Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet
zondag 17 april 2011 om 15:45
Hallo,
Het is lang geleden dat ik mijn verhaal gedaan heb op een forum, alvast bedankt voor het lezen. Om advies vragen bij vreemde mensen is voor mij geen gewoonte maar ik zit met mijn handen in het haar en zou graag me verhaal doen.
Nu twee weken geleden is mijn relatie met de liefde van me leven verbroken. Voor iedereen is dit altijd een verschrikkelijke tijd.
We zijn samen gaan wonen na 3 jaar en zijn samen een nieuwe opleiding begonnen (zelfde school en richting) Dit betekend elke dag zal ik hem zien en hij mij.
Een aantal maanden ging het niet zo goed in de relatie en waren er discussies en onderlinge frustraties maar ik verwachte ook niet anders als je samen gaat wonen in een nieuwe stad, nieuwe mensen, nieuwe school. Maar blijkbaar heeft dit zijn tol geëist bij mijn ex vriend en kreeg hij gevoelens voor een ander meisje.
Vanwege schuldgevoel kon hij de relatie niet voortzetten en heeft besloten de relatie te verbreken. Omdat we het financieel niet redden alleen moeten we bij elkaar blijven wonen tot de opleiding is afgerond. Na 1 week is het gevoel voor het meisje erg verminderd en worden de gevoelens die hij nog altijd voor mij heeft weer versterkt. We weten allebei heel goed waar het probleem ligt in onze relatie en mijn ex wil eerst aan ons zelf werken en storten op de opleiding voordat we weer een relatie aan gaan. Maar daarbij is hij niet zeker of we nog wel echt terug bij elkaar kunnen komen.
Ergens ben ik het met hem eens maar tot nu toe maakt het me ongelofelijk ongelukkig.
In twee weken ben ik 5 kilo afgevallen door het continue ongemakkelijke zenuwachtige gevoel kan ik niet goed eten. Ik kan me niet concentreren op mijn studie en voel me eigenlijk altijd onzeker over de situatie.
Hij zegt te hopen dat we allebei wat kunnen veranderen om weer bij elkaar te komen maar is er niet zeker van en doet dit nu echt alleen zodat we allebei onze studie af kunnen maken.
Nu is eigenlijk mijn gevoel in tweestrijd. Aan de ene kant zegt het blijven en er alles aan doen om het goed te maken tussen ons, even door bijten en hem de tijd geven om aan zich zelf te werken maar aan de andere kant wil ik vluchten, alle banden breken, opnieuw beginnen en de liefde van me leven opgeven.
Soms twijfel ik ook aan zijn motieven. Misschien vind hij het wel makkelijk zo, (aangezien we nog wel eens seks hebben) Wel met de afspraak dat dat alleen kan wanneer we met niemand anders bezig zijn.
Misschien kan iemand mij zijn mening vertellen, in ieder geval bedankt voor het lezen en reageren.
Ps. Graag zou ik ook weten hoe ik me moet gedragen. Soms wil ik constant vertellen dat ik hem terug wil, van hem hou en er alles voor over heb maar misschien kan ik beter hem het gevoel geven dat ik prima zonder hem kan (zoals andere websites zeggen)
Bedankt,
Groetjes Norah
Het is lang geleden dat ik mijn verhaal gedaan heb op een forum, alvast bedankt voor het lezen. Om advies vragen bij vreemde mensen is voor mij geen gewoonte maar ik zit met mijn handen in het haar en zou graag me verhaal doen.
Nu twee weken geleden is mijn relatie met de liefde van me leven verbroken. Voor iedereen is dit altijd een verschrikkelijke tijd.
We zijn samen gaan wonen na 3 jaar en zijn samen een nieuwe opleiding begonnen (zelfde school en richting) Dit betekend elke dag zal ik hem zien en hij mij.
Een aantal maanden ging het niet zo goed in de relatie en waren er discussies en onderlinge frustraties maar ik verwachte ook niet anders als je samen gaat wonen in een nieuwe stad, nieuwe mensen, nieuwe school. Maar blijkbaar heeft dit zijn tol geëist bij mijn ex vriend en kreeg hij gevoelens voor een ander meisje.
Vanwege schuldgevoel kon hij de relatie niet voortzetten en heeft besloten de relatie te verbreken. Omdat we het financieel niet redden alleen moeten we bij elkaar blijven wonen tot de opleiding is afgerond. Na 1 week is het gevoel voor het meisje erg verminderd en worden de gevoelens die hij nog altijd voor mij heeft weer versterkt. We weten allebei heel goed waar het probleem ligt in onze relatie en mijn ex wil eerst aan ons zelf werken en storten op de opleiding voordat we weer een relatie aan gaan. Maar daarbij is hij niet zeker of we nog wel echt terug bij elkaar kunnen komen.
