Kinderen
alle pijlers
Open adoptie
maandag 18 april 2011 om 19:47
Hallo,
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
dinsdag 19 april 2011 om 10:36
Wat een dappere en moeilijke beslissing. Laat je aub nog goed voorlichten meid!
Ik ben 3 jaar alleenstaande ouder geweest met 2 kinderen, ik kreeg alleenstaande ouderkorting, aanvullende alleenstaande ouderkorting, zorgtoeslag, kindgebonden budget, kinderbijslag en kinderopvangtoeslag. Dit zorgde ervoor dat ik maandelijks een bedrag aan inkomen had van 1800 euro. Ik had dan geen schulden, dat dan weer niet. Kinderopvang was echt goed te doen op deze manier, omdat mijn inkomen zo laag was kreeg ik echt bijna alles vergoed.
Mocht je toch nog beslissen om je kindje wel te houden dan heb ik nog een commode, kledingkast en muurplankje voor je. Tevens ben ik volgende week uitgerekend van mijn derde kindje en kan ik je zo zakken met kleding geven mochtje een zoontje krijgen. Dit zorgt er niet voor dat er brood op de plank komt, ik weet het het, maar als je alleen voeding en luiers hoeft te kopen en geen kleding dan scheelt dit al een kostenpost!
Laat je goed voorlichten meid en heel veel succes en sterkte met je beslissing
Ik ben 3 jaar alleenstaande ouder geweest met 2 kinderen, ik kreeg alleenstaande ouderkorting, aanvullende alleenstaande ouderkorting, zorgtoeslag, kindgebonden budget, kinderbijslag en kinderopvangtoeslag. Dit zorgde ervoor dat ik maandelijks een bedrag aan inkomen had van 1800 euro. Ik had dan geen schulden, dat dan weer niet. Kinderopvang was echt goed te doen op deze manier, omdat mijn inkomen zo laag was kreeg ik echt bijna alles vergoed.
Mocht je toch nog beslissen om je kindje wel te houden dan heb ik nog een commode, kledingkast en muurplankje voor je. Tevens ben ik volgende week uitgerekend van mijn derde kindje en kan ik je zo zakken met kleding geven mochtje een zoontje krijgen. Dit zorgt er niet voor dat er brood op de plank komt, ik weet het het, maar als je alleen voeding en luiers hoeft te kopen en geen kleding dan scheelt dit al een kostenpost!
Laat je goed voorlichten meid en heel veel succes en sterkte met je beslissing
dinsdag 19 april 2011 om 10:57
quote:batwom schreef op 18 april 2011 @ 23:37:
[quote]Neele01 schreef op 18 april 2011 @ 23:30:
Zelf had ik voor abortus gekozen. Hoe je het wend of keert, een kind dat opgroeit met pleeggezinnen en dat moet horen dat hij niet gewenst was, krijgt een klap van de molen....[/quote]
Wat begrijp je niet aan wat ik zeg? Dat ik abortus had laten doen? Ja, dat had ik laten doen. Ik ben heel gelukkig met mijn kind maar als iemand niet voor een kind kan of wil zorgen ben ik heel blij met de optie abortus. Kinderen in de pleegzorg krijgen altijd een tik van de molen. Hebben nooit een onbezorgde jeugd. En dan moet dit kind ook nog verplicht contact houden met TO omdat men dat in nederland zo wil. Dat kind krijgt dus te horen dat het niet gewenst was. Financieen zijn namelijk in nederland echt geen reden. Het kind is niet gewenst.
En dat kan toch? Iemand mag toch geen kind wensen?
Maar voor het kind is het een ander verhaal. Opgroeien in een pleeggezin en één keer per maand een bezoekje van de mevrouw die jou niet wilde.
Om deze tragiek te voorkomen zou ik dus voor abortus kiezen. Abortus is een legaal iets hier in nederland waar je niet zo overdreven op hoeft te reageren. Je mag er tegen zijn, dat is je goed recht.
Net als het je goed recht is om je niet in te laten enten omdat God dat niet wil.
Maar volgens de wet mag het gewoon en het is dus niet alsof je een beul bent ofzo...
[quote]Neele01 schreef op 18 april 2011 @ 23:30:
Zelf had ik voor abortus gekozen. Hoe je het wend of keert, een kind dat opgroeit met pleeggezinnen en dat moet horen dat hij niet gewenst was, krijgt een klap van de molen....[/quote]
Wat begrijp je niet aan wat ik zeg? Dat ik abortus had laten doen? Ja, dat had ik laten doen. Ik ben heel gelukkig met mijn kind maar als iemand niet voor een kind kan of wil zorgen ben ik heel blij met de optie abortus. Kinderen in de pleegzorg krijgen altijd een tik van de molen. Hebben nooit een onbezorgde jeugd. En dan moet dit kind ook nog verplicht contact houden met TO omdat men dat in nederland zo wil. Dat kind krijgt dus te horen dat het niet gewenst was. Financieen zijn namelijk in nederland echt geen reden. Het kind is niet gewenst.
En dat kan toch? Iemand mag toch geen kind wensen?
Maar voor het kind is het een ander verhaal. Opgroeien in een pleeggezin en één keer per maand een bezoekje van de mevrouw die jou niet wilde.
Om deze tragiek te voorkomen zou ik dus voor abortus kiezen. Abortus is een legaal iets hier in nederland waar je niet zo overdreven op hoeft te reageren. Je mag er tegen zijn, dat is je goed recht.
Net als het je goed recht is om je niet in te laten enten omdat God dat niet wil.
Maar volgens de wet mag het gewoon en het is dus niet alsof je een beul bent ofzo...
dinsdag 19 april 2011 om 11:04
Zie nu dat mijn reactie een beetje mosterd was na de discussie.
Even ter verduidelijking. Ik had GEEN abortus bij 17 weken laten doen. Dan is het al een kindje.
Een abortus moet (vind ik) bij een ongewenste zwangerschap zo snel mogelijk plaatsvinden.
En EN, idd , je taalgebruik is echt niet ok inzake deze materie.
Als jij mensen kent die een abortus hebben gehad en daarna lekker verder zijn gaan leven zonder er ooit nog aan terug te hebben gedacht, ken jij gekke mensen vind ik.
Ik ken niemand die geen last heeft van een abortus en ik ken redelijk wat gevallen.
Ik denk echter dat je van een ongewenst kind nog veel meer last hebt....Of je het nou houdt of afstaat...
Vandaar dat ik in een vroeg stadium de keuze abortus zou hebben gemaakt.
Even ter verduidelijking. Ik had GEEN abortus bij 17 weken laten doen. Dan is het al een kindje.
Een abortus moet (vind ik) bij een ongewenste zwangerschap zo snel mogelijk plaatsvinden.
En EN, idd , je taalgebruik is echt niet ok inzake deze materie.
Als jij mensen kent die een abortus hebben gehad en daarna lekker verder zijn gaan leven zonder er ooit nog aan terug te hebben gedacht, ken jij gekke mensen vind ik.
Ik ken niemand die geen last heeft van een abortus en ik ken redelijk wat gevallen.
Ik denk echter dat je van een ongewenst kind nog veel meer last hebt....Of je het nou houdt of afstaat...
Vandaar dat ik in een vroeg stadium de keuze abortus zou hebben gemaakt.
dinsdag 19 april 2011 om 11:17
Ik heb nog wat vragen over die schuld. Je geeft aan dat je ex een lening aan is gegaan, met de noorderzon is vertrokken en dat jij nu met die lening zit. Ik begrijp dat jullie niet getrouwd waren. Hadden jullie een samenlevingscontract oid? Waarom ligt die lening nu op jouw bord? Stond de lening op zijn naam, op jouw naam of op beider namen? Als de lening op jouw naam of op beider namen staat, hoe kán dat? Heb jij meegetekend? Zo ja; dan ben je nu gewoonweg aansprakelijk voor die schuld. Zo nee, hoe kan het dan dat die lening op jouw naam of beider namen staat? Heeft jouw ex je handtekening vervalst?
