Psyche
alle pijlers
verlies van broer
donderdag 21 april 2011 om 17:10
donderdag 21 april 2011 om 17:16
donderdag 21 april 2011 om 17:20
Hoi Harriet, mijn man heeft vorig jaar zijn broer verloren. Hij heeft veel gehad aan het boek "Broederziel alleen?" van Minke Weggemans.
Ik vind het helemaal niet gek dat je niet lekker in je vel zit. Het is niet niks om zoiets mee te maken en ook niet zomaar in een paar weken of maanden voorbij. Ik zie bij mijn man ook dat hij soms heel blij is, maar daarna weer een periode intens verdrietig. Verwerken heeft tijd nodig, maar helemaal wennen zal het nooit denk ik.
Ik kan je ook geen tips geven, want het verlies van een zwager is toch weer totaal anders dan die van een broer. Wellicht heb je iets aan mijn boekentip. Veel sterkte!
Ik vind het helemaal niet gek dat je niet lekker in je vel zit. Het is niet niks om zoiets mee te maken en ook niet zomaar in een paar weken of maanden voorbij. Ik zie bij mijn man ook dat hij soms heel blij is, maar daarna weer een periode intens verdrietig. Verwerken heeft tijd nodig, maar helemaal wennen zal het nooit denk ik.
Ik kan je ook geen tips geven, want het verlies van een zwager is toch weer totaal anders dan die van een broer. Wellicht heb je iets aan mijn boekentip. Veel sterkte!
donderdag 21 april 2011 om 17:32
quote:welsie schreef op 21 april 2011 @ 17:20:
Hoi Harriet, mijn man heeft vorig jaar zijn broer verloren. Hij heeft veel gehad aan het boek "Broederziel alleen?" van Minke Weggemans.
Ik vind het helemaal niet gek dat je niet lekker in je vel zit. Het is niet niks om zoiets mee te maken en ook niet zomaar in een paar weken of maanden voorbij. Ik zie bij mijn man ook dat hij soms heel blij is, maar daarna weer een periode intens verdrietig. Verwerken heeft tijd nodig, maar helemaal wennen zal het nooit denk ik.
Ik kan je ook geen tips geven, want het verlies van een zwager is toch weer totaal anders dan die van een broer. Wellicht heb je iets aan mijn boekentip. Veel sterkte!Hartstikke bedankt! Ik ga dat boek bestellen.En deze reacties maken..mij juist wat sterker.
Hoi Harriet, mijn man heeft vorig jaar zijn broer verloren. Hij heeft veel gehad aan het boek "Broederziel alleen?" van Minke Weggemans.
Ik vind het helemaal niet gek dat je niet lekker in je vel zit. Het is niet niks om zoiets mee te maken en ook niet zomaar in een paar weken of maanden voorbij. Ik zie bij mijn man ook dat hij soms heel blij is, maar daarna weer een periode intens verdrietig. Verwerken heeft tijd nodig, maar helemaal wennen zal het nooit denk ik.
Ik kan je ook geen tips geven, want het verlies van een zwager is toch weer totaal anders dan die van een broer. Wellicht heb je iets aan mijn boekentip. Veel sterkte!Hartstikke bedankt! Ik ga dat boek bestellen.En deze reacties maken..mij juist wat sterker.
donderdag 21 april 2011 om 17:55
Waarom moet je meteen naar een psycholoog of huisarts als je je verdriet even van je af wilt schrijven op een forum!? Echt een beetje overdreven.
Heel veel sterkte met je verlies, ik weet uit ervaring dat het met ups en downs gaat en op de meest onverwachte momenten je kan overvallen. Veel leuke dingen doen en af en toe je verdriet toelaten werkt voor mij het beste.
Heel veel sterkte met je verlies, ik weet uit ervaring dat het met ups en downs gaat en op de meest onverwachte momenten je kan overvallen. Veel leuke dingen doen en af en toe je verdriet toelaten werkt voor mij het beste.
donderdag 21 april 2011 om 18:06
Harriet, wat goed dat je een topic hebt geopend
Ik weet niet hoe het voelt om een broer te verliezen, maar ik weet wel dat ik er niet aan moet denken om mijn broertje te verliezen. Alleen die gedachte al zorgt voor een dikke knoop. Goed dat je hier je ei kwijt probeert te raken. Als dit je voorlopig even helpt, gewoon blijven doen. Helpt het niet, dan kan je altijd nog verder zien.
