Psyche
alle pijlers
Hoe kom ik van deze tik af?
vrijdag 22 april 2011 om 09:23
Ik heb al sinds een jaar of 3 een tik om 3a4 keer te controleren of ik niks vergeet en als ik dit niet doe voel ik me zo ellendig en ben ik zo bang dat ik iets vergeten ebn!
Hoe het komt? Ik denk dat het komt doordat ik vroeger veel vergeten ben en vaak alles kwijt was. (Dingen in de trein laten liggen , sleutels nergens kunnen vinden , tas ergens laten staan etc.)
Alleen nu ben ik zo extreem aan het doordraaien in deze tik dat het niet leuk meer is.
Als ik bijv. naar het toilet ga controleer ik daarna 2a3 keer of ik echt niks vergeet. Dan ga ik handen wassen en kijk ik nogmaals En ik schaam me der vreselijk voor.
Ook als ik bij kantoor weg ga kijk ik eerst rond mijn hele bureau , onder het toetsenbord, onder papieren (Waar ik niet aan heb gezeten of ik dus echt niks vergeet.
Gisteren ook nog we zijn een stukje gaan lopen en zijn even ergens gaan staan. Toen we weer weg liepen controleerde ik eerst op de grond of er niks was gevallen.
Hoe o hoe kom ik hier nu van af , want ik vind het echt vreselijk , en dan denk ik ga toch gewoon weg , maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Dus iemand tips of een herkenbare situatie?
Hoe het komt? Ik denk dat het komt doordat ik vroeger veel vergeten ben en vaak alles kwijt was. (Dingen in de trein laten liggen , sleutels nergens kunnen vinden , tas ergens laten staan etc.)
Alleen nu ben ik zo extreem aan het doordraaien in deze tik dat het niet leuk meer is.
Als ik bijv. naar het toilet ga controleer ik daarna 2a3 keer of ik echt niks vergeet. Dan ga ik handen wassen en kijk ik nogmaals En ik schaam me der vreselijk voor.
Ook als ik bij kantoor weg ga kijk ik eerst rond mijn hele bureau , onder het toetsenbord, onder papieren (Waar ik niet aan heb gezeten of ik dus echt niks vergeet.
Gisteren ook nog we zijn een stukje gaan lopen en zijn even ergens gaan staan. Toen we weer weg liepen controleerde ik eerst op de grond of er niks was gevallen.
Hoe o hoe kom ik hier nu van af , want ik vind het echt vreselijk , en dan denk ik ga toch gewoon weg , maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Dus iemand tips of een herkenbare situatie?
vrijdag 22 april 2011 om 09:27
vrijdag 22 april 2011 om 09:28
vrijdag 22 april 2011 om 09:35
Ik het het laatste jaar last van mijn geheugen en concentratieproblemen. Dé gouden tip die voor mij werkt, is om - als ik van huis wegga en ik zeker wil weten dat het gas uit is en de kraan dicht - hardop tegen mezelf geconcentreerd te praten.
"De stekker van de waterkoker is uit het stopcontact, want ik zie dat hij er naast hangt. De kraan is dicht, want ik zie en hoor geen water stromen. mijn oven is uit want ik zie de tijd (kan ik alleen zien als de oven uit is). Het is x.x uur. Het gasfornuis is ook uit, want alle knopjes staan naar rechts." En dan ga ik weg. Bij het dichttrekken van de deur zeg ik nog: "de deur zit dicht."
Omdat ik hardop tegen mezelf gepraat heb over wat ik gezien, gehoord en ervaren heb, weet ik dat alles uit is, hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken en heb ik ook niet de neiging om alles voor de zekerheid nog eens te controleren.
"De stekker van de waterkoker is uit het stopcontact, want ik zie dat hij er naast hangt. De kraan is dicht, want ik zie en hoor geen water stromen. mijn oven is uit want ik zie de tijd (kan ik alleen zien als de oven uit is). Het is x.x uur. Het gasfornuis is ook uit, want alle knopjes staan naar rechts." En dan ga ik weg. Bij het dichttrekken van de deur zeg ik nog: "de deur zit dicht."