Dan; deze hele situatie. In Nederland is er genoeg hulp voorhanden om een kind niet af te hóeven staan ter adoptie ivm geldproblemen. Die zijn hier allemaal genoemd. Extra potjes van de gemeente, kleding ed kun je van anderen krijgen, er is kinderopvangtoeslag, kinderbijslag, weet ik veel wat allemaal nog meer. (Anderen weten daar meer van dan ik.)
Wat ook nog een optie is, is pleegzorg gedurende de tijd dat jij nog in de schuldsanering zit. Ook dan sta je je kind niet af ter adoptie.
Ik vraag me af of je gewoonweg slecht geïnformeerd bent, of dat er eigenlijk méér redenen zijn waarom je je kind af wil staan ter adoptie. Want alléén geld is echt geen reden. Als jouw maatschappelijk werker zegt dat adoptie in jouw situatie de allerbeste optie is, dan kan dat niet alleen voor het geld zijn. (en als dat wel de enige reden is volgens haar, dan doet ze haar werk gewoonweg niet goed.)
Vertel je wel het hele verhaal hier? Is er niet méér aan de hand dan 'alleen financiën'? Waarmee ik je financiële situatie niet wil bagatelliseren hoor, want schuldsanering lijkt me een vreselijk traject.
Verder kan ik me goed inleven in de redenatie van Neele en Elninjoo, al zegt die laatste het absoluut belachelijk ongenuanceerd en bot.
Je kind afstaan ter adoptie, en dus een hele zwangerschap en bevalling uitzitten, je kind uit handen geven, die hele nare procedure door en uiteindelijk je kind nóóit meer zien... terwijl je weet dat je wel een kind hebt... terwijl je weet dat je kind vragen gaat stellen aan zijn of haar adoptie ouders... datís nogal wat. Dat is ontzettend heftig. Je bent er nu nog 'op tijd bij'. Je mag in Nederland nog een abortus ondergaan. Wáárom kies je voor het afstaan ter adoptie, en niet voor abortus? Als de timing op dit moment écht zo slecht is en je wil/ kan nu écht geen kind...
Heb je principiële of religieuze redenen waarom je geen abortus zou willen ondergaan?
Dan; deze hele situatie. In Nederland is er genoeg hulp voorhanden om een kind niet af te hóeven staan ter adoptie ivm geldproblemen. Die zijn hier allemaal genoemd. Extra potjes van de gemeente, kleding ed kun je van anderen krijgen, er is kinderopvangtoeslag, kinderbijslag, weet ik veel wat allemaal nog meer. (Anderen weten daar meer van dan ik.)
Wat ook nog een optie is, is pleegzorg gedurende de tijd dat jij nog in de schuldsanering zit. Ook dan sta je je kind niet af ter adoptie.
Ik vraag me af of je gewoonweg slecht geïnformeerd bent, of dat er eigenlijk méér redenen zijn waarom je je kind af wil staan ter adoptie. Want alléén geld is echt geen reden. Als jouw maatschappelijk werker zegt dat adoptie in jouw situatie de allerbeste optie is, dan kan dat niet alleen voor het geld zijn. (en als dat wel de enige reden is volgens haar, dan doet ze haar werk gewoonweg niet goed.)
Vertel je wel het hele verhaal hier? Is er niet méér aan de hand dan 'alleen financiën'? Waarmee ik je financiële situatie niet wil bagatelliseren hoor, want schuldsanering lijkt me een vreselijk traject.
Verder kan ik me goed inleven in de redenatie van Neele en Elninjoo, al zegt die laatste het absoluut belachelijk ongenuanceerd en bot.
Je kind afstaan ter adoptie, en dus een hele zwangerschap en bevalling uitzitten, je kind uit handen geven, die hele nare procedure door en uiteindelijk je kind nóóit meer zien... terwijl je weet dat je wel een kind hebt... terwijl je weet dat je kind vragen gaat stellen aan zijn of haar adoptie ouders... datís nogal wat. Dat is ontzettend heftig. Je bent er nu nog 'op tijd bij'. Je mag in Nederland nog een abortus ondergaan. Wáárom kies je voor het afstaan ter adoptie, en niet voor abortus? Als de timing op dit moment écht zo slecht is en je wil/ kan nu écht geen kind...
Heb je principiële of religieuze redenen waarom je geen abortus zou willen ondergaan?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 19 april 2011 om 11:23
Hallo allemaal,
Net een echo gehad en ik blijk al 20 weken zwanger te zijn.
Ook heb ik zo een gesprek met iemand van de schuldsanering om te kijken wat de mogelijkheden zijn.
Maar ik zal eerst even uitgebreid mijn verhaal neerzetten.
Ik ben dus 21 jaar, alleenstaand, zit in de schulden en ben zwanger ( jongetje trouwens )
Ongeveer een jaar geleden raakte mijn ex vriend zijn baan kwijt.
Hij bleef dus thuis om te zoeken naar een nieuwe baan.
Ik werkte fulltime, en maakte lange dagen omdat ik nu voor 2 mensen moest zorgen.
In die tijd heeft hij meerdere spullen zoals een laptop, flatscreen tv op mijn naam besteld.
Waarschijnlijk heeft hij alles meteen doorverkocht omdat ik nooit spullen heb zien staan.
Nu zullen jullie je afvragen heb je nooit post onder ogen gehad?
Ik vertrok 's ochtends om 7 uur naar werk en was rond 8 uur 's avonds weer thuis.
Waarschijnlijk heeft hij alle aanmaningen etc uit de brievenbus gevist voordat ik thuis kwam.
Ik kwam er pas 3 maanden geleden achter nadat er ineens een deurwaarder aan de deur stond en ik toevallig thuis was.
Ook heeft mijn ex vriend een lening op mijn naam afgesloten, en fraude gepleegd met een verzekering ( stond ook op mijn naam ) Hoe dat allemaal kon gebeuren is politie nog aan het uitzoeken. Want nadat ik hem ermee geconfronteerd had, is hij weg gegaan en niemand weet op het moment waar hij verblijft. Uiteraard heb ik toen meteen aangifte gedaan en ben ik hulp gaan zoeken.
Ik was veel misselijk in die tijd en voelde me niet lekker.
Ik dacht dat het door alle stress kwam.
Want ik werd gewoon nog ongesteld dus zwangerschap kwam bij mij niet in gedachte.
Totdat ik maar eens naar de dokter ging, zo'n 6 weken geleden.
De grond zakte onder mijn voeten vandaan.
Wat moest ik nu?
Emotioneel ben ik op het moment niet sterk, lichamelijk gaat het niet goed, en financieel al helemaal niet.
Ik ben hulp gaan zoeken bij meerdere instanties.
En vaak ben ik door gestuurd.
Uiteindelijk ben ik uitgekomen bij een maatschappelijkwerkster van Siriz.
In eerste instantie had ik gelijk een afspraak gemaakt bij een abortus kliniek.
Na 6 dagen gewacht te hebben kon ik terecht bij casa.
Ik ben naar binnen gegaan, heb alles aangehoord, en ben toen opgestaan en weggelopen.
Ik kon dit niet.
Ik heb een ontwricht leven. Maar mag ik kiezen over een ander leven? Ik vond van niet.
Ik wilde het hoe dan ook geboren laten worden.
Toen ben dus bij Siriz uitgekomen na ontzettend veel telefoontjes en gesprekken met andere instanties.
Waarom kies ik niet gewoon voor een pleeggezin? Waarom hou ik het niet zelf? allemaal vragen die ik op dit forum veel voorbij heb zien komen.
Ik zal er zo goed mogelijk op proberen te antwoorden.