Ik weet niet hoe het voelt om een broer te verliezen, maar ik weet wel dat ik er niet aan moet denken om mijn broertje te verliezen. Alleen die gedachte al zorgt voor een dikke knoop. Goed dat je hier je ei kwijt probeert te raken. Als dit je voorlopig even helpt, gewoon blijven doen. Helpt het niet, dan kan je altijd nog verder zien.
donderdag 21 april 2011 om 18:11
quote:Boertje037 schreef op 21 april 2011 @ 17:55:
Waarom moet je meteen naar een psycholoog of huisarts als je je verdriet even van je af wilt schrijven op een forum!? Echt een beetje overdreven.
Heel veel sterkte met je verlies, ik weet uit ervaring dat het met ups en downs gaat en op de meest onverwachte momenten je kan overvallen. Veel leuke dingen doen en af en toe je verdriet toelaten werkt voor mij het beste.
Ik denk dat dat advies ook gegeven is omdat Harriet Asperger heeft?
Ik weet eerlijk gezegd ook niet of het dan niet verstandiger is om met een pro te praten, omdat het misschien op een andere manier binnenkomt?
Harriet ik wens je heel veel sterkte toe, ik heb ook niet echt advies, ondanks dat ik hetzelfde heb meegemaakt... Ik ben wel met een psychiater gaan praten, dat hielp mij enorm.
Waarom moet je meteen naar een psycholoog of huisarts als je je verdriet even van je af wilt schrijven op een forum!? Echt een beetje overdreven.
Heel veel sterkte met je verlies, ik weet uit ervaring dat het met ups en downs gaat en op de meest onverwachte momenten je kan overvallen. Veel leuke dingen doen en af en toe je verdriet toelaten werkt voor mij het beste.
Ik denk dat dat advies ook gegeven is omdat Harriet Asperger heeft?
Ik weet eerlijk gezegd ook niet of het dan niet verstandiger is om met een pro te praten, omdat het misschien op een andere manier binnenkomt?
Harriet ik wens je heel veel sterkte toe, ik heb ook niet echt advies, ondanks dat ik hetzelfde heb meegemaakt... Ik ben wel met een psychiater gaan praten, dat hielp mij enorm.
donderdag 21 april 2011 om 18:12
Ik ben niet de enige die zich afvraagt waarom Harriet07 meteen naar een psycholoog moet. Rouwen is in feite een normaal proces, je moet die gevoelens ook zeker niet onderdrukken, dan komt de klap later alsnog. De één heeft het verdriet eerder een plekje gegeven (stomme uitdrukking maar ik kom zo snel niet op iets anders), een ander doet er een jaar of langer over. Het ergste verdriet slijt na verloop van tijd maar het gemis blijft. En het helpt echt wel als je dingen van je af kunt schrijven.
verba volant, scripta manent.
donderdag 21 april 2011 om 18:12
donderdag 21 april 2011 om 18:33
Na zo'n heftige periode kan het best heel prettig zijn om met een proffesional erover te praten. Het is niet niks! Een pro hoeft niet een meteen psycholoog of psychyater te betekenen, misschien kan je meer steun vinden bij bijvoorbeeld een rouwconsulent, die gespecialiseerd is in rouwverwerking. (voorbeeld: www punt mooibewaard punt nl - nee ik heb geen aandelen of iets). Met zo iemand kan je praten en "vorm geven" aan je verlies. Dat kan op allerlei manieren. Misschien niet over te praten, maar door een boek te schrijven of een vaas te boetseren (ik noem maar een zijstraat). Zo iemand kan je daarin begeleiden.
Geen idee of het wat voor je is, maar misschien is iets waar je wat aan hebt?
Geen idee of het wat voor je is, maar misschien is iets waar je wat aan hebt?
donderdag 21 april 2011 om 18:35
Mijn man heeft niet gesproken met een pro, maar wel met de dominee. Niet dat hij nu supergelovig is, maar hij had even een zetje in de goede richting nodig. (of wellicht is een dominee ook wel een pro).
In ieder geval heeft hij heel veel aan dat ene gesprek gehad. Vooral dat hij zich niet schuldig moest voelen. Dat verdriet inderdaad bij iedereen anders binnen komt. Dat het best komt dat het gemis pas over twee jaar op z'n heftigst is... of over 10 jaar. Of morgenochtend. Dat verlies en rouw zich niet laat lijden door tijd en door standaardprocedures. Dat je eigenlijk niet eens weet of je het rouwproces 'goed' doet. Het kan zomaar weer om de hoek komen kijken.... wanneer je het het minst verwacht...
