Relaties
alle pijlers
Was dit het dan?
zaterdag 23 april 2011 om 01:28
Ik weet niet of er op dit tijdstip nog veel mensen online zijn, maar ik moet even mijn verhaal kwijt...
Mijn vriend en ik kennen elkaar nu zo'n 4 jaar. Eerst een hele tijd goede vrienden geweest, veel gevoelens voor elkaar maar ik had een relatie (ben naar ex altijd open geweest over de vriendschap).
Vorige zomer relatie beeindigd, de rek was er uit, ik hield niet meer (op die manier) van hem.
Mijn huidige vriend heb ik toen bewust een tijdje niet gezien en minder gesproken, maar na 2 maanden hebben we weer afgesproken en leek het alsof al het gevoel wat we al die jaren al voor elkaar hadden, maar waar we niks mee gedaan hebben (niet fysiek tenminste) er ineens uitkwam. Sindsdien zijn we samen. In het begin nog wel wat onzekerheden, vooral van zijn kant, bang dat ik hem uiteindelijk in de steek zou laten. Maar we hebben het heerlijk gehad het afgelopen half jaar.
En vanavond was het ineens anders. We zien elkaar alleen in het weekend ivm zijn werk. Ik ging naar hem toe vanavond, en het was net alsof ik met een vreemde op de bank zat. Hij was afwezig, stil, leek ieder contact of iedere aanraking te vermijden. Toen ik vroeg of er iets aan de hand was zei hij van niet, hij was gewoon moe en had een drukke week gehad.
Ik zou eigenlijk blijven slapen, maar de sfeer was zo kil dat ik daar niks voor voelde. Ik zei dus dat ik thuis ging slapen, dat dat handiger was omdat ik morgen een hoop moet doen en dat hij dan in de loop van de dag naar mij kon komen. Hij keek wel een beetje verbaasd, maar zei toen "oke" en liep mee naar de gang. Daar zoende hij me wel ineens, maar ook dat was anders dan anders... Het leek wel alsof er geen gevoel bij zat.. Hij raakte me verder ook niet aan, iets wat hij anders wel doet.
En toen stond ik buiten, voelde me afgewezen, leeg, raar. Het was net alsof ik een avond had doorgebracht met een kennis uit een ver verleden, waarbij de klik die er ooit geweest is ontbrak. Ik ben naar huis gereden terwijl de tranen over mijn gezicht stroomden. Want hoewel er niks over gezegd is, voelt het alsof het voorbij is.
Ik zit nu al bijna een uur op de bank voor me uit te staren, niet in staat om een verklaring te vinden voor wat er aan de hand is.
Had hij een slechte dag en misschien gewoon even behoefte aan wat tijd alleen? (wat ik prima vind, maar dan moet hij het wel zeggen natuurlijk) Of is er meer aan de hand? Was zijn afstandelijke gedrag een manier om te laten merken dat 'het' er niet meer is?
Mijn vriend en ik kennen elkaar nu zo'n 4 jaar. Eerst een hele tijd goede vrienden geweest, veel gevoelens voor elkaar maar ik had een relatie (ben naar ex altijd open geweest over de vriendschap).
Vorige zomer relatie beeindigd, de rek was er uit, ik hield niet meer (op die manier) van hem.
Mijn huidige vriend heb ik toen bewust een tijdje niet gezien en minder gesproken, maar na 2 maanden hebben we weer afgesproken en leek het alsof al het gevoel wat we al die jaren al voor elkaar hadden, maar waar we niks mee gedaan hebben (niet fysiek tenminste) er ineens uitkwam. Sindsdien zijn we samen. In het begin nog wel wat onzekerheden, vooral van zijn kant, bang dat ik hem uiteindelijk in de steek zou laten. Maar we hebben het heerlijk gehad het afgelopen half jaar.
En vanavond was het ineens anders. We zien elkaar alleen in het weekend ivm zijn werk. Ik ging naar hem toe vanavond, en het was net alsof ik met een vreemde op de bank zat. Hij was afwezig, stil, leek ieder contact of iedere aanraking te vermijden. Toen ik vroeg of er iets aan de hand was zei hij van niet, hij was gewoon moe en had een drukke week gehad.
Ik zou eigenlijk blijven slapen, maar de sfeer was zo kil dat ik daar niks voor voelde. Ik zei dus dat ik thuis ging slapen, dat dat handiger was omdat ik morgen een hoop moet doen en dat hij dan in de loop van de dag naar mij kon komen. Hij keek wel een beetje verbaasd, maar zei toen "oke" en liep mee naar de gang. Daar zoende hij me wel ineens, maar ook dat was anders dan anders... Het leek wel alsof er geen gevoel bij zat.. Hij raakte me verder ook niet aan, iets wat hij anders wel doet.
