb ik hem een mailtje gestuurd en uitgelegd dat ik het thuis had gedaan en niet in het ziekenhuis en de reden dat ik erover had gelogen was dat ik bang was dat hij me niet zou geloven.maar ja k wist dat hij dit ook niet zou geloven als ik er geen bewijs van had dus ik zei dat ik het via intenet besteld had aangezien mijn zusje zei dat ze dat via internet had besteld voor haar vriend wist ik dat ze een bankafschrift had dus had ik weer gelogen over het feit dat ik het via internet had besteld en niet bij de drogist/apotheek had gekocht.dat geloofde hij ook natuurlijk weer niet ik stuurde hem een kopie van de bankafschrift en toen zei hij de prijzen komen niet eens overeen het scheelt 3 euro toen zei ik ja weet ik dat kan tog duurder zijn geworden dat geloofde hij al helemaal niet en verbrak de relatie en hij wilde het graag geloven en dat ie van me hield en dat hij gewoon niet zo verder kon,ik had het er zo verschrikkelijk moeilijk mee dat het over was en dat het door mijn eigen stomme schuld kwam dat het zover is gekomen ow voordat ik het vergeet hij had zich ook laten testen en hij bleek helemaal niets te hebben geen chlamydia niets



gelukkig weet had gewoon dat ik niet ben vreemdgegaan zijn arts heeft hem verteld dat het vrij weinig voorkomt dat de een het wel heeft en de ander niet dus dat ik waarschijnlijk me nooit heb laten testen.



ik wist gewoon niet meer wat ik moest doen ik kon niet slapen niet eten niets ik wilde hem niet kwijt maar ik was hem al kwijt het enigste wat er door me heen ging was ik maak een einde aan me leven misschien gelooft ie me dan wel wat natuurlijk heel stom was.



maar ik heb de volgende dag allemaal pillen ingeslikt en geprobeerd een einde aan me leven te maken,op het moment dat ik voelde dat k bijna heenging belde ik mijn tante om afscheid te nemen wat er daarna is gebeurd kan ik me vrij weinig van herrineren ik kan me alleen de ambulace vaag herrineren en in het ziekenhuis hoe koud ik het had de infusen en naalden en de pijn,mijn zusje was er ook zij heeft telefonisch nog met me vriend gesproken zij had hem verteld wat er was gebeurd na een paar uur kreeg ik hem aan de lijn en hij vroeg het het ging en toen zei hij tegen me jij hebt hulp nodig toen verbrak ik de verbinding.thuis aangekomen bonje met me ouders voor mijn actie en volgende dag nog paar smsjes heen en weer met me vriend het was al wel helemaal over tussen ons tot de dag van vandaag kan ik het nog steeds niet accepteren ik kreeg 2 dagen later heb ik hem een mail gestuurd en alles opgebiecht.waarna ik een sms kreeg van verwacht je van mij nu dat ik dit geloof?en dat was het laatste wat ik van hem heb gehoord.



ik wil niet zeggen dat ik weer een poging wil doen om uit het leven te stappen maar ik ben het wel zat en kan gewoon zo niet leven zonder hem ik droom over hem met andere meisjes,ik droom over dat we samen zijn en gelukkig.



ik weet gewoon geen raad met wat ik nu moet doen..........

het was een antibiotica kuur van 2 tabletten tegelijk innemen en volgens de huisarts is die huur zo zwaar dat je er vanaf bent

hulp heb ik al gezocht,en dat ik die poging heb gedaan zie ik zelf ook wel in het was een momentje van niet nadenken nu ik erop terug kijk geloof ik zelf nauwlijks dat ik dat gedaan heb.

laat ik wel duidelijk zijn ik heb me laten testen en ik had niets

de zelfmoord poging was niet om aandacht te trekken van mijn ex het was me allemaal teveel geworden ik was mijn onderneming kwijt een schuld van 210 duizend euro geen recht op een uitkering geen baan kunnen vinden geen dak boven me hoofd elke keer van de ene familielid naar de ander.

geen cent op zak hebben.nog praat ik het niet goed wat ik gedaan heb maar kom mij niet vertellen dat ik een schandaal ben voor mensen met echte problemen

ik krijg al psychische begeleiding