Ik heb veel contact gezocht met allerlei mensen en dus ook allerlei meningen.
Op een forum voor pleeggezinnen heb ik veel dingen gelezen. Het kind kan zomaar overgeplaatst worden, dat betekend dus dat hij al zijn jonge leven geen stabiliteit heeft.
En dat idee maakt mij bang.
Ik snap dat ik hem weer '' op mag halen '' mocht ik het weer aankunnen. Maar is dat iets wat ik wil? Moet ik hem misschien uit een fijn gezin weg halen? Ik vind het moeilijk.
Dit zijn vragen waar ik op dit moment alleen maar met '' nee '' op kan antwoorden.
Waarom kies ik niet voor adoptie?
Ook hier heb ik veel mensen gesproken.
Mensen die kinderloos zijn en die er alles voor over hebben om een kindje te krijgen.
Veel mensen die ik sprak zijn al jaren bezig met de adoptie procedure en zijn vaak 10.000 euro of meer kwijt.
Ik vond dat zo vreselijk om te horen.
Wij ( de biologische ouders ) mogen geen cent vragen maar de adoptie bureau's vangen heel veel geld.
Ik begrijp dat er bepaalde dingen betaald moeten worden. Maar is dat echt zoveel geld? Begrijp me goed, ik wil zelf ook geen cent ontvangen! Dit is een beslissing die je moet nemen voor je kind! Ik vind de adoptie wijze in nederland gewoon een legale vorm van kinderhandel.
Dat is dus mijn mening.
Waarom '' open adoptie? ''
Waarvan ik nu dus niet goed weet of dat mag wel mag ( na alle reacties hier ga ik dat verder onderzoeken en navragen! ) Omdat ik dacht dat ik dan zelf de ouders uit kon kiezen.
Ouders die alles over hebben voor een kindje maar niet door de normale procedure heen lijken te komen.
Ik heb zoveel lieve mensen gesproken en vandaar dat het mij zo fijn leek als ik ze zelf uit mocht kiezen.
Maar goed waarschijnlijk is dat dus niet meer aan de orde aangezien vele van jullie zeggen dat dat hier dus echt niet mag.
En ik wil echt alleen de legale wegen bewandelen.
Zou ik hem zelf willen houden als alles anders was? Ja.
Als ik er voor kon zorgen, natuurlijk.
En ik begrijp heel goed dat sommige van jullie zeggen dat er oplossingen zullen zijn.
En mezelf wegcijferen vind ik absoluut geen probleem.
Maar ik kan de oplossing niet vinden.
Er komt zoveel over mij heen.
En blijkbaar klop ik steeds bij de verkeerde instanties aan.
Ik moet nu weg naar de schuldhulp maar zal straks nog verder ingaan op mijn huidige sitiuatie!
Net een echo gehad en ik blijk al 20 weken zwanger te zijn.
Ook heb ik zo een gesprek met iemand van de schuldsanering om te kijken wat de mogelijkheden zijn.
Maar ik zal eerst even uitgebreid mijn verhaal neerzetten.
Ik ben dus 21 jaar, alleenstaand, zit in de schulden en ben zwanger ( jongetje trouwens )
Ongeveer een jaar geleden raakte mijn ex vriend zijn baan kwijt.
Hij bleef dus thuis om te zoeken naar een nieuwe baan.
Ik werkte fulltime, en maakte lange dagen omdat ik nu voor 2 mensen moest zorgen.
In die tijd heeft hij meerdere spullen zoals een laptop, flatscreen tv op mijn naam besteld.
Waarschijnlijk heeft hij alles meteen doorverkocht omdat ik nooit spullen heb zien staan.
Nu zullen jullie je afvragen heb je nooit post onder ogen gehad?
Ik vertrok 's ochtends om 7 uur naar werk en was rond 8 uur 's avonds weer thuis.
Waarschijnlijk heeft hij alle aanmaningen etc uit de brievenbus gevist voordat ik thuis kwam.
Ik kwam er pas 3 maanden geleden achter nadat er ineens een deurwaarder aan de deur stond en ik toevallig thuis was.
Ook heeft mijn ex vriend een lening op mijn naam afgesloten, en fraude gepleegd met een verzekering ( stond ook op mijn naam ) Hoe dat allemaal kon gebeuren is politie nog aan het uitzoeken. Want nadat ik hem ermee geconfronteerd had, is hij weg gegaan en niemand weet op het moment waar hij verblijft. Uiteraard heb ik toen meteen aangifte gedaan en ben ik hulp gaan zoeken.
Ik was veel misselijk in die tijd en voelde me niet lekker.
Ik dacht dat het door alle stress kwam.
Want ik werd gewoon nog ongesteld dus zwangerschap kwam bij mij niet in gedachte.
Totdat ik maar eens naar de dokter ging, zo'n 6 weken geleden.
De grond zakte onder mijn voeten vandaan.
Wat moest ik nu?
Emotioneel ben ik op het moment niet sterk, lichamelijk gaat het niet goed, en financieel al helemaal niet.
Ik ben hulp gaan zoeken bij meerdere instanties.
En vaak ben ik door gestuurd.
Uiteindelijk ben ik uitgekomen bij een maatschappelijkwerkster van Siriz.
In eerste instantie had ik gelijk een afspraak gemaakt bij een abortus kliniek.
Na 6 dagen gewacht te hebben kon ik terecht bij casa.
Ik ben naar binnen gegaan, heb alles aangehoord, en ben toen opgestaan en weggelopen.
Ik kon dit niet.
Ik heb een ontwricht leven. Maar mag ik kiezen over een ander leven? Ik vond van niet.
Ik wilde het hoe dan ook geboren laten worden.
Toen ben dus bij Siriz uitgekomen na ontzettend veel telefoontjes en gesprekken met andere instanties.
Waarom kies ik niet gewoon voor een pleeggezin? Waarom hou ik het niet zelf? allemaal vragen die ik op dit forum veel voorbij heb zien komen.
Ik zal er zo goed mogelijk op proberen te antwoorden.
Ik heb veel contact gezocht met allerlei mensen en dus ook allerlei meningen.
Op een forum voor pleeggezinnen heb ik veel dingen gelezen. Het kind kan zomaar overgeplaatst worden, dat betekend dus dat hij al zijn jonge leven geen stabiliteit heeft.
En dat idee maakt mij bang.
Ik snap dat ik hem weer '' op mag halen '' mocht ik het weer aankunnen. Maar is dat iets wat ik wil? Moet ik hem misschien uit een fijn gezin weg halen? Ik vind het moeilijk.
Dit zijn vragen waar ik op dit moment alleen maar met '' nee '' op kan antwoorden.
Waarom kies ik niet voor adoptie?
Ook hier heb ik veel mensen gesproken.
Mensen die kinderloos zijn en die er alles voor over hebben om een kindje te krijgen.
Veel mensen die ik sprak zijn al jaren bezig met de adoptie procedure en zijn vaak 10.000 euro of meer kwijt.
Ik vond dat zo vreselijk om te horen.
Wij ( de biologische ouders ) mogen geen cent vragen maar de adoptie bureau's vangen heel veel geld.
Ik begrijp dat er bepaalde dingen betaald moeten worden. Maar is dat echt zoveel geld? Begrijp me goed, ik wil zelf ook geen cent ontvangen! Dit is een beslissing die je moet nemen voor je kind! Ik vind de adoptie wijze in nederland gewoon een legale vorm van kinderhandel.
Dat is dus mijn mening.
Waarom '' open adoptie? ''
Waarvan ik nu dus niet goed weet of dat mag wel mag ( na alle reacties hier ga ik dat verder onderzoeken en navragen! ) Omdat ik dacht dat ik dan zelf de ouders uit kon kiezen.
Ouders die alles over hebben voor een kindje maar niet door de normale procedure heen lijken te komen.