En toen stond ik buiten, voelde me afgewezen, leeg, raar. Het was net alsof ik een avond had doorgebracht met een kennis uit een ver verleden, waarbij de klik die er ooit geweest is ontbrak. Ik ben naar huis gereden terwijl de tranen over mijn gezicht stroomden. Want hoewel er niks over gezegd is, voelt het alsof het voorbij is.
Ik zit nu al bijna een uur op de bank voor me uit te staren, niet in staat om een verklaring te vinden voor wat er aan de hand is.
Had hij een slechte dag en misschien gewoon even behoefte aan wat tijd alleen? (wat ik prima vind, maar dan moet hij het wel zeggen natuurlijk) Of is er meer aan de hand? Was zijn afstandelijke gedrag een manier om te laten merken dat 'het' er niet meer is?
zaterdag 23 april 2011 om 10:55
Bedankt allemaal voor jullie reacties!
Jullie ideeen zijn een beetje wisselend, net als mijn gevoel hierover. Ik heb nog lang wakker gelegen vannacht maar uiteindelijk toch in slaap gevallen. Voel me nu wat helderder dan gisteren. Het ene moment denk ik 'ja hij was gewoon moe, had zijn dag niet en het zal allemaal wel meevallen'. Maar aan de andere kant, dit is niks voor hem. Moe zijn wel, dan wat in zichzelf gekeerd zijn ook, maar zo kil en afstandelijk zijn niet...
Ik heb hem nog niet gesproken, net wel een sms gestuurd met de vraag of hij een beetje bij heeft kunnen slapen en hoe laat hij verwacht hier te zijn. Nog geen reactie, maar dat is niks vreemds voor hem, hij kijkt niet iedere 5 minuten op zijn telefoon als hij ergens mee bezig is.
Jullie ideeen zijn een beetje wisselend, net als mijn gevoel hierover. Ik heb nog lang wakker gelegen vannacht maar uiteindelijk toch in slaap gevallen. Voel me nu wat helderder dan gisteren. Het ene moment denk ik 'ja hij was gewoon moe, had zijn dag niet en het zal allemaal wel meevallen'. Maar aan de andere kant, dit is niks voor hem. Moe zijn wel, dan wat in zichzelf gekeerd zijn ook, maar zo kil en afstandelijk zijn niet...
Ik heb hem nog niet gesproken, net wel een sms gestuurd met de vraag of hij een beetje bij heeft kunnen slapen en hoe laat hij verwacht hier te zijn. Nog geen reactie, maar dat is niks vreemds voor hem, hij kijkt niet iedere 5 minuten op zijn telefoon als hij ergens mee bezig is.
zaterdag 23 april 2011 om 10:57
quote:Paekzwart schreef op 23 april 2011 @ 04:26:
Soms voel je gewoon aan je theewater dat er iets aan de hand is. En zeggen plotseling terugwijkende reacties voor jouw aanraking meer dan duizend woorden.
Het was heel raar want in dat allereerste moment dat we elkaar niet begrepen voelde het alsof er iets brak. Iets wat ons verbond ging verloren.Ik hoop zo dat het niet zo is, maar dit geeft wel vrij aardig weer hoe het voor mij voelde gisteravond....
Soms voel je gewoon aan je theewater dat er iets aan de hand is. En zeggen plotseling terugwijkende reacties voor jouw aanraking meer dan duizend woorden.
Het was heel raar want in dat allereerste moment dat we elkaar niet begrepen voelde het alsof er iets brak. Iets wat ons verbond ging verloren.Ik hoop zo dat het niet zo is, maar dit geeft wel vrij aardig weer hoe het voor mij voelde gisteravond....
zaterdag 23 april 2011 om 10:57
@Aureel: Hij gaf moe zijn ook als reden op.
TO, ik denk dat je er weinig zinnigs over te zeggen valt voor ons. Je kent hem nog niet zo lang dus je weet niet of dit zijn normale manier is om te reageren als hij moe is. Kijk even aan hoe het verder loopt. Misschien heeft hij vandaag bijgeslapen en is er geen wolkje aan de lucht. Als dit gedrag blijft dan zou ik mijn conclusie trekken.