Omdat ik hardop tegen mezelf gepraat heb over wat ik gezien, gehoord en ervaren heb, weet ik dat alles uit is, hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken en heb ik ook niet de neiging om alles voor de zekerheid nog eens te controleren.
vrijdag 22 april 2011 om 09:41
vrijdag 22 april 2011 om 09:48
Lijkt op dwangmatig gedrag, alles onder controle willen houden, misschien bang om 'te falen'?
Sommige dingen zijn normaal: iedereen controleert of hij zijn tas en sleutels bij zich heeft als ie ergens weg gaat, en ik controleer in een drukke stad ook nog wel eens of ik mijn portemonnee nog steeds heb.
Maar op een gegeven moment moet het gewoon goed zijn. Wat is het ergste dat je kan gebeuren als jij een papiertje op je werk bent vergeten? Of als je de wc vergeet door te spoelen (wees eens eerlijk: hoe snel vergeet je zoiets? Is vaak een automatisme, ik denk ook wel eens dat ik het vergeten ben!) Vergaat dan de wereld? Gaat je vriend bij je weg? Word je ontslagen? Nee dus. Laat het dus gaan, voel je thuis maar rot, en ontdek de volgende dag dat het helemaal niet nodig was om je zo rot te voelen!
De volgende keer als je opnieuw twijfelt omdat je mss iets vergeten bent, denk je terug aan de afgelopen keer dat je mogelijk iets vergeten was: hoe belangrijk is het? Vergaat de wereld? Nee? Dan dus niet rot voelen, want de vorige keer ging het allemaal óók goed!
Verwacht niet van jezelf dat je in 1 x van dit gevoel af bent. Laat het gevoel toe, maar onderdruk de neiging om terug te gaan. Je zult zien dat als jij merkt wat de 'gevolgen' zijn van iets dat jij misschien vergeten bent zo ontzettend klein zijn, dat jouw dwanggedachten ook minder zullen worden. Je gaat leren relativeren.
Succes!
Sommige dingen zijn normaal: iedereen controleert of hij zijn tas en sleutels bij zich heeft als ie ergens weg gaat, en ik controleer in een drukke stad ook nog wel eens of ik mijn portemonnee nog steeds heb.
Maar op een gegeven moment moet het gewoon goed zijn. Wat is het ergste dat je kan gebeuren als jij een papiertje op je werk bent vergeten? Of als je de wc vergeet door te spoelen (wees eens eerlijk: hoe snel vergeet je zoiets? Is vaak een automatisme, ik denk ook wel eens dat ik het vergeten ben!) Vergaat dan de wereld? Gaat je vriend bij je weg? Word je ontslagen? Nee dus. Laat het dus gaan, voel je thuis maar rot, en ontdek de volgende dag dat het helemaal niet nodig was om je zo rot te voelen!
De volgende keer als je opnieuw twijfelt omdat je mss iets vergeten bent, denk je terug aan de afgelopen keer dat je mogelijk iets vergeten was: hoe belangrijk is het? Vergaat de wereld? Nee? Dan dus niet rot voelen, want de vorige keer ging het allemaal óók goed!
Verwacht niet van jezelf dat je in 1 x van dit gevoel af bent. Laat het gevoel toe, maar onderdruk de neiging om terug te gaan. Je zult zien dat als jij merkt wat de 'gevolgen' zijn van iets dat jij misschien vergeten bent zo ontzettend klein zijn, dat jouw dwanggedachten ook minder zullen worden. Je gaat leren relativeren.
Succes!
vrijdag 22 april 2011 om 09:58
vrijdag 22 april 2011 om 10:14
quote:Christiane04 schreef op 22 april 2011 @ 09:35:
Ik het het laatste jaar last van mijn geheugen en concentratieproblemen. Dé gouden tip die voor mij werkt, is om - als ik van huis wegga en ik zeker wil weten dat het gas uit is en de kraan dicht - hardop tegen mezelf geconcentreerd te praten.