Ergens ben ik het met hem eens maar tot nu toe maakt het me ongelofelijk ongelukkig.
In twee weken ben ik 5 kilo afgevallen door het continue ongemakkelijke zenuwachtige gevoel kan ik niet goed eten. Ik kan me niet concentreren op mijn studie en voel me eigenlijk altijd onzeker over de situatie.
Hij zegt te hopen dat we allebei wat kunnen veranderen om weer bij elkaar te komen maar is er niet zeker van en doet dit nu echt alleen zodat we allebei onze studie af kunnen maken.
Nu is eigenlijk mijn gevoel in tweestrijd. Aan de ene kant zegt het blijven en er alles aan doen om het goed te maken tussen ons, even door bijten en hem de tijd geven om aan zich zelf te werken maar aan de andere kant wil ik vluchten, alle banden breken, opnieuw beginnen en de liefde van me leven opgeven.
Soms twijfel ik ook aan zijn motieven. Misschien vind hij het wel makkelijk zo, (aangezien we nog wel eens seks hebben) Wel met de afspraak dat dat alleen kan wanneer we met niemand anders bezig zijn.
Misschien kan iemand mij zijn mening vertellen, in ieder geval bedankt voor het lezen en reageren.
Ps. Graag zou ik ook weten hoe ik me moet gedragen. Soms wil ik constant vertellen dat ik hem terug wil, van hem hou en er alles voor over heb maar misschien kan ik beter hem het gevoel geven dat ik prima zonder hem kan (zoals andere websites zeggen)
Bedankt,
Groetjes Norah
Music <3
zondag 17 april 2011 om 18:04
quote:paloma schreef op 17 april 2011 @ 17:49:
[...]
Dank je wel voor deze bijdrage maar er is geen sprake van wederzijdse afhankelijkheid in verband met het moeten blijven samenwonen. Norah heeft voldoende andere opties die ze alleen nog moet onderzoeken. Dat gevoel zal haar nu nog overvallen maar ze is sterker dan ze denkt.Ah, thanks Paloma. Dat maakt het perspectief van TO al heel wat zonniger.
[...]
Dank je wel voor deze bijdrage maar er is geen sprake van wederzijdse afhankelijkheid in verband met het moeten blijven samenwonen. Norah heeft voldoende andere opties die ze alleen nog moet onderzoeken. Dat gevoel zal haar nu nog overvallen maar ze is sterker dan ze denkt.Ah, thanks Paloma. Dat maakt het perspectief van TO al heel wat zonniger.
zondag 17 april 2011 om 18:05
quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
In twee weken ben ik 5 kilo afgevallen door het continue ongemakkelijke zenuwachtige gevoel kan ik niet goed eten. Ik kan me niet concentreren op mijn studie en voel me eigenlijk altijd onzeker over de situatie.
Heeft hij daar ook zo'n last van? Dat hij zich niet kan concentreren en dat hij afgevallen is?
quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
Nu is eigenlijk mijn gevoel in tweestrijd. Aan de ene kant zegt het blijven en er alles aan doen om het goed te maken tussen ons, even door bijten en hem de tijd geven om aan zich zelf te werken
Doet hij dat ja? Aan zichzelf werken? Hoe dan? En als jij er alles aan doet om het weer goed te laten komen, zal dat genoeg zijn? Heeft hij niet ook een aandeel hierin? Is het niet zo dat je met z'n 2en bent en dit dus met 2en moet doen?quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
maar aan de andere kant wil ik vluchten, alle banden breken, opnieuw beginnen en de liefde van me leven opgeven.
Soms twijfel ik ook aan zijn motieven. Misschien vind hij het wel makkelijk zo, (aangezien we nog wel eens seks hebben) Wel met de afspraak dat dat alleen kan wanneer we met niemand anders bezig zijn.
Had al mijn twijfels, nu zijn ze bevestigd. Je wordt gebruikt. Hij houdt jouw aan het lijntje. Hij weet dat hij bij jou toch wel kan krijgen wat hij hebben wil, zonder dat hij met jou binding hoeft aan te gaan. DAn zou hij zoveel man moeten zijn om ook geen seksuele band meer aan te gaan, als hij de rest niet wil. It goes all with the package. Hij wil slechts een klein deel van jou, hij wil jou niet helemaal. En dit werkt dus niet.
quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
Ps. Graag zou ik ook weten hoe ik me moet gedragen. Soms wil ik constant vertellen dat ik hem terug wil, van hem hou en er alles voor over heb maar misschien kan ik beter hem het gevoel geven dat ik prima zonder hem kan (zoals andere websites zeggen)
Je zou interessanter voor hem zijn als je liet merken dat je prima zonder hem kan. De waarheid is echter anders. En misschien laat je dat doorschemeren. In ieder geval laat je hem wel met je naar bed gaan.