TO, ik denk dat je er weinig zinnigs over te zeggen valt voor ons. Je kent hem nog niet zo lang dus je weet niet of dit zijn normale manier is om te reageren als hij moe is. Kijk even aan hoe het verder loopt. Misschien heeft hij vandaag bijgeslapen en is er geen wolkje aan de lucht. Als dit gedrag blijft dan zou ik mijn conclusie trekken.
zaterdag 23 april 2011 om 11:14
quote:Ik zou eigenlijk blijven slapen, maar de sfeer was zo kil dat ik daar niks voor voelde. Ik zei dus dat ik thuis ging slapen, dat dat handiger was omdat ik morgen een hoop moet doen en dat hij dan in de loop van de dag naar mij kon komen. Hij keek wel een beetje verbaasd,Tsja, misschien was hij ergens boos om en zat hij alle moed bij elkaar te rapen om een 'goed gesprek' met je te voeren. Jij reageert vervolgens vrij dramatisch door op stel en sprong maar weer naar huis te gaan. Het kan van alles betekenen, maar je hebt het zelf niet makkelijker gemaakt vrees ik!
zaterdag 23 april 2011 om 11:14
zaterdag 23 april 2011 om 12:15
quote:zer schreef op 23 april 2011 @ 11:24:
Tja Johnny, misschien had ik dat anders aan moeten pakken... Maar ik had weinig zin om met iemand in een bed te liggen die me niet ziet staan en zo afstandelijk doet...
Daar moet je jezelf niet schuldig over voelen, in een goede
relatie knalt het wel eens.
Hij had jou wat meer gerust kunnen stellen, zo kan je het ook zien.
Tja Johnny, misschien had ik dat anders aan moeten pakken... Maar ik had weinig zin om met iemand in een bed te liggen die me niet ziet staan en zo afstandelijk doet...
Daar moet je jezelf niet schuldig over voelen, in een goede
relatie knalt het wel eens.
Hij had jou wat meer gerust kunnen stellen, zo kan je het ook zien.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 23 april 2011 om 12:20
zaterdag 23 april 2011 om 12:22
Mss is er wel iets aan de hand. Hem onder druk zetten om te vertellen wat dat is -wanneer hij er niet aan toe is- zal denk ik averechts werken.
Als er iets aan de hand is -en hij kan je dat nog niet vertellen omdat hij overhoop zit met zijn gevoelens- dan zou ik hem vertellen dat je hem de tijd geeft maar dat je er alle vertrouwen in hebt dat wat het ook is jullie er samen uit zullen komen.
Ik zou gaan voor een positieve insteek (in deze rotsituatie) waarin je uitstraalt dat je de schouders er onder wilt zetten en hem niet kwijt wilt. Het is natuurlijk niet makkelijk voor jou maar wel het beste denk ik.
Mss is er ook niks aan de hand en is hij nu bang dat hij je heeft afgeschrikt omdat je gisteren bent weggegaan. Lekker goedmaken met zijn tweetjes vandaag. Is er iets leukers dan dat?
Als er iets aan de hand is -en hij kan je dat nog niet vertellen omdat hij overhoop zit met zijn gevoelens- dan zou ik hem vertellen dat je hem de tijd geeft maar dat je er alle vertrouwen in hebt dat wat het ook is jullie er samen uit zullen komen.
Ik zou gaan voor een positieve insteek (in deze rotsituatie) waarin je uitstraalt dat je de schouders er onder wilt zetten en hem niet kwijt wilt. Het is natuurlijk niet makkelijk voor jou maar wel het beste denk ik.
Mss is er ook niks aan de hand en is hij nu bang dat hij je heeft afgeschrikt omdat je gisteren bent weggegaan. Lekker goedmaken met zijn tweetjes vandaag. Is er iets leukers dan dat?
zaterdag 23 april 2011 om 13:31
Nou, de holbewoner van gisteravond is verdwenen en mijn vriend lijkt weer terug te zijn.
Hij bood meteen zijn excuses aan voor zijn gedrag van gisteravond en zei dat zodra ik de deur achter me dichttrok hij zich wel voor zijn kop kon slaan dat hij me niet tegen had gehouden.
Hij was moe gisteren, had een zware week achter de rug en had zich enorm druk lopen maken over de ontmoeting met mijn familie morgen. Hij kent alleen mijn ouders, de rest van de familie nog niet en hij ziet er enorm tegen op. Hij is bang dat hij er niet bij past, dat ze hem niet goed genoeg vinden voor mij en dat dat dan uiteindelijk voor mij een reden gaat zijn om te twijfelen aan onze relatie...Dat hij weet dat mijn familie heel erg gesteld was op mijn ex helpt ook niet echt mee.
Ik heb geprobeerd hem gerust te stellen, ik zie geen enkele reden waarom mijn familie hem niet aardig of niet goed genoeg zou vinden. En al zou dat wel zo zijn, mijn familie is belangrijk voor me, maar ik kies zelf met wie ik een relatie heb, of zij dat nou zien zitten of niet.