In ieder geval heeft hij heel veel aan dat ene gesprek gehad. Vooral dat hij zich niet schuldig moest voelen. Dat verdriet inderdaad bij iedereen anders binnen komt. Dat het best komt dat het gemis pas over twee jaar op z'n heftigst is... of over 10 jaar. Of morgenochtend. Dat verlies en rouw zich niet laat lijden door tijd en door standaardprocedures. Dat je eigenlijk niet eens weet of je het rouwproces 'goed' doet. Het kan zomaar weer om de hoek komen kijken.... wanneer je het het minst verwacht...
donderdag 21 april 2011 om 18:51
Doet me denken aan de songtekst van Acda en de Munnik:
(noem me) Oud verdriet
Tekst: Thomas Acda
Muziek: Paul de Munnik
Muziekuitgeverij: Talpa Music BV
Ik kom pas als je liggen gaat
Je klaar bent voor de nacht
Ik kom in beelden, in fragmenten
Hard ineens en onverwacht
Ik kom terwijl je uit het raam kijkt
Van je favoriet cafe
Ik zal er zijn zodra je even denkt
"ik heb er vrede mee"
Als je eens rustig over zee kijkt
En je denkt: "nu heb ik rust"
En ik je onverwachts en zachtjes
Keihard op je ziel gekust
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte groot verdriet
Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank
Ik kom soms midden in het lachen
Dat zo overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen ruilen
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Maar het liefste kom ik 's nachts
Als je niet slapen kan
Juist dan, juist dan!
(noem me) Oud verdriet
Tekst: Thomas Acda
Muziek: Paul de Munnik
Muziekuitgeverij: Talpa Music BV
Ik kom pas als je liggen gaat
Je klaar bent voor de nacht
Ik kom in beelden, in fragmenten
Hard ineens en onverwacht
Ik kom terwijl je uit het raam kijkt
Van je favoriet cafe
Ik zal er zijn zodra je even denkt
"ik heb er vrede mee"
Als je eens rustig over zee kijkt
En je denkt: "nu heb ik rust"
En ik je onverwachts en zachtjes
Keihard op je ziel gekust
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte groot verdriet
Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank
Ik kom soms midden in het lachen
Dat zo overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen ruilen
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Maar het liefste kom ik 's nachts
Als je niet slapen kan
Juist dan, juist dan!
donderdag 21 april 2011 om 19:16
donderdag 21 april 2011 om 20:36
quote:plops schreef op 21 april 2011 @ 18:06:
Harriet, wat goed dat je een topic hebt geopend
Ik weet niet hoe het voelt om een broer te verliezen, maar ik weet wel dat ik er niet aan moet denken om mijn broertje te verliezen. Alleen die gedachte al zorgt voor een dikke knoop. Goed dat je hier je ei kwijt probeert te raken. Als dit je voorlopig even helpt, gewoon blijven doen. Helpt het niet, dan kan je altijd nog verder zien.dank je wel plops
Harriet, wat goed dat je een topic hebt geopend
Ik weet niet hoe het voelt om een broer te verliezen, maar ik weet wel dat ik er niet aan moet denken om mijn broertje te verliezen. Alleen die gedachte al zorgt voor een dikke knoop. Goed dat je hier je ei kwijt probeert te raken. Als dit je voorlopig even helpt, gewoon blijven doen. Helpt het niet, dan kan je altijd nog verder zien.dank je wel plops
donderdag 21 april 2011 om 20:37
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 21 april 2011 @ 19:16:
Wat mooi dat lied van Acda en de Munnik. Zo raak.
Rouwen kost tijd, maar is ook voor iedereen anders. Laat niemand je vertellen hoe je moet rouwen....zoek hulp als jij voelt dat je het niet meer redt alleen...
Sterkte dank je wat positief allemaal. Ik knap er al wat van op
Wat mooi dat lied van Acda en de Munnik. Zo raak.
Rouwen kost tijd, maar is ook voor iedereen anders. Laat niemand je vertellen hoe je moet rouwen....zoek hulp als jij voelt dat je het niet meer redt alleen...