"De stekker van de waterkoker is uit het stopcontact, want ik zie dat hij er naast hangt. De kraan is dicht, want ik zie en hoor geen water stromen. mijn oven is uit want ik zie de tijd (kan ik alleen zien als de oven uit is). Het is x.x uur. Het gasfornuis is ook uit, want alle knopjes staan naar rechts." En dan ga ik weg. Bij het dichttrekken van de deur zeg ik nog: "de deur zit dicht."
Omdat ik hardop tegen mezelf gepraat heb over wat ik gezien, gehoord en ervaren heb, weet ik dat alles uit is, hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken en heb ik ook niet de neiging om alles voor de zekerheid nog eens te controleren.
Wat een geweldig idee!
Ga ik ook doen.
Ik het het laatste jaar last van mijn geheugen en concentratieproblemen. Dé gouden tip die voor mij werkt, is om - als ik van huis wegga en ik zeker wil weten dat het gas uit is en de kraan dicht - hardop tegen mezelf geconcentreerd te praten.
"De stekker van de waterkoker is uit het stopcontact, want ik zie dat hij er naast hangt. De kraan is dicht, want ik zie en hoor geen water stromen. mijn oven is uit want ik zie de tijd (kan ik alleen zien als de oven uit is). Het is x.x uur. Het gasfornuis is ook uit, want alle knopjes staan naar rechts." En dan ga ik weg. Bij het dichttrekken van de deur zeg ik nog: "de deur zit dicht."
Omdat ik hardop tegen mezelf gepraat heb over wat ik gezien, gehoord en ervaren heb, weet ik dat alles uit is, hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken en heb ik ook niet de neiging om alles voor de zekerheid nog eens te controleren.
Wat een geweldig idee!
Ga ik ook doen.
vrijdag 22 april 2011 om 11:22
Is inderdaad een erg goede tip van Christiane!
Heb het zelf vroeger gehad (met één been op de stoep..) met dingen twee en later zelfs vier keer aanraken, om en om. Gelukkig is het later vanzelf weggegaan. Ik had ook een soort schietgebedje dat ik 's avonds op moest zeggen om mezelf, vriendjes en familie te beschermen
Tegenwoordig is mijn enige onzekerheid het koffiezetapparaat en het gasfornuis en mijn sleutel
Heb het zelf vroeger gehad (met één been op de stoep..) met dingen twee en later zelfs vier keer aanraken, om en om. Gelukkig is het later vanzelf weggegaan. Ik had ook een soort schietgebedje dat ik 's avonds op moest zeggen om mezelf, vriendjes en familie te beschermen
Tegenwoordig is mijn enige onzekerheid het koffiezetapparaat en het gasfornuis en mijn sleutel
vrijdag 22 april 2011 om 11:41
ik herken het ook, nadenken of ik handen heb gewassen,
in een winkel achterom kijken of ik niks vergeten ben, of de deur dicht zit enz.
tis bij mij denk ik ietsje minder dan bij jou, maar ik herken het wel.
controleren of je alles hebt is opzich niet zo heel erg raar. (behalve als je het tig x doet)
misschien een hele rare tip, maar wat bij mij wel helpt is mezelf juist niet aanpraten dat controloren raar is. en toegeven dat ik een controlfreak ben en dat dat echt niet hoeft.
in een winkel achterom kijken of ik niks vergeten ben, of de deur dicht zit enz.
tis bij mij denk ik ietsje minder dan bij jou, maar ik herken het wel.
controleren of je alles hebt is opzich niet zo heel erg raar. (behalve als je het tig x doet)
misschien een hele rare tip, maar wat bij mij wel helpt is mezelf juist niet aanpraten dat controloren raar is. en toegeven dat ik een controlfreak ben en dat dat echt niet hoeft.
vrijdag 22 april 2011 om 11:45
Mijn zus heeft dit een periode ook heel erg gehad. TIg keer controleren of het licht of gas uit was, of de deur wel op slot was etc. Op een gegeven moment was het zo erg dat ze overal te laat voor kwam of maar gewoon helemaal niet meer wegging. Toen hebben we (familie en vrienden) ervoor gezorgd dat er altijd iemand bij haar was als ze wegging. Dan controleerde ze 2x de dingen die ze 'moest' controleren terwijl er iemand bij stond. Als ze dan na het weggaan in paniek raakte omdat ze dacht dat het gas niet uit was, dan kon de 'begeleider' gewoon zeggen dat hij/zij zelf gezien had dat het wel uit was. Dat heeft haar echt goed geholpen, op een gegeven moment had ze weer vertrouwen in zichzelf en kon ze het zelf bij 2x controleren houden en dan gewoon rustig weggaan.