Ik heb ook gezegd hoe ik me voelde gisteravond, dat ik echt dacht dat er iets enorm mis was tussen ons en het gevoel had dat ik hem kwijt was... Daar schrok hij van. Hij had gewoon even nergens zin in maar dat had niks met mij te maken. Ik heb voorgesteld dat hij me de volgende keer gewoon even zegt dat hij zo'n bui heeft, zodat ik weet dat ik met meteen vanalles in mijn hoofd moet halen.
Om het goed te maken is hij nu mijn gras aan het maaien!
Hij weet nog niet of hij wel mee wil morgen. Ik laat dat aan hem, al vind ik wel dat hij door niet mee te gaan het allemaal zwaarder maakt dan dat het is...
Hij bood meteen zijn excuses aan voor zijn gedrag van gisteravond en zei dat zodra ik de deur achter me dichttrok hij zich wel voor zijn kop kon slaan dat hij me niet tegen had gehouden.
Hij was moe gisteren, had een zware week achter de rug en had zich enorm druk lopen maken over de ontmoeting met mijn familie morgen. Hij kent alleen mijn ouders, de rest van de familie nog niet en hij ziet er enorm tegen op. Hij is bang dat hij er niet bij past, dat ze hem niet goed genoeg vinden voor mij en dat dat dan uiteindelijk voor mij een reden gaat zijn om te twijfelen aan onze relatie...Dat hij weet dat mijn familie heel erg gesteld was op mijn ex helpt ook niet echt mee.
Ik heb geprobeerd hem gerust te stellen, ik zie geen enkele reden waarom mijn familie hem niet aardig of niet goed genoeg zou vinden. En al zou dat wel zo zijn, mijn familie is belangrijk voor me, maar ik kies zelf met wie ik een relatie heb, of zij dat nou zien zitten of niet.
Ik heb ook gezegd hoe ik me voelde gisteravond, dat ik echt dacht dat er iets enorm mis was tussen ons en het gevoel had dat ik hem kwijt was... Daar schrok hij van. Hij had gewoon even nergens zin in maar dat had niks met mij te maken. Ik heb voorgesteld dat hij me de volgende keer gewoon even zegt dat hij zo'n bui heeft, zodat ik weet dat ik met meteen vanalles in mijn hoofd moet halen.
Om het goed te maken is hij nu mijn gras aan het maaien!
Hij weet nog niet of hij wel mee wil morgen. Ik laat dat aan hem, al vind ik wel dat hij door niet mee te gaan het allemaal zwaarder maakt dan dat het is...
zaterdag 23 april 2011 om 13:42
Ok, bij mij was het andersom, hij kende mijn ouders al van verschillende gelegenheden maar hoewel hij mij eerst dolgraag aan zijn familie wilde voorstellen en hij helemaal gelukkig overkwam, verteld hij steeds meer over vervelende opmerkingen van hun kant over zijn, best weer snelle nieuwe relatie met mij. En hoe langer het duurde des te meer werd het voorstellen aan zijn ouders en andere familie zwaarder en moeilijker. Het is er nooit van gekomen en heb zijn ouders dus ook nooit meer ontmoet.
Hopelijk kan je hem nog meer geruststellen dat jij degene bent die echt voor hem gaat ongeacht wat je ouders zeggen. Dat een relatie iets tussen twee mensen is. En dat jullie anders maar heel even kort gaan of dat jullie daar een keer iets ophalen of zo ipv een officieel bezoek...
Hopelijk kan je hem nog meer geruststellen dat jij degene bent die echt voor hem gaat ongeacht wat je ouders zeggen. Dat een relatie iets tussen twee mensen is. En dat jullie anders maar heel even kort gaan of dat jullie daar een keer iets ophalen of zo ipv een officieel bezoek...
zaterdag 23 april 2011 om 13:51
zaterdag 23 april 2011 om 13:55
Mijn ouders kent hij al, daar geen problemen, maar de rest van de familie dus niet. Mijn familie is behoorlijk hecht (moet eerlijk zeggen dat het van mij soms ook wel wat minder mag en ik soms ook bewust wat minder vaak mijn gezicht laat zien).
Mijn familie heeft nooit opmerkingen gemaakt over mijn nieuwe relatie, ze zijn juist erg benieuwd naar hem! Maargoed vriend weet wel dat mijn ex erg goed lag in de familie (dat is het nadeel als je eerst vrienden bent geweest voor je een relatie hebt, denk dat het voor hem fijner was geweest dit niet te weten) en ik denk dat hij het gevoel heeft dat hij daar niet tegenop kan (wat grote onzin is).