Ik heb zoveel lieve mensen gesproken en vandaar dat het mij zo fijn leek als ik ze zelf uit mocht kiezen.
Maar goed waarschijnlijk is dat dus niet meer aan de orde aangezien vele van jullie zeggen dat dat hier dus echt niet mag.
En ik wil echt alleen de legale wegen bewandelen.
Zou ik hem zelf willen houden als alles anders was? Ja.
Als ik er voor kon zorgen, natuurlijk.
En ik begrijp heel goed dat sommige van jullie zeggen dat er oplossingen zullen zijn.
En mezelf wegcijferen vind ik absoluut geen probleem.
Maar ik kan de oplossing niet vinden.
Er komt zoveel over mij heen.
En blijkbaar klop ik steeds bij de verkeerde instanties aan.
Ik moet nu weg naar de schuldhulp maar zal straks nog verder ingaan op mijn huidige sitiuatie!
dinsdag 19 april 2011 om 11:36
Lieve schat, wat een shit heb je over je heen gekregen en wat kan ik het goed begrijpen dat je het nu even niet meer ziet. Maar mijn hart breekt als je, wel goed doordacht, je zoontje op wil geven voor adoptie. Wat moet je je wanhopig voelen als je z'on beslissing kunt maken.
Er zijn echt zoveel andere dingen mogelijk, klop bij nog meer mensen aan en zoek het tot op de bodem uit.
Als je dan nog achter je beslissing staat, moet je doen wat je hart je ingeeft..
Heel veel succes en sterkte.
Ps als je je verhaal even kwijt wilt of gewoon even wilt kletsen, je kunt me altijd een mailtje oid sturen...
Ik heb een beetje ervaring met je verhaal, wil niet teveel info neerzetten..
Er zijn echt zoveel andere dingen mogelijk, klop bij nog meer mensen aan en zoek het tot op de bodem uit.
Als je dan nog achter je beslissing staat, moet je doen wat je hart je ingeeft..
Heel veel succes en sterkte.
Ps als je je verhaal even kwijt wilt of gewoon even wilt kletsen, je kunt me altijd een mailtje oid sturen...
Ik heb een beetje ervaring met je verhaal, wil niet teveel info neerzetten..
dinsdag 19 april 2011 om 11:41
dinsdag 19 april 2011 om 11:51
Hoi TO,
Ik hoop heel erg dat je er met de schuldhulpverlening uitkomt en dat duidelijk zal worden dat dit niet jouw schulden zijn maar die van je ex.
Mag ik uit je woorden opmaken, dat als dat het geval is (dus schulden worden je kwijtgescholden cq gaan betaald worden door degene die ze is aangegaan+een vervolging want sorry hoor: wat een zak!) dat je dan je zoontje wel wilt houden? Doe het dan, ga er dan voor!
Als ik je zo hoor, heb je alles heel goed overwogen. Abortus is geen optie voor je, pleegzorg ook niet, legale adoptie op de manier die jij graag wilt kan ook niet. En je kind zelf opvoeden is alleen een optie als je van de schuld van je ex afkomt....
ik hoop heel erg dat het je gaat lukken om voor die laatste optie te gaan. Ik heb bewondering voor je heldere overwegingen zoals je die in je laatste post neerzet. Ook al zit je nu heel erg omhoog en kom je er niet zelf uit, je zoon krijgt wel een verstandige moeder. Ik hoop dat hij haar ook mag leren kennen.
Ik hoop heel erg dat je er met de schuldhulpverlening uitkomt en dat duidelijk zal worden dat dit niet jouw schulden zijn maar die van je ex.
Mag ik uit je woorden opmaken, dat als dat het geval is (dus schulden worden je kwijtgescholden cq gaan betaald worden door degene die ze is aangegaan+een vervolging want sorry hoor: wat een zak!) dat je dan je zoontje wel wilt houden? Doe het dan, ga er dan voor!
Als ik je zo hoor, heb je alles heel goed overwogen. Abortus is geen optie voor je, pleegzorg ook niet, legale adoptie op de manier die jij graag wilt kan ook niet. En je kind zelf opvoeden is alleen een optie als je van de schuld van je ex afkomt....
ik hoop heel erg dat het je gaat lukken om voor die laatste optie te gaan. Ik heb bewondering voor je heldere overwegingen zoals je die in je laatste post neerzet. Ook al zit je nu heel erg omhoog en kom je er niet zelf uit, je zoon krijgt wel een verstandige moeder. Ik hoop dat hij haar ook mag leren kennen.
dinsdag 19 april 2011 om 11:56
Tjezus meiske toch, wat heb jij even een hoop te verwerken en met al die zwangerschapshormonen in je lijf is dat nog wat moeilijker. Je komt op me over als een hele volwassen jonge vrouw die goed heeft nagedacht en nu een keuze heeft gemaakt die op dit moment het beste voor jou en je kindje lijkt. En ik denk dat wij dat als medeforummers alleen maar kunnen respecteren.
Maar..... tegelijk zou ik je willen behoeden voor spijt na afloop.
Je schrijft dat je lichamelijk, emotioneel en financieel niet in staat bent voor je kindje te zorgen, hoe graag je het diep in je hart ook wil. Ik vermoed als ik je verhaal lees dat je schulden torenhoog zijn. Als die minder hoog zouden zijn zou je jezelf dan wel in staat achten om zelf je kindje op te voeden?
Ik vraag je dit omdat ik je graag wil helpen, ben zelf niet rijk ofzo maar ik kan best iets missen van mijn spaargeld. En van mij is dat dan misschien een druppel op een gloeiende plaat maar misschien zijn er nog meer die er zo over denken.
Maar..... tegelijk zou ik je willen behoeden voor spijt na afloop.
Je schrijft dat je lichamelijk, emotioneel en financieel niet in staat bent voor je kindje te zorgen, hoe graag je het diep in je hart ook wil. Ik vermoed als ik je verhaal lees dat je schulden torenhoog zijn. Als die minder hoog zouden zijn zou je jezelf dan wel in staat achten om zelf je kindje op te voeden?
Ik vraag je dit omdat ik je graag wil helpen, ben zelf niet rijk ofzo maar ik kan best iets missen van mijn spaargeld. En van mij is dat dan misschien een druppel op een gloeiende plaat maar misschien zijn er nog meer die er zo over denken.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
dinsdag 19 april 2011 om 12:01
Kirsten, er is veel gezegd over adoptie, maar in slechts één post heb ik de juiste procedure in Nederland zien staan. Voordat er misverstanden ontstaan dus toch nog maar even een herhaling van de adoptieprocedure in Nederland.
Ten eerste: je mág je kind afstaan. Als je tijdens de zwangerschap besluit om je kind af te staan, dan zal Siriz of Fiom je begeleiden bij deze procedure.
Als je kind geboren is, wordt er een voogd toegewezen vanuit Jeugdzorg en komt je kind eerst drie maanden in een pleeggezin. Die drie maanden zijn om jou bedenktijd te geven, of dit ècht is wat je wil. In deze drie maanden mag je contact hebben met je kind.
Als je na die drie maanden nog steeds bij je besluit blijft, selecteert de Raad voor de Kinderbescherming drie aspirant-adoptieouders/stellen die het beste bij jouw situatie en jouw kind passen. Uit die drie ouderparen wordt een selectie gemaakt. Dat kun je door de voogd laten doen, maar daar kun je ook zelf inspraak in hebben. Dan kies je dus zelf de ouders voor je kind uit. Weliswaar binnen die drie stellen, maar toch.
Het eerste jaar dat je kind bij deze nieuwe ouders blijft, is er sprake van pleegzorg. Pas als zij een jaar voor het kind gezorgd hebben, kan de pleegzorg omgezet worden in adoptie. Mocht je binnen dat jaar nog heel ernstige bezwaren krijgen tegen de adoptie, dan zou je dat dus nog tegen kunnen houden. De ouders bij wie je kind in huis komt, weten dit.