Sterkte dank je wat positief allemaal. Ik knap er al wat van op
donderdag 21 april 2011 om 20:42
quote:welsie schreef op 21 april 2011 @ 18:51:
Doet me denken aan de songtekst van Acda en de Munnik:
(noem me) Oud verdriet
Tekst: Thomas Acda
Muziek: Paul de Munnik
Muziekuitgeverij: Talpa Music BV
Ik kom pas als je liggen gaat
Je klaar bent voor de nacht
Ik kom in beelden, in fragmenten
Hard ineens en onverwacht
Ik kom terwijl je uit het raam kijkt
Van je favoriet cafe
Ik zal er zijn zodra je even denkt
"ik heb er vrede mee"
Als je eens rustig over zee kijkt
En je denkt: "nu heb ik rust"
En ik je onverwachts en zachtjes
Keihard op je ziel gekust
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte groot verdriet
Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank
Ik kom soms midden in het lachen
Dat zo overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen ruilen
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Maar het liefste kom ik 's nachts
Als je niet slapen kan
Juist dan, juist dan!wat een mooi gedicht. dank je
Doet me denken aan de songtekst van Acda en de Munnik:
(noem me) Oud verdriet
Tekst: Thomas Acda
Muziek: Paul de Munnik
Muziekuitgeverij: Talpa Music BV
Ik kom pas als je liggen gaat
Je klaar bent voor de nacht
Ik kom in beelden, in fragmenten
Hard ineens en onverwacht
Ik kom terwijl je uit het raam kijkt
Van je favoriet cafe
Ik zal er zijn zodra je even denkt
"ik heb er vrede mee"
Als je eens rustig over zee kijkt
En je denkt: "nu heb ik rust"
En ik je onverwachts en zachtjes
Keihard op je ziel gekust
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte groot verdriet
Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank
Ik kom soms midden in het lachen
Dat zo overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen ruilen
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet
Maar het liefste kom ik 's nachts
Als je niet slapen kan
Juist dan, juist dan!wat een mooi gedicht. dank je
donderdag 21 april 2011 om 20:43
quote:Boertje037 schreef op 21 april 2011 @ 17:55:
Waarom moet je meteen naar een psycholoog of huisarts als je je verdriet even van je af wilt schrijven op een forum!? Echt een beetje overdreven.
Heel veel sterkte met je verlies, ik weet uit ervaring dat het met ups en downs gaat en op de meest onverwachte momenten je kan overvallen. Veel leuke dingen doen en af en toe je verdriet toelaten werkt voor mij het beste.
Ik neem de andere topics en haar reacties mee in wat ik schrijf.
Een forum kan bij haar meer kwaad dan goed ben ik bang.
Waarom moet je meteen naar een psycholoog of huisarts als je je verdriet even van je af wilt schrijven op een forum!? Echt een beetje overdreven.
Heel veel sterkte met je verlies, ik weet uit ervaring dat het met ups en downs gaat en op de meest onverwachte momenten je kan overvallen. Veel leuke dingen doen en af en toe je verdriet toelaten werkt voor mij het beste.
Ik neem de andere topics en haar reacties mee in wat ik schrijf.
Een forum kan bij haar meer kwaad dan goed ben ik bang.
Ja, dat vind ik echt.
donderdag 21 april 2011 om 20:44
quote:MarianneDavids schreef op 21 april 2011 @ 18:12:
Ik ben niet de enige die zich afvraagt waarom Harriet07 meteen naar een psycholoog moet. Rouwen is in feite een normaal proces, je moet die gevoelens ook zeker niet onderdrukken, dan komt de klap later alsnog. De één heeft het verdriet eerder een plekje gegeven (stomme uitdrukking maar ik kom zo snel niet op iets anders), een ander doet er een jaar of langer over. Het ergste verdriet slijt na verloop van tijd maar het gemis blijft. En het helpt echt wel als je dingen van je af kunt schrijven.Zo is het maar net!Noline
Ik ben niet de enige die zich afvraagt waarom Harriet07 meteen naar een psycholoog moet. Rouwen is in feite een normaal proces, je moet die gevoelens ook zeker niet onderdrukken, dan komt de klap later alsnog. De één heeft het verdriet eerder een plekje gegeven (stomme uitdrukking maar ik kom zo snel niet op iets anders), een ander doet er een jaar of langer over. Het ergste verdriet slijt na verloop van tijd maar het gemis blijft. En het helpt echt wel als je dingen van je af kunt schrijven.Zo is het maar net!Noline