Ik denk ook dat door het uit te stellen hij het allemaal groter maakt dan het is, maar ik ga nu niet doordrammen als hij niet mee wil morgen. Ik heb net voorgesteld om vroeg te gaan, zodat niet iedereen er al zit als wij binnenkomen, en als het hem dan teveel is kunnen we ook weer op tijd weg zonder dat dat heel erg opvalt. Als hij meegaat vond hij dat wel een goede oplossing geloof ik...
Mijn familie heeft nooit opmerkingen gemaakt over mijn nieuwe relatie, ze zijn juist erg benieuwd naar hem! Maargoed vriend weet wel dat mijn ex erg goed lag in de familie (dat is het nadeel als je eerst vrienden bent geweest voor je een relatie hebt, denk dat het voor hem fijner was geweest dit niet te weten) en ik denk dat hij het gevoel heeft dat hij daar niet tegenop kan (wat grote onzin is).
Ik denk ook dat door het uit te stellen hij het allemaal groter maakt dan het is, maar ik ga nu niet doordrammen als hij niet mee wil morgen. Ik heb net voorgesteld om vroeg te gaan, zodat niet iedereen er al zit als wij binnenkomen, en als het hem dan teveel is kunnen we ook weer op tijd weg zonder dat dat heel erg opvalt. Als hij meegaat vond hij dat wel een goede oplossing geloof ik...
zaterdag 23 april 2011 om 14:09
quote:Kier_V schreef op 23 april 2011 @ 13:55:
Nou hé, gelukkig dat je je dingen in je hoofd haalde die er dus helemaal niet bleken te zijn!
Tuurlijk is het spannend voor hem, maar eens moet hij toch door de zure appel heen toch?
Ik ben ook erg opgelucht! En hij is weer helemaal lief nu
Ben wel een beetje geschrokken van mezelf, dat ik zo heftig reageerde. Maar dat maakt me ook wel weer duidelijk dat hij het gewoon is voor mij...
Nou hé, gelukkig dat je je dingen in je hoofd haalde die er dus helemaal niet bleken te zijn!
Tuurlijk is het spannend voor hem, maar eens moet hij toch door de zure appel heen toch?
Ik ben ook erg opgelucht! En hij is weer helemaal lief nu
Ben wel een beetje geschrokken van mezelf, dat ik zo heftig reageerde. Maar dat maakt me ook wel weer duidelijk dat hij het gewoon is voor mij...
zaterdag 23 april 2011 om 15:16
Fijn om te horen dat het goed zit tussen jullie!
Hij legt wel een grote druk op zichzelf hoor. Hij MOET aardig gevonden worden en dus MOET hij blijkbaar van alles en nog wat. Nou niet dus, lekker zichzelf zijn, kat uit de boom kijken, af en toe een beetje een praatje. Wat zij de favo onderwerpen van je familie? Je familie begrijpt toch wel dat het een beetje spannend is voor hem...
Hij legt wel een grote druk op zichzelf hoor. Hij MOET aardig gevonden worden en dus MOET hij blijkbaar van alles en nog wat. Nou niet dus, lekker zichzelf zijn, kat uit de boom kijken, af en toe een beetje een praatje. Wat zij de favo onderwerpen van je familie? Je familie begrijpt toch wel dat het een beetje spannend is voor hem...
zaterdag 23 april 2011 om 15:57
@ Aubrey, ja ik laat hem zelf bepalen wat hij doet.
@ Amy, ik vind ook dat hij er wel erg veel druk op legt. Terwijl het nergens voor nodig is. Mijn familie bestaat voornamelijk uit mensen en niet uit boemannen/vrouwen. En ze praten over vanalles, dus vast ook over dingen waarover hij kan meepraten.
Wat wel positief is is dat hij om het goed te maken niet alleen het gras heeft gemaaid, maar ook de heg heeft gesnoeid en onkruid uit de tuin heeft gehaald. Als hij de ramen nou nog even wast wat dit het bijna waard. BIJNA dan he?
@ Amy, ik vind ook dat hij er wel erg veel druk op legt. Terwijl het nergens voor nodig is. Mijn familie bestaat voornamelijk uit mensen en niet uit boemannen/vrouwen. En ze praten over vanalles, dus vast ook over dingen waarover hij kan meepraten.
Wat wel positief is is dat hij om het goed te maken niet alleen het gras heeft gemaaid, maar ook de heg heeft gesnoeid en onkruid uit de tuin heeft gehaald. Als hij de ramen nou nog even wast wat dit het bijna waard. BIJNA dan he?