Open adoptie, dus adoptie waarbij je contact houdt met je kind, kán gewoon in Nederland. De aspirant adoptie-ouders moeten aangeven of ze open staan voor contact met de bio-moeder. Als jij ook contact wil, worden daar de adoptieouders op geselecteerd. Welke vorm dat contact krijgt, dat kan verschillen.
Om ervoor te zorgen dat je kind niet zomaar overal terecht kan komen, moeten ouders die willen adopteren in Nederland (of dat nou een kind uit NL is of uit het buitenland) eerst een verplichte cursus volgen. Daarna krijgen ze een medische keuring en tot slot onderzoekt de Raad voor de Kinderbescherming of deze ouders wel geschikt zijn om een adoptiekind op te vangen. Als dit allemaal goed is, krijgen de aspirant adoptie-ouders zogenaamde "beginseltoestemming". Ze mogen dan uit het buitenland adopteren. Als ouders ook in aanmerking willen komen voor een kind uit Nederland, dan volgt er een aanvullend onderzoek. Hierin wordt onder andere gesproken over het contact met de biologische moeder/ouders, maar ook over dat eerste jaar pleegzorg en de mogelijkheid dat een biologische moeder op haar besluit terugkomt. In tegenstelling tot de meeste (bijna alle) buitenlandse adopties, is dat contact in NL juist wél mogelijk.
Wat níet mogelijk is, is dat je helemaal vrij bent in de keuze voor de adoptieouders. Maar dat is ter bescherming van je kind: de ouders die mógen adopteren, zijn eerst door een strenge screening gekomen. Ik denk dus dat je daar alleen maar blij om moet zijn, dat je kind niet zomaar bij Jan en alleman terecht kan komen.
Laat je niet opnaaien door dit topic en door allemaal mensen die niet weten hoe adoptie in NL eigenlijk werkt. Het Siriz of het Fiom zal je daar gewoon de juiste informatie over geven en anders kun je dat op internet ook gewoon terug vinden. Je kunt ook contact opnemen met de bij adoptie betrokken instanties (Stichting Adoptievoorzieningen, Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming) om je de procedures uit te laten leggen.
Veel sterkte bij je besluit!
Ten eerste: je mág je kind afstaan. Als je tijdens de zwangerschap besluit om je kind af te staan, dan zal Siriz of Fiom je begeleiden bij deze procedure.
Als je kind geboren is, wordt er een voogd toegewezen vanuit Jeugdzorg en komt je kind eerst drie maanden in een pleeggezin. Die drie maanden zijn om jou bedenktijd te geven, of dit ècht is wat je wil. In deze drie maanden mag je contact hebben met je kind.
Als je na die drie maanden nog steeds bij je besluit blijft, selecteert de Raad voor de Kinderbescherming drie aspirant-adoptieouders/stellen die het beste bij jouw situatie en jouw kind passen. Uit die drie ouderparen wordt een selectie gemaakt. Dat kun je door de voogd laten doen, maar daar kun je ook zelf inspraak in hebben. Dan kies je dus zelf de ouders voor je kind uit. Weliswaar binnen die drie stellen, maar toch.
Het eerste jaar dat je kind bij deze nieuwe ouders blijft, is er sprake van pleegzorg. Pas als zij een jaar voor het kind gezorgd hebben, kan de pleegzorg omgezet worden in adoptie. Mocht je binnen dat jaar nog heel ernstige bezwaren krijgen tegen de adoptie, dan zou je dat dus nog tegen kunnen houden. De ouders bij wie je kind in huis komt, weten dit.
Open adoptie, dus adoptie waarbij je contact houdt met je kind, kán gewoon in Nederland. De aspirant adoptie-ouders moeten aangeven of ze open staan voor contact met de bio-moeder. Als jij ook contact wil, worden daar de adoptieouders op geselecteerd. Welke vorm dat contact krijgt, dat kan verschillen.
Om ervoor te zorgen dat je kind niet zomaar overal terecht kan komen, moeten ouders die willen adopteren in Nederland (of dat nou een kind uit NL is of uit het buitenland) eerst een verplichte cursus volgen. Daarna krijgen ze een medische keuring en tot slot onderzoekt de Raad voor de Kinderbescherming of deze ouders wel geschikt zijn om een adoptiekind op te vangen. Als dit allemaal goed is, krijgen de aspirant adoptie-ouders zogenaamde "beginseltoestemming". Ze mogen dan uit het buitenland adopteren. Als ouders ook in aanmerking willen komen voor een kind uit Nederland, dan volgt er een aanvullend onderzoek. Hierin wordt onder andere gesproken over het contact met de biologische moeder/ouders, maar ook over dat eerste jaar pleegzorg en de mogelijkheid dat een biologische moeder op haar besluit terugkomt. In tegenstelling tot de meeste (bijna alle) buitenlandse adopties, is dat contact in NL juist wél mogelijk.
Wat níet mogelijk is, is dat je helemaal vrij bent in de keuze voor de adoptieouders. Maar dat is ter bescherming van je kind: de ouders die mógen adopteren, zijn eerst door een strenge screening gekomen. Ik denk dus dat je daar alleen maar blij om moet zijn, dat je kind niet zomaar bij Jan en alleman terecht kan komen.
Laat je niet opnaaien door dit topic en door allemaal mensen die niet weten hoe adoptie in NL eigenlijk werkt. Het Siriz of het Fiom zal je daar gewoon de juiste informatie over geven en anders kun je dat op internet ook gewoon terug vinden. Je kunt ook contact opnemen met de bij adoptie betrokken instanties (Stichting Adoptievoorzieningen, Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming) om je de procedures uit te laten leggen.
Veel sterkte bij je besluit!
anoniem_21580 wijzigde dit bericht op 19-04-2011 12:10
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
dinsdag 19 april 2011 om 12:22
Hoeveel mensen komen zich in dit topic nu nog melden om TO's kindje onderdak te willen bieden? Men begrijpt toch wel dat een forum daar niet voor bedoeld is jongens, kom op hey. Heeft Kirsten het al niet moeilijk genoeg, zonder al die bedelaars? Sorry als ik bot verwoord hoor, maar we hebben hier te maken met iemand die het zwaar klote heeft op het moment. Dan zit je toch niet te wachten op dit soort anonieme sensatiezoekerij?
Kirsten: wat een ongelofelijke nare situatie zit je in. Ik hoop dat je, met alles waar je doorheen gaat op het moment, de berichten hier een beetje kunt filteren voor jezelf. Er zit een hoop kaf tussen het koren, ben ik bang. Maar nog altijd heel heel heel veel waardevol koren, waar je hopelijk veel aan zult hebben.
Sterkte...
Kirsten: wat een ongelofelijke nare situatie zit je in. Ik hoop dat je, met alles waar je doorheen gaat op het moment, de berichten hier een beetje kunt filteren voor jezelf. Er zit een hoop kaf tussen het koren, ben ik bang. Maar nog altijd heel heel heel veel waardevol koren, waar je hopelijk veel aan zult hebben.
Sterkte...
dinsdag 19 april 2011 om 12:32
dinsdag 19 april 2011 om 12:33
Kirsten, wat een lastige situatie maar je komt erg verstandig over en doet het volgens mij keigoed in deze turbulente tijd!
Niemand anders kan voor jou beslissen, het enige wat je zelf kunt doen is goed nadenken en vooral ook heel goed naar je hart luisteren. In dit geval zijn alle keuzes moeilijk maar ik hoop dat, wat je ook kiest, het 'goed' voelt voor je. Klinkt misschien wat vaag maar je snapt t hoop ik wel.
Alle goeds voor de komende tijd!