Ik denk niet dat er toekomst is voor jullie. Er zal eens een ander meisje voorbij komen dat hij interessanter vindt. En dan gaat hij verder met haar. HIj weet dat hij altijd wel weer bij jou terug kan komen. Jouw verdriet en pijn doet hem niets. Hij denkt aan zijn eigen gerief. Vind jij dat werkelijk goed?
In twee weken ben ik 5 kilo afgevallen door het continue ongemakkelijke zenuwachtige gevoel kan ik niet goed eten. Ik kan me niet concentreren op mijn studie en voel me eigenlijk altijd onzeker over de situatie.
Heeft hij daar ook zo'n last van? Dat hij zich niet kan concentreren en dat hij afgevallen is?
quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
Nu is eigenlijk mijn gevoel in tweestrijd. Aan de ene kant zegt het blijven en er alles aan doen om het goed te maken tussen ons, even door bijten en hem de tijd geven om aan zich zelf te werken
Doet hij dat ja? Aan zichzelf werken? Hoe dan? En als jij er alles aan doet om het weer goed te laten komen, zal dat genoeg zijn? Heeft hij niet ook een aandeel hierin? Is het niet zo dat je met z'n 2en bent en dit dus met 2en moet doen?quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
maar aan de andere kant wil ik vluchten, alle banden breken, opnieuw beginnen en de liefde van me leven opgeven.
Soms twijfel ik ook aan zijn motieven. Misschien vind hij het wel makkelijk zo, (aangezien we nog wel eens seks hebben) Wel met de afspraak dat dat alleen kan wanneer we met niemand anders bezig zijn.
Had al mijn twijfels, nu zijn ze bevestigd. Je wordt gebruikt. Hij houdt jouw aan het lijntje. Hij weet dat hij bij jou toch wel kan krijgen wat hij hebben wil, zonder dat hij met jou binding hoeft aan te gaan. DAn zou hij zoveel man moeten zijn om ook geen seksuele band meer aan te gaan, als hij de rest niet wil. It goes all with the package. Hij wil slechts een klein deel van jou, hij wil jou niet helemaal. En dit werkt dus niet.
quote:norah_n schreef op 17 april 2011 @ 15:45:
Ps. Graag zou ik ook weten hoe ik me moet gedragen. Soms wil ik constant vertellen dat ik hem terug wil, van hem hou en er alles voor over heb maar misschien kan ik beter hem het gevoel geven dat ik prima zonder hem kan (zoals andere websites zeggen)
Je zou interessanter voor hem zijn als je liet merken dat je prima zonder hem kan. De waarheid is echter anders. En misschien laat je dat doorschemeren. In ieder geval laat je hem wel met je naar bed gaan.
Ik denk niet dat er toekomst is voor jullie. Er zal eens een ander meisje voorbij komen dat hij interessanter vindt. En dan gaat hij verder met haar. HIj weet dat hij altijd wel weer bij jou terug kan komen. Jouw verdriet en pijn doet hem niets. Hij denkt aan zijn eigen gerief. Vind jij dat werkelijk goed?
zondag 17 april 2011 om 18:59
Allereerst
Ten tweede: Ik ken bijna geen man die een relatie heeft verbroken. Ze gaan trekken of zeuren of vreemd of zijn op een andere manier 'passive-agressive" (sorry, ken de Nederlandse term niet) totdat de vrouw er genoeg van heeft en hem op straat zet. En dan is hij zielig en hoeft hij zich niet schuldig te voelen. Ik vind het vervelend om te zeggen, maar zo klinkt zijn gedrag ook een beetje.
Ten derde: Voor praktische problemen is altijd een oplossing. Desnoods ga je tijdelijk terug naar je ouders (waarom moet jij weg, kan hij niet vertrekken? Dan neem jij een huisgenoot om de kosten te delen).
En als laatste: Het komt allemaal weer goed. Misschien niet met hem, maar op een dag word je wakker en denk je: "He, wat heb ik toch een fijn leven".
Ten tweede: Ik ken bijna geen man die een relatie heeft verbroken. Ze gaan trekken of zeuren of vreemd of zijn op een andere manier 'passive-agressive" (sorry, ken de Nederlandse term niet) totdat de vrouw er genoeg van heeft en hem op straat zet. En dan is hij zielig en hoeft hij zich niet schuldig te voelen. Ik vind het vervelend om te zeggen, maar zo klinkt zijn gedrag ook een beetje.
Ten derde: Voor praktische problemen is altijd een oplossing. Desnoods ga je tijdelijk terug naar je ouders (waarom moet jij weg, kan hij niet vertrekken? Dan neem jij een huisgenoot om de kosten te delen).
En als laatste: Het komt allemaal weer goed. Misschien niet met hem, maar op een dag word je wakker en denk je: "He, wat heb ik toch een fijn leven".