vrijdag 22 april 2011 om 13:46
Dwangneurose! Kenmerkend daarbij is dat je alles in drievoud doet. Vaak zie je ofwel 3 x alles controleren of 3x 3x alles controleren. Heb het zelf ook, maar is nu wel al een stuk minder. Voorheen had ik een studio en kookte ik op gas, toen controleerde is tot drie keer toe of het gas uitstond (en stond ik serieus te ruiken aan het fornuis). Om vervolgens mijn deur 3 keer te controleren of deze wel echt op slot was. Ging ook gepaard met veel piekeren.
En schoonmaken was helemaal een ramp, want ook daarbij kwam mijn dwangneurose om de hoek.
Ben verhuisd en nu is het een heel stuk minder. Nu controleer ik deuren/ramen/electrische apparaten en of ik mijn sleutels en portomonnee en als ik het vergeten ben te controleren raak ik even in paniek maar daarna kan ik het toch loslaten. Weet niet hoe het komt dat ik er nu minder last van heb.
Wat wel helpt is alles opschrijven, ik maak overal lijstjes voor. Wat ik nog moet doen, boodschappen enz. Je kan het zo gek niet bedenken of ik heb wel een lijstje.
Ze hebben er speciale therapie voor en zelfs medicijnen die het gevoel een beetje afstompen. Maar daar zitten weer niet zo prettige bijwerkingen aan (aankomen, veel zweten)
En schoonmaken was helemaal een ramp, want ook daarbij kwam mijn dwangneurose om de hoek.
Ben verhuisd en nu is het een heel stuk minder. Nu controleer ik deuren/ramen/electrische apparaten en of ik mijn sleutels en portomonnee en als ik het vergeten ben te controleren raak ik even in paniek maar daarna kan ik het toch loslaten. Weet niet hoe het komt dat ik er nu minder last van heb.
Wat wel helpt is alles opschrijven, ik maak overal lijstjes voor. Wat ik nog moet doen, boodschappen enz. Je kan het zo gek niet bedenken of ik heb wel een lijstje.
Ze hebben er speciale therapie voor en zelfs medicijnen die het gevoel een beetje afstompen. Maar daar zitten weer niet zo prettige bijwerkingen aan (aankomen, veel zweten)
I see said the blind man as he picked up his hammer en saw.
vrijdag 22 april 2011 om 14:36
quote:hondarius schreef op 22 april 2011 @ 11:40:
Ik vind het wel fijn om dingen onder controle te hebben , maar of ik daar dan zo extreem in ben?.
Het schijnt zo te zijn dat een dwangstoornis vaak voorkomt bij mensen die dingen van nature ook al graag onder controle willen hebben. Een dwangstoornis is daar dan een soort uitvergroting van. Dwangmatig controleren.
En dat schijnt op een dieper niveau dan weer te maken te hebben met onbewuste angst voor de onvoorspelbare kant van het leven en het bedwingen van die onbewust angst door er op een dwangmatige manier een soort van controle over te krijgen.
Ik vind het wel fijn om dingen onder controle te hebben , maar of ik daar dan zo extreem in ben?.
Het schijnt zo te zijn dat een dwangstoornis vaak voorkomt bij mensen die dingen van nature ook al graag onder controle willen hebben. Een dwangstoornis is daar dan een soort uitvergroting van. Dwangmatig controleren.
En dat schijnt op een dieper niveau dan weer te maken te hebben met onbewuste angst voor de onvoorspelbare kant van het leven en het bedwingen van die onbewust angst door er op een dwangmatige manier een soort van controle over te krijgen.
vrijdag 22 april 2011 om 15:25
quote:Christiane04 schreef op 22 april 2011 @ 09:35:
Ik het het laatste jaar last van mijn geheugen en concentratieproblemen. Dé gouden tip die voor mij werkt, is om - als ik van huis wegga en ik zeker wil weten dat het gas uit is en de kraan dicht - hardop tegen mezelf geconcentreerd te praten.