Niemand anders kan voor jou beslissen, het enige wat je zelf kunt doen is goed nadenken en vooral ook heel goed naar je hart luisteren. In dit geval zijn alle keuzes moeilijk maar ik hoop dat, wat je ook kiest, het 'goed' voelt voor je. Klinkt misschien wat vaag maar je snapt t hoop ik wel.
Alle goeds voor de komende tijd!
dinsdag 19 april 2011 om 12:34
Kirsten, ik heb gisteravond al gereageerd en lees nu net je laatste post en ik wil je gewoon heel veel sterkte wensen! Ik hoop dat je snel goede duidelijke informatie krijgt (buiten dit forum om) waarmee je tot een weloverwogen beslissing kan komen waar je later geen spijt van krijgt. Wat die beslissing dan ook mag zijn! Je bent de baas over je eigen leven en niemand kan voor jou invullen wat je wel of niet moet doen. Succes en nogmaals: heel veel sterkte en een dikke knuffel!
dinsdag 19 april 2011 om 13:05
Kirsten, ik heb grote bewondering voor hoe je verteld over je situatie en hoe je probeert een goede keuze te maken voor je kind.
Je komt over als een sterke vrouw.
Ik wens je veel moed, inzicht en wijsheid in het maken van je beslissing.
Zoals meerdere mensen hier al gezegd hebben. Laat je goed informeren en weeg de opties goed af.
Dan uiteindelijk is er maar 1 keuze mogelijk. De keuze die voor jou goed voelt. Daarbij hoef je niet over 1 nacht ijs te gaan.
Ik wens je alle goeds.
Je komt over als een sterke vrouw.
Ik wens je veel moed, inzicht en wijsheid in het maken van je beslissing.
Zoals meerdere mensen hier al gezegd hebben. Laat je goed informeren en weeg de opties goed af.
Dan uiteindelijk is er maar 1 keuze mogelijk. De keuze die voor jou goed voelt. Daarbij hoef je niet over 1 nacht ijs te gaan.
Ik wens je alle goeds.
dinsdag 19 april 2011 om 13:50
dinsdag 19 april 2011 om 14:05
quote:bojon schreef op 19 april 2011 @ 12:01:
Kirsten, er is veel gezegd over adoptie, maar in slechts één post heb ik de juiste procedure in Nederland zien staan. Voordat er misverstanden ontstaan dus toch nog maar even een herhaling van de adoptieprocedure in Nederland.
Ten eerste: je mág je kind afstaan. Als je tijdens de zwangerschap besluit om je kind af te staan, dan zal Siriz of Fiom je begeleiden bij deze procedure.
Als je kind geboren is, wordt er een voogd toegewezen vanuit Jeugdzorg en komt je kind eerst drie maanden in een pleeggezin. Die drie maanden zijn om jou bedenktijd te geven, of dit ècht is wat je wil. In deze drie maanden mag je contact hebben met je kind.
Als je na die drie maanden nog steeds bij je besluit blijft, selecteert de Raad voor de Kinderbescherming drie aspirant-adoptieouders/stellen die het beste bij jouw situatie en jouw kind passen. Uit die drie ouderparen wordt een selectie gemaakt. Dat kun je door de voogd laten doen, maar daar kun je ook zelf inspraak in hebben. Dan kies je dus zelf de ouders voor je kind uit. Weliswaar binnen die drie stellen, maar toch.
Het eerste jaar dat je kind bij deze nieuwe ouders blijft, is er sprake van pleegzorg. Pas als zij een jaar voor het kind gezorgd hebben, kan de pleegzorg omgezet worden in adoptie. Mocht je binnen dat jaar nog heel ernstige bezwaren krijgen tegen de adoptie, dan zou je dat dus nog tegen kunnen houden. De ouders bij wie je kind in huis komt, weten dit.
Open adoptie, dus adoptie waarbij je contact houdt met je kind, kán gewoon in Nederland. De aspirant adoptie-ouders moeten aangeven of ze open staan voor contact met de bio-moeder. Als jij ook contact wil, worden daar de adoptieouders op geselecteerd. Welke vorm dat contact krijgt, dat kan verschillen.
Om ervoor te zorgen dat je kind niet zomaar overal terecht kan komen, moeten ouders die willen adopteren in Nederland (of dat nou een kind uit NL is of uit het buitenland) eerst een verplichte cursus volgen. Daarna krijgen ze een medische keuring en tot slot onderzoekt de Raad voor de Kinderbescherming of deze ouders wel geschikt zijn om een adoptiekind op te vangen. Als dit allemaal goed is, krijgen de aspirant adoptie-ouders zogenaamde "beginseltoestemming". Ze mogen dan uit het buitenland adopteren. Als ouders ook in aanmerking willen komen voor een kind uit Nederland, dan volgt er een aanvullend onderzoek. Hierin wordt onder andere gesproken over het contact met de biologische moeder/ouders, maar ook over dat eerste jaar pleegzorg en de mogelijkheid dat een biologische moeder op haar besluit terugkomt. In tegenstelling tot de meeste (bijna alle) buitenlandse adopties, is dat contact in NL juist wél mogelijk.
Wat níet mogelijk is, is dat je helemaal vrij bent in de keuze voor de adoptieouders. Maar dat is ter bescherming van je kind: de ouders die mógen adopteren, zijn eerst door een strenge screening gekomen. Ik denk dus dat je daar alleen maar blij om moet zijn, dat je kind niet zomaar bij Jan en alleman terecht kan komen.
Laat je niet opnaaien door dit topic en door allemaal mensen die niet weten hoe adoptie in NL eigenlijk werkt. Het Siriz of het Fiom zal je daar gewoon de juiste informatie over geven en anders kun je dat op internet ook gewoon terug vinden. Je kunt ook contact opnemen met de bij adoptie betrokken instanties (Stichting Adoptievoorzieningen, Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming) om je de procedures uit te laten leggen.
Veel sterkte bij je besluit!Fijn Bojon, ik quote het nog even zodat je post wat meer opvalt. Het is belangrijk dat Kirsten de juiste info heeft. Ik heb het al eerder gezegd, Kirsten, maar je hebt nog even de tijd en neem die ook. Sterkte!
Kirsten, er is veel gezegd over adoptie, maar in slechts één post heb ik de juiste procedure in Nederland zien staan. Voordat er misverstanden ontstaan dus toch nog maar even een herhaling van de adoptieprocedure in Nederland.
Ten eerste: je mág je kind afstaan. Als je tijdens de zwangerschap besluit om je kind af te staan, dan zal Siriz of Fiom je begeleiden bij deze procedure.
Als je kind geboren is, wordt er een voogd toegewezen vanuit Jeugdzorg en komt je kind eerst drie maanden in een pleeggezin. Die drie maanden zijn om jou bedenktijd te geven, of dit ècht is wat je wil. In deze drie maanden mag je contact hebben met je kind.
Als je na die drie maanden nog steeds bij je besluit blijft, selecteert de Raad voor de Kinderbescherming drie aspirant-adoptieouders/stellen die het beste bij jouw situatie en jouw kind passen. Uit die drie ouderparen wordt een selectie gemaakt. Dat kun je door de voogd laten doen, maar daar kun je ook zelf inspraak in hebben. Dan kies je dus zelf de ouders voor je kind uit. Weliswaar binnen die drie stellen, maar toch.
Het eerste jaar dat je kind bij deze nieuwe ouders blijft, is er sprake van pleegzorg. Pas als zij een jaar voor het kind gezorgd hebben, kan de pleegzorg omgezet worden in adoptie. Mocht je binnen dat jaar nog heel ernstige bezwaren krijgen tegen de adoptie, dan zou je dat dus nog tegen kunnen houden. De ouders bij wie je kind in huis komt, weten dit.
Open adoptie, dus adoptie waarbij je contact houdt met je kind, kán gewoon in Nederland. De aspirant adoptie-ouders moeten aangeven of ze open staan voor contact met de bio-moeder. Als jij ook contact wil, worden daar de adoptieouders op geselecteerd. Welke vorm dat contact krijgt, dat kan verschillen.
Om ervoor te zorgen dat je kind niet zomaar overal terecht kan komen, moeten ouders die willen adopteren in Nederland (of dat nou een kind uit NL is of uit het buitenland) eerst een verplichte cursus volgen. Daarna krijgen ze een medische keuring en tot slot onderzoekt de Raad voor de Kinderbescherming of deze ouders wel geschikt zijn om een adoptiekind op te vangen. Als dit allemaal goed is, krijgen de aspirant adoptie-ouders zogenaamde "beginseltoestemming". Ze mogen dan uit het buitenland adopteren. Als ouders ook in aanmerking willen komen voor een kind uit Nederland, dan volgt er een aanvullend onderzoek. Hierin wordt onder andere gesproken over het contact met de biologische moeder/ouders, maar ook over dat eerste jaar pleegzorg en de mogelijkheid dat een biologische moeder op haar besluit terugkomt. In tegenstelling tot de meeste (bijna alle) buitenlandse adopties, is dat contact in NL juist wél mogelijk.
Wat níet mogelijk is, is dat je helemaal vrij bent in de keuze voor de adoptieouders. Maar dat is ter bescherming van je kind: de ouders die mógen adopteren, zijn eerst door een strenge screening gekomen. Ik denk dus dat je daar alleen maar blij om moet zijn, dat je kind niet zomaar bij Jan en alleman terecht kan komen.
Laat je niet opnaaien door dit topic en door allemaal mensen die niet weten hoe adoptie in NL eigenlijk werkt. Het Siriz of het Fiom zal je daar gewoon de juiste informatie over geven en anders kun je dat op internet ook gewoon terug vinden. Je kunt ook contact opnemen met de bij adoptie betrokken instanties (Stichting Adoptievoorzieningen, Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming) om je de procedures uit te laten leggen.
Veel sterkte bij je besluit!Fijn Bojon, ik quote het nog even zodat je post wat meer opvalt. Het is belangrijk dat Kirsten de juiste info heeft. Ik heb het al eerder gezegd, Kirsten, maar je hebt nog even de tijd en neem die ook. Sterkte!
dinsdag 19 april 2011 om 14:28
Bojon, fijn dat jij uitlegt hoe het zit met adoptie in Nederland, maar het is wel degelijk anders dan hoe Kirsten het uitlegt. Zij heeft dus andere informatie gekregen over wat 'open adoptie' betekent. Zij zegt dat ze de adoptie ouders zélf uit kan zoeken. Dat is maar in beperkte mate zoals het gaat. Uiteindelijk kan ze uit drie ouderparen kiezen schrijf je.
Wel heel goed om te weten dat er beslismomenten zijn he Kirsten? Dat je inspraak hebt. Dat vind ik tenminste fijn om te lezen.
Wel heel goed om te weten dat er beslismomenten zijn he Kirsten? Dat je inspraak hebt. Dat vind ik tenminste fijn om te lezen.
dinsdag 19 april 2011 om 14:35
quote:bojon schreef op 19 april 2011 @ 12:01:
Laat je niet opnaaien door dit topic en door allemaal mensen die niet weten hoe adoptie in NL eigenlijk werkt. Het Siriz of het Fiom zal je daar gewoon de juiste informatie over geven en anders kun je dat op internet ook gewoon terug vinden. Je kunt ook contact opnemen met de bij adoptie betrokken instanties (Stichting Adoptievoorzieningen, Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming) om je de procedures uit te laten leggen.
Heel goed dat je de procedure nog een keer helemaal uitschrijft. Alleen als je zo goed weet hoe de procedures werken, dan weet je vast ook hoe mis het soms kan gaan als het niet via die weg gebeurd. En sorry maar een juriste/maatschappelijk werkster/hulpverlener die wel een manier/constructie weet waarmee je gewoon even zelf de adoptieouders uit kunt zoeken daar geloof ik niet in. In elk geval niet als volledig zuivere koffie en ik denk dat daarop wijzen en TO daarvoor waarschuwen op zijn minst op z'n plek is.
Naar het FIOM gaan dus en je daar verder laten voorlichten/helpen. Sterkte ermee in elk geval TO.
Laat je niet opnaaien door dit topic en door allemaal mensen die niet weten hoe adoptie in NL eigenlijk werkt. Het Siriz of het Fiom zal je daar gewoon de juiste informatie over geven en anders kun je dat op internet ook gewoon terug vinden. Je kunt ook contact opnemen met de bij adoptie betrokken instanties (Stichting Adoptievoorzieningen, Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming) om je de procedures uit te laten leggen.
Heel goed dat je de procedure nog een keer helemaal uitschrijft. Alleen als je zo goed weet hoe de procedures werken, dan weet je vast ook hoe mis het soms kan gaan als het niet via die weg gebeurd. En sorry maar een juriste/maatschappelijk werkster/hulpverlener die wel een manier/constructie weet waarmee je gewoon even zelf de adoptieouders uit kunt zoeken daar geloof ik niet in. In elk geval niet als volledig zuivere koffie en ik denk dat daarop wijzen en TO daarvoor waarschuwen op zijn minst op z'n plek is.
Naar het FIOM gaan dus en je daar verder laten voorlichten/helpen. Sterkte ermee in elk geval TO.
dinsdag 19 april 2011 om 14:40
nog los van de keuze die je maakt/gemaakt hebt/gaat maken, ik kan je als je dezelfde kleding maat hebt zwangerschapskleding sturen. ben zelf 27 weken zwanger nu maar kan wel wat missen... ik heb maat 36. als je het wilt hebben kan ik hier mijn emailadres wel neerzetten... (mocht je het kindje houden ben ik ook bereid luiers en baby/jongenskleertjes (t/m maat 92) te sturen, maar dat is van later zorg, en ik weet dat het niets oplost maar wellicht draagt het een beetje bij) en je moet eerst kijken wat je wilt... weet in ieder geval dat het aanbod staat...
dinsdag 19 april 2011 om 15:18
Jeetje Kirsten, wat een verhaal.
Bedrogen door je ex, en er dan achter komen dat je zwanger bent van hem.
Wat zal er afgelopen tijd een hoop op je dak gekomen zijn zeg.
Ik vind het heel knap dat je nadenkt en kijkt vanuit het standpunt van je kind, wow, als ik je overwegingen lees krijg ik daar wel kippenvel van.
Hopenlijk krijg je meer informatie van de mensen bij de schuld sanering, zodat je weer een stapje verder bent in het proces van uitzoeken wat mogelijk is.
21...
Heb je wel al een opleiding afgerond en een vaste baan momenteel?
Niet dat dat heel veel te maken heeft met jou vraag, maar ik kan me zo indenken dat het wel meespeelt in de totale overweging wat betreft adoptie.
Hier overigens een heel egoistisch iemand die wel een zoontje rond heeft lopen terwijl ik zeker niet het allebeste ben wat een kind kan overkomen.
Wèl houd ik heel veel van hem, doe ik alles wat in mijn macht ligt om een goede moeder te zijn voor hem. Tot nu toe lijkt -hoe niet-perfect en beholpen soms ook- het meer dan goed genoeg voor hem.
Jou eerlijke verhaal zet me wel aan het nadenken hoor.
Wanneer mensen een kind veel te bieden hebben, en wanneer niet.
Want wisselende pleegzorg-gezinnen, en dan uiteindelijk vanaf je 7e (ik noem maar wat) bij je bio-moeder wonen is inderdaad geen ultieme start. Zo ook praktisch bij oma wonen omdat mama meer dan fulltime werkt en naar school gaat enzo.
Of geregeld honger lijden of in te kleine kleren lopen...
Ik zit me alleen echt serieus af te vragen hoe 'schadelijk' zoiets nu echt is voor een kindje...