"De stekker van de waterkoker is uit het stopcontact, want ik zie dat hij er naast hangt. De kraan is dicht, want ik zie en hoor geen water stromen. mijn oven is uit want ik zie de tijd (kan ik alleen zien als de oven uit is). Het is x.x uur. Het gasfornuis is ook uit, want alle knopjes staan naar rechts." En dan ga ik weg. Bij het dichttrekken van de deur zeg ik nog: "de deur zit dicht."
Omdat ik hardop tegen mezelf gepraat heb over wat ik gezien, gehoord en ervaren heb, weet ik dat alles uit is, hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken en heb ik ook niet de neiging om alles voor de zekerheid nog eens te controleren.Ik doe dit ook en het helpt mij goed. Ik ben hierdoor bijna van het controleren afgekomen! Succes !
Ik het het laatste jaar last van mijn geheugen en concentratieproblemen. Dé gouden tip die voor mij werkt, is om - als ik van huis wegga en ik zeker wil weten dat het gas uit is en de kraan dicht - hardop tegen mezelf geconcentreerd te praten.
"De stekker van de waterkoker is uit het stopcontact, want ik zie dat hij er naast hangt. De kraan is dicht, want ik zie en hoor geen water stromen. mijn oven is uit want ik zie de tijd (kan ik alleen zien als de oven uit is). Het is x.x uur. Het gasfornuis is ook uit, want alle knopjes staan naar rechts." En dan ga ik weg. Bij het dichttrekken van de deur zeg ik nog: "de deur zit dicht."
Omdat ik hardop tegen mezelf gepraat heb over wat ik gezien, gehoord en ervaren heb, weet ik dat alles uit is, hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken en heb ik ook niet de neiging om alles voor de zekerheid nog eens te controleren.Ik doe dit ook en het helpt mij goed. Ik ben hierdoor bijna van het controleren afgekomen! Succes !
zaterdag 23 april 2011 om 01:08
@ Hondarius:
Goed dat je nu door hebt dat je hier iets aan moet veranderen! Bij dit soort klachten is het belangrijk om er op tijd bij te zijn, want het kan anders gestaag verergeren. Het is niets om je voor te schamen, maar het is wel belangrijk om er iets aan te doen want anders kan het steeds verder oplopen.
Er werd een paar keer als tip gegeven om voor jezelf trucjes te verzinnen om te onthouden dat je iets gecontroleerd hebt, bijvoorbeeld door het op te schrijven of hardop te zeggen. Ik weet niet of ik het daar helemaal mee eens ben, want hiermee vergroot je bij jezelf het idee dat het belangrijk is om te controleren en dat je zonder dergelijke trucs niet op je zelf kan vertrouwen. Terwijl dat juist wel belangrijk is!
Mijn tip zou zijn om voor jezelf eens een week lang bij te houden welke dingen je (overmatig) controleert. Daarna ga je al die kleine dingen afbouwen. Begin met wat het gemakkelijkst is, dus dat wat je de minste stress geeft. En besluit dan dat je datgene nog maar één keer controleert en daarna het angstige gevoel gaat verdragen, ook al is het moeilijk. Oefen dat iedere dag en blijf het volhouden. Verzin geen trucs en vraag niet of iemand anders het voor je controleert. Langzaam zal je dan merken dat het minder moeilijk is. Als dat zo ver is, ga je verder met het volgende 'ding' nog maar één keer controleren. Op dezelfde manier houd je dat vol en merk je dat het gemakkelijker wordt. Zo ga je door tot je van alle 'tics' af bent.
Als het je alleen niet lukt om zo je controle-neigingen af te bouwen, dan is het verstandig om via je huisarts een verwijzing te regelen voor een psycholoog. Die kan je dan helpen om de genoemde stappen beetje bij beetje te nemen.
Je bent niet de enige die hier last van heeft en er bestaan goede behandelprotocollen voor.
Goed dat je nu door hebt dat je hier iets aan moet veranderen! Bij dit soort klachten is het belangrijk om er op tijd bij te zijn, want het kan anders gestaag verergeren. Het is niets om je voor te schamen, maar het is wel belangrijk om er iets aan te doen want anders kan het steeds verder oplopen.
Er werd een paar keer als tip gegeven om voor jezelf trucjes te verzinnen om te onthouden dat je iets gecontroleerd hebt, bijvoorbeeld door het op te schrijven of hardop te zeggen. Ik weet niet of ik het daar helemaal mee eens ben, want hiermee vergroot je bij jezelf het idee dat het belangrijk is om te controleren en dat je zonder dergelijke trucs niet op je zelf kan vertrouwen. Terwijl dat juist wel belangrijk is!
Mijn tip zou zijn om voor jezelf eens een week lang bij te houden welke dingen je (overmatig) controleert. Daarna ga je al die kleine dingen afbouwen. Begin met wat het gemakkelijkst is, dus dat wat je de minste stress geeft. En besluit dan dat je datgene nog maar één keer controleert en daarna het angstige gevoel gaat verdragen, ook al is het moeilijk. Oefen dat iedere dag en blijf het volhouden. Verzin geen trucs en vraag niet of iemand anders het voor je controleert. Langzaam zal je dan merken dat het minder moeilijk is. Als dat zo ver is, ga je verder met het volgende 'ding' nog maar één keer controleren. Op dezelfde manier houd je dat vol en merk je dat het gemakkelijker wordt. Zo ga je door tot je van alle 'tics' af bent.
Als het je alleen niet lukt om zo je controle-neigingen af te bouwen, dan is het verstandig om via je huisarts een verwijzing te regelen voor een psycholoog. Die kan je dan helpen om de genoemde stappen beetje bij beetje te nemen.
Je bent niet de enige die hier last van heeft en er bestaan goede behandelprotocollen voor.
zaterdag 23 april 2011 om 01:10
PS: Waarschijnlijk kost het de eerste keren heeeeel veeeel moeite om iets niet nog een keer te controleren. Je zal je er gespannen door voelen. Besef dat die spanning zal dalen als je vol houdt en niet alsnog gaat checken.
Heel veel succes gewenst ermee! Het is inderdaad niet gemakkelijk, maar het is zeker niet onmogelijk.
Heel veel succes gewenst ermee! Het is inderdaad niet gemakkelijk, maar het is zeker niet onmogelijk.
zaterdag 23 april 2011 om 01:20
Ik heb een tijdje de angst gehad dat ik de achterdeur of voordeur niet goed dicht gedaan had en de hond kon weglopen. Heb meerdere keren mijn toenmalige buren gebeld met de vraag of hun konden gaan kijken omdat ik de spanning niet meer aan kon en ik me zo druk maakte. En ook heel wat keren op het punt gestaan om te gaan bellen. Geen 1 keer bleek het echt nodig te zijn geweest het was telkens loos alarm.
Het hardop zeggen en dingen bewust doen was bij mij de oplossing. Ik doe nu de achterdeur dicht en op slot, de hond staat naast me, ik doe de voordeur dicht en de hond zit nog in huis. Pas toen ik dat deed werd ik minder paniekerig. Jij hebt het met meerdere zaken dus dan weet ik niet of het ook zo werkt. Overigens is het wel zo als dit je echt belemmerd in je doen en laten, of dat je bv. soms te laat komt doordat je alles moest controleren het verstandig is om eens met je HA te spreken.
Het hardop zeggen en dingen bewust doen was bij mij de oplossing. Ik doe nu de achterdeur dicht en op slot, de hond staat naast me, ik doe de voordeur dicht en de hond zit nog in huis. Pas toen ik dat deed werd ik minder paniekerig. Jij hebt het met meerdere zaken dus dan weet ik niet of het ook zo werkt. Overigens is het wel zo als dit je echt belemmerd in je doen en laten, of dat je bv. soms te laat komt doordat je alles moest controleren het verstandig is om eens met je HA te spreken.