Dat de eerste jaren zo stabiel mogelijk zouden moeten zijn ivm hechting, dat snap ik. Maar.. is veel bij dezelfde oppas en daarbuiten bij mama niet ook 'stabiel'?
En is een 'tijdelijk' pleegzorg gezin (voor een jaar?) niet ook stabiel?
Snap echt je punt hoor, en het siert je dat je een kindje niet weg wilt rukken uit zijn vertrouwde omgeving na 1, 2 of 3 jaar.
Dat lijkt me ook een hartbrekend iets.
Maar er reist bij mij tegelijkertijd de vraag of er bij adoptie niet ook een hardbrekend iets zit voor een kindje.
De gedachte 'mijn moeder wilde mij niet' lijkt me òòk hartbrekend.
Zeker als het -bij het houden van contact- wordt: mijn moeder kon eerst niet voor me zorgen, en nu wel, maar nu wil ze me niet.
Ach.. er is gewoon geen 'perfecte' oplossing..
Wat ik je wel mee wil geven: vlak in dit geheel jouzelf als moeder van je zoontje, èn de enorm bijzondere moeder-kind band niet uit.
Jij moet dit kindje nog 20 weken dragen, baren en dan afstaan of opvoeden. Wat je ook kiest, het moet voor JOU haalbaar zijn. Praktisch, en emotioneel.
En dan kan je daarnaast kijken wat jou het beste lijkt voor het kindje, of dat hetzelfde is, of dat je misschien allebei wat in moet leveren en op een gemiddelde uitkomen...
Geen enkel kind leid namelijk een perfect leven, en vele moeders ook niet.
Er zijn kinderen uit rijke gezinnen die een hoop aandacht en liefde tekort komen, liefdevolle ouders die geld tekort komen, pleegzorg kinderen die een liefdevolle basis meekrijgen, ouders voor wie het opvoeden van hun kinderen een moeilijke taak is, kinderen die hun ouders moeten missen, ouders die hun kinderen moeten missen...
Weet dat niemand kan een perfect leven voor zijn kind garanderen, zelfs al heb je alles op orde en 10 jaar gestudeerd voor je kind.
Of je een kindje zelf opvoed, of je kindje opgevoed wordt door anderen, perfect zal het nooit worden.
Het blijft onzeker, het ouderschap. Bij adoptie omdat je maar moet hopen dat je kindje het goed maakt, hoe het hem vergaat etc. Bij zelf opvoeden omdat je maar moet hopen dat je het goed doet, het goed gaat met je kindje.
O, al weer veeeel te lange post.
Ook geen idee of je erop zit te wachten.
Geen behoefte aan? laat vooral weten!!
Succes meid!
Bedrogen door je ex, en er dan achter komen dat je zwanger bent van hem.
Wat zal er afgelopen tijd een hoop op je dak gekomen zijn zeg.
Ik vind het heel knap dat je nadenkt en kijkt vanuit het standpunt van je kind, wow, als ik je overwegingen lees krijg ik daar wel kippenvel van.
Hopenlijk krijg je meer informatie van de mensen bij de schuld sanering, zodat je weer een stapje verder bent in het proces van uitzoeken wat mogelijk is.
21...
Heb je wel al een opleiding afgerond en een vaste baan momenteel?
Niet dat dat heel veel te maken heeft met jou vraag, maar ik kan me zo indenken dat het wel meespeelt in de totale overweging wat betreft adoptie.
Hier overigens een heel egoistisch iemand die wel een zoontje rond heeft lopen terwijl ik zeker niet het allebeste ben wat een kind kan overkomen.
Wèl houd ik heel veel van hem, doe ik alles wat in mijn macht ligt om een goede moeder te zijn voor hem. Tot nu toe lijkt -hoe niet-perfect en beholpen soms ook- het meer dan goed genoeg voor hem.
Jou eerlijke verhaal zet me wel aan het nadenken hoor.
Wanneer mensen een kind veel te bieden hebben, en wanneer niet.
Want wisselende pleegzorg-gezinnen, en dan uiteindelijk vanaf je 7e (ik noem maar wat) bij je bio-moeder wonen is inderdaad geen ultieme start. Zo ook praktisch bij oma wonen omdat mama meer dan fulltime werkt en naar school gaat enzo.
Of geregeld honger lijden of in te kleine kleren lopen...
Ik zit me alleen echt serieus af te vragen hoe 'schadelijk' zoiets nu echt is voor een kindje...
Dat de eerste jaren zo stabiel mogelijk zouden moeten zijn ivm hechting, dat snap ik. Maar.. is veel bij dezelfde oppas en daarbuiten bij mama niet ook 'stabiel'?
En is een 'tijdelijk' pleegzorg gezin (voor een jaar?) niet ook stabiel?
Snap echt je punt hoor, en het siert je dat je een kindje niet weg wilt rukken uit zijn vertrouwde omgeving na 1, 2 of 3 jaar.
Dat lijkt me ook een hartbrekend iets.
Maar er reist bij mij tegelijkertijd de vraag of er bij adoptie niet ook een hardbrekend iets zit voor een kindje.
De gedachte 'mijn moeder wilde mij niet' lijkt me òòk hartbrekend.
Zeker als het -bij het houden van contact- wordt: mijn moeder kon eerst niet voor me zorgen, en nu wel, maar nu wil ze me niet.
Ach.. er is gewoon geen 'perfecte' oplossing..
Wat ik je wel mee wil geven: vlak in dit geheel jouzelf als moeder van je zoontje, èn de enorm bijzondere moeder-kind band niet uit.
Jij moet dit kindje nog 20 weken dragen, baren en dan afstaan of opvoeden. Wat je ook kiest, het moet voor JOU haalbaar zijn. Praktisch, en emotioneel.
En dan kan je daarnaast kijken wat jou het beste lijkt voor het kindje, of dat hetzelfde is, of dat je misschien allebei wat in moet leveren en op een gemiddelde uitkomen...
Geen enkel kind leid namelijk een perfect leven, en vele moeders ook niet.
Er zijn kinderen uit rijke gezinnen die een hoop aandacht en liefde tekort komen, liefdevolle ouders die geld tekort komen, pleegzorg kinderen die een liefdevolle basis meekrijgen, ouders voor wie het opvoeden van hun kinderen een moeilijke taak is, kinderen die hun ouders moeten missen, ouders die hun kinderen moeten missen...
Weet dat niemand kan een perfect leven voor zijn kind garanderen, zelfs al heb je alles op orde en 10 jaar gestudeerd voor je kind.
Of je een kindje zelf opvoed, of je kindje opgevoed wordt door anderen, perfect zal het nooit worden.
Het blijft onzeker, het ouderschap. Bij adoptie omdat je maar moet hopen dat je kindje het goed maakt, hoe het hem vergaat etc. Bij zelf opvoeden omdat je maar moet hopen dat je het goed doet, het goed gaat met je kindje.
O, al weer veeeel te lange post.
Ook geen idee of je erop zit te wachten.
Geen behoefte aan? laat vooral weten!!
Succes meid!
dinsdag 19 april 2011 om 15:32
Hier een stille meelezer.
Kirsten, ik vind dat je het heel goed doet in deze moeilijke tijd! Overweeg alle mogelijkheden goed en maak een voor jou passende keuze.
Ik heb hier ook nog wel wat baby/jongensspul staan wat ik met liefde aan je op wil sturen mocht je je zoontje houden.
Ik blijf het topic volgen.
Sterkte en wijsheid!
Kirsten, ik vind dat je het heel goed doet in deze moeilijke tijd! Overweeg alle mogelijkheden goed en maak een voor jou passende keuze.
Ik heb hier ook nog wel wat baby/jongensspul staan wat ik met liefde aan je op wil sturen mocht je je zoontje houden.
Ik blijf het topic volgen.
Sterkte en wijsheid!